ADHD / ADD

[Lievergezond]

Psychiater Jim van Os - wat leert psychisch lijden ons? * PsychoseNet

Op PsychoseNet vindt je vele video's met herstelverhalen, uitleg van professionals en veel meer. PsychoseNet.nl, hét online zelfregiecentrum.

www.psychosenet.nl

Geen diagnoses meer, geen labels meer.

Dorothé

Waarom het labels er toe zouden kunnen doen : de spreker in de video zegt rond 5 minuten:

''You've been blaming your character for what is actually your wiring''.

Tijdstempel waar dr. Shyamal Mashru het zegt:



Vanaf 12:23 u zegtie dat meer zelfbegrip leidt tot meer zelfwaardering en ook tot openstaan voor manieren om om te gaan met de specifieke zwakkere kanten (die iedereen heeft, ook ADHD-ers).

 

[Godsgeschenk]

Waarom het labels er toe zouden kunnen doen : de spreker in de video zegt rond 5 minuten:

''You've been blaming your character for what is actually your wiring''.

Tijdstempel waar dr. Shyamal Mashru het zegt:



Vanaf 12:23 u zegtie dat meer zelfbegrip leidt tot meer zelfwaardering en ook tot openstaan voor manieren om om te gaan met de specifieke zwakkere kanten (die iedereen heeft, ook ADHD-ers).

Klopt. Dat noem ik dan mildheid naar jezelf, zelfcompassie. Ikzelf label liever niet, zie de mens die tegenover me zit en kijk wat mogelijk is om zo goed mogelijk met alles om te gaan. Labels zorgen ervoor dat mensen in een slachtofferrol gaan zitten. Ik ben ADHD-er, Ik ben... etc. Het wordt identiteit.
Maar ieder zijn methode. Ht is alleen maar hoe ik het zie, bekeken vanuit ACT.

Dorothé

 

[Lievergezond]

Klopt. Dat noem ik dan mildheid naar jezelf, zelfcompassie. Ikzelf label liever niet, zie de mens die tegenover me zit en kijk wat mogelijk is om zo goed mogelijk met alles om te gaan. Labels zorgen ervoor dat mensen in een slachtofferrol gaan zitten. Ik ben ADHD-er, Ik ben... etc. Het wordt identiteit.
Maar ieder zijn methode. Ht is alleen maar hoe ik het zie, bekeken vanuit ACT.

Dorothé

Over dat ''het wordt identiteit'': vanaf dat ik het label leer kennen en wat er bij komt kijken:
alle gelaagdheden:
- De ADHD bedrading;
- Het leren zien wat ADHD-overlevingsgedrag is (maskeergedrag) in een neurotypische wereld met alle belagingen vanwege onbegrip / afwijking;

krijg je de kans om die identiteiten af te leggen en dichter bij je karakter uit te komen.

Ik was ook antilabel overigens. Maar ja. Zoals ik al eerder zei: mijn belangrijkste probleem met labels NIET gebruiken is dit: er is 1 psychiatrisch label dat de mensheid vooral heel goed moet en maar niet wil begrijpen: en dat is het label van de psychopaat. Het verklaart eigenlijk alles wat er misgaat op aarde. Het is de achilleshiel van de mensheid (dat laatste heb ik van John Lash -met dank aan forumlid Thijs die al lang niet meer actief is hier op dit forum maar die over Lash begon: Lash is een kenner van het gnosticisme). En bij dat label kun je eigenlijk niet meer zeggen van: ik kijk wat er onder het label zit: ja een heel klein trolkind dat in de peuterleeftijd bij een point of no return uitkwam dat die persoon gezworen heeft aan zichzelf: ik doe niet meer (eerlijk) mee: ik sta hierboven en ga 3D schaken voortaan en ik fles de mensheid vanuit een masker.
Het grootste deel van de mensen dat psychotherapeutenpraktijken overbevolkt is slachtoffer van de omgang met deze cluster-b-delinquenten die in het overgrote deel van de gevallen juist niet naar psychiaters en psychologen zullen gaan. Volgens hun hebben anderen het altijd gedaan.
Meestal wordt het slachtofferschap van de omgang met psychopaten ook niet herkend door therapeuten die op hun opleiding veel te weinig bruikbare inside informatie hebben gekregen over deze aandoening. Plus deze psychiaters en psychotherapeuten horen meestal alleen de verhalen OVER psychopaten die zij als zodanig meestal zelf nooit te spreken zullen krijgen : is allemaal uit de tweede hand van de slachtoffers.

 

[Godsgeschenk]

Over dat ''het wordt identiteit'': vanaf dat ik het label leer kennen en wat er bij komt kijken:
alle gelaagdheden:
- De ADHD bedrading;
- Het leren zien wat ADHD-overlevingsgedrag is (maskeergedrag) in een neurotypische wereld met alle belagingen vanwege onbegrip / afwijking;

krijg je de kans om die identiteiten af te leggen en dichter bij je karakter uit te komen.

Ik was ook antilabel overigens. Maar ja. Zoals ik al eerder zei: mijn belangrijkste probleem met labels NIET gebruiken is dit: er is 1 psychiatrisch label dat de mensheid vooral heel goed moet en maar niet wil begrijpen: en dat is het label van de psychopaat. Het verklaart eigenlijk alles wat er misgaat op aarde. Het is de achilleshiel van de mensheid (dat laatste heb ik van John Lash, een kenner van het gnosticisme). En bij dat label kun je eigenlijk niet meer zeggen van: ik kijk wat er onder het label zit: ja een heel klein trolkind dat in de peuterleeftijd bij een point of no return uitkwam dat die persoon gezworen heeft aan zichzelf: ik doe niet meer (eerlijk) mee: ik sta hierboven en ga 3D schaken voortaan en ik fles de mensheid vanuit een masker.
Het grootste deel van de mensen dat psychotherapeutenpraktijken overbevolkt is slachtoffer van de omgang met deze cluster-b-delinquenten die in het overgrote deel van de gevallen juist niet naar psychiaters en psychologen zullen gaan. Volgens hun hebben anderen het altijd gedaan.
Meestal wordt het slachtofferschap van de omgang met psychopaten ook niet herkend door therapeuten die op hun opleiding veel te weinig bruikbare inside informatie hebben gekregen over deze aandoening. Plus deze psychiaters en psychotherapeuten horen meestal alleen de verhalen OVER psychopaten die zij als zodanig meestal zelf nooit te spreken zullen krijgen : is allemaal uit de tweede hand van de slachtoffers.

Jan Storms


Dorothé

 

[Lievergezond]

What 30 Days Without Dairy Does To ADHD
@dr.dansullivan

Zuivel kan het ADHD-brein op drie verschillende manieren beïnvloeden, en slechts één daarvan is voor de meeste mensen duidelijk.

Een echte allergie veroorzaakt meestal binnen enkele minuten een reactie.
Een gevoeligheid kan daarentegen pas na 72 uur merkbaar worden.
De hersenmist of vermoeidheid die je vandaag ervaart, kan dus veroorzaakt zijn door iets wat je drie dagen geleden hebt gegeten.

Er zijn drie verschillende mechanismen:

• lactose;
• een vertraagde immuunreactie;
• en caseïne, dat tijdens de vertering kan worden afgebroken tot opiatenachtige stoffen die casomorfinen worden genoemd.

Casomorfinen komen vooral voor bij A1-melk.
Voor mensen bij wie dit mechanisme een rol speelt, kan overstappen op A2-melk helpen. A2-melk bevat echter nog steeds dezelfde hoeveelheid lactose en vrijwel dezelfde melkeiwitten als gewone melk.

Dertig dagen is een belangrijke periode om zuivel weg te laten.
De IgG-antistoffen die betrokken zijn bij een voedselgevoeligheid hebben ongeveer drie weken nodig om tot de helft af te nemen.
Door een volledige maand geen zuivel te gebruiken, krijgt het lichaam voldoende tijd om hiervan te herstellen.

In een onderzoek dat werd gepubliceerd in The Lancet verbeterden de ADHD-klachten van de meeste kinderen tijdens een strikt eliminatiedieet waarbij zuivel en andere veelvoorkomende voedingsmiddelen werden weggelaten.
Toen deze voedingsmiddelen opnieuw werden geïntroduceerd, keerden de klachten terug.
Daarom is het zinvol om ook zuivel afzonderlijk te testen door het eerst weg te laten en daarna weer gecontroleerd te introduceren.

Zorg er tijdens deze periode voor dat je voldoende eiwitten binnenkrijgt, zodat je lichaam voldoende bouwstoffen heeft voor de aanmaak van dopamine en noradrenaline.

Zuivel is één mogelijke knop waaraan je kunt draaien, en het onderzoeken van de invloed ervan is een goede eerste stap.
De grootste vooruitgang ontstaat echter door alle zes de onderliggende pijlers van ADHD systematisch aan te pakken.
Dat is precies waar we binnen Natural ADHD Solutions, mijn cursus en community, aan werken.

---



ADHD and Overeating at Night What's Actually Driving It
@dr.dansullivan

Nachtelijk overeten bij ADHD is vaak een gevolg van onvoldoende voeding en dopaminebehoefte gedurende de dag.
Door eerder op de dag voldoende, regelmatig en voedzaam te eten, neemt de behoefte aan eten in de avond vaak aanzienlijk af.

• Nachtelijk overeten bij ADHD heeft vaak een biologische en neurologische oorzaak, niet alleen een gebrek aan wilskracht.
• Mensen met ADHD eten overdag regelmatig te weinig doordat ze afgeleid, hypergefocust of overprikkeld zijn, of simpelweg vergeten te eten.
• Stimulerende ADHD-medicatie kan de eetlust overdag verminderen, waardoor dit probleem wordt versterkt.
• Tegen de avond kan het lichaam een energietekort hebben en op zoek gaan naar snelle brandstof.
• Suikerrijke, zoute en sterk bewerkte voeding verhoogt de dopamine-afgifte en voelt daardoor extra belonend voor mensen met ADHD.
• De avond brengt vaak minder externe prikkels, waardoor emoties sterker voelbaar worden.
• Eten kan daardoor een manier worden om jezelf te kalmeren, te belonen of te ontspannen.
• Schaamte of pure zelfbeheersing lost het probleem meestal niet op.
• De oplossing begint eerder op de dag met voldoende en regelmatige voeding.
• Een eiwitrijk ontbijt en maaltijden met eiwitten, vezels en gezonde vetten kunnen de kans op avondlijk overeten verkleinen.
  
  Praktisch:
• Sla het ontbijt niet over, vooral niet als je ADHD hebt.
• Kies bij voorkeur voor een eiwitrijk ontbijt.
• Plan vaste eetmomenten, ook als je geen honger voelt.
• Zorg dat maaltijden voldoende eiwitten, vezels en gezonde vetten bevatten.
• Kijk naar je eetpatroon over de hele dag in plaats van alleen naar het snacken in de avond.
• Probeer te herkennen of avondeten voortkomt uit honger, behoefte aan ontspanning of emotionele ontlading.
• Vermijd schuldgevoelens; onderzoek eerst de oorzaak van het gedrag.

----

how to ruin your ADHD life, quickly​

ADHDVision​

Dec 10, 2025
Als je je ooit hebt afgevraagd hoe je je leven met ADHD zo snel mogelijk kunt verpesten, dan laat deze video precies zien welke gewoonten, denkpatronen en vormen van dagelijkse zelfsabotage ongemerkt je focus, motivatie en mentale gezondheid ondermijnen.

Ik leg uit wat de wetenschap achter ADHD zegt over ontregelde dopamine, overweldiging, uitstelgedrag en waarom bepaalde routines je symptomen juist verergeren.
Je leert de meest voorkomende valkuilen van zelfsabotage bij ADHD herkennen:
van een negatieve spiraal van schaamte en schuldgevoel tot burn-out, slecht slapen, overprikkeling en chaotische gewoonten.

Herken je jezelf in deze patronen?
Geen zorgen: het tegenovergestelde van alles wat in deze video wordt beschreven, is juist de manier waarop je kunt leren floreren met ADHD.

• Je omgeving bepaalt veel meer van je functioneren dan je motivatie.
• Bescherm je dopamine: minder eindeloos scrollen, meer slaap, beweging, daglicht en regelmaat.
• Maak starten makkelijk: begin klein in plaats van perfect.
• Stop met jezelf vergelijken met neurotypische mensen.
• Vervang negatieve zelfspraak door een aanpak die past bij hoe jouw brein werkt.
• Kies een omgeving, werk en mensen die je energie geven in plaats van uitputten.

Verder...

• De spreker gebruikt omgekeerde psychologie: hij legt uit hoe je je leven met ADHD zo snel mogelijk kunt "verpesten", terwijl hij eigenlijk het tegenovergestelde aanbeveelt.
• ADHD-hersenen reageren volgens hem sterker op de omgeving dan neurotypische hersenen; kleine gewoonten hebben daardoor grote gevolgen.
• Dopamineregulatie staat centraal: verkeerde prikkels leiden tot slechtere focus, motivatie en impulscontrole.
• Slechte leefstijlkeuzes (social media, weinig slaap, slechte voeding, uitdroging, geen beweging) versterken ADHD-klachten.
• Negatieve zelfspraak en perfectionisme houden een vicieuze cirkel van uitstelgedrag en schaamte in stand.
• Structuur, routines en een ondersteunende omgeving zijn volgens de spreker cruciaal.
• Overbelasting, te veel verplichtingen en rommel zorgen voor mentale verlamming.
• Sociale omgeving heeft veel invloed; toxische relaties en een ongeschikte baan versterken problemen.
• Vergelijken met neurotypische mensen werkt volgens hem averechts omdat ADHD een andere aanpak vraagt.
• De video eindigt met een promotie voor een gratis evenement over focus en uitstelgedrag.
  
  Praktisch:
• De belangrijkste lessen zijn:
  • Leg je telefoon niet naast je bed.
  • Zoek direct na het opstaan daglicht op.
  • Beweeg iedere ochtend, al is het maar kort.
  • Eet regelmatig en kies vaker voor eiwit en vezels.
  • Drink voldoende water.
  • Zorg voor vaste routines.
  • Maak je omgeving zo prikkelarm mogelijk wanneer je wilt werken.
  • Begin met kleine, haalbare taken in plaats van direct de moeilijkste.
  • Houd je doelen realistisch.
  • Kies mensen en werk die energie geven.
  • Behandel jezelf niet alsof ADHD een karakterfout is.
    
    Citaten:
    "ADHD-breinen reageren niet alleen op de wereld om hen heen, ze reageren er veel sterker op."
    "Geef je ADHD-brein de juiste prikkels en je kunt zelfs sneller presteren dan gemiddeld."
    
    "Maar geef je brein de verkeerde prikkels en het gaat al snel bergafwaarts."
    
    "Het is niet zo dat je minder dopamine hebt;
    je brein maakt het alleen op de verkeerde momenten vrij."
    
    "Benader alles alsof het belangrijk is, nooit omdat het je interesseert."
    
    "Meet je eigenwaarde uitsluitend af aan hoe productief je bent."
    
    "ADHD-breinen zijn bijzonder gevoelig voor hun omgeving."
    
    "Vergeet dat jouw brein nu eenmaal anders werkt."
    
    "Als je een taak niet kunt uitvoeren, dan ligt dat eraan dat er iets mis is met jou."
    (Sarcastisch bedoeld als voorbeeld van een schadelijke gedachte.)
    
    "Maak een einde aan je nieuwsgierigheid, stop met je hobby's en onderdruk wie je werkelijk bent."

-----



5 Reasons Why ADHD Is Actually Your Unfair Advantage
ADHDVision
Jul 3, 2024
In deze video legt Nik uit hoe je uitstelgedrag, executieve verlamming, een gebrek aan motivatie en concentratie kunt overwinnen. Ook deelt hij wat hij heeft geleerd na 26 jaar leven met ADHD.
Hij hoopt dat deze video je een dopaminestimulans heeft gegeven en je nieuwe motivatie heeft meegegeven.

Kern:

• ADHD draait vaak om problemen met aandachtsregulatie, niet om een permanent gebrek aan aandacht.
• Interesse, nieuwigheid en urgentie kunnen prestaties enorm verbeteren.
• Hyperfocus bestaat echt bij veel mensen met ADHD, maar is niet altijd controleerbaar.
• Veel mensen met ADHD denken creatief en associatief.
• Richt je leven zoveel mogelijk zo in dat je sterke kanten worden benut in plaats van voortdurend je zwakke punten te compenseren.
  
  Verder:
  
  
• De spreker stelt dat ADHD niet alleen beperkingen kent, maar ook unieke cognitieve sterke kanten ("superpowers").
• Volgens hem ontstaan deze sterke kanten wanneer iemand leert hoe zijn of haar ADHD-brein werkt.
• ADHD zou gekenmerkt worden door brede aandacht, waardoor mensen sneller verbanden leggen en patronen herkennen.
• Mensen met ADHD zouden vaker risico's nemen en zich prettig voelen bij nieuwe en onzekere situaties.
• ADHD wordt gepresenteerd als een bron van creativiteit en originele probleemoplossing.
• Onder hoge druk zouden veel mensen met ADHD juist rustiger en effectiever functioneren.
• Hyperfocus wordt beschreven als een kracht waarmee langdurig en intensief gewerkt kan worden.
• De spreker beweert dat deze eigenschappen bewust kunnen worden geactiveerd.
• Hij verwijst af en toe naar onderzoek en voorbeelden van succesvolle ondernemers.
• De video eindigt met een uitnodiging om een gratis training te volgen waarin wordt uitgelegd hoe hyperfocus "op aanvraag" kan worden opgewekt.
  
  Praktisch:
  • Kies werk dat je intrinsiek interessant vindt.
  • Gebruik nieuwsgierigheid als motivatie.
  • Werk met duidelijke deadlines.
  • Breek grote projecten op in kleinere urgente stappen.
  • Zoek een omgeving waarin creativiteit wordt gewaardeerd.
  • Accepteer dat jouw manier van denken anders kan zijn.
  • Houd een notitieboek bij voor spontane ideeën.
  • Analyseer wanneer jij in een flow of hyperfocus komt en probeer die omstandigheden te herhalen.
    
    Citaten:
    
    
  • "ADHD is niet alleen een beperking; het kan juist je grootste kracht zijn."
  • "We hebben geen tekort aan aandacht, maar juist een overvloed aan aandacht."
  • "Ons brein ziet verbanden die anderen vaak niet opmerken."
  • "We zijn van nature gemotiveerd door interesse."
  • "Onder hoge druk wordt ons brein juist rustiger en scherper."
  • "Ons brein heeft een gevoel van urgentie nodig om echt op gang te komen."
  • "Hyperfocus is een van de krachtigste eigenschappen van ADHD."
  • "Zoek een omgeving waarin jouw onconventionele manier van denken wordt gewaardeerd."
  • "Nieuwigheid en uitdaging geven ons de energie om in actie te komen."
  • "Wanneer iets ons echt interesseert, kunnen we er urenlang volledig in opgaan."
  • "Creativiteit ontstaat vaak wanneer je gedachten vrij kunnen afdwalen."
  • "Door je ADHD-eigenschappen bewust te benutten, kun je ze inzetten als een voordeel in plaats van ze alleen als beperking te zien."

----



My Unconventional Method to Defeat ADHD Paralysis
ADHDVision
Aug 21, 2024

In deze video legt Nick uit hoe je uitstelgedrag, executieve verlamming, een gebrek aan motivatie en concentratie kunt doorbreken, en hoe je als het ware met één druk op de knop een enorme toename in productiviteit kunt bereiken.
Hij hoopt dat deze video je een dopamineboost heeft gegeven.

• ADHD-productiviteit is vaak afhankelijker van externe structuur dan van interne motivatie.
• Body doubling werkt:
  de aanwezigheid van anderen kan het starten en volhouden van taken makkelijker maken.
• Accountability is krachtig:
  iemand aan wie je verantwoording aflegt verhoogt de kans dat je daadwerkelijk begint.
• Werk in korte focusblokken met een duidelijk begin en einde.
• Bouw een omgeving waarin concentratie de standaard is, in plaats van te wachten tot je "zin" hebt.

Ook zonder zijn betaalde programma zijn er bruikbare lessen:

• Zoek externe verantwoordelijkheid in plaats van alleen op motivatie te vertrouwen.
• Werk samen met anderen (body doubling).
• Maak concrete afspraken over wat je binnen een uur gaat doen.
• Werk in korte, afgebakende blokken.
• Spreek je doelen hardop uit.
• Evalueer na elk werkblok wat je hebt bereikt.
• Zoek een omgeving waarin anderen ook geconcentreerd werken.
• Wacht niet tot je motivatie voelt; creëer omstandigheden waarin werken makkelijker wordt.
  Voor ADHD-ers met hun lage dopaminelevels is het daarom het volgende belangrijk:
  de omgeving zo aanpassen dat het brein automatisch meer motivatie, beloning en focus krijgt.
  De belangrijkste praktische combinatie uit zijn verhaal:
  beweging + slaap + eiwitten + daglicht + minder snelle prikkels + sociale verantwoordelijkheid + interessante uitdagingen.
• Houd doelen klein en concreet.
• Zoek mensen die je ondersteunen in plaats van controleren.

Citaten:
"Traditionele productiviteitssystemen werken simpelweg niet voor het ADHD-brein."

"We kunnen niet vertrouwen op wilskracht en discipline."

"Externe prikkels hebben een consistente invloed op je prestaties."

"Het voelde alsof ik elke dag de druk van een naderende deadline kon oproepen, maar dan zonder de stress."

"Geen executieve verlamming.
Geen concentratieproblemen.
Alleen ik en mijn taak."

"Deze methode werkte elke keer opnieuw."

"Mensen met ADHD beginnen eerder aan een taak wanneer er iemand anders aanwezig is."

 

[Lievergezond]

ADHD and Hormones - The Massive Impact on Women with ADHD​

Therapy in a Nutshell

6 augustus 2026

Hormonen hebben een enorme invloed op vrouwen met ADHD. Ontdek hoe oestrogeen en je menstruatiecyclus je concentratie, stemming en ADHD-symptomen beïnvloeden, en waarom die klachten soms ineens veel erger worden.

Leer vaardigheden om je emoties beter te reguleren via het lidmaatschap: https://courses.therapyinanutshell.co

Waarom lijken ADHD-symptomen bij vrouwen gedurende de maand te veranderen? En waarom worden ze soms ineens veel erger als je in de dertig of veertig bent?

In deze video leggen we de sterke relatie uit tussen ADHD, vrouwen en hormonen – en waarom dit belangrijke onderdeel zo lang over het hoofd is gezien.

Je leert hoe oestrogeen een directe invloed heeft op dopamine (de stof in de hersenen die belangrijk is voor concentratie, motivatie en executieve functies), en waarom hormonale veranderingen tijdens de menstruatiecyclus, zwangerschap en menopauze een grote impact kunnen hebben op ADHD-symptomen.

Onderwerpen die aan bod komen:

• Waarom ADHD bij vrouwen vaak niet wordt herkend of verkeerd wordt begrepen.
• Hoe hormonale veranderingen invloed hebben op aandacht, stemming en geheugen.
• Wat er gebeurt tijdens de puberteit, zwangerschap en de perimenopauze.
• Waarom ADHD-medicatie gedurende je menstruatiecyclus anders kan werken.
• De verrassende relatie tussen oestrogeen, dopamine en executieve functies.

Heb je je ooit afgevraagd waarom sommige weken goed te doen zijn en andere weken juist ontzettend zwaar voelen? Dan helpt deze video je te begrijpen wat er in je lichaam en hersenen gebeurt – en hoe je met je brein kunt samenwerken in plaats van ertegen te vechten.

Je krijgt ook praktische strategieën om:

• Je menstruatiecyclus bij te houden en patronen te herkennen.
• Je werk en energie beter af te stemmen op hormonale veranderingen.
• Je verwachtingen aan te passen zonder jezelf daarover te veroordelen.
• Je concentratie en mentale gezondheid effectiever te ondersteunen.

ADHD gaat niet alleen over wilskracht. Bij vrouwen spelen hormonen een grote rol. Dat begrijpen kan een wereld van verschil maken.

Vrouwelijke ADHD kan niet losgekoppeld kan worden van hormonale schommelingen.
Het verklaart waarom eerdere systemen plotseling niet meer lijken te werken (vooral rond de perimenopauze of de menstruele cyclus) en biedt een bevrijdende verschuiving van "ik ben lui of kapot" naar "mijn brein reageert op een voorspelbare, biologische hormoonwisseling waar ik rekening mee kan houden."

• Oestrogeen moduleert dopamine:
  Estrogeen beïnvloedt de aanmaak en werking van dopamine in de hersenen, wat direct impact heeft op executieve functies zoals impulsbeheersing en emotieregulatie.
• Impact van hormonale schommelingen:
  Schommelingen in oestrogeen (tijdens de menstruele cyclus, zwangerschap en perimenopauze) hebben een versterkt en ontregelend effect op vrouwen met ADHD.
• Medische achterstand door male-dominated research:
  Medisch onderzoek en training zijn historisch gebaseerd op het mannelijk lichaam, waardoor ADHD bij vrouwen decennialang is ondergediagnosticeerd of afgedaan als pure angst of stress.
• Erger beloop bij de menstruele cyclus:
  In de tweede helft van de cyclus (de luteale fase), wanneer het oestrogeengehalte daalt, ervaren vrouwen met ADHD meer impulsiviteit, stemmingswisselingen en concentratieproblemen.
• Gevolgen tijdens de perimenopauze:
  Perimenopauze treft vrouwen met ADHD extra heftig;
  meer dan de helft ervaart extreme klachten, vaak tien jaar vroeger dan gemiddeld (reeds tussen 35 en 39 jaar).
• Moeilijkere werking van medicatie:
  Doordat oestrogeen de effectiviteit van ADHD-medicatie (stimulantia) ondersteunt, werken deze minder goed tijdens fasen met lage oestrogeenspiegels.
• Sociale en psychische gevolgen:
  Vrouwen met ADHD maskeren hun symptomen vaker, wat leidt tot latere diagnoses, zelftwijfel ("ben ik lui of dom?") en een verhoogd risico op co-morbide depressie en angst.
• Risico's rond seksuele en reproductieve gezondheid:
  Vrouwen met ADHD lopen een groter risico op risicovol seksueel gedrag, ongeplande tienerzwangerschappen en een aanzienlijk hoger percentage postnatale depressies.
• Strategieën voor de cyclus:
  Door je menstruatiecyclus te tracken, kun je je verwachtingen en taken aanpassen; doe complex en creatief werk in de eerste helft en plan rust in tijdens de moeilijke fase.
• Hormoontherapie en leefstijl:
  Hoewel er meer onderzoek nodig is, kan hormonale suppletietherapie (HRT) samen met goede slaap, voeding en beweging helpen om het zenuwstelsel te kalmeren.
  
  Praktisch:
• Track je cyclus:
  Gebruik een app om te ontdekken wanneer jouw productieve en minder productieve dagen vallen, zodat je je agenda hierop kunt inrichten.
• Pas je eisen aan in plaats van harder te pushen:
  Als je merkt dat je in de week voor je menstruatie trager of emotioneler bent, verlaag dan je taakdruk en kies voor fysieke beweging in plaats van mentaal piekeren.
• Zoek gespecialiseerde hulp:
  Ben je een vrouw boven de 35 en merk je dat je copingmechanismen wegvallen?
  Zoek dan een arts die gespecialiseerd is in menopauze en neurodiversiteit.
  
  Citaten:
• "Waarom heeft het zo lang geduurd voordat we de impact van hormonen op vrouwen met ADHD zijn gaan begrijpen?"
• "ADHD maakt je dopamine een beetje raar, en oestrogeenniveaus maken dat nog raarder."
• "Alles laaide op in de perimenopauze.
  Ik voel me slechter dan ik me ooit heb gevoeld, en mijn leven is een grote chaos...
  Ik heb mijn leven veranderd in een brandende vuilnisbelt."
• "We proberen dat niet te veranderen.
  Het doel is om je brein in de juiste context te begrijpen en te werken met de patronen ervan."

ADHD en gezondheidsimpact op vrouwen:

Historische achterstand in onderzoek: Medisch onderzoek en training zijn decennialang gebaseerd op mannelijke lichamen. Daardoor loopt de wetenschap op het gebied van vrouwen met ADHD zwaar achter.
Verhoogd risico op co-morbide aandoeningen: Door de late diagnose en het langdurig maskeren van symptomen lopen vrouwen met ADHD een groter risico op bijkomende mentale gezondheidsproblemen, zoals angst en depressie.
Seksuele en reproductieve gezondheid: Uit onderzoek blijkt dat vrouwen met ADHD vaker te maken hebben met risicovol seksueel gedrag, eerdere of meervoudige partners, een hoger percentage soa's en zes keer zo veel kans hebben om tienerrechter/moeder te worden vóór hun 20e. Ook is er een verhoogd risico op slachtofferschap van misbruik.
Problemen tijdens de zwangerschap: Uit beperkte studies blijkt dat vrouwen met ADHD tijdens de zwangerschap meer stress, angst en depressie ervaren, en vaker te maken hebben met zwangerschapscomplicaties (zoals pre-eclampsie, keizersneden en premature geboortes). Daarnaast hebben moeders met ADHD een 5 tot 6 keer zo grote kans op postnatale depressies en angststoornissen.
Mogelijke link met ontstekingsziekten: Vrouwen met ADHD hebben mogelijk hogere percentages van het polycysteus ovariumsyndroom (PCOS) en endometriose, al is de exacte neurologische verbinding met de baarmoeder nog onderbehandeld in de wetenschap.
De heftige impact van de perimenopauze: Uit grootschalig onderzoek van onder andere Attitude Magazine (onder bijna 5.000 vrouwen) blijkt dat de overgang (perimenopauze) voor vrouwen met ADHD extreem zwaar is. Waar 30% van alle vrouwen heftige overgangsklachten heeft, is dat bij vrouwen met ADHD 54,2%. Bovendien treden deze zware klachten vaak al tien jaar eerder op dan gemiddeld (tussen 35 en 39 jaar).
De wisselwerking met medicatie en hormonen: Er is nog te weinig onderzoek naar hoe ADHD-medicatie (stimulantia) reageert op de maandelijkse hormoonschommelingen. Wel wijzen voorlopige studies uit dat de werking van medicijnen afneemt wanneer het oestrogeengehalte daalt (zoals voor de menstruatie en tijdens de overgang).
Verhoogd risico op depressie bij de pil: Uit de weinige onderzoeken die ernaar zijn gedaan, blijkt dat het gebruik van orale anticonceptie (de pil) het risico op depressie tot wel vijf keer zo hoog kan maken bij vrouwen met ADHD. De spreker noemt dit iets wat artsen vrouwen eigenlijk standaard zouden moeten vertellen.
Persoonlijke ervaring met stemmingswisselingen: De spreker deelt haar eigen ervaring dat zij tijdens het gebruik van anticonceptie erg ontregeld raakte ("crazy for a week") en bijvoorbeeld wekenlang kon huilen, waarna ze overstapte op iets anders.

Verschillen mannen en vrouwen qua ADHD:

• Hormonale schommelingen versterken de klachten: Omdat oestrogeen helpt bij het reguleren van dopamine in de hersenen, hebben schommelingen (tijdens de menstruele cyclus, de zwangerschap en de overgang) een enorm ontregelend effect op vrouwen. Mannen hebben een veel stabielere hormonale basis en missen deze maandelijkse en levenslange pieken en dalen.
• Erere overgangsklachten (Perimenopauze): Waar ongeveer 30% van alle vrouwen heftige klachten ervaart in de overgang, stijgt dit percentage bij vrouwen met ADHD naar 54,2%. Bovendien treden deze extreme klachten bij vrouwen met ADHD vaak al tien jaar eerder op (rond hun 35e tot 39e levensjaar) dan bij neurotypische vrouwen.
• Verhoogd risico op mentale en fysieke comorbiditeit: Omdat de diagnose bij vrouwen vaak pas veel later in het leven wordt gesteld (waardoor ze jarenlang hun symptomen hebben 'gemaskeerd'), lopen vrouwen een verhoogd risico op bijkomende mentale klachten zoals angststoornissen, chronische stress en zware depressies.
• Specifieke risico's rond de reproductieve gezondheid: Vrouwen met ADHD hebben volgens de besproken studies vaker te maken met risicovol seksueel gedrag, ongeplande tienerzwangerschappen (tot zes keer zo vaak moeder voor hun 20e) en een aanzienlijk hoger risico (vijf tot zes keer zo groot) op postnatale depressies en angst na de bevalling. Ook worden er verbanden gelegd met aandoeningen zoals PCOS en endometriose.
• Verschillen in hoe medicatie werkt: Doordat oestrogeen de effectiviteit van ADHD-medicatie (stimulantia) ondersteunt, reageren vrouwen hier anders op. Tijdens fasen waarin het oestrogeen daalt, merken vrouwen vaak dat hun medicijnen nauwelijks nog lijken te werken. Er is echter in de traditionele geneeskunde (die op mannen is gericht) nauwelijks onderzoek gedaan naar deze verschillen in medicatie-metabolisme.

 

[Lievergezond]

 

[Lievergezond]

12,756 ADHD Labs Tested, These 3 Were Always Low
Dr. LeGrand

De spreker benadrukt dat je de oorzaak niet kunt oplossen met gegis, standaard supplementen of zomaar hogere doseringen van ADHD-medicatie. Volgens hem moet je het probleem in de juiste volgorde en op de juiste manier aanpakken:

1. Testen in plaats van gissen (De basis)

• Voer een specifiek hersenchemie-onderzoek uit:
  Laat een uitgebreid panel testen (61 specifieke hersen- en lichaamschemie-markers) in plaats van de standaard 14 bloedwaarden bij de huisarts.
• Breng de cortisolcurve in kaart:
  Cortisol moet met 4 speeksel- of urinemetingen over één dag gemeten worden om de daadwerkelijke dagcurve te zien, in plaats van één enkele bloedafname in de ochtend.

2. Pak de keten aan in de JUISTE volgorde
Als je alleen materialen (zoals tyrosine) toevoegt zonder de uitvoerder of werkploeg, werkt het niet. Je moet de keten van boven naar beneden herstellen:

1. Herstel eerst het cortisol-ritme (de 'uitvoerder'):
   
   Zonder voldoende/juist cortisol kan het lichaam de stap naar epinefrine niet voltooien.
2. Repareer de laatste omzettingsstap naar epinefrine (de 'werkploeg'):
   
   Om dopamine succesvol om te zetten in noradrenaline en vervolgens in epinefrine, heeft het lichaam specifieke hulpmiddelen nodig:
   • De juiste (actieve) vorm van B-vitamines (de meeste standaard B-vitamines kan het lichaam niet goed opnemen).
   • Magnesium.
3. Vul de grondstoffen aan het begin van de keten aan:
   • Fenylalanine (aminozuur): Dit is de directe grondstof waaruit het lichaam zowel PEA als epinefrine aanmaakt.

3. Waarom medicatie of losse supplementen vaak niet werken

• Medicatie (zoals stimulantia): Maakt zelf geen PEA of epinefrine aan, maar put de toch al lege "bankrekening" van aanwezige neurochemicaliën uit. Zonder grondstoffen werkt de medicatie na een paar maanden niet meer.
• Enkele supplementen (zoals alleen L-Tyrosine): Tyrosine levert alleen extra "bouwmateriaal" (dopamine), maar lost het tekort aan de uitvoerder (cortisol) of de werkploeg (epinefrine) niet op.

Conclusie van de spreker:

Je moet via gerichte testen exact bepalen welke vorm en dosering jouw lichaam mist, en vervolgens de cortisolcurve, de omzettingshulpjes (B-vitamines/magnesium) én de grondstof (fenylalanine) gelijktijdig aanpakken.

----


He’s been spying on you
@ADHD_Chatter_Podcast
May 82026

1. Verlate melatonine-afgifte:
   Mensen met ADHD maken gemiddeld zo'n 3 uur later melatonine aan dan mensen zonder ADHD, wat hun slaap-waakritme fysiologisch verschuift.
2. Slaapuitstel (Procrastinatie):
   Biologische vertraging wordt versterkt door avondgedrag, zoals urenlang op de telefoon scrollen tot diep in de nacht.
3. Moeite met opstaan:
   Door een tekort aan slaap en een verschoven ritme hebben ADHD'ers extreme moeite met opstaan voor dagelijkse verplichtingen.
4. Tijdsblindheid (Time blindness):
   Moeite met het goed inschatten van tijd leidt niet alleen tot te laat komen, maar tot een algeheel onvermogen om tijd te reguleren.
5. Verlamming door afspraken:
   Sommige patiënten blokkeren hun hele ochtend uit angst om een middagafspraak te missen (de 'wachtstand').
6. Vergeetachtigheid bij dagelijkse routines:
   Het vergeten van spullen (laptop, werkpas) of dagelijkse handelingen (zoals de waterkoker 10 keer opnieuw koken) komt veelvuldig voor.
7. Verwaarlozing van zelfzorg:
   Vergeetachtigheid en uitstelgedrag kunnen doorslaan naar basishoutering zoals tandenpoetsen, douchen, eten en drinken.
8. Inefficiënt boodschappen doen:
   Zonder structuur (en soms zelfs met een lijstje) worden essentiële spullen vergeten, of wordt er juist te veel gekocht wat bederft.
9. Financiële problemen & impulsief uitgavenpatroon:
   Moeite met budgetteren kan leiden tot onverstandige financiële keuzes, en in ernstige gevallen tot grote schulden.
10. Impact op werk en studie:
    De cumulatie van deze dagelijkse obstakels vormt een forse belemmering voor succes in het onderwijs en op de arbeidsmarkt.
    
    Praktisch:
    Accepteer de biologische slaapachterstand:
    Begrijp dat moeite met inslapen deels fysiologisch is.
    Pas je avondroutine aan (schermtijd beperken, eventueel melatonine of lichttherapie in overleg met een arts).
    Gebruik externe ondersteuning voor het geheugen:
    Vertrouw niet op je eigen brein voor routines;
    gebruik checklists bij de voordeur voor spullen en vaste digitale winkelmandjes of herinneringen.
    Herken 'afspraakverlamming':
    Ben je bewust van het fenomeen dat je dag 'geblokkeerd' raakt door een latere afspraak, en gebruik specifieke wekkers/timers zodat je de uren ervoor nog nuttig of ontspannen kunt besteden.
    
    Citaten:
    "Er is nu onderzoek dat aantoont dat mensen met ADHD melatonine ongeveer 3 uur later aanmaken dan mensen zonder ADHD."
    "Tijdsblindheid kan een probleem worden.
    Je schat dingen dus over- of onderin:
    hoelang het duurt om iets te doen.
    Het gaat er dus niet alleen om dat je te laat komt, maar dat je je tijd niet kunt reguleren."
    "Ik heb patiënten gehad die bij me kwamen voor een afspraak in de middag, maar die er 's ochtends al waren omdat ze zeiden:
    'Ik kan de rest van mijn dag niets anders meer doen uit angst om te laat te komen.'"
    "Bij sommige mensen strekt die vergeetachtigheid zich zelfs uit tot hun eigen persoonlijke hygiëne. Het is een kruising tussen vergeetachtigheid en uitstelgedrag."

----

Beeld wordt steeds duidelijker dat ADHD een link heeft met autoimmuun- en schidklieraandoeningen.
En ook in 70 procent van de gevallen is het overerfbaar.

 

[Lievergezond]

Ooit gehoord van het fenomeen hyperfocus/''novelty crash''?
Andere gerelateerde termen: Interest-Based Nervous System (Op interesse gebaseerd zenuwstelsel)
Dopamine Burnout / Dopamine Depletion
MBTI-termen: Ne-Si Cycle (Ideeënjacht vs. Sleur):
de dynamiek tussen Extraverted Intuition (Ne) en Introverted Sensing (Si) bij bepaalde mbti-persoonlijkheden.
Andere termen: Hobby Hopping (of 'Collector of Hobbies').
The Shiny Object Syndrome
The Ick (voor dingen/plekken)

Ik herken het bij mezelf dat ik ineens door iets onverwachts voor mezelf gegrepen kan zijn maar ook dat ik die beheptheid (wat het soms is) om voor mij onverklaarbare redenen ook ineens kwijt ben.
Soms beangstigt het me bijna dat ik er zo weinig grip op heb.
Vriendin heeft het ook: bij haar zag ik het altijd goed.
Vond het bijna lachwekkend hoe ze op een bepaald moment kon doen alsof ze nooit iets gehad had met die eerdere liefhebberij, waar ze toen ook met veel passie mee bezig was.
Dacht je dat je bij haar kon aansluiten door erover iets te zeggen maar zij was alweer 10 liefhebberijen verder inmiddels.
Bij haar vond ik het grappig, bij mezelf minder.

Ken ook wel een dramatisch voorbeeld van iemand die zich qua hobby optrok aan iemand die gepassioneerd was van een bepaalde hobby.
Maar die ander ging ook van het ene op het andere moment over op een hele andere hobby en die ander die wist zich er geen raad mee: die had van die ander een soort oppergod gemaakt of zo.
Het was zo'n grote schok voor die ander die abrupte hobbywisseling dat hij gewoon echt kanker ervan kreeg.
Ik weet het bijna zeker dat dat de reden was: lymfeklierkanker (non hodgkin) (duidt volgens de germaanse geneeskunde op een zelfwaardeconflict: past helemaal in het verhaal).
Die ander is ook echt gestorven aan die kanker, of in elk geval aan de gevolgen van de reguliere ''behandelingen''.

Dan heb je ook nog dit: Out of Sight, Out of Mind (Object Permanentie).
Als je vrienden een tijdje niet ziet of spreekt als adhd-er, kun je ze "vergeten" te bellen.
Niet omdat je niet meer van ze houdt of ze niet meer leuk vindt, maar omdat je brein volledig opgaat in het 'nu'.
Zodra je ze weer ziet, pik je de draad vaak direct weer op alsof er geen tijd is verstreken.

------


Neuroscientist: 3 proven ways to HACK your dopamine - TJ Power
ADHD Chatter Podcast

Jun 18, 2024 ADHD Chatter Podcast

TJ Power is an esteemed neuroscientist, international speaker, and co-founder of Neurify, an organisation at the forefront of the mental health sector providing accessible and scientifically-backed teachings to enhance the management of mental health.

Mensen met genetische ADHD hebben van zichzelf (vanuit hun DNA) een brein dat minder dopamine aanmaakt.
Ook mensen met een neurotypisch brein kunnen hun eigen dopaminesysteem kunstmatig uitputten door een overmaat aan snelle prikkels (instant gratification).
Hoe kun je een lage dopamine-aanmaak hacken?
Stop met het zoeken naar snelle, moeiteloze dopamine (social media, vapes, porno, suiker) omdat dit leidt tot verslaving, een lage basismotivatie en mentale uitputting.
Zoek in plaats daarvan bewust gecontroleerd ongemak op (kou, sport, structuur) om je baseline-dopamine te verhogen, en koppel dit aan echte menselijke verbinding (oxytocine) voor rust en herstel.

• DOSE-hormonen:
  Het menselijk brein gebruikt vier primaire gelukshormonen:
  Dopamine (motivatie), Oxytocine (verbinding), Serotonine (stemming/rust) en Endorfine (pijnbestrijding).
• Evolutionaire mismatch:
  Onze hersenen zijn gevormd over 300.000 jaar stammenleven; ons biochemische systeem is niet gebouwd voor de instant bevrediging van de moderne wereld.
• Moeite vs. Snelle bevrediging:
  Dopamine is bedoeld als beloning ná inspanning (effort-driven).
  'Earned Dopamine':
  TJ Power vergelijkt de dopaminehuishouding met de motor van een auto.
  Als je in zijn vrij vol het gaspedaal intrapt (instant dopamine), brand je de motor op.
  Een ijsbad of fysieke training kost moeite, maar levert een stijging van dopamine op die tot 2,5 uur aanhoudt zonder diepe crash.
  Instant dopamine (telefoons, vapes, porno) sloopt de basismotivatie van het brein.
• Het gevaar van de ochtendscroll:
  Scrollen op je telefoon direct na het ontwaken brandt je ochtend-dopaminevoorraad op, wat leidt tot een dag vol uitstelgedrag en wisselvallige stemmingen.
• Gezonde ochtendroutine:
  De ochtend starten met kleine, moeite-kostende taken (tandenpoetsen, bed opmaken, koud water) én ochtendzonlicht zet de juiste chemische toon voor de dag.
  Fysiologische mechanismen zoals de aanmaak van melatonine via serotonine reageren direct op natuurlijke prikkels zoals avondzonlicht en fysiek contact, exact zoals 300.000 jaar geleden.
• Koude-expositie:
  Een ijsbad of koude douche veroorzaakt een langdurige, geleidelijke stijging van dopamine (tot 2,5 uur lang) doordat het lichaam fysieke weerstand overwint.
• Oxytocine en slaap:
  Echte menselijke interactie (knuffelen, bellen, diepe gesprekken) verhoogt oxytocine, wat het zenuwstelsel kalmeert en de slaapkwaliteit aantoonbaar verbetert.
• Appen vs. Bellen:
  Texten/appen stimuleert vrijwel geen oxytocine;
  het horen van iemands stem via een telefoongesprek of fysiek contact doet dat wel.
• Seks vs. Pornografie:
  Pornografie veroorzaakt een extreem snelle piek en diepe crash (schuldgevoel/leegte), terwijl intieme seks een geleidelijke opbouw en langdurige biochemische vervulling geeft.
  TJ onderbouwt dit met zijn eigen biologische data (Whoop-wearable):
  zijn recovery rate en hartslagvariabiliteit verbeterden drastisch zodra hij dagelijks fysiek contact en nabijheid had met zijn partner, zonder dat zijn voeding of training veranderde.
  Mogelijke overprikkeling of ADHD-onrust kan direct gecorrigeerd worden door fysieke en emotionele menselijke verbinding, wat de hartslag aantoonbaar verlaagt en rust brengt.
• Kleinere vriendenkring:
  Voor een gezonde oxytocine-huishouding (zeker bij ADHD) is het beter een kleine kring van 3-4 hechte vrienden te onderhouden dan te proberen tientallen relaties te onderhouden.

Praktisch:

• Geen telefoon het eerste halfuur:
  Blijf 's ochtends uit social media.
  Poets direct je tanden, maak je bed op en zoek zonlicht op.
• Bellen boven appen:
  Wil je echt een band onderhouden met vrienden?
  Bel ze op of stuur een spraakbericht in plaats van tekstberichten.
• Eindig je douche koud:
  Zodra het refrein van je favoriete nummer draait, zet je de kraan op koud en vertraag je bewust je ademhaling.
• Avondwandeling voor de slaap:
  Neem een eiwitrijk diner, maak een korte wandeling bij zonsondergang en leg telefoons weg tijdens het bankhangen.

Citaten

1. "Als wij als mensen er elke dag op focussen om onze DOSE aan breinchemicaliën binnen te krijgen, voelt dat ontzettend goed."
2. "Het menselijk brein heeft 300.000 jaar zo geleefd
   — 99,9% van de menselijke geschiedenis.
   Deze stofjes zijn ontwikkeld voor die ervaring."
3. "Sociale media zijn voor de mens waarschijnlijk verwoestender dan alcohol en sigaretten, als je kijkt naar de schaal van de impact."
4. "Inspanning leidt tot een geleidelijke stijging van dopamine.
   Geen inspanning betekent gewoon een enorme piek, met direct daarna een diepe crash."
5. "Ongemak is een essentieel onderdeel van het bouwen aan een mooi leven...
   koud water is zo'n moment met jezelf waarin je beseft:
   ik ben in staat om dingen te doen die ik eigenlijk helemaal niet wil doen."

Over anticiperende dopamine of gebrek eraan bij mensen met ADHD:

De spreker zegt het volgende over anticiperende dopamine in reactie op de vraag van de interviewer over overweldigd raken door troep als je opruimt doordat het eerst erger wordt:

Wanneer je voor een taak staat zoals opruimen en de troep eerst erger wordt (of wanneer het overzicht ontbreekt), reageert het dopamine-systeem op de volgende manier:

1. Dopamine draait om anticipatie : niet om beloning achteraf.
TJ Power legt uit dat dopamine in de menselijke evolutie niet primair werd aangemaakt nadat een taak af was, maar juist in de aanloop er naartoe (de achtervolging / de verwachting).
Dopamine is de biochemische "actiemotor" die je de energie en focus geeft om ergens aan te beginnen.

2. Het probleem van 'overweldiging' en het uitblijven van anticiperende dopamine
Als je kamer of huis een chaos is en je weet dat opruimen betekent dat het eerst nóg een grotere bende wordt, ziet het brein geen snel of duidelijk eindpunt.

• Het brein ervaart op dat moment géén anticiperende dopamine, omdat er geen direct uitzicht is op progressie of succes.
• In plaats daarvan voelt de taak als te veel inspanning zonder snelle beloning, waardoor je brein "afhaakt" en je verlamd raakt of gaat uitstellen (procrastineren).

3. Hoe je anticiperende dopamine wél inschakelt bij opruimen
Om deze blokkade op te heffen, geeft hij de volgende tips om het dopamine-systeem te "foppen" en te activeren:

• Maak de taak zo klein dat de anticipatie terugkeert:
  Beloof jezelf niet dat je het hele huis gaat opruimen, maar focus je op één piepklein micro-doel (bijvoorbeeld: "Alleen de sokken van de vloer rapen" of "1 minuut lang troep in een doos gooien").
• De anticipatie van de micro-win:
  Doordat het doel zo klein en haalbaar is, kan je brein zich de afronding wél voorstellen.
  Er komt een klein shotje anticiperende dopamine vrij, wat je net genoeg actie-energie geeft om te beginnen.
• Het vliegwieleffect:
  Zodra je eenmaal bezig bent en die eerste kleine taak afrondt, geeft het brein je een klein dopamine-stootje (earned dopamine).
  Dit zorgt direct voor anticiperende dopamine voor de volgende kleine stap, waardoor je in een opruim-flow terechtkomt.

Anticiperende dopamine is dus de spark die je nodig hebt om actie te ondernemen.
Bij een overweldigende rommel ontbreekt die spark, totdat je de taak opdeelt in zó'n klein stukje dat je brein de overwinning al van tevoren kan zien.

Brain Rot Killing Your Productivity? TJ Power Explains Why

In deze podcastvideo legt neurowetenschapper TJ Power uit hoe dopamine werkt rondom motivatie, actie, opruimen en hoe het brein omgaat met overprikkeling.

 

[Lievergezond]

Vrouw probeert afspraak te maken met iemand die ADHD heeft maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan (3 screens)

Vet irritant

www.kakhiel.nl

 

[fatsnotbad]

Maar we geven deze wezens wel stemrecht en topfuncties middels vrouwenquota.

Mike

 

[Lievergezond]

Tja, als je controle over mensen wil, dan wil je ook dat ze op een vast tijdstip komen opdraven.
Dat is een kwantitatief tijdsbegrip.
Henri Bergson stelde hier de ervaring van tijd tegenover.
Hij noemde dit 'durée' of 'duur'.
https://www.bol.com/nl/nl/f/grote-klassieken-tijd-en-vrije-wil/9200000021784521/
Het volgen van kloktijd maakt in zekere zin van jou een slaaf.
Stemmen op een politicus doet precies hetzelfde:
je geeft je stem/soevereiniteit aan derden uit handen.
Beide bezigheden horen bij mensen die niet echt vrij zijn.
Je onderwerpt jezelf aan de klok of aan de staat.
Blijft staan: je kan beter geen afspraken maken met mensen als je weet dat je ze niet gaat nakomen.

Afgelopen maandag liet iemand me op haar telefoon zien hoe ze haar tijd indeelt met taken per dag en dat voor een hele week.
Diegene helpt hoarders beroepsmatig opruimen.
Ik heb het ooit een dag geprobeerd zo met die taken per dagdeel:
dat lukte me wel, maar ik was totaal kapot.
Zo leven hou ik niet vol.



The Shocking Truth About Time | Henri Bergson
Nexus
Oct 30, 2024
Leven we werkelijk in de tijd, of slechts in de getallen die we hebben bedacht om die te tellen?
Henri Bergson geloofde dat "echte" tijd niet bestaat uit de rigide uren en minuten die we op klokken aanduiden, maar een diep persoonlijke, stromende ervaring is die hij duur noemde.
Deze video duikt in Bergsons revolutionaire theorie, waarin tijd verandert met onze emoties en gemoedstoestand.
Het onthult een diepzinnige waarheid:
hoewel kloktijd ons georganiseerd kan houden, kan het ons ook verwijderen van de rijkste momenten van het leven.
Ontdek hoe het omarmen van Bergsons idee van tijd de manier waarop je dagelijks leeft, voelt en begrijpt kan veranderen.

Onze maatschappij wordt geregeerd door kloktijd:
een kunstmatige, meetbare indeling van seconden en uren.
De Franse filosoof Henri Bergson stelde dat dit niet de 'echte' tijd is.
Echte tijd — door hem duur (durée) genoemd — is een vloeiende, ononderbroken en diep persoonlijke ervaring.
Hoe we tijd beleven verandert voortdurend door onze emoties, focus en mentale toestand.
Zo lijkt tijd te vliegen bij plezier en stil te staan tijdens verveling.

Bergson waarschuwde dat obsessie met klokken en rigide schema’s ons vervreemdt van onszelf.
Moderne afleidingen zoals sociale media versterken deze vervreemding.
Hoewel Albert Einstein tijd zag als een objectieve, fysieke dimensie, ondersteunt de moderne neurologie Bergsons inzichten.
Verschijnselen zoals Flow States, veranderende tijdsperceptie bij het ouder worden, en het vertragen van de tijd bij gevaar tonen aan dat onze geest tijd vormgeeft.

De praktische les van Bergson is eenvoudig:
stap af en toe af van de klok.
Door bewust te vertragen, schermtijd te beperken en volledig aanwezig te zijn in het moment, herwinnen we niet alleen ons tijdsbesef, maar verrijken we onze algehele levenservaring.

• Twee vormen van tijd:
  Bergson maakt onderscheid tussen kunstmatige kloktijd (ruimtelijke tijd) en echte geleefde tijd (duur of durée).
• Kloktijd is een illusie/abstractie:
  Kloktijd verdeelt tijd in kunstmatige, meetbare eenheden, vergelijkbaar met streepjes op een liniaal.
• 'Duur' is vloeiend en subjectief:
  Echte tijd is een ononderbroken, dynamische stroom die verandert op basis van onze emoties en mentale toestand.
• Het metronoom-experiment:
  Testen toonden aan dat mensen een regelmatig tikkende metronoom als sneller, langzamer of stilstaand ervaren, afhankelijk van hun focus.
• Vervreemding door kloktijd:
  Te veel leven volgens schema's en klokken maakt ons 'slaaf van de routine' en vervreemdt ons van de rijkdom van het bestaan.
• Sociale media als valkuil:
  Sociale media vervormen onze tijdsperceptie en trekken ons af van diepe, vloeiende ervaringen naar een staat van constante afleiding.
• Debat met Einstein (1922):
  Einstein zag tijd als een objectieve, meetbare vierde dimensie;
  Bergson stelde dat geleefde tijd nooit in vergelijkingen kan worden gevangen.
• Moderne psychologie en neurologie ondersteunen Bergson:
  Onderzoeken naar tijdsperceptie, veroudering en de 'Flow State' bevestigen dat ervaringen bepalen hoe snel tijd voelt.
• Tijdvertraging bij gevaar:
  In levensbedreigende situaties lijkt de tijd te vertragen (time dilation), wat neurologisch aansluit bij Bergsons idee van terugkeer naar pure, ononderbroken duur.
• Aansporing tot vertraging:
  Om echt te leven moeten we klokken loslaten, vertragen en ons onderdompelen in het huidige moment.

Citaten:

• "Tijd is een uitvinding of het is helemaal niets."
  — Henri Bergson
• "Volledige vrijheid ligt in het omarmen van de natuurlijke stroom van de tijd, waarbij we onszelf toestaan op te gaan in ervaringen zonder ze voortdurend te meten."
• "Duur is een continue en diep persoonlijke tijd...
  stromend als een rivier, voortdurend veranderend afhankelijk van onze gemoedstoestand en emoties."
• "Tijd is geen lijn, maar een netwerk van oneindig complexe momenten."
  — Henri Bergson
• "In zekere zin gaat duur niet alleen over het terugwinnen van tijd;
  het gaat over het terugwinnen van het leven."

------

Founder of LADbible & UNILAD on His Journey of ADHD and RSD Self-Discovery - Alex Partridge​

Thinking Digital Conference and ADHD Chatter Podcast​

Jul 7, 2026
Alex Partridge, oprichter van Unilad, deelt zijn persoonlijke strijd met ADHD en verslaving.
Na een vroege zakelijke overwinning werd hij door zijn gebrek aan eigenwaarde uit zijn eigen bedrijf gezet.
Een vijfjarige juridische en mentale strijd volgde, die hij uiteindelijk won.
Pas later ontdekte hij de werkelijke oorzaak van zijn gedrag: ADHD en het fenomeen Rejection Sensitivity Dysphoria (RSD).

RSD ontstaat doordat kinderen met ADHD op jonge leeftijd tienduizenden extra micro-afwijzingen ervaren.
Dit leidt op volwassen leeftijd tot extreme emotionele pijn bij kritiek, behaagziekte en het 'maskeren' van de eigen identiteit om erbij te horen.
Alex legt uit dat mensen met ADHD niet zozeer een gebrek aan aandacht hebben, maar een gebrek aan zelfinzicht door het voortdurend onderdrukken van zichzelf.

De sleutel tot herstel is het opbouwen van zelfrespect en het vergroten van zelfkennis.
Door te stoppen met het spelen van de rol van 'normaal' en trouw te blijven aan je eigen passies, verliest de angst voor afwijzing haar grip.
Hij roept op tot meer begrip en empathie voor neurodivergente mensen.

• Oprichting van Unilad:
  Alex Partridge richtte Unilad op tijdens zijn studietijd en liet het viraal gaan via een creatieve actie met gratis condooms.
• Vertrouwensovertreding:
  Door een gebrek aan eigenwaarde negeerde hij zijn intuïtie en tekende een overeenkomst waarmee hij uit zijn eigen bedrijf werd gezet.
• Escalatie en crisis:
  Overweldigd door faalangst en de confrontatie in de rechtszaal, raakte hij verslaafd aan alcohol, belandde op de Spoedeisende Hulp en werd door de beveiliging in Bedwang gehouden voor de ogen van zijn ouders.
• Juridische overwinning:
  Na een zware juridische en mentale strijd van vijf jaar won hij zijn bedrijf en zijn rechten volledig terug.
• Opzoek naar de oorzaak:
  Alex zocht naar antwoorden op zijn gedrag en ontdekte op latere leeftijd dat hij ADHD heeft.
• Impact van micro-afwijzingen:
  Kinderen met ADHD krijgen in hun jeugd gemiddeld 20.000 extra micro-afwijzingen te verwerken, wat diepe emotionele sporen achterlaat.
• Rejection Sensitivity Dysphoria (RSD):
  Dit leidt op volwassen leeftijd tot RSD: extreme emotionele pijn bij kritiek, afwijzing of het idee iemand teleur te stellen.
• Schadelijke patronen:
  RSD veroorzaakt behaagziekte (people-pleasing), 'maskeren' (je anders voordoen) en het vermijden van beslissingen, wat kan leiden tot terugval in verslavingen of foute keuzes.
• Opbouw van zelfrespect:
  RSD neemt af wanneer het zelfrespect en de zelfkennis toenemen;
  stoppen met maskeren is cruciaal voor herstel.
• Empathie en communicatie:
  Begrip vanuit de omgeving en het vergroten van zelfinzicht helpen neurodivergente mensen om trouw aan zichzelf te blijven en hun unieke krachten te benutten.
  
  Citaten:
  • "Als ik niet zo raar was geweest, had ik bij de coole kinderen kunnen horen."
  • "In de afwezigheid van context en helderheid zal afwijzingsgevoeligheid altijd uitgaan van het ergste scenario."
  • "Gevoeligheid voor afwijzing is uitputtend, slopend en gevaarlijk."
  • "Je bent niet stuk.
    Je bent gewoon anders, en je bent altijd genoeg geweest."
  • "De veronderstelling dat je moedig moet zijn om erover te praten, is het bewijs dat er nog steeds een taboe op rust."
  • "Gevoeligheid voor afwijzing verdwijnt wanneer je zelfrespect groeit."
  • "Mensen met ADHD zijn 's werelds beste acteurs.
    We zijn ongelooflijk goed in het spelen van een personage genaamd 'normaal'."

-----




-----

Collectie - Patiëntervaringsverhalen

www.patientervaringsverhalen.nl

 

[Lievergezond]

Oke, dit moet ik dus even kwijt;
Ik ben late in life (37) gediagnosticeerd met ADHD.
Ik heb hiervoor nu sinds een week medicatie en holy fucking shit, het is alsof ik in een compleet andere wereld leef.
Geen brain fog meer, geen constante stress of extreme irritatie.
Nada.
Niets.
In plaats daarvan heb ik weer energie om te gaan sporten en kan ik langer dan 15 minuten aaneengesloten een taak uitvoeren zonder afgeleid te worden.
Maar nog veel fijner;
Ik ben niet meer constant boos en weet nu weer hoe het voelt om écht vrolijk te zijn ipv dat te faken
Anyway, lekker boeiend voor anderen.
My point being;
Als je niet lekker in je vel of in je hoofd zit dan is het nooit te laat om daar wat aan te doen.
Ik ben 37 en geloof mij;
het is het waard.
Doe jezelf niet tekort, als ik het over kon doen had ik deze stap 10 jaar eerder gezet.
Nog een voordeel;
Als je de volgende ochtend allemaal vervelios in je mentions hebt die graag andermans ervaringen willen nuanceren of downplayen dan glimlach je gewoon als je op de block knop druk.
Ik heb hier geen tijd meer voor jongens, bewaar dat voor iemand die luistert.

----

Samenvatting onderstaande video:
je neemt die medicatie, voelt je goed, maar je krijgt de rekening later gepresenteerd (zal weer eens niet natuurlijk):

ADHD-medicatie werkt als een verlengsnoer:
het geeft energie zolang je bent ingeplugd, maar laadt de batterij niet op.

Onderzoek laat zien dat de effectiviteit na verloop van tijd afneemt.
Langdurig gebruik zorgt ervoor dat de hersenen meer dopamine-transporters aanmaken, waardoor je brein dopamine sneller afbreekt.
Hierdoor ontstaat een vicieuze cirkel van hogere doseringen.

Daarnaast eist medicatie een onzichtbare tol.
Het onderdrukt de eetlust, verstoort de slaap en verhoogt na enkele jaren het risico op hart- en vaatziekten.
De reguliere medische controle kijkt vaak alleen naar de herhaalrecepten en niet naar de langetermijnkosten voor het lichaam.

De oplossing ligt niet in abrupt stoppen, maar in een holistische aanpak.
Meet de werkelijke tekorten via gerichte bloedtesten, eet voldoende eiwitten vóór inname, bescherm je nachtrust en investeer in intensieve beweging.
Zo kun je de onderliggende chemie ondersteunen en mogelijk de benodigde dosering verlagen.

Praktisch:

Eet altijd eiwitten (30 gram) voordat je de medicatie inneemt om je honger/voeding voor te zijn.

Vraag specifiek naar diepgaande labtests (ferritine, magnesium in de cel, zink/koper, B12/MMA, homocysteïne) in plaats van een standaard bloedtest.

Zie beweging en slaap als niet-onderhandelbare ankers om je eigen neurotransmitters te ondersteunen.

What Your ADHD Medication Quietly Drains You of
Dr. LeGrand

Sep 21, 2026

 

[Lievergezond]

After 5,000 ADHD Assessments, I Noticed This Pattern...
ADHD Chatter Podcast

29 september 2026
Bijna een jaar later keert Danielle Mulligan, klinisch leider bij Focused en ADHD-verpleegkundig specialist, terug in de podcast om te bespreken hoe de beoordeling van en ondersteuning bij ADHD aan het veranderen is.

Dit interview belicht de vaak onzichtbare en pijnlijke realiteit van volwassenen met late ADHD.
Veel mensen kampen jarenlang met een diep gevoel van schaamte, omdat ze ten onrechte denken dat ze lui of "fundamenteel gebroken" zijn, vooral door de vergelijking met een geoptimaliseerde maatschappij op social media.
Wat de buitenwereld ziet als succes of een normaal leven, is in werkelijkheid vaak het resultaat van extreme en uitputtende maskering.

Wanneer volwassenen uiteindelijk een diagnose krijgen, brengt dit zelden direct opluchting.
Vaak volgt er juist een emotionele golf van rouw om de gemiste kansen, de onbegrepen jeugd en de jarenlang gedragen zelverwijten.
De sprekers benadrukken dat ADHD-assessments verder moeten gaan dan een snelle checklist;
ze vereisen een diepgaand onderzoek naar de iemands hele levensverhaal.
Door de schaamte los te laten, te begrijpen dat taakverlamming geen luiheid is, en steun te vinden in een veilige omgeving, kunnen mensen hun identiteit herbouwen en leren om milder naar zichzelf te kijken.

• Misvatting over ADHD op social media:
  Vaak wordt ADHD afgeschilderd als een grappige quirk of een onschuldig concentratieprobleem, terwijl het in werkelijkheid gepaard gaat met diepe innerlijke worstelingen en uitputting.
• De onzichtbare tol van 'maskeren':
  Veel mensen met ADHD, vooral volwassenen, besteden al jaren energie aan het ophouden van een 'normale' schijnwereld om maar te voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij.
• Het gevoel fundamenteel gebroken te zijn:
  Door de constante vergelijking met anderen (die ogenschijnlijk alles op orde hebben) voelen mensen met ADHD zich vaak lui, gek of waardeloos.
  ADHD is geen luiheid, maar constante interne hyperactiviteit:
  Wat de buitenwereld ziet als passiviteit of luiheid, is in werkelijkheid een verlammende taakoverbelasting ("task paralysis") door een brein dat honderd kilometer per uur draait.
• De paradox van succesvolle mensen:
  Succes in een carrière of bedrijf betekent niet dat er geen beperking is;
  vaak is het juist het resultaat van extreme compensatiedrang, overwerken en uitputting achter de schermen:
  succes is vaak simpelweg high masking.
• Rejection Sensitive Dysphoria (RSD):
  Mensen met ADHD zijn extreem gevoelig voor kritiek en afwijzing, wat grote impact heeft op relaties en keuzes in hun leven (zoals het vermijden van conflicten).
• De emotionele tsunami na een diagnose:
  Een diagnose brengt niet direct opluchting;
  het leidt vaak tot intens verdriet en rouw om wat er gemist is en hoe zwaar het leven tot dan toe is geweest.
• Identiteitsverlies en wederopbouw:
  Na de diagnose verliezen veel mensen hun houvast omdat ze beseffen dat hun tot nu toe gebruikte copingmechanismen en 'scaffolding' op losse schroeven staan.
• De impact op opvoeding en gezin:
  Ouders (die zelf vaak ongediagnosticeerd ADHD hebben) voelen zich schuldig over hoe ze hun kinderen hebben opgevoed of worstelen met het combineren van het ouderschap.
• Het falen van het zorgsysteem:
  De gigantische wachtlijsten bij de reguliere zorg (NHS) dwingen mensen om lang te wachten, wat leidt tot situaties waarin een diagnose het 'alles-of-niets'-punt voor hun relatie of baan wordt.
• Grondige, menselijke beoordeling:
  Goede klinische assessments moeten verder gaan dan een checklist;
  ze moeten de hele levensgeschiedenis en de dieperliggende maskering van de persoon ontrafelen.
  
  Praktisch:
  • Geef jezelf toestemming om te worstelen:
    Je hoeft niet te kiezen tussen succesvol zijn en het mogen hebben van een stoornis;
    het kan allebei tegelijk bestaan.
  • Stop met jezelf de schuld te geven:
    Als je vastloopt in dagelijkse taken, realiseer je dan dat dit een teken is van overprikkeling, geen gebrek aan wilskracht.
  • Zoek de juiste hulpbronnen:
    Onderzoek welke laagdrempelige opties er zijn als je vastloopt op eindeloze wachtlijsten in de reguliere zorg.
  
  Citaten:
  "Veel presteren betekent simpelweg veel maskeren."
  "Zeggen dat iemand met ADHD lui is, is de meest achterlijke manier van denken...
  Ze zijn helemaal niet lui;
  het is die hyperactiviteit, rusteloosheid en het overdenken."
  "Na de diagnose was er deze enorme rouw en verdriet...
  het rouwen om hun jongere zelf die ze niet kunnen steunen en veranderen."
  "De wereld gelooft dat tenzij je die stoute jongen bent die op school tegen de muren op klautert, er geen enkele manier is waarop iemand ADHD kan hebben."
  "Iemand die ADHD heeft en zeggen dat die lui is in dezelfde zin, past gewoon totaal niet in mijn hoofd."
  "Het is toegestaan om succesvol te zijn én een beperking te hebben.
  Het is toegestaan om jezelf succes te gunnen en toch dagelijks te worstelen."
  "Je bent nooit kapot geweest, kleine meid die gerepareerd moest worden.
  Je was gewoon een klein meisje dat probeerde een brein te begrijpen dat niemand haar nog had uitgelegd."
  "We zorgen ervoor dat wanneer je bij ons komt voor een beoordeling, we je hele verhaal onderzoeken...
  want we zijn hier niet om je ADHD te 'geven', we zijn hier om te kijken of ADHD deel uitmaakt van jouw verhaal."

-----


ADHD in Women: Why Perimenopause Can Change Your Focus, Mood & Brain With Dr. Jolene Brighten
Thyroid Pharmacist - Dr. Izabella Wentz

In deze aflevering van de Thyroid Pharmacist Healing Conversations-podcast spreekt Dr. Izabella Wentz met hormoonspecialist Dr. Jolene Brighten over waarom ADHD bij vrouwen zo vaak over het hoofd wordt gezien en hoe hormonale veranderingen gedurende het leven van een vrouw de manifestatie van ADHD-symptomen beïnvloeden.
Van de puberteit en hormonale anticonceptie tot de postpartumperiode, de menstruatiecyclus, de perimenopauze en de postmenopauze:
ze onderzoeken waarom sommige vrouwen hun neurodivergentie pas in de midlife-fase herkennen, en waarom het begrijpen van de werking van het brein een krachtige eerste stap kan zijn naar het vinden van de juiste hulpmiddelen en ondersteuning.
Het gesprek werpt ook een sterke-punten-benadering op ADHD, waarbij creativiteit, passie, intense focus, grootschalig denken en andere manieren waarop een neurodivergent brein kan functioneren, worden belicht.
Dr. Wentz en Dr. Brighten bespreken het verband tussen hormonen, neurotransmitters en de hersenfunctie, evenals onderzoek rondom voeding, supplementen, hormoontherapie en andere geïndividualiseerde benaderingen.

In deze podcast bespreken Dr. Isabella Wentz en hormoonspecialist Dr. Jolene Brighton waarom ADHD bij vrouwen zo vaak over het hoofd wordt gezien en hoe hormonen hierop ingrijpen.
Vrouwen leren van jongs af aan om hun symptomen te verbergen ('maskeren'), wat enorm veel mentale energie kost.

Grote hormonale overgangsmomenten – zoals de puberteit, de menstruatiecyclus, de postpartumperiode en met name de perimenopauze – verstoren de balans van neurotransmitters als dopamine.
In de perimenopauze daalt de hersenenergie dermate dat het maskeren niet meer vol te houden is, waardoor klachten ineens onoverkomelijk worden.

Hoewel ADHD gepaard gaat met heftige executieve disfuncties en stress, benadrukken de sprekers ook de enorme krachten, zoals creativiteit en out-of-the-box denken.
Het verkrijgen van een diagnose brengt geen beperking, maar biedt juist validatie en opluchting.
Het leert vrouwen om mild te zijn voor zichzelf, praktische accommodaties in te richten en te stoppen met het bestraffen van hun eigen brein.

Het gesprek gaat verder in op het waarom ADHD bij vrouwen vaak pas op latere leeftijd wordt gediagnosticeerd en hoe dit samenhangt met de unieke structuur van het vrouwelijke brein en hormonen. ADHD wordt omschreven als een afwijkend besturingssysteem in plaats van een ziekte die je kunt genezen.
Vrouwen worstelen vaak met energietekorten in de hersenen, slaapproblemen en schommelingen tijdens de menstruatiecyclus (luteale fase) en perimenopauze.

De sprekers benadrukken dat je de symptomen en de impact kunt verlichten door gerichte leefstijlaanpassingen, zoals dagelijkse aerobe beweging (wat melkzuur als reservebrandstof en BDNF oplevert), optimalisatie van voeding voor het microbioom, en het gebruik van specifieke supplementen zoals saffraan en creatine.
Het belangrijkste inzicht is dat het accepteren van je diagnose toestemming geeft voor zelfcompassie.
In plaats van jezelf te straffen voor wat niet lukt, leer je te werken met praktische accommodaties, zoals body doubling, en te luisteren naar de natuurlijke, cyclische ritmes van je eigen lichaam.

• Late diagnose bij vrouwen:
  Vrouwen krijgen vaak pas op latere leeftijd (in midlife) de diagnose ADHD, omdat symptomen vroeger vooral op jongens werden afgestemd.
• Maskeren en aanpassen:
  Jonge meisjes leren van nature om hun ADHD-symptomen te verbergen (camoufleren/maskeren) en te voldoen aan sociale verwachtingen, wat enorm veel mentale energie kost.
• De rol van puberteit:
  Tijdens de puberteit verandert de hormonale huishouding, waardoor symptomen meer naar binnen slaan en er interne worstelingen (zoals angst) ontstaan.
• Hormonale pieken en dalen:
  Hormoonschommelingen door de menstruatiecyclus (met name de luteale fase), zwangerschap, borstvoeding en perimenopauze hebben een directe invloed op neurotransmitters zoals dopamine en serotonine.
• Het brein-immuun-hormoon triad:
  Veranderingen in hormonen, in combinatie met een aanleg voor neuro-inflammatie en co-aandoeningen zoals Hashimoto of PMDD, putten de mitochondriale energie van de hersenen uit.
• Perimenopauze als breekpunt:
  Door het verlies van hersenenergie in de perimenopauze kunnen vrouwen het 'maskeren' niet meer volhouden, waardoor latente ADHD-problemen ineens onoverkomelijk worden.
• Talenten en creativiteit:
  ADHD brengt niet alleen lasten met zich mee, maar ook enorme voordelen: het zorgt voor creativiteit, out-of-the-box denken en ondernemerschap.
• De noodzaak van accommodaties:
  Volwassen vrouwen met ADHD hebben baat bij praktische aanpassingen of 'accommodaties' (zoals hulp in huis of een assistent) om hun energie effectief te reguleren.
• Emotionele en onbegrepen intensiteit:
  ADHD-vrouwen voelen dingen vaak heel diep en zijn gedreven, maar worden ten onrechte vaak ten onrechte weggezet als 'lui' of juist 'te extra'.
• Validatie en opluchting:
  Het krijgen van de diagnose werkt vaak bevrijdend;
  het biedt een handleiding voor het eigen brein en stimuleert zelfcompassie in plaats van zelffelicitatie of schuldgevoel.
• Cultuur en communicatie:
  Subtiele sociale en culturele nuances (zoals oogcontact of indirect communiceren) worden door neurodivergente personen minder goed opgepikt, wat kan leiden tot onbedoelde misverstanden.
• ADHD is een ander besturingssysteem:
  ADHD is geen defect dat je kunt 'genezen' of downloaden als een app; het is een uniek brein waarvan de symptomen en de mate van disfunctie wel te moduleren zijn.
• Energiegeneratie via beweging:
  Het ADHD-brein heeft moeite met energiegeneratie;
  door fysieke beweging (zoals zone 2-cardio) wordt melkzuur omgezet in brandstof voor de hersenen en stijgt de neuroplasticiteit (BDNF).
• Slaapproblemen als valkuil:
  Veel mensen met ADHD hebben een vertraagde melatonine-afgifte (delayed sleep phase onset), wat leidt tot slaaptekort en verminderde hersenenergie voor de volgende dag.
• Maatwerk in voeding en microbioom:
  Voeding met veel vezels, plantendiversiteit en extra eiwitten ondersteunt het microbioom en helpt bij het produceren van heilige postbiotica (zoals butyraat) voor de hersenen.
• Gerichte supplementen:
  Saffron (saffraan) kan helpen bij ADHD, PMDD en het versterken van de werking van medicatie of SSRI's, terwijl creatine helpt bij de ATP-productie (energie) in het brein.
• Cyclische variatie en compassie: Vrouwen ervaren in hun luteale fase een daling in energie en focus; het is belangrijk om hier mild over te zijn en te stoppen met het bestraffen van jezelf.
• Praktische accommodaties:
  In plaats van te vechten tegen onmogelijke standaarden (zoals huishoudelijke perfectie), kun je beter hulpmiddelen inzetten, zoals 'body doubling' (samen telefoneren tijdens het opruimen).
• Validatie en opluchting:
  Het begrijpen van de diagnose werkt bevrijdend; het biedt een gebruiksaanwijzing voor je eigen brein en stimuleert zelfzorg en acceptatie in plaats van eeuwige zelffelicitatie.
  
  Praktisch:
• Stop met jezelf te veroordelen:
  Besef dat als alledaagse taken (zoals opruimen) niet lukken, dit geen teken is van luiheid of falen, maar van een afwijkend besturingssysteem.
• Investeer in accommodaties:
  Koop hulp in waar je brein vastloopt (zoals huishoudelijke hulp of een virtuele assistent), zodat je je energie kunt richten op je sterke punten.
• Gebruik beweging als brandstof:
  Als je merkt dat je concentratie inzakt of je brein 'vastloopt', geef jezelf dan 20 minuten aerobe beweging om je hersenenergie en focus direct te herstellen.
• Omarm je cyclus:
  Accepteer dat je productiviteit gedurende de maand schommelt; forceer jezelf niet om tijdens de luteale fase op dezelfde output te draaien als tijdens de folliculaire fase.
• Zoek werkbare systemen:
  Als traditionele methoden voor jou niet werken (zoals zelfstandig opruimen of gefocust blijven), schakel dan externe hulp in of gebruik technieken zoals body doubling.
  
  Citaten:
  "Naarmate onze hormonen veranderen, en aangezien we al de genetica van ADHD hebben... hebben we niet langer de energie om te blijven maskeren, om de prestatie van neurotypisch zijn vol te houden, en dat is het moment waarop vrouwen beginnen te merken...
  dingen zijn altijd al moeilijker voor mij geweest, maar nu zijn ze onmogelijk voor mij."
  – Dr. Jolene Brighton
  "Het is in feite een heel besturingssysteem waarvan ik de handleiding nooit heb gekregen, en daar ben ik mijn hele leven al mee aan het navigeren."
  – Dr. Jolene Brighton
  "Je gaat het besturingssysteem niet veranderen.
  Maar de mate waarin je symptomen hebt, de mate waarin het je belemmert, die dingen kunnen worden gemodificeerd door voeding, leefstijl, supplementen, medicatie..."
  "Wat belangrijk is om te begrijpen over ADHD...
  we hebben de neiging om moeite te hebben met het daadwerkelijk genereren van energie in onze hersenen.
  Dit is waarom mensen met ADHD zoveel meer moeten bewegen."
  "Waarom kunnen wij niet hetzelfde doen?
  Om de 29 dagen trekt die maan zich terug en wordt het donker...
  En voor vrouwen is het zoiets van:
  oké, je bent in je luteale fase beland en nu heb je minder energie...
  Ik vind dat we vrouwen toestemming mogen geven om te zeggen:
  in mijn luteale fase doe ik het even rustiger aan."

-----

Nick Potter | The ADHD, Gut, and Hypermobility Link, Episode 1, part 1​

Eat Burn Sleep

25 mei 2025
Het derde seizoen van de Eat Burn Sleep-podcast is eindelijk van start!
In deze eerste aflevering praat Yalda met Nick Potter, gerenommeerd consultant osteopaat, BBC-presentator, auteur en pijnspecialist, die aan de voorhoede staat van onderzoek naar de biologische verbanden tussen gewrichtsgezondheid, het darmmicrobioom en de hersenen.
In het eerste deel van deze aflevering duikt Nick diep in het verband tussen ADHD, darmdysfunctie en hypermobiliteit.

In dit interview bespreekt osteopaat Nick Potter de diepgaande link tussen hypermobiliteit, ADHD en chronische angst.
Hypermobiliteit is een genetisch collageendefect dat zorgt voor slappere weefsels ("marshmallow" in plaats van strakke "kauwgom").
Omdat proprioceptieve sensoren beweging minder snel registreren, is het brein zwaar afhankelijk van de ogen, wat leidt tot onhandigheid en omslaande enkels.

Fysiologisch gezien zorgen slappe bloedvaten voor duizeligheid bij opstaan en plotselinge hartslagstijgingen (POTS).
Het brein interpreteert deze fysieke onvoorspelbaarheid als evolutionair levensgevaar, wat resulteert in onbewuste stress, verminderde spijsvertering (IBS) en chronische angst.

De oplossing ligt in het begrijpen van je fysiologie. In tegenstelling tot de algemene consensus hebben hypermobiele mensen baat bij extra zout en hydratatie om hun bloeddruk stabiel te houden.
Daarnaast vraagt een "Ferrari-brein" om goede slaap en rust.
Door deze signalen te begrijpen en slimme hacks toe te passen—zoals het dragen van strakkere kleding voor extra huidfeedback—verandert je overgevoeligheid van een last in een ware superkracht.

Osteopaat Nick Potter bespreekt de gevaren van overmatige flexibiliteit, de connectie tussen het brein en de darmen, en de rol van hormonen.
Hypermobiele mensen moeten oppassen met yoga;
door te ver door te buigen riskeren ze gewrichtsslijtage.
In plaats van passieve rek is het opbouwen van kracht en een sterke 'core' rondom de wervelkolom cruciaal.

Daarnaast legt Potter uit dat een ADHD- of hypermobiel brein de wereld verwerkt met een extreem hoge 'sampling rate', wat enorm veel energie kost en leidt tot snelle uitputting.
De darmen spelen hierin een sleutelrol: het spijsverteringskanaal functioneert als de buitenzijde van het lichaam en reageert direct op stress door de spijsvertering af te sluiten.
Omdat holle organen (zoals de darmen en de baarmoeder) als enige pijn voelen, vertaalt onbewuste stress zich direct naar fysieke buik- en bekkenklachten.

In dit vervolggesprek belicht osteopaat Nick Potter hoe moderne maatschappelijke druk, isolatie en online prikkels onze oerangsten triggeren.
Net als ratten in een kooi zonder uitweg raken mensen in een chronische stressrespons, die bij langdurige aanhouding overslaat in de freeze-fase.
De drie r hiervan—brain fog, vermoeidheid en pijn—verlammen het lichaam en verklaren waarom veel postvirale syndromen (zoals post-COVID of Lyme) eigenlijk geworteld zijn in een reeds uitgeput immuunsysteem door eerdere stress (zoals lockdowns).

Potter legt uit dat techbedrijven verslavingsmechanismen inzetten op basis van angst en seks, wat leidt tot een vicieuze cirkel van slapeloosheid en uitgeputte bijnieren.
Voor mensen met ADHD en hypermobiliteit is het cruciaal om dit niet te zien als een defect, maar als een krachtig, hoogenergetisch brein.

De oplossing is radicaal eenvoudig maar vereist discipline:
stop met zoeken naar magische quick fixes, leg 's avonds je telefoon weg voor een goede nachtrust, omarm beweging als medicijn en besef dat je geest en lichaam onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Tot slot benadrukt hij het belang van testosteron voor vrouwen naarmate ze ouder worden;
een tekort hieraan rooft de 'drive' en energie.
Door je darmen te helen, krachttraining toe te passen en je zenuwstelsel te kalmeren, doorbreek je de vicieuze cirkel van vermoeidheid en angst.

Hypermobiliteit is een genetisch collageenprobleem:
Het is een spectrumaandoening (met syndromen zoals Ehlers-Danlos en Marfan) waarbij het bindweefsel minder stijf is door een tekort aan sterk collageen.
De 'marshmallow'-theorie van sensoren:
Receptoren in weefsels en organen (zoals de recent ontdekte Piso-receptoren) meten beweging; bij hypermobiele mensen liggen deze receptoren in 'marshmallow' in plaats van strakke 'kauwgom', waardoor er een vertraging optreedt in de signaaloverdracht.
Visuele dominantie en coördinatie:
Omdat het lichaam minder goed doorgeeft waar het zich in de ruimte bevindt (proprioceptie), vertrouwt het brein zwaar op de ogen, wat leidt tot onhandigheid, vaak struikelen en het snel omslaan van enkels.
POTS en duizeligheid bij opstaan:
Slappere bloedvaten zorgen ervoor dat bloed bij opstaan naar de benen zakt; dit veroorzaakt duizeligheid en kan leiden tot POTS (een plotselinge hartslagstijging), wat het brein ervaart als pure paniek of gevaar.
Onzekerheid triggert de 'sabeltandtijger'-angst:
Het brein houdt niet van chaos of onzekerheid (entropie).
Omdat het lichaam onvoorspelbaar aanvoelt, interpreteert het autonome zenuwstelsel dit als levensgevaar, resulterend in chronische angst.
De link met het spijsverteringsstelsel (IBS):
In een constante staat van onbewuste stress sluit het brein de spijsvertering af (alsof je moet vluchten voor een roofdier), wat verklaart waarom darmklachten en PDS zo vaak samengaan met hypermobiliteit.
De noodzaak van extra zout:
Omdat hypermobiele mensen door overhydratatie of lage bloeddruk snel elektrolyten verliezen, hebben zij (in tegenstelling tot de algemene richtlijn) juist baat bij extra zout op hun voeding om de bloeddruk stabiel te houden.
Fidgeting (wiebelen) als energieverbruiker:
ADHD- en hypermobiele breinen gebruiken veel meer energie (een 'Ferrari-brein') en verbranden extra calorieën doordat ze constant bewegen, wat leidt tot een snelle uitputting en slaapproblemen (zoals 'night owls' en doom scrolling).
De ups en downs van het ADHD-superpower:
Hoewel een verhoogde prikkelverwerking zorgt voor scherpe waarneming, creativiteit en detailgerichtheid (een 'superpower'), leidt het ook tot overprikkeling door harde geluiden, felle lichten en emotionele gevoeligheid.
Kleding als kalmerend hulpmiddel:
Het dragen van strakkere kleding (zoals leggings) geeft extra feedback aan de huidreceptoren, waardoor het zenuwstelsel gekalmeerd wordt en het lichaam zich 'steviger' in de wereld voelt staan.
De valkuil van hypermobiliteit in yoga:
Mensen met hypermobiliteit kunnen door hun flexibiliteit ver doorbuiken in houdingen (zoals de driehoek), maar dit is schadelijk; het overbelast de gewrichten en kan op lange termijn leiden tot heupartrose.
Kies de juiste sport:
Voor hypermobiele of stijve mensen zijn krachtige, stabiliserende vormen van beweging (zoals power-yoga, pilates en krachttraining) beter dan passieve, extreme rek- en strekoefeningen.
De mythe van de wervelkolom als 'kolom':
De wervelkolom is geen dragende zuil, maar een flexibele basis waaraan complexe spierketens hangen die het lichaam tegen de zwaartekracht in overeind houden.
Waarom 'planks' en buikspieroefeningen vaak mislukken:
Standaard buikspieroefeningen of planken versterken de verkeerde (vermoeibare) spieren in plaats van de diepe houdingsspieren, wat rugklachten juist in de hand kan werken.
Het belang van testosteron voor vrouwen:
Vrouwen produceren ook testosteron (het 'hormoon van voorwaartse drive');
een daling hiervan rond de menopauze leidt tot spierverlies, energieverlies en verminderde daadkracht.
De hersen-darm-as en sampling rate:
Een ADHD- of hypermobiel brein neemt de wereld op met een veel hogere 'sampling rate' (vele beelden en prikkels per seconde), wat gigantisch veel energie vreet en leidt tot snelle uitputting.
De darm als buitenzijde van het lichaam:
Het spijsverteringskanaal is in feite een holle buis die aan de buitenkant van het lichaam ligt; omdat het stoffen van buitenaf opneemt, heeft het een eigen alarmsysteem (pijn) en een directe lijn naar de hersenen (via de nervus vagus).
Waarom alleen holle organen pijn voelen:
Pijn is een evolutionair alarmsysteem; organen die kunnen bewegen of hol zijn (zoals de darmen en de baarmoeder) voelen pijn, wat verklaart waarom vrouwen door hun extra holle orgaan vaak gevoeliger zijn voor pijn en stress.
Evolutionaire angst en sociale acceptatie:
Omdat mensen vroeger in groepen moesten overleven ter bescherming van nageslacht, is het menselijk brein (en met name dat van vrouwen) evolutionair geprogrammeerd om zich zorgen te maken over groepsdynamiek en sociale acceptatie.
Zelfzorg door darmherstel en balans:
Het herstellen van je microbioom (via voeding en een gekalmeerd zenuwstelsel) geeft direct meer energie en vermindert fysieke en mentale klachten drastisch.
De angst voor sociale uitsluiting:
Evolutionair gezien is uit de groep gegooid worden levensgevaarlijk; dit verklaart waarom met name vrouwen (van oudsher kwetsbaarder tijdens de zorg voor nageslacht) zo intens reageren op sociale afwijzing of online uitsluiting.
De 'ratten in een kooi'-theorie:
Uit dieronderzoek blijkt dat isolatie, onzekerheid en gebrek aan handelingsvrijheid (agency) extreme stress veroorzaken; een gebrek aan ontsnappingsmogelijkheden leidt zelfs tot snelle tumorgroei en lichamelijke verval.
De drie ruiters van de 'freeze'-fase:
Als stress te lang aanhoudt, schakelt het brein door naar de freeze-stand, gekenmerkt door de drie ruiters: brain fog (stopt energieverbruik), chronische vermoeidheid/fibromyalgie (stopt beweging) en pijn (paralyseert het lichaam).
Postvirale syndromen en chronische stress:
Veel patiënten met post-COVID, Lyme of Epstein-Barr waren al chronisch gestrest (bijv. door lockdowns) vóórdat ze de infectie opliepen; hun reserves waren al op, waardoor ze na de infectie volledig crashten.
De moderne saboteur (sociale media):
Techbedrijven zetten gedragspsychologen in om mensen via angst en seks te verslaafd te maken aan hun platforms; het constant opzoeken van snelle dopamine werkt net als een verslaving.
De valkuil van quick fixes:
Mensen zoeken vaak naar makkelijke oplossingen (zoals celderijsap, carnivorendieptes of superfoods), maar er is geen magische shortcut; echte gezondheid vraagt om dagelijkse discipline en leefstijlverandering.
De Algemene Adaptatie Syndroom (Selye):
Langdurige, ononderbroken stress (zoals de Vietnamoorlog versus de Tweede Wereldoorlog met rustperiodes) sloopt de bijnieren en vernietigt het immuunsysteem (thymusklier en T-cellen).
Sensorische overgevoeligheid bij ADHD:
Mensen met ADD/ADHD en hypermobiliteit hebben een overgevoelig alarmssysteem (ze verdragen geen bepaalde texturen zoals terracotta of piepende geluiden), wat leidt tot schaamte die nergens voor nodig is.
Drie praktische actiepunten voor ADHD/hypermobiliteit:

• Omarm het als een superpower:
  Zie het niet als een defect, maar als een brein met een hoger IQ en intensere waarneming.
• Pak je slaap:
  Leg je telefoon om 22:30 uur weg; laat de nachtelijke dopamine-addictie los.
• Zorg voor hydratatie en voeding:
  Eet meer eiwitten en minder troep; ga sporten om je zenuwstelsel te kalmeren.
• Lichaam en geest zijn één:

Het opdelen in 'mentaal' en 'fysiek' is achterhaald; je bent een belichaamd brein en de ruggenmerg/zenuwen communiceren continu als een huwelijk met je darmen en immuunsysteem.

Praktisch:

• Voeg wat extra zout toe:
  Als je merkt dat je snel duizelig bent of je slap voelt bij opstaan, kan het toevoegen van zeezout aan je water helpen om je elektrolyten en bloeddruk te stabiliseren.
• Omarm je gevoeligheid als superpower:
  Zie overprikkeling niet als een defect, maar erken dat je een verhoogde waarneming hebt; leer hiermee om te gaan door grenzen te stellen en rust te pakken.
• Draag aansluitende kleding:
  Als je merkt dat je onrustig bent, kan het dragen van strakkere kleding of leggings helpen om je zenuwstelsel te aarden via extra tastprikkels op de huid.
• Stop met pronken met lenigheid:
  Als je hypermobiel bent, stop dan met jezelf te forceren in lenigheid;
  focus in plaats daarvan op pilates, krachttraining en het bouwen van een sterke 'core' rondom je wervelkolom.
• Onderzoek je energieniveau en hormonen:
  Besef dat een gebrek aan 'drive' of energie (zeker rond de menopauze) te maken kan hebben met een daling in testosteron bij vrouwen, en dat voeding en beweging hier direct invloed op hebben.
• Geef je brein rust door je darmen te voeden:
  Het herstellen van je darmgezondheid en het kalmeren van je autonome zenuwstelsel (weg uit de continue 'vecht-of-vlucht'-stand) geeft je direct je fysieke energie terug.
• Stop met scrollen voor het slapengaan:
  Leg je telefoon om 10:30 uur 's avonds in de keuken;
  dit doorbreekt de dopamine-lus, verbetert je slaap en verlaagt je ochtendangst.
• Accepteer je brein in plaats van jezelf te veroordelen:
  Als je snel overprikkeld raakt of moeite hebt met bepaalde texturen, schaam je er dan niet voor; besef dat het onderdeel is van een hoogenergetisch, creatief brein.
• Beweeg om je immuunsysteem te resetten:
  Ga ondanks initiële weerstand sporten; fysieke beweging helpt om de vicieuze cirkel van de freeze-fase te doorbreken en je bijnieren te reguleren.

-----

 

[Lievergezond]

15 procent van de bevolking heeft ongediagnostiseerde HPU: een stofwisselingsstoornis.
70 procent van de autisten heeft het en 50-80 procent van de ADHD-ers.



Unrecognized Common Disease - HPU Metabolic Disorder | @QS24
tvberlin
16 december 2022

Wat is HPU precies, een stofwisselingsstoornis die ook wel bekendstaat als kryptopyrrolurie?
Wie wordt er door deze aandoening getroffen?
Welke symptomen wijzen op de aanwezigheid ervan?
En zodra de diagnose is gesteld, komen het pad naar herstel en het bijbehorende lijden snel tot een einde.

De Swiss Mountain Clinic AG (voorheen Paracelsus Clinic Al Ronc)
– opgericht door Adele Duttweiler (Migros) uit dankbaarheid voor haar natuurlijke genezing
– is gespecialiseerd in biologische geneeskunde.
Wanneer je luistert naar de bijzonder empathische huisarts dr. Petra Wiechel, geeft zij een heldere en begrijpelijke uitleg over hoe zogeheten problemen aangepakt kunnen worden.

Dr. med. Petra Wiechel stelt dat HPU (Hämopyrrollaktamurie) een veelvoorkomende, maar vaak onopgemerkte stofwisselingsstoornis is die circa 15% van de bevolking treft.
Mensen met HPU scheiden dagelijks grote hoeveelheden zink en vitamine B6 uit via de urine.
Dit dagelijkse verlies vormt een kwetsbare basis waarop diverse chronische klachten kunnen ontstaan.
Zink is essentieel voor meer dan 400 enzymreacties, de darmwand, T-lymfocyten (kanker- en virusafweer) en het DAO-enzym (histamine-afbraak).
Vitamine B6 is cruciaal voor de cognitie en het zenuwstelsel.

Volgens Dr. Wiechel hebben opvallend veel autistische kinderen (70%) en kinderen met ADHD (50–80%) HPU. Zonder de juiste diagnose krijgen zij vaak onterecht Ritalin voorgeschreven.
Tekorten aan B6 en zink kunnen ook psychoses, auto-immuunziekten en chronische virale infecties (zoals EBV of gordelroos) uitlokken.

Diagnostiek vereist een ochtend- of 24-uurs urinetest (zonder voorafgaande B/zink-suppletie).
Bloedtesten voor zink zijn vaak misleidend;
metingen moeten in volbloed of bindweefsel plaatsvinden.
De behandeling vraagt om langdurige, soms hoge doseringen B6 en zink (tot 100 mg), gecombineerd met ontgiften.
Dr. Wiechel benadrukt bovendien een holistische visie op ziekten zoals kanker:
focus op het herstellen van de lichaamseigen ontgifting en balans, in plaats van uitsluitend destructieve therapieën.

• Hoge prevalentie:
  Ongeveer 15% van de bevolking heeft de (meestal ongediagnosticeerde) stofwisselingsstoornis HPU.
• Continu verlies van nutriënten:
  HPU-patiënten verliezen dagelijks structureel zink en vitamine B6 via de urine.
• Link met neurodivergentie:
  Volgens Dr. Wiechel heeft 70% van de autistische kinderen en 50–80% van de kinderen met ADHD onderliggend HPU.
• Hoogbegaafd maar ongeorganiseerd:
  HPU-betrokkenen zijn vaak zeer intelligent (historische voorbeelden genoemd:
  Einstein, Darwin, Dickens), maar ervaren moeite met structuur, kortetermijngeheugen (zoals woordjes leren) en innerlijke rust.
• Zink als sleutelmineraal:
  Zink stuurt meer dan 400 enzymreacties aan, activeert T-lymfocyten en natural killer cells (immuun- en tumorafweer), en is nodig voor leverontgifting en weefselherstel.
• Histamine-intolerantie:
  Een gebrek aan B6 en zink blokkeert de aanmaak van het DAO-enzym (diamine-oxidase), wat leidt tot histamineklachten (allergieën, jeuk, hartkloppingen na het eten).
• Foutieve bloeddiagnostiek:
  Zinkmetingen in standaard bloedserum zijn niet representatief (70% van zink zit in de cel);
  metingen moeten in volbloed of via bindweefselonderzoek gebeuren.
• Receptorblokkade door zware metalen:
  Ophoping van zware metalen (zoals kwik of aluminium) op celreceptoren kan verhinderen dat zink de cel binnendringt, waardoor het zich ophoopt in bindweefsel.
• Hoge doseringen nodig:
  Omdat de darm slechts ~30% van ingenomen zink opneemt, zijn bij HPU tijdelijk hoge doseringen (45 tot 100 mg per dag) onder begeleiding nodig.
• Kritiek op de reguliere aanpak:
  Dr. Wiechel bekritiseert dat de reguliere geneeskunde bij ernstige ziekten (zoals kanker) te vaak primair focust op vernietiging, zonder vooraf de ontgiftingscapaciteit van de lever en de mineraalbalans te herstellen.
  
  Praktisch:
  
  
• Voer de HPU-urinetest correct uit:
  Wil je testen op HPU? Gebruik een gespecialiseerde ochtend- of 24-uurs urinetest en stop minimaal 1 week van tevoren met alle vitamine B-complexen en zinksupplementen.
• Let op uiterlijke signalen van zinktekort:
  Witte vlekjes of dwarsgroeven op de nagels, broze nagels, een droge/onrustige huid en haaruitval kunnen wijzen op een chronisch zinktekort.
• Laat zink in volbloed meten:
  Vraag bij de arts of therapeut om een meting van zink in volbloed (intracellulair) in plaats van in het standaard bloedserum.
• Kijk naar histamine bij vage klachten:
  Heb je snel last van allergieën, jeuk, hoofdpijn of hartkloppingen na het eten?
  Onderzoek of een gebrek aan zink en B6 de werking van het histamine-afbrekende DAO-enzym verwart.

Citaten:
"Ca. 15% van de bevolking lijdt aan zo'n meestal onopgemerkte stofwisselingsstoornis...
Bij autistische kinderen is 70% HPU-kind, bij ADHD is dat 50 tot 80%."
"Zink is het multitalent van de cel:
zonder zink loopt er in de cel helemaal niets.
Het is verantwoordelijk voor 400 enzymen."
"Zink kun je niet in het normale bloed/serum meten;
je moet het altijd in volbloed en intracellulair meten, omdat 70% van het zink in de cel zit."
"Veel mensen hebben een zwak diamine-oxidase (DAO) en kunnen histamine niet afbreken...
Dit enzym is direct afhankelijk van zink en vitamine B6."

-----



The Hidden Ways to Focus, Stop Spiraling, & Build Wealth: ADHD Doctor Sasha Hamdani

30 september 2026

Erkend psychiater en ADHD-specialist Dr. Sasha Hamdani (@thepsychdoctormd) is te gast om diep in te gaan op ADHD bij volwassenen, neurodiversiteit en hoe je vermogen opbouwt als je ADHD hebt.

In deze aflevering bespreken Dr. Sasha Hamdani en host Maggie Sellers Reum de verborgen signalen van ADHD bij vrouwen, waarom de diagnose ADHD op volwassen leeftijd zo vaak voorkomt, en hoe je kunt stoppen met het betalen van de dure 'ADHD-tax'.
Dr. Sasha deelt haar persoonlijke reis rondom emotieregulatie, rejection sensitive dysphoria (RSD), en hoe het verlies van haar vader haar klinische werk over rouw en geestelijke gezondheid heeft gevormd.

Ook onthullen ze waarom traditionele ADHD-medicatie slechts een deel van de oplossing is voor ADHD-ondernemers, hoe neurodivergente oprichters hun hyperfocus kunnen inzetten voor bedrijfsgroei, en waarom het aannemen van medewerkers met ADHD een geheime troef is.
Daarnaast deelt Dr. Sasha praktische relatie-adviezen voor ADHD'ers:
ze legt uit waarom daten met ADHD zo overweldigend kan voelt, hoe het najagen van dopamine romantische relaties beïnvloedt, en wanneer het tijd is om bij een partner te blijven of juist weg te gaan.

In deze podcast bespreekt host Dr. Sasha Hamdani dat ADHD veel meer is dan een simpel aandachtstekort;
het is een brede regulatiestoornis die invloed heeft op emoties, energie, slaap en motivatie.
Een belangrijk inzicht is dat mensen met ADHD neurologisch anders zijn bedraad om emoties te verwerken, wat leidt tot intense reacties en 'rejection sensitive dysphoria' (een hevige angst voor kritiek of afwijzing).
Dit veroorzaakt vaak paniekspiralen doordat de angstcentra in het brein overactief zijn en de logische hersendelen worden overmand.

Ondanks deze uitdagingen — en het feit dat vrouwen vaak pas laat (mid-30) worden gediagnosticeerd — biedt ADHD ook enorme krachten, zoals blijkt uit het hoge percentage ondernemers met deze diagnose.
Ze floreren door snelle actie, creativiteit en out-of-the-box denken.
De belangrijkste les is om te stoppen met zelfverwijt:
door te begrijpen dat emotionele dysregulatie een neurologisch fenomeen is en door te werken met gerichte tools en complementaire partners (die structuur bieden), transformeer je schaamte in effectieve zelfsturing en succes.
In dit vervolgdeel bespreken de sprekers hoe het dagelijks leven eruitziet met ADHD en welke praktische strategieën helpen.
Veel uiterlijk gedrag, zoals friemelen of impulsief online shoppen, is eigenlijk een poging van het brein om zichzelf te stimuleren en dopamine aan te vullen.
Dit leidt vaak tot de zogenaamde "ADHD-tax":
onnodige kosten door vergeetachtigheid of impulsen.

Omdat het brein werkt op basis van een interesse- en urgentiesysteem, helpt het om taken op te breken, externe deadlines te creëren of jezelf te belonen met mijlpalen.
Medicatie kan helpen met alertheid, maar brengt op termijn vaak tolerantie en mentale mist met zich mee, wat laat zien dat gedragsmatige aanpassingen cruciaal zijn.

Daarnaast wordt de impact op relaties besproken (waarbij de vroege 'vlinderfase' onterecht wordt verward met het verdwijnen van liefde in stabiele fases).
De belangrijkste lessen zijn helder:
bescherm je slaap ten alle tijden, wees je bewust van je interne prikkels, en vervang strenge zelfkritiek door milde zelfcompassie.
Zo bouw je structuur zonder jezelf te verliezen.

Meer dan alleen een aandachtstekort:
ADHD is in wezen een regulatiestoornis die niet alleen betrekking heeft op aandacht, maar ook op energie, motivatie, slaap, eetlust en emoties.
Emotionele dysregulatie:
Mensen met ADHD zijn neurologisch anders bedraad om emoties te verwerken;
ze voelen emoties vaak snel, intens en langdurig ("zenuwstelsel in brand").
Rejection Sensitive Dysphoria (RSD):
Een heftige emotionele reactie op reële of vermeende kritiek, afwijzing of teleurstelling, wat vaak leidt tot paniek en doemdenken (spirals).
Het mechanisme achter de spiraal:
Dit wordt veroorzaakt door een overactieve bedreigingsdetector (de amygdala) in combinatie met een onderactieve prefrontale cortex (logica) en een zwakke verbinding daartussen.
Verschil in presentatie tussen seksen:
Mannen/jongens vertonen vaker observeerbaar hyperactief en impulsief gedrag, terwijl vrouwen vaker de 'inattentive' (dagdromende) of vergelijkbare interne variant zijn, waardoor ze vaak pas op latere leeftijd (mid-30) worden gediagnosticeerd.
Diagnostische inhaalrevolutie:
Sinds de pandemie en de opkomst van social media herkennen veel volwassenen (vooral vrouwen) zich in ADHD; artsen en hulpmiddelen zijn simpelweg beter geworden (geen toename in aantal, wel betere 'telescopen').
Niet alleen medicatie:
ADHD kan naast medicatie effectief worden beheerd met gedragsstrategieën, optimalisatietechnieken en het leren timen en toepassen van specifieke tools (zoals beweging en mindfulness).
ADHD als ondernemerskrediet:
29% van de ondernemers heeft ADHD;
hoewel het dagelijks leven lastig kan zijn, blinken ze uit in hoog-risico/hoog-beloning situaties, snelle actie, creativiteit en out-of-the-box denken.
Complementaire samenwerking:
Mensen met ADHD floreren vaak het best in teams of met partners (zoals een analytische 'ying tot de yang'-zus of co-founder) die structuur en rust brengen.
Zelfcompassie boven schaamte:
Het herkennen van ADHD als een neurologisch fenomeen helpt om de destructieve cyclus van zelfverwijt en schaamte te doorbreken.
Fidgeting als breinstimulatie:
Bewust of onbewust friemelen of tappen met je voeten/potloden is geen pure nervositeit, maar een manier van het lichaam om extra dopamine aan te maken en de aandacht te reguleren.
Hoge prestaties versus intern functioneren:
Sprekers maken een scherpe nuance: iemand kan 'high-achieving' zijn (succesvol volgens traditionele maatstaven zoals werk en relaties), maar intern worstelen en daardoor niet 'high-functioning' zijn.
Het opwekken van urgentie:
Mensen met ADHD reageren sterk op een op interesse gebaseerd zenuwstelsel;
ze hebben kunstmatige deadlines, externe verplichtingen of beloningen nodig om taken gedaan te krijgen ("the night-before effect").
De ADHD-tax:
Dit zijn onnodige kosten die voortkomen uit executieve disfuncties, zoals misgelopen inkomsten, boetes, vergeten spullen of impulsaankopen (zoals onverwachts katten kopen tijdens een breuk).
Impulsief winkelen als stimulatie:
Ongecontroleerd online shoppen (vaak verergerd rond de menstruatiecyclus) wordt door het brein gebruikt als een snelle manier om zelf te stimuleren.
De valkuil van AI:
Hoewel AI kan helpen met repetitieve e-mails of planningsstructuren, waarschuwen de sprekers dat het gebruiken van AI voor creatief denkwerk kan leiden tot een gebrek aan eigen retentie en diepgang.
De impact van medicatie op termijn:
Stimulanten bestrijden slaperigheid en verhogen motivatie, maar langdurig gebruik kan leiden tot tolerantie, een grote 'contrast' tussen aan/uit zijn, en een gevoel van mistigheid.
Relatiedynamiek bij ADHD:
Het begin van een relatie geeft een enorme dopamine-overload (vlinders), waardoor de overgang naar de stabiele fase soms onterecht wordt gezien als "het is over".
Het belang van slaap:
Slaap is de ultieme hersentraining;
het opruimen van toxines en herstellen van de energie is onvervangbaar, ondanks dat de mobiele telefoon vaak een enorme afleiding vormt.
Zelfcompassie als medicijn:
De belangrijkste les is om milder voor jezelf te zijn en dezelfde vriendelijkheid te tonen die je voor een ander zou hebben in plaats van jezelf te straffen voor je neurodivergentie.

Praktisch:
Stopt met jezelf te straffen:
Als je in een 'spiral' schiet of overweldigd raakt, realiseer je dan dat dit een neurologisch fenomeen is in plaats van een karakterfout;
dit vermindert schaamte en verkort de duur van de emotionele dip.
Omring je met complementaire krachten:
Als je visioneel en chaotisch bent ingesteld, zoek dan een 'keeper of the tracks' (zoals een operationeel sterke partner of collega) om balans te creëren.
Gebruik tools proactief:
Oefen met mindfulness, ademhaling of beweging voordat je in een staat van totale dysregulatie terechtkomt.
Maak taken urgent en leuk:
Breek grote projecten op in kleine stukjes, vertel anderen over je deadlines om sociale druk te creëren, of koppel een beloning (zoals een aankoop of traktatie) aan het behalen van een mijlpaal.
Start de dag met een simpele win:
Maak bijvoorbeeld elke ochtend je bed op om een gevoel van controle en een vroege 'check-off' te hebben in plaats van te verlammen door de moeilijkste taak eerst te doen.
Verwijder de telefoon uit de slaapkamer:
Zet je telefoon in een andere kamer en gebruik een traditionele wekker om te voorkomen dat je brein 's avonds nog wordt getriggerd door dopamine-loops.

Citaten:
"ADHD is een regulatiestoornis...
Je hebt ook te maken met een verstoorde regulatie van motivatie, energie, slaap, emoties en eetlust."
"Als je het als een superkracht ziet, is dat een beetje alsof je wel kunt vliegen, maar niet zelf kunt kiezen wanneer en waarheen je vliegt."
"Als je begrijpt dat jouw brein simpelweg anders bedraad is om emoties en emotionele prikkels te verwerken, ben je ook niet meer zo streng voor jezelf."
"Ik zou 'hoogfunctionerend' vervangen door 'hoogpresterend'...
Want vanuit het oogpunt van functioneren zijn ze dat eigenlijk niet;
van binnen functioneert het namelijk helemaal niet zo goed."
"ADHD is geen excuus.
Het is een verklaring."
"Mijzelf erin herinneren om net zo lief te zijn voor mezelf als voor anderen.
Want ik ben lang niet zo aardig voor mezelf als voor de mensen om wie ik geef."

 

[fatsnotbad]

Vele jaren geleden, in de beginjaren van dit forum, kwam HPU regelmatig voorbij. Ik vroeg me al af waarom me dit zo bekend voorkwam. Ik weet nog dat ik dit destijds schaarde onder de noemer 'bijnieruitputting'. De reden is dat maagzuur verantwoordelijk is voor zinkopname en B6 verantwoordelijk is voor de aanmaak van maagzuur.

We kunnen dus veronderstellen dat een maagzuurtekort aan de basis ligt van wat HPU wordt genoemd. En wat veroorzaakt een tekort aan maagzuur? Stress. Aanhoudende stress put uiteindelijk de bijnieren uit. Dit heeft ook weer gevolgen voor de schildklierwerking. De bijnieren zijn het 'gaspedaal', de schildklier de 'rem'. Dit wordt een verstoorde HPA-as genoemd (hypothalamus-pituitary-adrenals). Dit kan op zijn beurt weer leiden tot de aanmaak van teveel adrenaline met hyperactiviteit tot gevolg.

In het verleden publiceerde Lievergezond zeer regelmatig over Hashimoto, een 'autoimmuunaandoening' van de schildklier die uiteindelijk leidt tot een trage schildklier. Nu schrijft ze veel over ADHD. Zo lang als ze al lid is van dit forum ken ik haar als iemand die letterlijk dag en nacht achter de computer zit. Ik zie bij haar veel te weinig rustmomenten van waaruit daadwerkelijke heling kan plaatsvinden.

Mijn advies:

Verlies jezelf niet in losse diagnoses, maar probeer de samenhang te zien tussen je verschijnselen. Hetzelfde geldt voor geisoleerde supplementen, terwijl de basis van dit forum altijd is geweest om alles zoveel mogelijk te halen uit zo compleet mogelijke voeding.

Daarnaast rust, rust en nog eens rust. Je weet alles al, er is weinig tot niets aan nieuwe kennis die je met al die uren op het internet nog kunt opdoen. Deze uren zou je ook kunnen steken in rust, ontspanning, slaap en een positieve mindset.

Het probleem is overduidelijk hormonaal en de basis van alle hormoonproductie is verzadigd vet en cholesterol.in geen kinderachtige hoeveelheden, zie de posts van Sama Hoole en anderen hierover. Ga terug naar de basis en dat is goede voeding volgens de principes van Weston Price, datgene wat de grondslag is geweest voor dit forum. Er is een reden waarom je hier actief bent en dat is niet de promotie van pilletjes, poedertjes en tabletjes.

Mike

 

[Lievergezond]

Vele jaren geleden, in de beginjaren van dit forum, kwam HPU regelmatig voorbij. Ik vroeg me al af waarom me dit zo bekend voorkwam. Ik weet nog dat ik dit destijds schaarde onder de noemer 'bijnieruitputting'. De reden is dat maagzuur verantwoordelijk is voor zinkopname en B6 verantwoordelijk is voor de aanmaak van maagzuur.

We kunnen dus veronderstellen dat een maagzuurtekort aan de basis ligt van wat HPU wordt genoemd. En wat veroorzaakt een tekort aan maagzuur? Stress. Aanhoudende stress put uiteindelijk de bijnieren uit. Dit heeft ook weer gevolgen voor de schildklierwerking. De bijnieren zijn het 'gaspedaal', de schildklier de 'rem'. Dit wordt een verstoorde HPA-as genoemd (hypothalamus-pituitary-adrenals). Dit kan op zijn beurt weer leiden tot de aanmaak van teveel adrenaline met hyperactiviteit tot gevolg.

In het verleden publiceerde Lievergezond zeer regelmatig over Hashimoto, een 'autoimmuunaandoening' van de schildklier die uiteindelijk leidt tot een trage schildklier. Nu schrijft ze veel over ADHD. Zo lang als ze al lid is van dit forum ken ik haar als iemand die letterlijk dag en nacht achter de computer zit. Ik zie bij haar veel te weinig rustmomenten van waaruit daadwerkelijke heling kan plaatsvinden.

Mijn advies:

Verlies jezelf niet in losse diagnoses, maar probeer de samenhang te zien tussen je verschijnselen. Hetzelfde geldt voor geisoleerde supplementen, terwijl de basis van dit forum altijd is geweest om alles zoveel mogelijk te halen uit zo compleet mogelijke voeding.

Daarnaast rust, rust en nog eens rust. Je weet alles al, er is weinig tot niets aan nieuwe kennis die je met al die uren op het internet nog kunt opdoen. Deze uren zou je ook kunnen steken in rust, ontspanning, slaap en een positieve mindset.

Het probleem is overduidelijk hormonaal en de basis van alle hormoonproductie is verzadigd vet en cholesterol.in geen kinderachtige hoeveelheden, zie de posts van Sama Hoole en anderen hierover. Ga terug naar de basis en dat is goede voeding volgens de principes van Weston Price, datgene wat de grondslag is geweest voor dit forum. Er is een reden waarom je hier actief bent en dat is niet de promotie van pilletjes, poedertjes en tabletjes.

Mike

Nog even over de basis waarover je het hebt; goede voeding.
Wel belangrijk om vast te stellen wat dat dan behelst.
Goede voeding is een relatief begrip:

Je hebt het o.a. over schildklierproblemen:
daarbij is jodium de nummer 1 trigger:
de 1 kan beter met bepaalde doses jodium omgaan dan de ander:
het 1 is niet beter dan het andere:

Mensen die van landinwaartse generaties afkomstig zijn, hebben (epi-)genetisch gezien zuiniger om leren springen met jodium.
Zelfs Japanners, een eiland-zeevolk, stuiten bij zichzelf op maximale grenzen voor wat zij gemiddeld aan jodium kunnen bolwerken.
Het is het volk dat de meeste schildklierproblemen ter wereld heeft:
vandaar ook dat de naam hashimoto naar een Japanner vernoemd is.
het betreffen gezonde natuurlijke grenzen.

Hashimoto is dan wel epidemisch maar het is ook eigenlijk geen ziekte:
het is de situatie waarin mensen terecht komen als ze (onbewust) door met name te veel (onzichtbare) jodiumconsumptie in hun alledaagse voeding door de tijd heen getriggerd worden waardoor ze de eigen schildklier aanvallen vanwege de overschreden nauwe veilige marge van jodiumgebruik voor mensen.

Koeien in de huidige melkveehouderij produceren 8-12x zoveel melk dan het oerrund van nature ooit deed:
een deel (8-10 procent) van de daarvoor extra benodigde jodium voor die overproduktie komt in de melk terecht.

Per persoon moet eigenlijk bewust worden gekeken of deze in principe onnatuurlijke situatie die persoon wel dient in de plaats van dat die persoon een ziekte hoeft te worden aangepraat omdat de voeding schijnbaar zo goed is.

Goede voeding zou de mens moeten dienen, niet dat de mens aan de medicatie moet om de voeding te kunnen weerstaan, wat toch nooit lukt, want zelfs met schildkliermedicatie gaan de autoimmuunreacties gewoon door.

Uiteraard zijn vrouwen omdat ze meer met hormonen te maken hebben dan ook meer de pineut als ze de jodiumfactor niet meenemen in het voedingsplaatje, niet in het minst voor wat betreft de vruchtbaarheid (voor zowel mannen als vrouwen).

Kun je je druk maken over abortus maar dit is net zo erg als dit niet gewoon mee wordt genomen door artsen of als het niet gewoon breed bekend gemaakt wordt.
Mijn pa had hier overigens ook grote problemen mee en wel meer mannen in mijn omgeving.
De adhd-factor telt er nog eens bij op.

En ja kom je natuurlijk ook uit bij maagzuurtekort: te veel jodiumoverdosis in de voeding als (mede-)oorzaak van maagzuurproblemen alhoewel het op een gegeven moment een vicieuze cirkel wordt ook.

 

[fatsnotbad]

Lees dit maar eens. Ik bljf erbij dat stress en dientengevolge maagzuurtekort ten grondslag ligt aan alles wat je hierboven beschrijft.

https://share.google/aimode/ovhQp8kDnXt7TCaGG

Mike

 

[Lievergezond]

----


5 Newly Discovered Physical Signs Of Autism & ADHD
ADHD Chatter Podcast

20 oktober 2026
— Waarom ervaren zoveel mensen met ADHD en autisme chronische pijn, onverklaarbare vermoeidheid en hypermobiliteit?

In deze aflevering onderzoekt ADHD- en autismedeskundige Nick Potter de verrassende verbanden tussen neurodiversiteit en fysieke gezondheid, van fibromyalgie en snel blauwe plekken krijgen tot interoceptie en waarom ADHD en autisme historisch gezien vaak over het hoofd zijn gezien bij vrouwen.

Hier zijn de 5 fysieke/lichamelijke tekenen van ADHD en autisme waarop de titel doelt:

1. Hypermobiliteit (overflexibiliteit):
   Een tekort aan collageen in de weefsels zorgt ervoor dat gewrichten soepeler zijn, wat leidt tot minder nauwkeurige lichaamssignalen en onhandigheid (clumsiness).
2. Chronische pijn en fibromyalgie:
   Een overgevoelig zenuwstelsel en constante onbewuste spierspanning die kunnen leiden tot wijdverspreide pijn en foute pijnsignalen (call to action).
3. Extreme vermoeidheid en hersenmist (brain fog):
   Het brein moet veel harder werken (als een 'Ferrari-brein') om externe prikkels en de eigen lichaamspositie te filteren, wat zorgt voor een snelle uitputting van de energiereserves.
4. Chronische spierspanning en ademhalingsproblemen:
   Onbewust vasthouden van adem (hoge borstademhaling) en een constante staat van fysieke paraatheid (sympanthieke overdrive), wat ook kan leiden tot darmklachten (IBS).
5. Verstoorde interoceptie (en alexithymie):
   Moeite hebben met het opmerken en benoemen van interne signalen (zoals dorst, honger, hartslag of emotionele spanning), waardoor men pas reageert bij een totale fysieke of mentale crash.

ADHD, autisme en hypermobiliteit zijn nauw met elkaar verbonden zijn doordat een minder nauwkeurige lichaamssignalering (proprioceptie en interoceptie) de hersenen in een constante staat van verhoogde spanning houdt;
dit verklaart waarom neurodiverse mensen vaak kampen met onuitputtelijke vermoeidheid, chronische spierspanning en sensorische overprikkeling.
Neurodiverse en hypermobiele mensen negeren door een continue focus op de buitenwereld hun eigen lichamelijke behoeften en grenzen, wat resulteert in een uitgeput zenuwstelsel, chronische spierspanning en plotselinge crashes;
pas als je leert luisteren naar de signalen van je lichaam en je zenuwstelsel leert ontspannen, stopt de interne strijd.

• Hypermobiliteit en neurodiversiteit:
  Hypermobiliteit (overflexibiliteit) komt opvallend vaak voor bij mensen met ADHD en autisme (waarbij vrouwen hier vier keer zo vaak mee te maken hebben).
• Collageen en proprioceptie:
  Hypermobiliteit is in de kern een collageentekort in de zachte weefsels, wat invloed heeft op hoe het lichaam de positie in de ruimte (proprioceptie) registreert en terugkoppelt aan de hersenen.
• Clumsiness (Clumzijn):
  Door minder nauwkeurige feedback vanuit het lichaam ontstaat er vaak een zekere mate van onhandigheid, zoals ergens tegenaan lopen of dingen laten vallen.
• Voorspellingsfouten en stress:
  Omdat de hersenen en het lichaam moeite hebben om de omgeving accuraat te matchen, ontstaat er een constante, onbewuste 'prediction error' (voorspellingsfout) die leidt tot chronische mentale en fysieke spanning.
• De mythe van brein en lichaam als losse entiteiten:
  De spreker benadrukt dat de hersenen continu gevoed worden door signalen uit het lichaam; klachten zijn vaak het resultaat van een verstoorde wisselwerking hiertussen.
• Chronische pijn en fibromyalgie:
  Mensen met hypermobiliteit spannen hun spieren vaker onbewust aan als beschermingsreactie, wat kan leiden tot algemene spierpijn en diagnoses zoals fibromyalgie.
• De impact van angst en overprikkeling:
  Omdat de wereld onvoorspelbaar aanvoelt voor een minder goed geïntegreerd lichaam, draait het zenuwstelsel als het ware de gevoeligheid van het alarmsysteem omhoog.
• Lockdown en langdurige stress:
  Grote maatschappelijke stressoren (zoals isolatie en onzekerheid tijdens lockdowns) versterken lichamelijke stressreacties, ontstekingsmarkers en pijnklachten (wat soms ten onrechte uitsluitend aan een virus wordt toegeschreven).
• Het belang van geruststelling:
  Medische beeldvorming (zoals een MRI) kan soms onnodig angst aanjagen als het verkeerd wordt geïnterpreteerd;
  heldere communicatie en bewegingsvrijheid helpen juist om de vicieuze cirkel van pijn te doorbreken.
• Beweging als basis:
  De hersenen zijn evolutionair ontworpen om beweging aan te sturen; door weer op een veilige manier te durven bewegen, leert het zenuwstelsel dat de pijn of spanning niet langer gevaarlijk is.
• Hypermobiliteit en neurodiversiteit:
  Hypermobiliteit (overflexibiliteit) komt opvallend vaak voor bij mensen met ADHD en autisme.
• Collageen en proprioceptie:
  Een tekort aan collageen in de zachte weefsels zorgt voor minder nauwkeurige feedback over je positie in de ruimte (proprioceptie).
• Onhandigheid en 'prediction errors':
  Doordat de hersenen en het lichaam elkaar niet perfect matchen, ontstaan er onbewuste voorspellingsfouten, wat leidt tot clumsiness (zoals ergens tegenaan lopen of dingen laten vallen).
• Hogere energiekosten:
  Een 'Ferrari-brein' dat continu bezig is om de omgeving en het lichaam te navigeren, verbruikt veel meer neurale energie, wat sneller leidt tot uitputting en vermoeidheid.
• Het belang van de huid:
  De huid is een cruciaal zintuigelijkorgaan;
  het dragen van strakkere kleding of compressiekleding kan hypermobiele mensen helpen om meer proprioceptieve feedback te krijgen en rust te ervaren.
• Chronische pijn als alarm:
  Veel chronische pijnklachten en fibromyalgie zijn vaak het resultaat van een overgevoelig zenuwstelsel en constante spierspanning, eerder dan van directe weefselbeschadiging.
• Interoceptie:
  Dit is het bewustzijn van je interne toestand (zoals honger, dorst, hartslag of emotionele spanning).
• Alexithymie:
  Veel neurodiverse mensen worstelen met alexithymie (het niet kunnen benoemen of herkennen van eigen emoties), waardoor onverwerkte emotionele spanning zich opsót in de spieren.
• Emotionele ontlading:
  Het niet kunnen uiten of ontladen van stress en emoties zorgt ervoor dat het lichaam in een permanente staat van paraatheid (spanning) blijft verkeren.
• Herkenning brengt rust:
  Het begrijpen van de fysieke achtergrond achter ADHD, autisme en hypermobiliteit helpt patiënten om de schaamte los te laten en te zien dat hun klachten een logische biologische basis hebben.
• Prioriteit van externe prikkels:
  Mensen met ADHD en autisme zijn vaak zo gefocust op de buitenwereld dat ze fysieke signalen (zoals dorst, honger of ongemak) pas opmerken wanneer deze extreem luid of dringend worden.
• De valkuil van "ik ben in orde":
  Het herhaaldelijk ontkennen van vermoeidheid of stress ("ik ben fine") leidt uiteindelijk tot een plotselinge en totale fysieke of mentale crash.
• De "Ferrari-brein" belasting:
  Omdat deze hersenen continu tegelijkertijd filteren en focussen, verbruiken ze veel meer neurale energie, wat verklaart waarom men zo snel en diep uitgeput raakt.
• Lichamelijke sabotagemechanismen:
  Wanneer het zenuwstelsel overbelast raakt (vergelijkbaar met de 'learn helplessness' bij proefdieren), grijpt het lichaam in via drie mechanismen:
  hersenmist (brain fog), extreme vermoeidheid en chronische pijn.
• Chronische spierspanning:
  Velen leven jarenlang in een constante staat van fysieke paraatheid (sympathieke overdrive) met ingehouden ademhaling en strakke spieren, zonder te weten hoe een ontspannen lichaam voelt.
• De kracht van ademhaling:
  Bewuste ademhalingsoefeningen (zoals de 5-7 ademhaling) kunnen de vagusnerf activeren, de spierspanning verlagen en fysieke klachten zoals prikkelbare darmen (IBS) direct verminderen.
• Complexiteit en intersectionaliteit:
  Het brein en het zenuwstelsel vormen een enorm complex systeem waarin fysieke kenmerken (zoals hypermobiliteit) en neurodiversiteit elkaar op ingewikkelde wijzen kruisen.
• Geen simplistische labels:
  De spreker waarschuwt voor intellectuele luiheid en sensationele mainstream media;
  vage klachten of neurodiversiteit vereisen een genuanceerde en deskundige aanpak in plaats van hokjesdenken.
• Desensitisatie van overgevoeligheid:
  In plaats van situaties die angst of stress oproepen altijd maar te vermijden, helpt het om de onderliggende gevoeligheid gecontroleerd aan te pakken en te doorbreken.
• Zelfcompassie:
  De belangrijkste les is dat het lichaam je niet aan het saboteren is, maar al die tijd geprobeerd heeft tegen je te praten;
  erkenning en luisteren naar je fysieke grenzen zijn cruciaal.
  
  Praktisch:
  Begrijp je eigen lichaam:
  Als je merkt dat je vaak onhandig bent of snel spierspanning hebt, realiseer je dan dat dit te maken kan hebben met hoe je zenuwstelsel en bindweefsel samenwerken.
  Geef je lichaam veiligheid terug:
  Bij langdurige spanning of pijn helpt het om gecontroleerd te blijven bewegen en je te realiseren dat pijn niet altijd betekent dat er iets stuk is.
  Accepteer je fysieke grenzen:
  Als je snel overprikkeld raakt of moeite hebt met coördinatie, realiseer dan dat dit te maken heeft met je zenuwstelsel en bindweefsel, niet met 'luiheid' of onhandigheid.
  Gebruik hulpmiddelen voor rust:
  Het dragen van aansluitende kleding of het opzoeken van diepe druk (compressie) kan helpen om het zenuwstelsel tot rust te brengen.
  Let op je ademhaling:
  Controleer regelmatig of je hoog in je borst ademhaalt of je adem inhoudt;
  bewust langzaam uitademen helpt om fysieke spanning direct los te laten.
  Luister eerder naar je grenzen:
  Wacht niet tot je lichaam 'schreeuwt' door middel van een crash of extreme vermoeidheid, maar neem tijdig rust.
  
  Citaten:
• Je brein leeft in een zwarte doos en het enige wat het ontvangt is een enorme hoeveelheid informatie vanuit de periferie."
• "Als je jezelf niet kunt vinden in de wereld...
  maak je voorspellingen...
  en als er een mismatch is, noemen we dat een voorspellingsfout.
  Dat is een stressvolle toestand."
• "Patiënten met chronische pijn of aanhoudende pijn zitten gevangen tussen de oproep tot actie van pijn...
  en de perceptie dat is angst voor schade."
• "Alexithymie betekent letterlijk in het Grieks 'geen woorden voor gevoel'."
• "Je brein zal er wat aandacht aan besteden en de buitenwereld...
  dat is verdomme vermoeiend, je hebt nitro in de brandstoftank nodig, maar je hebt maar zoveel reserve."
• "Is het echt mogelijk dat iemand met ADHD of autisme misschien tientallen jaren doorbrengt en nooit echt weet hoe het voelt om een ontspannen lichaam te hebben?
  Absoluut."
• "Je lichaam heeft je nooit verraden.
  Het probeerde tegen je te praten."
• "Je hoefde niet harder je best te doen.
  Je had iemand nodig die luisterde."

 

[Lievergezond]

Over dat ''het wordt identiteit'': vanaf dat ik het label leer kennen en wat er bij komt kijken:
alle gelaagdheden:
- De ADHD bedrading;
- Het leren zien wat ADHD-overlevingsgedrag is (maskeergedrag) in een neurotypische wereld met alle belagingen vanwege onbegrip / afwijking;

krijg je de kans om die identiteiten af te leggen en dichter bij je karakter uit te komen.

Ik was ook antilabel overigens. Maar ja. Zoals ik al eerder zei: mijn belangrijkste probleem met labels NIET gebruiken is dit: er is 1 psychiatrisch label dat de mensheid vooral heel goed moet en maar niet wil begrijpen: en dat is het label van de psychopaat. Het verklaart eigenlijk alles wat er misgaat op aarde. Het is de achilleshiel van de mensheid (dat laatste heb ik van John Lash -met dank aan forumlid Thijs die al lang niet meer actief is hier op dit forum maar die over Lash begon: Lash is een kenner van het gnosticisme). En bij dat label kun je eigenlijk niet meer zeggen van: ik kijk wat er onder het label zit: ja een heel klein trolkind dat in de peuterleeftijd bij een point of no return uitkwam dat die persoon gezworen heeft aan zichzelf: ik doe niet meer (eerlijk) mee: ik sta hierboven en ga 3D schaken voortaan en ik fles de mensheid vanuit een masker.
Het grootste deel van de mensen dat psychotherapeutenpraktijken overbevolkt is slachtoffer van de omgang met deze cluster-b-delinquenten die in het overgrote deel van de gevallen juist niet naar psychiaters en psychologen zullen gaan. Volgens hun hebben anderen het altijd gedaan.
Meestal wordt het slachtofferschap van de omgang met psychopaten ook niet herkend door therapeuten die op hun opleiding veel te weinig bruikbare inside informatie hebben gekregen over deze aandoening. Plus deze psychiaters en psychotherapeuten horen meestal alleen de verhalen OVER psychopaten die zij als zodanig meestal zelf nooit te spreken zullen krijgen : is allemaal uit de tweede hand van de slachtoffers.

I.v.m. hetgeen ik hierboven schreef een recent interview.
1 van de interviewers is een psycholoog die zelf ADHD heeft:
hij heet Richard Grannon en hij is een bekende youtuber en een kenner van psychopathologie.
De geinterviewde is Kanika Batra.
Zij beschouwt zichzelf als een psychopaat, die het zeer waarschijnlijk ook daadwerkelijk is van wat ik ervan begrijp van wat ze zegt:
vond het een zeer interessant onderhoud op meerdere vlakken.
Ze noemt jodendom en hindoeisme achter elkaar: in mijn ogen twee godsdiensten met een groot gehalte aan psychopathologie en haar specifieke beleving van het christendom is ook weer vrij primitief of vanuit het standpunt van een psychopaat.

Ze is hindoe van achtergrond uit een hogere kaste, immigranten in Australie.
Veel geweld in haar familie van herkomst:
klinkt ook een beetje als redelijk normaal voor die hindoeistische cultuur:
bijv. haar grootvader heeft haar tante met haar gezicht op het gasfornuis gedood (eremoord) omdat ze sex had met haar partner voor het huwelijk.
Kanika is wel christelijk geworden, orthodox christelijk.
Richard Grannon vroeg zich af wat ze dan heeft met het christendom omdat Jezus zijn andere wang toekeert als iemand hem slaat (wat niet echt overeenkomt met de moraliteit van een psychopaat).
Met die houding van jezus had ze het dan ook wel moeilijk.
Toch houdt ze van het christendom:
Na de dood van Charlie Kirk werd ze geïnspireerd door zijn geloof en moed, wat haar aanzette om de Bijbel opnieuw te lezen en kerken te bezoeken.
Vermoedelijk is het ook echt inspiratie omdat psychopaten zelf moeite hebben om moraliteit te ontwikkelen.
Als het gaat om haar eigen geloofsbeleving dan heeft ze het vooral over de hierarchie en de rituelen die haar aanspreken: dus een beetje primitieve vorm van geloofsbeleving.
Ze kan zich vooral vinden in het oude testament.
Kanika heeft een specifieke voorkeur voor de harde, strijdbare psalmen uit het Oude Testament waarin God wordt gevraagd om af te rekenen met vijanden (bijvoorbeeld bidden dat de vijand kinderloos achterblijft of diens vrouw een weduwe wordt).
Over Geert Wilders:
"Ikzelf, ik houd van Geert Wilders, je weet wel, uit Nederland.
Hij is fantastisch omdat hij echt de Joodse gemeenschap steunt, de Hindoe-gemeenschap steunt, de christenen, tegen, je weet wel, gedwongen ideologische verandering."
Of wat ze zegt over mensen die aan liefdadigheid doen:
"Ze focussen zich altijd op de intentie in plaats van op wat je daadwerkelijk oplevert.
Dus, realistisch gezien, als ik een man 100 dollar geef omdat ik er goed uit wil zien of me goed wil voelen of wat dan ook, terwijl iemand anders dat doet vanuit de goedheid van zijn hart, wat is dan het verschil?Hij krijgt dat geld nog steeds.
Juist.
Dus, ik vind hun logica maar niks.
Ik denk dat ze niet slim genoeg zijn voor die logica."

Kanika is nog jong -28 jaar oud (al zullen psychopaten altijd in de emotionele peuterpuberteit blijven hangen), maar toch wel interessant om een psychopaat het masker te zien afleggen.
Zowel Kanika als Richard opereren ver buiten het neurotypische gemiddelde, waardoor ze elkaars fundamentele 'outsider'-status onmiddellijk herkenden.
Vanuit hun gedeelde achtergrond—gedreven door respectievelijk een psychopatische leegte en een ADHD-gerelateerde honger naar prikkels—hadden ze geen geduld voor oppervlakkige sociale beleefdheid.
In plaats van haar te veroordelen, benaderde Richard haar met een onbevangen, klinische nieuwsgierigheid die direct aansloot bij haar eigen kille, rationele zelfanalyse.
Omdat beiden weten hoe vermoeiend het is om dagelijks te navigeren via aangeleerde maskers, konden ze de conventionele sociale filters volledig laten vallen.



Psychopath vs Psychologist…
THIS WAS WILD -
Kanika Batra x Richard Grannon

The Hodge-Cast and 2 more

13 okt. 2026 The Hodge-Cast
Wat gebeurt er als een psychopaat een psycholoog ontmoet?
In deze speciale rondetafel-editie van The Hodge-Cast ben ik in gesprek met Kanika Batra, die openlijk heeft gesproken over haar diagnose als hoogfunctionerende sociopaat, en Richard Grannon, psychologie-expert en auteur die bekendstaat om zijn werk op het gebied van narcistische mishandeling, trauma en menselijk gedrag.
Gedurende bijna drie uur duiken we in psychopathie, narcisme, manipulatie, trauma, bewustzijn, religie, filosofie en meer — waarbij Richard Kanika's perspectief uitdaagt en onder de loep neemt vanuit een psychologisch standpunt.

----



Waarom ADHD zoveel meer is dan druk zijn | Psychiater & ADHD-expert Sandra Kooij
Meditation Moments App

Nov 3, 2026
Ga naar: https://link.meditationmoments.nl/sandra
Heeft iedereen tegenwoordig ADHD of leven we gewoon in een hele drukke wereld?
ADHD-expert Sandra Kooij is psychiater en oud-hoogleraar en doet al ruim 30 jaar onderzoek naar ADHD bij volwassenen. Ze deelt wat ADHD echt is, waarom het zoveel verder gaat dan druk of ongeconcentreerd zijn en waarom zoveel mensen er jarenlang mee rondlopen zonder het te weten.In deze aflevering van Rust in je hoofd spreekt Michael Pilarczyk met Sandra Kooij over de sterke link tussen ADHD en slaapstoornissen, de invloed van hormonen en voeding, en wat dagelijkse kritiek met je zelfbeeld doet.

Waarom onze maatschappij 'ver-ADHD-iseert', terwijl niet iedereen ADHD heeft
Hoe slaap, hormonen en je lichaam samenhangen met ADHD
Waarom ADHD bij vrouwen zo vaak gemist wordt
Wat jarenlange kritiek doet met je zelfbeeld en waarom zelfcompassie zo belangrijk is
Of meditatie kan helpen als je hoofd nooit stil lijkt te staan
Een verhelderend gesprek over ADHD met wetenschappelijke inzichten, zelfacceptatie en de weg naar meer rust in je hoofd.
00:00 Intro
01:19 Hoe het onderzoek naar ADHD bij volwassenen begon
09:09 Heeft iedereen tegenwoordig ADHD?
13:51 Wat dagelijkse kritiek met je zelfbeeld doet
17:37 Is ADHD eigenlijk een slaapstoornis?
22:03 ADHD als systeemziekte van lichaam en geest
26:15 Waarom burn-out vaker voorkomt bij ADHD
28:47 Behandeling, hormonen en de overgang
34:33 Voeding, koffie en je darmen
37:46 Waarom vrouwen met ADHD vaak gemist worden
49:37 Wat je zelf kunt doen
57:25 Helpt meditatie bij ADHD?
56:27 Onrust, schermen en verbinding

Bronnen die Sandra noemt in de afleveringsyQ: https://www.psyq.nlDIVA-5 diagnostisch interview: https://www.divacenter.euADHD Powerbank (Engelstalige video's): https://www.adhdpowerbank.comADHD Netwerk (behandelaren in heel Nederland): https://www.adhdnetwerk.nlADHD Centraal: https://adhdcentraal.nl/

ADD is een erfelijke, biologische stoornis die niet overgaat na de jeugd en wordt gekenmerkt door een fundamenteel dopaminetekort en een vertraagde interne klok.
80% van de patiënten kampt met een ernstige slaapvertraging, wat de bron is van een cascade aan klachten (depressie, slechte concentratie en uitputting).
Door de slaap gericht aan te pakken met melatonine en de diagnose te begrijpen als een biologisch en systemisch gegeven, verdwijnen onterechte schuldgevoelens en ontstaat er effectieve ruimte voor rust in het hoofd.

ADD bij vrouwen uit zich anders door vroege overgangsklachten (vanaf 35 jaar) en verregaand maskeren, wat leidt tot een onterecht negatief zelfbeeld.
De aandoening is geen gedragsprobleem, maar een systemische en biologische klacht die gekoppeld is aan slaap, darmen en ontstekingen.
Door de last van schuldgevoelens weg te nemen via educatie, de fysieke basis (slaap, voeding en eventueel medicatie) op orde te brengen en gespecialiseerde coaching in te zetten, kan een groot deel van de patiënten hun leven succesvol structureren en stabiliseren.

Kleine, consistente leefstijlinterventies—zoals het op tijd innemen van een halve milligram melatonine, het vermijden van alcohol en het luisteren naar hoe je darmen reageren op voeding—kunnen de slaap en de dagelijkse rust enorm verbeteren.
Tegelijkertijd slurpt onze digitale schermcultuur onze aandacht op en voedt deze de onrust in de maatschappij.
De belangrijkste les is om niet te oordelen over mensen met gedragsproblemen, maar te kiezen voor wederzijds begrip, educatie en verbinding.

• Definitie van ADD/ADHD:
  Een aangeboren, erfelijke en chronische neurobiologische stoornis die in de kindertijd (voor het 12e jaar) begint en levenslang aanhoudt.
• Maatschappelijke druk:
  Hoewel de moderne maatschappij (screens, stress, minder natuur) ons drukkier en vermoeider maakt—waardoor de samenleving "veraddiseert"—is dit niet hetzelfde als de klinische stoornis.
• Onderdiagnose bij vrouwen:
  Vrouwen worden in hun jeugd vaker over het hoofd gezien;
  ze krijgen soms ten onrechte de diagnose 'borderline' of 'depressie' opgeplakt.
• Negatief zelfbeeld:
  Mensen met onbehandelde ADD krijgen onafgebroken kritiek op school en thuis, wat bij 90% leidt tot een negatief zelfbeeld, faalangst of een gevoel van waardeloosheid.
• De kern is biologisch (dopamine):
  Het probleem is niet onwil of luiheid, maar een tekort aan dopamine en motivatie om saaie, administratieve taken vol te houden.
• Enorme comorbiditeit:
  Ongeveer 75% van de volwassenen met ADD heeft minstens één bijkomende aandoening, zoals angststoornissen, verslavingen of depressie.
• Slaapstoornis als hoofdfactor:
  80% van de mensen met ADD is een laat type (avondmens).
  Hun interne biologische klok en melatonine-aanmaak zijn gemiddeld 1,5 tot 3 uur vertraagd.
• Eenvoudige slaapinterventie:
  Het toedienen van een lage dosering melatonine op het juiste tijdstip helpt de interne klok te resetten en vermindert de ernst van de ADD-symptomen aanzienlijk.
• Systeemziekte (Lichaam & Geest):
  Kooijs nieuwste theorie stelt dat ADD een breder systemisch probleem is, vaak gekoppeld aan hypermobiel bindweefsel, ontstekingen en een verhoogde doorlaatbaarheid van de bloed-hersenbarrière.
• Multidisciplinaire behandeling:
  De effectiefste aanpak begint met het behandelen van slaap, stemming en angst, vaak in combinatie met gerichte medicatie en psycho-educatie in plaats van uitsluitend praattherapie.
• Vrouwelijke overgang en ADD:
  Vrouwen met ADD komen gemiddeld 5 jaar eerder in de overgang (vanaf circa 35 jaar) dan vrouwen zonder ADD.
• Onbegrepen overgangsklachten:
  Overgangsklachten zoals prikkelbaarheid, gewrichtspijn, haaruitval en depressie worden bij vrouwen met ADD vaak niet herkend door huisartsen, wat leidt tot onnodig lijden.
• Zelfvergeving en compassie:
  Een essentieel onderdeel van de behandeling is dat patiënten leren in te zien dat hun problemen (kritiek, slechte prestaties) niet hun eigen schuld zijn, wat het negatieve zelfbeeld doorbreekt.
• Holistische en systemische benadering:
  De behandeling kijkt naar het hele systeem (lichaam en geest), inclusief darmklachten, allergieën en voeding, omdat ontstekingen (breininflammatie) een rol spelen.
• Rol van voeding en leefstijl:
  Ongezonde voeding, suikers en stimulerende middelen (koffie, energiedrankjes) versterken de lichamelijke en geestelijke onrust bij ADD.
• Maskeren bij vrouwen:
  Vrouwen hebben vaker het inattente type (geen fysieke hyperactiviteit) en maskeren hun klachten door perfectionisme en keihard werken, wat de 'job from hell' veroorzaakt.
• Lange wachtlijsten in de GGZ:
  De reguliere GGZ kampt met wachtlijsten van een jaar of meer, waardoor specialisten en netwerken (zoals het AD(H)D-netwerk) alternatieve routes moeten bieden.
• Medicatie is effectief en niet verslavend:
  Medicatie (en soms antidepressiva) helpt 70% tot 80% van de patiënten enorm, is niet verslavend, en pakt een chronische onderliggende aandoening aan.
• Gerichte informatie in plaats van direct naar de huisarts:
  Mensen wordt aangeraden zich eerst goed in te lezen via platforms (zoals psyq.nl of de ADHD Powerbank) en gratis testen (Diva 5) voordat ze naar de huisarts stappen.
• Multidisciplinaire coaching:
  Naast medicatie is gespecialiseerde coaching (door psychologen die de comorbiditeit begrijpen) cruciaal om het leven te structureren en te verwerken.
• Behandelaars selecteren:
  Controleer bij het zoeken naar hulp (zoals via AD(H)D centraal of specifieke praktijken) of behandelaars werkelijk verstand hebben van de stoornis en geen oordelend oordeel vellen ("het is je eigen schuld").
• Kosten en vergoedingen:
  Niet elke behandelaar heeft contracten met zorgverzekeraars vanwege administratieve lasten;
  bij ongecontracteerde zorg wordt vaak rond de 70% vergoed, de rest betaal je zelf.
• Praktische slaaptip:
  Start met een lage dosering melatonine (0,5 mg) rond 10 uur 's avonds als vaste onderhoudsbehandeling;
  stoppen leidt direct tot terugkeer van het late slaappatroon.
• Negatieve impact van alcohol:
  Alcohol helpt even om in slaap te vallen, maar verstoort de slaap in de tweede helft van de nacht en triggert piekergedachten.
• Voeding en darmgezondheid:
  Vermijd gluten, suikers of histamineerijke voeding (zoals tomaten of spinazie) als je merkt dat je mond- of darmklachten krijgt;
  dit vermindert fysieke en mentale onrust.
• Moeite met lezen overwinnen:
  Mensen met ADD vinden boeken lezen vaak lastig door concentratieproblemen, maar gaan automatisch focussen (hyperfocus) als een onderwerp hen echt interesseert.
• Digitale overprikkeling:
  De maatschappij ervaart gigantische onrust door de digitale wereld, schermen en prestatiedruk, wat leidt tot een gebrek aan verbinding en meer psychische spanning.
• Waarom schermen zo verslavend zijn:
  Baby's en volwassenen worden onmiddellijk getrokken naar schermen vanwege de snelle visuele input, beweging en geluid die direct inspelen op ons oerbrein en dopamine afgeven.
• Psychiatrie is multifactorieel:
  Hoewel de digitale wereld stress vergroot, verdwijnt psychiatrische problematiek (die deels biologisch en erfelijk is) niet door schermen simpelweg te verbannen.
• Eindboodschap:
  Oordeel niet te snel over anderen, verdiep je in de problematiek van mensen met ADD en heb vooral compassie en liefde voor elkaar.
  
  Praktisch:
• Stop met zelfveroordeling:
  Als je chronisch moeite hebt met plannen, administratie of op tijd komen ondanks je intelligentie, is dit vaak een dopaminair en biologisch probleem, geen teken van luiheid.
• Pak slaap als eerste aan:
  Veel "ADHD-symptomen" (prikkelbaarheid, slechte concentratie, vreetbuien) zijn feitelijk het gevolg van chronisch slaaptekort door een verschoven biologische klok.
• Kijk kritisch naar je avondritme:
  Als avondmens kan het helpen om de interne klok vroeg in de avond te sturen met een lage dosis melatonine (onder begeleiding) in plaats van te vertrouwen op piekertrainingen.
• Zoek de juiste diagnose:
  Vrouwen of volwassenen die vastlopen en labels krijgen als 'burn-out' of 'borderline' doen er goed aan om te onderzoeken of ongediagnosticeerde ADD ten grondslag ligt aan hun klachten.
• Herken overgangsgerelateerde vroege signalen:
  Vrouwen rond de 35+ die kampen met onbegrepen extreme vermoeidheid, prikkelbaarheid of concentratieverlies moeten rekening houden met een vervroegde overgang in combinatie met ADD.
• Stop het zelfverwijt (zelfcompassie):
  Besef dat jarenlange problemen met organisatie en planning geen persoonlijk falen of luiheid zijn, maar het gevolg van een neurobiologische handicap.
• Gebruik betrouwbare bronnen vóór de huisarts:
  Begin met zelfstudie via gespecialiseerde platforms (zoals bipq.nl of de Diva 5-vragenlijst) om met gefundeerde kennis naar een arts te stappen.
• Optimaliseer voeding en darmgezondheid:
  Vermijd junkfood, overmatige cafeïne en suikers om te voorkomen dat je darmflora extra onrust en prikkels naar je brein stuurt.
• Gebruik een timer voor melatonine:
  Neem een halve milligram melatonine rond 22:00 uur in om je biologische klok te resetten en wees consistent; twee weken stoppen betekent dat je oude ritme direct terugkeert.
• Beperk alcoholconsumptie voor een betere nachtrust:
  Laat 's avonds alcohol staan om te voorkomen dat je midden in de nacht wakker wordt met een malend brein.
• Luister naar je mond- en darmreacties:
  Let op hoe je lichaam reageert op voeding (zoals gluten of specifieke groenten);
  fysieke reacties in de mond of darmen verklaren vaak de onrust in je systeem.
• Beperk schermtijd en zoek fysieke verbinding:
  Compenseer de digitale sleur door naar buiten te gaan, te bewegen en echte, onverstoorde sociale contacten te onderhouden.
  
  Citaten:
• "De maatschappij veraddiseert, maar dat betekent niet dat de maatschappij ADHD heeft."
• "Het paste als een jas."
  (Over het moment dat een volwassen patiënt eindelijk de juiste diagnose kreeg in plaats van borderline).
• "Als je aandacht slecht is, is je geheugen ook niet zo goed, want je hebt aandacht nodig om dingen in je geheugen op te slaan en op te halen."
• "ADD is een systeemziekte;
  het dekt de lading volledig niet door het alleen maar te reduceren tot druk, impulsief en ongeconcentreerd zijn."
• "Wees heel blij dat je geen vrouw bent, want dat valt niet mee."
• "Waarom moet hij zichzelf vergeven?
  Omdat hij zijn hele leven gehoord heeft dat het aan hem of haar lag."
• "Ik zeg:
  het is een job from hell om een vrouw met ADD te zijn."
• "Pas als mensen inzien dat het geen lichtprobleem is en geen aanstellerij, maar echt een handicap, [verdienen ze] die behandeling."
• "Educatie, educatie en educatie."
• "Als ze zeggen het is je eigen schuld dan zou ik er niet heen gaan.
  En als ze zeggen we hebben er verstand van en we leren jou om ermee te dealen, dat klinkt al beter."
• "Melatonine is een langdurige onderhoudsbehandeling.
  Als je er twee weken mee stopt, ben je weer net zo laat als je was."
• "Ons brein gaat aan op beweging en geluid...
  er kan niks op tegen wat een scherm meteen voor je doet."
• "Oordeel niet te snel, zeker niet over mensen met ADD, verdiep je erin en heb elkaar lief."

---



I Diagnose ADHD. I Also Have It.
Here's What Most Advice Gets Wrong
Dr. Brandon Stewart
Aug 3, 2026

ADHD is not a shortage of attention.
It is a problem of controlling it.
I'm Dr. Brandon Stewart, a clinical neuropsychologist with ADHD, and here are three things most ADHD advice gets wrong.
Ik heb jarenlang volwassenen met ADHD beoordeeld, en ik heb zelf ADHD.
Mijn eeneiige tweelingbroer ook.
Die combinatie van klinische training en ervaringsdeskundigheid is de invalshoek voor alles op dit kanaal.

In deze video behandel ik drie dingen die mijn klinische werk en eigen ervaring mij hebben geleerd over hoe ADHD bij volwassenen werkt:

1. Waarom ADHD beter kan worden begrepen als een uitdaging op het gebied van executieve functies en zelfregulatie, en niet simpelweg als een aandacht- of concentratieproblemen.
   De aandacht is er wel.
   Het richten, vasthouden en op commando weer loslaten is het moeilijke deel.
2. Waarom wat veel volwassenen "geheugenverlies" noemen meestal te maken heeft met het werkgeheugen, en waarom dat onderscheid bepaalt welke strategieën wel of niet helpen.
3. Waarom ADHD-breinen reële sterke punten hebben, hoewel niet op de afdoenende manier van een "ADHD-superkracht", en waarom schaamte nooit een behandelplan is.

De rode draad:
effectieve ADHD-strategieën werken mét het brein in plaats van te proberen het via schaamte anders te laten functioneren.
Dat betekent externe structuur, omgevingsontwerp en aansprakelijkheid, en niet meer wilskracht.

ADHD is volgens een klinisch neuropsycholoog geen gebrek aan discipline, maar een stoornis in de executieve functies en zelfregulatie over tijd, vaak verward met een puur aandachts- of geheugenprobleem.
De kloof tussen weten wat je moet doen en het daadwerkelijk uitvoeren, veroorzaakt uitstelgedrag en tijdblindheid.
Velen verwarren dit met geheugenverlies, terwijl het specifiek om werkgeheugen gaat:
het tijdelijk vasthouden van informatie.
Gewone productiviteitsadviezen en schaamte werken niet, omdat ze op het verkeerde deel van de hersenen zijn gericht.
Wie ADHD heeft, beschikt naast uitdagingen ook over sterke kanten zoals creatief en divergent denken, mits de omgeving hierop wordt aangepast.
De kern is niet om je brein te dwingen normaal te functioneren via straf of druk, maar om de omgeving zo in te richten dat je minder op interne motivatie hoeft te leunen.
Goede strategieën verlagen wrijving voor belangrijk gedrag en verhogen deze voor afleiding.
Door je cognitieve profiel te begrijpen en externe hulpmiddelen in te zetten, kun je systemen bouwen die passen bij je natuurlijke ritme in plaats van ertegenin te vechten.

• ADHD is primair een stoornis in executieve functies en zelfregulatie, niet simpelweg een tekort aan aandacht of wilskracht.
• De grootste uitdaging zit in de brug tussen intentie en actie:
  weten wat je moet doen, maar moeite hebben om daadwerkelijk te starten of taken af te maken.
• Uitstelgedrag komt door moeite met het reguleren van actie bij uitgestelde beloningen;
  tijdblindheid en emotionele reactiviteit horen hier ook bij.
• Standaard productiviteitsadviezen (zoals 'maak een to-do-lijst') schieten tekort omdat ze het probleem bij de kennis leggen in plaats van bij de uitvoering.
• Wat vaak als algemeen 'geheugenverlies' wordt ervaren, is in feite een probleem met het werkgeheugen (het actieve mentale werkstation).
• Omdat reguliere geheugenstrategieën niet werken voor werkgeheugenproblemen, zijn externe hulpmiddelen (zoals direct opschrijven en fysieke herinneringen) effectiever.
• ADHD-breinen bezitten naast reële uitdagingen ook unieke sterke kanten, zoals divergent denken, creativiteit en hyperfocus bij boeiende taken.
• De spreker verwerpt het label 'superpower' omdat ADHD veel leed kan veroorzaken, maar benadrukt dat de aandoening sterk contextgevoelig is.
• Schaamte en zelfhaat zijn geen effectieve behandelmethoden;
  het forceren van een brein om te werken via systemen die niet passen, put uit.
• Effectieve interventie richt zich op het begrijpen van het eigen cognitieve profiel en het ontwerpen van de omgeving zodat het brein minder hard hoeft te compenseren.
  
  Praktisch:
  
  
• Stop met het gebruiken van schaamte als motivatie;
  accepteer dat standaard productiviteitstips vaak niet werken voor jouw type brein.
• Maak je omgeving slimmer in plaats van harder te proberen:
  "Laat je brein niet dragen wat je omgeving voor je kan dragen."
• Gebruik gerichte werkgeheugenstrategieën door multi-step instructies en herinneringen direct te externaliseren op de plek waar de actie plaatsvindt.
  
  Citaten:
  
  
• "ADHD is in de kern geen concentratieprobleem.
  Het is geen karakterfout, en het is absoluut niet iets wat je oplost door simpelweg harder je best te doen."
• "De brug tussen weten wat je moet doen en het daadwerkelijk uitvoeren is zwakker en minder betrouwbaar in ADHD-breinen."
• "Laat je brein niet dragen wat je omgeving voor je kan dragen.
  Dat is geen zwakte.
  Dat is een goed ontwerp."

---

ADHD and Sleep: Why Your Brain Won't Shut Off at Night​

Dr. Brandon Stewart​

Sep 21, 2026

Als je de hele dag bekaf bent en om middernacht klaarwakker, ligt dat misschien niet aan je wilskracht.
Ik ben Dr. Brandon Stewart, klinisch neuropsychologist met ADHD, en dit is waarom slaapproblemen bij ADHD vaak een timingprobleem zijn, plus wat daadwerkelijk helpt.
Ik diagnosticeer en behandel ADHD, en heb het zelf ook.
In deze video bespreken we waarom de biologische klok bij ADHD vaak laat loopt, hoe je een circadiaans probleem onderscheidt van echte slapeloosheid, wat uitstelgedrag voor het slapengaan werkelijk is, waarom slaaphygiëne keer op keer tekortschiet, en de strategieën waar echt bewijs voor is.
Wat daadwerkelijk helpt:
Als jouw patroon lijkt op een vertraagde biologische klok, zorg dan voor een vaste opstaatijd en zoek helder ochtendlicht op. Dat is het sterkste signaal om een late klok vroeger te zetten.
Stel een avondklok voor cafeïne in.
In een klein gecontroleerd onderzoek kostte 400 mg die zes uur voor het slapengaan werd ingenomen nog steeds meer dan een uur gemeten slaap.
Schrijf de to-do-lijst voor morgen vijf minuten voor het slapengaan op papier, om de openstaande taken die je geest wakker houden te ontlasten.
Zet één verandering om in een als-dan-plan. In twee gerandomiseerde onderzoeken met universiteitsstudenten zorgde het visualiseren van het obstakel en het opbouwen van een als-dan-plan daartegen ervoor dat de bedtijd aanzienlijk vervroegde.
Hoewel dit nog niet specifiek bij ADHD is getest, sluit het mechanisme goed aan.
Wat de bewijslast niet ondersteunt, is slaaphygiëne als op zichzelf staande behandeling, een hoge dosis melatonine vlak voor bedtijd bij een vertraagde klok, blauw licht-wering brillen, en het beoordelen van een enkele nacht met een consumenten-slaaptracker.
Kort over melatonine.
Het is meer een timmingsignaal dan een slaapmiddel, en de juiste timing hangt af van je eigen circadiaanse fase.
Overleg dit met je voorschrijver.
Misschien wil je een slaaponderzoek overwegen als je last hebt van zwaar snurken met niet-verfrissende slaap of waargenomen ademstops, een kriebelende neiging om je benen te bewegen in de avond, of wekenlang wakker liggen ondanks serieuze inspanning.
Dat verdient een professionele blik, geen zoveelste aanpassing in je gewoonten.
De rode draad:
De klok is echt, en er is mee te werken.
Je kunt stoppen met vechten tegen je wilskracht en gaan werken met de timing die je daadwerkelijk hebt.

Slaapproblemen bij ADHD worden vaak onterecht afgedaan als een gebrek aan discipline of slechte slaaphygiëne.
Klinisch neuropsycholoog Dr. Brandon Stewart legt uit dat de kern vaak ligt bij een verschoven biologische klok (circadiaans ritme), waarbij de melatonineproductie tot anderhalf uur later op gang komt.
Dit leidt tot een mismatch ('sociale jetlag') tussen een laat functionerend brein en vroege verplichtingen. Hierdoor ontstaan avondtegenzin (bedtime procrastination) en extreme ochtendvermoeidheid (sleep inertia).
Standaardtips over slaaphygiëne schieten vaak tekort.
Effectieve hulpmiddelen omvatten een vaste wektijd met direct ochtendlicht, een cafeïneverbod in de middag, het opschrijven van taken voor het slapengaan om piekeren te stoppen, en concrete als-dan-plannen.
Melatonine werkt beter als lage dosis op een vast tijdstip in plaats van als zware slaappil op het moment zelf.
Ten slotte is het cruciaal om onderliggende slaapstoornissen zoals slaapapneu of rustelozebenensyndroom door een arts te laten onderzoeken, in plaats van jezelf te beschuldigen van luiheid.

• Slaapproblemen bij ADHD hebben vaak te maken met een late biologische klok (timing) in plaats van alleen de duur van de slaap.
• Bij zo'n drie kwart van de volwassenen met ADHD komt de melatonine-afgifte 's avonds ongeveer anderhalf uur later op gang.
• Dit zorgt voor een mismatch ('sociale jetlag') omdat een laat ritme moet functioneren in een maatschappij met vroege ochtendverplichtingen.
• Wat 'bedtime procrastination' (uitstelgedrag voor het slapengaan) wordt genoemd, is vaak de behoefte van een prikkelbaar brein aan rust op het enige stille moment van de dag.
• Vroeg opstaan voelt daardoor zwaar door versterkte 'sleep inertia' (slaapinertie of ochtendgrogigheid).
• Algemene slaaphygiëne (zoals dimlicht of geen schermen) is op zichzelf meestal niet genoeg en vervangt geen gerichte gedragstherapie (CBT-I).
• Effectieve maatregelen zijn onder andere een vaste opstaatijd, fel ochtendlicht direct na het wakker worden, en een cafeïnestop in de vroege middag.
• Het legen van je hoofd op papier vlak voor het slapengaan helpt om de racende gedachten te stoppen en sneller in slaap te vallen.
• Melatonine werkt beter als een lage dosering om de biologische klok te verschuiven in plaats van als een zware slaappil vlak voor bedtijd.
• Onderliggende aandoeningen zoals slaapapneu of het rustelozebenensyndroom komen vaker voor bij ADHD en vereisen een professionele medische evaluatie.
  
  Praktisch:
• Stop met jezelf te straffen of te beschuldigen van luiheid als je 's avonds niet kunt slapen of 's ochtends niet kunt opstaan.
• Werk vanuit de ochtendkant van de klok:
  focus op een vaste opstaatijd en fel ochtendlicht in plaats van te proberen jezelf te dwingen vroeg te gaan slapen.
• Schrijf je taken voor de volgende dag op papier op een vaste plek naast je bed om je werkgeheugen te ontlasten en piekeren te verminderen.
  
  Citaten:
• "Het slaapprobleem bij ADHD is vaak een kwestie van timing en niet alleen van duur."
• "Je faalt er niet in om te slapen, er wordt je gevraagd te slapen tijdens je eigen biologische avond."
• "Goede gewoonten kunnen een onderliggende slaapstoornis niet oplossen, en ADHD komt vaker dan gemiddeld samen voor met een aantal daarvan."