verzadigingsgevoel

eli

New member
Wat ik mij af vroeg; hoe 'vol' eten jullie je? Tot je echt helemaal goed vol zit, of tot zo'n 80% (zoals men in japan wel adviseert)? Ik vind het zelf namelijk heerlijk om me helemaal vol te (vr)eten maar houd mezelf bijna altijd daarmee in. (vaak ook omdat ik bang ben dat t dan teveel is) .

 
Hier heb ik echt nog nooit over nagedacht! Genoeg is genoeg. Ik denk niet aan vol, beetje vol of 80%. Ik hou me zeker niet in, dat vindt ik zelfkwelling. Maar als ik zie wat ik tegenwoordig in de avond eet, dat lijkt steeds minder en minder te worden. Maar ik functioneer er goed op, ook tijdens een late dienst waarin ik dus echt actief moet zijn.

 
Ik eet denk ik tot 80%, maar niet bewust. Heb mezelf aangewend heel langzaam te eten, dus raak nooit meer overvol. Ook als ik behoorlijk wat eet doe ik dat zo langzaam dat het nooit te zwaar valt. In de tijd dat ik een bord leeg eet, hapt mijn schoonvader er twee weg, en dan ben ik nog niet eens klaar met de eerste.

 
Ik eet eigenlijk nooit zo veel dat ik propvol zit, maar ik hou wel van zwaar eten. Ik hoor die koks op tv altijd mauwen over dat gerechtjes licht en luchtig moeten zijn maar dat hoeft voor mij niet. Dat echte "propvol nu heb ik veel te veel gegeten ik kan niet meer lopen"- gevoel heb ik alleen bij maaltijden als pasta of pizza of friet, koolhydraten dus. Bij vlees met groenten en een saus bereik ik dat gevoel nooit, ik heb net een halve kg asperges met botersaus en 300 gram biefstuk op en ik kan niet zeggen dat ik daar nu vol van zit, maar honger heb ik ook totaal niet meer. Ik denk dat het ook komt omdat die droge kh nog uitzetten in je maag.

Ik heb ook geen problemen om met een volle maag te slapen, alleen varkensvlees eet ik niet voor ik naar bed ga dan kan ik niet slapen.

 
wat ik wel merk is dat je, als je vetten eet, wel het echte verzadingsgevoel hebt maar nog wel kan lopen inderdaad haha, terwijl na het eten van een hoop koolhydraten of noten (wat ik vroeger wel eens deed) ik niet meer van mn stoel kwam. Maar t kan ook wel zijn dat ik misschien nog niet goed 'doorvoed' ben en daarom telkens weer zin heb in eten. Eten jullie eigenlijk ook als je geen honger hebt? maar dat je bijvoorbeeld 'weet' dat je moet lunchen, of nog even iets moet eten voordat je met een klus bezig gaat oid?

 
Thuis eet ik als ik honger/trek heb. Op het werk eet ik wel altijd mee, want dat moet. Maar altijd mijn eigen eten. Ik heb wat porties in de vriezer liggen wat ik dan in de oven opwarm. Gisteren bijvoorbeeld 2 hamburgers met uit en vet van de boter. De ene jongere steelt van een andere jongere het vlees van het bord en ik heb toen 1 hamburger weg gegeven. Dus eigenlijk in hoeveelheid heel weinig gegeten die avond.. Wel nog een liter melk gedronken. Door omstandigheden is het letterlijk nachtwerk geworden. Geen honger gehad, vanmorgen ook niet.

 
Quote:
Ik vind het zelf namelijk heerlijk om me helemaal vol te (vr)eten maar houd mezelf bijna altijd daarmee in. (vaak ook omdat ik bang ben dat t dan teveel is) .


Quote:
Maar t kan ook wel zijn dat ik misschien nog niet goed 'doorvoed' ben en daarom telkens weer zin heb in eten.


Angst = stress en eten met stress is nooit goed voor de vertering en opname van je voedsel. Ik proef uit je woorden ook schuldgevoel en volgens mij ook nog hersenspoeling ('vet is slecht voor je, je slibt er van dicht'). Ik denk dat je intuitie klopt en dat je lichaam momenteel flinke tekorten heeft en je daarom een doorlopend hongergevoel geeft.

Lekker door blijven eten en je nergens druk om maken, is mijn advies. Je kunt met vet- en eiwtrijk voedsel simpelweg niet overeten, je komt onherroepelijk op een verzadigingsdrempel uit, hier is je lichaam op ingesteld (terwijl het bij koolhydraten om alsmaar meer blijft vragen). Dus: eet smakelijk!

Mike

 
Haha, bedankt Mike!

Er zit inderdaad nog een angst; vooral om aan te komen. En t kcal tellen zit ook nog in m'n systeem al durf ik dat steeds meer los te laten. Ik probeer ook de angst om aan te komen los te laten, en te accepteren dat ik aankom omdat ik voel dat ik met dit eten op de goede weg zit.

 
Ik eet totdat ik genoeg heb. En bijna altijd is mijn bordje leeg. Een enkele keer laat ik een klein beetje staan maar dat komt niet vaak voor.

En dan kan ik weer uren voort.

Lia

 
Ik stop eigenlijk met eten voor dat misselijk wordt, soms overtreed ik die streep en dat is onprettig. Ik doe krachttraining en merk dat sinds ik wapf eet ik precies genoeg aankom als ik gewoon m'n gevoel volg.

Ik eet ook altijd mn bordje leeg, maar mijn bordje is een formaat van een groot dienblad :D

 
Ik heb meer honger dan mijn lichaam verteerd krijgt.

Plus als ik eet zoals mijn honger me ingeeft, dan weeg ik minimaal 20 kg te zwaar en ik voel me daarbij helemaal niet lekker.

Het heeft -is mijn vermoeden- te maken met een hormoonhuishouding die in de frot ligt bij mij.

Het is bij mij wel waar dat een verzadigingsgevoel meestal pas komt 20 min na het eten.

Dus als ik de discipline opbreng en eerst 20 min wacht met het hongergevoel najagen is de honger een stuk gezakt.

Ik ga niet opnieuw 20 kg aankomen (is al gebeurd) en dan wachten tot mijn metabolisme zich eventueel stabiliseert om vervolgens eventueel af te vallen (waar geen garanties voor zijn).

Ondertussen probeer ik binnen mijn vermogens zo dicht mogelijk te komen bij de principes die men op deze site hanteert en/of bij andere principes die mij zinnig voorkomen.

 
ja, lievergezond, dat is dus ook waar ik bang voor ben: dat als ik ga eten naar mn honger ik een heel andere maat zal hebben dan nu;)

toch probeer ik er vaker aan toe te geven en ik merk dat als ik maar niet 'vol' raak ik dit kan oplossen door een paar lepels kokosolie of boter, daar raak ik wel sneller vol van. Heb ook het vermoeden dat ik op dit moment de tussenpozen nog niet te lang moet maken want als ik na zo'n 6 uur niks te hebben gegeten weer begin met eten lijk ik wel bodemloos te zijn.

 
ik heb wel eens gelezen hoe beter je kauwt hoe beter/sneller dat verzadigingsgevoel is.

ze wezen naar kinderen die soms heel lang kauwen op eten en dan ook maar weinig eten.

zit wel wat in misschien. Als je langer kauwt duurt het langer voordat je eten op is en zit je eerder aan dat verzadigingsgevoel.

 
Door goed kauwen wordt het eten beter verteerd en heb je minder nodig, door langzaam te eten geef je je lichaam de tijd om signalen van verzadiging door te geven. Door bv eerst een beetje op te scheppen, en een pauze te laten tussen de volgende lading geef je je lichaam hiervoor de tijd.

 
Ik heb de neiging te veel te eten. Ik ben nog steeds niet gewend aan het feit dat vet heel anders (en langer) vult dan koolhydraten. Bij koolhydraten bereikte ik langzaam mijn verzadigingspunt, met vet is het meer *boem* mijn maag zit vol en nu kan ik echt niet meer. Dat moment komt nog altijd onverwacht.

Jarenlang moest ik flink eten wanneer ik van huis ging, omdat ik anders trillend van de suikerhonger op de fiets zat. Dat vooreten zit er nu zo ingebakken, dat ik nog steeds veel eet voor vertrek en eten meeneem uit voorzorg. Helemaal niet meer nodig, maar ik ben dan toch geneigd het meegebrachte eten op te eten omdat het lekker is.

 
Ik merk wel een heel duidelijk verschil tussen "honger omdat mij suikerspiegel te laag is" en "honger omdat mijn maag duidelijk leeg is". Ik vraag me af of het handig is om aan de eerste soort toe te geven (met iets vets/wapfs dan) of dat ik het beter kan proberen te negeren omdat ik er zo overheen "groei"/wen.

 
Ik denk dat je er beter wel aan toe kan geven (met iets vets). Kan zelf het verschil ook wel goed merken, maar merk vooral dat ik heel vaak trek 'ergens'in heb (terwijl ik dan eigenlijk al lang vol ben). Dat vind ik het meest irritant.

 

Forum statistieken

Onderwerpen
4.459
Berichten
489.169
Leden
8.625
Nieuwste lid
Muriëlle
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan