Geweldige vraag! Hier is het zeer interessante antwoord...
Laten we het glyfosaat door de koe volgen.
Het begint in de pens
, die in wezen een reusachtige gistingskuip is vol met microben. Toen Duitse onderzoekers melkkoeien de glyfosaatniveaus gaven die in echt voer voorkomen, leek een deel ervan meteen daar in de pens te verdwijnen, waarschijnlijk afgebroken door die microben voordat het ooit de darmen bereikte.
Het meeste van de rest wordt helemaal niet opgenomen. Ongeveer 61% ging rechtstreeks uit in de mest.
Het kleine beetje dat wel in de bloedbaan komt, blijft niet hangen. De lever doet er bijna niets mee, omdat zoogdieren glyfosaat nauwelijks metaboliseren, en omdat het oplost in water in plaats van vet, wordt het niet opgeslagen in lichaamsvet of geconcentreerd in melksuiker zoals de oude pesticiden als DDT dat deden. De nieren filteren het gewoon uit, en ongeveer 8% verliet in de urine.
En de melk? Glyfosaat was onder de detectielimiet in elk afzonderlijk melksample, dus de onderzoekers rekenden de overdracht naar melk als nul. De FDA vond hetzelfde toen het meer dan 100 Amerikaanse melksamples testte in 2016 en 2017. Niet één had glyfosaat.
De darmen en nieren van die koe vormen een betere filter dan mensen ze krediet geven. Als je je zorgen wilt maken over wat je kinderen drinken, maak je dan zorgen over de suiker, Rood 40 en kunstmatige zoetstoffen, niet over de melk.
Melkkoe-studie (von Soosten 2016):
https://doi.org/10.3168/jds.20
15-10585
FDA-melktesten: