jodium

Met lichamelijke klachten die je zou kunnen koppelen aan de schildklier/te veel jodiuminname https://www.fatsforum.nl/threads/jodium.13/page-37#post-649327 kun je misschien dit advies van dr. Alan Christianson toch eens ter harte nemen dat in de mail staat die je terugkrijgt als je de jodiuminventarisatietest https://www.drchristianson.com/iodine-intake/ hebt ingevuld:

Dat advies:
Volwassenen die hun algemene gezondheid willen onderhouden, zitten het beste tussen de 50 en 200 microgram per dag.
bron: https://www.fatsforum.nl/threads/jodium.13/page-37#post-649306

Persoonlijk krijg ik al verkoudheidsklachten (verstopte hoofdholten) na het eten van 150 gram tonijn:
dat is goed voor 45-75 mcg jodium.
(p.s. dit is waarschijnlijk toch niet van de jodium maar mogelijk een histamine-ding of zo?!).

Ik ga liever op deze manier (jodiumcontent een beetje in de gaten houden) preventief om met voeding dan dat ik trajecten in moet met artsen, schildkliertesten, apotheken en medicijnen (die toch nooit momentopnames kunnen finetunen van hoe je schildklier op enig moment reageert met hormoonafgifte).
Los daarvan:
schildkliermedicatie haalt autoimmuunreacties niet weg (die gaan gewoon rustig door) en de reacties van je lichaam op extra jodium als die je lichaam niet kan bolwerken.

Nog even: seleniumsuppletie (best ongeveer 200 mcg op een dag) of met paranoten vang je een deel van de evt. schade van jodium af.
 
Laatst bewerkt:
Hoe u uw jodiumgehalte kunt laten testen

Als een teveel aan jodium schildklieraandoeningen kan veroorzaken, hoe weet u dan of u te veel binnenkrijgt?

Dat is een logische vraag, en gelukkig zijn er manieren om dit te testen. De meeste tests zijn echter niet nauwkeurig, en in veel gevallen heeft het geen zin om een test te laten doen. Dit artikel helpt u te bepalen of u uw jodiumgehalte moet laten testen en hoe u dat op een nauwkeurige manier kunt doen.

 
O dat is wel interessant:

Samenvatting video hierboven over jodium testen:
Dr. C legt uit dat het testen van jodiumniveaus voorafgaand aan een dieet zinloos is, omdat uitgangswaarden geen voorspellende waarde hebben voor het succes van een schildklier-reset.
Omdat jodium zich in de schildklier ophoopt, kan een standaard bloed- of urinetest je werkelijke status niet nauwkeurig meten.

Testen is pas nuttig als je al minstens drie maanden op een jodiumarm dieet zit en merkt dat je geen enkel resultaat boekt.
De enige betrouwbare methode is dan een urinary iodine-to-creatinine ratio (UIC) via een laboratorium, waarbij een waarde onder de 50 microgram per gram duidt op effectieve jodiumdetoxificatie van de schildklier.

Populaire alternatieve methoden—zoals de jodium-huidpatchtest, haaranalyses en de gevaarlijke urinary challenge loading test—zijn wetenschappelijk waardeloos, gedebunkt of ronduit schadelijk.
Met een gevarieerd dieet loop je in de moderne wereld bovendien geen enkel risico op een tekort; het probleem is vaak juist een teveel.
  • Logische behoefte, beperkt nut:
    Het testen van jodiumniveaus voelt logisch, maar voorspelt vooraf niet of een jodium-resetdieet zal werken.
  • Timing is cruciaal:
    Testen vooraf is nutteloos; pas testen na minimaal 3 maanden op een dieet als er geen verbetering optreedt.
  • Optimale testmethode:
    De enige betrouwbare praktische optie is de urinary iodine-to-creatinine ratio (UIC) via geaccrediteerde laboratoria (zoals Labcorp of ZRT Labs).
  • Resultaatcategorieën UIC:
    • > 200: Overschot (excess)
    • 50 - 200: Onderhoud (maintenance)
    • < 50: Effectieve jodiumdetox (het doel van het dieet).
  • Individuele status vs. populatie:
    Eenmalige tests kunnen de individuele nutritionele jodiumstatus niet accuraat meten vanwege grote variabiliteit;
    dit kan alleen betrouwbaar bij grote groepen.
  • Onbetrouwbare bloed- en urinetests:
    Simpele urinetests (zonder creatinine-calibratie), serum-jodium en serum-thyroglobuline zijn ongeschikt voor dagelijkse statusmeting.
  • Gedebunkte huidtest:
    De jodium-huidpatchtest (uit 1932) werkt niet omdat de huid geen jodium opneemt op basis van lichaamsbehoefte;
    het verdwijnt door verdamping/oxidatie.
  • Gevaarlijke belastingtest:
    De urinary challenge test (laadtest met een enorme dosis jodium) is onwetenschappelijk, niet gevalideerd en kan gevaarlijk zijn (schildklierklachten verergeren).
  • Haaranalyse faalt:
    Haaranalyses voor jodium zijn niet betrouwbaar en gerelateerde onderzoeken zijn ingetrokken.
  • Geen risico op tekort:
    Met een gevarieerd dieet loop je in de moderne westers wereld vrijwel geen risico op een jodiumtekort.
Praktisch
  • Geduld voor je test:
    Als je merkt dat een jodiumbeperkend dieet na maanden geen effect heeft, ga dan pas speuren naar verborgen jodiumbronnen of overweeg een UIC-test.
  • Trap niet in marketingtrucs:
    Bespaar geld en gezondheidsrisico's door geen dure "iodine loading tests" of online huidtests te kopen.
  • Vertrouw op voeding:
    Zolang je gevarieerd eet, hoef je niet bang te zijn voor een acuut jodiumtekort;
    focus bij schildklierproblemen juist op het afvoeren van een overschot.

    Citaten;

  • "Bij medische tests moeten we altijd bedenken:
    zullen de resultaten mij informatie opleveren die nuttig is?"
  • "Er is geen eenvoudige test die jodium in je schildklier laat zien, geen manier om dat werkelijk te meten."
  • "Deze test [de huidpatchtest] is in 1932 ontkracht.
    We hoeven die test niet te doen, dus doe dat alsjeblieft niet."
  • "De urine-belastingtest... is bedacht door een paar jodium-extremisten en is nooit voor medische doeleinden gebruikt."

Hier is de Nederlandse vertaling van de tekst op de website over jodium testen op de website van dr. Alan Christianson:

Inhoudsopgave​

  • Wanneer moet je jodium testen?​

  • Hoe test je jodium?
  • Wat betekenen je resultaten?
  • Afgeraden tests
  • Tot slot
  • Appendix – Berekenen vanuit andere tests

Wanneer moet je jodium testen?​

In de geneeskunde zijn tests alleen nuttig als de uitkomst ervan iets verandert. Als iemand zijn been breekt en een operatie nodig heeft, is het mogelijk dat osteoporose heeft bijgedragen aan de breuk. Er zou echter geen reden zijn om een urgente operatie uit te stellen voor een botdichtheidstest, tenzij dat de manier waarop de operatie wordt uitgevoerd zou veranderen.

Vóór het dieet – Nee​

Het is niet nuttig om jodium te testen voordat je begint met The Thyroid Reset Diet, omdat studies aantonen dat jodiumtests niet voorspellen hoe mensen zullen reageren. Je zou kunnen vermoeden dat mensen met hoge uitslagen bij een jodiumtest baat zouden hebben bij het dieet, terwijl mensen met lage uitslagen dat niet zouden hebben.
Het blijkt dat de hoeveelheid jodium die in de schildklier is opgeslagen vóór de start van het dieet niet altijd wordt weerspiegeld door de hoeveelheid jodium op een jodiumtest.

​

Als het dieet niet helpt – Ja​

Stel dat je jodium uit verzorgingsproducten, supplementen en medicijnen hebt weggelaten – en je hebt The Thyroid Reset Diet minstens een maand zorgvuldig gevolgd, maar er is niets verbeterd. Je zag geen verandering in symptomen en je schildklierwaarden zijn niet veranderd.
In dit geval zou je je jodium willen testen.

​

Hoe test je jodium?​


De meest nuttige test voor onze doeleinden is de jodium-creatinineratio in de urine (de urinary iodine to creatinine ratio of UIC-ratio). Let op: dit is NIET hetzelfde als jodium in de urine of 24-uurs urinejodium.
De hoeveelheid jodium in onze urine varieert enorm. De meetwaarden zijn nuttiger wanneer we ze vergelijken met een niereiwit dat creatinine wordt genoemd.
Deze test wordt de jodium-creatinineratio in urine genoemd.
Op het moment van schrijven zijn er twee laboratoria die ik ken die deze optie aanbieden:
  • LabCorp
    LabCorp is een nationaal referentielaboratorium dat de UIC-ratio kan rapporteren. Je hebt een doktersvoorschrift nodig voor tests via LabCorp. Zodra je een voorschrift hebt, maak je een afspraak bij een prik- of inleverpunt om een urinemonster af te geven. Er is slechts één enkel monster nodig en je hoeft geen 24-uurs urine te verzamelen. In het systeem van LabCorp is het testnummer voor de jodium-creatinineratio 070172.
  • ZRT Labs
    De andere optie is ZRT Labs. Je kunt daar een testkit kopen en zij kunnen deze naar je huis sturen. Van daaruit kun je een urinemonster verzamelen en dit naar hen terugsturen. Er zijn enkele staten waarnaar ze geen testkits verzenden. In hun systeem heet de test 'Iodine' en het is een van hun tests voor toxische en essentiële elementen. Zodra je de afnamekit ontvangt, volg je de aanwijzingen op en stuur je je monster in. Ze sturen je de resultaten per e-mail zodra ze klaar zijn.

