Geraffineerde voeding - suiker

Jocoma

Member
Geraffineerde suikers zijn schadelijk voor onze gezondheid en worden gerelateerd aan diverse (welvaarts) ziekten zoals hart & vaatziekten, dementie, kanker, ..etc
Dit is van toepassing op zowel de bekende kristal- of tafelsuiker (bietensuiker) alswel andere kunstmatige zoetstoffen zoals
acesulfaam-k , sucralose, aspartaam, xylitol, maar ook steviasuiker...etc.

Vraag ; bestaan er ook echt veilige zoetsoffen voor bv diabetes patienten ? Of vallen alle zoetstoffen onder zg. geraffineerde voeding, en dus niet veilig voor diabetespatienten ? bananenpoeder ? yaconsuiker , monkfruit (Luo han guo ) zoetstof ....
 
je moet kijken wat suiker Doet voor diabetici.

in groente en fuit zit ook suiker

Diabetes natuurlijk behandelen. (zoeken)
 
Dit artikel komt van BIOK opleidings-instituut

LUV: laag urinezuur dieet (lower uric values)
Regulier wordt aangenomen dat urinezuur een onschadelijke vorm van ‘metabool afval’ is ofwel een bijproduct van onze normale fysiologie. Het LUV-dieet – Lower Uric Values - wordt in dat licht soms gezien als nieuwste dieethype. Neuroloog David Perlmutter houdt in zijn nieuwe boek Drop Acid: The Surprising New Science of Uric Acid – The Key to Losing Weight, Controlling Blood Sugar, and Achieving Extraordinary Health, een pleidooi voor nieuwe wetenschap over zelfs bescheiden verhogingen van urinezuur en de schadelijke langetermijngevolgen hiervan. Het gaat er dus niet zo zeer om dat het LUV-dieet een wonderdieet zou zijn om af te vallen, maar om het gegeven dat zelfs licht verhoogde urinezuurwaardes een voorbode zijn van metabole verstoringen en toekomstige ernstige pathologie. Hoe werkt het precies?

Urinezuur gekoppeld aan chronische aandoeningen

Urinezuur kan worden onderzocht in het bloed, maar is vaak alleen bekend bij mensen met jicht of nierstenen. Ook artsen zien urinezuur nog te veel als een onschuldige omstander die pas problematisch wordt bij een erg hoge waarde. In de realiteit is een verhoogde urinezuurwaarde veel meer dan alleen een risicofactor voor jicht of nierproblemen. Het is een gemeenschappelijke factor onderliggend aan een aantal chronische aandoeningen, waaronder obesitas, insulineresistentie, type 2-diabetes, niet-alcoholische leververvetting (NAFLD), hypertensie, coronaire hartziekte, beroerte en neurologische aandoeningen zoals de ziekte van Alzheimer.

De risico’s van fructose

Voor zijn boek maakte Perlmutter gebruik van het werk van Dr. Richard Johnson, urinezuurexpert en nefroloog aan de Universiteit van Colorado. Asymptomatische hyperurikemie, voornamelijk veroorzaakt door overmatige inname van fructose, blijkt vooraf te gaan aan de ontwikkeling van verhoogde bloedglucose, hypertensie, dyslipidemie, gewichtstoename en chronische ontsteking.

Meer dan een eeuw geleden herkende de Schotse arts Haig al een verband tussen verhoogde urinezuurniveaus en aandoeningen zoals migraine, depressie, epilepsie, diabetes, obesitas en hart- en vaatziekten. Haig ging uit van purines als belangrijkste oorzaak van verhoogde urinezuurspiegels en pleitte voor een purinevrij dieet. Perlmutter stelt dat in onze huidige maatschappij fructose een veel belangrijkere boosdoener is dan purines. Het LUV-dieet benadrukt het verminderen van fructose. Het advies is daarnaast ook om purinerijk vlees en vis te verminderen, maar niet volledig te vermijden.

Urinezuur en metabole processen

Urinezuur staat centraal in regulerende mechanismen die betrokken zijn bij onze meest fundamentele metabole processen. Een stijging van urinezuur mag dan ook als waarschuwing worden gezien van een verstoring in de stofwisseling. Deze metabole verstoringen liggen aan de basis van de hierboven genoemde chronische degeneratieve aandoeningen, de belangrijkste oorzaken van sterfte wereldwijd. Ook Alzheimer is een manifestatie van metabole disfunctie. Het is dus enorm belangrijk om het metabole evenwicht te herstellen om zo de metabole gezondheid terug te krijgen. Net zoals BMI, bloeddruk, nuchtere bloedsuikerspiegel en nuchtere bloedinsuline belangrijke parameters hiervoor zijn, is de urinezuurwaarde dat ook.

Normale versus optimale urinezuurgehalten

Normaalwaarden worden gebaseerd op wat gemiddeld is in een grote groep mensen. Perlmutter stelt dat gemiddeld 88% van de volwassen Amerikanen ten minste één component heeft van het metabool syndroom. Slechts één op de acht Amerikanen is dus metabool gezond. Een derde is obees. In België en Nederland liggen deze percentages lager, maar nog altijd te hoog. Normaal is dus zeker niet optimaal. Bij laboratoriumnormen boven 7 mg/dL begint urinezuur neer te slaan in het bloed en vormt kristallen (nierstenen en jicht). Een significante toename van cardiovasculaire en andere problemen is echter al zichtbaar bij 5,5 mg/dL. Optimaal voor de gezondheid is dus 5,5 mg/dL en bij voorkeur nog lager.

Verhoogd urinezuur bedreigt de insulinegevoeligheid

Verhoogde urinezuurwaardes bedreigen de insulinegevoeligheid door bedreiging van de productie en functie van stikstofmonoxide (NO). NO heeft ten minste twee belangrijke functies. Wanneer NO actief is, ontspannen de bloedvaten. Dat verbetert de bloedtoevoer. Verhoogd urinezuur bedreigt dus de bloedtoevoer naar onze belangrijkste organen en leidt dus tot een significant verhoogd risico op overlijden door een beroerte. Door NO kan insuline zich binden aan de receptor op de cellen, waar het zijn werk doet bij het toelaten van glucose in de cellen. Verhoogd urinezuur kan dus leiden tot meer insulineresistentie, via een nog onbekend mechanisme.

Verhoogd urinezuur activeert AMP-deaminase

Een laatste schadelijk effect van verhoogd urinezuur is dat het AMP-kinase (AMPK) uitschakelt en het boosaardige broertje AMP-deaminase (AMPD) activeert. Wanneer fructose wordt gemetaboliseerd tot urinezuur wordt adenosinetrifosfaat (ATP) verbruikt. Het eerste enzym bij de afbraak van fructose is fructokinase, dat ATP omzet in adenosinedifosfaat (ADP). ADP wordt vervolgens omgezet in adenosinemonofosfaat (AMP). Een van de manieren waarop ons lichaam AMP afhandelt, is door activatie van AMP-kinase (AMPK). Dit helpt vet te verbranden voor energie, vermindert de opslag van vet en vermindert gluconeogenese. Fysieke oefening, maar ook quercetine, kan AMPK activeren. Het houdt ons gezond, houdt onze bloedsuikerspiegel in balans en stelt ons in staat om vet te verbranden.

Activering van AMDK werkt echter precies tegenovergesteld. Het verhoogt de opslag van vet, verhoogt de productie van vet, vermindert het gebruik van vet als energiebron, verhoogt gluconeogenese en verergert mitochondriale disfunctie.

Hoe kun je urinezuur verlagen?

Het is dus belangrijk om het voedingspatroon dat Perlmutter voorstaat niet zo zeer te zien als het zoveelste dieet maar als een manier om de verzuring die kan worden veroorzaakt door een overmaat aan fructose een halt toe te roepen en in te zetten op preventieve gezondheidszorg. Dat kun je doen met een gezond voedingspatroon met specifieke aandacht voor:

  • Beperk de inname van alcohol en fructose (25 gram/dag) uit bewerkte producten zoals brood & gebak, sauzen, fruitsap, frisdrank en alcoholische dranken.
  • Let op: non-alcoholisch bier en wijnen kunnen ook heel wat fructose bevatten!
  • Zet meer in op vezels (30 – 45 gram per dag) en kaliumrijke seizoensgroenten – zoals in de zomer: andijvie, artisjok, bloemkool, komkommer en koolrabi.
    Fruitsoorten rijk aan kalium en laag in fructose zijn: verse abrikozen en pruimen.
  • Eet dagelijks volgens de kleuren van de regenboog: aanvoer van voldoende antioxidanten.
  • Toevoeging van 5 belangrijke nutriënten (bij (licht) verhoogde waarden) die ondersteunen: dagelijks 500 mg quercetine, 100 mg luteoline, 1000 mg DHA, 500 mg vitamine C en 1200 mg chlorella.
  • Bespreek met een arts de overweging voor het geneesmiddel allopurinol indien na deze interventies het urinezuur nog altijd te hoog blijft.

Meer lezen over de effecten van urinezuur?

Referenties

 
Dit artikel komt van BIOK opleidings-instituut

LUV: laag urinezuur dieet (lower uric values)
Regulier wordt aangenomen dat urinezuur een onschadelijke vorm van ‘metabool afval’ is ofwel een bijproduct van onze normale fysiologie. Het LUV-dieet – Lower Uric Values - wordt in dat licht soms gezien als nieuwste dieethype. Neuroloog David Perlmutter houdt in zijn nieuwe boek Drop Acid: The Surprising New Science of Uric Acid – The Key to Losing Weight, Controlling Blood Sugar, and Achieving Extraordinary Health, een pleidooi voor nieuwe wetenschap over zelfs bescheiden verhogingen van urinezuur en de schadelijke langetermijngevolgen hiervan. Het gaat er dus niet zo zeer om dat het LUV-dieet een wonderdieet zou zijn om af te vallen, maar om het gegeven dat zelfs licht verhoogde urinezuurwaardes een voorbode zijn van metabole verstoringen en toekomstige ernstige pathologie. Hoe werkt het precies?

Urinezuur gekoppeld aan chronische aandoeningen

Urinezuur kan worden onderzocht in het bloed, maar is vaak alleen bekend bij mensen met jicht of nierstenen. Ook artsen zien urinezuur nog te veel als een onschuldige omstander die pas problematisch wordt bij een erg hoge waarde. In de realiteit is een verhoogde urinezuurwaarde veel meer dan alleen een risicofactor voor jicht of nierproblemen. Het is een gemeenschappelijke factor onderliggend aan een aantal chronische aandoeningen, waaronder obesitas, insulineresistentie, type 2-diabetes, niet-alcoholische leververvetting (NAFLD), hypertensie, coronaire hartziekte, beroerte en neurologische aandoeningen zoals de ziekte van Alzheimer.

De risico’s van fructose

Voor zijn boek maakte Perlmutter gebruik van het werk van Dr. Richard Johnson, urinezuurexpert en nefroloog aan de Universiteit van Colorado. Asymptomatische hyperurikemie, voornamelijk veroorzaakt door overmatige inname van fructose, blijkt vooraf te gaan aan de ontwikkeling van verhoogde bloedglucose, hypertensie, dyslipidemie, gewichtstoename en chronische ontsteking.

Meer dan een eeuw geleden herkende de Schotse arts Haig al een verband tussen verhoogde urinezuurniveaus en aandoeningen zoals migraine, depressie, epilepsie, diabetes, obesitas en hart- en vaatziekten. Haig ging uit van purines als belangrijkste oorzaak van verhoogde urinezuurspiegels en pleitte voor een purinevrij dieet. Perlmutter stelt dat in onze huidige maatschappij fructose een veel belangrijkere boosdoener is dan purines. Het LUV-dieet benadrukt het verminderen van fructose. Het advies is daarnaast ook om purinerijk vlees en vis te verminderen, maar niet volledig te vermijden.

