Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Opmerking: This feature may not be available in some browsers.
Blijkbaar niet. De reacties onder de tweet zijn weinig verheffend....Grappig... Ze hebben geen heibel meer?
Column: Het voortbestaan van ON! hangt af van Jonathan & Raisa Inc.
Max von Kreyfelt (met dank aan Jan Dijkgraaf)
Laat het duidelijk zijn, dat ik als initiator van kritische, pluriforme media een warm hart toedraag aan de zender, de oprichter Karskens en de vaak voortreffelijke programma’s van de medewerkers. Slechts de bestuurders en de beleidsverantwoordelijken liggen hier op de snijtafel.
Ergens in een parallel universum was ON! bedoeld, als dé omroep voor vrije geesten, dwarse denkers en ongehoorzaam volk. Maar in dit universum, lijkt ON! langzaam maar zeker veranderd in een private onderneming met slechts twee aandeelhouders: Jonathan Krispijn & Raisa Blommestijn.
Ze zijn geen bestuurders, geen gekozen vertegenwoordigers, geen afdelingshoofden. En toch draaien ze na het wegsturen van oprichter Karskens, aan de knoppen. Ze zijn de regisseurs, scenaristen, hoofdrolspelers en, als het moet ook de censuurcommissie. Noem het ON! BV, noem het Krispijn & Blommestijn Media Group. Noem het zoals je wilt, zolang je maar weet: ze zijn overal, ze zien en horen alles.
Jonathan, gewapend met oneigenlijk verkregen data over ca. 50.000 AVG ledeninformatie inclusief bankgegevens, heimelijk opgenomen interne gesprekken, en vele whatsapp screenshots, hanteert hij de macht als een binnenhuisgeneraal. Hij weet wie wat zei, wanneer, en tegen wie. En hij weet vooral wie eruit moet. Want wie niet zwijgt, gaat. Wie knikt, bukt of likt, mag blijven.
Raisa, de zelfverklaarde voorvechter van de vrije mening, blijkt intern vooral fan van de vrije eliminatie. Wie het waagt haar gedrag te benoemen, wordt, althans volgens de interne klokkenluiders, gecanceld via intimidatie, geruisloos afgevoerd of publiekelijk gedegradeerd. De klacht van een collega over haar gedrag werd eerst volgens Raisa “ingetrokken”, toen als “onzinnig” bestempeld, en vervolgens “niet ontvankelijk verklaard door de ledenraad” althans, volgens haarzelf.
Waar Jonathan het systeem manipuleert, beheerst Raisa het narratief. Waar hij het archief opent, bepaalt zij de camera-instelling. Samen vormen ze een perfect duo: de ene zet mensen schaakmat achter de schermen, de ander verslaat ze op beeld. ON! zegt dat het de omroep van de vrijheid is. Maar in de wandelgangen spreekt men van “de republiek Raisa Krispijn”. Het bestuur? Een decorstuk. De Raad van Toezicht? Weggetoverd en kersvers vervangen. De ledenraad? Gecoördineerd.
En de rest van het personeel?
Geïntimideerd, gemarginaliseerd en muisstil. Want wie zijn of haar mond zou kunnen opendoen, heeft een zwijgcontract met bijsluiter. Ofwel een juridisch dichtgetimmerd spreekverbod onder het mom van ‘teamvorming’.
De ironie is gruwelijk compleet.
De omroep die ageert tegen doorgeslagen macht en censuur is van binnenuit gekaapt door een tandem dat elke tegenspraak de mond snoert.
De vraag is dus niet langer óf ON! nog geloofwaardig is.
De vraag is of ON! bestaansrecht heeft zolang macht en intimidatie hand in hand gaan, zolang kritiek gezien wordt als sabotage, en zolang de grootste pleitbezorgers van de vrijheid intern handelen als een gesloten elite.
Zelfreflectie is geen zwakte. Het is de enige manier om uit deze fuik te zwemmen. Zolang Jonathan & Raisa Inc. blijven opereren zonder tegenmacht, zonder controle, zonder grens, is ON! geen omroep van het volk, maar een persoonlijk project met publieke middelen.
En dan rest slechts één vraag:
Wie fluistert de fluisteraars, in het belang van Nederland, dat het genoeg is geweest?
Aparte ontwikkelingen. Volgens Jan is het allemaal Thierry's schuld. Arnold retweette dit trouwens.Een ex-PVV'er aan het hoofd? Wordt dit werkelijk een verbeterimg? Bij Marcel de Graaff zien we dat je de man wel uit de PVV kan halen maar niet de PVV uit de man.
Mike
Ik merk om mij heen dat vrijwel geen enkele journalist nog de échte kritische vragen stelt. Er is een soort voorzichtigheid ingetreden die ervoor zorgt dat wij niet meer het gehele verhaal horen, aldus Krispijn op de website van zijn platform. “Als ik op dit moment naar de mainstreammedia én ook de alternatieve media kijk, dan zie ik veel gesprekken die zich begeven binnen de marges van de veiligheid om niemand tegen het [zere been te schoppen] – om maar géén pijnpunten aan te raken.”
“Ik geloof dat het medialandschap iets anders nodig heeft: een directere, ongecensureerde benadering. Geen gepolijste redelijkheid of ‘schijnobjectiviteit’, maar juist de rauwe werkelijkheid, zonder concessies,” voegt hij eraan toe.
Ongehoord Nederland moet oud-hoofdredacteur ton betalen, ontslag blijft staan
Er was geen geldige reden voor Ongehoord Nederland om hoofdredacteur en bestuurder Arnold Karskens te ontslaan, zo oordeelt het gerechtshof in Den Haag. Door hem toch de wacht aan te zeggen, heeft de omroep ernstig verwijtbaar gehandeld en daarom moet die Karskens een vergoeding betalen van 100.000 euro.
Volgens het hof is de arbeidsrelatie ernstig verstoord. De samenwerking tussen Karskens en andere betrokkenen binnen de omroep was zo verslechterd dat terugkeer niet meer mogelijk is. In zo'n situatie mag een werkgever de arbeidsovereenkomst beëindigen.
Karskens had een dubbele rol als hoofdredacteur en bestuurder. Juist daarom mocht van hem worden verwacht dat hij bijdroeg aan een goed functionerende organisatie. Volgens het hof is dat onvoldoende gebeurd, waardoor het vertrouwen in hem is verdwenen.
In de aanloop naar zijn ontslag speelde een zogeheten brandbrief een belangrijke rol. Daarin uitten medewerkers en betrokkenen stevige kritiek op het functioneren van Karskens en de gang van zaken binnen de omroep. Die brief droeg bij aan de conclusie dat de verhoudingen binnen de organisatie duurzaam verstoord waren.
Verwijtbaar handelen
Maar het hof is zeer kritisch op de manier waarop Ongehoord Nederland daarna heeft gehandeld. De omroep trok volgens de rechters te snel conclusies na de brandbrief en stuurde vrijwel direct aan op het vertrek van Karskens. Voor die tijd was er geen bredere kritiek op hem bekend en een eerder onderzoek naar hem was juist positief uitgevallen.
Door meteen op zijn vertrek aan te sturen, maakte de omroep terugkeer van Karskens feitelijk onmogelijk, oordeelt het hof. Dat is volgens de rechters ernstig verwijtbaar. Ondanks die fouten blijft het ontslag zelf in stand. Het hof vindt dat de verstoring van de arbeidsrelatie uiteindelijk zwaar genoeg weegt.
Wel heeft Karskens dus recht op een vergoeding van 100.000 euro, die bestaat uit een transitievergoeding en een aanvullende vergoeding vanwege het verwijtbare handelen rond zijn ontslag.