Een noodkreet van de #imkers: Worden #honingbijen straks geweerd uit alle natuurgebieden?
In Nederland ontstaat steeds meer beleid waarbij het plaatsen van honingbijen in of rond natuurgebieden ter discussie wordt gesteld. Soms gaat het om #Natura2000-gebieden, soms om #heideterreinen, soms om gemeentelijke natuurgebieden. Maar de onderliggende gedachte is steeds vaker dezelfde: honingbijen zouden mogelijk druk zetten op wilde bijen, hommels of andere insecten en een #negatief effect kunnen hebben op de #flora.
De motivatie om minder bijenkasten toe te laten is de bescherming van wilde bijen en vermindering van druk op de natuur.
Voor veel mensen klinkt dat misschien redelijk. Maar voor #imkers is dit een duidelijk signaal: het beleid beweegt richting #beperking, plafonds, #vergunningen en #selectieprocedures. Vandaag gebeurt dat op de heide. Morgen kan dat zijn bij riviergebieden, bossen, dijken, uiterwaarden en andere bloemrijke natuur.
De vraag is niet simpelweg of honingbijen en wilde bijen op dezelfde bloem kunnen zitten, maar of een gebied onvoldoende voedsel en leefruimte heeft voor gezonde populaties van beiden. Dat moet worden onderzocht.
Een #vergunningstelsel klinkt op papier als een oplossing. In de praktijk kan het neerkomen op een #nulbeleid. Als de houding wordt dat gehouden honingbijen niet thuishoren in kwetsbare natuur, dan worden vergunningen simpelweg niet of nauwelijks verleend. Dan is “vergunning aanvragen” geen oplossing meer, maar een omweg naar #verdwijnen.