Urinezuur en metabole processen

Urinezuur staat centraal in regulerende mechanismen die betrokken zijn bij onze meest fundamentele metabole processen. Een stijging van urinezuur mag dan ook als waarschuwing worden gezien van een verstoring in de stofwisseling. Deze metabole verstoringen liggen aan de basis van de hierboven genoemde chronische degeneratieve aandoeningen, de belangrijkste oorzaken van sterfte wereldwijd. Ook Alzheimer is een manifestatie van metabole disfunctie. Het is dus enorm belangrijk om het metabole evenwicht te herstellen om zo de metabole gezondheid terug te krijgen. Net zoals BMI, bloeddruk, nuchtere bloedsuikerspiegel en nuchtere bloedinsuline belangrijke parameters hiervoor zijn, is de urinezuurwaarde dat ook.

Normale versus optimale urinezuurgehalten

Normaalwaarden worden gebaseerd op wat gemiddeld is in een grote groep mensen. Perlmutter stelt dat gemiddeld 88% van de volwassen Amerikanen ten minste één component heeft van het metabool syndroom. Slechts één op de acht Amerikanen is dus metabool gezond. Een derde is obees. In België en Nederland liggen deze percentages lager, maar nog altijd te hoog. Normaal is dus zeker niet optimaal. Bij laboratoriumnormen boven 7 mg/dL begint urinezuur neer te slaan in het bloed en vormt kristallen (nierstenen en jicht). Een significante toename van cardiovasculaire en andere problemen is echter al zichtbaar bij 5,5 mg/dL. Optimaal voor de gezondheid is dus 5,5 mg/dL en bij voorkeur nog lager.

Verhoogd urinezuur bedreigt de insulinegevoeligheid

Verhoogde urinezuurwaardes bedreigen de insulinegevoeligheid door bedreiging van de productie en functie van stikstofmonoxide (NO). NO heeft ten minste twee belangrijke functies. Wanneer NO actief is, ontspannen de bloedvaten. Dat verbetert de bloedtoevoer. Verhoogd urinezuur bedreigt dus de bloedtoevoer naar onze belangrijkste organen en leidt dus tot een significant verhoogd risico op overlijden door een beroerte. Door NO kan insuline zich binden aan de receptor op de cellen, waar het zijn werk doet bij het toelaten van glucose in de cellen. Verhoogd urinezuur kan dus leiden tot meer insulineresistentie, via een nog onbekend mechanisme.

Verhoogd urinezuur activeert AMP-deaminase

Een laatste schadelijk effect van verhoogd urinezuur is dat het AMP-kinase (AMPK) uitschakelt en het boosaardige broertje AMP-deaminase (AMPD) activeert. Wanneer fructose wordt gemetaboliseerd tot urinezuur wordt adenosinetrifosfaat (ATP) verbruikt. Het eerste enzym bij de afbraak van fructose is fructokinase, dat ATP omzet in adenosinedifosfaat (ADP). ADP wordt vervolgens omgezet in adenosinemonofosfaat (AMP). Een van de manieren waarop ons lichaam AMP afhandelt, is door activatie van AMP-kinase (AMPK). Dit helpt vet te verbranden voor energie, vermindert de opslag van vet en vermindert gluconeogenese. Fysieke oefening, maar ook quercetine, kan AMPK activeren. Het houdt ons gezond, houdt onze bloedsuikerspiegel in balans en stelt ons in staat om vet te verbranden.

Activering van AMDK werkt echter precies tegenovergesteld. Het verhoogt de opslag van vet, verhoogt de productie van vet, vermindert het gebruik van vet als energiebron, verhoogt gluconeogenese en verergert mitochondriale disfunctie.

Hoe kun je urinezuur verlagen?

Het is dus belangrijk om het voedingspatroon dat Perlmutter voorstaat niet zo zeer te zien als het zoveelste dieet maar als een manier om de verzuring die kan worden veroorzaakt door een overmaat aan fructose een halt toe te roepen en in te zetten op preventieve gezondheidszorg. Dat kun je doen met een gezond voedingspatroon met specifieke aandacht voor:

  • Beperk de inname van alcohol en fructose (25 gram/dag) uit bewerkte producten zoals brood & gebak, sauzen, fruitsap, frisdrank en alcoholische dranken.
  • Let op: non-alcoholisch bier en wijnen kunnen ook heel wat fructose bevatten!
  • Zet meer in op vezels (30 – 45 gram per dag) en kaliumrijke seizoensgroenten – zoals in de zomer: andijvie, artisjok, bloemkool, komkommer en koolrabi.
    Fruitsoorten rijk aan kalium en laag in fructose zijn: verse abrikozen en pruimen.
  • Eet dagelijks volgens de kleuren van de regenboog: aanvoer van voldoende antioxidanten.
  • Toevoeging van 5 belangrijke nutriënten (bij (licht) verhoogde waarden) die ondersteunen: dagelijks 500 mg quercetine, 100 mg luteoline, 1000 mg DHA, 500 mg vitamine C en 1200 mg chlorella.
  • Bespreek met een arts de overweging voor het geneesmiddel allopurinol indien na deze interventies het urinezuur nog altijd te hoog blijft.

Meer lezen over de effecten van urinezuur?

Referenties

Ik ben zeer content met uw reactie, dank daarvoor!
 
READ THIS AND NEVER TOUCH SUGAR AGAIN

• Sugar in your blood is called diabetes.

• Sugar in your brain is called dementia.

• Sugar in your teeth is called cavities.

• Sugar in your liver is called fatty liver.

• Sugar in your cells is oxidative stress.

• Sugar on your skin is called aging.

• Sugar in your gut is called inflammation.

• Sugar in your joints is called stiffness.

• Sugar in vour mood is called anxiety.



Mike
 
http://archive.today/2026.03.04-032...an-met-paar-dagen-al-vervetten/138493181.html

Suikerverslaafd​

Marouscha van de Groep
3 maart 2026

Volgens internist-endocrinoloog Martijn Brouwers van het Maastricht UMC+ zijn dat ,,behoorlijke aantallen”. „Als je 16,5 glazen per week drinkt, komt 10 procent van je dagelijkse energiebehoefte alleen al uit frisdrank. En als je bedenkt dat één op de zeven kinderen overgewicht of obesitas heeft, dan is dat zorgelijk.”

90 suikerklontjes per week

Het landelijke onderzoek is uitgevoerd door de Vrije Universiteit in samenwerking met de GGD Amsterdam en Ipsos I&O. Volgens Rian Pepping, onderzoeker aan de VU, bevestigen de cijfers wat zij eerder al in interviews met jongeren zag. „Suikerrijke drankjes worden als heel normaal ervaren. Zeven op de tien jongeren vinden het normaal om het dagelijks te drinken. Nu zien we ook hoe groot de hoeveelheden daadwerkelijk zijn.”
De berekening van de suikerinname is gebaseerd op gemiddeld 5,5 suikerklontjes per glas. Dat is volgens Pepping een voorzichtige schatting. „Veel jongeren drinken reguliere frisdrank of energiedrank. Dan kom je eerder uit op 6 tot bijna 7 suikerklontjes per glas, maar we hebben bijvoorbeeld ook ice tea of limonade meegenomen, waar iets minder suikerklontjes in zitten.”

Wie tot de zogenoemde ’grote drinkers’ behoort van meer dan zeven glazen per week, heeft volgens het onderzoek een aantoonbaar hoger gezondheidsrisico. Die groep vormt meer dan de helft van de jongeren.

Lever kan snel vervetten

Wat betekent dat voor hun gezondheid? Volgens Brouwers meer dan veel jongeren en hun ouders vaak beseffen. „Frisdrank levert veel calorieën zonder dat je er verzadigd van raakt. Als je een stuk fruit eet, waar ook suiker in zit, zit je voller en eet je minder bij. Bij vloeibare suiker blijft er ruimte in je maag om daarnaast gewoon te eten.”
Daar komt bij dat vloeibare suiker anders wordt verwerkt dan suiker uit vast voedsel. „We doen daar zelf veel onderzoek naar. Een deel van de suikers in frisdrank wordt direct in de lever verwerkt. Dat kan schadelijkere metabole effecten hebben.”
Leververvetting kan volgens hem opvallend snel ontstaan. „Als je een paar dagen zeer calorierijk of suikerrijk eet en drinkt, zie je al effecten in de lever. Stop je ermee, dan kan dat ook weer snel verbeteren. Maar bij langdurige overconsumptie kan schade zich opstapelen.”

Ook slanke jongeren zijn niet automatisch veilig. „Overgewicht is een belangrijke graadmeter, maar het feit dat iemand slank is betekent niet dat veel frisdrank geen nadelige effecten heeft.”

Diabetes geen ’ouderdomsziekte’ meer

In de spreekkamer ziet Brouwers de gevolgen van een veranderend voedingspatroon. „Type 2 diabetes noemden we vroeger ’ouderdomssuiker’. Dat kreeg je op je zeventigste. Inmiddels zien we het soms al op kinderleeftijd. Het is helaas geen ouderdomsziekte meer.”
Daarnaast wijst hij op andere risico’s: hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten en mogelijk zelfs darmkanker. „We zien dat darmkanker steeds vaker op jongere leeftijd voorkomt. Er zijn hypotheses dat hoge consumptie van frisdrank daarbij een rol spelen.”

Een exacte veilige grens in aantal glazen kan hij niet noemen. „Dat verschilt per persoon. Maar feit is: suikerhoudende frisdrank heb je niet nodig om gezond te leven. Het is een overbodig product.”

Thuis maakt ook verschil

Ook de omgeving blijkt van invloed te zijn. Jongeren bij wie altijd suikerhoudende dranken in huis zijn, drinken gemiddeld elf glazen per week meer dan jongeren bij wie het nooit in huis is.
Opvallend is dat deze jongeren óók vaker zelf frisdrank bijkopen. „We denken dat gewoontes hier een grote rol spelen. Wat in je omgeving normaal is, wordt je standaard”, aldus Pepping.

Suikertaks als middel

De uitkomsten verschijnen kort voor een politiek debat over een zogenoemde ’slimme suikertaks’: een getrapte belasting waarbij dranken met meer suiker zwaarder worden belast.
Brouwers noemt zo’n maatregel ’een goed middel’. ,,Internationaal is er bewijs dat zo’n taks werkt. Mensen gaan gemiddeld minder suiker drinken en fabrikanten passen recepten aan om onder een hogere belasting uit te komen. Dat is dubbele winst.”

Onderzoek uit onder meer Mexico en het Verenigd Koninkrijk laat volgens hem zien dat obesitas onder jongeren (vooral meisjes) na invoering daalde.

Pepping benadrukt dat jongeren zelf gevoelig zijn voor prijsprikkels. „85 procent zegt: als de prijs boven de drie euro uitkomt, koop ik het niet meer.”
Van betutteling is volgens Brouwers geen sprake. „Mensen worden de hele dag door beïnvloed, dat heet marketing. Die is erop gericht dat we ongezonde keuzes maken. Dat daar iets tegenover staat om het in balans te brengen, lijkt mij alleen maar goed.”

Diena Halbertsma, woordvoerder De Gezonde Generatie (een initiatief van samenwerkende gezondheidsfondsen), is eveneens voorstander van zo’n slimme suikertaks: „Het kabinet wil pas in 2030 met een bredere suikertaks komen, maar onze jeugd kan niet zo lang wachten. Zolang ongezond overal goedkoop en zichtbaar blijft, blijven we dweilen met de kraan open. Als het kabinet serieus is over de gezondste generatie ooit, dan moet het nu beginnen met een slimme suikertaks op suikerhoudende dranken in 2027.”

Twee keer boven WHO-advies

De Wereldgezondheidsorganisatie adviseert om maximaal vijf procent van de dagelijkse energie uit ’vrije suikers’ te halen, ongeveer 62 suikerklontjes per week. Jongeren die veel frisdrank drinken, zitten daar via drank alleen al ruim boven. „Je hoeft frisdrank niet te verbieden. Maar nuttig het met mate”, aldus Brouwers.
 
Laatst bewerkt:

Forum statistieken

Onderwerpen
4.715
Berichten
637.380
Leden
8.714
Nieuwste lid
Suzanne1972
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan