Globalisten & Cultureel Marxisme

EINDELIJK wordt duidelijk wie de vreemdgangers zijn, nl. VROUWEN. Vrouw en trouw rijmt op elkaar maar niet met elkaar. Het zijn ook steevast VROUWEN die over een 'open relatie' beginnen.

Mike
 
Ja, en natuurlijk wel direct persoonlijke verantwoordelijkheid afwijzen: "Ik was niks van plan en toch gebeurde het". Hilarisch en treurig tegelijk.
 
They Want You To Believe We Are The Advanced Civilization…✨

Then You Look At Cologne Cathedral. 🏛️

This Is Not Just Decoration.
This Is Geometry, Precision, And Stonework On A Level That Still Leaves People Speechless.

Maybe The Real Mystery Is Not The Building…
But The Knowledge Behind It. ⚡



Mike
 
  • Leuk
Waarderingen: Surv
They Want You To Believe We Are The Advanced Civilization…✨

Then You Look At Cologne Cathedral. 🏛️

This Is Not Just Decoration.
This Is Geometry, Precision, And Stonework On A Level That Still Leaves People Speechless.

Maybe The Real Mystery Is Not The Building…
But The Knowledge Behind It. ⚡



Mike

Precies dat dus.

Jon Levi doet daar veel onderzoek naar.

 
"In een reactie zegt mediadirecteur Akwasi Ansah dat de forse donatie bestaat uit de optelsom van meerdere donaties aan de stichting Vrienden van Zwart."

http://archive.today/2026.05.08-004...nmisbaar-binnen-de-npo-familie/151129778.html
Akwasi Ansah van Omroep Zwart bij een NPO-presentatie. © ANP

Megadonatie voor Omroep Zwart, dat worstelt met ledenverlies, hoog verloop en ziekteverzuim: ’We zijn onmisbaar binnen de NPO-familie’​

Omroep Zwart heeft vorig jaar een gift gekregen van 605.000 euro en dat voorkwam dat de aspirant-omroep in de rode cijfers terechtkwam. Behalve een financieel pittig jaar, kampte de omroep in 2025 volgens het eigen jaarverslag met een ’hoog’ personeelsverloop en een ’aanzienlijk’ gestegen ziekteverzuim. Ook verloor de omroep leden, zo blijkt uit de verantwoording over het afgelopen jaar.​

Pepijn van den Brink
Mediaverslaggever
7 mei 2026

Net als het veelbesproken Ongehoord Nederland (ON) is het ook voor die andere aspirant-omroep, het vrij onzichtbare Omroep Zwart, een onzekere en lastige tijd.
rdak vond in een van de omroephuizen (bij BnnVara) als de publieke omroep in 2029 wordt hervormd, is de toekomst van de omroep zelf nog ongewis.
Al maanden wordt gewacht op het rapport van een evaluatiecommissie, op basis waarvan minister Rianne Letschert (Media, D66) straks mede besluit of Zwart een definitieve plek in het bestel krijgt.

Omroep Zwart blaakt van zelfvertrouwen​

In het jaarverslag van de omroep over 2025 spat het zelfvertrouwen er evengoed vanaf, met allerlei zelfverzekerde en soms ietwat hoogdravende teksten: „In 2025 positioneerden we Omroep Zwart als een constructieve en onmisbare partner binnen de NPO-familie”, zo staat er klip en klaar.
Verderop staat: „Onze missie – nieuwe helden de kracht geven om recht te zetten wat scheef is – gaat niet over schreeuwen, maar over zijn. (...) Onze visie, het geloof dat we mensen kunnen inspireren tot het creëren van een nieuwe status quo, is de motor.” En: „We zijn meer dan een omroep; we zijn een beweging. (....) Een rimpeling in de vijver van het Nederlandse medialandschap. Een rimpeling die, zo geloven we, uitgroeit tot een golf.”
„We zijn meer dan een omroep; we zijn een beweging.”
Omroep Zwart in het eigen jaarverslag
De teksten staan in schril contrast met de minder rooskleurige feiten uit datzelfde jaarverslag. De balans over 2025: minder leden, een hoog personeelsverloop, een aanzienlijke stijging van het ziekteverzuim én een negatief financieel resultaat dat alleen maar kon worden afgewend dankzij een gift van ruim zes ton.
Dat negatieve resultaat van ruim een kwart miljoen euro op de organisatiekosten hing samen met de ’verdere groei van de organisatie, toename van medewerkers en investeringen in HR, digitalisering en structuurversterking’, zo schrijft de omroep.
Die donatie van 605.000 euro kreeg Zwart om een grote ledenwervingscampagne te financieren, die eigenlijk voor 2025 gepland stond. In een reactie zegt mediadirecteur Akwasi Ansah dat de forse donatie bestaat uit de optelsom van meerdere donaties aan de stichting Vrienden van Zwart. „Wij positioneren ons als een ngo die pleit voor een representatief medialandschap, en er zijn mensen die dat doel ondersteunen”, zo zegt hij.

Ledenwervingscampagne​

Die ledenwervingscampagne werd uitgesteld, maar de donatie ervoor in 2025 kwam als geroepen om in de boeken te zorgen voor zwarte in plaats van rode cijfers. De beoogde campagne had Zwart vorig jaar 55.000 nieuwe leden moeten opleveren, maar in plaats daarvan - zonder die campagne - verloor Zwart juist ruim duizend leden. De jonge omroep heeft er nu minder dan 36.000 over, een fractie meer dan het veel bekritiseerde ON.
https://archive.ph/o/J6Swc/https://...ns-de-regels-deel-teruggestort/150647559.html
Wat wel steeg, was het aantal medewerkers bij Omroep Zwart. De omroep bestaat nu uit ruim 25 fte (voltijdsbanen, red.), tegenover 19 fte in 2024. „Gedurende het jaar stroomden 27 medewerkers in en verlieten 18 medewerkers de organisatie, wat resulteerde in een verlooppercentage van 42,4 procent. Dit is hoog voor onze organisatie”, zo erkent de omroep in het jaarverslag.
’Welzijn en werkdruk’ waren volgens de omroep ’belangrijke gespreksonderwerpen’, die tijdens gesprekken met medewerkers daarover naar voren kwamen. Het ziekteverzuim bij de omroep steeg bovendien ’aanzienlijk’, zo meldt Zwart.

Immense druk op de organisatie​

Onder meer mede-oprichter en directeur Gianni Lieuw-A-Soe is langdurig ziek. Hierdoor is ’een immense druk ontstaan op- en in de organisatie’, zo staat in het jaarverslag. Daarom zijn inmiddels een ad-interimbestuurder en een bestuurssecretaris aangesteld. Bovendien is een coachingstraject ingezet om het bestuur te ondersteunen.
„In vijf jaar tijd produceerden wij meer programma’s dan andere omroepen in hun eerste vijf jaar bij elkaar”
Omroep Zwart in het eigen jaarverslag
Zwart verklaart het toegenomen personeelsbestand én het toegenomen aantal freelancers ’doordat er meer producties door Omroep Zwart worden gemaakt’. „In vijf jaar tijd produceerden wij meer programma’s dan andere omroepen in hun eerste vijf jaar bij elkaar”, aldus de omroep.
Uit de lijst programma’s die Zwart opvoert in het eigen jaarverslag, staan echter nauwelijks zelfstandige producties. Het zijn veelal eenmalige uitzendingen of korte reeksen, en dan voornamelijk aankopen of samenwerkingen met andere omroepen of productiemaatschappijen. „Met ’meer programma’s dan andere omroepen’ doelen we op het aantal verschillende titels”, verduidelijkt Ansah die bewering.

Trots op samenwerkingen​

Ansah is ’trots’ op de vele samenwerkingen met andere omroepen en bestrijdt dat samenwerkingen geen zelfstandige producties zijn. „Het is vaak juist een intensievere manier van maken”, zo zegt hij.
https://archive.ph/o/J6Swc/https://...at-ongehoord-nederland-naartoe/148107138.html
Ongehoord Nederland en eerdere nieuwkomers Omroep PowNed en Omroep Max maakten vanaf dag één als omroep - in tegenstelling tot Zwart - wél wekelijkse of dagelijkse uitzendingen. Ansah erkent dat zijn omroep niet de meeste programma-uren maakt en voegt toe dat hij met Zwart ook graag een wekelijks programma wil maken. Maar, zo voegt hij toe: „Dat is nog niet zo eenvoudig.”
 

Femicide nauwelijks genoemd in vonnissen, 'heldere definitie nodig'​


Femicidezaken worden in de rechtszaal niet altijd duidelijk herkend of behandeld als femicide. Dat stellen wetenschappers van de Universiteit Maastricht na onderzoek in opdracht van kennisinstituut WODC. Volgens hen ligt dat mede aan het gebrek aan een heldere juridische definitie van het begrip femicide.
Volgens de woordenboeken wordt onder femicide verstaan: het doden van een vrouw vanwege haar vrouw-zijn. In de praktijk worden andere definities gehanteerd. Zo definieert het Openbaar Ministerie ieder levensdelict tussen (ex-)partners waarvan een vrouw het slachtoffer wordt als femicide. Maar rechters gaan vaak niet zo ver, zeggen de onderzoekers.
De wetenschappers spraken met rechters en officieren van justitie. Ook onderzochten ze 282 rechtszaken uit de periode 2021 tot en met 2024 waarop je het label femicide zou kunnen plakken. In slechts 2 procent van deze zaken gebruikte de rechtbank de term in het vonnis.
"Ik heb wel de indruk dat rechters en officieren een grote bereidheid hebben om een zaak als femicide te benoemen, maar in de onderzochte uitspraken gebeurt dit vaak niet", zegt onderzoeker Laurie Ritzen. Een heldere juridische definitie van het begrip kan volgens haar leiden tot een eenduidigere aanpak en een consistentere afdoening van femicidezaken.

Patronen van geweld​

Volgens de onderzoekers maakt het expliciet erkennen van femicide verschil, omdat daarmee beter zichtbaar wordt dat veel moorden op vrouwen niet op zichzelf staan, maar vaak voortkomen uit patronen van geweld, controle, stalking, misogynie (vrouwenhaat) of eerdere mishandeling. Door zulke signalen eerder te herkennen, zouden politie en justitie sneller kunnen ingrijpen en mogelijk escalatie kunnen voorkomen.
Omdat het nu vaak niet expliciet wordt benoemd, blijft het onduidelijk op welke manier de kenmerken van femicide zijn meegewogen. Ritzen: "We zien dat in 40 procent van de femicidezaken het geweldsverleden tussen slachtoffer en dader wordt meegenomen in de strafmotivering. Als dat gebeurt, worden de straffen altijd hoger. Van die andere 60 procent weten we niet of de rechter heeft meegewogen dat er eerder sprake van geweld was."

Definitie femicide​

De onderzoekers gebruiken zelf de internationale definitie van de VN-organisatie UNODC. Volgens die definitie vallen levensdelicten op vrouwen door een (ex-)partner of familielid automatisch onder femicide. Als de dader een onbekende is, geldt een van de volgende criteria:

  • het slachtoffer had eerder te maken met fysiek, seksueel of psychisch geweld door de dader.
  • het slachtoffer was slachtoffer van uitbuiting, zoals mensenhandel, gedwongen arbeid of slavernij.
  • het slachtoffer werd voorafgaand aan de moord gegijzeld of tegen haar wil vastgehouden.
  • het slachtoffer werkte in de seksindustrie.
  • er was sprake van seksueel geweld voor, tijdens of na de moord.
  • het lichaam van het slachtoffer werd verminkt.
  • het lichaam werd op een openbare plek achtergelaten.
  • het slachtoffer werd uitgekozen vanwege vrouwenhaat of vooroordelen tegen vrouwen.
In het onderzoek is ook gekeken naar de manier waarop andere landen femicide juridisch aanpakken. Zo hebben Cyprus en Italië femicide als afzonderlijk strafbaar feit opgenomen in het wetboek van strafrecht. Ritzen: "Cyprus heeft eigenlijk een aparte status gegeven aan doodslag op vrouwen. Maar we hebben nog geen zicht op hoe dit in de praktijk uitpakt."
Spanje kiest voor een andere aanpak en werkt met gespecialiseerde rechtbanken voor gendergerelateerd geweld. Daardoor wordt dit soort zaken behandeld door speciaal opgeleide rechters en officieren van justitie. Daarnaast hanteert Spanje één vaste juridische definitie van femicide: "de moord op een vrouw door een man vanuit machismo of misogynie (vrouwenhaat)".

Laat de definitie van femicide aan de politiek over.

Laurie Ritzen, onderzoeker Universiteit Maastricht
De onderzoekers wijzen erop dat zo'n aparte status voor vrouwen op gespannen voet staat met het idee dat iedereen voor de wet gelijk is. Ritzen: "Maar door het begrip genderneutraal te maken, loop je het risico dat de specifieke gendergerelateerde context naar de achtergrond verdwijnt en dat de definitie dan veel te breed wordt."
Een goede definitie van femicide zorgt volgens de onderzoekers voor meer zichtbaarheid, betere registratie en explicietere erkenning van het probleem. Ook kan het bijdragen aan meer specialistische kennis bij politie en justitie. "Maar ik zou het aan de politiek overlaten hoe femicide gedefinieerd moet worden", zegt Ritzen. "Al geldt wel: hoe vaster het begrip wordt omlijnd, hoe makkelijker het toepasbaar is."
 
Er bestaat geen femicide. Er worden soms vrouwen vermoord, maar femicide impliceert structurele vrouwenmoord. Net zomin bestaat er blanke genocide. Er worden blanken vermoord, maar dit is evenmin structureel. Dit soort gewauwel komt enkel.voort uit identiteitspolitiek en bijbehorend slachtofferschap.

Mike
 

Caroline van der Plas doet examen Nederlands en schrikt van de keuze van de onderwerpen: genderbewuste taal en ’quiet quitting’. „Het is absoluut niet de leefwereld van de jongeren buiten de Randstad.” © Robert Hoetink

’Dit is niet de leefwereld van de jongeren buiten de Randstad’​

Caroline van der Plas maakt centraal examen Nederlands en schrikt: ’Dit is wel linkse materie, zeg’​

Juul Schepens

11 mei 2026

Vooral het deel over genderbewuste taal springt er voor Van der Plas uit. In een NRC-artikel moesten leerlingen zich buigen over de vraag hoe het Nederlands omgaat met gender. Over ’hij’, ’zij’ en ’hen’, over beroepsnamen als ’politieman’ en ’politieagente’ en over de mogelijkheid om daar neutralere vormen als ’politiepersoon’ aan toe te voegen.
Ook kregen leerlingen zinnen voorgelegd als: ’Waar het gender betreft, is de Nederlandse taal een log, ouderwets en anachronistisch systeem, waarin de man nog altijd als ongenaakbare standaard geldt.’

’Politiemens, politievrouw, who cares’​

Van der Plas kan er weinig mee. „Politiemens, politievrouw, who cares, denk ik dan. De hoofdlijn, dat vrouwen gelijkwaardig moeten zijn qua werk, vind ik natuurlijk een goede discussie. Maar dat zit niet specifiek in taal.”
https://archive.ph/o/2YiKq/https://...elen-van-taalunie-hierogliefen/151365846.html
Ze wijst op een vrouwelijke collega die bij de brandweer werkt. „Zij is brandweerman. Daar is ze juist trots op. Er was laatst heisa over een taalgids (inclusieve taalgids van LAKS, red.) over dat het dan brandweerkracht moet zijn. Dat wil zij helemaal niet. Zij wil gewoon brandweerman heten, want zo heet dat nou eenmaal. Er wordt tegenwoordig veel te krampachtig over gedaan.”

’Wereld die vooral in de Randstad speelt’​

Volgens Van der Plas staat niet alleen het gender-onderdeel ver af van veel leerlingen, maar ademt het hele examen een wereld die volgens haar vooral in de Randstad speelt.
Ze wijst op de gebruikte bronnen. „Je ziet vooral landelijke media terug, zoals NRC en de Volkskrant. Niet van lokale media. Geen teksten over wat er in de regio speelt. Voor veel mensen staat dit ver van hun belevingswereld af. Die zijn helemaal niet met zulke onderwerpen bezig.”

Teksten lezen over ’quiet quitting’ en Generatie Z​

Ook het onderdeel over jongeren en werkmentaliteit roept bij haar vragen op. Leerlingen moesten meerdere teksten lezen over quiet quitting, Generatie Z en het beeld dat jongeren liever lui dan moe zouden zijn. Leerlingen moesten uit de teksten halen welke beelden er over jongeren op de werkvloer bestaan, welke argumenten daarvoor worden gegeven en welke woorden een oordeel verraden.
https://archive.ph/o/2YiKq/https://...n-laks-opent-nieuwe-stresslijn/151237350.html
Van der Plas herkent het beeld van jongeren die niet willen werken niet. „Ik merk dat jongeren hier juist graag willen werken. Ze zijn jeugdtrainer, hebben een bijbaantje op de boerderij, zijn actief in het sociaal-maatschappelijk leven.”
Tegelijkertijd vindt ze het onderwerp wel interessant. Van der Plas kende de term quiet quitting nog niet. „Iedereen zegt steeds dat deze generatie zo anders en lui is. Ik vond die tekst wel leuk, omdat je door verschillende soorten input een andere kijk erop krijgt.”
Caroline van der Plas is bezig met haar examen Nederlands.

Caroline van der Plas is bezig met haar examen Nederlands. © Robert Hoetink
Een voorbeeld uit het examen valt Van der Plas op. In een Volkskrant-artikel zegt Kimberley Snijders van de Nationale Jeugdraad dat jongeren minder waarde hechten aan een huis of auto. Een huis is voor veel jongeren toch onbetaalbaar en een auto zou ’niet handig en slecht voor het milieu’ zijn.

’Dat denken echt alleen studenten in Amsterdam’​

Van der Plas ziet dat anders. „Dat een huis voor veel jongeren onbetaalbaar is, snap ik nog wel. Maar een auto slecht voor het klimaat? Dat denken echt alleen studenten in Amsterdam.”
Volgens Van der Plas zit daar de crux. Het examen is volgens haar inhoudelijk best te doen, maar de wereld achter de teksten voelt voor jongeren buiten de Randstad minder dichtbij.
„Ook al doe je havo en ben je intelligent genoeg om het examen goed te maken, voor een aantal mensen wordt het moeilijker omdat ze zich eerst moeten verdiepen in: speelt dit ook nog in de samenleving?”
 
Het heeft me een tijdje gekost om daarmee in het reine te komen. Ik was in ontkenning en dacht dat ik de dingen misschien verkeerd zag. De menselijke geest is volstrekt niet in staat zijn eigen geestelijke gezondheid te beoordelen. Maar er gebeurde geleidelijk iets dat mij hielp mijn toestand onder ogen te zien: de overheid heeft zeer behulpzaam verklaard wie wel en wie geen extremist is. En na het doornemen van al hun criteria ben ik tot de conclusie gekomen dat ik niet krankzinnig was, maar onbewust aan mijn aandoening leed. Met de hulp van de overheid ben ik als het ware uit de kast gekomen en heb ik hun diagnose volledig aanvaard: chronisch extremist.

Ik ben een extremist omdat ik wil dat mijn volk mijn volk blijft en niet etnisch wordt veranderd ten behoeve van een universalistische agenda.
Ik ben een extremist omdat ik onze soevereine grond niet wil afstaan aan binnenvallende bevolkingen.
Ik ben een extremist omdat ik niet wil leegbloeden om een staat te financieren die meer geeft om wortelloze zwervers, illegale migranten, buitenlandse proxy-oorlogen en onbeperkt humanitarisme dan om zijn eigen burgers.
Ik ben een extremist omdat ik de geschiedenis van mijn volk waardeer en weiger op mijn knieën te gaan in eeuwige boetedoening voor historische misdaden.
Ik ben een extremist omdat de standaardverhalen van de gevestigde media mij doen kokhalzen.
Ik ben een extremist omdat ik de vlag van mijn natie voer. Niet uit oppervlakkig nationalisme, maar als symbool van alles waar mijn volk voor staat.
Ik ben een extremist omdat ik mij ziek voel telkens wanneer onze slappe, liegende, slijmerige, intrigerende en laffe politici spreken.
Ik ben een extremist omdat ik woedend ben dat ons volk wordt overspoeld met leugens.
Ik ben een extremist omdat ik weiger alle morele imperatieven te aanvaarden van een fundamenteel immorele en leugenachtige overheid.
Ik ben een extremist omdat ik razend ben over het verraad van onze regeringen aan hun primaire taak: de verdediging van hun volk en hun grondgebied.
Ik ben een extremist omdat ik kook van woede als ik denk aan het Brusselse zwijnentuig met hun gezichten diep in de voederbak.
Ik ben een extremist omdat ik denk dat de combinatie van corruptie en verstikkende bureaucratie het dagelijks brood is van de Brusselse apparatsjiks.
Ik ben een extremist omdat ik de schandalige dubbele standaarden in onze rechtssystemen niet kan verdragen.
Ik ben een extremist omdat ik het haat dat ik via belastingen beroofd word van elke welvaart die ik door hard werken zou kunnen opbouwen.
Ik ben een extremist omdat de overheid huisvesting en voedsel geeft aan nieuwkomers die hier geen cent belasting hebben betaald, terwijl mijn kinderen geen huis zullen kunnen betalen.
Ik ben een extremist omdat ik denk dat het voeren van oorlog tegen boeren en het in gevaar brengen van onze voedselzekerheid krankzinnig is en de zwaarste straffen verdient.
Ik ben een extremist omdat onze beroepspolitici, die nooit echte banen hebben gehad, alles verprutsen. Elk beleid dat zij maken beperkt, blokkeert, verwart, schaadt en vernietigt.
Ik ben een extremist omdat het kostbare groene idealisme van onze zogenaamde leiders onze economieën tot derdewereldstatus reduceert.
Ik ben een extremist omdat ik denk dat er slechts twee geslachten zijn.
Ik ben een extremist omdat ik geloof dat overheden onze kinderen niet zouden moeten opvoeden.
Ik ben een extremist omdat ik diep geschokt ben door het feit dat onze zogenaamde gezondheidszorg uitsluitend bestaat om je tot je laatste cent uit te persen vóór je sterft, en geen enkele motivatie heeft om je te genezen.
Ik ben een extremist omdat wij vrij moeten zijn om elke ideologie en religie te bekritiseren die onze levenswijze en ons volk haat. Dit omvat zowel het jodendom als de islam en het christendom.
Ik ben een extremist omdat ik elke dag aan mijn voorouders denk en dankbaar ben voor het leven dat zij mij hebben gegeven.
Ik ben een extremist omdat ik geloof dat het aborteren van miljoenen baby’s eenvoudigweg kwaadaardig is.
Ik ben een extremist omdat vrouwen de keuze moeten krijgen hun rol als moeders te vervullen en niet gedegradeerd mogen worden tot loonslaven van een parasitair systeem.
Ik ben een extremist omdat biologische rassen echt zijn, omdat er schoonheid is in elk van hen, en omdat elk ras bij zichzelf zou moeten blijven. Niet uit haat, maar om het voortbestaan van alle volkeren te verzekeren.
Ik ben een extremist omdat ik er diep van overtuigd ben dat goed en kwaad objectief bestaan, en ik niets dan minachting voel voor het moreel relativisme van onze moderne tijd.
Ik ben een extremist omdat ik geloof dat we een of andere religieuze structuur nodig hebben als oriënterend centrum om onze samenleving rond op te bouwen.
Ik ben een extremist omdat ik een afkeer heb van democratie en de heerschappij van het gemiddelde.
Ik ben een extremist omdat ik denk dat de besten en meest begaafden zouden moeten regeren, in plaats van de slechtsten en meest talentloze.
Ik ben een extremist omdat ik geloof dat hoge cultuur het werk is van een cultuurdragende laag van de meest uitmuntende binnen een bevolking, en dat echt talent uiterst zeldzaam is.
Ik ben een extremist omdat ik een diepe afkeer voel van de degeneratie die overal in onze openbare ruimte aanwezig is.
Ik ben een extremist omdat ik mij verzet tegen de introductie van seksueel afwijkende ideeën bij basisschoolkinderen.
Ik ben een extremist omdat ik denk dat hogeschool- en universitaire diploma’s hun betekenis in termen van geleerdheid vrijwel volledig hebben verloren.
Ik ben een extremist omdat ik geloof dat man en vrouw zijn als magnetisme en elektriciteit: ze hebben elkaar nodig om te functioneren, maar zijn fundamenteel verschillend, net als hun rollen.
Ik ben een extremist omdat ik een diepe verbondenheid voel met de grond waarop ik leef. Mijn volk heeft hier aantoonbaar duizenden jaren gewoond.
Ik ben een extremist omdat ik de neiging heb te moeten overgeven telkens wanneer een Davos-aanbidder mij komt vertellen dat ik mijn ecologische voetafdruk moet verkleinen, terwijl hij daarheen vloog met een privéjet.
Ik ben een extremist omdat ik niets geef om prekerige beroemdheden. Maak gewoon films en houd je mond. Er is al jaren geen fatsoenlijke film meer gemaakt, dus jullie zijn irrelevant.
Ik ben een extremist omdat ik contant geld wil gebruiken en vind dat banken en de overheid niets te zoeken hebben in mijn financiële zaken.
Ik ben een extremist omdat ik weigerde door alle hoepels van de overheid te springen tijdens de coronahysterie.
Ik ben een extremist omdat ik rauwe melk drink.
Ik ben een extremist omdat ik kweekvlees, insecten of andere kunstmatige voeding verwerp.
Ik ben een extremist omdat de misplaatste hoop op een volledig geëlektrificeerde toekomst ronduit dom is.
Ik ben een extremist omdat ik denk dat het diep beschamend is dat we biljoenen uitgeven aan AI-infrastructuur die vrijwel geen productiviteitswinst oplevert.
Ik ben een extremist omdat ik nooit zal toestaan dat een staatsfunctionaris mijn kinderen meeneemt om te vechten in hun globalistische oorlogen.
Ik ben een extremist omdat ik geloof dat Israël niet immuun is voor kritiek vanwege wat er in de Tweede Wereldoorlog is gebeurd.
Ik ben een extremist omdat ik geloof dat ware geluk ligt in het vervullen van mijn plichten en verantwoordelijkheden, niet in materialisme en hedonisme.
Ik ben een extremist omdat ik geloof dat ons volk in de eerste plaats een spirituele focus zou moeten hebben.
Ik ben een extremist omdat ik geloof dat de overheid anti-blanke haat bevordert.
Ik ben een extremist omdat ik een tuin heb en een deel van mijn eigen voedsel verbouw.

Ik kan nog wel even doorgaan. Maar volgens deze overheidslijst ben ik duidelijk een extremist. En ik moet toegeven dat het behoorlijk bevrijdend is om eindelijk mijn aandoening volledig te omarmen.
 

Mascicide

https://www.nu.nl/buitenland/639577...e-haar-man-vergiftigde-krijgt-levenslang.html

Amerikaanse kinderboekschrijfster die haar man vergiftigde krijgt levenslang​

Nienke Groenewoud

14 mei 2026
Een Amerikaanse vrouw die een kinderboek over rouw schreef nadat ze haar echtgenoot had vergiftigd is veroordeeld tot levenslang zonder mogelijkheid tot vervroegde vrijlating. Volgens de rechter is de moeder van drie "te gevaarlijk om ooit vrij te komen".
Kouri Richins (35) werd in maart schuldig bevonden aan moord. Ze had in 2022 vijf keer de dodelijke dosis fentanyl in de cocktail van haar man Eric gedaan.
Volgens justitie had Richins miljoenen aan schulden en was ze van plan een toekomst met een andere man op te bouwen. Dat bleek uit sms-berichten tussen haar en die man. Zonder dat haar man Eric het wist, had ze levensverzekeringen op zijn naam afgesloten. Ze dacht ten onrechte dat ze na zijn dood meer dan 4 miljoen dollar zou erven.
Een jury achtte haar ook schuldig aan vier andere misdrijven, waaronder verzekeringsfraude, valsheid in geschrift en poging tot moord. Eerder in 2022 had ze al geprobeerd haar man te vergiftigen met een broodje met fentanyl.
Na de dood van haar man schreef Richins een kinderboek. Het was volgens haar bedoeld om haar drie zonen te helpen met de rouwverwerking.

 
Laatst bewerkt:

Forum statistieken

Onderwerpen
4.686
Berichten
627.178
Leden
8.703
Nieuwste lid
byvanck
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan