Er klopt niks van.

Lijkt wel het geluid van een kippenlegbatterij van vroeger zo'n datacenter



This is UNREAL
Carl Vernon

Carl Vernon onderzoekt veranderingen in de openbare infrastructuur die worden gerechtvaardigd onder het mom van energiebesparing.
Hierbij belicht hij de kloof tussen kleinschalige energiebesparende maatregelen die aan de burger worden opgelegd en de snelle uitbreiding van energie-intensieve industriële faciliteiten zoals datacenters.
De discussie verkent thema's rond maatschappelijke verschuivingen, verantwoordelijkheid en de impact van deze ontwikkelingen op het dagelijks leven.

Transcript:

Voordat je land verandert in een derderangs achterbuurt, zullen er tekenen zijn.
Sommige zullen overduidelijk zijn, zoals het letterlijk ontwijken van de stront op de stoep terwijl je je een weg baant door de straten en het openbaar vervoer en dat soort dingen, toch?
Dat is wat duidelijker.
Andere dingen zullen iets minder opvallen, van die subtielere signalen, maar de tekenen zullen er hoe dan ook zijn.

Hier is er eentje in New York.
Want nogmaals, dit soort ogenschijnlijk ongerelateerde landen zoals de VS, het VK en veel Europese landen hebben allemaal met ditzelfde soort dingen te maken.
Daar komen we zo meteen nog op terug.
Maar in feite hebben ze daar de roltrappen uitgezet.
En waarom hebben ze dat gedaan?
Ze hebben het gedaan om energie te besparen, mensen.
Oké?
We zijn energie aan het besparen.
We zetten de roltrappen uit.
Kijk ons eens gaan.
Ja, oké.
Ja, er zit misschien een beetje deugsignalering (virtue signaling) in.

Maar laten we hier eens heel even over nadenken, zullen we?
Het uitzetten van de roltrappen.
Ja.
Wat betekent dat?
Dus dan moet je de liften gebruiken.
Dat verbruikt nog steeds energie.
Of je moet de trap nemen.
Nou, met het grote publiek van tegenwoordig dat de trap moet nemen...
Nee, kijk, het punt is:
ze zetten de roltrappen uit om energie te besparen.
Wat volgt hierna?
Wat gaan ze in de toekomst nog meer uitschakelen om energie te besparen?
Want nogmaals, het hoort allemaal bij de excuses, nietwaar?
Energieverbruik en energie besparen, het juiste doen.
Ja.

Maar één ding dat me bij dit alles is opgevallen, is dat jij altijd degene bent die gestraft moet worden.
Jij bent altijd degene die de aanpassingen moet doen.
En ik ga hier twee woorden voor gebruiken: datacenters.
Ja.
Want terwijl zij de roltrappen uitzetten — wat echt een gigantisch verschil maakt — worden deze dingen werkelijk overal gebouwd.

[Videofragment] "Dit is het Daja-datacenter.
Het is heel klein, maar hoor dit geluid eens."
Dat klinkt echt als de letterlijke hel.
Kun je je voorstellen dat je ergens in de buurt van zoiets moet wonen?
Zelfs het horen van het zwakste gezoem op de achtergrond zou al een marteling zijn.
Het is... het is verschrikkelijk.
Vreselijk.
Maar goed, laten we ons richten op de energiekant hiervan.
Deze dingen slorpen naar verluidt de elektriciteit op, slorpen het water op, slorpen alles op.
Ja.
Maar ze hebben plannen om deze dingen overal te bouwen.

Maar hé mensen, ze zetten de roltrappen uit, hoor.
Oké?
Allemaal leuk en aardig.
Ze zetten de roltrappen uit en dat gaat echt een verschil maken.
Want uiteindelijk komt het erop neer dat jij alle offers moet brengen.
Jij moet je vakantie annuleren.
Jij moet stoppen met het eten van vlees.
Jij moet stoppen met zuivel.
Jij moet elk klein stukje van je leven opofferen, terwijl zij deze dingen overal bouwen en ondertussen tegen jou zeggen dat ze de roltrappen uitzetten om energie te besparen.

Houdoe.
Klik om te vergroten...
 
Laatst bewerkt:

www.ad.nl

Haar zoon vroeg drie keer om water, maar kreeg het niet: moeder stort in na uur in snikheet vliegtuig

Tijdens een hittegolf een uur lang in een stilstaand vliegtuig zitten, zonder water en met een niet-werkende airco. Het overkwam mevrouw Bogers-Kroese (87), die aan hartfalen lijdt. „Mijn vader huilde, hij zei: ‘Ik ben haar kwijt’”, vertelt haar zoon Frank van den Bruele.
www.ad.nl www.ad.nl

Haar zoon vroeg drie keer om water, maar kreeg het niet:

moeder stort in na uur in snikheet vliegtuig​

Tijdens een hittegolf een uur lang in een stilstaand vliegtuig zitten, zonder water en met een niet-werkende airco. Het overkwam mevrouw Bogers-Kroese (87), die aan hartfalen lijdt. „Mijn vader huilde, hij zei: ‘Ik ben haar kwijt’”, vertelt haar zoon Frank van den Bruele.

Vera Warmenhoven
8 juli 2026

Tijdens de hittegolf die twee weken geleden in Nederland heerste, liep de temperatuur ook op Eindhoven Airport op tot 35 graden. Zeker voor kwetsbare ouderen kan dit tot gevaarlijke situaties leiden. Zo bleek ook tijdens de vlucht waarbij Frank van den Bruele samen met onder anderen zijn moeder, mevrouw Bogers-Kroese (87), aan boord was. Wat het begin van een vakantie had moeten zijn, liep heel anders af.

Vertraging​

Voordat Van den Bruele met zijn familie aan boord stapte, was er weinig aan de hand. Wel ‘gingen er al een paar technici aan boord’, maar de passagiers konden gewoon instappen.
Het zweet liep echt van onze hoofden
Frank van den Bruele
Eenmaal aan boord van het vliegtuig sloeg de sfeer om. De airco bleek niet te werken, waardoor de temperatuur opliep. Een woordvoerder van Transavia bevestigt dat er een ‘technisch mankement’ was, waardoor er ‘minder gekoelde lucht beschikbaar was terwijl het toestel aan de grond stond’. Dit leidde naast hoge temperaturen tot vertraging. Volgens Van den Bruele hebben ze drie kwartier tot een uur in het stilstaande vliegtuig moeten wachten.

‘Zouden wij water kunnen krijgen?’​

„Mensen pakten hun veiligheidskaart om die als waaier te gebruiken. Iedereen had het dus warm, niet alleen mijn moeder”, aldus Van den Bruele. „Het zweet liep echt van onze hoofden.”
Hoewel zijn moeder een oplaadbare ventilator bij zich had, kreeg ook zij het warm. Tot drie keer toe vroeg Van den Bruele om water voor zijn moeder. „De eerste keer zei ik: ‘Zouden we wat water kunnen krijgen?’ ‘Nee meneer, we zijn ermee bezig. Ik kom er zo op terug.’ Maar het werd warmer en warmer. Ik vroeg nogmaals om water en ik legde uit dat mijn moeder aan hartfalen lijdt. Ook toen was het antwoord dat de crew ermee bezig was.”
De derde keer dat Van den Bruele om water vroeg, was zijn geduld op. „Toen zag je ook de ongemakkelijkheid in de ogen van die drie stewardessen. Ze wisten dat ze fout zaten, één stewardess ging ook huilen.”

Transavia is gevraagd waarom de crew geen water heeft aangeboden en het niet heeft gegeven nadat erom was gevraagd; daarop is inhoudelijk niet gereageerd. Wel stelt Transavia dat ‘de veiligheid en het welzijn van onze passagiers en crew altijd vooropstaan’.
‘Onze bemanning is getraind om situaties aan boord continu te beoordelen en handelt daarbij op basis van de omstandigheden van dat moment en de beschikbare informatie.’

Vliegtuig kon niet vertrekken​

Uiteindelijk werd besloten dat het vliegtuig niet kon vertrekken; de passagiers zouden met een ander toestel naar Frankrijk vliegen. Toen de passagiers moesten wachten tot de deuren opengingen, ging het mis. De moeder van Van den Bruele zakte bij de uitgang in elkaar.
Een van de passagiers, die arts bleek te zijn, schoot te hulp. „De mensen eromheen en mijn vader huilden. Hij zei: ‘Ik ben haar kwijt’”, vertelt Van den Bruele. Na een kwartier was de brandweer ter plaatse. „Van hen kregen wij pas water.” Even later arriveerde ook de ambulance.
Zijn moeder werd door de ambulancemedewerkers behandeld. Haar hartslag was dusdanig laag dat het fataal had kunnen aflopen. „Wij hebben allemaal ons hart nodig om de warmte kwijt te kunnen. Als het hart te zwak is om de warmte kwijt te kunnen en het duurt te lang, dan raak je bewusteloos en dan kan het fataal zijn, legden de artsen uit.”
Nadat de moeder van Van den Bruele was behandeld, ging het weer goed met haar. Een dag later is de hele familie alsnog op vakantie gegaan.

Klacht ingediend​

Van den Bruele diende een klacht in over de situatie, die na twee weken nog niet behandeld was. Hij zette zijn verhaal toen op LinkedIn. Daarna nam Transavia contact met hem op.
We vinden het vervelend dat in deze nare situatie de familie lang heeft moeten wachten op een inhoudelijke reactie. Dat had beter gekund
Woordvoerder Transavia
Transavia stelt dat de reguliere doorlooptijd vier weken is. ‘We vinden het vervelend dat in deze nare situatie de familie lang heeft moeten wachten op een inhoudelijke reactie. Dat had beter gekund.’

Zorgen over de toekomst​

Van den Bruele maakt zich voornamelijk zorgen over het beleid van Transavia, waardoor de passagiers geen water kregen. Ook in Frankfurt werden meerdere passagiers onwel toen een vliegtuig zonder airco een uur stil moest staan. De passagiers werden onwel door de hitte aan boord. „Het komt schijnbaar vaker voor”, aldus Van den Bruele.

Onderzoek​

Transavia heeft niet inhoudelijk gereageerd op de vraag of het zijn beleid aanpast. Wel stelt het bedrijf ‘te onderzoeken wat de exacte gang van zaken aan boord was, waaronder de verzorging van passagiers en de informatievoorziening’. Ook wordt de gebeurtenis ‘intern zorgvuldig nagelopen om te beoordelen of hier lessen uit te trekken zijn’.
‘We realiseren ons dat dit een ingrijpende gebeurtenis is geweest voor alle betrokkenen.’
Klik om te vergroten...
 
www.rtvnoord.nl

Geen zorgdiploma, wél een luisterend oor: hoe ‘aandachtgever’ Hans eenzaamheid bestrijdt

Een potje Rummikub spelen, de was opvouwen of samen door een oud fotoboek bladeren. Voor wat oudere Groningers die nog zelfstandig thuis wonen, zijn juist deze kleine momenten van menselijk contact van grote waarde. Zorggroep Meander zet daarom steeds vaker zogeheten 'aandachtgevers' in.
www.rtvnoord.nl www.rtvnoord.nl

Geen zorgdiploma, wél een luisterend oor:
hoe ‘aandachtgever’ Hans eenzaamheid bestrijdt​

Aandachtgever Hans Zondag bladert door een fotoboek met de 92-jarige Jantje Bruining-Van der Laan


Aandachtgever Hans Zondag bladert door een fotoboek met de 92-jarige Jantje Bruining-Van der Laan© RTV Noord
Een potje Rummikub spelen, de was opvouwen of samen door een oud fotoboek bladeren. Voor wat oudere Groningers die nog zelfstandig thuis wonen, zijn juist deze kleine momenten van menselijk contact van grote waarde. Zorggroep Meander zet daarom steeds vaker zogeheten 'aandachtgevers' in.
Aandachtgevers zijn betaalde medewerkers zonder zorgdiploma die wekelijks een paar uur langskomen om cliënten gezelschap te houden. Een van hen is Hans Zondag, die elke week op bezoek gaat bij de 92-jarige Jantje Bruining-Van der Laan in Stadskanaal.

Van Emmen naar Stadskanaal​

Zondag, oorspronkelijk afkomstig uit Emmen, is nu anderhalf jaar actief als aandachtgever. Hij begon met twaalf uur per week, maar werkt inmiddels vierentwintig uur en bezoekt zo’n acht cliënten in de regio.
Omdat hij veel over de vloer komt bij Groningers die uitsluitend in de streektaal communiceren, is hij druk bezig de taal onder de knie te krijgen. 'Ik ben Gronings aan het leren', zegt Zondag. 'Ik kom bij veel mensen die echt Gronings praten.'
Ik heb van origine geen achtergrond in de professionele zorg
Aandachtgever Hans Zondag
De stap naar dit werk was voor hem een bewuste keuze. 'Ik heb van origine geen achtergrond in de professionele zorg', legt hij uit. 'Ik heb vroeger wel heel lang voor mijn vrouw gezorgd als mantelzorger.'
Zij had de ziekte MS en overleed op een gegeven moment, zegt hij. 'Zodoende heb ik een sterke affiniteit met de zorg gekregen.' Na een periode in de recreatiesector zag Zondag de vacature voor aandachtgever en besloot hij te reageren.

Aandachtgevers steeds vaker ingezet

De mens achter de voordeur​

De inzet van aandachtgevers is een aanvulling op de reguliere, medische thuiszorg en wordt gefinancierd vanuit welzijnstrajecten in de Wmo of de Wet langdurige zorg. Waar de thuiszorg zich richt op de noodzakelijke medische handelingen, richten Zondag en zijn collega’s zich op het sociale aspect en de activering van de cliënt.
We proberen te stimuleren wat mensen zelf nog kunnen
Aandachtgever Hans Zondag
'Het is de bedoeling dat we alles samen doen', schetst Zondag de brede invulling van zijn bezoeken. 'We proberen te stimuleren wat mensen zelf nog kunnen. Je kijkt echt naar wat er nog wel mogelijk is, en dan is het heel mooi om te ontdekken dat dit vaak veel meer is dan men vooraf denkt. Laatst heb ik nog met iemand gevist.'
Het gaat Zondag erom dat er oprecht naar de cliënten wordt geluisterd. 'Dat je de mens leert kennen achter de voordeur, zeg maar. Je ontmoet elkaar simpelweg van mens tot mens. Natuurlijk is er een grens, want het blijft je werk, maar je geeft wel degelijk een stukje van jezelf bloot.'

Afwisseling​

Bij mevrouw Bruining-Van der Laan in Stadskanaal levert dit bezoek een welkome afwisseling op. De 92-jarige bewoonster is minder vitaal, maar woont zelfstandig met behulp van de reguliere thuiszorg. Ze leest en puzzelt veel, en doet tijdens de bezoeken van Zondag graag lichte huishoudelijke klusjes of bekijkt oude vakantiefoto's met hem.
De hele dag alleen thuiszitten is ook maar niks
Jantje Bruining-Van der Laan
'Dat vind ik echt heel leuk', reageert Bruining-Van der Laan op de wekelijkse komst van de aandachtgever. 'Ja, hij is heel goed voor me. Ik heb wel vier kinderen, maar die hebben het allemaal erg druk met hun eigen leven. Die kunnen hier natuurlijk niet constant over de vloer komen.'
'En dat geeft ook niet', vult ze aan. 'Dat deed ik vroeger bij mijn eigen moeder ook niet. Maar ja, ik ben hierdoor natuurlijk weleens alleen. En de hele dag alleen thuiszitten is ook maar niks.'

Vaste gezichten​

Zorggroep Meander benadrukt dat aandachtgevers niet op vrijwillige basis werken, maar officieel in loondienst zijn bij de organisatie.
De constructie is specifiek opgezet voor thuiswonende ouderen die weinig familie in de buurt hebben, of voor cliënten met dementie bij wie de dagelijkse structuur wegvalt. De vaste gezichten moeten rust en regelmaat bieden.
Volgens leidinggevende Lida Peters biedt deze opzet ook kansen voor de arbeidsmarkt. Het stelt mensen uit uiteenlopende werkgebieden in staat om op een laagdrempelige manier kennis te maken met een baan in de zorgsector, terwijl zij direct bijdragen aan het welzijn en de zelfredzaamheid van ouderen in Groningen.
Klik om te vergroten...
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer

Forum statistieken

Onderwerpen
4.704
Berichten
633.354
Leden
8.706
Nieuwste lid
Vuurvogel
Word vaste donateur van dit forum

Vrienden

Terug
Bovenaan