Mike
Verenigde Staten van Amerika
- Onderwerp starter KefirKev
- Startdatum
Mike
Lievergezond
Well-known member
Joodse exodus vanuit de VS?
Isaac Russell (l) en Lia Littlewood in Hotel Jansen, waar ze tijdelijk wonen. Voor hen was de keuze om te verhuizen het resultaat van een decennium lang verontwaardiging over de gang van zaken in de VS. © Jasmijn HoogmolenIsaac Russell (l) en Lia Littlewood in Hotel Jansen, waar ze tijdelijk wonen. Voor hen was de keuze om te verhuizen het resultaat van een decennium lang verontwaardiging over de gang van zaken in de VS.
Duizenden Amerikanen verruilen VS voor Nederland: ‘Ik schaam me als mensen vragen waar ik vandaan kom’
Sinds Donald Trump is begonnen aan zijn tweede termijn, hebben duizenden Amerikanen de VS verruild voor Nederland. Ook het aantal Amerikanen in Amsterdam was nooit eerder zo hoog. ‘Ooit geloofde ik in de Amerikaanse idealen. Nu schaam ik me als mensen vragen waar ik vandaan kom.’
Madelief van Dongen
21 februari 2026, 14:30•Laatste update: 14:53
Wanneer Lia Littlewood (38) en Isaac Russell (50) over de Verenigde Staten praten, hebben ze het over hun ‘oude land’. Pas vier maanden geleden verruilden ze Yuma, een stad in het zuiden van Arizona, vlakbij de Mexicaanse grens, voor Amsterdam. Russell zegde zijn baan in de horeca op en werkt nu bij Albert Heijn; Littlewood is kunstenaar. Een woning hebben ze nog niet, toch voelt het hier allang als thuis.
„Dit is een definitieve verhuizing”, stelt Russell resoluut. Hij zit naast zijn vrouw in de lobby van Hotel Jansen in de Schinkelbuurt, waar het stel een kamer huurt. „We geloofden ooit in de Amerikaanse idealen”, vult Littlewood aan. „Nu schaam ik me als mensen vragen waar ik vandaan kom. We willen wonen op een positievere plek, een plek waar…”
Russell: „...mensen op dezelfde manier naar de wereld kijken als wij.”
Russell en Littlewood zijn twee van de duizenden Amerikanen die het afgelopen jaar, sinds Donald Trump opnieuw president is, naar Nederland zijn geëmigreerd. Vorig jaar werden er volgens de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) in totaal 7310 visumaanvragen door Amerikanen gedaan in Nederland. Dat is het hoogste aantal in tien jaar. In 2024 ging het om 6280 aanvragen, het jaar daarvoor om 6650.
Vorig jaar deden bovendien 76 Amerikanen een asielaanvraag. Een enorme toename: de jaren daarvoor vroegen tussen de tien en twintig Amerikanen per jaar asiel aan in Nederland. De IND wijst deze aanvragen vooralsnog af, omdat de VS als veilig land wordt beschouwd.
Hoeveel Amerikanen zich precies in Amsterdam vestigen met een werk-, gezins- of studievisum, is niet bekend. Wel bereikte het aantal Amsterdammers met de Amerikaanse nationaliteit dit jaar een hoogtepunt. Er wonen nu ruim 9000 Amerikanen in de stad. Dat waren er vijf jaar geleden nog geen 7400.
Renée Good en Alex Pretti
Bethany Quinn (40) stelt dat de cijfers een weerspiegeling zijn van de zorgen die veel Amerikanen hebben over de politieke koers van het land. De Amerikaanse woont sinds 2021 in Amsterdam-Zuidoost en is mede-oprichter van GTFO-tours (Get The Fuck Out), een bureau dat Amerikanen helpt met emigreren.
„Het is een soort domino-effect”, ziet Quinn. „Voor sommigen werd de grens bereikt toen Trump in zijn eerste uren tientallen decreten afkondigde en de rechten van non-binaire personen inperkte. Sinds de gebeurtenissen in Venezuela en de dood van Renée Good en Alex Pretti (die werden doodgeschoten door agenten van migratiepolitie ICE en de grenspolitie, red.) zien we weer een enorme piek, vooral onder witte, hoogopgeleide Amerikanen. Zij beseffen nu ook dat ze niet veilig zijn.”
Dat juist Nederland populair is onder Amerikanen komt door een oud handelsverdrag, de Dutch-American Friendship Treaty (Daft). Met het Daft-visum kunnen ondernemers uit de VS relatief makkelijk een Nederlandse verblijfsvergunning krijgen. Een businessplan is niet nodig, ze hoeven alleen 4500 euro op een zakelijke rekening te storten. Daarna mogen hun partners hier ook werken.
Politieke onrust in de VS
Bijkomstig voordeel is dat de aanvragen in de meeste gevallen worden gehonoreerd. Vijf jaar geleden vroegen in totaal 310 mensen zo’n Daft-vergunning aan, in 2025 steeg dat aantal naar 1180.
„De interesse explodeert”, zegt Byron Emerson, die in 2020 vanuit Rockford, Illinois, naar Amsterdam verhuisde. Hij vertrok niet om politieke redenen, maar omdat hij tijdens een zakenreis naar Nederland zijn hart verloor aan Amsterdam.
Emerson is de oprichter van DaftHub, een online platform en Facebookgroep waar Amerikaanse ondernemers in Nederland ervaringen uitwisselen en in contact komen met Nederlandse professionals, zoals makelaars en migratieadvocaten. Het ledenaantal van het platform steeg sinds de terugkeer van Trump in januari van 2500 naar 4500 leden.
„Ik krijg tachtig tot honderd nieuwe aanvragen per week”, vertelt Emerson. Die mensen voegen niet allemaal de daad bij het woord, maar willen zich in ieder geval oriënteren op een verhuizing naar Nederland. „Sommigen vanwege de hoge zorgkosten, het gebrek aan openbaar vervoer of wapengeweld in Amerika. Ik zie ook een groeiende groep lhbtq’s en ouders van transkinderen die vrezen voor hun veiligheid. Dat raakte me diep. Mensen maken levensveranderende beslissingen uit pure angst.”
Als je in de VS een dag van je werk mist om te protesteren en je wordt ontslagen, verlies je meteen je zorgverzekering
Isaac Russell
Vrienden werden opgepakt
Voor Isaac Russell en Lia Littlewood was de keuze om te verhuizen het resultaat van een decennium lang verontwaardiging over de gang van zaken in de VS. Dat begon toen Trump in 2016 voor het eerst presidentskandidaat was en Russell het nieuws las over de seksistische ‘grab ‘em by the pussy’-uitspraak. Hij was door het dolle heen. „Ik kocht twee flessen champagne om het te vieren. Het is voorbij, dachten we! Tot hij twee maanden later won.”
In hoog tempo somt het stel op hoe de politiek hun levens sindsdien heeft beïnvloed. Hoe hun Mexicaans-Amerikaanse vrienden werden opgepakt en ondervraagd. Hoe het woord ‘liberaal’ een scheldwoord werd onder jongeren uit de buurt. Hoe Littlewood, die kunstenaar is, geen politieke schilderijen meer durfde te maken, bang dat het haar opdrachten zou kosten.
Lia Littlewood is kunstenares en maakte dit schilderij van Trump nadat ze naar Amsterdam was verhuisd. © Jasmijn Hoogmolen
En, vooral, hoe niemand in hun gemeenschap dat alles serieus leek te nemen. „Mensen zijn met opzet onwetend”, zegt Russell. „Weet je, als je in Amerika een dag van je werk mist om te protesteren en je wordt ontslagen, verlies je meteen je zorgverzekering. Dan ben je dus failliet. Mensen kunnen het zich letterlijk niet veroorloven om heisa te maken.”
Mijn vrienden die trans zijn, begonnen te vrezen voor hun veiligheid
Tad Hopp (41) uit San Francisco, Californië
‘Het kan weleens uit de hand lopen’
Tad Hopp (41) verhuisde drie maanden geleden van San Francisco, Californië, naar Amsterdam. Al langere tijd zag hij de openlijke vijandigheid richting homoseksuelen toenemen. In september 2024 trouwde Hopp met zijn man, een half jaar later opende Trump de aanval op transpersonen. „Ik ben zelf niet transseksueel. Maar mijn vrienden die dat wel zijn, begonnen te vrezen voor hun veiligheid.”
Hopp bekroop het gevoel dat de situatie weleens uit de hand zou kunnen lopen. Hij besloot dat als hij nú niet weg zou gaan, het misschien nooit meer zou kunnen.
Zijn man kwam op de proppen met Nederland, zelf stuitte Hopp op Daft. Hij heeft nu een podcast en een onderneming als ‘sober coach’: hij begeleidt mensen die alcohol en drugs hebben afgezworen. Omdat zijn man nog in de VS zit, woont hij alleen in een vrijwel leeg appartement in de Plantagebuurt. „Zo’n verhuizing is not for the weak. Ik vond het heel zwaar.”
Ik ben niet gevlucht, ik heb ervoor gekozen weg te gaan. Maar er zijn ook heel veel mensen die dat niet kunnen
Tad Hopp
Het Amerikaanse nieuws probeert Hopp niet te lezen. Hij is juist naar Amsterdam gekomen om er niét de hele tijd mee geconfronteerd te worden, zegt hij. „Maar ik heb vrienden in Minnesota en mijn hart breekt als ik aan ze denk. Ik maak me zorgen, ook over mijn man.”
De reacties uit Hopps omgeving waren positief, soms zelfs jaloers. Toch bekruipt hem af en toe een schuldgevoel, wat hij zelf omschrijft als ‘survivor’s guilt’. „Ik had een goed leven, een appartement, katten, een echtgenoot. Ik ben niet gevlucht, ik heb ervoor gekozen weg te gaan. Maar er zijn ook heel veel mensen die dat niet kunnen, al zouden ze willen.”
Tad Hopp woont, nu nog zonder zijn man, in de Plantagebuurt: ‘Ik heb vrienden in Minnesota en mijn hart breekt als ik aan ze denk. Ik maak me zorgen, ook over mijn man.’ © Jasmijn Hoogmolen
Advocaten en techwerkers
Ook Russell en Littlewood voelen zich ‘very fortunate’, herhalen ze meermaals. Ze willen maar duidelijk maken: het besluit om hiernaartoe te verhuizen had net zoveel te maken met de situatie in de VS, als met de aantrekkingskracht van Amsterdam. „Tijdens onze huwelijksreis werden we verliefd op deze plek”, zegt Littlewood. „Voor ons is Amsterdam het centrum van het universum.”
Dat geldt bij lange na niet voor alle Amerikanen. Sterker, bij emigratiebureau GTFO-Tours proberen ze hun klandizie juist warm te maken voor kleinere steden als Haarlem of Maastricht. „We weten dat het hier al erg vol is,” zegt mede-eigenaar Quinn. „Bovendien is het duur en moeilijk om een woning in Amsterdam te krijgen.”
De meeste Amerikanen die zich uiteindelijk in de hoofdstad vestigen, zijn volgens Quinn stellen, kleine gezinnen en mensen die het zich gewoonweg kunnen veroorloven. „Advocaten, techwerkers of anderen die onafhankelijk en vermogend zijn. Al is het leven in de VS ook ontzettend duur. Daarom is het hier voor veel Amerikanen goed te doen.”
Woningnood
Hoewel Russell en Littlewood proberen ‘de eindjes aan elkaar te knopen’, raken de twee niet uitgepraat over wat ze hun ‘droomland’ noemen. Littlewood is een onderneming gestart waarmee ze muurschilderingen maakt en de zaken beginnen te lopen. „Alles verloopt zo prettig en soepel”, zegt ze. „De mensen zijn fantastisch. En we leren uiteraard Nederlands. Uit respect, en omdat het leuk is.”
De enige tegenvaller: omdat ze tot voor kort allebei geen vast contract hadden, lukte het niet om een woning te vinden. „We hadden verwacht dat we gewoon een makelaar konden bellen en een huis zouden krijgen”, zegt Russell. „Maar dat hier een wooncrisis is, komt omdat huurders zo goed beschermd worden.”
„Dat is toch geweldig!” zegt Littlewood. „Als je in de VS niet op tijd je huur betaalt staat er de volgende dag een sheriff voor de deur om je eruit te gooien.”
Forum statistieken
