Kijk uit voor ecofascisme!

Daar gaan we weer met dat gezeik.
Hadden we niet laatst nog teringveel regen gehad?
Da's wel erg snel verdampt.

https://www.rtl.nl/nieuws/politiek/artikel/5628526/watertekort-nederland-maatregelen

Officieel sprake van watertekort, overheid neemt maatregelen​

Vanwege de aanhoudende droogte in Nederland, wordt er opgeschaald van een 'dreigend watertekort' naar een 'feitelijk watertekort', ofwel niveau 2. Dat betekent dat er onvoldoende water beschikbaar is om aan alle behoeften te voldoen. Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat neemt daarom maatregelen.
© ANP
De Rijn staat opvallend laag door de droogte.

Er komt minder water het land binnen via regen en rivieren, terwijl de vraag naar water vanwege de aanhoudende droogte stijgt. Het kabinet verwacht dat deze droogte de komende weken aanhoudt. Hoewel er daarom maatregelen worden genomen, benadrukt het ministerie dat de drinkwatervoorziening 'niet wordt geraakt'. "Drinkwater is en blijft beschikbaar."

Extra maatregelen​

De maatregelen worden per regio ingesteld, op basis van wat er regionaal nodig is. "Denk aan een aangepaste inzet van de stuwen op de Rijntakken, die open of dicht kunnen om het waterpeil te reguleren."

Ook wordt er gekeken naar het voorbereiden van het plaatsen van extra (nood)pompen, worden sluizen minder vaak geschut om de indringing van zout water te beperken en zullen in sommige regio's beperkingen gelden op water uit de grond of beken en sloten te halen. Dat laatste betekent in de praktijk dat niet overal meer gesproeid mag worden door boeren.

Nederland is kurkdroog, en dat heeft flink wat gevolgen​


Verder overweegt het ministerie de stuw bij Hagestein in te zetten om verzilting tegen te gaan. Als de stuw iets open wordt gezet, stroomt er extra zoet water via de Lek naar West-Nederland, wat helpt bij het terugdringen van zout water. Er zou daardoor voldoende zoet water over moeten blijven voor drinkwater, landbouw en natuur.
 
Effe wat anders.

Wist je:
- dat je niet samen met buren een elektriciteitsaansluit mag delen ? Ist verboten !
- dat je maar heel weinig eigen resources nodig hebt om volledig van gas en elektriciteit af te gaan
- heb ik zelf gedaan en kan nu elk jaar rond 2000 euries in me zak houwe
- eenmailige investering van rond wel 1000 euries om energie autonomie te bereiken
- dat als je elke dag in het bos wandelt met een rugzakkie dat je dan genoeg hout kan sprokkelen om je huis comfortabel te verwarmen tot minsten 25 graden zelfs bij extreme koude

Affijn. We worden massaal belazerd en besodemieterd.
 
Effe wat anders.

Wist je:
- dat je niet samen met buren een elektriciteitsaansluit mag delen ? Ist verboten !
- dat je maar heel weinig eigen resources nodig hebt om volledig van gas en elektriciteit af te gaan
- heb ik zelf gedaan en kan nu elk jaar rond 2000 euries in me zak houwe
- eenmailige investering van rond wel 1000 euries om energie autonomie te bereiken

- dat als je elke dag in het bos wandelt met een rugzakkie dat je dan genoeg hout kan sprokkelen om je huis comfortabel te verwarmen tot minsten 25 graden zelfs bij extreme koude

Affijn. We worden massaal belazerd en besodemieterd.

Dat is wel goed gedaan dan: ben ik ook wel benieuwd naar hoe je dat voor elkaar hebt gekregen @Harrie2
 
Servicebedrijf Feenstra levert sinds kort geen diensten meer in een groot deel van Amsterdam. De cv-ketelonderhouder stelt gedwongen te zijn dit besluit te nemen door “de beperkte bereikbaarheid in de binnenstad”. Circa 145.000 mensen hoeven niet aan te kloppen bij de grootste thuisinstallateur van Nederland. “We kunnen onze monteurs hier niet veilig en efficiënt laten werken.”

 
"Krankzinnig. Wie heeft dat bedacht? Data opslaan voor de rest van de wereld. Het levert economisch gezien bijna niets op."

Nederland staat vol met 200 grote #datacenters, maar die verbruiken enorm veel #stroom, evenveel als twee miljoen huishoudens. En het stroomnet zit nu al overvol. Hoogleraar energietransitie
#JanRotmans kan er met zijn verstand niet bij.

Maarja, als vergunningen zijn aangevraagd en toegekend, dan komen ze gewoon... 🤓 #Lelystad

Bron: WNL
 
De "stervende" koraalriffen blijken gewoon te floreren.

Jarenlang werd ons verteld dat 1,5°C opwarming zou leiden tot het afsterven van 90% van de koraalriffen. Inmiddels is die 1,5°C bereikt volgens de officiële datasets, maar de voorspelling kwam niet uit.

Sterker nog: het Great Barrier Reef laat de afgelopen jaren een record aan koraalbedekking zien.
 
Een van de grootste klimaatangstverhalen is de stijging van de zeespiegel, verkocht als bewijs van een dreigende catastrofe.

Maar de gegevens ondersteunen dit niet.

Volgens klimatoloog Dr John Christy: "de zeespiegels stegen ongeveer 12,5 cm per decennium gedurende 8.000 jaar. Daarna stabiliseerde het zich en nu stijgt het slechts ongeveer 2,5 cm per decennium."

Dat is vijf keer langzamer dan de natuurlijke stijging na de laatste ijstijd.

En in de meest recente gegevens is er in de afgelopen 145 jaar geen versnelling geweest.

Er is geen crisis.
Geen versnelling.
En geen reden voor de hysterie.
 
https://www.wyniasweek.nl/nederland-heeft-geen-watertekort-nederland-heeft-een-tekort-aan-lef/
Nederland heeft geen watertekort. Nederland heeft een tekort aan lef

25 juli 2026

Tjeerd Roozendaal, bestuursvoorzitter van Vitens, vertelde afgelopen week aan het FD dat de drinkwatervoorziening vanaf 2035 bij droogte niet meer gegarandeerd is. ‘We moeten inzien dat het ons voorlopig niet gaat lukken om al het benodigde onderhoud uit te voeren.’

Dat is geen zorgelijke blik vooruit, maar een topman die toegeeft zijn kerntaak niet aan te kunnen. Een piloot die voor vertrek omroept dat het ‘voorlopig niet gaat lukken’ om veilig te landen, wordt niet geprezen om zijn eerlijkheid. Hij wordt uit de cockpit gehaald.

Georganiseerde onverantwoordelijkheid​

Eén bestuurder, één bekentenis, één conclusie: opstappen. Niet omdat Roozendaal het watertekort persoonlijk heeft veroorzaakt, maar omdat hij zijn onvermogen om het op te lossen presenteert als bestuurlijke realiteit: ‘We zijn met z’n allen: ministeries, waterschappen, provincies en drinkwaterbedrijven, vergeten naar de lange termijn te kijken.’ Pardon? Je had maar één taak. Zodra falen aan vier bestuurslagen tegelijk wordt toegeschreven, is niemand meer aanspreekbaar en blijft de bestuurder zitten. Dat is georganiseerde onverantwoordelijkheid: iedereen heeft een bevoegdheid, niemand draagt de eindverantwoordelijkheid.

Vergelijk dat met het bedrijfsleven. Een ondernemer die niet vooruitkijkt, gaat failliet. De markt rekent af. Bij een taak die letterlijk inhoudt dat mensen niet zonder drinkwater mogen komen te zitten, gebeurt dat niet. Het drinkwaterbedrijf gaat niet failliet en de bestuurder vertrekt niet vanzelf.

Dit mechanisme heeft een naam: de risico-regelreflex. De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid beschreef die al in 2011 in Evenwichtskunst: na een incident reageert bestuurlijk Nederland met meer regels en controle, ongeacht of die het probleem oplossen.

Internationaal wordt gesproken van blame avoidance: bestuurders richten zich vooral op het vermijden van blaam, niet op het bereiken van het beste resultaat. R. Kent Weaver beschreef dit mechanisme in 1986. Christopher Hood werkte het verder uit in The Blame Game (2011): rigide regels en verwaterde verantwoordelijkheid beschermen vooral de instituties zelf. Een vergunning afgeven die vervolgens verkeerd uitpakt, kan een bestuurder de kop kosten. Een vergunning jarenlang laten liggen kost niemand iets. De schade is verspreid, vertraagd en onzichtbaar. Zolang die asymmetrie bestaat, blijft stilzitten de veiligste keuze, ook als de samenleving daar uiteindelijk veel meer voor betaalt.

Andere belangen​

Bij het stroomnet zien we het terug: scholen draaien op dieselaggregaten en bewoners mogen hun nieuwbouwhuis niet in omdat de stroomaansluiting ontbreekt. Niemand wordt persoonlijk afgerekend.

Bij drinkwater is het nog duidelijker. Vitens meldt al jaren aan Overijssel dat het drinkwaterbelang het aflegt tegen andere belangen, onder meer door de Natura 2000-wetgeving. Een nieuwe waterwinlocatie kost gemiddeld tien tot twintig jaar, niet omdat de techniek ingewikkeld is, maar omdat het afgeven van een vergunning een zichtbaar risico oplevert en uitstel niet.

Daarachter ligt een structureel probleem: meer dan 80 procent van de stikstofgevoelige Natura 2000-gebieden zit boven de kritische depositiewaarde, waardoor vergunningverlening, ook voor waterwinning, juridisch uiterst moeilijk wordt. Het kabinet wilde op 26 juni 2026 tonen dat het wél daadkrachtig kan optreden, met een stikstofpakket van 20 miljard euro. Maar dit is een omstreden pakket: BBB noemt het ‘een frontale aanval op de landbouw’, Farmers Defence Force stapt naar de rechter. Drinkwater is in dit hele debat gewoonweg vergeten.

Een alibi om niet te hoeven kiezen​

Bij Defensie speelt hetzelfde. Fire Point, de grootste drone- en raketbouwer van Oekraïne, vergelijkt onze bureaucratie met ‘rennen met een loodzware rugzak’: anderhalf jaar wachten om te mogen bouwen, tegenover twee dagen in Oekraïne, aldus directeur Sjtilerman. Defensie-expert Hans Huigen noemt die kritiek te kort door de bocht, omdat Nederlandse regels ook zekerheid bieden.

Dat mag zo zijn. Niet elke regel is overbodig. Maar het patroon is bij drinkwater, het stroomnet en defensie hetzelfde: zorgvuldigheid wordt een alibi om niet te hoeven kiezen.

Voor wie nu denkt dat dit om budget draait: aan kapitaal ligt het niet. Pensioenfonds ABP zegt al jaren meer in Nederlandse infrastructuur te willen investeren, maar te weinig geschikte projecten te zien. Het geld gaat in plaats daarvan naar trams in Barcelona en tolwegen in Italië. Het probleem is dus niet een tekort aan geld, maar diezelfde asymmetrie: procedures en rendementseisen maken stilstand aantrekkelijker dan handelen.

Wat nodig is, is een omslag. Geen zetbazen meer op posten waar daadkracht vereist is, maar ondernemende bestuurders die risico durven nemen en resultaten afdwingen.

Het gaat niet alleen om karakter. De beloningsstructuur moet veranderen. Wie niets doet, wordt zelden afgerekend. Wie handelt en een fout maakt, wel. Zolang die asymmetrie blijft bestaan, produceert het systeem steeds hetzelfde type bestuurder, hoeveel personen je ook vervangt.

Bestuurlijke stilstand​

De top moet besluitvaardigheid belonen en aanvaarden dat handelen soms verkeerd uitpakt. Dat is geen pleidooi voor roekeloosheid of slechte kwaliteit, maar voor bestuurders die knopen doorhakken, verantwoordelijkheid afdwingen en blokkades doorbreken.

De overheid wordt geacht ieder risico uit te sluiten, terwijl de samenleving nauwelijks nog accepteert dat iets kan misgaan. Nederland is zo aangeharkt dat vrijwel niets meer mag worden geprobeerd voordat honderd scenario’s zijn afgedekt. Het resultaat is bestuurlijke stilstand.

Het vastlopen heeft concrete oorzaken​

Sinds het interview verscheen, gebeurde het merkwaardigste: niets. Geen crisisberaad, geen ultimatum, geen aftreden. Alleen het interview zelf. In bestuurlijk Nederland geldt het tijdig aankondigen van het eigen dreigende falen kennelijk al als leiderschap.

Roozendaal moet per direct vertrekken. Een bestuurder die publiekelijk toegeeft zijn kerntaak niet te kunnen uitvoeren, hoort te worden vervangen door iemand die het wel probeert. Weigert de raad van commissarissen in te grijpen, dan is die raad onderdeel van het probleem.

Maar alleen zijn vertrek is onvoldoende. Zolang vergunningen structureel vastlopen, produceert het systeem vanzelf een opvolger die over een paar jaar hetzelfde interview geeft. Het vastlopen heeft concrete oorzaken en vereist dus een concrete agenda.

Geef drinkwater een wettelijke voorrangspositie​

Ten eerste: naar Brussel, en niet om vrijblijvend te overleggen. Als de Habitatrichtlijn zwaarder weegt dan drinkwater voor zes miljoen mensen, is de rangorde ontspoord. Nederland moet de Europese Commissie duidelijk maken dat dit stopt. Zo niet, dan moet Nederland dwarsliggen op dossiers waarop het wel stemrecht of vetomacht heeft, zoals de begroting, uitbreiding en sancties. Niet eindeloos polderen, maar een deadline en een geloofwaardig dreigement.

Ten tweede: geef drinkwater een wettelijk verankerde voorrangspositie. Het kabinet sprak in 2023 uit dat het drinkwaterbelang ‘waar nodig en onder strikte voorwaarden’ prioriteit moet krijgen. Dat is vaag genoeg om nooit doorslaggevend te zijn. Maak er een harde regel van, zonder vrijblijvende ontsnappingsclausules.

Ten derde: wijs vastgelopen drinkwaterwinningen van nationaal belang aan voor een rijksprojectprocedure onder de Omgevingswet. Laat het Rijk de verkenning, het projectbesluit en de noodzakelijke vergunningprocedures coördineren, met één verantwoordelijke bewindspersoon en vooraf vastgelegde beslismomenten. Deze projectprocedure wordt al gebruikt voor energie-infrastructuur van nationaal belang. Een procedure van zes jaar, zoals in Overijssel, past niet bij een levensnoodzakelijke voorziening.

Ten vierde: dwing uitvoering af. Het kabinet heeft sinds 2023 een Actieplan Leveringszekerheid Drinkwater, bedoeld om regionale knelpunten in de beschikbaarheid van bronnen en productiecapaciteit vóór 2030 op te lossen. Daarnaast stelde de Algemene Rekenkamer in mei 2025 in Drinkwater onder druk vast dat ook het beleid voor drinkwaterbesparing traag op gang komt. Voor die besparingsdoelen ontbreken tussendoelen, waardoor de minister niet tijdig kan vaststellen of het beleid op schema ligt. De Rekenkamer constateerde bovendien dat de minister onvoldoende zicht heeft op de maatschappelijke gevolgen van regionale drinkwatertekorten.

Voer daarom een publieke, halfjaarlijkse voortgangsrapportage in, gekoppeld aan harde consequenties. Anders volgt over drie jaar opnieuw een interview over 2035.

Wachten mag niet langer de veiligste keuze zijn​

Ten vijfde: verander de beoordelingscriteria. Zolang alleen een mislukte beslissing wordt bestraft en vertraging geen gevolgen heeft, blijft stilzitten rationeel. Weeg doorlooptijd en besluitvaardigheid daarom even zwaar als fouten bij de uitvoering. Geef bestuurders die tijdig, gemotiveerd en binnen hun mandaat beslissen bescherming tegen persoonlijke afrekening.

Geen vrijbrief voor roekeloosheid, maar herstel van een balans die nu uitsluitend voorzichtigheid beloont.

Dat is de werkelijke schoonmaak: niet alleen een ander gezicht bij Vitens, maar een systeem waarin wachten niet langer de veiligste keuze is. Begin bij Roozendaal. Vervang daarna iedere bestuurder die problemen blijft administreren in plaats van ze op te lossen.
 
Laatst bewerkt:

Laden lijkt goedkoop, maar kan onderweg duurder zijn dan tanken​

Tim Wijkman-van Aalst

25 jul 2026 om 14:30

Wie met de auto naar het buitenland gaat, wordt geconfronteerd met grote verschillen in de prijzen voor brandstof en elektriciteit. Niet alleen benzine en diesel verschillen sterk per vakantieland, ook de kosten voor laden lopen uiteen. Daardoor is elektrisch rijden niet overal automatisch goedkoper.

Miljoenen Nederlanders reizen deze zomer met de auto naar landen als Frankrijk, Duitsland, Spanje en Italië. Bij de voorbereiding kijken veel vakantiegangers naar tol, overnachtingen en de route. Maar de kosten voor brandstof en stroom kunnen onderweg ook flink oplopen.
Vooral bij elektrische auto's is de vergelijking ingewikkeld. Een laag laadtarief klinkt voordelig, maar zegt op zichzelf weinig. In een land waar benzine en diesel goedkoop zijn, moet stroom ook goedkoper zijn om financieel voordeel op te leveren.
Een vaste grens van bijvoorbeeld 60 of 70 cent per kilowattuur bestaat daarom niet. Het omslagpunt verschilt per land en hangt af van de plaatselijke brandstofprijs. Ook maakt het uit of een automobilist normaal laadt of gebruikmaakt van een snellader.
NU.nl vergeleek de actuele adviesprijzen voor benzine en diesel en de gemiddelde laadprijzen op de website van de ANWB. Daaruit blijkt dat Spanje voor benzine- en dieselrijders het voordeligste land is. Elektrische rijders zijn met normaal laden vooral in Nederland relatief goedkoop uit. Snelladen is met de gemiddelde tarieven in geen van de onderzochte landen goedkoper dan diesel.

Goedkope stroom is niet overal goedkoop​

Een benzinerijder betaalt in Spanje op basis van de adviesprijs ongeveer 9,13 euro per 100 kilometer bij een gemiddeld verbruik van 1 op 18. Met een dieselauto kost dezelfde afstand ongeveer 7,80 euro, gerekend met een gemiddeld verbruik van 1 op 22. Zoals je hieronder kunt zien, is Spanje in beide gevallen het goedkoopste van de onderzochte landen.
laden-lijkt-goedkoop-maar-kan-onderweg-duurder-zijn-dan-tanken.jpg

Luxemburg volgt bij benzine met ongeveer 9,79 euro per 100 kilometer. Oostenrijk is met 10,38 euro daarna het voordeligst. Nederland is veruit het duurst: 100 kilometer op benzine kost op basis van de adviesprijs ongeveer 13,11 euro.
Diesel is in alle negen landen goedkoper dan benzine. Na Spanje is Luxemburg het voordeligst, met 8,58 euro per 100 kilometer. In Nederland loopt de rekening op tot 10,80 euro.

Omslagpunt verschilt sterk per land​

Bij elektrisch rijden is vooral het tarief per kilowattuur bepalend. Toch bestaat er geen algemeen omslagpunt waarbij laden duurder wordt dan tanken. Dat hangt ook af van de benzine- en dieselprijs in het land.
Uitgaande van een verbruik van 1 kWh per 6 kilometer mag elektriciteit in Nederland bijvoorbeeld ongeveer 79 cent per kilowattuur kosten voordat elektrisch rijden duurder wordt dan benzine. Vergeleken met diesel ligt die grens rond 65 cent.

Normaal laden kost volgens onderzoek van de ANWB gemiddeld 50 cent en is daardoor goedkoper dan beide brandstoffen. Snelladen kost in Nederland gemiddeld 79 cent per kWh en is het daarmee ongeveer even duur als benzine, maar duurder dan diesel.
laden-lijkt-goedkoop-maar-kan-onderweg-duurder-zijn-dan-tanken.jpg

In Spanje liggen de grenzen veel lager doordat benzine en diesel er goedkoop zijn. Laden is daar alleen goedkoper dan benzine als een kilowattuur minder dan ongeveer 55 cent kost. Bij diesel ligt het omslagpunt zelfs rond 47 cent.
Normaal laden kost in Spanje gemiddeld 51 cent. Daarmee is het iets goedkoper dan benzine, maar duurder dan diesel. Bij het gemiddelde snellaadtarief van 60 cent kost 100 kilometer ongeveer 10 euro. Dat is bijna 90 cent meer dan met benzine en ruim 2 euro meer dan met diesel.

Snelladen verslaat benzine alleen in Frankrijk​

Frankrijk is het enige onderzochte vakantieland waar het gemiddelde snellaadtarief lager is dan het omslagpunt voor benzine. Bij 61 cent per kilowattuur kost elektrisch rijden daar ongeveer 10,17 euro per 100 kilometer. Benzine kost 11,24 euro.
Diesel blijft ook in Frankrijk goedkoper, met ongeveer 9,86 euro per 100 kilometer. Om diesel te verslaan, zou het laadtarief onder ongeveer 59 cent moeten liggen.
In België, Duitsland, Italië, Oostenrijk en Zwitserland is zowel normaal laden als snelladen met de gemiddelde tarieven duurder dan benzine en diesel. Oostenrijk valt op: normaal laden kost daar gemiddeld 1,04 euro per kilowattuur, goed voor ruim 17 euro per 100 kilometer. De ANWB baseert de laadtarieven op gegevens uit zijn Onderweg-app van juli 2026.

Abonnement kan de vergelijking veranderen​

Elektrische rijders kunnen de kosten soms flink verlagen met een tijdelijk abonnement bij een snellaadaanbieder. Zo'n abonnement kost volgens de ANWB ongeveer 6 euro per maand. Het stroomtarief kan daardoor dalen tot ongeveer 55 cent per kilowattuur of minder.
Bij een tarief van 55 cent kost elektrisch rijden ongeveer 9,17 euro per 100 kilometer. Dat is in acht van de negen landen goedkoper dan benzine. Alleen in Spanje is benzine dan enkele centen goedkoper.
Diesel blijft lastiger te verslaan. Een laadtarief van 55 cent is goedkoper dan diesel in Nederland, België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk en Zwitserland. In Luxemburg en Spanje moet de stroomprijs verder dalen.
De goedkoopste laadpaal is niet altijd de beste keuze, benadrukt Paul van Selms van UnitedConsumers. "Elektrische rijders moeten niet alleen naar de prijs kijken. Ook de laadsnelheid, de locatie, de drukte en de vraag of een laadpaal werkt, spelen een rol."
Ook een korte omweg kan lonen. Goedkopere tankstations en laadpunten zijn volgens Van Selms vaak niet langs de snelweg of een doorgaande route te vinden. De ANWB adviseert ook om vooraf de tarieven te vergelijken. In onder meer Frankrijk zijn relatief voordelige laadpunten te vinden bij grote supermarkten.
 

Forum statistieken

Onderwerpen
4.708
Berichten
634.337
Leden
8.707
Nieuwste lid
HarryN
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan