Ik krijg al heel erg lang keer op keer de vraag waarom de Partij voor de Dieren, zo’n groot voorstander van de wolf, zo weinig van zich laat horen wanneer dieren er zó bij liggen. Je moet daarvoor begrijpen hoe diep dat denken van hun in “natuurlijke processen” zit. We hebben het gezien bij de Oostvaardersplassen. Grote grazers achter een hek gezet in een door Frans Vera en vrienden gecreëerde situatie, en vervolgens moet de natuur zogenaamd haar gang gaan en worden ze aan hun lot overgelaten. Het natuurlijke processen beleid moest leidend zijn. Duizenden heckrunderen, konikpaarden en edelherten vielen kapot van de honger en verwaarlozing. Partij voor de Dieren deed niets.
Inmiddels wordt er beheerd, daar is dan ook alles mee gezegd.
Maar zodra een mens een dier doodt, een jager een geweer pakt of ergens wordt gesproken over afschot, staan deze zogenaamde dierenliefhebbers op de barricades.
En over het voorkómen van onnodig lijden? Daar hoor je ze nooit over. Terwijl dát toch juist de kern zou moeten zijn van een partij die zegt voor dieren op te komen.
En kijk nu eens naar deze zeer recente foto.
Een dier aangevallen en helemaal opgevreten door wolven. Gruwelijk dierenleed, niets meer en niets minder. Dan is de verontwaardiging ineens ver te zoeken. Dan heet het opeens NATUUR.
Dan moet de dierhouder maar een wolfwerend raster neerzetten. Nog een draadje. Nog een hek. Nog meer geld. Nog meer maatregelen. En gebeurt het vervolgens tóch, dan geven ze alsnog de dierhouder de schuld en blijven ze zeiken.
En begin vooral niet over het dierenleed, want binnen vijf minuten komt het standaard antwoord. “Ja maar, hoeveel dieren worden er wel niet geslacht?”
Wat de fuck heeft dat met DIT dier te maken? Is dierenleed ineens minder erg wanneer de wolf de veroorzaker is? Voelt dit dier minder angst? Minder pijn? Minder stress omdat zijn aanvaller beschermd wordt?
NEE.
En dát is precies de hypocrisie waar ik zo ontzettend klaar mee ben. En ik vertel dit al vele jaren. De wolf staat voor hun boven ieder ander dier, want de wolf moet de dierhouder het laatste zetje geven, zodat ze stoppen, want de veestapel moet worden gehalveerd. En de grond hebben ze nodig voor nieuwe natuur, zodat de groene graaiers nog meer hun zakken kunnen vullen met rapportjes schrijven en subsidies graaien. Jagers zien ze liever verdwijnen. Natuurgebieden moeten dicht. Natuurlijke processen moeten meer en meer ruimte krijgen. De wolf moet koste wat kost beschermd worden. Rewilding krijgt alle ruimte in het natuurdebat en ondertussen wordt er alweer gesproken over de lynx, de eland, de goudjakhals en zelfs de terugkeer van de bruine beer.
Die nepnatuur moet steeds wilder hier in Nederland.
Ze willen oernatuurtje spelen in één van de dichtstbevolkte landen van Europa. Ze zijn stapelgek!
En wij die een ander mening hebben, moeten vooral hun mond houden van hun achterban, want dát past niet bij dat romantische plaatje van een wolf die bij zonsondergang over de heide loopt en niet te vergeten het gigantische verdienmodel!
Doe je dat niet, word je in mijn geval gigantisch afgezeken met de meest smerige leugens en scheldwoorden, geïntimideerd en met de dood bedreigd, zodat ik al jaren met een veiligheidskastje om mijn nek loop. Eén druk op de knop en de politie staat binnen no time bij me. Te gek voor woorden.
Walgelijk. Een Partij voor de Dieren die ZEGT voor dieren op te komen, maar ZÓ SELECTIEF is in haar verontwaardiging over dierenleed!
En bespaar me het eeuwige vingertje over vlees eten ook maar even. Ik vraag me werkelijk af wat al die principiële dierenliefhebbers iedere avond in de voerbak van hun hond of kat gooien.
Vast geen sojabonen.
Annemieke van Straaten
