Lievergezond
Well-known member
Laatst bewerkt:
Myers-Briggs persoonlijkheidsprofielen
- Onderwerp starter Charza
- Startdatum
Lievergezond
Well-known member
Lievergezond
Well-known member
Lievergezond
Well-known member
Ongeveer 25 procent van de mensen kunnen volgens het MBTI-systeem worden gekwalificeerd als ''intuitiedominant'': zij hebben een intuitiefunctie (het vermogen om om de hoek te kunnen kijken) op de 1e of tweede plaats staan van de volgorde van cognitieve functies die bij elk MBTI-type anders is.
Dit vermogen om in de toekomst te kijken (om de hoek kunnen kijken ''intueren'' als het een werkwoord zou zijn), wordt door Jeff Hoeyberghs als een gebrek omschreven:
De video is een interview met **dr. Jeff Hoeyberghs** (plastisch chirurg) bij **LightHouseTV**, getiteld *"Dr. Jeff Hoeyberghs over macht, spiritualiteit en de cyclus van beschavingen"*.
Tijdstempel waar hij het zegt:
Weet niet of ik het eens ben met de spreker:
het vermogen om vooruit te kunnen kijken en in te grijpen is net zo goed de oorzaak van ellende als het tegengif.
Zie dit:
Hoeyberghs heeft het vlak na 38min30sec over zintuiglijk lijden:
je vereenzelvigen met hetgeen je via de zintuigen waarneemt: dat is ook verraderlijk.
Dat is weer de andere kant van de medaille van wat Hoeyberghs eerder zei:
die andere kant van de zintuiglijkheid is het vermogen om de toekomst in te kunnen kijken:
kun je het 1 goed, gaat het ten koste van de zintuiglijke waarneming en vice versa:
zo is de MBTI opgebouwd.
Hij heeft het n.a.v. een gekozen fragment over het bewustzijn van een octopus (impliciet) over de morfogenetische velden van Rupert Sheldrake (heeft voor Hoeyberghs met bezieling en god te maken).
Dit vermogen om in de toekomst te kijken (om de hoek kunnen kijken ''intueren'' als het een werkwoord zou zijn), wordt door Jeff Hoeyberghs als een gebrek omschreven:
De video is een interview met **dr. Jeff Hoeyberghs** (plastisch chirurg) bij **LightHouseTV**, getiteld *"Dr. Jeff Hoeyberghs over macht, spiritualiteit en de cyclus van beschavingen"*.
Tijdstempel waar hij het zegt:
Weet niet of ik het eens ben met de spreker:
het vermogen om vooruit te kunnen kijken en in te grijpen is net zo goed de oorzaak van ellende als het tegengif.
Zie dit:
Hoeyberghs heeft het vlak na 38min30sec over zintuiglijk lijden:
je vereenzelvigen met hetgeen je via de zintuigen waarneemt: dat is ook verraderlijk.
Dat is weer de andere kant van de medaille van wat Hoeyberghs eerder zei:
die andere kant van de zintuiglijkheid is het vermogen om de toekomst in te kunnen kijken:
kun je het 1 goed, gaat het ten koste van de zintuiglijke waarneming en vice versa:
zo is de MBTI opgebouwd.
Hij heeft het n.a.v. een gekozen fragment over het bewustzijn van een octopus (impliciet) over de morfogenetische velden van Rupert Sheldrake (heeft voor Hoeyberghs met bezieling en god te maken).
Laatst bewerkt:
Mike
Johnny
Well-known member
Waarom blijven oprechte mensen vaak alleen? De waarheid schrikt af: daarom sta je alleen.
Waarom lijken echte, waarachtige en oprechte mensen zo vaak alleen te staan? Niet omdat ze dat willen. Maar omdat ze iets belichamen waar anderen nog niet klaar voor zijn. Ik herken dit ook in mezelf. Ik merk dat ik mensen afschrik, niet vanuit slechte intentie, maar omdat ik iets raak in hen… iets wat ze zelf nog niet volledig kunnen bevatten.
Onbewust voelen ze het. Niet mijn woorden op zich, maar wat eronder ligt. Een verschuiving. Een mogelijke waarheid. En dan komt die ene confronterende gedachte:
“Wat als hij gelijk heeft?” Voor velen is dat ondraaglijk. Want als dat waar zou zijn, dan begint hun hele fundament waarop ze leven te wankelen.
En dat is waar de weerstand, frictie en impulsiviteit ontstaan. Hun onbewuste reptielenbrein gaat dan in de aanval. Blij dat ik niemand tracht te overtuigen, doe ik niet, want iemand overtuigen is eigenlijk iemand aftuigen.
Oprechte mensen draaien niet rond de waarheid heen. Ze verzachten ze niet om ze verteerbaar te maken. Ze spreken vanuit een innerlijk weten. En net dat maakt hen confronterend. Want in een wereld waarin velen maskers dragen, zorgt echtheid voor ongemak. Niet omdat het fout is, maar omdat het doorzichtig maakt wat verborgen wilde blijven. Mijn aanwezigheid is blijkbaar al genoeg om te triggeren.
We leven in een bijzondere tijd. Een woelige zotte tijd. Maar ook een tijd waarin veel naar boven komt. Niet in dualiteit, niet in juist of fout, maar in paradox. Waar tegenstellingen naast elkaar bestaan. Waar waarheid niet langer lineair en duaal is, maar gelaagd. En misschien is dat wat we leren: niet alles begrijpen… maar waarnemen.
Ik voel steeds meer dat ik niet moet deelnemen aan het spel, maar het mag aanschouwen. Alsof ik kijk naar een menselijke soap, de emotionele onvolwassen volwassenen, vol drama, verwarring en strijd… maar tegelijk ook vol schoonheid, groei en bewustwording. En dat vind ik misschien nog het meest fascinerende van alles.
Daniel Derweduwen
Waarom lijken echte, waarachtige en oprechte mensen zo vaak alleen te staan? Niet omdat ze dat willen. Maar omdat ze iets belichamen waar anderen nog niet klaar voor zijn. Ik herken dit ook in mezelf. Ik merk dat ik mensen afschrik, niet vanuit slechte intentie, maar omdat ik iets raak in hen… iets wat ze zelf nog niet volledig kunnen bevatten.
Onbewust voelen ze het. Niet mijn woorden op zich, maar wat eronder ligt. Een verschuiving. Een mogelijke waarheid. En dan komt die ene confronterende gedachte:
“Wat als hij gelijk heeft?” Voor velen is dat ondraaglijk. Want als dat waar zou zijn, dan begint hun hele fundament waarop ze leven te wankelen.
En dat is waar de weerstand, frictie en impulsiviteit ontstaan. Hun onbewuste reptielenbrein gaat dan in de aanval. Blij dat ik niemand tracht te overtuigen, doe ik niet, want iemand overtuigen is eigenlijk iemand aftuigen.
Oprechte mensen draaien niet rond de waarheid heen. Ze verzachten ze niet om ze verteerbaar te maken. Ze spreken vanuit een innerlijk weten. En net dat maakt hen confronterend. Want in een wereld waarin velen maskers dragen, zorgt echtheid voor ongemak. Niet omdat het fout is, maar omdat het doorzichtig maakt wat verborgen wilde blijven. Mijn aanwezigheid is blijkbaar al genoeg om te triggeren.
We leven in een bijzondere tijd. Een woelige zotte tijd. Maar ook een tijd waarin veel naar boven komt. Niet in dualiteit, niet in juist of fout, maar in paradox. Waar tegenstellingen naast elkaar bestaan. Waar waarheid niet langer lineair en duaal is, maar gelaagd. En misschien is dat wat we leren: niet alles begrijpen… maar waarnemen.
Ik voel steeds meer dat ik niet moet deelnemen aan het spel, maar het mag aanschouwen. Alsof ik kijk naar een menselijke soap, de emotionele onvolwassen volwassenen, vol drama, verwarring en strijd… maar tegelijk ook vol schoonheid, groei en bewustwording. En dat vind ik misschien nog het meest fascinerende van alles.
Daniel Derweduwen
Zeer herkenbaar en waar.
Mike
Mike
Forum statistieken