Wat betekenen je resultaten?​

Jodiumtests kunnen je niet vertellen hoeveel jodium je op een bepaalde dag binnenkrijgt. Als je minstens een maand een jodiumarm dieet hebt gevolgd, kunnen ze je wel vertellen of de hoeveelheid jodium in je schildklier in een van de drie bereiken valt.
De jodium-creatinineratio in urine (UIC-ratio) meet de microgrammen (mcg) jodium in de urine en vergelijkt dit met de grammen (G) creatinine. Vanwege deze analyse worden de rapporten weergegeven in mcg/G UIC.
De volgende richtlijnen zijn niet van toepassing op kinderen, zwangere vrouwen of moeders die borstvoeding geven. Raadpleeg zoals altijd je arts om de beste waarden voor jou te bepalen.
  • Overschot (Excess): meer dan 200 mcg/G UIC
  • Onderhoud (Maintenance): 50 – 200 mcg/G UIC
  • Reset: minder dan 100 mcg/G UIC

Overschot​

Als je waarden hoger zijn dan 200 mcg/G UIC, consumeer je meer jodium dan je schildklier kan uitscheiden. De hoeveelheden jodium in je schildklier nemen toe en kunnen schadelijk zijn.

Onderhoud​

Als je tussen de 50 en 200 mcg/G UIC zit, blijf je stabiel. Als je schildklierfunctie niet is verbeterd, krijg je nog steeds te veel jodium binnen.
Als je schildklierfunctie wel is verbeterd, kun je waarschijnlijk in dit bereik blijven. The Thyroid Reset Diet raadt aan om nog steeds onbeperkt voeding uit de 'groene licht'-categorie te consumeren en maximaal 2 porties 'gele licht'-voeding per dag toe te voegen.

Reset​

Als je waarden onder de 100 mcg/G UIC liggen, volg je de Reset-richtlijnen van The Thyroid Reset Diet met succes. Mensen die hun schildklierfunctie willen verbeteren, blijven vaak 1 tot 9 maanden in dit bereik.

Jodium is laag genoeg​

Stel dat je jodiumwaarde binnen het doelbereik valt. Als je klachten zijn verbeterd, maar je bloedwaarden niet, wacht dan drie maanden en test je schildklier opnieuw. Als jodium binnen het bereik valt en noch de klachten noch de bloedwaarden zijn verbeterd, werkt het dieet mogelijk nog niet voor jou.
De twee belangrijkste dingen die je kunnen tegenhouden zijn onder andere de verkeerde schildkliermedicatie en verborgen oorzaken van schildklierklachten. Je kunt [hier meer lezen over schildkliermedicatie] en [hier over het opsporen van onzichtbare symptomen].

Jodium is niet laag genoeg​

Als je test laat zien dat je jodiumwaarden boven het streefdoel liggen, zijn er twee mogelijke problemen.
  1. Verborgen bronnen: Het eerste is dat er ergens verborgen jodiumbronnen zijn. Controleer al je verzorgingsproducten, supplementen en voedingsmiddelen dubbel. Kijk in het boek voor lijsten met verborgen jodiumbronnen en zorg ervoor dat je daar niets van binnenkrijgt.
  2. Ontgifting: De tweede mogelijkheid is dat je nog steeds aan het ontgiften bent van jodium. Als je toxische hoeveelheden jodium hebt ingenomen, kan het enkele maanden duren voordat het uit je systeem is. In zeldzame gevallen kan dit zelfs meer dan zes maanden duren. Je kunt vermoeden dat dit op jou van toepassing is als je weet dat je jodiumsupplementen in hoge doseringen hebt gebruikt, veel zeewier hebt gegeten, of als je jodium als contrastvloeistof hebt gehad.
Als dit het geval is, is het nog steeds de moeite waard om extra goed te controleren of je alle verborgen jodiumbronnen hebt gevonden. Blijf voorzichtig en controleer je schildklier en jodiumwaarden over 3 maanden opnieuw.

Afgeraden tests​

Er zijn vele andere manieren om op jodium te testen. Veel hiervan zijn algemener verkrijgbaar. Sommige zijn nuttig voor andere toepassingen, maar een aantal heeft geen legitiem nut. Ik zal ze stuk voor stuk kort noemen.
Weet dat als je resultaten hebt van een van deze tests, deze niet betekenisvol zijn. Bedenk of je überhaupt wel moet testen. Zo ja, doe dit dan op een manier die nauwkeurig is. Gezondheid is te belangrijk om aan het toeval over te laten.

Geldige test voor andere toepassingen​

  • 24-uurs urinejodium
    Aangezien de meeste jodium via de nieren wordt uitgescheiden, heeft urinejodium wel een relatie met de jodiumstatus van het lichaam. Deze tests zijn echter niet nuttig omdat ze alleen nauwkeurig zijn wanneer ze op populatieniveau worden gebruikt. Ze zijn uitstekend wanneer ze worden gebruikt voor grote groepen (meer dan 500 personen), maar niet voor individuen. Studies tonen aan dat een individueel persoon de urine ruim 400 keer zou moeten testen om 90% nauwkeurigheid te bereiken. Een 24-uurs test vereist nog steeds meer dan 300 tests om accuraat te zijn.
  • Serum-thyroglobuline (bloedtest)
    Dit is de meting van het belangrijkste eiwit gemaakt door de schildklier. Hoge jodiumgehaltes verlagen thyroglobuline en lage jodiumgehaltes verhogen het. Bij mensen met een schildklieraandoening is deze relatie echter niet nauwkeurig, waardoor het geen nuttige jodiumtest is voor iemand met een schildklieraandoening.
  • Serumjodium (jodium in het bloed)
    Dit is een goede test wanneer je iemand controleert die wordt blootgesteld aan genoeg jodium om de nieren te beschadigen (bijv. bij medicijnen zoals amiodaron). Serumwaarden worden pas hoog bij extreme blootstelling. Ze schommelen wel, maar weerspiegelen niet de nutritionele status binnen of onder het normale bereik.

Geen geldige toepassing​

  • Jodium-huidpleistertest (Skin patch test)
    Hierbij brengt men een gekleurde vloeibare vorm van jodium (zoals Betadine) aan op de huid met de gedachte dat je lichaam het sneller opneemt als het dat nodig heeft. Dit is echter onjuist: een deel oxideert in de lucht en een deel wordt geabsorbeerd, maar je lichaam kan dit niet selectief opnemen op basis van behoefte. Wetenschappers ontkrachtten deze test al in 1932.
  • Urinetest met belasting / Jodiumbelastingstest (Urine challenge test)
    Hierbij neem je een gevaarlijk hoge dosering jodium in en verzamel je gedurende 24 uur urine. De gedachte is dat wat je niet direct uitscheidt, je nodig had. We weten echter dat het lichaam afvalstoffen of gifstoffen niet in 24 uur kan uitscheiden (dit kost bij een veranderde jodiuminname 3 tot 4 maanden). Deze test is onnauwkeurig en de gebruikte hoeveelheid jodium is onveilig.
  • Haarjodium
    Er werd ooit geopperd dat jodium in het haar de nutritionele status kon meten, maar de enige gepubliceerde studie hierover werd al snel ingetrokken. Jodiumwaarden in haar weerspiegelen je jodiumbehoefte niet.

Tot slot​

Je kunt dit gratis doen op www.iodineinventory.com

Appendix – Berekenen vanuit andere tests​

Als je een urineweergave van jodium hebt en een creatininetest in de urine die op hetzelfde moment zijn afgenomen, kun je deze gebruiken om de jodium-creatinineratio in de urine te berekenen. Zo werkt de wiskunde hierachter.
Je hebt je jodiumresultaten nodig in mcg/L en je creatinineresultaten in mg/dL (dit zijn bij veruit de meest voorkomende eenheden).
  • Stap 1. Noteer je jodiumresultaten in microgram (mcg) per liter (L). Het symbool $\mu g$ is hetzelfde als mcg. In het voorbeeld hieronder is het getal dat je nodig hebt 255,8.
  • Stap 2. Noteer je creatininegehalte in de urine in milligram per deciliter (mg/dL). Let op: serumcreatinine (bloed) is niet hetzelfde en werkt niet. In het voorbeeld is dit 45,5.
  • Stap 3. We moeten creatinine omzetten van mg/dL naar g/L. Vermenigvuldig je creatinineresultaat met 0,01. Voor het voorbeeld: $45,5 \times 0,01 = 0,455\text{ g/L}$.
  • Stap 4. Deel het jodiumgehalte door de g/L creatinine. Voor de voorbeeldgetallen voer je in: $255,8 \div 0,455$. Het resultaat is 562 UIC.
  • Stap 5. Bekijk de sectie 'Wat betekenen je resultaten?'. Een waarde van 562 valt diep in het bereik van een jodiumoverschot. De creatininecorrectie zorgde ervoor dat de oncorrigeerde jodiummeting van 255,8 meer dan verdubbelde.
 
Laatst bewerkt:
Hierboven heeft endocrinoloog Alan Christianson het over de serum-thyroglobulinetest:
dat die niet werkt als goede marker voor hoe je op jodium reageert:
ik had het eerder over de anti-TPO-test:
dat is eigenlijk o.a. ook de reactie van hoe je lichaam (over-)reageert o.a. op jodium:
wat volgens mij wel interessant is: en:
laaghangend fruit om erachter te komen of er iets scheelt met de schildklier.

Ik heb gemini gevraagd hoe dat zit met die anti-TPO als bloedmarker voor of je wel of niet goed met die jodium kan omgaan:
antwoord: geen goede graadmeter volgens gemini.

Als Anti-TPO zo nauw samenhangt met een immuunreactie op jodium, waarom gebruikt een arts dat dan niet simpelweg als een soort 'testmeter' om te kijken of je wel of niet tegen jodium kunt?

Daar zijn een paar heel goede medische en praktische redenen voor:
  • Anti-TPO meet een gevoeligheid, geen actuele jodiumstatus:
    Anti-TPO laat zien óf je immuunsysteem reageert (of de aanleg heeft om te reageren) op een prikkel in de schildklier.
    Maar het vertelt je niet hoeveel jodium er op dit moment in je schildklier zit, of dat je dieet op dit moment goed is ingesteld.
    Het is een indicator van schade of auto-immuniteit, geen 'jodiummeter'.
  • Het is een trage indicator (traag van begrip):
    Als je jodiuminname te hoog is, kan dat je immuunsysteem triggeren en kunnen je Anti-TPO-waarden stijgen.
    Maar als je die jodiumbron vervolgens schrapt, dalen die antistoffen lang niet meteen.
    Dat kan maanden tot zelfs jaren duren.
    Je kunt dus niet 'vandaag' jodium verminderen, 'morgen' prikken en aan je Anti-TPO zien of het goed gaat.
  • Niet iedereen reageert hetzelfde (geen universele drempel):
    Sommige mensen hebben hoge Anti-TPO-waarden door Hashimoto, maar kunnen prima overweg met een normale hoeveelheid jodium.
    Andere mensen hebben lage antistoffen, maar reageren wel heel gevoelig op een teveel.
    Anti-TPO is dus geen waterdichte voorspeller voor wie wel of geen last heeft van jodium.
  • Het verwarrende kip-en-eiprobleem:
    Auto-immuunspectra zijn complex.
    Soms triggert jodium een auto-immuunreactie, maar soms is de schildklier al zo beschadigd door een auto-immuunziekte dat hij heel slecht om kan gaan met normale hoeveelheden jodium.
    Artsen kijken daarom liever naar het totaalplaatje van je schildklierhormonen (TSH, FT4) en je klachten, in plaats van te varen op één antistof.
Kort gezegd:
Anti-TPO vertelt een arts wel of je aanleg hebt voor schildklierauto-immuniteit (en of jodium dat mogelijk triggert), maar het is te traag en te indirect om te gebruiken als praktische 'thermometer' voor je dagelijkse jodiuminname.

Persoonlijk denk ik daar dus anders over.
De anti-TPO-test is gewoon een snelle manier om de gevoeligheid van je schildklier in het algemeen vast te stellen, dus ook voor jodium.
Als je bedenkt dat 95 procent van de mensen met een schildklierprobleem in feite last heeft van een autoimmuunprobleem dat vaak grotendeels verdwijnt als je de jodium in je voeding/supplementen/verzorgingsprodukten terugschroeft naar onder de 100 microgram per dag:
dan weet je in elk geval door middel van de anti-TPO-test vrij snel of je in de categorie valt die extra op moet letten met jodium:
dat onderscheid maakt Christianson zelf ook:
mensen met een (al dan niet vastgesteld) schildklierprobleem moeten extra opletten met jodiumhoeveelheden:
''Volwassenen met een schildklierziekte die hun schildklierfunctie willen verbeteren, zitten het beste onder de 100 microgram'' versus
''Volwassenen die hun algemene gezondheid willen onderhouden, zitten het beste tussen de 50 en 200 microgram per dag''.
https://www.fatsforum.nl/threads/jodium.13/page-37#post-649306
Je komt er overigens snel genoeg achter zonder die anti-TPO te testen in je bloed:
als je eenmaal voeding met jodiumcontent in de smiezen hebt en je kijkt hoe je lichaam reageert als je let op je lichamelijke reactie op jodiumrijke versus jodiumarme voeding.

Over de jodiumcontent laag houden gesproken:
net kreeg ik n.a.v. die jodiumtest die ik deed, een mail van Christianson met de URL van het Schildklier Reset Dieet boek van Christianson trouwens:


staan ook sojadingen bij:
zou ik zeker -alleen al niet vanuit schildklieroogpunt- niet gebruiken want bijv. ik begreep van Izabella Wentz, schrijfster Hashimotoprotocol, dat soja het nummer 3 voedingsitem is waarop mensen met schildklierproblemen niet tegen kunnen na 1. gluten en 2. melkprodukten.
Maar goed, sojaprodukten zijn voor niemand goed:
beter spaarzaam eten, naast dat soja nooit kan wat vlees wel kan: voeden.
Soja maakt meer kapot dan je lief is.
Overigens is er ook een video van Christianson waarin hij beweert dat brood en melkprodukten vooral vaak verteringsproblemen opleveren niet zozeer vanwege de gluten- en caseinecontent, maar vanwege de aanwezige jodium in deze voedselitems.



