Gisteren heb ik opnieuw een diepere correctie mogen ervaren. De atlas aan mijn rechterkant keert telkens terug naar dezelfde subluxatie (scheefstand) en dus werd het tijd voor wat 'grover geschut,'.
Tom drukte deze keer harder op de desbetreffende wervel en ik voelde duidelijk dat daar iets niet goed zit. Ik wil niet spreken van pijn, eerder van extreem gevoelig. Ik heb in mijn leven herhaaldelijk meegemaakt dat mentaal en fysiek verzet tegen een dergelijke fysieke gevoeligheid zich kan vertalen in pijn door spierspanning en dus sloot ik mijn ogen en vertelde mezelf dat dit voor mijn eigen bestwil is en dat ik dit moest ondergaan. Overgave i.p.v. strijd dus.
Ik verwachte een toggle, maar kreeg iets anders, nl. een diepe duw i.c.m. de 'drop' (val) van het bovenste gedeelte van de tafel. Meteen zei ik tegen Tom dat dit intens was en vroeg hem of dit een nieuwe techniek was. Tom zei dat dit zijn versie was van 'knee chest' en dat dit een beduidend diepere correctie is.
Ik heb daarover nagedacht. Voor een echte knee-chest correctie moet je nl. op je knieen zitten en in ong. 90 graden gebogen van achteren worden gecorrigeerd. Hier beelden op Instagram van knee chest correcties van de onderrug:
Tom heeft niet zo'n Gonstead tafel, maar een Thompson tafel die een 'drop' mogelijk maakt. In moest op mijn linkerzij liggen, de gebruikelijke toggle-positie als dit de zijde is die een toggle behoeft, zoals de keer daarvoor. Wat was dan het 'knee chest' gedeelte? Ineens wist ik het: de tractie. De reden waarom Tom het grensgebied opzocht tussen gevoelig en pijnlijk is omdat hij met zijn duim tractie toepaste, waarna hij de wervel recht duwde.
Dit zou wel eens een unieke hybride techniek kunnen zijn die exclusief door Tom wordt gehanteerd en ik voel me bevoorrecht dat ik de ontvanger hiervan mocht zijn. Sowieso kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat Tom mij de 'full pull' geeft van alles wat er mogelijk is op het gebied van upper cervical en full spine chiropractie. Ik schrijf hier immers in veel detail over en het is in zijn belang en dat van Topchiro dat het eerlijke en volledige verhaal wordt verteld, 'the good bad and ugly'.
Tom is een uiterst intuitieve chiropractor. Hij zal je niet zo 'heftig' behandelen als hij voelt dat jij hier niet ontvankelijk voor bent. In mij heeft hij zo iemand, maar hij kan ook aanzienlijk behoedzamer en subtieler te werk gaan als dit vereist is. Ik breng alleen maar verslag uit van wat er allemaal mogelijk is, maar als er een zachtere hand nodig is kan dit uiteraard ook.
War was het effect van deze correctie op mij? Het begon met duizeligheid. Tom vertelde dat ik een poosje in de wachtkamer moest bijkomen, zittend in een stoel met mijn hoofd tegen de muur. Binnen 5-10 minuten was de duizeligheid weg. Mijn energieniveau was goed die middag, geen extreme vermoeidheid of iets dergelijks. Ik voelde tintelingen letterlijk in mijn hersenstam, het voelde alsof een stroom zich van boven naar beneden bewoog maar ook andersom, van beneden naar boven. Tom noemt dit de 'highway' (snelweg).
Rond 17 u begon ik ineens extreme vermoeidheid te ervaren. Terwijl mijn vriendin aan het koken was viel ik in een diepe slaap op de bank. Ze maakte me wakker toen het eten klaar was, maar direct na het eten voelde ik dat ik weer moest liggen. En opnieuw viel ik in een diepe slaap waar ik bijzonder suf van wakker werd. Ik ben in mijn eentje in onze achtertuin gaan zitten om rustig wakker te worden. Enkele uren later was het bedtijd en opnieuw sliep ik vrijwel onmiddellijk en zeer diep. Vanochtend werd ik wakker en ik voel de 'snelweg' (stroming van boven naar beneden en andersom) nog steeds.
Mike
Tom drukte deze keer harder op de desbetreffende wervel en ik voelde duidelijk dat daar iets niet goed zit. Ik wil niet spreken van pijn, eerder van extreem gevoelig. Ik heb in mijn leven herhaaldelijk meegemaakt dat mentaal en fysiek verzet tegen een dergelijke fysieke gevoeligheid zich kan vertalen in pijn door spierspanning en dus sloot ik mijn ogen en vertelde mezelf dat dit voor mijn eigen bestwil is en dat ik dit moest ondergaan. Overgave i.p.v. strijd dus.
Ik verwachte een toggle, maar kreeg iets anders, nl. een diepe duw i.c.m. de 'drop' (val) van het bovenste gedeelte van de tafel. Meteen zei ik tegen Tom dat dit intens was en vroeg hem of dit een nieuwe techniek was. Tom zei dat dit zijn versie was van 'knee chest' en dat dit een beduidend diepere correctie is.
Ik heb daarover nagedacht. Voor een echte knee-chest correctie moet je nl. op je knieen zitten en in ong. 90 graden gebogen van achteren worden gecorrigeerd. Hier beelden op Instagram van knee chest correcties van de onderrug:
Tom heeft niet zo'n Gonstead tafel, maar een Thompson tafel die een 'drop' mogelijk maakt. In moest op mijn linkerzij liggen, de gebruikelijke toggle-positie als dit de zijde is die een toggle behoeft, zoals de keer daarvoor. Wat was dan het 'knee chest' gedeelte? Ineens wist ik het: de tractie. De reden waarom Tom het grensgebied opzocht tussen gevoelig en pijnlijk is omdat hij met zijn duim tractie toepaste, waarna hij de wervel recht duwde.
Dit zou wel eens een unieke hybride techniek kunnen zijn die exclusief door Tom wordt gehanteerd en ik voel me bevoorrecht dat ik de ontvanger hiervan mocht zijn. Sowieso kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat Tom mij de 'full pull' geeft van alles wat er mogelijk is op het gebied van upper cervical en full spine chiropractie. Ik schrijf hier immers in veel detail over en het is in zijn belang en dat van Topchiro dat het eerlijke en volledige verhaal wordt verteld, 'the good bad and ugly'.
Tom is een uiterst intuitieve chiropractor. Hij zal je niet zo 'heftig' behandelen als hij voelt dat jij hier niet ontvankelijk voor bent. In mij heeft hij zo iemand, maar hij kan ook aanzienlijk behoedzamer en subtieler te werk gaan als dit vereist is. Ik breng alleen maar verslag uit van wat er allemaal mogelijk is, maar als er een zachtere hand nodig is kan dit uiteraard ook.
War was het effect van deze correctie op mij? Het begon met duizeligheid. Tom vertelde dat ik een poosje in de wachtkamer moest bijkomen, zittend in een stoel met mijn hoofd tegen de muur. Binnen 5-10 minuten was de duizeligheid weg. Mijn energieniveau was goed die middag, geen extreme vermoeidheid of iets dergelijks. Ik voelde tintelingen letterlijk in mijn hersenstam, het voelde alsof een stroom zich van boven naar beneden bewoog maar ook andersom, van beneden naar boven. Tom noemt dit de 'highway' (snelweg).
Rond 17 u begon ik ineens extreme vermoeidheid te ervaren. Terwijl mijn vriendin aan het koken was viel ik in een diepe slaap op de bank. Ze maakte me wakker toen het eten klaar was, maar direct na het eten voelde ik dat ik weer moest liggen. En opnieuw viel ik in een diepe slaap waar ik bijzonder suf van wakker werd. Ik ben in mijn eentje in onze achtertuin gaan zitten om rustig wakker te worden. Enkele uren later was het bedtijd en opnieuw sliep ik vrijwel onmiddellijk en zeer diep. Vanochtend werd ik wakker en ik voel de 'snelweg' (stroming van boven naar beneden en andersom) nog steeds.
Mike
Laatst bewerkt:
