In dit interview bespreekt osteopaat Nick Potter de diepgaande link tussen hypermobiliteit, ADHD en chronische angst.
Hypermobiliteit is een genetisch collageendefect dat zorgt voor slappere weefsels ("marshmallow" in plaats van strakke "kauwgom").
Omdat proprioceptieve sensoren beweging minder snel registreren, is het brein zwaar afhankelijk van de ogen, wat leidt tot onhandigheid en omslaande enkels.
Fysiologisch gezien zorgen slappe bloedvaten voor duizeligheid bij opstaan en plotselinge hartslagstijgingen (POTS).
Het brein interpreteert deze fysieke onvoorspelbaarheid als evolutionair levensgevaar, wat resulteert in onbewuste stress, verminderde spijsvertering (IBS) en chronische angst.
De oplossing ligt in het begrijpen van je fysiologie. In tegenstelling tot de algemene consensus hebben hypermobiele mensen baat bij extra zout en hydratatie om hun bloeddruk stabiel te houden.
Daarnaast vraagt een "Ferrari-brein" om goede slaap en rust.
Door deze signalen te begrijpen en slimme hacks toe te passen—zoals het dragen van strakkere kleding voor extra huidfeedback—verandert je overgevoeligheid van een last in een ware superkracht.
Osteopaat Nick Potter bespreekt de gevaren van overmatige flexibiliteit, de connectie tussen het brein en de darmen, en de rol van hormonen.
Hypermobiele mensen moeten oppassen met yoga;
door te ver door te buigen riskeren ze gewrichtsslijtage.
In plaats van passieve rek is het opbouwen van kracht en een sterke 'core' rondom de wervelkolom cruciaal.
Daarnaast legt Potter uit dat een ADHD- of hypermobiel brein de wereld verwerkt met een extreem hoge 'sampling rate', wat enorm veel energie kost en leidt tot snelle uitputting.
De darmen spelen hierin een sleutelrol: het spijsverteringskanaal functioneert als de buitenzijde van het lichaam en reageert direct op stress door de spijsvertering af te sluiten.
Omdat holle organen (zoals de darmen en de baarmoeder) als enige pijn voelen, vertaalt onbewuste stress zich direct naar fysieke buik- en bekkenklachten.
In dit vervolggesprek belicht osteopaat Nick Potter hoe moderne maatschappelijke druk, isolatie en online prikkels onze oerangsten triggeren.
Net als ratten in een kooi zonder uitweg raken mensen in een chronische stressrespons, die bij langdurige aanhouding overslaat in de
freeze-fase.
De drie r hiervan—
brain fog, vermoeidheid en pijn—verlammen het lichaam en verklaren waarom veel postvirale syndromen (zoals post-COVID of Lyme) eigenlijk geworteld zijn in een reeds uitgeput immuunsysteem door eerdere stress (zoals lockdowns).
Potter legt uit dat techbedrijven verslavingsmechanismen inzetten op basis van angst en seks, wat leidt tot een vicieuze cirkel van slapeloosheid en uitgeputte bijnieren.
Voor mensen met ADHD en hypermobiliteit is het cruciaal om dit niet te zien als een defect, maar als een krachtig, hoogenergetisch brein.
De oplossing is radicaal eenvoudig maar vereist discipline:
stop met zoeken naar magische quick fixes, leg 's avonds je telefoon weg voor een goede nachtrust, omarm beweging als medicijn en besef dat je geest en lichaam onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Tot slot benadrukt hij het belang van testosteron voor vrouwen naarmate ze ouder worden;
een tekort hieraan rooft de 'drive' en energie.
Door je darmen te helen, krachttraining toe te passen en je zenuwstelsel te kalmeren, doorbreek je de vicieuze cirkel van vermoeidheid en angst.
Hypermobiliteit is een genetisch collageenprobleem:
Het is een spectrumaandoening (met syndromen zoals Ehlers-Danlos en Marfan) waarbij het bindweefsel minder stijf is door een tekort aan sterk collageen.
De 'marshmallow'-theorie van sensoren:
Receptoren in weefsels en organen (zoals de recent ontdekte
Piso-receptoren) meten beweging; bij hypermobiele mensen liggen deze receptoren in 'marshmallow' in plaats van strakke 'kauwgom', waardoor er een vertraging optreedt in de signaaloverdracht.
Visuele dominantie en coördinatie:
Omdat het lichaam minder goed doorgeeft waar het zich in de ruimte bevindt (proprioceptie), vertrouwt het brein zwaar op de ogen, wat leidt tot onhandigheid, vaak struikelen en het snel omslaan van enkels.
POTS en duizeligheid bij opstaan:
Slappere bloedvaten zorgen ervoor dat bloed bij opstaan naar de benen zakt; dit veroorzaakt duizeligheid en kan leiden tot
POTS (een plotselinge hartslagstijging), wat het brein ervaart als pure paniek of gevaar.
Onzekerheid triggert de 'sabeltandtijger'-angst:
Het brein houdt niet van chaos of onzekerheid (entropie).
Omdat het lichaam onvoorspelbaar aanvoelt, interpreteert het autonome zenuwstelsel dit als levensgevaar, resulterend in chronische angst.
De link met het spijsverteringsstelsel (IBS):
In een constante staat van onbewuste stress sluit het brein de spijsvertering af (alsof je moet vluchten voor een roofdier), wat verklaart waarom darmklachten en PDS zo vaak samengaan met hypermobiliteit.
De noodzaak van extra zout:
Omdat hypermobiele mensen door overhydratatie of lage bloeddruk snel elektrolyten verliezen, hebben zij (in tegenstelling tot de algemene richtlijn) juist baat bij extra zout op hun voeding om de bloeddruk stabiel te houden.
Fidgeting (wiebelen) als energieverbruiker:
ADHD- en hypermobiele breinen gebruiken veel meer energie (een 'Ferrari-brein') en verbranden extra calorieën doordat ze constant bewegen, wat leidt tot een snelle uitputting en slaapproblemen (zoals 'night owls' en doom scrolling).
De ups en downs van het ADHD-superpower:
Hoewel een verhoogde prikkelverwerking zorgt voor scherpe waarneming, creativiteit en detailgerichtheid (een 'superpower'), leidt het ook tot overprikkeling door harde geluiden, felle lichten en emotionele gevoeligheid.
Kleding als kalmerend hulpmiddel:
Het dragen van strakkere kleding (zoals leggings) geeft extra feedback aan de huidreceptoren, waardoor het zenuwstelsel gekalmeerd wordt en het lichaam zich 'steviger' in de wereld voelt staan.
De valkuil van hypermobiliteit in yoga:
Mensen met hypermobiliteit kunnen door hun flexibiliteit ver doorbuiken in houdingen (zoals de driehoek), maar dit is schadelijk; het overbelast de gewrichten en kan op lange termijn leiden tot heupartrose.
Kies de juiste sport:
Voor hypermobiele of stijve mensen zijn krachtige, stabiliserende vormen van beweging (zoals power-yoga, pilates en krachttraining) beter dan passieve, extreme rek- en strekoefeningen.
De mythe van de wervelkolom als 'kolom':
De wervelkolom is geen dragende zuil, maar een flexibele basis waaraan complexe spierketens hangen die het lichaam tegen de zwaartekracht in overeind houden.
Waarom 'planks' en buikspieroefeningen vaak mislukken:
Standaard buikspieroefeningen of planken versterken de verkeerde (vermoeibare) spieren in plaats van de diepe houdingsspieren, wat rugklachten juist in de hand kan werken.
Het belang van testosteron voor vrouwen:
Vrouwen produceren ook testosteron (het 'hormoon van voorwaartse drive');
een daling hiervan rond de menopauze leidt tot spierverlies, energieverlies en verminderde daadkracht.
De hersen-darm-as en sampling rate:
Een ADHD- of hypermobiel brein neemt de wereld op met een veel hogere 'sampling rate' (vele beelden en prikkels per seconde), wat gigantisch veel energie vreet en leidt tot snelle uitputting.
De darm als buitenzijde van het lichaam:
Het spijsverteringskanaal is in feite een holle buis die aan de buitenkant van het lichaam ligt; omdat het stoffen van buitenaf opneemt, heeft het een eigen alarmsysteem (pijn) en een directe lijn naar de hersenen (via de nervus vagus).
Waarom alleen holle organen pijn voelen:
Pijn is een evolutionair alarmsysteem; organen die kunnen bewegen of hol zijn (zoals de darmen en de baarmoeder) voelen pijn, wat verklaart waarom vrouwen door hun extra holle orgaan vaak gevoeliger zijn voor pijn en stress.
Evolutionaire angst en sociale acceptatie:
Omdat mensen vroeger in groepen moesten overleven ter bescherming van nageslacht, is het menselijk brein (en met name dat van vrouwen) evolutionair geprogrammeerd om zich zorgen te maken over groepsdynamiek en sociale acceptatie.
Zelfzorg door darmherstel en balans:
Het herstellen van je microbioom (via voeding en een gekalmeerd zenuwstelsel) geeft direct meer energie en vermindert fysieke en mentale klachten drastisch.
De angst voor sociale uitsluiting:
Evolutionair gezien is uit de groep gegooid worden levensgevaarlijk; dit verklaart waarom met name vrouwen (van oudsher kwetsbaarder tijdens de zorg voor nageslacht) zo intens reageren op sociale afwijzing of online uitsluiting.
De 'ratten in een kooi'-theorie:
Uit dieronderzoek blijkt dat
isolatie, onzekerheid en gebrek aan handelingsvrijheid (agency) extreme stress veroorzaken; een gebrek aan ontsnappingsmogelijkheden leidt zelfs tot snelle tumorgroei en lichamelijke verval.
De drie ruiters van de 'freeze'-fase:
Als stress te lang aanhoudt, schakelt het brein door naar de
freeze-stand, gekenmerkt door de drie ruiters:
brain fog (stopt energieverbruik),
chronische vermoeidheid/fibromyalgie (stopt beweging) en
pijn (paralyseert het lichaam).
Postvirale syndromen en chronische stress:
Veel patiënten met post-COVID, Lyme of Epstein-Barr waren al chronisch gestrest (bijv. door lockdowns) vóórdat ze de infectie opliepen; hun reserves waren al op, waardoor ze na de infectie volledig crashten.
De moderne saboteur (sociale media):
Techbedrijven zetten gedragspsychologen in om mensen via angst en seks te verslaafd te maken aan hun platforms; het constant opzoeken van snelle dopamine werkt net als een verslaving.
De valkuil van quick fixes:
Mensen zoeken vaak naar makkelijke oplossingen (zoals celderijsap, carnivorendieptes of superfoods), maar er is geen magische shortcut; echte gezondheid vraagt om dagelijkse discipline en leefstijlverandering.
De Algemene Adaptatie Syndroom (Selye):
Langdurige, ononderbroken stress (zoals de Vietnamoorlog versus de Tweede Wereldoorlog met rustperiodes) sloopt de bijnieren en vernietigt het immuunsysteem (thymusklier en T-cellen).
Sensorische overgevoeligheid bij ADHD:
Mensen met ADD/ADHD en hypermobiliteit hebben een overgevoelig alarmssysteem (ze verdragen geen bepaalde texturen zoals terracotta of piepende geluiden), wat leidt tot schaamte die nergens voor nodig is.
Drie praktische actiepunten voor ADHD/hypermobiliteit:
- Omarm het als een superpower:
Zie het niet als een defect, maar als een brein met een hoger IQ en intensere waarneming.
- Pak je slaap:
Leg je telefoon om 22:30 uur weg; laat de nachtelijke dopamine-addictie los.
- Zorg voor hydratatie en voeding:
Eet meer eiwitten en minder troep; ga sporten om je zenuwstelsel te kalmeren.
- Lichaam en geest zijn één:
Het opdelen in 'mentaal' en 'fysiek' is achterhaald; je bent een belichaamd brein en de ruggenmerg/zenuwen communiceren continu als een huwelijk met je darmen en immuunsysteem.
Praktisch:
- Voeg wat extra zout toe:
Als je merkt dat je snel duizelig bent of je slap voelt bij opstaan, kan het toevoegen van zeezout aan je water helpen om je elektrolyten en bloeddruk te stabiliseren.
- Omarm je gevoeligheid als superpower:
Zie overprikkeling niet als een defect, maar erken dat je een verhoogde waarneming hebt; leer hiermee om te gaan door grenzen te stellen en rust te pakken.
- Draag aansluitende kleding:
Als je merkt dat je onrustig bent, kan het dragen van strakkere kleding of leggings helpen om je zenuwstelsel te aarden via extra tastprikkels op de huid.
- Stop met pronken met lenigheid:
Als je hypermobiel bent, stop dan met jezelf te forceren in lenigheid;
focus in plaats daarvan op pilates, krachttraining en het bouwen van een sterke 'core' rondom je wervelkolom.
- Onderzoek je energieniveau en hormonen:
Besef dat een gebrek aan 'drive' of energie (zeker rond de menopauze) te maken kan hebben met een daling in testosteron bij vrouwen, en dat voeding en beweging hier direct invloed op hebben.
- Geef je brein rust door je darmen te voeden:
Het herstellen van je darmgezondheid en het kalmeren van je autonome zenuwstelsel (weg uit de continue 'vecht-of-vlucht'-stand) geeft je direct je fysieke energie terug.
- Stop met scrollen voor het slapengaan:
Leg je telefoon om 10:30 uur 's avonds in de keuken;
dit doorbreekt de dopamine-lus, verbetert je slaap en verlaagt je ochtendangst.
- Accepteer je brein in plaats van jezelf te veroordelen:
Als je snel overprikkeld raakt of moeite hebt met bepaalde texturen, schaam je er dan niet voor; besef dat het onderdeel is van een hoogenergetisch, creatief brein.
- Beweeg om je immuunsysteem te resetten:
Ga ondanks initiële weerstand sporten; fysieke beweging helpt om de vicieuze cirkel van de freeze-fase te doorbreken en je bijnieren te reguleren.
www.psychosenet.nl
What's Actually Driving It