Over de videocontent bij bovenstaande video over The Gluten, Dairy, and Iodine Connection:
bij het bericht met de volgende URL meer daarover;
even in dat bericht naar beneden scrollen:
https://www.fatsforum.nl/threads/over-de-schildklier.3461/page-14#post-647360

Ik heb ook laten testen waarom melkprodukten bij mij niet gingen:
het was eigenlijk niets dat officieel bekend stond als problematisch, niet de caseine, niet de lactose, hoogstens misschien een beetje de antibiotica in melk.
Maar goed, in retrospect weet ik het nu wel:
het jodiumgehalte.
Dit ligt vaak helemaal niet aan de melk zelf maar aan de manier waarop jodium in de melkketen terecht komt:
via jodium als ontsmettingsmiddel voor de uiers en via het krachtvoer voor de koeien dat ook jodium bevat.

Overigens is het ook weer niet zo simpel;
stel je gaat eerst de jodiumdosis bewust opvoeren en je hebt die aanleg voor schildklier-auto-immuniteit:
dan is het ook logisch dat/als je eerst een kick krijgt als je gevoelig reageert en daarna volgt vaak helaas een crash.

Gemini hierover:
Dat patroon is voor artsen herkenbaar en dat zit zo:
typische beloop (eerst een enorme energieboost, en daarna klachten zoals een brandende keel, vermoeidheid of hartkloppingen) is namelijk een klassiek teken van hoe de schildklier reageert op een plotselinge overbelasting of een auto-immuunreactie.

Dit is wat er biologisch achter dat patroon zit:
  • Fase 1: De energieboost ("heel levendig"):
    Wanneer je ineens een hoge dosis jodium binnenkrijgt, krijgt de schildklier opeens bakken met grondstof binnen.
    Als de schildklier de capaciteit heeft om dat om te zetten, kan er tijdelijk extra veel schildklierhormoon (T4 en T3) worden aangemaakt.
    Dat voelt alsof je 'aan' staat: je krijgt een stoot energie, je wordt alerter en voelt je levendig.
    Het is eigenlijk een milde, door jodium veroorzaakte gasinjectie (een soort kunstmatige oppepper).
  • Fase 2: De klap en de 'brandende keel' ("enorm veel last"):
    Maar als die jodiumdosis te hoog is, raakt de schildklier in de war.
    • Ten eerste kan het de schildklier zo irriteren dat het een lokale ontstekingsreactie triggert. Dat brandende gevoel in de keel kan heel direct te maken hebben met de nabijheid van de schildklier, of irritatie van het weefsel daar.
    • Ten tweede kan een teveel aan jodium de schildklier juist blokkeren (het zogenaamde Wolff-Chaikoff-effect), waardoor de hormoonproductie ineens stilvalt.
    • Ten derde kan het je immuunsysteem zo triggeren dat het ineens antistoffen (zoals Anti-TPO) op de schildklier afstuurt, wat voelt als een interne 'aanval' op je eigen weefsel met extreme vermoeidheid, mist in je hoofd en pijn als gevolg.
Waarom dit voor een arts zo logisch is:
Voor een behandelaar is dit patroon (eerst een kick, daarna een crash met ontstekingsverschijnselen) het ultieme bewijs dat iemands schildklier overbelast raakt door de hoeveelheid jodium.
Het verklaart waarom mensen die zweren bij "hoe meer jodium, hoe beter voor je energie" uiteindelijk vaak diep in de put belanden.
Je leegt als het ware al je reserves of triggert een ontstekingsstorm.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb aan Grok gevraagd wat er nodig is om op 350 mcg per dag te komen.

Hier is een overzicht op basis van de cijfers van het Voedingscentrum (de meest betrouwbare Nederlandse bron). De hoeveelheden jodium kunnen iets variëren (seizoen, voer van dieren, soort vis), maar dit zijn goede richtwaarden.

Jodium per product (richtwaarden)​


ProductPortieJodiumPer 100 g/ml
Kabeljauw (zeevis)120 g292 µg± 243 µg
Halfvolle melk150 ml (1 glas)22 µg≈ 15 µg
Ei (gekookt)1 ei (50 g)18 µg36 µg
Kaas (belegen 30+)1 plak (30 g)7 µg≈ 23 µg

Hoeveel heb je nodig voor 350 µg per dag?​

Alleen met één product (niet praktisch, maar ter vergelijking):
  • Vis (kabeljauw): ± 145 gram
  • Melk: ± 2,4 liter (ongeveer 16 glazen van 150 ml)
  • Eieren: ± 19–20 eieren
  • Kaas: ± 1,5 kg
Praktische combinaties voor ± 350 µg
Hier een paar realistische voorbeelden (afgerond):

  1. Vis + melk + eieren
    • 100 g kabeljauw ≈ 243 µg
    • 2 glazen melk (300 ml) ≈ 44 µg
    • 3 eieren ≈ 54 µg
      Totaal ≈ 341 µg
  2. Vis + melk + kaas
    • 100 g kabeljauw ≈ 243 µg
    • 3 glazen melk (450 ml) ≈ 66 µg
    • 2 plakken kaas (60 g) ≈ 14 µg
      Totaal ≈ 323 µg (nog 1 ei erbij → ± 341 µg)
  3. Zonder vis (meer zuivel + eieren)
    • 1 liter melk ≈ 150 µg
    • 6 eieren ≈ 108 µg
    • 4 plakken kaas (120 g) ≈ 28 µg
      Totaal ≈ 286 µg (nog 50–60 g extra kaas of 3 eieren extra om dichter bij 350 te komen)


Dus met een paar slokken melk, een paar eieren en een hap vis is het al "te veel"?
Ik weet niet of ik het daar wel mee eens ben. Is er niet een onderscheid te maken tussen jodium uit voeding en jodium uit een supplement?
Het meeste lijkt bij mij uit vis te komen. Ik eet een paar keer per week sardientjes. Nog niet zo lang trouwens, sinds de zomer.
 
Ik heb aan Grok gevraagd wat er nodig is om op 350 mcg per dag te komen.

Hier is een overzicht op basis van de cijfers van het Voedingscentrum (de meest betrouwbare Nederlandse bron). De hoeveelheden jodium kunnen iets variëren (seizoen, voer van dieren, soort vis), maar dit zijn goede richtwaarden.

Jodium per product (richtwaarden)​


ProductPortieJodiumPer 100 g/ml
Kabeljauw (zeevis)120 g292 µg± 243 µg
Halfvolle melk150 ml (1 glas)22 µg≈ 15 µg
Ei (gekookt)1 ei (50 g)18 µg36 µg
Kaas (belegen 30+)1 plak (30 g)7 µg≈ 23 µg

Hoeveel heb je nodig voor 350 µg per dag?​

Alleen met één product (niet praktisch, maar ter vergelijking):
  • Vis (kabeljauw): ± 145 gram
  • Melk: ± 2,4 liter (ongeveer 16 glazen van 150 ml)
  • Eieren: ± 19–20 eieren
  • Kaas: ± 1,5 kg
Praktische combinaties voor ± 350 µg
Hier een paar realistische voorbeelden (afgerond):

  1. Vis + melk + eieren
    • 100 g kabeljauw ≈ 243 µg
    • 2 glazen melk (300 ml) ≈ 44 µg
    • 3 eieren ≈ 54 µg
      Totaal ≈ 341 µg
  2. Vis + melk + kaas
    • 100 g kabeljauw ≈ 243 µg
    • 3 glazen melk (450 ml) ≈ 66 µg
    • 2 plakken kaas (60 g) ≈ 14 µg
      Totaal ≈ 323 µg (nog 1 ei erbij → ± 341 µg)
  3. Zonder vis (meer zuivel + eieren)
    • 1 liter melk ≈ 150 µg
    • 6 eieren ≈ 108 µg
    • 4 plakken kaas (120 g) ≈ 28 µg
      Totaal ≈ 286 µg (nog 50–60 g extra kaas of 3 eieren extra om dichter bij 350 te komen)


Dus met een paar slokken melk, een paar eieren en een hap vis is het al "te veel"?
Ik weet niet of ik het daar wel mee eens ben. Is er niet een onderscheid te maken tussen jodium uit voeding en jodium uit een supplement?
Het meeste lijkt bij mij uit vis te komen. Ik eet een paar keer per week sardientjes. Nog niet zo lang trouwens, sinds de zomer.

Is er niet een onderscheid te maken tussen jodium uit voeding en uit een supplement:
nee denk ik niet: jodium is jodium.
Ik heb eerder bijv. met opzet kelp en nori ingenomen onder het mom van:
''dat is tenminste een natuurlijke vorm van jodium''.
Maar goed, ook daar kreeg ik een brandende keel van (na 2 maanden pas uitgedoofd).

Ik zal wel weer zo'n kanarie in de kolenmijn zijn:
mijn pa had het ook aan zijn schildklier (en spijsverteringsproblemen):
mijn zussen zitten ook aan de schildklierhormonen net als mijn pa destijds:
persoonlijk wil ik liever niet afhankelijk zijn van de medische stand voor mijn gezondheid.
Mijn pa wist en mijn zussen weten niet van dat jodiumding;
mijn pa heeft uiteindelijk ook nog een stuk van zijn schildklier af laten opereren
-nadat de radio-actieve jodiumtoediening niet had geholpen om zijn schildklier plat te leggen-
als zou er iets mis zijn met zijn schildklier.
Verschrikkelijk die barbaren met hun voorkeur voor dit soort ingrijpen.
En vervolgens kon hij natuurlijk voor de rest van zijn leven niet meer zonder die schildkliermedicijnen.

Weet niet of je klachten ervaart.
Zoniet, hoef je je misschien ook minder druk om deze kwestie te maken.

Maar indien wel: dan kan je eens kijken of jodiumbeperking in voeding je helpt:
op geleide van klachten noemen ze dat.
Heb je evt. klachten die te linken kunnen zijn aan je schildklier of een jodiumoverschot:
https://www.fatsforum.nl/threads/jodium.13/page-37#post-649327 :
give it a try.
 
Laatst bewerkt:
Met lichamelijke klachten die je zou kunnen koppelen aan de schildklier/te veel jodiuminname https://www.fatsforum.nl/threads/jodium.13/page-37#post-649327 kun je misschien dit advies van dr. Alan Christianson toch eens ter harte nemen dat in de mail staat die je terugkrijgt als je de jodiuminventarisatietest https://www.drchristianson.com/iodine-intake/ hebt ingevuld:

Dat advies:
Volwassenen die hun algemene gezondheid willen onderhouden, zitten het beste tussen de 50 en 200 microgram per dag.
bron: https://www.fatsforum.nl/threads/jodium.13/page-37#post-649306

Persoonlijk krijg ik al verkoudheidsklachten (verstopte hoofdholten) na het eten van 150 gram tonijn:
dat is goed voor 45-75 mcg jodium.
(p.s. dit is waarschijnlijk toch niet van de jodium maar mogelijk een histamine-ding of zo?!).

Ik ga liever op deze manier (jodiumcontent een beetje in de gaten houden) preventief om met voeding dan dat ik trajecten in moet met artsen, schildkliertesten, apotheken en medicijnen (die toch nooit momentopnames kunnen finetunen van hoe je schildklier op enig moment reageert met hormoonafgifte).
Los daarvan:
schildkliermedicatie haalt autoimmuunreacties niet weg (die gaan gewoon rustig door) en de reacties van je lichaam op extra jodium als die je lichaam niet kan bolwerken.

Nog even: seleniumsuppletie (best ongeveer 200 mcg op een dag) of met paranoten vang je een deel van de evt. schade van jodium af.

Tonijn is nu niet echt een van de gezondste vissen.
 
Ik heb aan Grok gevraagd wat er nodig is om op 350 mcg per dag te komen.

Hier is een overzicht op basis van de cijfers van het Voedingscentrum (de meest betrouwbare Nederlandse bron). De hoeveelheden jodium kunnen iets variëren (seizoen, voer van dieren, soort vis), maar dit zijn goede richtwaarden.

Jodium per product (richtwaarden)​


ProductPortieJodiumPer 100 g/ml
Kabeljauw (zeevis)120 g292 µg± 243 µg
Halfvolle melk150 ml (1 glas)22 µg≈ 15 µg
Ei (gekookt)1 ei (50 g)18 µg36 µg
Kaas (belegen 30+)1 plak (30 g)7 µg≈ 23 µg

Hoeveel heb je nodig voor 350 µg per dag?​

Alleen met één product (niet praktisch, maar ter vergelijking):
  • Vis (kabeljauw): ± 145 gram
  • Melk: ± 2,4 liter (ongeveer 16 glazen van 150 ml)
  • Eieren: ± 19–20 eieren
  • Kaas: ± 1,5 kg
Praktische combinaties voor ± 350 µg
Hier een paar realistische voorbeelden (afgerond):

  1. Vis + melk + eieren
    • 100 g kabeljauw ≈ 243 µg
    • 2 glazen melk (300 ml) ≈ 44 µg
    • 3 eieren ≈ 54 µg
      Totaal ≈ 341 µg
  2. Vis + melk + kaas
    • 100 g kabeljauw ≈ 243 µg
    • 3 glazen melk (450 ml) ≈ 66 µg
    • 2 plakken kaas (60 g) ≈ 14 µg
      Totaal ≈ 323 µg (nog 1 ei erbij → ± 341 µg)
  3. Zonder vis (meer zuivel + eieren)
    • 1 liter melk ≈ 150 µg
    • 6 eieren ≈ 108 µg
    • 4 plakken kaas (120 g) ≈ 28 µg
      Totaal ≈ 286 µg (nog 50–60 g extra kaas of 3 eieren extra om dichter bij 350 te komen)


Dus met een paar slokken melk, een paar eieren en een hap vis is het al "te veel"?
Ik weet niet of ik het daar wel mee eens ben. Is er niet een onderscheid te maken tussen jodium uit voeding en jodium uit een supplement?
Het meeste lijkt bij mij uit vis te komen. Ik eet een paar keer per week sardientjes. Nog niet zo lang trouwens, sinds de zomer.

1/2l melk en ca 8-10 eieren per dag dagelijks
 

Forum statistieken

Onderwerpen
4.731
Berichten
642.915
Leden
8.713
Nieuwste lid
Timothyuteri
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan