Bijnieruitputting en dissociatie

FloortjeL

New member
Kan iemand misschien de link leggen tussen een bijnieruitputting en dissociatie? (Derealisatie/depersonalisatie)..

Toen ik in januari instortte (ik had net mijn project afgerond voor de academie, waar ik maanden lang heel hard voor gewerkt had op nul energie en een hele slecht fysieke gesteldheid) en een hevige bijholteontsteking voor m'n kiezen kreeg, ervoer ik voor het eerst dat ik niet meer in de realiteit was. Ik legde zelf nergens linkjes: 'ik was ziek geworden omdat ik eindelijk tot rust kon komen, en dat zal snel weer over gaan.'

Niets leek minder waar. Ik kreeg een zware antibiotica (hoe gek was ik!!!!!) waar ik allergisch op reageerde, wat angst opwekte. Ik wist niet wat me overkwam, en merkte dat ik van mezelf af begon te staan. En ook dit maakte angst aan... Vicieuze cirkel.

Weken lang heb ik geleefd in de onwerkelijkheid, alsof ik achter glas leefde en alles om mij heen niet tastbaar was. Alsof ik in een film leefde, en zelfs m'n vertrouwde omgeving voelde niet meer vertrouwd/bijna onherkenbaar.

Ik tastte alles af door te ruiken, te proeven, en heel drastisch met m'n ogen scherp te stellen.. Niets hielp, want het bleef allemaal vaag en zo 'niet hier'. Ik deed er alles aan om dat te laten stoppen, want dit was hell.

Na veel lezen over deze ervaring (wederom zelfonderzoek wees me erop da dat het was) kwam ik tot inkeer dat je zoiets oploopt als je langdurig onder spanning hebt gestaan.. En angsten zijn ook een big trigger.

Om die verdomde angsten er onder te krijgen slikte ik kalmerimgstabletten, terwijl ik er (al nderzoekende) achter kwam da dat juist een stimulans bleek te zijn voor dissociatie! Ik wist niet boe snel ik af moest bouwen.. Maar van die bende (!!!!!) krijg je natuurlijk weer angsten, waardoor ik aan de Antidepressivum moest. Ik leefde echt niet meer in het hier en nu en het voelde alsof ik m'n reis naar boven aan het maken was, terwijl ik voelde dat ik op aarde was.. Dit was echt doodsangst!!

Ik, met m'n handen in 't haar, besloot maar toe te happen.. Al balende omdat ik net een half jaar van deze rot pillen af was. Maar ik kon echt niet anders. Gelukkig bleef de dosering vrij laag (efexor 37.5 mg), en besloot ik: 'als ik weer terug op aarde ben bouw ik weer snel af..'

Uiteindelijk is die dissociatie volledig weggegaan en kon ik niet anders dan huilen van geluk. Wat niet maakt dt ik er nooit meer bang voor ben.. Want het was toch wel een bijzonder nare ervaring.

Nu, weer maanden verder, ben ik me bewust van m'n bijnieruitputting, waar ik in the end ook zelf achter ben gekomen.

Ik heb een waanzinnige therapeute (ook zij juichde absoluut niet toe dat ik weer aan de AD ging), en zij drukte mij ook met m'n neus op de feiten dat ik een burn-out had, en dat daar al die fysieke klachten bij hoorde. Ik wilde overigens dat ik snapte waarom.. En startte mijn zoektocht, en kwam zo uit bij bijnieruitputting. Dit kende therapeute niet...

Al met al, ik dwaal af, ben ik nu alweer even bezig met het afbouwen van AD. Gelukkig maar even geslikt, en blij als ik er weer vanafben. Wat doe ik m'n lichaam aan..

En toch, merk k wel dat ik soms weerwat aan het dissocieren ben. Of dit me he afbouwen te maken heeft weet ik niet, want voor het afbouwen was het evengoed nig af en toe even aanwezig.

Inmiddels kan ik mezelf goed aansturen om in het hier en nu te blijven, maar het blijft een eng ding..

Hoe moeier ik ben, hoe meer het op de loer ligt. Ook nu ben ik weer erg afwezig in mijn hoofd, en vraag ik me af: wat voor verband ligt er nou tussn die bjnieruitputting, en het gaan dissocieren?

Zijn er mensen die dit herkennen?

 
Oef ja ik! ik heb ook een dissociatiestoornis..helaas is dat bij mij ontstaan uit een misbruik verleden.Maar ik merk ook dat hoe vermoeider ik wordt/ben hoe erger het dissocieren is/wordt en altijd als ik een paniekaanval krijg dissocieer ik volledig.Ik weet dus niet in hoeverre bijnieruitputting ermee te maken heeft maar ben wel zeer geintereseerd!

 
@ Floortje: Gisteren zag ik dit:

Misschien kan je er wat mee?

De reactie die je had op antibiotica kan ook een ontgiftigingsverschijnsel zijn geweest ipv een allergische reactie.

Door het behandelen van infecties krijg je vaak hevige herxheimerreacties: ontgiftigingsreacties.

 
Bijnieruitpurtting ontstaat door stress. Voor zover mijn ervaring strekt wordt het dissocieren door stress-situaties getriggerd. Als je bijnieren goed in conditie zijn, ben je minder gevoelig voor stress en dat leidt tot minder dissocieren.

 
Het lichaam is oneindig veel intelligenter dan het denken. Het lichaam is in staat delen van het brein op non-actief te zetten als dat voor het overleven noodzakelijk is.

Burn-out is het gevolg van sterk en langdurig over de grenzen gaan, vanuit het denken. Welnu, als de vermoeidheid levensbedreigend wordt gaat bovenin de boel op slot. Punt!

Als je moe bent wil het lichaam rust. In deze dolgedraaide kermis die we de maatschappij noemen leren we dat we vooral door moeten zetten, dingen moeten bereiken, vechten als het moet. Van doorzetten krijg je ellebogen in je ribben, van dingen moeten bereiken bereik je vaak dingen die je niet wilde en van vechten raak je gewond.

Tijd wordt het om mee te stromen met de natuur, zoals de natuur het bedoeld heeft. Net als met ons voedsel, dat we volgens WAPF zo ongeveer in overeenstemming willen brengen met hoe ons lichaam zich in de jager-verzamelaar-periode ontwikkeld heeft, zouden we dat ook met de dagelijkse gang van zaken moeten doen: veel buiten zijn, voldoende beweging, rust, schone lucht, en geringe belasting van het brein.

 
Hm interesant..zij heeft dus lyme die neurotoxines afscheidt waardoor ze angsten en dissociatie e.d krijgt..

Vraag ik me gelijk af of het dan ontstaat door neurotoxines? ik heb het in zo'n erge vorm gehad dat ik s"nachts slaapverlammingen kreeg..en ik geloof wel dat bij mij een gedeelte psygisch is omdat ik nu oa het een en ander opgelost heb door therapie.

Toch sluit ik lichamelijke oorzaken ook absoluut niet uit..merk nl al dat mijn hormonen er ook een grote invloed op hebben.

 
@ L-lady: slaapverlamming: dat ken ik ook van de verhalen van lymepatienten op een besloten forum.

 
Hoi Floortje, bijnieruitputting staat nooit alleen, je hebt een heel netwerk van hormonen en als de een uitgeput is, krijgen de andere hormonen ook een opdonder. Ze werken samen, ze zijn één geheel.

Hormonen zijn mysterieus.....en niemand weet precies hun werking, ze geven nog niet alles prijs.

De endocriene klieren hebben hun uitwerking niet alleen op het stoffelijk lichaam,

maar ook op ons gedrag.

Maar wat zijn die endocriene klieren dan?

Klieren kunnen onderscheiden worden in twee groepen:

- de eerste groep zijn de klieren die met de uitscheiding te maken hebben,

dit zijn de lymfatische klieren,

klieren die stoffen afscheiden voor gebruik van het lichaam zelf.

- de tweede groep klieren, hun taak is

vloeistoffen te leveren die in onderlinge samenwerking

de lichaamsprocessen beheersen en regelen.

De tweede groep bestaat uit twee ondergroepen:

- tot de eerste ondergroep behoren

de klieren met afvoerbuizen ter uitscheiding van hun inhoud

zoals de speekselklieren, de spijsverteringsklieren, de zweetklieren en talgklieren.

- bij de tweede ondergroep bezitten de klieren geen afvoerbuizen,

de afscheiding van deze klieren worden direct in de bloedbaan opgenomen.

Het is deze groep klieren die endocriene klieren worden genoemd, de 'buisloze' klieren dus

en hun producten worden interne secreties genoemd.

De term 'endocrinologie' wordt gebruikt voor de studie der klieren met interne secretie.

Dus klieren zonder afvoerbuizen zijn de endocrien klieren.

Hun afscheiding worden direct in het bloed en in de voedende lymfe stroom opgenomen.

Het lichaam zou dan over zijn eigen geneesmiddelen beschikken.

Deze afscheidingen bevatten de hormonen of de chemische boodschappers van het organisme.

Eerste vraag is natuurlijk ‘wat zijn hormonen?’

Hormonen zijn kleine chemische stofjes met een zeer specifieke uitwerking

op de organen en weefsels, met name het aanzetten als het afremmen.

Een zeer geringe hoeveelheid heeft een zeer intensief effect,

zij regelen de groei, beïnvloeden de stofwisseling maar ook ons gedrag en karakter.

Zij zorgen voor een harmonisch verloop van verschillende orgaanfuncties.

Hormonen zie ik als Helpers, zij weten precies wat ik nodig heb om te overleven.

Zij zijn een geschenk aan mij, chemische stofjes rechtstreeks van Gods hand.

En net als een geschenk ontvangen leer ik dankbaar te zijn,

dankbaar zijn maak mij weer blij

en laat de hormonen nou dol zijn op blije mensen.

Zo helpen we elkaar.

Dit systeem van endocriene klieren vormt een functionele eenheid;

Het denkvermogen van het lichaam is een volmaakt organisatie

en de klieren met interne secretie zijn de bestuurders van deze organisatie.

Achter het lichaam en achter het denkvermogen staat dit bestuur.

De bestuurders van mijn lichaam, wat mooi

Dat betekent dat zij mijn lichaam besturen en mij gezond houden

Daar hoef ik niks voor te doen

behalve gezond voedsel, gezonde ademhaling, blij en dankbaar te zijn,

de basis-ingrediënten van de hormonen

Alle klieren werken vereend samen.

Het is bekend dat ze hun werkzaamheden naar elkander regelen,

elkaar in evenwicht houden

en door hun vereende werkzaamheid de mens maken tot wat hij is.

De bloedsomloop en het zenuwstelsel streven hun eigen werkzaamheden na,

maar ze zijn wel nauw verbonden met het endocriene stelsel.

Het bloed treedt op mysterieuze wijze op

als drager van de speciale hormonen van de verschillende klieren.

Welke zijn dan stuk voor stuk deze endocriene klieren?

Er zijn zeven klieren van bijzonder belang om op te noemen, deze zijn,

te beginnen bij het hoofd en zo naar beneden

- de pijnappelklier

- de slijmklier ofwel de hypofyse

- de schildklier

- de thymusklier

- de alvleesklier

- de bijnieren

- de geslachtsklieren

Zo hebben we een netwerk van belangrijke klieren, die onze bouw, de groei

en de scheikundige veranderingen van het lichaam besturen

en, psychologisch gezien, verantwoordelijk zijn voor de emotionele reacties

en denkprocessen van het menselijk wezen.

Voordat de computer bestond had ons lichaam al een netwerk van verbinding

Dat is pas vooruitdenken

 
Lievergezond: apart..dan ga ik haast denken dat ik ook ooit een lymeinfectie opgelopen heb zonder dat ik me daar bewust van ben geweest..

Mooi stukje idd Petri..

 
Quote:
Oef ja ik! ik heb ook een dissociatiestoornis..helaas is dat bij mij ontstaan uit een misbruik verleden.Maar ik merk ook dat hoe vermoeider ik wordt/ben hoe erger het dissocieren is/wordt en altijd als ik een paniekaanval krijg dissocieer ik volledig.Ik weet dus niet in hoeverre bijnieruitputting ermee te maken heeft maar ben wel zeer geintereseerd!


Maar dan is de vraag: wat heeft dat misbruikverleden met jouw hele gestel gedaan? Wat heeft het met je hele systeem gedaan?

En, wanneer spreek je van een bijnieruitputting? Misschien gaat dat wel samen met nare ervaringen. Je moet je immers de hele dag verzetten tegen deze ervaring, om jezelf te beschermen.

Zoals Gerard ook zegt: eigenlijk spreek je van een overlevingsmechanisme. Je kan die ervaring (of deze hele doorgedraaide maatschappij met voeding, gif etc.) niet meer handelen, en je lichaam/geest wil je dan beschermen, om het behapbaar te houden..

 
Alle emoties hebben betrekking op de werking van je lichaam en zeker wat jullie hebben doorgemaakt. Dat los je niet zo maar op....soms heb je een leven lang nodig om alles te verwerken.

Angst heb ik ook ervaren in mildere mate dan wel, ik weet wel dat angst een geduchte tegenstander is, die schakel je niet zo maar uit.

Vertrouwen heeft mij geholpen, dat ook dit weer voorbij gaat en dat ik sterker ervan wordt. Ik moest 'harder' worden, leren van mezelf af te bijten op een gezonde manier. Nu sta ik veel sterker in mijn leven en dat is mijn redding geweest om verder te leven op 'mijn' manier en niet het leven te leiden die men van mij verwacht.

 
Hoi Tanja

Dit stukje heb ik ooit jaren geleden voor mezelf geschreven, ik wilde wat duidelijkheid over mijn lichaam en het energetisch lichaam dus dan kom je al gauw bij de chakra's uit. Vandaar dat er zeven klieren ( wat een woord) staan.

De uitleg van elk van deze zeven klieren staan onder dit verhaal maar dat heb ik hier niet geplaatst omdat het dan een ellenlang epistel werd en ik weet niet of men hier op zit te wachten..... :wink:

 
Quote:
En, wanneer spreek je van een bijnieruitputting? Misschien gaat dat wel samen met nare ervaringen. Je moet je immers de hele dag verzetten tegen deze ervaring, om jezelf te beschermen.


FloortjeL: Hier gaat het precies om! Dit is een continue bron van stress en daardoor raken je bijnieren overbelast en dat leidt uiteindelijk tot uitputting.

In de status van uitgeputte bijnieren ben je extra gevoelig en komen de heftige emoties van nare ervaringen hard binnen, dit leidt tot nog meer stress. Dit is een negatieve spiraal die doorbroken moet worden door:

- Gezonde voeding, met specifieke aandacht voor je bijnieren:

verzadigd dierlijk vet

Levertraan

Boterolie

Visolie (omega 3, extra ondersteuning voor je hormoonhuishouding)

Magnesium (werkt indirect ondersteunend omdat het ontspannend werkt)

evt. Adrenal Cortex

flink minderen met koolhydraten, koolhydraten hebben een negatieve invloed op je hormoonhuishouding

stoppen met koffie, koffie heeft een negatieve invloed op de aanmaak van testosteron (en daar kun je waarschijnlijk ook wel wat van gebruiken....

Natuurlijk is het goed om ook vanuit de psychische kant de stressbron aan te pakken, maar mijn ervaring is dat dit weinig zoden aan de dijk zet als je niet tegelijkertijd ook de fysieke kant aanpakt.

 
Quote:
ik heb het in zo'n erge vorm gehad dat ik s"nachts slaapverlammingen kreeg


Lig je dan op je rug tijdens die slaapverlammingen? Sinds ik weet dat op mijn rugliggen met mijn hoofd recht (lijkhouding zeg maar), slaapverlammingen veroorzaken, lig ik meestal met mijn hoofd iets schuin.

Aangezien het schuin liggen van je hoofd je nek afkneld, lig ik dus met mijn hele lichaam iets scheef en in goede rust (geen spanning).

Zodra ik weer een slaapverlamming heb, weet ik gelijk: zie je, ik lig weer op mijn rug met mijn hoofd recht. Door deze houding gaat je ademhaling stokken (ongecontroleerd dus), waardoor je minder zuurstof krijgt. Doordat je minder zuurstof krijgt in je slaap, raak je in paniek en wordt je wakker. Door het gebrek aan zuurstof ben je niet in staat om je spieren aan te sturen dus krijg je een verlamming.

Simpelweg anders liggen werkte voor mij dus super, want ik had er regelmatig last van.

 
Slaapverlammingen, dat is nieuw voor mij, dit lijkt mij doodeng. Kan je echt niet meer bewegen? En hoelang dan?

Je uitleg kom voor mij wel bekend voor, als ik op mijn rug lig dan krijg ik mijn ademhaling niet onder controle. Het lukt mij veel beter als ik op mijn zij lig, deze houding stopt de hoge ademhaling en de adem gaat vanzelf meer de diepte in.

 

Forum statistieken

Onderwerpen
4.477
Berichten
505.348
Leden
8.637
Nieuwste lid
nataliedje
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan