Over de schildklier....

[Zonne]

ooh, geniet er dan maar lekker van !!!

 

[Zonne]

Binc, heb je wat aan deze info mbt hoog T3 ( diegene heeft overigens wel een lage lichaamstemp. Jij niet nu toch ?) http://www.forefronthealth.com/hypothyroidism-and-high-t3/

 

[Zonne]

En dit artikel gaat nog specifiek over de invloed van oestrogeen op de schildklier : http://www.forefronthealth.com/hypothyroidism-and-estrogen/

En connectie lever en schildklier : http://www.forefronthealth.com/how-to-heal-your-thyroid/

 

[Ben1618242650]

(Xeno)oestrogeen is goed te verlagen met een aantal kruiden, waarvan rozemarijn een belangrijke is.

 

[Zonne]

Hier nog een paar supplementen tegen teveel oestrogeen : http://www.forefronthealth.com/how-to-heal-your-thyroid/ (DIM, ashwagandha, kurkuma en Ginkgo )

 

[Guest]

Zonne. hierbij de vragen om te kijken of je teveel oestrogeen hebt:

Ja/nee Zwelling, opgezetheid, vasthouden van vocht?
Ja/nee Afwijkend uitstrijkje?
Ja/nee Zware bloedingen na de overgang?
Ja/nee Snelle gewichtstoename met name rond de heupen en billen?
Ja/nee Grotere cupmaat of gevoelige borsten?
Ja/nee Vleesbomen?
Ja/nee Endometriose of pijnlijke menstruatie? (endometriose is baarmoederslijmvlies dat buiten de baarmoeder groeit, zoals op de eierstokken of ingewanden en een pijnlijke menstruatie veroorzaakt)?
Ja/nee Stemmingswisselingen, PMS, PMDD, depressie of gewoon prikkelbaar?
Ja/nee Huilerig, soms om de meest onbenullige dingen?
Ja/nee Korte overspannenheid? Onrust en angst?
Ja/nee Migraine of andere hoofdpijn?
Ja/nee Slapeloosheid?
Ja/nee Wazig denken?
Ja/nee Een rode blos op je gezicht (of een diagnoee van couperose – kleine spinnewebachtige spatadretjes)?
Ja/nee Problemen met de galblaas (of galblaasverwijdering)?

Heb je 5 of meer van deze symptomen? Dan heb je waarschijnlijk te veel oestrogeen.
Bron: 'Je hormonen in het gareel'door Gynaecoloog en ervaringsdeskundige Sara Gottfried.

 

[Guest]

Plaats ik meteen de vragen mbt progesteron eronder:

Ja/nee Prikkelbaarheid of PMS/PMDD?
Ja/nee Maandelijks terugkerende hoofdpijn (met name tijdens de menstruatie, hormonale migraine)?
Ja/nee Pijnlijke en/of gezwollen borsten?
Ja/nee Onregelmatige menstruatie of menstruatie komt vaker met het stijgen van de leeftijd?
Ja/nee Zware of pijnlijke menstruatie (zwaar: iedere twee uur of eerder zwaar maandverband of een tampon moeten vervangen; pijnlijk: je kunt zonder pijnstilling niet functioneren)?
Ja/nee Opgezwolen, met name rond de enkels en buik en/of vocht vasthouden (met andere woorden, anderhalve tot twee kilo aankomen voor je menstruatie)?
Ja/nee Cysten – holten gevuld met vocht – in de eierstokken, borsten of baarmoeder (poliepen)?
Ja/nee Snel verstoorde nachtrust?
Ja/nee Jeukerige of onrustige benen, vooral ’s nachts?
Ja/nee Toegenomen onhandigheid of een slechte coördinatie?
Ja/nee Onvruchtbaarheid of verminderde vruchtbaarheid (je doet je best om zwanger te worden, maar je bent nog niet op de 12 maanden punt van GEEN anticonceptie aangeland – of 6 maanden als je ouder bent da 35)?
Ja/nee Miskraam in de eerste drie maanden?

5 of meer van deze symptomen? Dan heb je waarschijnlijk een te laag progesterongehalte.
Volgens Sara is dit na te hoog cortisolgehalte het meest voorkomende hormonale disbalans bij vrouwen.
Progesteron zorgt voor balans qua oestrogeen, het verhoogt de lichaamstemperatuur, het stimuleert de stofwisseling, het helpt de schildklier effectief te werken, het is een diurecitum (activeert urine productie), het kalmeert je en helpt je bij het slapen.

 

[Sampjes]

Ik heb de uitslagen van mijn schildklier
TSH: 1.35 mu/l
T3: 1.59 nmo/l
T4vrij: 16.60 pmol/l
Reverse t3: 297.7 pmol/l

Volgens het lab binnen alle waardes. Dus ik hoef mij geen zorgen te maken omtrent de schildklier of zeggen deze waardes niet perse wat?

 

[Guest]

Is er vrij t3 gemeten? Of het totaal t3?

 

[Zonne]

Dank je wel elkedageenei ! Je bent dus weer terug uit het buitenland ( vakantie ?).
Maar eigenlijk gaan die lijsten toch samen ? Want als te laag progesteron heb je dus een teveel aan oestrogeen. Toch ? Alhoewel de lijst van te laag progesteron beter bij mij past dan de eerste lijst ...

 

[Sampjes]

Dag Binc,

Totaal t3 is gemeten.

 

[Guest]

Is dit onderzoek via je huisarts gedaan? Meestal kijken ze niet naar reverse t3. Jammer dat het vrij t3 niet is gemeten. Dit schijnt wel de nieuwe standaard te zijn namelijk via de huisarts. Eerst was dat altijd de t4. Totaal t3 zit wel wat op de onderwaarde maar binnen de referentie. Ik durf niet te zeggen of het in verhouding is met de t4. Mooier zou zijn als vrij t4 en vrij t3 getest konden worden. En daarnaast totaal t3 en totaal t4.

 

[Guest]

Zonne ja ik ben alweer een tijdje terug hoor. Oestrogeendominantie (treft 80% van de vrouwen >35jr) wordt het vaak genoemd, het gaat om teveel oestrogenen, vooral ten opzichte van het progesterongehalte.

Ik zet hier hieronder meteen even de vragen mbt het schildklierhormoon:

Ja/nee Haaruitval, inclusief het buitenste deel van de wenkbrauwen en/of wimpers?
Ja/nee Droge huid?
Ja/nee Droog, stro-achtig haar dat snel klit?
Ja/nee Dunne, broze vingernagels?
Ja/nee Vasthouden van vocht of gezwollen enkels?
Ja/nee Een paar of 10 kilo extra die je maar niet kwijt kunt raken?
Ja/nee Hoog cholesterol gehalte?
Ja/nee Een stoelgang van minder dan één keer per dag of het gevoel van niet helemaal leeg zijn?
Ja/nee Herhaald optredende hoofdpijn?
Ja/nee Verminderd transpireren?
Ja/nee Spier –of gewrichtspijn of slappe spieren (opeens ben je een oude vrouw geworden)?
Ja/nee Tintelende handen of voeten?
Ja/nee Koude handen en voeten? Slecht tegen kou kunnen? Slecht tegen warmte kunnen?
Ja/nee Gevoelig voor kou (je bibbert sneller dan anderen en je draagt meerdere lagen kleding?)
Ja/nee Trage spraak, wellicht met een hese stokkende stem?
Ja/nee Een trage hartslag, oftewel een bradycardie (minder dan 60 slagen per minuut en niet omdat je topsporter bent)?
Ja/nee Lusteloosheid (je voelt je alsof je door stroop beweegt)?
Ja/nee Vermoeidheid, vooral in de ochtend?
Ja/nee Trage hersenen, traag denken? Moeite met concentreren?
Ja/nee Trage reflexen, langere reactietijd, zelfs iets apathie?
Ja/nee Weinig zin in seks en je weet niet waarom?
Ja/nee Depressie of humeurigheid (de wereld is niet meer zo rooskleurig als vroeger)?
Ja/nee Een recept voor het nieuwste antidepressivum, maar je voelt je nog steeds dezelfde?
Ja/nee Zware menstruatie of andere menstruele problemen?
Ja/nee Onvruchtbaarheid of miskraam? Vroeggeboorte?
Ja/nee Een vergrote schildklier oftewel struma? Moeite met slikken? Dikke tong?
Ja/nee Een familiegeschiedenis van problemen met de schildklier?

5 x ja of meer: Je hebt waarschijnlijk een schildklierprobleem.
Sarah raadt ook onderzoek vd schildklier aan: TSH, T3 en reverse T3.

Verder raadt zij aan hormonale disbalans met voeding op te lossen.

 

[Guest]

Zijn er hier toevallig forumleden die dit product voor de schildklier al eens hebben gebruikt? Is dit nu iets anders dan dierlijk schildklier hormoon?


https://www.ergomax.nl/ancestral-supplements-runderschildklier-grasgevoerd

 

[Johnny]

Dr. Bergman D.C. over;

De werking van stress (door verschillende factoren) op je bijnieren,schildklier etc. Zo herkenbaar wat hier dikwijls is besproken en op voedingisgezondheid.nl staat

&t=1558s

 

[Medusa]

Ik Keerde 30 Jaar Hypothyreoïdie Volledig Om Op Natuurlijke Wijze — Geen Medicijnen, Geen Schildklier Medicatie

Na worstelen met hypothyreoïdie gedurende 3 decennia— hersenmist, extreme vermoeidheid, koude-intolerantie, slapeloosheid, constipatie, zwakte, droge huid & haar, en meer — besloot ik eindelijk dat het genoeg was. Ik onderzocht, creëerde en volgde mijn eigen 3-delige protocol — en vandaag heb ik nul symptomen, onbeperkte energie, en helemaal geen hypothyreoïdie-diagnose. Geen synthetische schildklier-medicijnen. Geen levenslange voorschriften. Gewoon echt eten, echte beweging, en het natuurlijke vermogen van het lichaam om te genezen.

Hier is precies wat voor mij werkte:

1. Voeding: Hoog Dierlijk Eiwit & Vet + Elimineren Schildklier Verstorende Stoffen
De schildklier heeft overvloedig eiwit en vet nodig om te genezen — subklinische hoeveelheden zijn niet voldoende. Ik at 1–1,5 gram eiwit per pond van mijn ideale lichaamsgewicht dagelijks (plus veel gezond vet) uit vet rood vlees, eieren, varkensvlees & in het wild gevangen zeevruchten. Ik voegde elke dag ongeraffineerd mineraal zeezout toe voor essentiële spoormineralen en natrium.
Tegelijkertijd elimineerde ik volledig tarwe/gluten, granen, soja, noten, zaden, aardappelen, peulvruchten, en kruisbloemige groenten — allemaal bevatten ze goitrogenen, lectinen, oxalaten en anti-nutriënten die schildklierfunctie en voedingsopname blokkeren.

2. Zon + Gerichte Supplementen & Ontgifting Ondersteuning
Dagelijks natuurlijk zonlicht (of roodlichttherapie) voor hormoonproductie en vitamine D.
Belangrijke co-factoren die de schildklier absoluut vereist: Jodium, Selenium, Zink, IJzer, Gemetyleerde B-Vitaminen, Tyrosine, Koper en Magnesium. Deze werken samen om de T3/T4-conversie te herstellen.
Sauna of zweettherapie om opgebouwde toxines en anti-nutriënten te helpen verwijderen.

3. Krachttraining om Metabolisme & Hormonen te Boosten
Drie+ dagen per week zwaar gewichten tillen (squats, deadlifts, presses, enz.) — GEEN cardio, wat de bijnieren verder belast. Tillen signaleert hormoonproductie, verhoogt het metabolisme en bouwt kracht op.

Het resultaat? Mijn schildklier genas zichzelf volledig. Ik ging van decennia aan slopende symptomen naar levendige, symptoomvrije gezondheid. De natuur voorziet werkelijk als je het precies geeft wat het nodig heeft.

Als je worstelt met hypothyreoïdie-symptomen, weet dit: echte genezing is mogelijk.

 

[Lievergezond]

Staan (ongetwijfeld) zeer veel goede dingen bij dat schildklierprotocol van Valerie Anne Smith van het twitterbericht:
maar als je heel veel dingen goed doet en 1 ding giga fout:
kan je zomaar het effect onderuit halen van die andere goede dingen:

Even vooraf: wil niet zeggen dat Valerie Anne Smith zelf geen baat kan hebben bij een bepaalde dosis jodium;
alleen met haar bericht wekt ze door jodium in therapeutische zin noemen de indruk dat het voor iedereen met schildklierproblemen goed werkt:
het werkt ook: therapeutisch, dan wel toxisch:
alleen: binnen een ongedefinieerde bepaalde -vaak vrij nauwe- bandbreedte die bij iedereen weer heel anders ligt therapeutisch:
alleen die bandbreedte kan ineens heel snel en onverwacht omslaan naar toxiciteit bij mensen met schildklieraandoeningen.

Omdat Valerie Anne Smith jodium aanraadt voor mensen met schildklierproblemen het volgende:

Twee keer heeft mijn keel (lees: schildklier) voor langere tijd in brand gestaan nadat ik jodiumrijke voeding nam juist ''ter ondersteuning van mijn schildklier'' (maar niet heus dus):

de eerste keer op aanraden van een -ook nog goed bedoelende- alternatieve arts die me het advies gaf elke dag een noriblaadje boven het gasfornuis even een beetje warm te maken
(niet in de fik steken maar hoog genoeg erboven dat het toch geroosterd wordt) en dan daarna opeten:
was op zich lekker maar een tijd erna stond mijn keel in brand:
ik legde destijds helaas de link nog niet.

Tweede keer ging ik op eigen initiatief kelpsuppletie nemen ''voor mijn schildklier'':
overal en nergens werd het aangeraden:
want het zou toch goed zijn voor de schildklier.
Dat ik die kelpsuppletie nam, heb ik ook geweten: maar goed:
sindsdien is het kwartje wel gevallen dat jodium voor mij persoonlijk niet werkte:
ik wist alleen toen nog niet dat het direct ook met de schildklier te maken had:
duurde weer een hele tijd voor ik van die intens brandende keel (lees: schildklier) af was voor de tweede keer.

Overigens ben ik niet de enige die na jodiumgebruik hiervan last had:
ik ken nog een ervaringsverhaal dat hier ergens op het forum staat:
waar ''community's (dit forum) allemaal niet goed voor zijn:
Voormalig forumlid ''Heksje'' later ''Heks'' (ze had meerdere comebacks) is een keer in het ziekenhuis beland nadat zij haar persoonlijke jodiumgrens overschreden had.
Kon het verhaal niet direct terugvinden, wel mijn verwijzing naar haar persoonlijke ervaring die strookte met de mijne inzake jodium in een discussie die ze niet tegensprak https://www.fatsforum.nl/threads/schildklier.1681/page-21#post-132559, maar ze connecte de dots toen overigens niet echt (begrijpelijk: duurde bij mij ook een hele poos).
Bericht van 28 februari 2016, alweer meer dan 10 jaar terug: citaat: '
'Nou ik en heksje hebben de jodium geprobeerd en dat bleek niet echt goed af te lopen''.

Weer veel later las ik ergens in een boek over hormonen en voeding in een verdwaalde passage dat mensen met autoimmuunziekten toch wel op moeten letten met jodium.

En toen een (vrijgevestigde: daar heb je het al) internist me had laten prikken op antistoffen tegen mijn schildklier (de zogeheten anti-TPO) vielen er nog meer kwartjes.
Mijn huisarts reageerde er schaapachtig op, alsof hij amper wist van die antistoffentoestand tegen de schildklier.
Maar ja, naar de oorzaak van problemen gaan is bij die beroepsgroep toch al een hard gelag.

Nadat ik het boek van Izabella Wentz -het Hashimoto protocol- had gelezen was er geen ontkomen meer aan dat er (vaak ook) een auto-immuunconnectie is met jodium voor het (dis)functioneren met de schildklier.

------

Ik heb aan gemini gevraagd om weer te geven hoe het zit met het aandeel mensen met auto-immuunschildklierproblemen onder de mensen met onder-overfunctie van de schildklier en in hoeverre dat een rol speelt bij de evt. schade van jodiuminname en melkprodukten n.a.v. het vorige bericht
(Valerie Anne Smith van het twitterbericht noemt in het geheel geen melkprodukten in dit verband:
wat opmerkelijk, niet gek en zeker wel noemenswaardig is).

Dit gaf gemini terug:

• Hoofdoorzaak:
  Het overgrote merendeel van alle gevallen van een te trage of te snelle schildklier wordt veroorzaakt door auto-immuunaandoeningen (zoals Hashimoto of Graves).
• Foutieve aanval:
  Het immuunsysteem maakt antistoffen aan die het eigen schildklierweefsel per ongeluk aanvallen, beschadigen of continu overstimuleren.
• Verhoogde gevoeligheid:
  Door deze chronische ontsteking verliest de schildklier zijn natuurlijke regulatiemechanisme voor het verwerken van jodium.
• Jodium als vliegwiel:
  Zelfs een kleine extra hoeveelheid jodium werkt bij auto-immuniteit als brandstof op het vuur en verergert de schildklierontsteking direct.
• Oxidatieve schade:
  De verwerking van jodium veroorzaakt bij een auto-immuunziekte extra oxidatieve stress, wat het immuunsysteem triggert om nog meer antistoffen te produceren.
• Gevaar van melkproducten:
  Zuivelproducten vormen in de praktijk een grote, onzichtbare bron van jodium vanwege de jodiumtoevoegingen aan veevoer en desinfectiemiddelen bij het melken.
• Kruisreactiviteit:
  Zuivel eiwitten (zoals casazuivel) kunnen bij een gevoelig immuunsysteem bovendien immunologische reacties uitlokken die de ontsteking in stand houden.
• Valkuil van 'gezonde' voeding:
  Voedingsmiddelen die rijk zijn aan jodium (zoals zeewier, vis en zuivel) zijn voor gezonde mensen nuttig, maar bij auto-immuniteit juist een risico.
• Therapeutische rust:
  Het schrappen of sterk verminderen van jodiumbronnen geeft het ontstoken schildklierweefsel de kans om tot rust te komen en te herstellen.
• Balans en voorzichtigheid:
  Doelgerichte voorzichtigheid met jodium en zuivel helpt om antistoffen te laten dalen en de schildklierfunctie te stabiliseren.

-----

Naar aanleiding van deze kwestie heb ik ook nog maar even een video opgezocht over een interview over de rol van jodiuminname bij (auto-immuun)schildklierproblemen van de schrijfster van het Hashimotoprotocol met een andere arts.

The Iodine Paradox: What Every Thyroid Patient Needs to Know – With Dr. Alan Christianson
Thyroid Pharmacist - Dr. Izabella Wentz and Dr. Alan Christianson

29 september 2025
In deze aflevering van Thyroid Pharmacist Healing Conversations spreekt dr. Izabella Wentz met naturopathisch endocrinoloog en bestsellerauteur dr. Alan Christianson over de controversiële rol van jodium bij de gezondheid van de schildklier.

Hoewel jodium in kleine hoeveelheden essentieel is, is aangetoond dat een overmatige inname Hashimoto kan uitlokken, auto-immuniteit kan verergeren en de schildklierfunctie kan verstoren.

Dr. Christianson deelt hoe een zorgvuldig opgesteld jodiumarm protocol veel van zijn patiënten heeft geholpen om antistoffen te verlagen, het TSH te normaliseren en in sommige gevallen het gebruik van schildkliermedicatie af te bouwen.

Hij belicht ook verborgen jodiumbronnen in voeding en leefstijl, legt uit waarom genetica een rol speelt bij tolerantie en hoe ondersteunende voedingsstoffen zoals selenium en vitamine D de schildklier kunnen beschermen.

Wat je leert in deze aflevering:
Waarom jodium een tweesnijdend zwaard is voor de schildklier.
Hoewel het in kleine hoeveelheden essentieel is, heeft jodium een van de smalste therapeutische marges van alle voedingsstoffen.
Te veel jodium kan Hashimoto uitlokken, auto-immuniteit verergeren en ervoor zorgen dat de schildklier "uitschakelt", wat leidt tot een te trage schildklier (hypothyreoïdie).
De genetische factor bij jodiumtolerantie.
Dr. Christianson legt uit hoe sommige mensen zijn aangepast aan een kustdieet dat rijk is aan jodium, terwijl anderen met "binnenlandse genen" veel gevoeliger zijn.
Deze verschillen verklaren waarom de een zeewier en kelp goed verdraagt, terwijl bij de ander de antistoffen omhoogschieten.
Verborgen jodiumbronnen in je voeding en in huis.
Buiten zeewiersnacks en gejodeerd zout kan een hoge blootstelling aan jodium ook komen door zuivel, bewerkt brood, zwangerschapsvitamines en zelfs verzorgingsproducten zoals conditioner en lotion.
Het opsporen van deze bronnen is een cruciale stap richting herstel.
Hoe een jodiumarme 'reset' de schildklier kan helpen herstellen.
Een tijdelijke jodiumbeperking (onder de 100microgram per dag) kan de schildklier de ruimte geven om te genezen.
Dr. Christianson deelt onderzoek en patiëntverhalen die laten zien dat veel mensen die zich aan deze reset houden, spectaculaire verbeteringen zien
— van het normaliseren van schildklierwaarden tot het verlagen van antistoffen, vaak al binnen enkele maanden.
Wanneer je medicatieaanpassingen met je arts moet bespreken.
In sommige gevallen kan een medisch begeleid jodiumarm protocol het geleidelijk afbouwen van schildkliermedicatie mogelijk maken.
Dr. Christianson merkt op dat onderzoeken aantonen dat veel patiënten hun medicatie veilig kunnen verlagen — en sommigen er zelfs helemaal mee kunnen stoppen —, maar hij benadrukt dat dit proces uiterst voorzichtig en onder nauwlettend toezicht moet gebeuren.
De co-voedingsstoffen die je "veiligheidsmarge" vergroten.
Selenium, zink, vitamine D en ijzer zijn geen optionele extraatjes;
ze zijn essentieel voor de manier waarop je schildklier jodium verwerkt.
Deze voedingsstoffen ondersteunen de enzymen die het jodiummetabolisme reguleren en beschermen de schildklier tegen oxidatieve stress.
Wanneer deze waarden te laag zijn, richt een overschot aan jodium meer schade aan;
wanneer ze optimaal zijn, kan je schildklier een bredere marge verdragen zonder dat de auto-immuniteit opvlamt.

Hieronder meer in diepte de onderwerpen die in het interview aan de orde kwamen met o.a. ook als uitkomst dat contrastvloeistoffen bij medische scans vaak gigantische hoeveelheden jodium bevatten:
wie weet heeft @butterfly2023 op deze manier na scans wel de verkeerde boosdoener aangewezen en moet ze voor de schuldige bij de mogelijke mega-jodium-content in de eventueel begeleidende contrastvloeistof zijn (?) en na een bezoek aan de kapper vanwege jodium in conditioners en andere verzorgingsprodukten.
Wie weet jarenlang onbewust geprimed via ''bakkerszout'' (zout met toegevoegd jodium) in brood(produkten) en jozo-tafelzout.
En wat hiervan te denken: sinds de toevoeging van jodium aan zout in 1924 steeg het aantal gevallen van Hashimoto bij vrouwen in risicogroepen 26-voudig.

Schildklieraandoeningen zoals Hashimoto worden vaak verergerd of veroorzaakt door een overmaat aan jodium uit voeding, zout (de zogeheten ''jozo'' heeft toegevoegd jodium) en supplementen.
Doordat het lichaam de inname van jodium niet onbeperkt kan afremmen, leidt een dagelijkse inname van meer dan 200 microgram bij genetisch gevoelige mensen tot oxidatieve schade en auto-immuunreacties.
Het strikt beperken van jodium tot een veilig niveau kan bij de meerderheid van de patiënten de schildklierfunctie normaliseren en de noodzaak voor medicatie wegnemen.
Jodiumophoping in het lichaam gebeurt niet alleen via voeding, maar op grote schaal via cosmetica (PVP/kelp), supplementen en medische contrastmiddelen.
Omdat opname via de huid de lever omzeilt, raakt de schildklier snel overbelast.
Om auto-immuunreacties te stoppen en de schildklier te laten herstellen, is een tijdelijke reductie van de totale jodiuminname naar onder de 100 microgram per dag nodig.
Zorg daarbij voor voldoende selenium (bijvoorbeeld via voeding zoals paranoten) om het schildklierweefsel te beschermen.
Een jodiumarm dieet biedt een bewezen methode om de schildklierfunctie te herstellen en antistoffen te verlagen.
Met een gestructureerd afbouwschema (zoals 25% reductie per twee weken) kan een groot deel van de patiënten de afhankelijkheid van schildkliermedicatie veilig verminderen of beëindigen.
Een tijdelijke stijging van het TSH tijdens dit proces is een normaal verschijnsel van het herstellend vermogen van het lichaam en vereist deskundige begeleiding in plaats van paniek.

Achtergrond Dr. Christensen:
Dr. Alan Christensen, naturopathisch endocrinoloog, overwon in zijn jeugd obesitas en neurologische problemen via voeding en leefstijl.
Evolutie van visie:
Christensen richtte zich eerder op natuurlijk schildklierhormoon (NDT), maar ontdekte door ervaring de grote impact van jodium op de schildklier.
De jodiumparadox:
Hoewel de schildklier jodium nodig heeft, leidt een te hoge inname bij gevoelige personen juist tot schildklieraandoeningen.
Historische toename:

Sinds de toevoeging van jodium aan zout in 1924 steeg het aantal gevallen van Hashimoto bij vrouwen in risicogroepen 26-voudig.​

Genetische tolerantie:
Mensen met een genetische achtergrond uit het binnenland (inland-adapted) kunnen overtollig jodium minder goed verwerken dan kustbewoners.
Japan als voorbeeld:
Ondanks hun hoge levensverwachting hebben Japanners door hun jodiumrijke dieet wereldwijd de hoogste aantallen schildklieraandoeningen.
Succes van het jodiumarme dieet:
Onderzoek toont aan dat circa 78% tot 95% van de patiënten overtollige hypothyreoïdie (vertraagde schildklier) kan omkeren.
Medicatie afbouwen:
Christensen merkt op dat veel patiënten met deze aanpak uiteindelijk hun schildkliermedicatie kunnen verminderen of stopzetten.
Verborgen bronnen van jodium:
Behalve gejodeerd zout en zeewier zijn verwerkte granen (met ''bakkerszout''), zuivel, supplementen (zoals prenatale vitamines) en verzorgingsproducten grote jodiumbronnen.
Veilige drempelwaarde:
Een dagelijkse inname boven de 200 microgram jodium verhoogt het risico op schildklieraandoeningen aanzienlijk bij mensen die daar aanleg voor hebben.
Jodium in verzorgingsproducten:
Jodium wordt vaak gebruikt als stabilisator (PVP) of via algen/kelp-extracten;
via de huid kan wel 1000 microgram jodium per toepassing direct in de bloedbaan komen.
Postpartum- en zwangerschapsrisico's:
Schildklierproblemen komen vaker voor na een zwangerschap;
te hoge doses jodium verhogen de kans op antistoffen en zwangerschapsmisselijkheid zonder bewezen voordeel.
Richtlijnen bij zwangerschap:
Tijdens zwangerschap is 100 microgram jodium per dag voldoende, bij voorkeur uit voeding in plaats van hoge doses supplementen.
Impact van contrastmiddelen:
Contrastvloeistof bij medische scans (zoals CT of specifieke MRI's) bevat gigantische hoeveelheden jodium en kan langdurig schildklierontregeling veroorzaken.
Amiodaron als medicijntrigger:
Het hartmedicijn amiodaron bevat extreme hoeveelheden jodium per tablet 250 microgram en heeft bekende, langdurige bijwerkingen op de schildklier.
Strikte jodiumbeperking voor herstel:
Om een overbelaste schildklier te laten herstellen, is een tijdelijke, gerichte inname van minder dan 100 microgram per dag noodzakelijk.
Veilige voedingskeuzes:
Een jodiumarm dieet vereist geen uitsluiting van complete voedingsgroepen;
groenten, fruit, noten, zaden en vlees blijven prima opties.
Synergie met selenium:
Selenium beschermt de schildklier tegen jodiumschade;
een tekort aan selenium maakt de schildklier gevoeliger voor jodiumoverbelasting.
Tolerantie van voeding (Braziliaanse paranoten):
Selenium uit voeding (zoals paranoten) wordt door het lichaam makkelijk uitgescheiden, waardoor overdosering via voeding extreem zeldzaam is vergeleken met supplementen.
Gevaren van selenose:
Een chronische inname van extreem hoge doses selenium uit supplementen (boven 400 microgram) kan leiden tot toxiciteit (selenose), met symptomen zoals haaruitval en blauwe randen op het tandvlees.
Gevaren van overdosering:
Hoge doses seleniumsupplementen kunnen leiden tot selenose (seleniumtoxiciteit), wat zich uit in klachten als haaruitval en symptomen die lijken op loodvergiftiging.
Diagnostiek bij jodiumbeperking:
Bloed- en urinetests voorspellen niet vooraf wie baat heeft bij een jodiumarm dieet;
urineonderzoek is vooral nuttig om de voortgang bij een plateau te controleren.
Volledig ziekteherstel:
In tegenstelling tot veel andere methoden kan het jodiumarme dieet hypothyreoïdie en auto-immuunprocessen werkelijk omkeren, blijkend uit genormaliseerde TSH-waarden en gedaalde antistoffen.
Afbouwen van medicatie (Deprescribing):
Onderzoek toont aan dat zo'n 84% van de patiënten onder professionele begeleiding hun dosis schildkliermedicatie veilig kan verlagen en circa de helft er volledig mee kan stoppen.
Afbouwschema:
Een gebruikelijk en veilig afbouwschema is een reductie van 25% van de medicatiedosis elke twee weken gedurende een periode van acht weken.
Tijdelijke TSH-stijging:
Bij het afbouwen van medicatie is een stijging van het TSH-gehalte een normaal signaal van de hersenen om de eigen schildklier weer te activeren; dit betekent niet direct dat de poging mislukt is.
Daling van antistoffen:
Het verlagen van de jodiuminname laat antistoffen tegen schildklierperoxidase (TPO) en thyreglobuline (TG) drastisch dalen, terwijl schildkliermedicatie hier meestal geen invloed op heeft.
Langetermijnherstel:
Zelfs patiënten die al decennialang (tot wel 45 jaar) afhankelijk waren van schildkliermedicatie, kunnen hun schildklierfunctie via de juiste aanpak weer volledig stabiliseren.
Gevaar van extreme diëten:
Dr. Christensen waarschuwt tegen het volgen van extreem restrictieve diëten en pleit in plaats daarvan voor een gevarieerd voedingspatroon met gerichte aanpassingen.
Essentiële basissupplementen:
Als er nog maar één supplement gekozen zou mogen worden, verkiest Dr. Christensen vitamine D vanwege het tekort aan zonlicht in noordelijke regio's.

Praktisch:
Vermeid extra jodium bij schildklierklachten:
Gebruik geen hoge doses jodiumsupplementen of zeewier als je een traag werkende schildklier of Hashimoto hebt.
Controleer verborgen bronnen:
Let bij schildklierproblemen op jodium in bewerkte granen, zuivelproducten, multicomplex-supplementen en verzorgingsproducten.
Houd een richtlijn aan:
Probeer de totale dagelijkse jodiuminname uit alle bronnen onder de 200 microgram te houden als je aanleg hebt voor schildklierproblemen.
Werk samen met een arts voor afbouw:
Als de schildklierfunctie herstelt door een veranderd dieet, dient de medicatie stapsgewijs en onder medische begeleiding te worden afgebouwd.
Scaneer ingrediënten van cosmetica:
Vermijd haar- en huidproducten met de aanduiding PVP (polyvinylpyrrolidon), algen- of kelp-extracten als je kampt met schildklierklachten.
Kies het juiste zout:
Vervang gejodeerd zout of jodiumrijk zeezout door ongejodeerd zout of varianten die laagdrempelig zijn getest.
Let op bij medische procedures:
Meld bij artsen dat je schildklierproblemen hebt als er een CT-scan of MRI met contrastvloeistof wordt gepland.
Richt je op herstel onder 100mu:
Blijf bij het herstellen van schildklierwaarden tijdelijk met je totale inname (voeding + supplementen) onder de 100mu jodium per dag.
Stop nooit abrupt met medicatie:
Halveer of stop je schildkliermedicatie nooit op eigen houtje, maar volg een geleidelijk afbouwschema onder professionele begeleiding.
Laat je niet direct afschrikken door TSH-schommelingen:
Begrijp dat je TSH-waarde tijdelijk stijgt wanneer je medicatie afbouwt; dit is de manier van het lichaam om de schildklier weer aan het werk te zetten.
Wees voorzichtig met langdurige seleniumsupplementie:
Beperk de inname van seleniumsupplementen (maximaal 400mg per dag) om bijwerkingen zoals haaruitval en toxiciteit te voorkomen.
Kijk verder dan laboratoriumtesten vooraf:
Start bij schildklierklachten met de jodiumbeperking, ook als reguliere jodiumtesten in bloed of urine 'normale' waarden laten zien.

- Website Izabella Wentz (interviewster en schrijfster boek ''Het Hashimoto protocol'') met verwijzing naar dit interview:

63: The Iodine Paradox: What Every Thyroid Patient Needs to Know – With Dr. Alan Christianson - Dr. Izabella Wentz, PharmD -

In this podcast episode, Dr. Izabella Wentz speaks with Dr. Alan Christianson about how a low-iodine protocol can support thyroid health.

thyroidpharmacist.com

-Artikel schrijfster Wentz specifiek over het onderwerp jodium bij mensen met autoimmuunschildklierproblemen: https://thyroidpharmacist.com/articles/iodine-hashimotos/

-Website geinterviewde endocrinoloog dr. Christianson: https://www.drchristianson.com/

- Dit is de website met de docu over de relatie jodium en schildklier:

invisibleiodine.com – Invisible Iodine – The New Thyroid Threat

invisibleiodine.com

Inhoud van de documentaire:
Afleveringen

Aflevering 1
–Jodium.Wat is het precies en waarom hebben we het nodig?
Schildklieraandoeningen nemen steeds meer toe.
Hoeveel jodium heb je nodig?
Hoe krijg je het binnen?
Ontdek waarom verborgen jodium een probleem voor jou kan zijn.

Aflevering 2
–Deze aflevering kan je doen schrikken.
Wat als je verzorgingsproducten ervoor zorgen dat je schildkliermedicatie niet goed werkt?
De verborgen ingrediënten waar je op moet letten.
Gelukkig kun je nog steeds producten vinden die veilig zijn.

Aflevering 3
–We hebben zout nodig om te leven.
Maar waarom heeft gejodeerd zout wereldwijd schildklieraandoeningen in de hand gewerkt?
Is zeezout of Himalayazout wel veiliger?
Waarom niet elk zout hetzelfde is.
Hoe je zout kiest dat veilig is voor je schildklier.

Aflevering 4
–Supplementen vinden zonder jodium kan voelen als zoeken naar een speld in een hooiberg.
Schokkende hoeveelheden aangetroffen in multivitamines!
Hoe je veilig kunt winkelen voor de meest veilige samenstellingen.

Aflevering 5
–Zoveel mensen krijgen te horen dat ze zeegroenten moeten eten voor hun schildklier, en ik word er gek van omdat het ernstige schade aanricht.
Dit betekent niet dat je vis en zeevruchten moet opgeven.
Je moet alleen weten welke minder jodium bevatten.

Aflevering 6
–Zuivel en eieren.
Je hebt waarschijnlijk gehoord dat ze slecht voor je zijn.
Maar wat als eieren en zuivel niet de boosdoeners zijn?
Het antwoord zal je misschien net zo doen schrikken als mij.

Aflevering 7
–Je hoort al jaren dat brood 'slecht' voor je is.
Krijg je reusachtige hoeveelheden jodium binnen via brood?
Het antwoord: dat hangt ervan af.
Ontdek hoe je feiten van fabels scheidt als het gaat over het 'kwaad' van brood.
En hoe je er zonder schuldgevoel van kunt genieten.

------

- Lijst over voeding voor mensen met schildklierproblemen:
The Thyroid Reset Diet Quick Start Guide (includes an Iodine Food List)

https://cdn.shopify.com/s/files/1/2203/0063/files/TRD_QS_Guide_Multi_Page.pdf?v=1731354941

------

Ik vroeg net aan gemini (AI) nog wat over zout ivm jodium:
de term kosher zout bestaat pas bestaat sinds de tijd vlak voor de invoering van gejodeerd zout in 1924: toeval?

Vraag:
- bestaat er zoiets als jodiumvrij zout?-

Antwoord:
Ja, dat bestaat zeker. Zout van zichzelf (zoals gewonnen uit de grond of de zee) bevat van nature namelijk geen of slechts verwaarloosbare hoeveelheden jodium.

JOZO Salt+ 1

Jodium wordt in veel landen kunstmatig aan keukenzout toegevoegd (bekend als gejodeerd zout of bakkerszout) om tekorten in de bevolking te voorkomen. Maar er zijn veel jodiumvrije opties in de supermarkt:

• Standaard keukenzout zonder jodium: Merken zoals JOZO verkopen naast hun gejodeerde zout (met blauwe/groene verpakking) ook zout zonder jodium. Dit heet vaak "Naturel Tafelzout" of "Puur Zout".
• Zeezout & Himalayazout: Onbewerkt zeezout, Keltisch zeezout en roze Himalayazout bevatten van nature vrijwel geen jodium (tenzij op de verpakking expliciet staat dat het is gejodeerd).
• Kosher zout: Dit is grof, zuiver zout zonder enige toevoegingen zoals jodium of anti-klontermiddelen.

p.s. Inmiddels heb ik de docu 'Invisible Iodine'' (zie link hierboven) gezien en uit het blote hoofd:

Vanuit het standpunt van schildklier sparen door jodiuminname tot een minimum te beperken komen de volgende aspecten in die docu aan de orde:
-bijv. mascara / haarspray / tandpasta kunnen soms grote hoeveelheden jodium bevatten; maar bij die produkten maakt het niet uit omdat je ze niet echt op de huid gebruikt en tandpasta spuug je uit;
- produkten als conditioners voor de haren, handcremes en bodylotions is weer een ander verhaal en kunnen best veel jodium bevatten: bodylotions spreidt je meestal over grote oppervlakten uit dus dat telt ook op;
- Kippen eten vaak vismeel verwerkt in het voer: zo kan de jodiumcontent flink oplopen: het vlees krijgt de jodium niet zozeer, wel de eieren: niet eiwit maar het eigeel;
-Zelfde met melk: jodium zit in het mineraalrijke krachtvoer verwerkt en ook wordt jodium gebruikt als desinfectant voor de uiers waardoor melk vaak veel jodium bevat;
- Er zijn studies in Italie gedaan bij patienten met coeliakie en bij zelfgemaakt zuurdesembrood hadden ze geen last van die gluten: mogelijk zat in dat brood geen jodium verwerkt via bakkerszout en ''broodverbetermiddelen'';
-In melkvervangende produkten zit ook vaak carrageen E407 / agar agar e.d. bijv. en dat bevat vaak ook veel jodium. Qua kaas noemde hij Munster als goede kaas met niet al te veel jodium erin;
-Last but not least: Himalayazout wordt vanwege de hoge jodiumcontent afgewezen en keltisch zeezout juist aanbevolen: geen grote jodiumcontent en hoge magnesiumcontent. Daarnaast uiteraard kosher zout en gewoon zeezout zonder toegevoegd jodium.

Door puur het dieet aan te passen gaan veel mensen in remissie met de antistoffen tegen de schildklier en afbouw van medicatie behoort weer tot de mogelijkheden.

------



Common Supplement Ingredient That May Harm Thyroid Function
Integrative Brain and Body
Jul 20, 2021

Dr. Scott Beyer van Integrative Brain and Body bespreekt een ingrediënt dat wordt gebruikt in supplementen en schildkliermedicatie en dat mogelijk meer kwaad dan goed doet.
Hij weerlegt de mythe dat extra jodium helpt bij mensen met een schildklierfunctie-stoornis, verwijst naar onderzoeken om te zorgen dat je de beste informatie krijgt, en geeft een paar eenvoudige tips om je schildkliergezondheid te beheersen.

----Inhoud van deze video----
0:00 - Intro
0:40 - Wat is dit potentieel schadelijke ingrediënt?
1:08 - Leidt een jodiumtekort tot hypothyreoïdie?
1:40 - Uitleg over schildklier-auto-immuniteit
2:37 - Hoe jodiumtekort zich verhoudt tot de schildklierfunctie en -disfunctie
4:03 - Onderzoeken die de schadelijkheid van te veel jodium bij schildklieraandoeningen ondersteunen
7:41 - De realiteit dat jodium de schildklierfunctie schaadt
8:19 - Wat gebeurt er met patiënten met de ziekte van Hashimoto wanneer jodium wordt verminderd?10:03 - Waarom hebben we het niet over jodiuminname?
10:51 - Wat je kunt doen om je schildklierdisfunctie te beheersen

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/9703374/

Klinische studie

Eur J Endocrinol

1998 Jul;139(1):23-8. doi: 10.1530/eje.0.1390023.

Effect van kleine doseringen jodium op de schildklierfunctie bij patiënten met de ziekte van Hashimoto die wonen in een gebied met een mild jodiumtekort

W Reinhardt 1, M Luster, K H Rudorff, C Heckmann, S Petrasch, S Lederbogen, R Haase, B Saller, C Reiners, D Reinwein, K Mann

Affiliations (Affiliaties) uitklappen

PMID: 9703374 DOI: 10.1530/eje.0.1390023

Abstract (Samenvatting)​

Doel: Verschillende studies hebben gesuggereerd dat jodium invloed kan hebben op de schildklierhormoonstatus en mogelijk op de antilichaamproductie bij patiënten met een auto-immuun schildklieraandoening. Tot op heden zijn er studies uitgevoerd met grote hoeveelheden jodium. Daarom hebben we het effect onderzocht van kleine doseringen jodium op de schildklierfunctie en het schildklierantilichaamgehalte bij euthyreote patiënten (mensen met een normaal werkende schildklier) met de ziekte van Hashimoto die woonden in een gebied met een milde dieet-jodiumdeficiëntie.

Methoden: Veertig patiënten die positief testten op anti-schildklier (TPO)-antilichamen of met een matig tot ernstig hypo-echogeen patroon op de echografie, kregen gedurende 4 maanden (bereik 2-13 maanden) dagelijks 250 microgram kaliumjodide. Een aanvullende groep van 43 patiënten die positief waren voor TPO-antilichamen of een hypo-echogeen patroon vertoonden op de echografie, diende als controlegroep. Alle patiënten waren TBII-negatief.

Resultaten: Zeven patiënten in de met jodium behandelde groep ontwikkelden subklinische hypothyreoïdie en één patiënt werd hypoot. Drie van de zeven patiënten met subklinische hypothyreoïdie werden weer euthyreoot toen de jodiumbehandeling werd gestopt. Eén patiënt ontwikkelde hyperthyreoïdie in combinatie met een stijging van de TBII-titer tot 17 U/l, maar na het staken van het jodium werd deze patiënt weer euthyreoot. Slechts één patiënt in de controlegroep ontwikkelde in dezelfde periode een subklinische hypothyreoïdie. Alle negen patiënten die een schildklierdisfunctie ontwikkelden, hadden een verminderde echogeniciteit op de echografie. Vier van de acht patiënten die subklinische hypothyreoïdie ontwikkelden, hadden TSH-concentraties hoger dan 3 mU/l. Bij 32 patiënten in de jodiumbehandelinggroep en 42 in de controlegroep werden geen significante veranderingen waargenomen in schildklierfunctie, antilichaamtiters of schildkliervolume.

Conclusies: Kleine hoeveelheden extra jodium (250 microgram) veroorzaken lichte maar significante veranderingen in de schildklierhormoonfunctie bij gevoelige personen.

Bekende Iraanse studie:

Er is een bekende Iraanse studie op PubMed daterend van mei 2007 die kijkt naar de relatie tussen jodium(profilaxe) en schildklierontsteking (zoals de ziekte van Hashimoto).

Studiegegevens

• Titel:The effect of iodine prophylaxis on the frequency of thyroiditis and thyroid tumors in Southwest, Iran
• Publicatie: PubMed / Shiraz University of Medical Sciences
• PMID: 17603705
• DOI: 10.1016/j.pathres.2007.03.003 (of te vinden via PubMed met PMID 17603705)

Wat onderzocht deze studie?
De onderzoekers hebben gekeken naar wat er gebeurde met de prevalentie van schildklierontsteking (lymfocytaire infiltratie, wat kenmerkend is voor de ziekte van Hashimoto) na de invoering van grootschalige jodiumprofilaxe (zoals het joderen van zout) in een regio in het zuidwesten van Iran.

Belangrijkste bevindingen

• De studie toonde aan dat na de introductie van jodiumprofilaxe het percentage weefselmonsters met tekenen van schildklierontsteking (thyreoïditis) significant toenam.
• Dit sluit aan bij de bredere discussie in de medische literatuur dat een toename in de inname van jodium (vooral in gebieden die vroeger te maken hadden met een jodiumtekort) gepaard kan gaan met een verhoogde frequentie van auto-immuun schildklieraandoeningen en antilichamen, zoals Hashimoto.

Vraag aan gemini: Is het feit dat er eerder ergens weinig jodium voorhanden was en dat de mensen daar dan op afgestemd waren genetisch of epigenetisch dat die mensen daarom dan extra gevoelig reageren:
omdat ze slechts kleine hoeveelheden jodium gewend zijn door de tijd heen?

Antwoord gemini: Ja, het fenomeen dat populaties die langdurig in een gebied met jodiumtekort leefden, anders reageren op plotselinge jodiumsuppletie, is inderdaad gekoppeld aan zowel genetische als epigenetische aanpassingen.
Dit werkt als volgt:

1. Genetische aanpassingen (Evolutiedruk)​

In gebieden met chronische jodiumschaarste ondergaat de lokale bevolking generaties lang selectiedruk. Mensen met genen die ervoor zorgden dat hun schildklier extreem efficiënt omging met zelfs de kleinste beetjes jodium, overleefden en kregen nageslacht.

• Het gevolg is dat deze populaties genetisch zijn uitgerust met schildklieren die jodium als het ware 'agressief' opnemen en vasthouden.
• Wanneer deze populaties plotseling grote of zelfs matige extra hoeveelheden jodium binnenkrijgen (zoals via verrijkt zout of supplementen), raakt dat evolutionair geoptimaliseerde systeem overbelast. De schildklier reageert dan met een excessieve oxidatieve belasting en een verhoogde immuunrespons (wat auto-immuniteit zoals Hashimoto kan triggeren of verergeren).

2. Epigenetische aanpassingen (Generatie-overstijgende genexpressie)​

Naast vaste DNA-mutaties spelen epigenetische mechanismen een grote rol. Epigenetica bepaalt welke genen wel of niet worden 'aan- of uitgezet' op basis van de omgeving.

• Als je voorouders generaties lang op een dieet met heel weinig jodium leefden, past het epigenoom zich daaraan aan. Genen die de opname en verwerking van jodium reguleren, worden zo ingesteld dat ze maximaal renderen bij schaarse omstandigheden.
• Word je in zo'n lijn geboren, dan draag je die epigenetische programmering met je mee. Kom je ineens in een omgeving terecht met veel jodium, dan staan die moleculaire 'knoppen' nog volledig afgesteld op de overlevingsstand van schaarste. Het lichaam weet zich geen raad met de plotselinge overvloed, wat leidt tot de ontstekingsreacties en verstoringen die in klinische studies worden gezien.

Kortom: het klopt dat het lichaam van mensen uit dergelijke regio's biologisch (via generaties van selectie en genregulatie) niet is gebouwd op de plotselinge 'jodium-luxepositie' van de moderne tijd, waardoor zelfs kleine doses al als een verstoring worden ervaren.

NOTA BENE:
schildklierproblemen vooral in het westen zijn vaak meer een leefstijlprobleem:
het is niet echt een ziekte te noemen.

Niet om mensen individueel als schuldig aan te wijzen, juist om mensen kracht te geven dat er een andere weg is ZONDER MEDICATIE.
Helaas is er weinig algemeen bekend over de schadelijkheid van massale alledaagse jodiumtoevoegingen in multisupplementen, in gangbaar gejodeerd zout (''Jozo'') en in brood voor veel mensen die daar gevoelig voor zijn.

Hashimoto is in veel gevallen geen 'kwaadaardig vonkje' of een defect dat zomaar uit het niets ontstaat, maar een evolutionaire en ecologische mismatch (een zogenaamde mismatch disease).

Je lichaam is genetisch en epigenetisch geoptimaliseerd voor een specifieke ecologische niche (weinig jodium, maximale efficiëntie), en als de moderne omgeving daar ineens een schep jodium (of toxines/gluten) bovenop gooit, loopt de biologische software vast.

Wie er op tijd bij is en waarbij de trage schildklier vooral het directe gevolg is van een jodium-mismatch (volgens onderzoek ongeveer 75 procent van de mensen met een trage schildklier), kan volledig opknappen en de medicatie afbouwen simpelweg door de prikkel weg te nemen die het vuur aanstookt, dat is dus jodiumbeperking (onder de 100 microgram per dag via het totale dagdieet).

Waarom vrouwen met een gelijkblijvende inname van jodium toch meer last van hetzelfde mechanisme met hun schildklier kunnen krijgen vanaf de perimenopause (vanaf hun 35ste):

Tijdens de menopauze dalen oestrogeen en progesteron scherp, waardoor de natuurlijke rem op het immuunsysteem wegvalt.
Dit activeert een sluimerende auto-immuunreactie zoals Hashimoto, zonder dat je meer jodium bent gaan eten.
Tegelijkertijd vallen de transporteiwitten van schildklierhormonen weg en worden de bijnieren zwaarder belast door stress.
Hierdoor raakt de toch al gevoelige schildklier uit balans en ontstaan er klachten.

Anders gezegd: voor de menopauze fungeren de vrouwelijke geslachtshormonen (met name oestrogeen) als een soort biologisch schild:
ze remmen ontstekingen, reguleren het immuunsysteem en maskeren eventuele onderliggende gevoeligheden of mismatch-factoren.

Zodra die hormonen wegvallen, valt dat beschermende vangnet weg en komt de ware kwetsbaarheid bloot te liggen.
Vanaf dat moment komt er veel meer druk te liggen op leefstijlfactoren om de rust in het systeem te bewaren.
Denk hierbij aan:

• Stressmanagement:
  Het ontlasten van de bijnieren die de overgangshormonen moeten opvangen.
• Dieet en triggers:
  Het vermijden van milde ontstekingsprikkels (zoals verborgen jodiumpieken, gluten of darmbelasting) waar de schildklier nu direct op reageert.
• Slaap en herstel:
  Het compenseren van het weggevallen hormonale evenwicht door het zenuwstelsel te beschermen.

Kortom: waar de hormonen de boel vroeger ‘met de mantel der liefde’ bedekten en compenseerden, wordt de schildklier in en na de menopauze volledig afhankelijk van hoe stabiel de rest van je leefstijl is ingericht.

Wil niet zeggen dat vrouwen voor hun 35ste en mannen niet ook al problemen ondervinden door de mismatch jodiuminname en maximale dosis die een schildklier aankan: bijv. vruchtbaarheidsproblemen bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd: het is alleszins voor IEDEREEN beter om jodiuminname beperkt te houden: op zijn minst geen gejodeerd zout gebruiken -jozo, geen supermarktbrood en geen multivitaminen met jodium erin.

----

Tot slot nog een keer samengevat zoals de endocrinoloog dr. Christianson praat over jodium in relatie tot gezondheid van je schildklier:

"Is jodium niet goed voor mijn schildklier?"
Dat is een terechte vraag, en het antwoord is ja: jodium is essentieel.
Je schildklier kan geen hormoon aanmaken zonder.
Wat vaak over het hoofd wordt gezien, is hoe weinig je nodig hebt en hoe makkelijk je het al binnenkrijgt.
De dagelijkse behoefte voor volwassenen is 150 mcg.
In de VS komt dat uit alledaagse voeding – zuivel, eieren, brood, vis/zeevruchten, gejodeerd zout.
De meeste mensen halen dit zonder ernaar te hoeven streven.
De problemen beginnen wanneer een multivitamine er nog eens 150 mcg aan toevoegt, een 'greens'-poeder kelp bevat, en een apart jodiumsupplement daar nog vele duizenden mcg's bovenop doet.
Jodium heeft een smaller 'veilig' bereik dan de meeste voedingsstoffen.
Te weinig geeft problemen, te veel geeft problemen, en de ruimte daartussen is smaller dan mensen verwachten.
Dat is de reden waarom ik ervoor ben om het weg te laten uit supplementen.
Je kunt jodium altijd bewust toevoegen als jij en je arts besluiten dat je het nodig hebt.

Over ijzer in supplementen is Christianson ook niet te spreken omdat het sommige antioxydanten afbreekt en omdat het de zinkopname blokkeert.

Verder de geactiveerde methylvormen van de b-vitaminen zoveel als mogelijk en vitamine K als MK-7.

----


Cp152 Iodine and hypothyroidism
Kharrazian Institute

Hypothyroidism (schildklierlaagte) veroorzaakt door de ziekte van Hashimoto is een auto-immuun vernietiging van weefsel, geen jodiumtekort.
Toch raden veel behandelaars nog steeds jodiumsupplementen aan op basis van voedingstheorieën uit de jaren 60.
Het probleem:
jodium stimuleert de immuunaanval op het schildklierweefsel.
Meerdere onderzoeken in de afgelopen twintig jaar tonen aan dat jodium de frequentie van auto-immuunopflakkeringen bij Hashimoto-patiënten vergroot.

Oftewel: behandelaars denken dat een trage schildklier om jodium vraagt, maar in werkelijkheid is Hashimoto een auto-immuunziekte waarbij jodium juist fungeert als brandstof die het immuunsysteem triggert om de schildklier verder te beschadigen.

Praktisch:
Bij schildklierklachten is het cruciaal om te testen op antistoffen (om Hashimoto uit te sluiten) in plaats van zelf te gaan experimenteren met jodium.

-----



-----

Step 1 of Thyroid Recovery: Mastering Iodine

What is the first step when it comes to full thyroid recovery? I want to talk to you about the unique relationship between iodine and thyroid health, and wha...

www.youtube.com

Step 1 of Thyroid Recovery: Mastering Iodine
Dr. Alan Christianson

16 jan. 2024
Wat is de eerste stap als het gaat om een volledig herstel van de schildklier?
Ik wil het met je hebben over de unieke relatie tussen jodium en de gezondheid van de schildklier, en wat je daarover moet weten om werkelijk te herstellen – met onderweg een aantal superhandige en bruikbare stappen.

Ben je recent gediagnosticeerd met een schildklierziekte?
Misschien raakte je in de war door de termen in socialmedia-posts.
Het kan lastig zijn om een onderwerp te begrijpen als je de fundamentele concepten nooit hebt geleerd. Deze gratis trainingsserie kan iemand zonder achtergrond in schildklierziekten een stevige basis geven van waaruit ze kunnen groeien.
Kom meer te weten: https://thyroidbeginnerseries.com/

Mensen met een schildklierziekte hebben betere opties nodig.
Omdat je je beter kunt voelen.
Je verdient niet minder.
Het 'Thyroid Reset Diet' (Het Schildklier Reset Dieet) biedt je een stappenplan om je schildklier te resetten
– en deze te herstellen naar een goede werking.
Het doel?
Tot wel 70% van de mensen voelt zich significant beter en keert hun schildklierziekte om.

Jodiumbeheersing is volgens Dr. C de allerbelangrijkste eerste stap voor een volledige schildklierherstel. Hoewel genetica en leeftijd een grote rol spelen in schildklierziekten, reageren mensen verschillend op jodium vanwege evolutionaire verschillen.
Vroeger leefden sommige populaties dicht bij de oceaan (goed in jodium blokkeren), terwijl anderen landinwaarts leefden (werkten als een jodium-'stofzuiger').
Vandaag de dag is de gemiddelde jodiuminname in landen zoals de VS toereikend tot hoog, en krijgt zo'n eenderde van de bevolking te veel jodium binnen, wat schadelijk kan zijn voor genetisch gevoelige personen.

Jodium genereert vrije radicalen, wat bij overmaat leidt tot celbeschadiging en auto-immuunreacties. Omdat bloed- of urinetesten niet altijd de opgebouwde jodium in de schildklier weerspiegelen, adviseert Dr. C om de jodiuminname bewust te verlagen (onder de 100 microgram per dag voor herstel) en te letten op verborgen bronnen in cosmetica, supplementen en zout.
Door dit te combineren met het vermijden van 'roodlicht-voeding', het controleren op comorbiditeiten en eventuele medicatieafbouw, kunnen veel mensen hun schildklierfunctie succesvol herstellen en hun gezondheid terugkrijgen.

1. Jodiumbeheersing als nummer één:
   Het reguleren van jodiuminname is de meest effectieve en gecontroleerde stap om schildklierziekten aan te pakken en herstel te bereiken.
2. Genetische achtergrond:
   Schildklieraandoeningen zijn grotendeels genetisch en hangen samen met deiodinase-enzymen die jodium verwerken.
3. Evolutie en jodiumopname:
   Mensen evolueerden in twee groepen:
   kustbewoners (goed in jodium blokkeren vanwege overvloed) en binnenlandbewoners (geëvolueerd als jodium-'stofzuigers' voor jodiumarme gebieden).
4. Huidige overmatige inname:
   Veel landen hebben geen jodiumtekort meer;
   ongeveer 20% tot 40% van de bevolking krijgt juist een overmatige hoeveelheid binnen.
5. Vrije radicalen en schade:
   Omdat jodium werkt als een antisepticum (vergelijkbaar met bleekmiddel), genereert het bij overmaat veel vrije radicalen die de schildkliercellen beschadigen en het immuunsysteem activeren.
6. Beperkt nut van testen:
   Bloed- of urinetesten geven niet altijd betrouwbaar de opgebouwde jodiumhoeveelheid in de schildklier weer;
   de beste test is de inname tijdelijk verlagen en de symptomen observeren.
7. Streefwaarde voor herstel:
   Om een schildklier te laten genezen, wordt aangeraden om de inname tijdelijk (3 tot 12 maanden) onder de 100 microgram per dag te brengen.
8. Verborgen bronnen opsporen:
   Jodium zit niet alleen in voeding, maar vaak ook in cosmetica (persoonlijke verzorging), supplementen (zoals multivitamines en elektrolyten) en gejodeerd zout.
9. Voedingscategorisatie:
   Het vermijden van 'roodlicht-voeding' (voedingsmiddelen met veel jodium) is cruciaal tijdens de herstelfase.
10. Comorbiditeiten controleren:
    Als jodiumreductie niet direct helpt, kan dit liggen aan verborgen nevenproblemen (comorbiditeiten) zoals latente ijzerdepletie of bijnierstres.

Praktisch:

• Controleer je supplementen en cosmetica:
  Lees de etiketten van je huidverzorging en supplementen (ook multivitamines en elektrolyten) op verborgen jodiumvormen zoals PVP of kelp-extracten.
• Kies voor zuiver zout:
  Gebruik bij voorkeur zuiver zout (zoals kosher zout) zonder synthetische toevoegingen of jodium.
• Focus op symptomen boven testscores:
  Kijk niet blind op lab-uitslagen;
  let goed op hoe je fysieke symptomen (zoals haaruitval of energieniveau) reageren op veranderingen in je dieet.
• Wees voorzichtig met medicatieafbouw:
  Mocht je schildklier door een jodiumarm dieet herstellen, bespreek dan tijdig met een arts of je medicatiedosis omlaag kan om overmedicatie te voorkomen.

Hier zijn de Nederlandse vertalingen van de citaten, zonder de Engelse tekst:

• "Er is niets anders dat voor zoveel mensen een groter verschil zal maken om de dingen weer op orde te krijgen."
• "De ene groep kan goed gedijen in omgevingen die veel jodium bevatten, terwijl een andere groep juist heel goed gedijt in omgevingen met zeer weinig jodium."
• "Jodium... produceert enorme hoeveelheden vrije radicalen, en dat is min of meer hoe het schildklierhormonen in staat stelt om zoveel energie te produceren... maar als daar te veel van is, beschadigen de vrije radicalen de schildkliercellen."
• "De belangrijkste manier om te weten of dit een rol speelt, is door simpelweg de jodiuminname te verlagen en te kijken of de schildklierfunctie verbetert."
• "Als je niet begrijpt hoe je je jodiumgehalte moet beheersen, is het zo goed als onmogelijk om je schildklier fundamenteel te laten verbeteren."

 

[Lievergezond]

Optimal TSH by Age (Why "Normal" at 30 Can Be Risky at 80)
Dr. Alan Christianson

16 juni 2026
Als je online hebt gezocht naar je schildklierwaarden, is je waarschijnlijk verteld dat er één "optimale" TSH-waarde is – meestal ergens rond de 1.
Dit is het probleem:
dat getal is voor de meeste mensen niet juist.
Schildklierhormoon is katabool (weefselafbrekend).
In een jonger lichaam staat dat gelijk aan vitaliteit.
In een ouder lichaam brengt hetzelfde hormoon andere risico's met zich mee –
met name voor de bot- en hartgezondheid.
Grote endocrinologische verenigingen zijn om precies deze reden overgestapt op leeftijdsgestratificeerde TSH-streefwaarden.

Omdat schildklierhormonen catabool zijn (weefsel afbreken), hebben jonge lichamen baat bij een hogere vitaliteit en dus lagere TSH-waarden, terwijl oudere lichamen juist risico lopen op botontkalking, spierverlies en hartproblemen bij een te lage TSH.

Belangrijke richtlijnen per leeftijdsgroep zijn:

• 40–50 jaar:
  Een breder scala is draagbaar; lage doelen (0,5–1,5) zijn alleen zinvol bij medicatie en specifieke symptoombeheersing.
• 50–65 jaar:
  Botdensiteit wordt cruciaal;
  TSH moet idealiter niet lager zijn dan 2.
• 65+ jaar:
  Een lage TSH verhoogt het risico op hartritmestoornissen en breuken;
  een hogere normaalwaarde (2,5 tot 3+) is veiliger.
• 80+ jaar:
  Een verhoogde TSH (4 tot 8) is niet alleen veilig, maar beschermend en gekoppeld aan een langer leven.
  
  Dr. Christianson benadrukt dat scores ook beïnvloed worden door factoren zoals medicatie, stress, ijzerstatus en dagritmes.
  Niet elke afwijkende score betekent dat je direct medicijnen nodig hebt.
  
  
• Geen universele standaard:
  Er bestaat niet één 'ideaal' TSH-niveau voor iedereen;
  optimale waarden zijn strikt persoonlijk.
• De rol van leeftijd:
  Leeftijd is de belangrijkste factor die de optimale TSH-doelstellingen verandert.
• Catabole werking:
  Schildklierhormonen breken weefsel af;
  dit geeft energie bij jongeren, maar vormt een risico voor ouderen.
• Gevaarlijk advies van influencers:
  Het streven naar een universele TSH-waarde van rond de 1 is onnodig en gevaarlijk voor ouderen.
• Jongere volwassenen (40-50):
  Kunnen een breder bereik verdragen; lage waarden (0,5-1,5) zijn alleen nodig als dat de enige manier is om medicatie-afhankelijke symptomen te beheersen.
• Middelbare leeftijd (50-65):
  Botdichtheid wordt een factor; de TSH hoort idealiter niet onder de 2 te zakken.
• Oudere volwassenen (65+):
  Een lage TSH verhoogt scherp het risico op atriumfibrilleren (hartritmestoornissen) en botbreuken.
• Zeer ouderen (80+):
  Een verhoogde TSH (4 tot 8) is veilig, beschermend en gecorreleerd aan een langer leven.
• Context en variabelen:
  Scores schommelen door dagritmes, stress, voeding, zwangerschap, ijzerstatus en medicatiegebruik.
• Niet elke afwijking vereist medicatie:
  Een afwijkende score betekent niet automatisch dat de schildklier kapot is of dat je medicijnen moet slikken;
  vaak is er sprake van compensatie.
  
  
• Hier zijn de Nederlandse vertalingen van de citaten:
  • "Er is geen one-size-fits-all.
    Wat is de optimale schoenmaat voor jou?
    Dat is niet de optimale schoenmaat voor iedereen. En je schildklier is nog kritischer."
  • "Wat optimaal is voor de TSH van een dertigjarige, kan levensgevaarlijk zijn voor een tachtigjarige."
  • "In een ouder lichaam vormt diezelfde mate van afbraak een risico.
    Het versnelt de botomzet, verhoogt de belasting van het hart... en versnelt het spierverlies."
  • "Het maakt me echt woedend dat zoveel influencers iedereen over de hele wereld vertellen dat je een TSH van één moet hebben.
    Dat is een risico als je ouder bent."
  • "Een hoger TSH-bereik, meestal boven de normwaarde, doorgaans vier tot acht, is niet alleen veilig, maar werkt vermoedelijk ook beschermend."
  • "Niet optimaal betekent niet altijd medicatie."

---



4 Surprising Signs of Iodine Toxicity (And Why Your Iodine Test Won't Catch Them)
Dr. Alan Christianson

26 mei 2026
4 verrassende tekenen van jodiumtoxiciteit (en waarom je jodiumtest ze niet oppikt)

De meeste mensen krijgen te horen dat jodium een schildkliernutriënt is – en dat meer beter is.
Voor mensen met een schildklierziekte is het vaak juist andersom.

Een jodiumoverschot is een van de meest voorkomende (en meest over het hoofd geziene) redenen waarom schildklierantilichamen stijgen, labwaarden schommelen en symptomen aanhouden, zelfs wanneer al het andere op papier in orde lijkt.

In deze video bespreek ik vier verrassende tekenen van jodiumtoxiciteit en leg ik uit waarom standaard jodiumtests het probleem vaak volledig missen.

1. Stijgende schildklierantilichamen (TPO):
   Je schildklierperoxidase (TPO) blijft stijgen, omdat het immuunsysteem het enzym aanvalt dat overmatige jodium probeert te verwerken.
2. Een lage T3/T4-ratio:
   Je T4 is adequaat, maar je T3 is laag tot laag-normaal, doordat het enzym dat T4 in T3 omzet te druk is met het beheren van de overtollige jodium.
3. Een TSH-niveau dat alle kanten op schiet (instabiel):
   Je TSH fluctueert radicaal omhoog en omlaag door het zogeheten Wolff-Chaikoff-effect (een soort 'doorgeslagen stoppenkast' in de schildklier door een jodiumoverschot).
4. Verstoorde darmflora (microbioom):
   Je ervaart klachten zoals gasvorming, een opgeblazen gevoel, slechte ontlasting of voedselintoleranties, omdat overtollig jodium in het maag-darmkanaal terechtkomt en als een desinfectiemiddel ook de goede darmbacteriën doodt.

----



Too Much Iodine Is Destroying Your Thyroid (Here's How to Fix It)
Dr. Alan Christianson

Nov 25, 2025
Als je hypothyreoïdie, de ziekte van Hashimoto of de ziekte van Graves hebt, kan dit alles veranderen.
De meeste mensen met schildklierproblemen gaan ervan uit dat ze MEER jodium nodig hebben.
Maar de waarheid is precies het tegenovergestelde:
een teveel aan jodium is inmiddels de belangrijkste oorzaak van schildklierziekten bij volwassenen
— en tot 40% van de Amerikanen krijgt hier te veel van binnen zonder dat ze zich dat realiseren.

Natuurgeneeskundig endocrinoloog Dr. Alan Christensen bespreekt hoe een teveel aan jodium in de moderne westerse wereld vaak de onbekende hoofdoorzaak is van adult schildklierproblemen, zoals hypothyreoïdie en Hashimoto.

Hoewel jodium essentieel is, kan een inname van meer dan 200 microgram per dag bij gevoelige personen de schildklier platleggen (het Wolff-Chaikoff-effect) of auto-immuunreacties veroorzaken.

Studies tonen aan dat tot 60% tot 78% van de volwassenen met ernstige hypothyreoïdie hun aandoening binnen enkele maanden konden omkeren door simpelweg hun jodiuminname bewust te verlagen tot onder de 100 microgram per dag, zonder extreme diëten, supplementen of medicatie.

1. Omkeren van schildklierziekten:
   Studies tonen aan dat een groot deel van de mensen met ernstige hypothyreoïdie hun aandoening kan omkeren door hun jodiuminname strak te reguleren.
2. Jodium als Goldilocks-mineraal:
   Je hebt jodium nodig, maar zowel te veel als te weinig is schadelijk;
   in de westerse wereld is een teveel het grootste risico.
3. Genetische gevoeligheid:
   Mensen met "inlandse" genen hebben een lagere tolerantie voor jodium dan mensen met genen die aangepast zijn aan kustgebieden.
4. Het Wolff-Chaikoff-effect:
   Een teveel aan jodium zorgt ervoor dat de schildklier als een doorgeslagen zekering de opname volledig afsluit.
5. Auto-immuniteit:
   Te veel jodium veroorzaakt vrije radicalen die cellen beschadigen en het immuunsysteem aanzetten om schildklierenzymen en -eiwitten aan te vallen.
6. Historisch bewijs:
   Sinds de introductie van jodiumverrijking in de VS in 1924 en in andere landen, is auto-immuun schildklierziekte bij volwassen vrouwen enorm gestegen.
7. Onzichtbare bronnen:
   Jodium zit niet alleen in zout, maar ook verborgen in zeewier, broodverbeteraars, eidooiers, bepaalde vissoorten, vitamines en verzorgingsproducten.
8. Inadequaat testen:
   Bloedtesten en standaard urinetesten zijn ongeschikt om individuele jodiumstatus te meten; een voedingsinventaris (zoals via iodine.com) werkt beter.
9. Het herstelplan (Reset-fase):
   Het gedurende 3 tot 6 maanden verlagen van de inname tot onder de 100 microgram per dag kan de schildklier herstellen.
10. Niet extreem:
    Er blijven meer dan genoeg veilige "groen licht"-voedingsmiddelen over (groenten, fruit, peulvruchten, vlees), waardoor een dieetwissel goed vol te houden is.
    
    (Extra) jodium tijdens de zwangerschap
    De spreker (Dr. Alan Christensen) waarschuwt in de video dat er door populaire adviezen over megadosissen jodium inmiddels gepubliceerde studies zijn van vrouwen die de richtlijnen van bepaalde functionele artsen hebben opgevolgd om extra jodium te nemen tijdens de zwangerschap.
    
    De gevolgen hiervan waren ernstig:
    • De vrouwen kregen baby's met congenitale hypothyreoïdie (aangeboren trage schildklier).
    • De baby's hadden nagenoeg geen schildklierfunctie en geen schildklierontwikkeling.
    • Dit kan bij kinderen levenslange schade veroorzaken.
      
      Citaten
      "Wat als ik je zou vertellen dat 60, oftewel 60% van de mensen met ernstige hypothyreoïdie, hun aandoening binnen slechts twee maanden wist om te keren?
      In deze studie gingen ze niet aan de medicatie.
      Ze namen geen supplementen.
      Ze volgden geen extreme diëten.
      Ze deden één simpel ding: ze reguleerden hun jodiuminname strak."
      
      "In de westerse wereld is een teveel aan jodium de belangrijkste oorzaak geworden van schildklierproblemen bij volwassenen."
      
      "Te veel stroom kan hetzelfde zijn als geen stroom.
      En dat is exact hetzelfde in je schildklier.
      Dit wordt het Wolff-Chaikoff-effect genoemd...
      Wanneer je boven je jodiumbehoefte zit, slaat er een zekering door, stopt je schildklier met het opnemen van jodium — ongeacht hoeveel er aanwezig is — en wordt hij afgesloten."

---


https://www.youtube.com/@DrChristianson
Thyrogastric Syndrome: Why Your Gut is Killing Your Thyroid Progress
Dr. Alan Christianson

17 mrt. 2026

Werken je schildkliermedicijnen niet?
Dr. Alan Christianson onthult het thyrogastrisch syndroom, een verborgen darmandoening die 30 tot 40% van de patiënten met een auto-immuunschildkliertermen treft, en legt uit waarom je maag je schildklierherstel wel eens zou kunnen dwarsbomen.

Veel mensen spreken over de 'darm-schildklierverbinding', maar slechts weinig mensen begrijpen de wetenschappelijk bewezen band van het thyrogastrisch syndroom.
Als je een auto-immuunschildklierziekte hebt en nog steeds last hebt van vermoeidheid, haaruitval of schommelende TSH-waarden ondanks 'normale' bloedwaarden, dan is deze video voor jou.
Dr. Christianson legt uit hoe auto-immuun atrofische gastritis (AMG) de opname van voedingsstoffen en de effectiviteit van schildkliermedicatie beïnvloedt, en waarom traditionele middelen tegen een laag maagzuurgehalte gevaarlijk kunnen zijn.

Dr. Alan Christianson bespreekt in deze video de sterke, vaak onopgemerkte link tussen schildklierziekten (zoals Hashimoto) en auto-immuungastritis (ook wel thyrogastrisch syndroom genoemd), wat bij 30 tot 40% van de Hashimoto-patiënten voorkomt.
Hierbij valt het immuunsysteem de pariëtale cellen in de maag aan, waardoor de aanmaak van maagzuur (HCL), slijm (mucine) en intrinsieke factor afneemt.
Dit leidt tot slechte opname van cruciale voedingsstoffen zoals ijzer en vitamine B12, wat vage vermoeidheid, hersenmist, haaruitval en zenuwklachten veroorzaakt.

Hoewel veel functionele artsen adviseren om maagzuurpillen (HCL) te slikken, waarschuwt de spreker hiervoor:
omdat de maag ook minder beschermend mucine aanmaakt, kan extra zuur schadelijk zijn en op termijn het risico op maagkanker vergroten.
In plaats daarvan adviseert hij om te screenen via bloedonderzoek (zoals antistoffen tegen pariëtale cellen en gastrine), specifieke voedingstekorten te corrigeren, spijsverteringsenzymen te ondersteunen met kruiden en bitters, en de maagwand te beschermen met 'slijmerige' (mucine-bevattende) voedingsmiddelen zoals kool en okra.

• Veelvoorkomende overlap:
  Auto-immuunziekten clusteren; ongeveer 30 tot 40% van de mensen met de ziekte van Hashimoto heeft ook auto-immuungastritis (thyrogastrisch syndroom).
• Aanval op de maag:
  Het immuunsysteem valt de pariëtale cellen in de maag aan, die verantwoordelijk zijn voor maagzuur, intrinsieke factor en de opname van mineralen.
• Voedingstekorten als gevolg:
  Door het gebrek aan zuur en intrinsieke factor kunnen ijzer, vitamine B12, zink en calcium niet goed meer in de bloedbaan worden opgenomen.
• Vroege symptomen:
  Signalen zijn onder meer vage spijsverteringsklachten (gas, een opgeblazen gevoel, brandend maagzuur), aanhoudende vermoeidheid, hersenmist, haaruitval en migraine.
• Gevolgen van B12-tekort:
  Naarmate het vordert, kan een tekort aan B12 leiden tot tintelingen, gevoelloosheid in handen en voeten, en verhoogde angstgevoelens.
• Geen spijsverteringsklachten? Toch mogelijk:
  Ongeveer een derde van de mensen met auto-immuungastritis ervaart geen typische maag- of darmklachten.
• De valkuil van maagzuurpillen:
  Het zomaar slikken van extra HCL-capsules is gevaarlijk;
  de maag maakt ook minder beschermend slijm (mucine) aan, waardoor extra zuur de maagwand kan beschadigen.
• Verhoogd risico op kanker:
  Onbehandelde, vergevorderde gastritis brengt op lange termijn een hoger risico met zich mee op maag- en slokdarmkanker.
• Screening via bloedonderzoek:
  Controleer op antistoffen tegen pariëtale cellen (APCA) en het hormoon gastrine om te bepalen in welk stadium de aandoening zich bevindt.
• Natuurlijk ondersteunen:
  Ondersteun de spijsvertering met kruiden (gember, kurkuma), bittere groenten, sublinguale B12, alternatieve medicatievormen (vloeibaar/gelcapsules) en mucine-rijke voeding zoals kool en okra.
  
  Citaten:
  "Als je een schildklieraandoening en spijsverteringsklachten hebt, je waarden niet stabiel kunt krijgen en symptomen hebt die uit de hand lopen, verdacht dan alsjeblieft auto-immuungastritis.
  Dit treft 30 tot 40% van de mensen met de ziekte van Hashimoto en bijna niemand weet dat ze het hebben."
  
  "Wanneer we geen mucine [slijm] kunnen aanmaken, maken we niet alleen geen zoutzuur [HCL] aan, maar verdragen we ook geen zoutzuur...
  Wanneer deze aandoening ernstig uit de hand loopt, leidt dit tot een hoger risico op maagkanker en slokdarmkanker."
  
  "Het idee dat je te weinig maagzuur hebt, is misschien waar, maar het beste wat je dan kunt doen is meer maagzuur innemen.
  Dat klinkt aannemelijk, maar is echt geen goed idee...
  omdat we dan ook voorbijgaan aan de beschermende wand van de maag."

----



Is Your Diet Toxic? The Gluten, Dairy, and Iodine Connection
Dr. Alan Christianson

28 apr. 2026
Gluten, zuivel en jodium:
De verborgen link die de schildkliergezondheid beïnvloedt

Je is waarschijnlijk verteld dat je gluten en zuivel moet vermijden als je een schildklierziekte of Hashimoto hebt — maar de uitleg is vaak vaag, tegenstrijdig of onvolledig.

Waarom krijgen twee totaal ongerelateerde voedingsmiddelen de schuld van dezelfde schildklierproblemen?

In deze video leg ik de ontbrekende schakel uit die in de meeste gesprekken wordt weggelaten: jodiumverontreiniging.

Geen ontstekingen.
Geen moleculaire mimiek.
Geen lekke darm op zich.

Dr. Alan Christianson legt uit dat de traditionele gedachte dat gluten en zuivel schadelijk zijn voor de schildklier vanwege moleculaire mimicry of ontstekingen onjuist is.


De echte, gemeenschappelijke boosdoener is een verborgen jodiumverontreiniging die tijdens het productieproces in deze producten terechtkomt.

Commercieel brood en graanproducten bevatten vaak extreem hoge doses jodium door jodiumhoudende deegverbeteraars (soms tot 1000 microgram per snede), en zuivelproducten bevatten jodium door
ontsmettingsmiddelen (iodoforen) die op uiers en melktanks worden gebruikt, evenals vismeel in veevoer.

Mensen met schildklierproblemen die gluten of zuivel schrappen, merken vaak verbetering doordat ze onbewust hun gevaarlijke jodiuminname verlagen tot onder de veilige grens van 100 à 200 microgram per dag.

In plaats van extreme restricties adviseert de spreker om te focussen op zelfgebakken producten, alternatieven en een complete jodiuminventaris.

Samenvatting in 10 duidelijke punten
1. De echte boosdoener is geen gluten of zuivel

• De bekende negatieve effecten van gluten en zuivel op de schildklier worden niet veroorzaakt door gluten of zuivel zelf, maar door een verborgen jodiumverontreiniging in het productieproces.

2. Genetische overlap met coeliakie

• De link tussen coeliakie en schildklierziekte is genetisch en berust op een gedeelde gevoeligheid, niet op het direct triggeren van schildklierproblemen door gluteninname.

3. Jodium in graanproducten

• Commercieel voorverpakt brood en bewerkte graanproducten bevatten vaak extreem hoge, onregelmatige hoeveelheden jodium door het gebruik van jodiumhoudende deegverbeteraars.

4. Extreme concentraties per snede

• Eén enkele snede commercieel brood kan soms wel 600 tot 1000 microgram jodium bevatten, terwijl een schildklierpatiënt idealiter onder de 100 tot 200 microgram per dag wil blijven.

5. Waarom glutenvrij vaak helpt

• Mensen die opknappen na het schrappen van gluten, profiteren daarvan omdat ze tegelijkertijd de zwaar met jodium verontreinigde broodproducten elimineren.

6. Jodium in zuivel door ontsmetting

• Koeienmelk bevat veel jodium doordat iodofoor-ontsmettingsmiddelen worden gebruikt op de uiers en in melktanks, en doordat koeien soms vismeel als voer krijgen.

7. Biologische zuivel en alternatieven

• Biologische zuivel is vaak iets lager in jodium (door grassen die binden) en plantaardige zuivelvervangers zijn vanuit jodiumbeperkingsopzicht een veilige keuze mits ze geen verborgen zeewierextracten (carrageen) bevatten.

8. Thuis bakken als oplossing

• Wie zelf bakt met bloem of volkorenproducten heeft geen last van de verborgen deegverbeteraars en verdraagt graan vaak prima.

9. Bloedtesten voor jodium schieten tekort

• Omdat jodium zo reactief is, zijn individuele bloedtesten onnauwkeurig; een praktische jodiuminventaris van al je innames is de beste methode.

10. Nuance in dieetbeperkingen

• Door de echte oorzaak (jodium) te begrijpen, hoeft je dieet minder extreem te zijn en kun je gerichter werken aan herstel.
  
  Praktisch:
  • Maak een jodiuminventaris om al je dagelijkse bronnen (inclusief supplementen, brood en zuivel) in kaart te brengen in plaats van blind te gissen.
  • Vervang voorverpakt commercieel brood en fabrieksproducten door zelfgebakken baksels of onbewerkte graanproducten.
  • Controleer etiketten van plantaardige zuivelvervangers zorgvuldig op verborgen jodiumbronnen zoals carrageen, agar of algenextracten.
    
    Citaten:
    "Het gaat niet om moleculaire mimiek, ontstekingen, bloedsuiker of een lekke darm.
    Er is een verontreiniging die tijdens het productieproces in deze voedingsmiddelen terechtkomt."
    "Er is aangetoond dat commercieel brood extreem onregelmatige en hoge hoeveelheden jodium kan bevatten.
    Soms wel 600 of zelfs 1000 microgram per snede...
    en wanneer er zo veel meer in één snede brood zit, laait je aandoening weer op."
    "De op jodium gebaseerde reinigingsmiddelen worden gebruikt om de uiers van koeien te ontsmetten en worden ook in de tanks gebruikt als ontsmettingsmiddel...
    en omdat jodium zo geconcentreerd is en microscopische effecten ertoe doen, komen die stoffen in de melk terecht."

----

Why Most Thyroid Diets Fail — And What Actually Works

Most thyroid diets fail — not because people don't try hard enough, but because they miss the variable that matters most.In this video, I'll explain what the...

www.youtube.com

Why Most Thyroid Diets Fail — And What Actually Works
Dr. Alan Christianson
13 jan. 2026
De meeste schildklierdiëten falen
— niet omdat mensen niet hard genoeg hun best doen, maar omdat ze de variabele missen die er het meest toe doet.

In deze video leg ik uit wat het Schildklier Reset Dieet is, voor wie het is ontworpen en waarom het werkt wanneer andere schildklierdiëten dat niet doen.
Dit is het raamwerk uit mijn New York Times-bestsellerboek, uitgelegd door de arts die het heeft bedacht.

Dr. Alan Christianson legt uit waarom populaire diëten zoals Keto, Paleo, AIP en glutenvrij vaak op de lange termijn falen bij schildklierpatiënten.

Het fundamentele probleem is niet je discipline, maar het feit dat al deze diëten de belangrijkste variabele missen:
een stabiele jodiuminname.

Jodium heeft een uiterst smal therapeutisch venster;
zowel te veel als te weinig verstoort de schildklier via mechanismen zoals het Wolff-Chaikoff-effect.

In de moderne westerse wereld is een teveel aan jodium
— vaak verborgen in commercieel brood, zuivel, bewerkte voeding en supplementen
— de grootste boosdoener.

Wanneer je gluten of zuivel schrapt en je knapt op, komt dat vaak doordat je onbewust je jodiuminname verlaagt.

De Thyroid Reset Diet-methode richt zich niet op uitputtende restricties, maar op het reguleren van jodium tot een veilige, voorspelbare zone.

Dit brengt de auto-immuniteit tot rust, beschermt de schildklierstructuur en laat de schildklier weer normaal functioneren.

1. Vermoeidheid door veranderend advies

• Patiënten met schildklierproblemen worden overspoeld met tegenstrijdige dieetadviezen (Keto, Paleo, AIP, glutenvrij) die vaak op de lange termijn geen blijvend resultaat opleveren.

2. De ontbrekende factor

• Geen van deze populaire diëten richt zich op de allerbelangrijkste factor voor de schildklier: de controle over de jodiuminname.

3. Het smalle venster

• Jodium heeft een van de smalste therapeutische vensters van alle mineralen;
  zowel te veel als te weinig legt de schildklier op exact dezelfde manier plat.

4. Genen en tolerantie

• Genetische variaties bepalen hoe goed je jodium kunt verdragen;
  bij mensen met een gevoelige aanleg zorgt een gemiddelde inname al snel voor problemen.

5. Medicatie bevat ook jodium

• Veel voorgeschreven schildkliermedicijnen bevatten al aanzienlijke hoeveelheden jodium, wat de marge voor extra voeding verkleint.

6. Onzichtbare jodiumbronnen

• Jodium zit niet alleen in zout of zeewier, maar is op grote schaal verborgen in commercieel brood, zuivel, bewerkte producten en huidverzorging.

7. Waarom glutenvrij soms lijkt te werken

• Als mensen opknappen na het schrappen van gluten of zuivel, komt dat in de praktijk doordat ze tegelijkertijd de verborgen, extreem hoge jodiumpieken uit fabrieksproducten elimineren.

8. Het effect van een overschot

• Een teveel aan jodium laat als het ware een 'zekering doorslaan' in de schildklier, triggert vrije radicalen en wakkert auto-immuunreacties (zoals TPO) aan.

9. De oplossing is niet extreem

• Het Thyroid Reset Diet vraagt geen honger of extreme uitsluiting;
  een brede selectie van gezonde voeding (groenten, vlees, fruit, hele granen) past binnen een veilige jodiumzone.

10. Rust voor de schildklier

• Zodra de jodiuminname stabiel en voorspelbaar wordt gehouden, hoeft de schildklier niet meer te 'gokken' en kan het genezingsproces beginnen.
  
  Praktisch:
  • Staar je niet blind op het proberen van elk nieuw restrictief dieet;
    zoek naar de gemene deler achter je voedingssymptomen.
  • Controleer je inname op verborgen jodiumbronnen, zoals voorverpakt brood, zuivel en bepaalde supplementen of huidverzorgingsproducten.
  • Streef naar een stabiele, voorspelbare inname in plaats van te jagen op extreme megadosissen of angstig alles te vermijden.
  • Download gerichte hulpmiddelen (zoals een jodium-startgids of voedingslijst) om te ontdekken welke veilige "groen licht"-voedingsmiddelen je wel onbezorgd kunt eten.
    
    Citaten:
    "Keto, Paleo, AIP, glutenvrij.
    Je hebt ze geprobeerd, misschien wel allemaal.
    Het advies blijft veranderen.De regels zijn vermoeiend.
    En voor de meeste mensen met een schildklieraandoening blijven de resultaten uit.
    Daar is een reden voor, en het ligt niet aan jouw discipline."
    "Jodium heeft een van de smalste therapeutische vensters van alle voedingsstoffen.
    Dat betekent dat het verschil tussen te weinig en teveel erg klein is."
    
    "Zodra je schildklier niet meer hoeft te gissen naar wat er morgen met de jodiuminname gaat gebeuren, kan hij tot rust komen.
    Alles kan weer beter gaan functioneren."

----

Can Black Seed Oil Cure My Thyroid Issues?

Black Seed for Thyroid Health: What 3,000 years of traditional use and modern clinical research reveal about this ancient remedy.Nigella sativa (black seed, ...

www.youtube.com

Can Black Seed Oil Cure My Thyroid Issues?
Dr. Alan Christianson
Nov 4, 2025
Zwarte komijnzaad voor de schildklier:
Wat 3000 jaar traditioneel gebruik en modern klinisch onderzoek onthullen over dit eeuwenoude middel.

Nigella sativa (zwarte komijnzaad, zwarte karwij) werd gevonden in het graf van Toetanchamon en door oude artsen 'een geneesmiddel voor alles Behalve de dood' genoemd.
Vandaag de dag tonen meer dan 20 humane klinische studies aan dat het meetbare voordelen heeft bij schildklieraandoeningen — van Hashimoto en hypothyreoïdie tot schildklierknobbels.

Zwarte komijnzaad (Nigella sativa), een historisch gewaardeerd zaad, blijkt volgens ruim twintig humane klinische studies krachtige voordelen te bieden bij schildklieraandoeningen zoals Hashimoto en hypothyreoïdie.

Het supplement helpt bij het significant verlagen van schildklierantistoffen, normaliseert T3- en TSH-waarden, vermindert ontstekingen (vascularisatie/VEGF), helpt bij hardnekkig gewichtsverlies door een betere insulinegevoeligheid en kan schildklierknobbels verkleinen.

De werking komt met name voort uit sterke antioxiderende en ontstekingsremmende eigenschappen.

Hoewel het veilig te gebruiken is en kan worden ingezet naast een gezond schildklierdieet, is het belangrijk om de dosering af te stemmen, te letten op de juiste subsoort en medicatieniveaus te controleren met een arts, aangezien de schildklierfunctie kan verbeteren.

• Zwarte komijnzaad (Nigella sativa, niet te verwarren met gewone komijn) kent een rijke historische traditie, van het graf van Toetanchamon tot oude medische geschriften.
• Er zijn inmiddels meer dan 20 humane klinische onderzoeken (placebogecontroleerd) verricht naar de effecten van zwarte zaad op de schildklier.
• Bij patiënten met Hashimoto daalden schildklierantistoffen (zoals TPO-antistoffen) aanzienlijk na gebruik van zwarte zaadextract.
• Klinische studies toonden een vermindering aan van overmatige vascularisatie (ontsteking) in de schildklier bij Hashimoto.
• Zwarte zaad helpt de T3-waarden te verbeteren en TSH-waarden te normaliseren bij subklinische en openlijke hypothyreoïdie.
• Suppletie bleek te helpen bij gewichtsverlies bij mensen met een trage schildklier door verminderde ontsteking en betere insulinegevoeligheid.
• Onderzoek laat zien dat zwarte zaad kan bijdragen aan het verkleinen van schildklierknobbels (noduli).
• Het actieve bestanddeel (thymoquinone) verlaagt de ontstekingsmarker VEGF, wat het risico op schildklierkanker kan verminderen.
• De doseringen in studies varieerden grofweg tussen de 100 en 3.000 milligram per dag aan poeder of geconcentreerd extract, en de juiste ondersoort is cruciaal.
• Voorzichtkingheid is geboden bij zwangerschap, mogelijke maagklachten en het aanpassen van reguliere medicatie in overleg met een arts.
  
  Praktisch:
  • Zwarte komijnzaad (Nigella sativa) kan een veilige, waardevolle natuurlijke aanvulling zijn voor mensen die worstelen met Hashimoto, hypothyreoïdie of schildklierknobbels.
  • Het kan helpen om barrières zoals hardnekkig gewichtsverlies (door betere insulinegevoeligheid) te doorbreken.
  • Het is cruciaal om bloedwaarden te blijven monitoren in overleg met een arts, omdat een verbeterde schildklierfunctie kan betekenen dat je minder reguliere medicatie nodig hebt.
    
    Citaten:
    "Oude artsen noemden het een geneesmiddel voor alles behalve de dood."
    
    "Een van de belangrijkste resultaten betreft de ziekte van Hashimoto en schildklierantistoffen. Er zijn inmiddels meerdere onderzoeken die aantonen dat Nigella sativa de schildklierantistoffen aanzienlijk verlaagt..."
    
    "Zwarte komijnzaad is niet zomaar oude medische folklore.
    Er is legitiem, gepubliceerd en door vakgenoten getoetst (peer-reviewed) onderzoek waaruit blijkt dat het bij veel mensen kan helpen om antistoffen te verlagen en de T3- en TSH-waarden te verbeteren..."

----------

10 'Healthy' Foods Making Your Hashimoto's WORSE

Are "Healthy" Foods Making Your Hashimoto's Worse?If you have Hashimoto's thyroiditis, the foods you think are helping might actually be sabotaging your thyr...

www.youtube.com

10 'Healthy' Foods Making Your Hashimoto's WORSE
Dr. Alan Christianson

17 sep. 2025
Maken "gezonde" voeding en producten je Hashimoto erger?
Als je de ziekte van Hashimoto hebt, kan de voeding waarvan je denkt dat die helpt, je schildkliergezondheid juist ondermijnen.
In deze video onthul ik de 10 meest voorkomende voedingsmiddelen die Hashimoto kunnen verergeren
– en de meeste mensen denken dat ze gezond zijn!

• Gluten-free breads (often processed with iodized dough conditioners that add high levels of iodine)
• Greek yogurt / Non-fat Greek yogurt (contains iodine from sanitizers used during milking)
• Protein powders, especially whey protein (contain texturizers like carrageenan and dairy-based iodine contaminants)
• Egg yolks (iodine content varies significantly, sometimes exceeding safe short-term limits)
• Salmon, especially Atlantic salmon (contains PCBs and moderate-to-high iodine levels)
• Butter (human studies correlate butter intake with higher inflammatory thyroid antibodies)
• Sea vegetables (extreme, "whoping" sources of iodine far above healthy limits)
• Pink Himalayan salt (frequently contaminated with microplastics and can contain high levels of natural iodine)
• Apple cider vinegar (can increase risks for those with underlying atrophic gastritis and low stomach mucus protection)
• (Note: While he counts down a list focusing on these 9 food/ingredient categories, he also discusses wine alongside butter as correlating with increased autoimmune response in studies, bringing the total number of specific dietary items/triggers discussed up to 10).

------

Why Thyroid Antibodies Stay High (and How to Actually Lower Them)

Thyroid antibodies stay high because autoimmunity isn't a hormone problem — it's an immune signaling problem. Medications can replace missing thyroid hormone...

www.youtube.com

Why Thyroid Antibodies Stay High (and How to Actually Lower Them)
Dr. Alan Christianson

3 feb. 2026
Schildklierantilichamen blijven hoog omdat auto-immuniteit geen hormoonprobleem is
— het is een immuunsignaleringsprobleem.
Medicijnen kunnen ontbrekend schildklierhormoon vervangen, maar ze stoppen de immuunaanval niet.

In deze video leg ik uit waarom antilichamen niet reageren op levothyroxine, wat het auto-immuunproces daadwerkelijk aanstuurt en welke interventies bewezen hebben dit te kalmeren.

Veel mensen met de ziekte van Hashimoto houden aanhoudend hoge antilichamen en ervaren klachten, ondanks normale schildklierwaarden en medicatie.
Volgens Dr. Alan Christensen lossen schildklierhormonen dit probleem niet op, omdat ze de onderliggende auto-immuunrespons niet aanpakken
—vergelijkbaar met het meegeven van meer eten aan een gepest kind.

De echte boosdoener van de immuunaanval is oxidatieve stress in het schildklierweefsel, die primair wordt gedreven door een jodiumoverschot dat in veel voeding (zoals brood en zuivel), supplementen en verzorgingsproducten verborgen zit.

Wanneer jodium niveaus buiten de veilige marge van 50 tot 200 microgram treden, valt het immuunsysteem de jodiumverwerkende enzymen aan.

De oplossing is volgens de spreker niet restrictieve diëten of meer hormonen, maar het nauwkeurig controleren van de totale jodiuminname en het binnen veilige marges houden van selenium om oxidatieve stress te bufferen.
Op deze manier kan de immuunbalans effectief worden hersteld.

1. Blijvende antilichamen:
   Veel mensen met de ziekte van Hashimoto zien hun antilichamen jaar na jaar hoog blijven, ondanks medicatieaanpassing of dieetrestricties.
2. Medicatie lost auto-immuniteit niet op:
   Schildklierhormonen (zoals levothyroxine of armour thyroid) vervangen ontbrekend hormoon, maar verbeteren de immuunrespons of antilichamen op geen enkele wijze.
3. De pestkop-analogie:
   Extra schildklierhormoon toedienen bij Hashimoto is alsof je meer lunch meegeeft aan een kind dat wordt gepest; het lost het onderliggende conflict niet op.
4. Normale labwaarden, toch slecht voelen:
   Je kunt perfecte TSH- en T3-waarden hebben, maar nog steeds te kampen hebben met heftige auto-immuniteit en vermoeidheid door chronische ontstekingsstress.
5. De echte boosdoener is oxidatieve stress:
   De auto-immuunreactie wordt gedreven door oxidatieve stress in het schildklierweefsel, met name door een teveel aan jodium.
6. Jodiumoverbelasting:
   Teveel jodium triggert de oxidatie van het enzym thyroid peroxidase (TPO) en bindt overmatig aan thyroglobuline, wat de antilichamen triggert.
7. Het belang van de jodiumbalans:
   De totale jodiuminname moet gecontroleerd en beperkt worden (tussen 50 en 200 microgram, of lager tijdens een herstelperiode).
8. Verborgen jodiumbronnen:
   Jodium zit niet alleen in zeewier, maar ook in zuivel, commercieel brood (inclusief glutenvrij brood), supplementen en huidverzorging.
9. De rol van selenium:
   Selenium helpt oxidatieve stress te bufferen, maar ook hier geldt:
   te veel is niet beter (ideale marge ligt tussen 50 en 300 microgram).
10. Immuunbalans herstellen:
    Specifieke stoffen zoals vitamine D en Nigella kunnen helpen om de algehele immuunbalans te herstellen zodat het lichaam zichzelf niet langer aanvalt.
    
    Praktisch:
    • Staar je niet blind op labwaarden van hormonen alleen:
      Je kunt je slecht blijven voelen ondanks 'normale' schildklierwaarden zolang de onderliggende auto-immuunontsteking (antilichamen) actief blijft.
    • Controleer je verborgen jodiumbronnen:
      Let goed op de ingrediënten van brood, supplementen, zuivel en cosmetica om te voorkomen dat je onbewust te veel jodium binnenkrijgt.
    • Pas op met "meer is beter" bij supplementen:
      Zowel jodium als selenium hebben een smalle veilige marge;
      te veel selenium uit gestapelde supplementen kan net zo schadelijk zijn als een tekort.

-------

Top 7 Questions About Thyroid Antibodies

The awareness of thyroid disease is at an all time high. Most people who see functional medicine practitioners are given full screens for thyroid disease and...

www.youtube.com

Top 7 Questions About Thyroid Antibodies
Dr. Alan Christianson

27 jun. 2022
Het bewustzijn rondom schildklierziekten is groter dan ooit.
De meeste mensen die een arts voor functionele geneeskunde bezoeken, krijgen een uitgebreide screening voor schildklierziekten, en velen van hen blijken positieve antilichamen te hebben.
Deze mensen weten vaak niet wat deze antilichamen betekenen voor hun schildklierfunctie of algemene gezondheid.

Veel mensen met schildklierklachten schrikken wanneer ze horen dat ze verhoogde schildklierantilichamen hebben.

Dr. Alan Christensen beantwoordt hier de belangrijkste vragen over dit onderwerp.

Antilichamen zijn in wezen immuunaanvallen op de jodium-verwerkende structuren van de schildklier (thyroglobuline en TPO), aangedreven door de vluchtigheid van jodium.

Het goede nieuws is dat positieve antilichamen niet betekenen dat je schildklier gedoemd is te falen;
statistisch gezien is de kans op een daadwerkelijke schildklierziekte over negen jaar relatief laag en spelen antilichamen ook een normale rol bij celdood.

Bovendien moet je niet blind staren op één enkele uitslag.
Antilichamen zijn extreem wispelturig en schommelen sterk door factoren als
tijdstip,
de menstruatiecyclus en zelfs
supplementen zoals probiotica.
Je kunt antilichamen pas echt beoordelen door naar langetermijntrends te kijken.

Tot slot benadrukt de spreker dat het kunstmatig omlaag krijgen van antilichamen via extreme methoden geen garantie is voor betere gezondheid.

De meest effectieve, duurzame manier om ze te verlagen is het nauwkeurig controleren en beperken van je dagelijkse jodiuminname.

Wat zijn antilichamen?
Het zijn immuunreacties tegen schildklierstructuren:
thyroglobuline (de sjabloon/template) en thyroid peroxidase (het activerende enzym dat jodide omzet in jodium).
Waarom ontstaan ze?
Omdat jodium erg vluchtig is, raakt het immuunsysteem van de leg;
het valt de gebieden aan waar jodium zich ophoopt in de schildklier.
Invloed op de algehele gezondheid:
Antilichamen kunnen los van de schildklierfunctie zorgen voor symptomen zoals vermoeidheid, gezichtszwelling, haaruitval, vruchtbaarheidsproblemen en een verhoogd risico op hart- en vaatziekten.
Niet elke antilichaamdrager heeft schildklierziekte:
Veel mensen met meetbare antilichamen ontwikkelen nooit een traag werkende schildklier, omdat antilichamen ook een natuurlijke rol spelen bij celdood (apoptose) van oude cellen.
Kans op progressie is kleiner dan gedacht:
Uit data blijkt dat lage antilichamen een risico van ca. 2% per jaar geven op het ontwikkelen van een schildklierziekte over 9 jaar;
bij sterk verhoogde waarden stijgt dit naar zo'n 3% per jaar (geen garantie op falen dus).
Negatieve antilichamen zijn geen "Heilige Graal":
Het krampachtig omlaag krijgen van antilichamen (bijv. via steroïden of prednison) maakt je niet automatisch gezonder.
Niet iedereen met een schildklierziekte heeft immers positieve antilichamen.
Consistent testen is cruciaal:
Test antilichamen (en hormonen) bij voorkeur 's ochtends (6:00 - 9:00 uur),
nuchter, vóór schildkliermedicatie en
minimaal 3 dagen na het stoppen met supplementen
(vooral probiotica kunnen valse TPO-uitslagen geven).
Cyclusinvloed bij het testen:
Vrouwen in de vruchtbare leeftijd moeten testen in de eerste of laatste week van de cyclus, en dag 10 t/m 20 vermijden.
Antilichamen schommelen sterk:
Je kunt niet te veel waarde hechten aan één enkele meting;
je kijkt pas naar betekenisvolle trends als je meerdere metingen over een langere periode vergelijkt.
Dieet en jodium helpen:
Diëten (zoals een natrium-arme of jodium-gecontroleerde aanpak) kunnen antilichamen effectief verlagen omdat ze de onderliggende jodiumaanval op de schildklier wegnemen.

Praktisch:
Staar je niet blind op één enkele antilichaamtest:
Omdat antilichamen van nature sterk schommelen ("wispelturig" zijn), moet je letten op langetermijntrends in plaats van te schrikken van een losse piek.

Let op verborgen testverstoorders:
Stop tijdig met supplementen zoals probiotica voordat je bloed laat prikken om valse uitslagen te voorkomen.
Tijd je bloedprik zorgvuldig:
Plan je labtest nuchter in de ochtend en houd rekening met je cyclus als vrouw om betrouwbare data te krijgen.

Citaten:
"Dus heel eenvoudig gezegd zijn dit antilichamen tegen de sjabloon en tegen het activerende enzym."
"Je kunt positieve schildklierantilichamen hebben en daar absoluut geen effecten van ondervinden;
ze doen misschien helemaal niets, dus het betekent niet dat je voorbestemd bent om een niet-werkende schildklier te krijgen."
"Schildklierantilichamen zijn wispelturig en schommelen alle kanten op;
je kunt niet te veel waarde hechten aan de ene uitslag ten opzichte van de volgende, je kent hun trend pas echt als je heel veel metingen over een langere periode bekijkt."

----

The Thyroid Truth: Labs, Antibodies, Fertility & Meds Explained

So many of you are asking the right questions—and I want to affirm that your confusion is valid. It’s common to feel overwhelmed when you’re told your labs a...

www.youtube.com

The Thyroid Truth: Labs, Antibodies, Fertility & Meds Explained
Dr. Alan Christianson

16 juni 2025
Zoveel van jullie stellen de juiste vragen
– en ik wil bevestigen dat jullie verwarring terecht is.
Het is heel normaal om je overstelpt te voelen wanneer te horen krijgt dat je labwaarden "normaal" zijn, maar je je nog steeds uitgeput, mistig in je hoofd of gefrustreerd over je gewicht voelt.

Dit zijn een paar van de onderwerpen die ik steeds weer naar voren zie komen:

Veel mensen met schildklierproblemen verwarren een immuunaanval (Hashimoto) met een daadwerkelijk tekort aan hormonen.

Dr. Alan Christensen legt uit dat schildkliermedicatie (zoals levothyroxine) alleen helpt bij een echt tekort (overt hypothyroidism).

Als je schildklier niet faalt, helpen medicijnen niet tegen antilichamen en kunnen ze door lichaamsresistentie zelfs je klachten verergeren.

Wanneer patiënten 'normale' labwaarden hebben maar toch kampen met extreme vermoeidheid, haaruitval of gewichtstoename, komt dit meestal door comorbiditeiten zoals latente ijzerdepletie (aanwezig bij bijna 90% van de patiënten), bijnierproblemen of een onontdekte auto-immuunreactie.

De echte motor achter stijgende antilichamen is een genetisch bepaalde overgevoeligheid voor een jodiumoverschot, wat oxidatieve stress in de schildklier veroorzaakt.

Het goede nieuws is dat veel mensen die onterecht aan de medicatie zitten, hier in overleg veilig van kunnen afbouwen.
Door de totale jodiuminname streng te reguleren en te focussen op micronutriënten (zoals selenium en Nigella) in plaats van op blinde hormoonvervanging, kun je de schildklier gezond houden, antilichamen verlagen en vruchtbaarheidsproblemen oplossen zonder onnodige medicatie.

1. Verschil in definities van hypothyreoïdie:
   Dit kan slaan op een echt tekort aan schildklierhormoon (overt hypo), of op een categorie labwaarden (zoals subklinisch of suboptimaal) waarbij er geen hormoontekort is, maar wel klachten of toekomstig risico.
2. Medicatie helpt niet zonder hormoontekort:
   Als er geen sprake is van een echt tekort aan schildklierhormoon (zoals bij Hashimoto met normale schildklierfunctie), helpen schildkliermedicijnen niet en kunnen ze zelfs averechts werken.
3. Oorzaak van antilichamen:
   Schildklierantilichamen (TPO en thyroglobuline) worden gedreven door genetische variaties in hoe het lichaam reageert op jodium.
   Een teveel aan jodium triggert de oxidatie en immuunaanval.
4. Natuurlijke verlaging van antilichamen:
   Je kunt antilichamen verlagen door de jodiuminname streng te controleren en specifieke micronutriënten te gebruiken (zoals selenium en Nigella).
5. Afbouwen van medicatie is vaak mogelijk:
   Ongeveer de helft van de mensen die onterecht of onnodig aan de schildkliermedicatie zit, kan hier in overleg met een arts veilig mee afbouwen (vaak ondersteund door jodiumregulatie).
6. Normale labs maar toch klachten:
   Vermoeidheid, haaruitval en gewichtstoename ondanks 'normale' schildklierwaarden worden vaak veroorzaakt door comorbiditeiten zoals ijzergebrek (latente ijzerdepletie bij 90% van de patiënten), bijnierstresser, atrofische gastritis of PCOS.
7. Waarom je slechter kunt voelen door medicatie:
   Als je medicijnen slikt terwijl je lichaam dat niet nodig heeft (of bij een overdosering), gaat je lichaam ertegen vechten (schildklierresistentie), waardoor de klachten verergeren.
8. Rol van T3:
   Voor een selecte groep mensen die wel echt medicatie nodig heeft, kan het toevoegen van T3 (of natuurlijke schildklierhormonen) helpen, mits de onderliggende conversiefactoren en voedingsstoffen op orde zijn.
9. Fertiliteit en TSH bij medicatiegebruik:
   Als je al schildkliermedicatie slikt, is een TSH boven de 2 ongunstig voor de fertiliteit en kan aanpassing wenselijk zijn.
10. Fertiliteit en TSH zonder medicatie:
    Lichte TSH-verhogingen (tussen 2 en 5, of zelfs tot 10) bij vrouwen die niet op medicatie zitten, kunnen vaak beter en veiliger via dieet en jodiumregulatie worden opgelost dan direct te starten met hormonen.
    
    Praktisch:
    • Accepteer niet blind een recept voor schildklierhormoon:
      Vraag altijd na of je een echt tekort hebt (overt hypo) of dat het om milde antilichamen / subklinische waarden gaat waar medicijnen niet bij helpen.
    • Check je ijzerstatus:
      Heb je wel 'normale' schildklierwaarden maar blijf je extreem moe en verlies je haar?
      Laat dan specifiek je ijzer (en latente ijzerdepletie) controleren in plaats van je dosis hormonen te verhogen.
    • Pas op met jodiumrijke voeding en supplementen:
      Beheers je jodiuminname om je schildklier en antilichamen te kalmeren voordat je grijpt naar zware medische ingrepen.
      
      Citaten:
      "Hypothyreoïdie betekent twee heel verschillende dingen:
      een gebrek aan schildklierhormonen, of een categorie laboratoriumuitslagen die in de toekomst mogelijk tot hypothyreoïdie kunnen leiden."
      "Als je lichaam het prima doet...
      en je stopt er simpelweg meer in, gaat je lichaam harder vechten tegen schildklierhormonen, en de paradox is dat de klachten erger worden."
      "Schildklierantilichamen... worden aangedreven door oxidatieve stress in het schildklierweefsel, veroorzaakt door een jodiumoverschot."
      
      Over vruchtbaarheid en de schildklier vertelt Christianson nog het volgende:
      • Wanneer je al schildkliermedicatie slikt:
        Als je al medicijnen nodig hebt en gebruikt, is een TSH-waarde die hoger is dan 2 ongunstig voor je vruchtbaarheid.
        In dat geval is het verstandig om je medicatie hierop aan te passen.
      • De rol van antilichamen:
        Ongeacht je TSH-waarde kunnen verhoogde schildklierantilichamen een negatieve invloed hebben op de vruchtbaarheid.
        Als deze antilichamen verhoogd zijn, is het belangrijk om hierop te screenen en ze goed te beheersen.
      • TSH tussen 2 en 5 (zonder medicatie):
        Als je geen schildkliermedicatie slikt en je TSH ligt tussen de 2 en 5, kan dit je vruchtbaarheid negatief beïnvloeden.
        Medicijnen verbeteren de vruchtbaarheid in dit m Lichte TSH-verhogingen kun je vaak effectiever aanpakken via dieetveranderingen (zoals het reguleren van jodium, bijv. via het Thyroid Reset Diet), wat kan helpen om zowel de TSH-waarde als de vruchtbaarheid te verbeteren zonder direct met hormonen te starten.
      • TSH tussen 5 en 10 (zonder medicatie):
        Voor dit bereik is de data minder eenduidig.
        Christanson adviseert om eerst te proberen de situatie via dieet aan te pakken en te kijken of er andere factoren meespelen;
        medicatie is hierin meestal niet direct nodig tenzij er geen verbetering optreedt.
      • TSH boven de 10 (zonder medicatie):
        Wanneer de TSH-waarde boven de 10 uitkomt, wijst het beste bewijs er wel op dat het starten met schildkliermedicatie de moeite waard is voor de vruchtbaarheid.
        
        De endocrinoloog vertelt een voorbeeld van een vrouw die niet zwanger kon worden en hoe het haar wel lukte: een verhaal dat hij naar eigen zeggen aan de lopende band meemaakt:
        • Haar situatie:
          Ze had een TSH-waarde van ongeveer 6 en wilde liever geen schildkliermedicatie gaan gebruiken.
        • Wat ze had veranderd:
          Ze paste haar dieet aan op basis van het Thyroid Reset Diet (waarbij ze onder andere lette op het reguleren en verlagen van haar jodiuminname).
        • Het resultaat:
          Door deze dieetverandering wist ze haar TSH-waarde te verlagen, werd ze succesvol zwanger en beviel ze later van een gezonde baby.