leuke filmpjes, berichtjes e.d.

[Lievergezond]

 

[Lievergezond]

 

[Medusa]

Nederlands "Weston Price' stel verhuist naar Rusland en neemt je mee in hun belevenissen.


Ze hebben ook een TG kanaal:
t.me/rural_russia

Het avontuur is ten einde, erg sneu voor ze.

Samenvatting video:
Samenvatting van de video “We Are LEAVING Russia After 2 Years” (The Country Dream):
Na twee jaar in Rusland heeft het stel (een Nederlands echtpaar met homesteading-dromen) besloten te vertrekken. Ze leggen de drie grootste redenen uit.

1. Onbetrouwbaar internet en geen inkomen
Ze kwamen met het plan dat ze (met IT-achtergrond) remote zou werken om hun plattelandsleven te financieren. In het dorp hadden ze echter wekenlang maar een paar uur internet per week.
Remote werken of solliciteren was onmogelijk, en contact met familie en vrienden in het buitenland werd lastig. Verhuizen naar een stad was geen optie, omdat ze juist voor het platteland kwamen.
2. Nieuwe wet over militaire dienst
Na een jaar werd een wet van kracht die mannelijke buitenlanders tussen 18 en 65 verplicht één jaar militaire dienst te doen om een permanente verblijfsvergunning te krijgen. De man heeft een Nederlands paspoort. Het is voor Nederlanders streng verboden om in het Russische leger te dienen, wat een onmogelijke juridische situatie creëerde en hun toekomst onzeker maakte.
3. Geen geschikt droomhuis/land te vinden
Ze zochten een huis midden in de natuur op enkele hectares, met afstand tot buren, zonder snelwegen of fabrieken. Russische regels zijn streng: een legaal geregistreerd huis moet binnen de dorpsgrenzen staan, waar huizen dicht op elkaar op kleine percelen staan.
Agrarische grond kopen als buitenlander vereist een LLC met 51% Russisch eigendom, een landbouwbedrijf, lange wachttijden en bewijs van commerciële voedselproductie – iets wat ze niet wilden. Er zitten bovendien juridische risico’s aan.
Verlaten dorpen herbouwen is ook zeer ingewikkeld en tijdrovend. Een eerdere kooppoging mislukte omdat het huis illegaal bleek.
Ze realiseerden zich dat ze constant problemen aan het oplossen waren in plaats van de rust en stabiliteit te vinden die ze zochten. Het voelde alsof ze een videogame op de hoogste moeilijkheidsgraad speelden.
Andere buitenlanders met soortgelijke dromen hebben vergelijkbare ervaringen en vertrekken soms ook.
Hun ouders (gepensioneerd) blijven wel in Rusland: zij hebben al een huis in een klein dorp, willen geen homestead en hebben vriendelijke buren. Het stel zelf moet nog bepalen waar ze naartoe gaan.

 

[Lievergezond]

Het avontuur is ten einde, erg sneu voor ze.

Samenvatting video:
Samenvatting van de video “We Are LEAVING Russia After 2 Years” (The Country Dream):
Na twee jaar in Rusland heeft het stel (een Nederlands echtpaar met homesteading-dromen) besloten te vertrekken. Ze leggen de drie grootste redenen uit.

1. Onbetrouwbaar internet en geen inkomen
Ze kwamen met het plan dat ze (met IT-achtergrond) remote zou werken om hun plattelandsleven te financieren. In het dorp hadden ze echter wekenlang maar een paar uur internet per week.
Remote werken of solliciteren was onmogelijk, en contact met familie en vrienden in het buitenland werd lastig. Verhuizen naar een stad was geen optie, omdat ze juist voor het platteland kwamen.
2. Nieuwe wet over militaire dienst
Na een jaar werd een wet van kracht die mannelijke buitenlanders tussen 18 en 65 verplicht één jaar militaire dienst te doen om een permanente verblijfsvergunning te krijgen. De man heeft een Nederlands paspoort. Het is voor Nederlanders streng verboden om in het Russische leger te dienen, wat een onmogelijke juridische situatie creëerde en hun toekomst onzeker maakte.
3. Geen geschikt droomhuis/land te vinden
Ze zochten een huis midden in de natuur op enkele hectares, met afstand tot buren, zonder snelwegen of fabrieken. Russische regels zijn streng: een legaal geregistreerd huis moet binnen de dorpsgrenzen staan, waar huizen dicht op elkaar op kleine percelen staan.
Agrarische grond kopen als buitenlander vereist een LLC met 51% Russisch eigendom, een landbouwbedrijf, lange wachttijden en bewijs van commerciële voedselproductie – iets wat ze niet wilden. Er zitten bovendien juridische risico’s aan.
Verlaten dorpen herbouwen is ook zeer ingewikkeld en tijdrovend. Een eerdere kooppoging mislukte omdat het huis illegaal bleek.
Ze realiseerden zich dat ze constant problemen aan het oplossen waren in plaats van de rust en stabiliteit te vinden die ze zochten. Het voelde alsof ze een videogame op de hoogste moeilijkheidsgraad speelden.
Andere buitenlanders met soortgelijke dromen hebben vergelijkbare ervaringen en vertrekken soms ook.
Hun ouders (gepensioneerd) blijven wel in Rusland: zij hebben al een huis in een klein dorp, willen geen homestead en hebben vriendelijke buren. Het stel zelf moet nog bepalen waar ze naartoe gaan.

Nou TBC: benieuwd wat de volgende stappen zijn.

 

[JVG]

Nou TBC: benieuwd wat de volgende stappen zijn.

Misschien eerst beter beter informeren ed vooraleer de stap te maken.

 

[JVG]

Nou TBC: benieuwd wat de volgende stappen zijn.

Vanaf 2022 was er al sprake van die militaire dienst in een overgangsregeling tot 2025.

MAW ze waren helemaal NIET geinformeerd.

 

[JVG]

Het avontuur is ten einde, erg sneu voor ze.

Samenvatting video:
Samenvatting van de video “We Are LEAVING Russia After 2 Years” (The Country Dream):
Na twee jaar in Rusland heeft het stel (een Nederlands echtpaar met homesteading-dromen) besloten te vertrekken. Ze leggen de drie grootste redenen uit.

1. Onbetrouwbaar internet en geen inkomen
Ze kwamen met het plan dat ze (met IT-achtergrond) remote zou werken om hun plattelandsleven te financieren. In het dorp hadden ze echter wekenlang maar een paar uur internet per week.
Remote werken of solliciteren was onmogelijk, en contact met familie en vrienden in het buitenland werd lastig. Verhuizen naar een stad was geen optie, omdat ze juist voor het platteland kwamen.
2. Nieuwe wet over militaire dienst
Na een jaar werd een wet van kracht die mannelijke buitenlanders tussen 18 en 65 verplicht één jaar militaire dienst te doen om een permanente verblijfsvergunning te krijgen. De man heeft een Nederlands paspoort. Het is voor Nederlanders streng verboden om in het Russische leger te dienen, wat een onmogelijke juridische situatie creëerde en hun toekomst onzeker maakte.
3. Geen geschikt droomhuis/land te vinden
Ze zochten een huis midden in de natuur op enkele hectares, met afstand tot buren, zonder snelwegen of fabrieken. Russische regels zijn streng: een legaal geregistreerd huis moet binnen de dorpsgrenzen staan, waar huizen dicht op elkaar op kleine percelen staan.
Agrarische grond kopen als buitenlander vereist een LLC met 51% Russisch eigendom, een landbouwbedrijf, lange wachttijden en bewijs van commerciële voedselproductie – iets wat ze niet wilden. Er zitten bovendien juridische risico’s aan.
Verlaten dorpen herbouwen is ook zeer ingewikkeld en tijdrovend. Een eerdere kooppoging mislukte omdat het huis illegaal bleek.
Ze realiseerden zich dat ze constant problemen aan het oplossen waren in plaats van de rust en stabiliteit te vinden die ze zochten. Het voelde alsof ze een videogame op de hoogste moeilijkheidsgraad speelden.
Andere buitenlanders met soortgelijke dromen hebben vergelijkbare ervaringen en vertrekken soms ook.
Hun ouders (gepensioneerd) blijven wel in Rusland: zij hebben al een huis in een klein dorp, willen geen homestead en hebben vriendelijke buren. Het stel zelf moet nog bepalen waar ze naartoe gaan.

Het onbetrouwbare internet is al sinds 2019 begonnen. Runet wet.

 

[JVG]

Het avontuur is ten einde, erg sneu voor ze.

Samenvatting video:
Samenvatting van de video “We Are LEAVING Russia After 2 Years” (The Country Dream):
Na twee jaar in Rusland heeft het stel (een Nederlands echtpaar met homesteading-dromen) besloten te vertrekken. Ze leggen de drie grootste redenen uit.

1. Onbetrouwbaar internet en geen inkomen
Ze kwamen met het plan dat ze (met IT-achtergrond) remote zou werken om hun plattelandsleven te financieren. In het dorp hadden ze echter wekenlang maar een paar uur internet per week.
Remote werken of solliciteren was onmogelijk, en contact met familie en vrienden in het buitenland werd lastig. Verhuizen naar een stad was geen optie, omdat ze juist voor het platteland kwamen.
2. Nieuwe wet over militaire dienst
Na een jaar werd een wet van kracht die mannelijke buitenlanders tussen 18 en 65 verplicht één jaar militaire dienst te doen om een permanente verblijfsvergunning te krijgen. De man heeft een Nederlands paspoort. Het is voor Nederlanders streng verboden om in het Russische leger te dienen, wat een onmogelijke juridische situatie creëerde en hun toekomst onzeker maakte.
3. Geen geschikt droomhuis/land te vinden
Ze zochten een huis midden in de natuur op enkele hectares, met afstand tot buren, zonder snelwegen of fabrieken. Russische regels zijn streng: een legaal geregistreerd huis moet binnen de dorpsgrenzen staan, waar huizen dicht op elkaar op kleine percelen staan.
Agrarische grond kopen als buitenlander vereist een LLC met 51% Russisch eigendom, een landbouwbedrijf, lange wachttijden en bewijs van commerciële voedselproductie – iets wat ze niet wilden. Er zitten bovendien juridische risico’s aan.
Verlaten dorpen herbouwen is ook zeer ingewikkeld en tijdrovend. Een eerdere kooppoging mislukte omdat het huis illegaal bleek.
Ze realiseerden zich dat ze constant problemen aan het oplossen waren in plaats van de rust en stabiliteit te vinden die ze zochten. Het voelde alsof ze een videogame op de hoogste moeilijkheidsgraad speelden.
Andere buitenlanders met soortgelijke dromen hebben vergelijkbare ervaringen en vertrekken soms ook.
Hun ouders (gepensioneerd) blijven wel in Rusland: zij hebben al een huis in een klein dorp, willen geen homestead en hebben vriendelijke buren. Het stel zelf moet nog bepalen waar ze naartoe gaan.

En punt 3 : als buitenlander kun je in Rusland nooit direct eigenaar worden van agrarische grond, zelfs niet via een LCC. Een LLC is de enige manier om de grond langdurig (49j) te pachten (leasen).

En dit bestaat al sinds 2002, aangescherpt in 2016

 

[fatsnotbad]

Hadden ze dat niet lang tevoren allemaal op kunnen zoeken dan? Google bedtaat niet voor niets.

Mike

 

[JVG]

Hadden ze dat niet lang tevoren allemaal op kunnen zoeken dan? Google bedtaat niet voor niets.

Mike

Inderdaad, kijk een kwartierje ben ik er mee bezig geweest.

 

[Lievergezond]

Grootste zonsverduistering deze eeuw waarschijnlijk goed zichtbaar in Nederland

De weersvoorspellingen voor de zonsverduistering van komende woensdag zijn gunstig, meldt Weeronline. De grootste eclips van deze eeuw is daardoor waarschijnlijk goed zichtbaar in Nederland.

www.nu.nl

Grootste zonsverduistering deze eeuw waarschijnlijk goed zichtbaar in Nederland​

Nemo Schillemans

---

9 aug 2026
De weersvoorspellingen voor de zonsverduistering van komende woensdag zijn gunstig, meldt Weeronline. De grootste eclips van deze eeuw is daardoor waarschijnlijk goed zichtbaar in Nederland.

Om de zonsverduistering goed te kunnen zien, is een heldere hemel belangrijk. De vooruitzichten voor komende woensdag zijn gunstig. Na een tropisch warme dag wordt in de avond weinig bewolking verwacht die het zicht op de zon belemmert.
Volgens Weeronline trekken er wel enkele velden met sluierbewolking over Nederland. Deze dunne bewolking bestaat uit ijskristallen en laat het zonlicht grotendeels door. De zonsverduistering blijft daardoor waarschijnlijk goed zichtbaar, al kan het beeld iets minder scherp of helder zijn.
De zonsverduistering van woensdag is de grootste zonsverduistering van deze eeuw. Het natuurverschijnsel begint om 19.16 uur, wanneer de maan langzaam voor de zon schuift. Om 20.11 uur bereikt de eclips voor Nederland het hoogtepunt: dan is ongeveer 88 procent van de zon door de maan bedekt. Rond 21.03 uur is de zonsverduistering voorbij.
Wie zich tijdens de eclips in delen van IJsland of Spanje bevindt, kan mogelijk een totale zonsverduistering zien. Het Spaanse dorp Somosierra, net ten noorden van Madrid, geldt als een van de beste locaties om het spektakel te bekijken. De 93 inwoners bereiden zich voor op een toestroom van naar verwachting zeker 2.000 bezoekers.
Als je van plan bent de zonsverduistering te bekijken, is het belangrijk dat je dit niet met het blote oog doet. Zelfs wanneer een groot deel van de zon door de maan wordt bedekt, kan het felle zonlicht je netvlies blijvend beschadigen. De beste en gebruikelijkste manier om de zonsverduistering te bekijken, is volgens Weeronline een zogenoemde eclipsbril.

 

[Lievergezond]

 

[Lievergezond]

 

[Lievergezond]

Het avontuur is ten einde, erg sneu voor ze.

Samenvatting video:
Samenvatting van de video “We Are LEAVING Russia After 2 Years” (The Country Dream):
Na twee jaar in Rusland heeft het stel (een Nederlands echtpaar met homesteading-dromen) besloten te vertrekken. Ze leggen de drie grootste redenen uit.

1. Onbetrouwbaar internet en geen inkomen
Ze kwamen met het plan dat ze (met IT-achtergrond) remote zou werken om hun plattelandsleven te financieren. In het dorp hadden ze echter wekenlang maar een paar uur internet per week.
Remote werken of solliciteren was onmogelijk, en contact met familie en vrienden in het buitenland werd lastig. Verhuizen naar een stad was geen optie, omdat ze juist voor het platteland kwamen.
2. Nieuwe wet over militaire dienst
Na een jaar werd een wet van kracht die mannelijke buitenlanders tussen 18 en 65 verplicht één jaar militaire dienst te doen om een permanente verblijfsvergunning te krijgen. De man heeft een Nederlands paspoort. Het is voor Nederlanders streng verboden om in het Russische leger te dienen, wat een onmogelijke juridische situatie creëerde en hun toekomst onzeker maakte.
3. Geen geschikt droomhuis/land te vinden
Ze zochten een huis midden in de natuur op enkele hectares, met afstand tot buren, zonder snelwegen of fabrieken. Russische regels zijn streng: een legaal geregistreerd huis moet binnen de dorpsgrenzen staan, waar huizen dicht op elkaar op kleine percelen staan.
Agrarische grond kopen als buitenlander vereist een LLC met 51% Russisch eigendom, een landbouwbedrijf, lange wachttijden en bewijs van commerciële voedselproductie – iets wat ze niet wilden. Er zitten bovendien juridische risico’s aan.
Verlaten dorpen herbouwen is ook zeer ingewikkeld en tijdrovend. Een eerdere kooppoging mislukte omdat het huis illegaal bleek.
Ze realiseerden zich dat ze constant problemen aan het oplossen waren in plaats van de rust en stabiliteit te vinden die ze zochten. Het voelde alsof ze een videogame op de hoogste moeilijkheidsgraad speelden.
Andere buitenlanders met soortgelijke dromen hebben vergelijkbare ervaringen en vertrekken soms ook.
Hun ouders (gepensioneerd) blijven wel in Rusland: zij hebben al een huis in een klein dorp, willen geen homestead en hebben vriendelijke buren. Het stel zelf moet nog bepalen waar ze naartoe gaan.

Hier een artikel erover nog:

Dochter van oud-wethouder Hilversum: ‘Onze droom in Rusland is ingestort’

De dochter van de voormalige wethouder in Hilversum die samen met haar man en ouders naar Rusland emigreerde, heeft Rusland verlaten.

www.trouw.nl

Dochter van oud-wethouder Hilversum: ‘Onze droom in Rusland is ingestort’​

De dochter van de voormalige wethouder in Hilversum die samen met haar man en ouders naar Rusland emigreerde, heeft Rusland verlaten.

Screenshot van ‘Our country dream’, het vlog van Jacintha Walters.
Phaedra Werkhoven

Gepubliceerd op 12 augustus 2026

Jacintha Walters, de 26-jarige dochter van de voormalige wethouder van Hilversum Karin Walters, is na twee jaar weg uit Rusland. Dat vertelt ze in haar vlog, die eerder ‘Rural Russia’ heette en al enige tijd is omgedoopt tot ‘Our country dream’.

Terwijl ze vertelt, staat ze in een bos, en zie je op de achtergrond druk verkeer rijden, waaronder een Oostenrijkse politiewagen. “Het maakt ons erg verdrietig dat onze droom is ingestort.”
Waar ze gaan wonen, vertelt ze niet. Walters had samen met haar man een optie op een huis op het platteland van Rusland. Die weg daarnaartoe was behoorlijk hobbelig. Ze begonnen in een flat in Tver, verbleven in huurhuizen en leken uiteindelijk hun droomhuis te hebben gevonden. Maar dat huis bleek niet legaal te zijn.

Autarkisch leven​

Een ‘homestead’ wilde ze: kinderen krijgen, een boerderij, dieren en dan samen met haar ouders autarkisch leven. Ondertussen zou ze op afstand in de IT werken om de boel te financieren. Dat laatste lukte al niet.

Toen het huis illegaal bleek, wilden ze eerst een ander pand zoeken. “We vroegen ons ineens af of we in Rusland wel de toekomst zullen vinden die we zoeken. Zijn we nog wel gelukkig in Rusland? We wisten het niet zeker.”
In het dagelijks leven hadden ze veel problemen die ze niet deelden in hun vlogs, vertelt ze. Zo hadden ze maar een paar uur per week internet. Ze kon geen contact onderhouden met familie en vrienden in Nederland. Onlangs nog vertelden haar broers Lucas en Chris aan Trouw dat ze geen enkele behoefte hebben aan contact met hun zus en ouders.

Vechten in het Russische leger​

Ook speelde mee dat een nieuwe wet werd ingevoerd, waardoor haar man Mark militaire dienst zou moeten doen voor een permanente verblijfsvergunning, terwijl hij een Nederlands paspoort had. Vechten in het Russische leger is voor een Nederlander strafbaar.
Het vinden van het droomhuis bleek niet te doen. “We wilden rust en privacy en zochten naar een huis met een paar hectare land. Maar de regels waren lastig. Elke keer als we iets gevonden hadden, bleek het illegaal gebouwd te zijn.”

Screenshot uit ‘Our country dream’.
Ook onderzochten ze de mogelijkheid om op landbouwgrond een eigen boerderij te bouwen. Ook dat kon niet. “Worden we wel gelukkig van zo afgelegen wonen? Wat zijn we eigenlijk aan het doen? Moeten we de realiteit niet onder ogen zien?”

Onzekere toekomst​

Het stel heeft zoveel stress gehad, vertelt Walters. “Het enige wat ons op de been hield is onze droom te kunnen verwezenlijken. Maar dit is niet het leven wat we ons hadden voorgesteld. We kwamen voor rust, maar uiteindelijk waren we alleen maar bezig met het oplossen van het volgende probleem. We willen onze energie niet meer steken in een onzekere toekomst.”
Ze zijn niet de enigen, vertelt Walters. Het afgelopen jaar heeft ze met veel buitenlanders in Rusland gesproken die met dezelfde problemen zaten. “Mensen die enthousiast waren gekomen, maar helaas dus ook zijn vertrokken.”
Haar ouders blijven wel in hun huis in een klein dorpje met vier inwoners. Ze zijn met pensioen, willen geen boerderij en hebben vriendelijke buren. “Zij willen daaraan vasthouden en in Rusland blijven. Ik zal ze erg missen.”

 

[Medusa]

Nu snap ik ook wel waarom moeder liever niet in beeld kwam. Ex-wethouder, anti cojona-maatregelen, pro-FVD en complotdenkers!!!
Koren op de molen van trouw natuurlijk!

https://archive.is/5xpng#selection-1357.0-1875.190

InterviewAchterblijvers
Een Hilversumse wethouder emigreerde plotseling naar Rusland. Haar achtergebleven zoons kunnen het nog steeds niet begrijpen
Voormalig wethouder mediazaken uit Hilversum, Karin Walters, emigreerde naar Rusland met haar man, dochter en schoonzoon. Haar twee achtergebleven zoons kunnen het nog steeds niet begrijpen. ‘Ze vinden Rusland geweldig.’
Lucas Walters en zijn broer Chris (onherkenbaar in beeld).Bron Foto Patrick Post
PhaedraWerkhoven
Dit artikel is geschreven doorPhaedra Werkhoven
redacteur politiek en samenleving
Gepubliceerd op 9 juli 2026, 22:00
Ergens in coronatijd merkt Chris Walters (30) dat bij zijn ouders aan tafel in Hilversum, waar hij vier keer per week eet, niet meer het NOS Journaal aanstaat, maar Ongehoord Nederland. De gesprekken veranderen. Echt plaatsen kan hij het dan nog niet.
Maak ons uw voorkeursbron
Stel ons in als voorkeursbron in Google, zodat onze artikelen daar vaker verschijnen.
Maak ons uw Google-favoriet, opent in nieuw tabblad
Amper twee jaar later blijkt dat ze plannen maken om naar Rusland te emigreren, zonder het hem te vertellen. “Dat voelde als verraad.”
Op 29 augustus 2024 vertrekt zijn moeder Karin Walters met haar man, dochter en schoonzoon stilletjes per auto naar Rusland. Tot april 2024 was zij wethouder namens de partij Hart voor Hilversum. De achterblijvende broers Lucas en Chris zwaaien hen bewust niet uit.
Pas in juni 2025, als regionale media erover berichten, hoort de gemeente Hilversum dat ze zijn vertrokken. Trouw brengt dit voorjaar het nieuws dat de familie een huis heeft gekocht in Rusland. De dochter vlogt op YouTube over hun nieuwe leven in Rusland.
Advertentie
Het is zoon Lucas Walters (29) die nu zijn kant van het verhaal wil vertellen. Trouw spreekt hem meerdere keren, ook bij hem thuis. Hij vertelt hoe zijn ouders hem en zijn autistische broer Chris in Nederland achterlieten – een jongen die moeilijk zonder zijn ouders kan. Hoe hij zijn ouders langzaam in de greep zag komen van complottheorieën en van de ideologie zoals die wordt uitgedragen door Forum voor Democratie. Hoe zijn ouders en zus vertrokken, ook al had hij gewaarschuwd: als jullie gaan, dan maken jullie ons gezin kapot.
De vervreemding begon in coronatijd
Lucas, lang haar in een knot, gouden brilmontuur, vertelt dat hij ergens eind oktober 2023 voor het eerst over de plannen hoorde. Moeder Karin, vader Pum, zus Jacintha (26) en haar vriend Mark opperen dat ze willen emigreren om hun droom van een zelfvoorzienende boerderij te verwezenlijken. Dat zal pas over vijf jaar zijn, zeggen ze, en de bestemming ligt open.
Maar de vervreemding begon al veel eerder. Dat was in coronatijd. “Aanvankelijk maakte mijn vader nog zelf mondmaskers. Hij volgde de maatregelen. We waren allemaal gevaccineerd.”
Zijn vader is dan net met pensioen. Hij komt volgens Lucas online in aanraking met complottheorieën. “Hij begon steeds meer te praten over het World Economic Forum en zei dat corona een plan was van de elite. Mijn moeder ging daar helemaal in mee. De huiskamer werd een echokamer. De discussies met mijn ouders en mijn zus mondden steeds vaker uit in ruzies.”
Quote van Lucas Walters .

‘Ze leefden in hun eigen bubbel en waren eigenlijk al geen deel meer van de maatschappij’

Lucas Walters
Chris is minder zelfstandig dan op het eerste gezicht lijkt. Hij woont wel op zichzelf, maar kwam vaak thuis. Zijn moeder deed zijn was. In politiek is hij niet zo geïnteresseerd. “Ik liet ze gewoon maar praten.”
Maar Lucas is in shock als hij merkt dat zijn ouders ook politiek van mening veranderen. Ze raken geïnteresseerd in het gedachtegoed van Forum voor Democratie, een partij die bekendstaat om haar pro-Russische standpunten. Ze vertellen hem erover, en zeggen dat ze in 2021 bij de Tweede Kamerverkiezingen op de partij zullen stemmen. FvD gaat van twee naar acht zetels. Lucas zelf is lid van GroenLinks-PvdA.
Lucas vindt het belangrijk om dit verhaal te vertellen. Hij ziet er een gevaar in voor de democratie als mensen zoals zijn ouders afglijden. “Ze leefden in hun eigen bubbel en waren eigenlijk al geen deel meer van de maatschappij.”
Lucas Walters en zijn broer Chris (onherkenbaar in beeld).Bron Foto Patrick Post
Aan het begin van de coronapandemie doet de nieuwe vriend van hun zus Jacintha zijn intrede in de familie. Volgens Lucas levert deze Mark regelmatig felle kritiek op het coronabeleid van de overheid en is hij tegen vaccineren. Aanvankelijk is zijn vader Pum daar nog vol onbegrip over, maar gaandeweg draaien zijn ouders bij en beginnen ze elkaar juist te versterken. Lucas kan er uren over vertellen. Samengevat: ze geloven niet meer in vaccins, corona, het Westen, de overheid, de Navo en de Europese Unie.
Ondertussen is Karin nog steeds wethouder. Lucas: “Dat kon ze voor zichzelf goedpraten omdat het lokale politiek was. Ze kon de schuld aan Den Haag geven. Al heeft ze denk ik wel toneel moeten spelen op het gemeentehuis.”
Lucas schetst zijn jeugd, toen er eigenlijk nooit iemand over de vloer kwam. Zijn ouders hadden en hebben amper vrienden, vertelt hij. Als er vriendjes kwamen spelen, was dat lastig. “Wij liepen altijd op eieren. Mijn vader kon heel explosief zijn.”
Zijn moeder noemde zijn vader altijd ‘heel slim’, want hij had een graad in toegepaste wiskunde. Discussies wint hij altijd, zei ze tegen de kinderen. “Maar mijn moeder was emotioneel veel slimmer”, denkt Lucas. “Alleen durfde ze nooit kritiek op hem te leveren.”
Lucas merkt dat zijn ouders steeds pro-Russischer worden. Wanneer Rusland op 24 februari 2022 Oekraïne binnenvalt, is het volgens zijn vader precies omgekeerd: Oekraïne is de oorlog begonnen en de Navo en de VS zijn oorlogszuchtig. “Ze vonden dat het helemaal misging in Nederland: met de immigratie, de cultuur en de normen en waarden. Ook in klimaatverandering geloofde mijn moeder ineens niet meer. Terwijl ze daar als wethouder wel voor stond.”
Compleet paranoïde
In oktober 2023 horen Lucas en Chris dus voor het eerst van de emigratieplannen. Dat de bestemming nog open ligt, is volgens Lucas een schijnvertoning. Zijn ouders redeneren: het moet een niet-Navo-land zijn én een niet-EU-land. “Ze waren bang voor de Navo en de EU. Het was compleet paranoïde. Hun angst voor de Navo konden ze alleen maar onderbouwen met complottheorieën. In de EU worden boeren benadeeld, vonden ze.” Dat laatste is belangrijk: zijn zus en zwager wilden immers een boerderij beginnen.
Zijn vader zit naar de wereldkaart te kijken en streept allerlei werelddelen weg, vertelt Lucas. Zijn ouders en Jacintha oefenen dan al volop Russisch op Duolingo. “Bizar genoeg was Rusland puur op hun onderbuikgevoel de enige mogelijkheid. Pas ná hun besluit zijn ze er boeken over gaan lezen.”
Chris: “Ik vond het het ergste dat ik elke dag bij ze aan tafel zat, en dat ze me al die tijd niets hebben gezegd. Ze dachten dat ik wel mee wilde naar Rusland. Maar dat wil ik niet. Ik heb mijn leven hier.”
De emigratieplannen dreigen uit te lekken
Nooit was Rusland een ‘ding’ in hun familie. Ze waren er nog nooit geweest. Eind februari 2024 gaat hun vader samen met Jacintha naar Sint-Petersburg ‘om te kijken’. Ze vertellen er bijna niemand over. Het is daar ‘helemaal niet zo anders’, zeggen ze tegen Lucas en Chris.
Het is in deze periode dat de emigratieplannen van wethouder Walters en haar gezin voor het eerst dreigen uit te lekken. Lucas’ ouders raken in paniek. “Ze waren ervan overtuigd dat hun telefoons en appartement werden afgeluisterd. Ze voerden belangrijke gesprekken daarom buiten.”
Na het AD-artikel dat hun emigratieplannen toch naar buiten brengt, zitten Pum en Karin volgens Lucas alleen nog binnen. Ze willen andere familieleden niets vertellen over hun aanstaande emigratie, ook al dringen de zoons daarop aan. Bij Karins afscheidsbijeenkomst van de gemeente Hilversum in mei 2024 zijn Lucas en Chris ook aanwezig. Lucas: “Mijn moeder was alleen maar boos dat ze geen afscheidslintje kreeg van de burgemeester.”
Ondertussen blijft Chris nog steeds vier keer per week bij zijn ouders eten. Zijn baan staat op dat moment op de tocht. Het gaat aan tafel steeds over Rusland. Chris: “Ik heb het maar een beetje over me heen laten komen.”
Ze verkopen al hun spullen
Lucas praat vooral op zijn moeder in: waarom naar Rusland, een land in oorlog? Maar volgens haar is het in Europa gevaarlijker dan in Rusland. Zij wil hém ervan overtuigen om op visite te komen. Lucas behoort tot de lhbti+-gemeenschap, nooit zal hij naar Rusland gaan. Zijn ouders vertellen hem dat ze hebben laten uitzoeken hoe het in Rusland is voor iemand die homo is. Volgens hen: wel prima.
“Mijn zus beweerde dat wat zij voelt in Nederland vergelijkbaar is met wat hij als homo ervaart”, zegt Lucas hoofdschuddend: door haar ideologie zou het ook moeilijk zijn om geaccepteerd te worden. “Maar naar Rusland gaan is een keuze, mijn geaardheid niet.”
Hun ouders verkopen hun huizen in Hilversum. Alle spullen verkopen ze of doen ze weg. Een tas met familiefoto’s wordt bij Chris gestald. Net als de noodpakketten die zijn ouders hadden verzameld: het waren preppers, vertelt Lucas. Zijn ouders en Jacintha en Mark vertellen hun dat ze anoniem in Rusland willen verder leven.
Een zeer succesvol YouTube-account
Vanuit Rusland gaat Jacintha daarentegen vloggen over hun leven. Op haar inmiddels goed bekeken YouTube-account Rural Russia is van alles te zien: van hoe ze boodschappen doen tot hoe ze Russisch nieuwjaar vieren. “Toen ze nog hier waren, hielden ze hun plannen geheim. Nu schreeuwen ze door een megafoon dat ze in Rusland zitten en hoe leuk het daar is. Ik heb daar last van. Mensen zien mijn kapotte familie, zonder dat ze weten hoe het zit.”
Quote van Chris Walters .

‘Ik ben helemaal niet geïnteresseerd in Moskou en in wat zij daar doen’

Chris Walters
De twee broers kijken elkaar aan, nog steeds vol ongeloof dat hun ouders dit echt hebben gedaan. De meeste familieleden krijgen het pas te horen via een bericht uit Rusland. Zijn ouders blijven Lucas appen en e-mailen, maar hij kan het niet opbrengen om ze te antwoorden. De beelden in de familieapp doen hem veel verdriet. Hij gaat ervoor naar een psycholoog. “De pijn is voornamelijk dat ik denk aan wat we vroeger hadden. Ik rouw om een familie die nog leeft.”
Chris heeft het eerste half jaar nog wel contact. Elke maand bellen ze. “Maar ik ben helemaal niet geïnteresseerd in Moskou en in wat zij daar doen. Ik had eerst zelf ook niet in de gaten hoe slecht het met mij ging. Ik ging meer in mezelf zitten.”
Lucas zucht. Alle zekerheden vielen voor Chris weg; hij verloor ook zijn baan. Lucas moet met zijn broer op zoek naar hulp bij de gemeente en bij een buurthuis waarvan zijn moeder ooit de wijkwethouder was. “O, jullie zijn de zoons van Karin, zeiden ze dan. Iedereen daar kent haar.”
Chris: “Ik was heel afhankelijk van mijn ouders. De week voor ze wegging heeft mijn moeder pas verteld hoe ik zelf mijn kleren moet wassen.” Chris heeft nu veel meer ondersteuning nodig. Lucas: “Mijn moeder wist dat, maar vond toch haar droom in Rusland belangrijker. En als het niet zou lukken, zei ze, moest Chris maar naar Rusland komen.” Ze knikken beiden. Als Jacintha en Mark een week in Nederland zijn, weigeren de broers hen te ontmoeten.
In een appje in oktober 2025 betuigt Karin spijt. Ze hoopt dat Lucas haar kan vergeven. Lucas haalt zijn schouders op. Zijn gevoel gaat heen en weer, van woede naar verdriet en schuldgevoel. “Maar vooral boosheid eigenlijk, dat ze dit hebben kunnen doen. Dat ze Chris zo hebben achtergelaten.”
Chris zegt vastbesloten dat hij zijn ouders ‘emotioneel helemaal heeft losgelaten’. “Ik denk er niet meer aan en ga verder met mijn leven.” En ja, zegt hij dan: “Misschien doe ik dat wel om mezelf te beschermen.”
Hele dagen in een klein Russisch dorp
De broers denken niet dat hun ouders ooit terugkomen. Lucas kan zich niets voorstellen bij wat zijn moeder daar nu hele dagen doet in een klein Russisch gehucht. Hij weet niet anders dan dat politiek haar passie was. “Ze wás haar baan, een workaholic. Veel weg, alle stukken lezen tot ’s avonds laat. Daar waren we ook trots op. Ze is bereid geweest om dat allemaal op te geven voor die ideologie.”
Misschien, denken ze, komen ze terug als Mark in militaire dienst moet. Jacintha wijdde een hele vlog aan de militaire dienst voor mannen die geëmigreerd zijn naar Rusland. Zij en Mark willen beiden een Russisch paspoort, zeggen ze op YouTube. Maar daarvoor moet Mark wel eerst een jaar het leger in. De broers kijken elkaar zwijgend aan. “Het is wel absurd als zoiets nodig zou zijn.”
Nee, ze zitten er helemaal in vast, zeggen de broers. “Ze vinden Rusland geweldig.”
Trouw heeft Karin, Pum en Jacintha Walters tweemaal om een reactie gevraagd op dit artikel. Zij geven aan zich niet in dit verhaal te kunnen vinden en willen niet meewerken aan een reactie.