B12 was in sept in mn bloed 395
wat is verschil tussen injectie en pilvorm?
B1 100 mg in mijn b-complex
In soep doe ik vlees, maar ik eet elke dag weinig vlees, omdat het toch niet echt heel goed is, toch?
@Pike: Ik wil wel veranderen, maar alles geleidelijk aan, anders krijg ik stress
![Smile :) :)](https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/8.0/png/unicode/64/1f642.png)
Deed ik vorig jaar ook, eerst de suiker, toen de e-nummers... het moet leuk blijven, een ontdekking en zo zie je ook wat het echt doet. En wat ik ervoor at, pfff, nou roomijs, chips, snoep, chocola, geen fruit, witmeel, fastfood, bliksoep, weinig goede vet etc etc... Ik at zeg maar wat ik lekker vond. Een hele revolutie heeft plaatsgevonden, en het leek opplaats nog te werken ook. Ik geloofde eerst geen klap van, maar na een aantal maanden stelde ik vast: voeding is toch wel belangrijk... Deze verbetering kan niet tussen mijn oren zitten, want ik had een houding eerst zien en dan geloven.
Echter: nu ik weer zo slecht voel, denk ik: was het dan toch psychisch die verbetering? Je wordt dan heel cynisch en kritisch. Maar ik geloof wel dat voeding heel belangrijk is en dat je gezondheid bepaalt, maar dat het dan niet mijn angst en spanning en moeheid oplost, want dat is dan misschien toch tussen mn oren... Ik dacht met voeding een groot deel op te lossen, in combi met sport en ontspanning. Ik begon er heilig in te geloven, maar nu kreeg ik ff een hele koude douche... Dan denk ik: hoho, ik maak hier een paar denkfouten. Het was de AD-afbouw, het verlies van je schoonvader, ziek zijn (weinig eten en overgeven) etc. en met je voeding was je heus goed bezig.
Weet je wat: wat als ik mijn vetten gewoon als eerste opvoer. Ik gebruikte al redelijk wat al wist ik niet of het goed was. Vet is een smaakmaker
O, en die AD. Ik ben net zo min met mijn kop verslaafd als mijn lichaam! Je mist een stofje denk je in je hersenpan en dat geeft je angst en paniek... ik was er dit jaar juist van aan het genezen... daarom dacht ik: ik kan wel afbouwen en misschien gaat dat wel heel makkelijk. Alleen klachten komen idd terug en je denkt dan dat je dus een stofje mist - je wordt doodsbang dat je niet zonder kan en je gaat weer slikken. Ik ben eerlijk. Al na een week toen ik een dag een dip had en huilende moeders belde: ik kan niet zonder, ik ga weer slikken hoor... En wat zijn ontrekkingsverschijnselen, die van voorbijgaande aard zijn en wat zijn terugkomende klachten van jezelf? Niemand kan het je vertellen en dat maakt je onzeker en je voelt je slechter en dus: slikken maar weer... je moet wel heel sterk zijn om erdoorheen te gaan!
Groenten reken je btw toch niet als koolhydraten. Daar kun je toch niet teveel van eten?
Goed, op de rest reageer ik later, ben nu moe.