Pizzagate

[fatsnotbad]

After killing the boy, they forced us to go upstairs and raped all of us.

Pedophilia, child pornography, and the murder of minors by powerful figures in Spain.

“In a room, I saw Rodolfo the photographer and Bernard Alapetite reviewing everything they had recorded.”

A boy murdered in front of other children. Then group rapes... And two pedophiles reviewing the images as if they were editing a movie.

Why were they recording it? To sell it? To blackmail? To watch it again?

This isn’t a story. It’s the testimony of a girl who lived through hell.

If this doesn’t turn your stomach, you don’t feel anything anymore.





On March 6, 1997, a young man called Samir Aouchiche appeared on TF1 and France 2 news broadcasts to tell his story: for years, he had suffered abuse within a pedophile cult called Alliance Kripten, and he described ceremonies and rituals in which minors were tortured and murdered.

A few weeks earlier, journalist Bruno Fouchereau had published the book "L'Enfant sacrifié à Satan" (The Child Sacrificed to Satan), detailing Samir Aouchiche's harrowing story. In the book, Fouchereau explains that the Kripten pedophile cult had been active since at least the mid-1980s and recruited vulnerable minors; he even links the group to other international scandals, including the Dutroux case.

In an interview published in "Paris Match" magazine in April 1997, journalist Bruno Fouchereau explained that Samir had also told him about trips to Belgium in 1988 and 1992, placing some of the events near Charleroi.

However, there is an even more disturbing detail: the Neufchâteau Gendarmerie already got a document dated February 24, 1997, in which Samir Aouchiche was identified. Investigators wanted to locate and question him to verify his allegations regarding Alliance Kripten and the abuse he had suffered in Belgium.

Then there is the figure of Bernard Weinstein, an accomplice of Marc Dutroux who died under strange circumstances. During investigations into the covert pedophile network linked to the Dutroux case, a note signed by "Anubis" was found among his belongings; it mentioned a "grand party" and a "gift" for a "high priestess." Investigators linked this name to Francis Desmedt, who was connected to the Abrasax sect—an occult group based in Forchies-la-Marche, near Charleroi.

On December 21, 1996, police raided Abrasax and discovered documentation, videos, and objects used in their ceremonies. The connection being investigated was extraordinary. Press reports from that time in Spain and Ireland show that this information was known outside of Belgium as well.

A document from the Neufchâteau Gendarmerie goes even further: it records the testimony of a woman who claimed to have recognized Weinstein visiting the home of Dominique Kindermans—who was linked to the Abrasax circle—in 1988. Investigators sought to verify these links, analyze the letter found among Weinstein's belongings, and determine whether the various leads were connected.

The Belgian House of Representatives' report on the Dutroux case details the investigations, connections, and leads examined by parliamentary authorities during those years, including the question of potential networks surrounding the key figures in the case.





Mike

 

[JVG]

After killing the boy, they forced us to go upstairs and raped all of us.

Pedophilia, child pornography, and the murder of minors by powerful figures in Spain.

“In a room, I saw Rodolfo the photographer and Bernard Alapetite reviewing everything they had recorded.”

A boy murdered in front of other children. Then group rapes... And two pedophiles reviewing the images as if they were editing a movie.

Why were they recording it? To sell it? To blackmail? To watch it again?

This isn’t a story. It’s the testimony of a girl who lived through hell.

If this doesn’t turn your stomach, you don’t feel anything anymore.





On March 6, 1997, a young man called Samir Aouchiche appeared on TF1 and France 2 news broadcasts to tell his story: for years, he had suffered abuse within a pedophile cult called Alliance Kripten, and he described ceremonies and rituals in which minors were tortured and murdered.

A few weeks earlier, journalist Bruno Fouchereau had published the book "L'Enfant sacrifié à Satan" (The Child Sacrificed to Satan), detailing Samir Aouchiche's harrowing story. In the book, Fouchereau explains that the Kripten pedophile cult had been active since at least the mid-1980s and recruited vulnerable minors; he even links the group to other international scandals, including the Dutroux case.

In an interview published in "Paris Match" magazine in April 1997, journalist Bruno Fouchereau explained that Samir had also told him about trips to Belgium in 1988 and 1992, placing some of the events near Charleroi.

However, there is an even more disturbing detail: the Neufchâteau Gendarmerie already got a document dated February 24, 1997, in which Samir Aouchiche was identified. Investigators wanted to locate and question him to verify his allegations regarding Alliance Kripten and the abuse he had suffered in Belgium.

Then there is the figure of Bernard Weinstein, an accomplice of Marc Dutroux who died under strange circumstances. During investigations into the covert pedophile network linked to the Dutroux case, a note signed by "Anubis" was found among his belongings; it mentioned a "grand party" and a "gift" for a "high priestess." Investigators linked this name to Francis Desmedt, who was connected to the Abrasax sect—an occult group based in Forchies-la-Marche, near Charleroi.

On December 21, 1996, police raided Abrasax and discovered documentation, videos, and objects used in their ceremonies. The connection being investigated was extraordinary. Press reports from that time in Spain and Ireland show that this information was known outside of Belgium as well.

A document from the Neufchâteau Gendarmerie goes even further: it records the testimony of a woman who claimed to have recognized Weinstein visiting the home of Dominique Kindermans—who was linked to the Abrasax circle—in 1988. Investigators sought to verify these links, analyze the letter found among Weinstein's belongings, and determine whether the various leads were connected.

The Belgian House of Representatives' report on the Dutroux case details the investigations, connections, and leads examined by parliamentary authorities during those years, including the question of potential networks surrounding the key figures in the case.





Mike

De Provinciale Rechtbank van Castellón stelde een onderzoek in naar de aangiften van Reinaldo Colás, de vader van twee van de meisjes die naar verluidt het slachtoffer waren geworden van de gebeurtenissen in Bar España. Een door de rechter aangestelde psychologe concludeerde na gesprekken met de meisjes dat de minderjarigen nog nooit een naakte man hadden gezien, waarmee de aanvankelijke stelling van seksueel misbruik door een Italiaanse ondernemer werd weerlegd.

Later zou blijken dat Reinaldo Colás een sleutelrol speelde in de mediagenieke opblazing van de zaak Bar España. Na een traumatische scheiding begon de moeder van de meisjes, die zij samen met Colás had gekregen, een relatie met een Italiaanse vastgoedondernemer. Reinaldo Colás, die op dat moment al te kampen had met de gevolgen van ernstig alcoholmisbruik in combinatie met bepaalde psychische problemen, raakt geobsedeerd door de nieuwe partner van zijn ex-vrouw.
Tijdens de omgangsdagen die Colás met zijn dochters doorbrengt, begint hij hen te manipuleren om een verhaal over seksueel misbruik te verzinnen, aangevuld met geluidsopnames en tekeningen, dat aan de rechter kan worden voorgelegd. Op 7 april 1997 doet Reinaldo Colás bij de Guardia Civil aangifte tegen de partner van zijn ex-vrouw wegens seksueel misbruik. Vervolgens beveelt de rechter, bij wijze van voorlopige maatregel in afwachting van de uitspraak in de zaak, dat de twee meisjes worden opgenomen in het jeugdcentrum Baix Maestrat.

Op dat moment, terwijl Reinaldo Colás in een depressie verkeerde die nog werd verergerd door zijn alcoholverslaving, ontmoet hij Antonio Toscano. Deze noemt zichzelf criminoloog en beweert te hebben meegewerkt aan de oplossing van de Arny-zaak of aan het onderzoek naar de verdwijning van Madeleine McCann, maar in werkelijkheid bestaan er twijfels over zijn ware identiteit sinds hij uit een ngo werd gezet omdat hij zijn opleiding niet kon aantonen.

Antonio Toscano overtuigt Reinaldo Colás ervan dat zijn dochters het slachtoffer kunnen zijn van de activiteiten van een satanische sekte, een vakgebied waarin hij zich als expert profileert. Samen gingen ze op zoek naar jongeren uit gebroken gezinnen in de armste wijken rond Benicarló om zogenaamde bekentenissen op te nemen over de sinistere activiteiten die plaatsvonden in Bar España, in ruil voor wat geld of de belofte dat ze op televisie zouden komen.

Volgens de versie van Reinaldo Colás vormden invloedrijke Europese politici en zakenlieden, onder leiding van het koppel van zijn ex-vrouw, een netwerk van kindermisbruik voor satanische rituelen.

Colás zorgde ervoor dat verschillende gezinnen aangifte deden, maar na het eerste gerechtelijk onderzoek bleef alleen die van Reinaldo Colás overeind. De overige aangiften werden geleidelijk ingetrokken, waarna gerechtelijke procedures volgden wegens het indienen van valse aangiften bij de rechtbank. Uiteindelijk werd Reinaldo Colás veroordeeld tot 15 maanden gevangenisstraf wegens valse aangiften, laster en smaad. Na vier maanden van zijn gevangenisstraf te hebben uitgezeten, overleed hij eind 2017 aan leverkanker.

 

[JVG]

Toda la verdad sobre el Bar España: el mayor bulo sobre perversiones de políticos, ricos y jueces

Las hijas del peluquero de Castellón que se inventó la historia cuentan por primera vez cómo se creó este falso escándalo que pervive desde 1997

www.elespanol.com

Interview met het meisje van de video :

T. Colás heeft flitsen uit die tijd. Haar zus A. heeft zelfs dat niet. Ze waren nog heel klein en wanneer ze na de scheiding bij hun vader verbleven (ze hadden gezamenlijk gezag), liet hij de meisjes een reeks dingen zeggen en nam hij dat op met een cassetterecorder. “Voor ons was het net een spelletje. Zeg dit, teken dat… en wij gehoorzaamden. Als we het niet deden, strafte hij ons. Als we het wel deden, kreeg we cadeautjes. Bij mij was het blijkbaar moeilijker, omdat ik ouder was. Maar mijn zusje, dat nog heel klein was, herhaalde alles wat mijn vader haar vroeg te zeggen. En zo ging de dag altijd voorbij met hetzelfde refrein.”

“Mijn vader dwong ons. We wisten niet eens wat we zeiden, maar we zeiden het toch. Totdat hij ons op een dag onder de hoede gaf van een vriendin van hem, Genoveva, een nogal bijzondere vrouw. Van wat mij is verteld, gaf ze me op een gegeven moment een ruk aan mijn arm en ik gaf haar er een terug, of ik weet niet precies wat er gebeurde, want ik kan het me niet herinneren. Het punt is dat Genoveva en mijn vader met elkaar spraken en ‘concludeerden’ dat er iets met mij aan de hand was, dat er zeker misbruik van ons werd gemaakt.”

Reinaldo nam zijn twee dochters mee en bracht ze naar de Guardia Civil om een verklaring af te leggen, zonder hun moeder hiervan op de hoogte te stellen. Daar zei hij tegen de meisjes dat ze de politie moesten uitleggen wat er met hen was gebeurd. En ter plekke herhaalden de meisjes als papegaaien alles wat hun vader hen maandenlang had opgedragen te herhalen. Het verhaal over de piemel en dat over de yoghurt. De twee meisjes legden een verklaring af bij de agenten en Reinaldo diende een aangifte in. Het was 7 april 1997 en daarmee was, officieel, de Zaak Bar España geboren.

“Mijn vader heeft altijd problemen met alcohol gehad. Hij vertelde dat hij als kind een glas wijn kreeg om zijn maag te kalmeren. Zelfs daarin was het typisch Spaans”, lacht zijn dochter T. nu. “Maar de scheiding heeft hem te zwaar getroffen. Hij raakte in een depressie en begon enorm veel te drinken. Hij had waanideeën.” En van al die waanideeën was de belangrijkste dat de nieuwe vriend van zijn ex zijn dochters verkrachtte.

Reinaldo en zijn ex-vrouw zijn op zeer slechte voet uit elkaar gegaan en er werden wederzijdse aanklachten ingediend. De oplossing van de autoriteiten was om beiden voorlopig de voogdij over de meisjes te ontnemen: „Mijn zus en ik werden zes maanden lang opgenomen in een jeugdinstelling genaamd Baix Maestrat, totdat de voogdij weer aan mijn moeder werd teruggegeven toen ze zagen in wat voor toestand mijn vader verkeerde”, herinnert T. zich. Deze opname bleek uiteindelijk cruciaal te zijn in deze hele zaak.

De rechter die de zaak kreeg toegewezen, Sofía Díaz, vond deze zo ongeloofwaardig en tegenstrijdig dat ze hem seponeerde. Dat weerhield Reinaldo Colás er niet van om door te gaan, integendeel. Het was het bewijs dat zijn zieke geest nodig had om aan te tonen dat hij te maken had met een groot pedofilienetwerk, bestaande uit mensen die zo machtig waren dat ze zelfs rechters konden omkopen. Hij vertelde het aan iedereen. Overdag in zijn kapsalon en ’s avonds in de cafés waar hij zich dronken dronk. De mensen die hem geloofden, begonnen hem te zien als een moedige strijder. En deze informatie kwam terecht bij een sinistere figuur genaamd Antonio Toscano.

Een man uit Valencia die zich voordoet als journalist, criminoloog, psycholoog en advocaat, en bovendien als specialist in satanische sekten. Op grond daarvan heeft hij als ‘deskundige’ deelgenomen aan televisieprogramma’s zoals dat van Iker Jiménez en is hij geïnterviewd door de krant El Mundo. In werkelijkheid heeft hij geen enkele van die titels.

Ook gaat hij er prat op dat hij met de Portugese autoriteiten heeft samengewerkt in de zaak-Madeleine, hoewel ook dat onjuist is, aangezien de Portugese politie dit heeft ontkend.

De schakel tussen Toscano en de onderwereld van Benicarló was Joaquín Crespo, een drugsverslaafde uit de buurt die zich ook bij het project aansloot. Samen met Colás slaagden Toscano en Crespo erin om een tiental mensen uit Benicarló en omgeving bij het project te betrekken: een 22-jarige man met een verstandelijke beperking, een ex-gedetineerde drugsverslaafde, diens minderjarige stiefzoon (die zichtbaar geïntimideerd was door de omstandigheden), kleine drugsdealers en andere bonte figuren. Ze hadden allemaal psychische stoornissen, ernstige verslavingsproblemen, kwamen uit ontwrichte gezinnen of voldeden aan al deze criteria tegelijk.

De schakel tussen Toscano en de onderwereld van Benicarló was Joaquín Crespo, een drugsverslaafde uit de buurt die zich ook bij het project aansloot. Samen met Colás slaagden Toscano en Crespo erin om een tiental mensen uit Benicarló en omgeving bij het project te betrekken: een 22-jarige man met een verstandelijke beperking, een ex-gedetineerde drugsverslaafde, diens minderjarige stiefzoon (die zichtbaar geïntimideerd was door de omstandigheden), kleine drugsdealers en andere bonte figuren. Ze hadden allemaal psychische stoornissen, ernstige verslavingsproblemen, kwamen uit ontwrichte milieus of alle drie tegelijk.

Het resultaat kun je bekijken door op YouTube te zoeken naar „Bar España“. Een volstrekt groteske mengelmoes, achteraf samengevoegd en gemonteerd.

T. Colás vertelt dat zij en haar zus hun hele jeugd te lijden hadden onder de obsessie van hun vader. “Toen ik 7 of 8 jaar oud was, had ik al door dat mijn vader alleen maar loog en hoe hij ons had gemanipuleerd en misbruikt. Maar daar kwam een einde aan toen ik 12 was. Op een ochtend pakte hij mij en mijn zus op en zei dat hij ons mee zou nemen om te ontbijten en daarna naar school. Maar in werkelijkheid bracht hij ons naar de Guardia Civil om een verklaring af te leggen. Hij was dolgelukkig. Hij zei dat hij iemand bij de kinderbescherming had ontmoet die ons zou helpen.”

Daar zaten ze inderdaad op hem te wachten. Maar dan om hem te arresteren. Hij werd gearresteerd wegens de ontvoering van zijn dochters. De autoriteiten waren hem al op het spoor. Ze wisten van zijn psychische problemen, zijn alcoholisme, zijn excessen en de mogelijke paranoïde schizofrenie die bij hem in de rechtbank was vastgesteld.

 

[fatsnotbad]

Dat is zeer belangrijke informatie. Dank daarvoor,, JVG. We zien helaas maar al te vaak dat charlatans zich op dit gebied begeven, die of om persoonlijke redenen, of aangestuurd via mind control, chantage of anderszins van bovenaf dergelijke desinfo de wereld in helpen. Ik ben ervan overtuigd dat het bestaat, maar helaas barst het van de nepverhalen, bedoeld om de geloofwaardigheid rondom het bestaan van deze realiteit te ondermijnen.

Mike