Eerder in dit draadje schreef ik al dat ik altijd platvoeten heb gehad. Als puber ben ik 1 keer naar een podoloog geweest en zij schreef toen steunzolen voor. Tegenwoordig schijnen deze veel comfortabeler te zijn, heb ik mij laten vertellen, maar destijds waren het zolen gemaakt van hard plastic. Ik heb het een kans gegeven, maar na een paar dagen pijn en ongemak lijden heb ik de zolen aan de kant gegooid en ben er nooit meer aan begonnen.
Op aanraden van mijn moeder heb ik een aantal keren in het verleden commercieel verkrijgbare zachte zooltjes met daarin water of gelei geprobeerd, maar ook dit was geen blijvertje. Lang voordat ik aan deze vorm van chiropractie begon had ik al het idee dat ik 'scheef sta'. Dit uitte zich in een zwakke onderrug aan mijn rechterzijde. Ik heb het altijd maar geaccepteerd als een feit des levens.
Mijn rechtervoet helde voorheen standaard naar rechts, waardoor het stiksel aan de rechter buitenkant van mijn rechterschoen uiteindelijk bezweek onder de druk die mijn voet hierop uitoefende en ook de zool steevast meer afsleet aan de rechter buitenzijde. Uit eerdere berichten van mij in dit draadje weten jullie echter dat door Toms correcties mijn rechterbeen recht is komen te staan. De steun die normale schoenen normaal bieden via een lichte verhoging rechtsbuiten draaide mijn rechtervoet nu te veel naar links, waardoor mijn grote teen links tegen de neus van de schoen aandrukte en mijn kleine teen rechts bekneld raakte.
Kortom, ik kon na de chiropractische correcties van Tom geen normale schoenen meer dragen en schakelde over naar de meest brede barefoot schoenen op de markt, die van Barebarics, om mijn beide voeten maximale ruimte te geven. Ik draag deze schoenen naar volle tevredenheid, maar ik heb iets ontdekt over mezelf. Ik merkte dat ik toch weer de neiging had om mijn rechtervoet te veel naar de rechter buitenkant te kantelen tijdens het lopen en staan. De oude klachten in mijn onderrug kwamen terug en ik voelde het middels stijve en pijnlijke kuiten. Ook dacht ik: ik heb zoveel schik van deze barefoot schoenen, het gaat mij niet overkomen dat ik ook deze verkeerd afslijt.
Nooit eerder was ik mij zo bewust van de manier waarop ik loop of sta, maar nu was ik gedwongen om dit zorgvuldig te observeren. Al snel zag ik dat ik met mijn linkervoet recht loop en sta, in tegenstellimg tot mijn rechtervoet, die beduidend meer naar buiten staat, iets wat in het Engels ook wel een 'duck foot' wordt genoemd. Sindsdien ben ik bewust met die rechtervoet meer naar binnen gaan staan en lopen, waardoor ik met beide voeten even recht ging lopen en staan. Aanvankelijk leverde me dit flink wat ongemak en vermoeidheid op. Ik hield het niet lang vol en voelde het overal - in mijn kuiten, mijn knieen, mijn rechter onderrug en zelfs rechts in mijn nek. Toch voelde het ergens goed, iets zei mij dat ik moest volhouden en niet meteen moest opgeven.
Ik ben nu anderhalve week verder en het voelt steeds natuurlijker om zo te lopen en staan. Mijn lichaam beloont me nu met alsmaar meer ontspanning en minder stijfheid aan mijn rechterkant. Het is pure gewenning van mijn spieren en gewrichten na een leven lang in een verkeerde stand te hebben verkeerd. Aan het begin van mijn chiropractie-avontuur ben ik al rechter gaan lopen, iets wat mijn vriendin eerder opmerkte dan ikzelf. Ik moest toen ook bewust meer vooruit kijken i.p.v. naar beneden, omdat ik gewend was om een 'duiknek' te hebben.
Gisteren had ik het hier met Tom over. Hij maakt zelden of nooit mee dat een client a.g.v. zijn correcties zelf de verantwoordelijkheid neemt om noodzakelijke veranderingen aan te brengen en complimenteerde me hier niet alleen mee, maar sprak ook dankbaarheid uit voor mijn terugkoppeling hierover naar hem toe. Zo goed als iedereen maakt zich afhankelijk van een arts, therapeut of behandelaar en gaat na een behandeling, kuur of therapie gewoon door op dezelfde weg als voorheen, simpelweg omdat men door het medische systeem zo is geprogrammeerd of door een gebrek aan lichaamsbewustzijn.
Voor Tom voelt het soms alsof hij enkel aan symptoombestrijding doet en dit zal ongetwijfeld ook zo voelen voor even zo bevlogen collega's in andere gezondheidsdisciplines. Hij voegde er nog aan toe dat a.g.v. de correcties de client ook op het geestelijke vlak soms drastische maar noodzakelijke stappen moet maken, zoals bijv. je baan opzeggen en iets anders zoeken wat meer bij je past. Hij benadrukte dat het een 'team effort' moet zijn, waarbij de chiropractor en de client samen bewust werken aan een betere kwalieit van leven, zowel op het fysieke vlak, als ook mentaal, emotioneel, psychisch en spiritueel.
Mike
