Medusa
Well-known member
Het jaar is 1956. Je moeder verwacht jou, en haar dokter rookt tijdens de afspraak. Meer dokters roken Camels dan welk ander merk ook, zeggen de advertenties, en hij vertelt haar dat een paar per dag haar zenuwen kalmeert en de baby klein houdt voor een makkelijke bevalling.
Het jaar is 1960. Je eerste echte schoenen komen uit een winkel met een röntgenapparaat in de hoek. Je schuift je voeten in de sleuf en ziet je eigen tenenbotjes kronkelen, groen en gloeiend, terwijl de assistent de pasvorm controleert. Je gaat terug elke keer dat je voeten groeien.
Het jaar is 1961. Je moeder verwacht je zusje en de misselijkheid is erg. De apotheker heeft een nieuwe tablet, geadverteerd als volkomen veilig tijdens de zwangerschap. Je zusje arriveert het volgende jaar samen met 10.000 andere baby's wier moeders het namen, en sommigen van hen arriveren zonder armen.
Het jaar is 1964. Drie keelontstekingen, dus de amandelen gaan eruit, net als bij meer dan een miljoen kinderen per jaar aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Twintig bedden, en de belofte van ijs. Niemand vraagt waarvoor de amandelen dienden. Ze waren het immuunsysteem, en de operatie deed nooit veel voor de keel.
Het jaar is 1972. Je bent zestien en elke auto ter wereld rijdt op loodhoudende benzine. Het lood komt uit de uitlaat en nestelt zich op het schoolplein, de moestuin en het bloed van elk kind dat naar school loopt. De mannen die het in de benzine stopten, wisten al in de jaren 1920 wat het met een brein deed. Het verbod komt pas als je in de veertig bent.
Het jaar is 1981. De handen van je moeder zijn stijf geworden. De dokter heeft een nieuwe tablet tegen artritis met de grootste lancering die de farmaceutische industrie ooit heeft opgezet. Twee jaar later wordt het teruggetrokken aan beide kanten van de Atlantische Oceaan, met tientallen gepensioneerden dood wier nieren het niet konden afvoeren. Zij komt er genadig vanaf: de zon verbrandt haar erop, en ze brengt een zomer door achter de gordijnen.
Het jaar is 1991. Je vader is diabeet, en de diëtist geeft hem een vel papier. Meer dan de helft van zijn calorieën moet uit koolhydraten komen: brood, aardappelen, pasta, granen. Zijn suiker stijgt erop, dus zijn insuline stijgt mee, en zijn middel volgt. Hij doet twintig jaar lang wat hem wordt opgedragen.
Het jaar is 1998. Je rug is naar de knoppen. De dokter heeft een nieuwe opioïde, en de vertegenwoordiger draagt een brief van een medisch tijdschrift waarin staat dat verslaving eraan minder dan 1% is. De brief is vijf zinnen lang. Het bedrijf pleit twee keer schuldig, en tegen de tweede keer zijn meer dan een half miljoen Amerikanen dood.
Het jaar is 2002. Je knieën doen pijn, en de dokter heeft een nieuwe pil die milder is voor de maag. Je neemt het twee jaar, dezelfde twee jaar dat de fabrikant zit op zijn eigen hartgegevens. Het wordt teruggetrokken met zoveel als 140.000 hartaanvallen aan zijn deur toegeschreven. Jouw hart was prima. Dat van de man naast de deur niet.
Het jaar is 2008. Je vrouw heeft een prolaps na drie kinderen, en de chirurg plaatst een strook plastic gaas. Zodra het weefsel erdoorheen groeit, kan het er niet meer uit. Australië biedt in 2018 excuses aan aan zijn vrouwen, Amerika verbiedt het in 2019, Groot-Brittannië biedt excuses aan in 2020. Je vrouw krijgt het hare per persbericht.
Het jaar is 2026. Je bent zeventig, en de nieuwe dokter heeft een scherm en een getal voor alles. Het vlees op je bord is een gevaar. De olie in de fles is goed voor je hart. De injectie is voor het leven. Hij is even oud als de eerste dokter was toen hij een Camel opstak voor je moeder, en even zeker van zijn zaak.
Geen van hen was een uitschieter. Elk was de standaard van zorg, onderwezen aan de volgende dokter, gedrukt op het bijsluiter, en overhandigd aan een familie zonder manier om het te controleren.
Je hebt zeventig jaar doorgebracht als het experiment. De resultaten komen naar buiten nadat je weg bent, onder iemands anders naam, en de stoel waarin je zit is waar ze werven voor de volgende.
Het jaar is 1960. Je eerste echte schoenen komen uit een winkel met een röntgenapparaat in de hoek. Je schuift je voeten in de sleuf en ziet je eigen tenenbotjes kronkelen, groen en gloeiend, terwijl de assistent de pasvorm controleert. Je gaat terug elke keer dat je voeten groeien.
Het jaar is 1961. Je moeder verwacht je zusje en de misselijkheid is erg. De apotheker heeft een nieuwe tablet, geadverteerd als volkomen veilig tijdens de zwangerschap. Je zusje arriveert het volgende jaar samen met 10.000 andere baby's wier moeders het namen, en sommigen van hen arriveren zonder armen.
Het jaar is 1964. Drie keelontstekingen, dus de amandelen gaan eruit, net als bij meer dan een miljoen kinderen per jaar aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. Twintig bedden, en de belofte van ijs. Niemand vraagt waarvoor de amandelen dienden. Ze waren het immuunsysteem, en de operatie deed nooit veel voor de keel.
Het jaar is 1972. Je bent zestien en elke auto ter wereld rijdt op loodhoudende benzine. Het lood komt uit de uitlaat en nestelt zich op het schoolplein, de moestuin en het bloed van elk kind dat naar school loopt. De mannen die het in de benzine stopten, wisten al in de jaren 1920 wat het met een brein deed. Het verbod komt pas als je in de veertig bent.
Het jaar is 1981. De handen van je moeder zijn stijf geworden. De dokter heeft een nieuwe tablet tegen artritis met de grootste lancering die de farmaceutische industrie ooit heeft opgezet. Twee jaar later wordt het teruggetrokken aan beide kanten van de Atlantische Oceaan, met tientallen gepensioneerden dood wier nieren het niet konden afvoeren. Zij komt er genadig vanaf: de zon verbrandt haar erop, en ze brengt een zomer door achter de gordijnen.
Het jaar is 1991. Je vader is diabeet, en de diëtist geeft hem een vel papier. Meer dan de helft van zijn calorieën moet uit koolhydraten komen: brood, aardappelen, pasta, granen. Zijn suiker stijgt erop, dus zijn insuline stijgt mee, en zijn middel volgt. Hij doet twintig jaar lang wat hem wordt opgedragen.
Het jaar is 1998. Je rug is naar de knoppen. De dokter heeft een nieuwe opioïde, en de vertegenwoordiger draagt een brief van een medisch tijdschrift waarin staat dat verslaving eraan minder dan 1% is. De brief is vijf zinnen lang. Het bedrijf pleit twee keer schuldig, en tegen de tweede keer zijn meer dan een half miljoen Amerikanen dood.
Het jaar is 2002. Je knieën doen pijn, en de dokter heeft een nieuwe pil die milder is voor de maag. Je neemt het twee jaar, dezelfde twee jaar dat de fabrikant zit op zijn eigen hartgegevens. Het wordt teruggetrokken met zoveel als 140.000 hartaanvallen aan zijn deur toegeschreven. Jouw hart was prima. Dat van de man naast de deur niet.
Het jaar is 2008. Je vrouw heeft een prolaps na drie kinderen, en de chirurg plaatst een strook plastic gaas. Zodra het weefsel erdoorheen groeit, kan het er niet meer uit. Australië biedt in 2018 excuses aan aan zijn vrouwen, Amerika verbiedt het in 2019, Groot-Brittannië biedt excuses aan in 2020. Je vrouw krijgt het hare per persbericht.
Het jaar is 2026. Je bent zeventig, en de nieuwe dokter heeft een scherm en een getal voor alles. Het vlees op je bord is een gevaar. De olie in de fles is goed voor je hart. De injectie is voor het leven. Hij is even oud als de eerste dokter was toen hij een Camel opstak voor je moeder, en even zeker van zijn zaak.
Geen van hen was een uitschieter. Elk was de standaard van zorg, onderwezen aan de volgende dokter, gedrukt op het bijsluiter, en overhandigd aan een familie zonder manier om het te controleren.
Je hebt zeventig jaar doorgebracht als het experiment. De resultaten komen naar buiten nadat je weg bent, onder iemands anders naam, en de stoel waarin je zit is waar ze werven voor de volgende.
