De nieuwe media
- Onderwerp starter Medusa
- Startdatum
Cruciaal 2026 trapt af met: Digital ID, cashlimiet, einde briefgeheim en vaarwel open internet.
2026 wordt een kanteljaar. In Spotlight #4 laten we zien wat er op ons afkomt — en waarom klassieke vrijheden en privacy steeds minder vanzelfsprekend worden.
Wie wil er anno 2026 nou nog op asociale media ?
Lekker rustig zonder al dat narcistische gezeik
Ik ga weer sms'sen
Medusa
Well-known member
Hij heeft het in deze video over 'andinia' m.b.t de branden in Patagonia. Nieuw voor mij, dus even opgezocht:
Andinia Plan - Wikipedia
Stukje vertaald:
Laatst bewerkt:
Johnny
Well-known member
Filipe van Houte maakt in mijn optiek goede podcasts en schrijft het volgende.
𝗜𝗸 𝗩𝗲𝗿𝗹𝗮𝗮𝘁 𝗱𝗲 𝗪𝗮𝗸𝗸𝗲𝗿𝗲 𝗕𝗲𝘄𝗲𝗴𝗶𝗻𝗴
Een aantal weken geleden overleed Robert Jensen.
Zijn dood heeft iets in gang gezet bij mij. Een wake-up call die me dwong om in de spiegel te kijken.
En wat ik zag, beviel me niet.
Ik verlaat de wakkere gemeenschap. Niet omdat ik stop met zien. Maar omdat ik stop met blind zijn voor wat het met me doet.
Vijf jaar geleden, tijdens Corona, zeiden we: "Kijk naar die mensen van de mainstream media. Hoe ze gebrainwashed worden. Hoe ze in angst leven. Elke dag die negatieve berichtgeving over ziekenhuisbedden, infectiecijfers, doden."
Maar de vraag die ik mezelf nu stel: doen wij met de alternatieve media niet exact hetzelfde?
Leven wij niet de hele tijd in angst? In negativiteit? Is ons hele aandachtsspectrum niet constant gericht op wat er mis is?
Als je te lang wakker bent en niet kunt rusten, word je een zombie. Dan leef je in een overlevingsstand. Dan verlies je jezelf.
Ik voel dat. Ik heb mezelf verloren. Mijn levenskracht. Mijn energie. Mijn enthousiasme.
Ik zeg niet: doe je ogen dicht. Absoluut niet. Ik blijf staan voor bewustzijn.
Maar laat ik eerlijk zijn: ik heb vrienden verloren de laatste vijf jaar. Mijn gezondheid is achteruitgegaan. Depressieve gedachten. Neerslachtigheid. Zwaarmoedigheid. Frustratie. Moedeloosheid.
En dan vraag ik mezelf af: helpt dit mij? Helpt dit mijn missie? Helpt dit de wereld?
Kijk naar de wakkere beweging. Klagen, zagen, klagen, zagen. Op sociale media: slijk gooien, geen geduld, geen begrip, geen empathie.
Het niveau van gefrustreerde pubers. Vijf, zes jaar aan een stuk. Super polariserend. Super negatief. Enorm aanvallend.
Is dit wie we willen zijn?
Er is een verschil tussen wakker zijn en bewust zijn.
Wakker zijn: zien wat er mis is buiten jezelf.
Bewust zijn: weten wat speelt, grenzen stellen, kiezen waar je aandacht aan geeft.
Ik wil mensen nog steeds informeren. Maar niet consumeren tot ik geconsumeerd ben.
Jensen's dood dwong me te reflecteren: wil ik zo nog vijf jaar leven?
Als ik op mijn sterfbed lig, wie staat er dan om me heen? En de acties die ik deed, de tijd en energie die ik besteedde - was het aan de juiste dingen?
We zijn nu halverwege Agenda 2030. Nog vijf jaar van hetzelfde?
Ik stop niet met Hete Hangijzers. Maar ik verander mijn focus.
Ik heb een telefoon zonder sociale media gekocht. Ik heb apps geïnstalleerd die mijn toegang beperken tot een kwartier per dag.
Ik wil meer menselijkheid, minder technologie. Meer positiviteit, minder negativiteit.
Meer creatie, minder reactie.
Beide woorden hebben dezelfde letters. Maar ze betekenen iets compleet anders.
Als we blijven reageren tegen negativiteit, worden we zelf bezeten door negativiteit. Als alles wat je ziet de vijand is, word je zelf de vijand.
Sun Tzu: een groot deel van de veldslag wordt gewonnen door wie het terrein bepaalt. Wel, zij bepalen waar we vechten. Ze blijven onze aandacht kapen.
Daarom heb ik Bewuste Bondgenoten opgericht. Niet om te klagen over wat er mis is, maar om praktische tools te delen. Om te transformeren in plaats van te reageren.
We weten wat er speelt. We hoeven niet elke dag dezelfde informatie te herkauwen. Laten we bouwen aan wat we wél willen.
Neem een inventaris van de laatste vijf jaar. In welke frequentie zit je? Depressief? Moedeloos? Machteloos?
Ik kan alleen voor mezelf spreken: ik ben moe. Vijf kilo aangekomen. Gezondheid genegeerd. Passie opgeofferd.
En voor wat? Om mensen wakker te maken die misschien niet wakker willen worden? Terwijl ik mezelf verlies in het proces?
Ik vermoed dat Jensen ook eenzaam was. Dat hij zijn gezondheid te veel verwaarloosde. Verslaving is geen probleem - het is een oplossing voor een dieper probleem.
Zijn dood was voor mij een waarschuwingssignaal: maak mensen wakker, maar ten koste van wat? Niet ten koste van je verstand, je hart, je ziel, je energie.
Het echte verzet is niet constant schreeuwen over wat er mis is. Het echte verzet is een mooi leven opbouwen ondanks de duisternis.
Een nestje creëren waar mensen kunnen zien: ah, jullie wisten wat speelt, jullie hebben je voorbereid, wij willen bij jullie aansluiten.
Ik verlaat de wakkere beweging niet omdat ik ga slapen. Ik verlaat de wakkere beweging omdat ik eindelijk wil rusten.
Zodat ik daarna kan dromen. En bouwen. En leven.
Wees spaarzaam met je energie en aandacht. Richt het op wat je vervult in dit tijdelijke leven. Want wakker zijn zonder te rusten maakt je een zombie. En zombies bouwen geen betere wereld.
𝗜𝗸 𝗩𝗲𝗿𝗹𝗮𝗮𝘁 𝗱𝗲 𝗪𝗮𝗸𝗸𝗲𝗿𝗲 𝗕𝗲𝘄𝗲𝗴𝗶𝗻𝗴
Een aantal weken geleden overleed Robert Jensen.
Zijn dood heeft iets in gang gezet bij mij. Een wake-up call die me dwong om in de spiegel te kijken.
En wat ik zag, beviel me niet.
Ik verlaat de wakkere gemeenschap. Niet omdat ik stop met zien. Maar omdat ik stop met blind zijn voor wat het met me doet.
Vijf jaar geleden, tijdens Corona, zeiden we: "Kijk naar die mensen van de mainstream media. Hoe ze gebrainwashed worden. Hoe ze in angst leven. Elke dag die negatieve berichtgeving over ziekenhuisbedden, infectiecijfers, doden."
Maar de vraag die ik mezelf nu stel: doen wij met de alternatieve media niet exact hetzelfde?
Leven wij niet de hele tijd in angst? In negativiteit? Is ons hele aandachtsspectrum niet constant gericht op wat er mis is?
Als je te lang wakker bent en niet kunt rusten, word je een zombie. Dan leef je in een overlevingsstand. Dan verlies je jezelf.
Ik voel dat. Ik heb mezelf verloren. Mijn levenskracht. Mijn energie. Mijn enthousiasme.
Ik zeg niet: doe je ogen dicht. Absoluut niet. Ik blijf staan voor bewustzijn.
Maar laat ik eerlijk zijn: ik heb vrienden verloren de laatste vijf jaar. Mijn gezondheid is achteruitgegaan. Depressieve gedachten. Neerslachtigheid. Zwaarmoedigheid. Frustratie. Moedeloosheid.
En dan vraag ik mezelf af: helpt dit mij? Helpt dit mijn missie? Helpt dit de wereld?
Kijk naar de wakkere beweging. Klagen, zagen, klagen, zagen. Op sociale media: slijk gooien, geen geduld, geen begrip, geen empathie.
Het niveau van gefrustreerde pubers. Vijf, zes jaar aan een stuk. Super polariserend. Super negatief. Enorm aanvallend.
Is dit wie we willen zijn?
Er is een verschil tussen wakker zijn en bewust zijn.
Wakker zijn: zien wat er mis is buiten jezelf.
Bewust zijn: weten wat speelt, grenzen stellen, kiezen waar je aandacht aan geeft.
Ik wil mensen nog steeds informeren. Maar niet consumeren tot ik geconsumeerd ben.
Jensen's dood dwong me te reflecteren: wil ik zo nog vijf jaar leven?
Als ik op mijn sterfbed lig, wie staat er dan om me heen? En de acties die ik deed, de tijd en energie die ik besteedde - was het aan de juiste dingen?
We zijn nu halverwege Agenda 2030. Nog vijf jaar van hetzelfde?
Ik stop niet met Hete Hangijzers. Maar ik verander mijn focus.
Ik heb een telefoon zonder sociale media gekocht. Ik heb apps geïnstalleerd die mijn toegang beperken tot een kwartier per dag.
Ik wil meer menselijkheid, minder technologie. Meer positiviteit, minder negativiteit.
Meer creatie, minder reactie.
Beide woorden hebben dezelfde letters. Maar ze betekenen iets compleet anders.
Als we blijven reageren tegen negativiteit, worden we zelf bezeten door negativiteit. Als alles wat je ziet de vijand is, word je zelf de vijand.
Sun Tzu: een groot deel van de veldslag wordt gewonnen door wie het terrein bepaalt. Wel, zij bepalen waar we vechten. Ze blijven onze aandacht kapen.
Daarom heb ik Bewuste Bondgenoten opgericht. Niet om te klagen over wat er mis is, maar om praktische tools te delen. Om te transformeren in plaats van te reageren.
We weten wat er speelt. We hoeven niet elke dag dezelfde informatie te herkauwen. Laten we bouwen aan wat we wél willen.
Neem een inventaris van de laatste vijf jaar. In welke frequentie zit je? Depressief? Moedeloos? Machteloos?
Ik kan alleen voor mezelf spreken: ik ben moe. Vijf kilo aangekomen. Gezondheid genegeerd. Passie opgeofferd.
En voor wat? Om mensen wakker te maken die misschien niet wakker willen worden? Terwijl ik mezelf verlies in het proces?
Ik vermoed dat Jensen ook eenzaam was. Dat hij zijn gezondheid te veel verwaarloosde. Verslaving is geen probleem - het is een oplossing voor een dieper probleem.
Zijn dood was voor mij een waarschuwingssignaal: maak mensen wakker, maar ten koste van wat? Niet ten koste van je verstand, je hart, je ziel, je energie.
Het echte verzet is niet constant schreeuwen over wat er mis is. Het echte verzet is een mooi leven opbouwen ondanks de duisternis.
Een nestje creëren waar mensen kunnen zien: ah, jullie wisten wat speelt, jullie hebben je voorbereid, wij willen bij jullie aansluiten.
Ik verlaat de wakkere beweging niet omdat ik ga slapen. Ik verlaat de wakkere beweging omdat ik eindelijk wil rusten.
Zodat ik daarna kan dromen. En bouwen. En leven.
Wees spaarzaam met je energie en aandacht. Richt het op wat je vervult in dit tijdelijke leven. Want wakker zijn zonder te rusten maakt je een zombie. En zombies bouwen geen betere wereld.
Forum statistieken
