Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Opmerking: This feature may not be available in some browsers.
De vrouw werkte als schoonmaker op een cruiseschip waar asielzoekers werden opgevangen. © ANP
Thomas van Ossenbruggen
27 maart 2026
De vrouw is namens Cruisinc werkzaam op het cruiseschip MS Galaxy, dat sinds 2022 dienstdoet als opvangplek voor asielzoekers. Ze is er schoonmaker, maar vult die taak niet helemaal naar de wens van haar werkgever in.
Zo blijkt bij een check dat ze haar stofzuiger gewoon aan de bewoner van een cabine geeft, in plaats van het vertrek zelf schoon te maken. In een brief legt de werkgever vervolgens vast dat de vrouw niet naar wens presteert en dat ze haar leven moet beteren.
Handdoek
De brief sorteert weinig effect. Anderhalve week later wordt de vrouw door een leidinggevende aangesproken als ze een vieze handdoek niet weggooit. Dat is tegen de regels en voor de werkgever is dat een goede reden om haar op staande voet te ontslaan. De schoonmaakster krijgt te horen dat ze het schip binnen 48 uur moet verlaten.
Vijf maanden later staan beide partijen tegenover elkaar in de rechtbank. De vrouw vindt het ontslag onterecht, de werkgever niet: los van het handdoekincident toonde de schoonmaakster een negatieve houding tegenover leidinggevenden, raakte ze snel geïrriteerd en verhief ze haar stem als ze eens werd aangesproken op haar functioneren.
Draconische maatregel
Het ontslag op staande voet is een draconische maatregel van een werkgever, en dus moet daarvoor een dringende reden zijn. Denk aan diefstal, fraude of een andere ernstige misdraging. De rechter moet oordelen of het niet weggooien van een vuile handdoek ook in dat rijtje past.
Dat is niet zo, vindt de rechter. „Daarbij is van belang dat een ontslag op staande voet een uiterste middel is en terughoudend moet worden toegepast”, vindt de raadsheer. Cruisinc wijst nog op de documenten waarin het disfunctioneren van de vrouw wordt vastgelegd, maar daarvoor is de rechter niet gevoelig.
Vergoeding
Bovendien kreeg de vrouw een week voor haar ontslag nog een waarschuwing én een maand de tijd om haar gedrag te verbeteren. Eventuele gevolgen voor aanhoudend disfunctioneren worden niet genoemd.
Dus ging de werkgever de fout in met het ontslag van de vrouw. Dat moet de werkgever bekopen met een billijke vergoeding van ruim 11.500 euro. Die had hoger kunnen uitvallen, maar de rechter neemt mee dat de vrouw aantoonbaar disfunctioneerde en geen enkele verbetering liet zien.
De vrouw krijgt ook een schadevergoeding wegens onrechtmatige opzegging en een transitievergoeding. In totaal krijgt ze ongeveer zes maandsalarissen – ruim 16.000 euro – van haar voormalige werkgever, die ook opdraait voor de proceskosten.
Het plan voor een ’funderingslabel’, dat in 2020 na hevige kritiek werd ingetrokken, is via de achterdeur alsnog doorgedrukt. © ANP / HH
Pieter van Erven Dorens
Wat gaat er veranderen?
Taxateurs moesten in hun rapport altijd al aangegeven of er funderingsproblemen bekend waren, voor het huis zelf of in de directe omgeving. Zo ja, dan moest een schatting van de reparatiekosten worden vermeld.
Funderingsrisico nu opgenomen in taxatierapport, ’Huizenkopers moeten die informatie eerder krijgen’
Vanaf 1 april wordt het zogeheten funderingsrisicorapport van het Kennis Centrum Aanpak Funderingsproblematiek (KCAF) gebruikt. Het KCAF is een door de overheid en woningcorporaties gefinancierde organisatie die funderingsproblemen onderzoekt en in kaart brengt. Kans op verzakkingen is er onder meer door paalrot, bodemdaling of trillingen.
Hoe worden de funderingsrisico’s weergegeven?
Voortaan worden in het taxatierapport de risicoklassen A t/m E van de KCAF overgenomen. A staat voor ’geen risico’, B voor ’licht risico’, C voor ’verhoogd risico’, D voor ’hoog risico’ en E voor ’vastgesteld probleem’. Als de taxateur een D of E noteert moet ’in principe een aanvullend beperkt funderingsonderzoek plaatsvinden voordat het taxatierapport kan worden afgerond’, zo luidt de richtlijn van het Nederlands Register Vastgoed Taxateurs.
Lijkt dit niet verdacht veel op een funderingslabel?
In 2020 probeerde het KCAF een funderingslabel in te voeren. In de testfase kon iedereen via internet voor elk huis checken of er funderingsproblemen waren, inclusief een schatting van de herstelkosten. Het werd een totale mislukking omdat het KCAF vooral over bodeminformatie op buurtniveau beschikt. Dit terwijl de risico’s per straat of zelfs woning kunnen verschillen.
Er kwam een zee aan klachten over onjuiste labels, en juridische stappen van gedupeerde huizenverkopers tegen KCAF leken onvermijdelijk. Ook nu is voorstelbaar dat eigenaren in actie komen tegen een onjuiste risicoklasse.
Hoeveel huizen dreigen geraakt te worden?
Nederland telt 8,4 miljoen woningen. Daarvan vallen 268.808 in de risicoklassen D of E, volgens het KCAF. Nog eens bijna 900.000 woningen vallen in risicoklasse C wegens een verhoogd risico. Samen hebben dus bijna 1,2 miljoen woningen een ongunstige aantekening.
Funderingsherstel kost snel tienduizenden euro’s. De Raad voor de leefomgeving en infrastructuur (RLi) noemde in een rapport zelfs 54 miljard euro kosten om 425.000 panden aan te pakken. Uit onderzoek van ABN Amro en databedrijf Brainbay blijkt dat funderingsrisico’s ook zwaar op de waarde van een woning drukken.
Als het mankement bij de verkoop op Funda wordt gemeld, gaat er 12 procent van de vraagprijs af, gemiddeld 48.000 euro. In de praktijk wordt het echter vaak niet gemeld, zeker als algemeen bekend is dat in een buurt of gemeente zulke problemen voorkomen.
Hoe weet de koper of er een funderingsprobleem is?
Een technisch onderzoek waarbij de fundering wordt blootgelegd biedt de grootste zekerheid, maar dat kost enige duizenden euro’s. Bij de hoogste risicoklassen D en E mogen taxateurs volstaan met een zogeheten Quickscan door een gecertificeerd bedrijf.
Steeds meer huizen verzakt door extreem droge zomers: ’Ik zit gewoon klem’
Vereniging Eigen Huis trok hierover vrijdag aan de bel. De belangenorganisatie vindt het bezwaarlijk voor kopers dat ze de informatie over het funderingsrisico pas krijgen bij het taxatierapport na de aankoop. Daardoor lopen ze het risico dat ze vast komen te zitten aan een koop terwijl de financiering onzeker wordt, omdat banken misschien terugdeinzen. Eigen Huis adviseert kopers daarom om naast een financieringsvoorbehoud ook een funderingsvoorbehoud op te nemen in het bod.
Bij geschillen met leveranciers kan Wiro in de toekomst consumenten hun geld teruggeven als er een geschil is met een leverancier. © Koen Van Weel
Jeroen Kortschot
31 maart 2026
Het nieuwe systeem zal onder de naam Wero pinbetalingen en onlinebetalingen in heel Europa mogelijk maken. Nieuw voor Nederland is dat Wero kopers extra bescherming geeft. Bij geschillen met leveranciers kan Wero in de toekomst consumenten hun geld teruggeven als er een geschil is met een leverancier.
Eus Peters, directeur bij belangenvereniging Raad Nederlandse Detailhandel, zegt dat bedrijven niet zitten te wachten op extra consumentenbescherming in de vorm van een geld-terugfunctie. „Daarmee wordt iedere betaling voorwaardelijk, en afhankelijk van hoe soepel of hoe streng ze dat systeem van consumentenbescherming gaan afstellen. In het iDeal-systeem krijgt een winkelier gewoon direct zijn geld.”
