eieren

Ik heb het ook uit meerdere bronnen vernomen dat rauw eiwit ongezond is, toch heb 5 jaar lang rauw eiwit genuttigd en daar geen hinder van ondervonden. Tegenwoordig geef ik de voorkeur aan mijn eieren te koken en af en toe te bakken.
 
Ik heb het ook uit meerdere bronnen vernomen dat rauw eiwit ongezond is, toch heb 5 jaar lang rauw eiwit genuttigd en daar geen hinder van ondervonden. Tegenwoordig geef ik de voorkeur aan mijn eieren te koken en af en toe te bakken.
Ja, leeftijd, persoonlijke weerstand en gevoeligheid ervoor kunnen ook een rol spelen.
En misschien scheelt de hoeveelheid anti-nutrienten in eieren per kippenras ?
 
Vertaald:

Een Brits ei in 1955 kwam van een hen die die ochtend buiten was geweest.

De hen had gras gegeten, slakken, kevers, wormen, en wat de boerin uit de keuken in de ren had gegooid. Het dooiertje van het ei was oranje, soms zo diep oranje dat het bijna rood leek. Het stond rechtop in de pan als je het brak. Het eiwit was dik genoeg dat je het ei voorzichtig aan het dooiertje op een vingertop kon optillen als het vers genoeg was.

De hen produceerde misschien 180 eieren per jaar. De kudde was klein, twaalf tot twintig vogels, verbonden aan de boerderij of het kleine landgoed of de achtertuin. Eieren waren seizoensgebonden, overvloedig in de lente en zomer, schaars in de herfst, bijna afwezig in de winter. Een Brits gezin in 1955 at eieren als de hennen legden en iets anders als ze dat niet deden.

Een Brits ei in 2026 komt, in het overgrote deel van de gevallen, uit een schuur met 16.000 vogels die onder kunstlicht worden gehouden bij zorgvuldig gereguleerde temperatuur, gevoed met een samengesteld dieet van soja, tarwe en synthetische vitamines, en produceert 320 eieren per jaar per hen door het legseizoen uit te breiden over de donkere wintermaanden.

Het dooiertje is geel omdat het voer een synthetisch carotenoïde bevat dat canthaxanthine heet, gedoseerd om de kleur te produceren die de consument verwacht. Het dooiertje staat niet rechtop in de pan. Het stort in onder zijn eigen gewicht, verspreidt zich dun over het oppervlak als een trage plas.

Het ei van grasgevoerde kippen bevat ruwweg drie keer zoveel omega-3, twee keer zoveel vitamine E, aanzienlijk meer vitamine A en D, en meer foliumzuur dan het commerciële ei. De peer-reviewed literatuur zegt dit al twintig jaar.

Het ei is vierhonderd jaar lang de standaard ontbijtproteïne op het Britse bord geweest. Het moderne ei ziet eruit als het oude ei, kost ongeveer hetzelfde, en levert ongeveer een derde van de voeding.

De Britse winkelier, die de doos bij Tesco bekijkt, heeft geen manier om dit te weten. "Vrij-uitloop" betekent dat de hen toegang had tot een deur die theoretisch op een bepaald moment tijdens haar productieve leven open was.

Een ei van grasgevoerde kippen van een kleine producent op de boerenmarkt kost ongeveer 50p. Een commercieel ei van Tesco kost ongeveer 25p. Het prijsverschil is de hele reden waarom het systeem bestaat.

Zoek een kleine producent. Betaal 50p. Het dooiertje zal je vertellen wat een ei vroeger was.
 
Zie de eieren van Gerrits die ik een tijdje terug heb gefotografeerd. Soms krijg ik eieren van mensen die zelf kippen houden. Ze leggen het allemaal af tegen deze eieren zowel qua dooier als qua smaak. De kippen van Gerrits worden binnen gehouden en krijgen eigen voer van Gerrits (helaas ook met soja), waaronder gesneden gras. Ideaal is het allemaal niet, maar ik kan letterlijk geen beter ei vinden in NL.

Mike
 
Laatst bewerkt:
Allemaal heel mooi hoor maar dan moet je wel in de buurt van Rijkevoort wonen.:rolleyes:
Gelukkig zijn de eieren van mijn eigen kippen (gras, veel meelwormen en scharrelkost) ook mooi oranje en compact van structuur.
Kreeg zelf ooit een doosje eieren van kippen van een kennis, blijkbaar niet zo goed gevoerd. Waren waterig en lichtgeel en niet lekker. Zelfs mijn hond wou ze niet en die was gek op rauw ei. Heb ze uiteindelijk maar weggegooid.....
 
Vertaald:
Als je in 2026 in Groot-Brittannië een vrije-uitloop-supermarktei opende en het dooierei was een diep goudsbloemenoranje, dan keek je in de meeste gevallen naar een stukje marketing.

De kleur van het dooierei komt van carotenoïden in het dieet van de hen. Een hen op gras, die insecten en onkruid eet, legt een dooierei ergens tussen diepgeel en lichtoranje, variërend per seizoen. Een hen die binnenshuis op graanmash wordt gehouden, legt een licht, bijna beige dooierei.

De supermarktconsument is getraind om oranje dooiereieren te associëren met kwaliteit. De eierindustrie heeft het probleem opgelost door pigmenten toe te voegen aan het voer van schuur- en kooikippen. De twee belangrijkste additieven zijn goudsbloemextract en paprikapoeder. Beide zijn technisch gezien "natuurlijk". Beide produceren dooiereieren van elke gewenste kleur, op verzoek, onder voerkuilcondities.

De industrie gebruikt een kalibratietool genaamd de DSM Yolk Color Fan, een 16-staps kleurkaart van het lichtste geel tot het diepste rood-oranje. De producent kiest een doelnummer op basis van welke supermarkt hij bevoorraadt. Britse shoppers geven de voorkeur aan 8 tot 10. Duitsers prefereren 14. De hen wordt dienovereenkomstig gevoerd.

De kleur van het dooierei vertelt je in de moderne eierindustrie bijna niets over hoe de hen heeft geleefd. Het vertelt je welk nummer de producent heeft ingedraaid.

Wat je wél iets vertelt:

- Het dooierei van een echt weide-ei varieert per seizoen: bleker in de winter, dieper in de zomer
- De schaal is dicht, het eiwit stevig, niet waterig
- Het ei smaakt naar iets
- De omega-6 tot omega-3 verhouding is rond 5:1 tot 8:1 in weide-eieren, tegen 15:1 tot 20:1 in schuur-eieren

De kleur van het dooierei was altijd een marker. De marker is gekaapt.

Rij twintig minuten. Zoek een boerderij. Ontmoet de hen.

De supermarkt heeft dat niet gedaan.


Ze gebruiken dus goudsbloemextract en paprikapoeder om de dooier te kleuren.
 

Forum statistieken

Onderwerpen
4.688
Berichten
628.216
Leden
8.704
Nieuwste lid
Freedomfighter2
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan