Sama Hoole X-berichten

[Medusa]

Kijk eens wat kinderen nu op school te eten krijgen, vergeleken met wat hun grootouders kregen.

Het naoorlogse schoolontbijt was eenvoudig maar echt. Vlees, aardappelen, groenten, een pudding van volle melk, volle melk.

Elk kind kreeg bij wet een derde van een pint volle melk, voor het vet en het calcium.

Het was geen banket, maar het werd ter plaatse gekookt, van ingrediënten, door mensen in een keuken.

Daarna werd de melk weggehaald, en de keukens gesloten om een paar centen te besparen.

Daar kwam de uitbesteede bak met eten voor in de plaats. Opgewarmd, beige, en ontworpen tot op het budget.

Kalkoenfiguren, pizza, friet, een suikerrijke pudding, een pakje limonade.

De goedkoopst mogelijke bewerkte koolhydraten, geserveerd aan groeiende kinderen als maaltijd.

Daarna verbazen we ons over de stijging van kinderobesitas en de dip in concentratie na de lunch.

Een land dat herstelde van de oorlog gaf zijn kinderen echt eten. Hun rijkere kleinkinderen krijgen de opgewarmde bak.

 

[Medusa]

Telkens wanneer iemand een makkelijke overwinning wil behalen tegen een vleesdieet, haalt hij de Mongolen aan. Een volk dat is opgegroeid met schapenvlees, boter en gefermenteerde merriemelk, zo luidt het argument, en kijk eens naar het moderne Mongolië, waar hartziekten veel voorkomen en het hoogste percentage obesitas in Oost-Azië heerst. Daar heb je je bewijs. Het is een van de meest gemakzuchtige argumenten die er zijn, en het valt in duigen zodra je je afvraagt wat de mensen daar nu eigenlijk fataal wordt.

Wat bovenaan de lijst staat, heeft weinig te maken met de kudde. Mongolië heeft veruit het hoogste percentage leverkanker ter wereld, voor bijna gelijke delen veroorzaakt door hepatitis B, hepatitis C en alcohol, waarbij het aandeel dat verband houdt met alcohol zo'n dertig keer zo hoog ligt als het wereldwijde gemiddelde. De sterkste stijging in sterfgevallen over de afgelopen dertig jaar is te wijten aan stoornissen door alcoholgebruik. Boven dit alles hangt de winterlucht van Ulaanbaatar, een van de meest vervuilde hoofdsteden ter wereld, met een kolenrook die je op je tong kunt proeven. Dat heeft allemaal niets met de koe te maken.

Dan is er nog het ongemakkelijke feit waar de literatuur een naam aan heeft moeten geven. Het meest zwaarlijvige land in de regio vertoont op de een of andere manier lagere percentages diabetes en hartziekten dan op basis van die zwaarlijvigheid te verwachten zou zijn. Ze noemen het de Mongoolse paradox. Het is alleen een paradox als je ervan overtuigd bent dat dierlijk vet en een dikke taille in een rechte lijn naar het graf leiden.

Dit is het deel dat de kritiek nooit bereikt. Het vlees en de melk zijn de oudste dingen in dat land. De ziekte is het nieuwste. De curve steeg juist in de eeuw waarin het steppeleven werd verbroken, toen Sovjetplanners gezinnen van de open graslanden naar flatgebouwen en fabriekssteden haalden, het oude voedsel inruilden voor Russisch meel, suiker en brood, en een natie van ruiters leerden wodka te drinken. Toen het Sovjet-systeem begin jaren negentig instortte, versnelde de ineenstorting dit proces alleen maar, waardoor het platteland leegliep naar Ulaanbaatar en de deuren wijd openzwaaiden voor het fastfoodbord en de bruisende fles.

Houd daar tegenover in gedachten wat dit voedsel ooit heeft opgebouwd. Mannen doorkruisten de halve bekende wereld op gedroogd vlees dat tot poeder was vermalen, op in de zon uitgeharde wrongel, op in een huid gezuurde merriemelk, waarbij ze een klein adertje in een galopperend paard openden om onderweg te drinken als er geen tijd was om te stoppen. Het grootste aaneengesloten rijk dat de wereld ooit heeft gekend, reed voort op vlees en melk en bijna niets anders. Die erfenis is niet verdwenen. Ze is nog steeds aanwezig op de steppe, in de vilten tenten en de lange stiltes, bij de herders die het oude, harde leven voortzetten, mager en verweerd en opvallend afwezig in de ziekenzalen.

Het schapenvlees de schuld geven van de moderne ziekten in Mongolië is als het koken van de grootmoeder de schuld geven van een huis dat iemand zojuist heeft volgestopt met goedkope sterke drank, frisdrank en smog. De wodka en de suiker doen het werk. De kudde staat waar ze al drieduizend jaar staat en krijgt de schuld voor alles wat er na haar is gekomen.

 

[Jeroenski]

Een carnivoor dieet is juist heel gevarieerd. Mensen denken dan dat dieet bestaat uit alleen maar vlees, 1 ding dus maar staan er niet bij stil dat elk lichaamsdeel van bijvoorbeeld een koe een ander stukje vlees bevat zoals riblap, borstlap, middenrif, bavette, rib-eye, entre-cote, schenkel, liesstuk etc en dan is er nog orgaanvlees zoals lever, nieren, hart, milt, zwezerik, teelbal of de tong. De verschillende vetten: Beenmerg, niervet of boter. Vlees van verschillende dieren: Rund, schaap, varken, paard, vis. Eieren, zuivel. Maar het belangrijkste is dat het veel gevarieerder is qua voedingsstoffen dan plantaardig voedsel.

 

[Medusa]

Ik eet een perfect gebalanceerd dieet, precies zoals de diëtisten me steeds blijven vertellen. Hier is het bord.

Rood vlees voor het heme-ijzer, de zink, de B12 en de creatine. De opneembare soort, niet het type dat je darmen gewoon voorbij laten gaan.

Varkensvlees voor de thiamine. Geen alledaags eten op tafel bevat meer vitamine B1.

Eieren voor de choline en een compleet eiwit, dooier en al. Zo voedzaam als voedsel maar kan zijn.

Kaas voor het calcium, en de vitamine K2 die dat calcium naar je botten stuurt in plaats van naar je slagaders.

Boter voor de vetoplosbare vitamines, A, D, E en K, plus het vet dat je überhaupt in staat stelt ze op te nemen.

Sardientjes voor de omega-3, de vitamine D, en het calcium rechtstreeks uit de zachte kleine graatjes.

Nu alles op een rijtje. IJzer, zink, B12, thiamine, choline, calcium, K2, retinol, omega-3, vitamine D, compleet eiwit.

Elk hokje aangevinkt, elke hoek gedekt, met een handjevol voedingsmiddelen die allemaal van een dier komen.

Dat is een gebalanceerd dieet. De diëtist ging er altijd maar vanuit dat balans op een bedje van bladeren moest arriveren.

Het dierlijke bord was de hele tijd al in balans. Niemand had bedacht om dit te controleren.

 

[Medusa]

Ancel Keys

>beschikt over gegevens uit 22 landen
>kiest er 7 uit die bij zijn hypothese passen
>negeert Frankrijk, Zwitserland en West-Duitsland, waar men allemaal boter eet en hartziekten zeldzaam zijn
>publiceert het resultaat als "de Zeven Landenstudie"
>wordt de meest geciteerde voedingsonderzoeker van de 20e eeuw
>vernietigt de carrières van elke wetenschapper die wijst op de ontbrekende vijftien landen
>stelt de voedingsrichtlijnen op die 350 miljoen Amerikanen en 60 miljoen Britten de komende zeventig jaar zullen volgen
>ziet obesitas, diabetes en hartziekten elk jaar van zijn carrière zien toenemen
>geeft later stilletjes toe dat cholesterol in de voeding niet echt invloed heeft op het cholesterolgehalte in het bloed
>trekt zich stilletjes terug naar het Middellandse Zeegebied
>wordt 100 jaar oud door boter, kaas, eieren en rood vlees te eten
>biedt nooit zijn excuses aan
>trekt nooit zijn uitspraken in
>geeft de carrières nooit terug
>"de wetenschap staat vast, twijfel er niet aan"

 

[fatsnotbad]

Dit had zo een filmpje kunnen zijn van Sama Hoole.



Mike

 

[Medusa]

Brian heeft een pup. De fell heeft er al een tijdje geen gezien, en de fell heeft meningen, en de pup ook, en bijna geen van hen is nog correct.

Zijn naam is Moss. Hij is een Border Collie, veertien weken oud, zwart-wit en volkomen overtuigd, en hij is aangekomen op een Cumbrijns heideveld om het oudste werk te leren dat een hond in dit land heeft, namelijk schapen verplaatsen zonder ook maar een haar op hun lijf te beschadigen, met niets anders dan positie, geduld en de vreemde oeroude kracht die een collie in zijn ogen draagt.

Want dat is het ding met een collie, de complexiteit die het ras maakt tot wat het is. Een collie drijft niet door te jagen of te bijten. Hij drijft met "het oog", een vast, gehurkte, roofdierachtige blik geërfd rechtstreeks van de wolf, de blik die tegen een schaap zegt: "Ik ben een jager en jij zult bewegen", gebracht door een hond die anderhalve eeuw is gefokt om de hele roofdiersequentie te voelen tot aan de laatste sprong en dan te stoppen, en vasthouden, en het nooit af te maken. Een werkende schaapshond is een wolf die is geleerd om alles te doen behalve het laatste. De beheersing is de hele kunst.

Moss heeft het oog. Hij heeft de beheersing nog niet. Deze week heeft hij een gieter "verzameld", een kruiwagen, drie kippen van de buren, en de was van Brians vrouw, door in de hurkzit te zakken en elk van hen de volle voorouderlijke stare te geven voordat hij probeerde het ergens heen te verplaatsen waar het niet naartoe wilde.

Brian maakt zich geen zorgen. Brian heeft dit eerder gedaan, meer keren dan hij zal toegeven, en hij weet dat het instinct dat verkeerd en te vroeg arriveert precies is hoe het bedoeld is om te arriveren, en dat de taak nu jaren van geduldig vormen is, de pup werkend naast een oudere hond en een oudere man totdat de wolf in hem de ene regel leert die hem nuttig maakt in plaats van gevaarlijk: alles behalve het laatste.

Moss gaf Doris het oog op dinsdag.

Doris, die is aangestaard door beteren, ging gewoon door met grazen.

Moss ging zitten, in de war. De eerste les op de fell, gratis gegeven door een ooi: de blik werkt alleen op iets dat erin gelooft. Hij heeft nog veel te leren. Hij is precies waar hij hoort te zijn.

 

[Medusa]

Pindakaas is de favoriet van de sportschoolfanaten, het basisvoedsel voor peuters en de pot met ‘gezonde vetten en eiwitten’ die in elke voorraadkast staat. Het is ook een van de meest betrouwbare voedingsbronnen van een schimmeltoxine die tot de krachtigste natuurlijke kankerverwekkende stoffen behoort die de wetenschap kent.

Die toxine is aflatoxine, geproduceerd door Aspergillus-schimmels die dol zijn op de warme, vochtige, ondergrondse omgeving waarin pinda’s in bulk worden opgeslagen. Aflatoxine B1 is een kankerverwekkende stof van klasse 1 voor de mens, specifiek voor de lever, en daarom behoren pinda's tot de meest geteste voedingsmiddelen ter wereld. In gereguleerde markten wordt het gehalte in je pot meestal laag gehouden, wat betekent dat het systeem werkt. In delen van de wereld waar die tests niet plaatsvinden, veroorzaken pinda's en maïs stilletjes leverkanker.

Dan is er nog de rest van het arsenaal, waar geen enkel testregime iets aan doet. De pinda is niet eens een noot, maar een peulvrucht, en hij bevat pindalectine, een van de weinige lectines die sterk genoeg is om de spijsvertering te overleven en intact in de bloedbaan terecht te komen. Fytinezuur om het ijzer en zink op te sluiten. Oxalaten om nierstenen te vormen. Goitrogenen om de schildklier te belasten. En een flinke scheut omega-6-linolzuur, het ontstekingsbevorderende vet waar we al in verdrinken door zaadoliën.

Dan is er nog de pot zelf, vaak aangelengd met suiker en palmolie, zodat je 'schone' eiwitten worden geleverd met een portie gekapt regenwoud erbij.

En als klap op de vuurpijl is het het meest dodelijke veelvoorkomende voedselallergeen op aarde, het allergeen dat scholen ronduit verbieden. Geniet daar maar eens van de volgende keer dat iemand een broodje spek een gezondheidsrisico noemt. Het basisvoedsel voor peuters dat de ademhaling van een kind kan stoppen en letterlijk kankerverwekkend is, is niet het spek.