Opvolger iDeal opent aanval op machtspositie VS bij betalen in Nederlandse winkels: ’Hoe eerder, hoe beter’
Ivo Broeren, van het bankenconsortium dat eigenaar is van Wero, verwacht niet dat winkeliers bang hoeven te zijn voor terugbetalingen. „Volgens de regels moeten winkelier en consument eerst samen in gesprek. We voegen ons met deze bescherming gewoon naar wat creditcardmaatschappijen ook al doen.”
Video: nieuwe vorm van oplichting met iDeal: ’Pas op!’
’Consument al goed beschermd’
Ook belangenorganisatie Thuiswinkel.org, die bonafide webwinkels certificeert, is kritisch. Directeur Marlene Ten Ham „Wij zijn weliswaar positief over de internationale betalingsmogelijkheden van Wero, maar wij zouden de ’geld-terug'-functie niet standaard bij Wero zien, maar alleen als optie voor de retailer. De consument is in Nederland al goed beschermd.”
Volgens Broeren hoeft niet iedere winkelier alle producten van Wero af te nemen. Bij sommige partijen kan een consument een betaling niet via ons betwisten. Bij boetes van het Centraal Justitieel Incassobureau kan dat bijvoorbeeld niet.’ Broeren wil niet zeggen of gewone winkeliers ook van de extra aankoopbescherming kunnen afzien. „We hebben een ’rulebook’ en dat is een levend document.”
Concurrent
Betaaldienstverleners zoals Buckaroo en Mollie, wiens werk het is om winkels en dienstverleners aan te sluiten op het iDEAL-systeem, hebben zelfs een concurrent voor Wero opgericht.
Dit ’Pay by bank'-systeem heeft veel kenmerken van Wero, maar zal volgens de oprichters ook goedkoper in het gebruik zijn. Hun vertegenwoordiger Maurice Jongmans van de Vereniging Betaalinstellingen Nederland zegt dat winkels erom vroegen.
Opvolger iDeal opent aanval op machtspositie VS bij betalen in Nederlandse winkels: ’Hoe eerder, hoe beter’
„Nu gaat 70 procent van alle betalingen via iDeal en mijn leden moeten voor al die miljarden een risicobeoordeling voor de ’geld terug'-functie maken.” Jongmans denkt dat het nieuwe betaalsysteem het verdienmodel van bedrijven kan aantasten.
„Bij een klein reisbureautje zullen de betaaldienstverleners bijvoorbeeld een deel van het geld van consumenten willen achterhouden om het risico af te dekken dat een reis niet doorgaat. Zo’n reisbureautje moet dan een groter deel van zijn reizen voorfinancieren.”
Percentage van de omzet
Behalve de bezwaren tegen de extra consumentenbescherming zijn de banken die Wero exploiteren ook van plan om niet zoals bij iDeal een vast bedrag per transactie, maar een percentage van de omzet in rekening te brengen bij de winkeliers. Die betalen nu 0,10 tot 0,25 euro per transactie.
Peters van de Raad voor de Nederlandse detailhandel is daar kritisch over: „Grote bedrijven die in meerdere Europese landen opereren, kunnen misschien wel een gunstig percentage afdwingen. Maar als dat voor kleine winkels een paar procent van je omzet wordt, is dat voor vooral kleine winkels al snel de hele winstmarge. In Nederland rekenen we liever af in centen en niet in procenten, omdat dat eerlijker is.”
iDeal verdwijnt, online betalen doen we straks via Wero: hoe zit dat?
Volgens Peters is het lastig om de consument te laten kiezen. „Het is wettelijk verboden om klanten geld te vragen voor gangbare betaalsystemen”, zegt hij. „Een consument zal vrijwel altijd voor de goedkoopste optie kiezen, of voor de dienst die de meeste extra’s biedt, terwijl de winkelier voor de rekening opdraait. Dat kan dus duur uitpakken voor de winkelier.”
1. Banken zijn geen neutrale dienstverleners meer, maar risicomijdende compliance-machines die ondernemers en burgers massaal de-banken om boetes te voorkomen.
2. Nederland en de EU bouwen een controlestaat op via lagere meldingsdrempels (ongebruikelijke transacties), algoritmes, eID en verschuivende normen, wat leidt tot polarisatie en uitholling van de middenklasse.
3. Individuele soevereiniteit en financiële vrijheid zijn nog mogelijk, maar alleen door proactief te diversifiëren (rekeningen, landen, Bitcoin), een sterk netwerk op te bouwen en een bewuste geld-mindset te hebben.
Praktisch
- Open minimaal twee bankrekeningen per entiteit (privé + zakelijk) en spreid over verschillende banken (grootbanken + neobanken).
- Antwoord altijd netjes en feitelijk op vragen, maar weet wat de bank wél en níét mag vragen (geld naar crypto is niet hun zaak zolang het niet terugkomt).
- Bouw een sterk netwerk: “je bent het gemiddelde van de vijf mensen met wie je het meest omgaat”.
- Diversifieer internationaal (vastgoed, bankrekeningen, belastingregels in Spanje, Italië, België, Duitsland).
- Gebruik Bitcoin in eigen beheer.
- Ontwikkel een bewuste geld-mindset: geld = soevereiniteit, niet “fout” of “duivel”.
- Begin nu met voorbereiden op eID en strengere KYC – nudging wordt steeds sterker.
- De spreker stelt dat vrijheid niet plots verdween, maar geleidelijk werd ingeperkt via financiële systemen.
- De oprichting van de Federal Reserve in 1913 wordt gepresenteerd als een cruciaal keerpunt.
- Voor centrale banken bestond een gedecentraliseerd, lokaal geldsysteem met meerdere valuta.
- Grote financiële spelers zouden bewust hebben aangestuurd op centralisatie van geldcreatie.
- Centrale banken bepalen de geldhoeveelheid en daarmee indirect prijzen, economie en welvaart.
- Geld wordt volgens de spreker gecreëerd als schuld met rente, wat structureel instabiliteit veroorzaakt.
- Economische crises volgen volgens hem een herhalend patroon dat leidt tot meer centralisatie.
- De oprichting van de Fed in 1913 wordt gelinkt aan een geheime bijeenkomst op Jekyll Island.
- Internationale coördinatie via de Bank for International Settlements versterkt deze macht.
- Inflatie wordt gepresenteerd als een mechanisme dat vermogen herverdeelt van gewone mensen naar bezitters van activa.
Jaartallen met de bijbehorende gebeurtenissen zoals in de video beschreven:
1694 → Oprichting van de Bank of England
1791 → Oprichting van de First Bank of the United States
1800 → Oprichting van de Banque de France
1816 → Oprichting van de Second Bank of the United States
1876 → Consolidatie van het Duitse monetaire systeem via de Reichsbank
1907 → Financiële crisis: Panic of 1907
1908 → Oprichting van een nationale monetaire commissie (voorbereiding centrale bank)
1910 → Geheime bijeenkomst op Jekyll Island door bankiers en beleidsmakers
1912 → Ramp met de RMS Titanic (dood van rijke tegenstanders Fed: o.a. Benjamin Guggenheim, Isidor Straus en John Jacob Astor IV)
1913 → Federal Reserve Act → oprichting van de Federal Reserve
1930 → Oprichting van de Bank for International Settlements
1963 → Verdwijning van de zilvercertificaten (geld direct uitgegeven door de overheid)
1971 → Einde van de goudstandaard (loskoppeling dollar van goud)
1987 → Beurscrash en interventie van de Federal Reserve (“Greenspan put”)
2008 → Wereldwijde financiële crisis en grootschalige reddingsoperaties door centrale banken
Huurprijzen schieten nu harder omhoog dan koopprijzen: bijna helft van woningen boven 2000 euro
De huurprijzen in de vrije sector zijn nog harder gestegen dan de prijzen van koopwoningen. Het aanbod is flink opgedroogd én 2000 euro per maand is in veel gevallen al de norm. Dat constateren woningplatformen Pararius en Huurwoningen.nl in hun nieuwe Huurmonitor. De animo is ook behoorlijk gedaald.
Dennis Naaktgeboren
10 april 2026
Ten opzichte van het eerste kwartaal van 2025 zijn de huurprijzen in de vrije sector per vierkante meter met 7,3 procent gestegen. De koopprijzen stegen in dezelfde periode met 5,1 procent. Wie een huurwoning in de vrije sector hoopt te bemachtigen moet een goed gevulde portemonnee hebben. Inmiddels heeft 42 procent van alle beschikbare huurwoningen in de vrije sector een huurprijs boven de 2000 euro per maand.
De gestegen prijzen in de vrije sector lijken een direct gevolg te zijn van de strengere eisen aan de zogeheten middenhuur. In dat segment kunnen verhuurders sinds de invoering van de Wet betaalbare huur niet langer de hoofdprijs vragen.
Door de combinatie van die wet, met strengere fiscale regels én het verbod op tijdelijke huurcontracten, kozen veel verhuurders eieren voor hun geld. Voor huurders is het totale aanbod daardoor flink opgedroogd.
Aanpassing van de wet
„Het zijn niet alleen particuliere beleggers die vertrekken’’, waarschuwt Pararius-directeur Jasper de Groot. Hij maakt zich ook zorgen over Vesteda. De grootste woningbelegger- en verhuurder van Nederland dreigt duizenden huurwoningen te moeten verkopen, omdat investeerders voor ruim 4 miljard euro hun belang afbouwen. „Als ook de institutionelen beginnen uit te ponden (verkopen, red.), rijst de vraag wie er dan nog in het middensegment bouwt en verhuurt.’
Een Kamermeerderheid is er inmiddels voorstander van de Wet betaalbare huur aan te passen, nog voordat de officiële evaluatie is afgerond. De Woonbond is daar fel op tegen en wil dat de huurprijsbescherming niet ‘te grabbel wordt gegooid.’
‘Het is onbehoorlijk om huurders weer met torenhoge huren op te zadelen, omdat de overheid de belastingdruk opvoert’, verklaarde de belangenvereniging. ‘Huurders zijn in de private huursector gemiddeld al 42 procent van hun inkomen kwijt aan wonen.’
De vrije sector lijkt zich uit de markt te prijzen, want het aantal reacties per huurwoning is behoorlijk afgenomen. Gemiddeld reageren er 25 mensen op een woning (tegenover 46 een jaar eerder), het laagste niveau sinds het tweede kwartaal van 2021.
Voor het geval je het gemist hebt (ICYMI):
De heerschappij van Visa en Mastercard loopt in Europa stil maar meedogenloos ten einde.
Een nieuwe “Pay by Bank”-knop verovert de online checkouts en doet iets veel gevaarlijkers dan alleen betalingen verwerken:
het ondermijnt de Amerikaanse financiële dominantie.
In Nederland omzeilt al 72% van de transacties de Amerikaanse kaartnetwerken;
geld wordt in enkele seconden direct van bank naar bank overgemaakt via “Wero” en SEPA Instant.
Geen verborgen kosten meer, geen Amerikaanse tussenpersonen meer.
Staat je creditcard op het punt een reliek uit het verleden te worden?
We zullen zien.
Ja nu is het nog zogenaamd allemaal 'gratis en voor nix'Ja nou krijgen we natuurlijk onze eigen tirannen
Adam Livingston:
‘Dit is de meest vernietigende chart in de financiële geschiedenis.
1971 is het moment waarop je toekomst werd gestolen.
Van 1917 tot 1971 groeiden de top 1% en de onderste 90% samen.
Zelfde economie.
Zelfde traject.
Toen Nixon de goudraam sloot ging de geldprinter aan.
En de twee lijnen raakten elkaar nooit meer.
Wanneer je geld loskoppelt van schaarste, creëer je geen rijkdom maar een trechter.
Elke nieuwe dollar stroomt naar degenen die het dichtst bij de geldkraan zitten: Wall Street, banken, asset holders.
De top 1% zag +265% reëel inkomen.
De onderste 90% slechts +175%.
Die kloof is geen toeval maar architectuur.
Fiat geld produceert ongelijkheid.
Elke renteverlaging, QE en “noodmaatregel” is een wealth transfer.
Je grootouders konden een gezin onderhouden op één inkomen door sound money.
Jij kunt geen huis meer betalen met twee inkomens.
De grafiek liegt niet.
De divergentie begon exact toen de dollar een IOU werd zonder dekking.
1971 was de overval.
Deze chart is het bewijs.’
