Abortus, ja of nee ?

  • Onderwerp starter Onderwerp starter AP
  • Startdatum Startdatum
Jij heb duidelijk het filmpje niet gezien. Een vrouw was meerdere keren naar het ziekenhuis gegaan omdat ze aan het bloeden was. Ze werd steeds naar huis gestuurd en uit eindelijk heeft ze thuis een miskraam gehad. En nu wordt ze aangeklaagd omdat ze schuldig zou zijn van de dood van haar baby. Een andere vrouw was in haar buik geschoten, en zij wordt nu vervolgt voor moord omdat haar baby nu dood is door die kogel die ze niet zelf in haar buik heeft geschoten. Alleen bij de laatste wil ik wat meer achtergrond informatie weten. De link met anti abortus is dat dit allemaal komt van een wet die stelt dat het ongeboren kind ook een persoon is en ook leeft, waar op zich niks mis mee is je moet alleen wel even nadenken voor je iemand gaat vervolgen.
 
Idd niet gezien, klopt. De vakantie gaat op dit moment voor. Maar als ik het zo lees gaat het om absurde wetgeving idd.

Mike
 
Een doorsnee Nederlander gaat niet voor z'n lol naar melk- en ciderboeren in een verre uithoek van Engeland.

Mike
 
Wanneer je geschokt bent door de vrouwen die Lindsay Clancy ophemelen, bedenk dan dat er elk jaar 73 miljoen abortussen plaatsvinden.

Als het als doodsoorzaak werd beschouwd, zou het alle andere oorzaken wereldwijd in de schaduw stellen.
Vergeleken daarmee zijn drie verwurgde kinderen een rimpeling in het water.

Als abortus als doodsoorzaak zou worden meegeteld, zou het wereldwijd de nummer 1 doodsoorzaak zijn
—meer dan de volgende 10 oorzaken bij elkaar opgeteld.

Elke 13 jaar worden er een miljard mensen geaborteerd.



1789107043682.png

Bovenstaande tweet is de aanleiding voor Boris vd Ven om dit onderwerp verder als volgt uit te diepen (je kunt het ook naluisteren in de hieronder getijdstempelde podcast erover):
  • Shock en ongeloof over de schaal:
    Boris leest de tweet voor waarin staat dat abortus—als het als officiële doodsoorzaak zou tellen—wereldwijd de nummer één doodsoorzaak zou zijn (meer dan de volgende 10 oorzaken gecombineerd), met 1 miljard abortussen per 13 jaar en 310 miljoen in Europa sinds 1970.
    Hij geeft aan dat hij het eerst bijna niet kon geloven en noemt de aantallen "krankzinnig", "bizar" en "insane".
    Hij vergelijkt de jaarlijkse schaal (73 miljoen) met het compleet wegvagen van een groot Europees land zoals Duitsland, Frankrijk of Engeland per jaar.
  • Kritiek op de huidige maatschappelijke framing:
    Hij stelt dat abortus altijd wordt gebracht als een verhaal over vrouwenrechten en individuele vrijheid, waarbij het frame is dat het om incidentele, zeldzame en individuele drama's gaat.
    Boris geeft aan best gevoelig te zijn voor individuele vrijheid en situaties waarin hij het geoorloofd vindt (zoals levensbedreigende medische situaties of verkrachting), maar vindt dat het debat door deze immense schaal niet meer op individueel niveau gevoerd kan worden.
    De feitelijke schaal staat volgens hem niet in verhouding tot de argumenten die worden aangedragen.
  • Verwoording van de culturele misstand:
    Boris bekritiseert de cultuur waarin abortus plaatsvindt.
    Hij vraagt zich af wat voor cultuur we hebben gecreëerd "waarin kinderen gewoon doodgemaakt worden omdat het makkelijker is dan ze op te voeden."
  • Visie op anticonceptie en gedrag:
    Hij sluit aan bij de opmerking dat abortus in de praktijk door de versoepeling en culturele acceptatie verworden is tot een vorm van anticonceptie.
  • Demografische impact (krimp vs. inflatie):
    Boris concludeert dat de Europese bevolkingskrimp en de daling van geboortecijfers rechtstreeks te maken hebben met de schaal van abortus.
    Hij stelt gechargeerd dat men in de maatschappij altijd de schuld geeft aan economische factoren zoals inflatie, maar dat de demografische krimp simpelweg het directe gevolg is van abortus en de anticonceptiecultuur.



    De Nazificatie |
    V for Valentine

    Een D66-minister trekt de licentie van Ongehoord Nederland in.
    In Saksen-Anhalt wordt de AfD veruit de grootste.
    Toeval?
    Boris en Robert duiken deze week in het besluit van minister Letschert om de erkenning van Ongehoord Nederland in te trekken.
    Op papier gaat het over boetes en een redactiestatuut.
    Maar als een omroep aan een hoepeltje moet springen dat elk jaar hoger komt te hangen, wie houdt die hoepel dan vast?
    Daarna naar Duitsland, waar de AfD in een voormalige DDR-deelstaat meer dan verdubbelde en de CDU vrijwel wegvaagde.
    De brandmuur staat nog overeind, maar hoe lang houdt die het als de rest alleen samen nog een meerderheid haalt?
    En wat gebeurt er met een partij zodra ze dicht bij de macht komt?
    Kijk naar Mona Keijzer.
    Verder pakken de vermogenden hun koffers.
    De derde belastingbetaler van het Verenigd Koninkrijk verkast naar Griekenland en de medeoprichter van Spotify dreigt Zweden te verlaten.
    Hoezo blijft belasting heffen zo makkelijk?
    Plus: Boris legt een stelling over abortus op tafel die je even moet laten bezinken.
    En Jan Roos, dronken, tegen twee agenten op een buurtfeest.
 
Laatst bewerkt:
Madrid is gastheer van de presentatie van het boek ‘Wat ze je niet vertellen over abortus’:

Afgelopen vrijdag werd in het Refugio Provida tijdens een koffiegesprek het boek ‘Wat ze je niet vertellen over abortus’ gepresenteerd, een werk van Fuencisla Casanova dat dit onderwerp benadert vanuit een perspectief dat is gebaseerd op wetenschappelijke gegevens en analyses, waarbij meer nadruk ligt op bewijsmateriaal en onderzoeken dan op persoonlijke getuigenissen.

Aan het evenement namen deel: Ana Ruiz, directrice van het Refugio Provida; de auteur zelf, Fuencisla Casanova; Christel Felmer, activiste en verantwoordelijke bij Actúa Familia Chile; en Manuel Esbert, psycholoog en schrijver. Tijdens de presentatie kwamen verschillende medische, psychologische en sociale aspecten van abortus aan bod, evenals de rol van voorlichting en begeleiding van vrouwen.



 




Ana Ruiz, directrice van het opvangcentrum Refugio Provida, legde tijdens de presentatie van ‘Wat ze je niet vertellen over abortus’ uit dat ze de minister van Volksgezondheid, Mónica García, hadden uitgenodigd om te spreken over het lijden van de foetus – iets wat de minister ontkent – maar dat zij vanwege agendaproblemen had afgezien van deelname.
 



Fuencisla Casanova, psychologe, legt de psychopathologie van abortus uit, die zij bestempelt als een probleem van de hele samenleving, en somt enkele symptomen op van het post-abortussyndroom die al decennia lang voor vrouwen verborgen worden gehouden.
 



Christel Felmer, vertegenwoordigster van Actúa Familia Chile, hekelt het feit dat de ontwaarding van het menselijk leven uit het publieke debat is verbannen om abortus te bevorderen, waardoor Spanje en Chili tot de landen met de laagste geboortecijfers ter wereld behoren.
 
De huiveringwekkende cijfers die verborgen blijven: een vrouw die vrijwillig een abortus ondergaat, heeft zes keer meer kans om zelfmoord te plegen dan een vrouw die haar kind ter wereld brengt. Dat is drie keer meer dan het gemiddelde van de bevolking.



 
Christel Felmer en Fuencisla Casanova leggen uit wat zo belangrijk is aan de hartslag van de foetus: 90% van de vrouwen die deze horen, gaat niet over tot abortus.

Bovendien benadrukken ze de rol van mannen bij de bescherming van vrouwen tegen abortus.


 
Wat heb je aan democratie als de gemiddelde mens leven niet meer respecteert of niet doorheeft dat die met een pro-abortusstandpunt kennelijk anti-leven (anti-schepping) is en wat dat inhoudt voor het dagelijks leven en het moreel van mensen?
Nikky Pouw-Verweij (BBB, arts) wil niet het zoveelste voor/tegen-abortusdebat oprakelen:
dat debat zou al te veel zijn uitgekauwd :rolleyes:
Wel goed dat ze oog heeft voor mensen die vanwege hun beroep worden gedwongen medeplichtig te zijn aan moord:
dat is wel een goed punt:
zorgpersoneel zou niet verplicht moeten mogen worden om aan abortus mee te werken:
het zou in elk geval een recht moeten zijn om dat te weigeren ook al is abortus volgens sommigen dan een recht: ik zou zeggen: als je zonodig je kind wil doden: wees een vent, doe het zelf, maak niet anderen tot beul.



Late abortus kan traumatisch zijn voor moeder en personeel:
'Een kind ademt en huilt'
WNL
Nov 1, 2026

Volgens oud-staatssecretaris en arts Nicki Pouw-Verweij kan een late abortus traumatisch zijn voor de moeder en het personeel.
"Het gebeurt niet zelden dat een kind levend ter wereld komt.
Een kind ademt en huilt en wordt weggelegd om te sterven.
Dat is heel heftig voor de moeder en voor het personeel.
Je wikkelt het in een deken en wacht tot het stopt met ademen", vertelt ze in WNL Op Zondag.
  • Het item opent met de historie:
    Dolle Mina's en "baas in eigen buik" als erfgoed van de abortusstrijd.
  • Aanleiding is de proef van minister Hermans die late abortus zonder medische noodzaak in ziekenhuizen toestaat.
  • Staatssecretaris Nikky Pouw-Verweij (BBB, arts) wil niet het zoveelste voor/tegen-debat, maar debat over de reikwijdte van de abortuspraktijk.
  • De wet stamt uit begin jaren 80, toen de medische werkelijkheid anders was (levensvatbaarheid rond 26 weken).
  • Door techniek is die grens opgeschoven:
    25% overleeft 22 weken, 53% bij 23 weken, 71% bij 24 weken.
  • Daardoor overlapt de wettelijke grens van 24 weken met het begin van levensvatbaarheid.
  • Ongeveer 225 vrouwen per jaar wijken uit naar het buitenland;
    het AMC was de enige plek voor 22-24 weken zonder medische indicatie.
  • Ze pleit voor het Belgische model:
    meer ruimte bij medische indicatie, kortere termijn bij sociale indicatie.
  • Data over redenen ontbreken;
    abortuscijfers stijgen naar 40.000 per jaar, mede door dalend anticonceptiegebruik en herhaalde abortussen.
  • Een ChristenUnie-motie om de proef te stoppen haalde het niet;
    Hermans verdedigt het beschikkingsrecht van de vrouw.

    Ideeen:
    1. Het debat wordt te plat gevoerd.
      Voor/tegen is uitgekauwd;
      de echte vraag is hoe ver de praktijk mag gaan nu de geneeskunde de wet heeft ingehaald.
    2. De 24-weekgrens is medisch achterhaald.
      De wet beoogt een veilige marge rond een levensvatbaarheid die inmiddels tien weken eerder ligt.
    3. Bij late abortus is de indicatie (medisch of sociaal) bepalend voor de termijn
      — niet één algemene 24-weekgrens.
    4. Vraag bij cijfers altijd naar context: welke zorgcapaciteit, welke definitie van levensvatbaarheid.
    5. Registratie van redenen is de ontbrekende bouwsteen voor elk zinnig debat; zonder data is beleid giswerk.
    6. Regionale spreiding en capaciteit (één AMC) creëren tijdsdruk die medisch niet nodig is.
    7. Voor wie meepraat over dit dossier: scheid het medische van het sociale spoor, en toets beide aan de actuele stand van de neonatologie.
    8. Medische en sociale indicatie moeten verschillend behandeld worden.
      Medisch juist ruimer (Belgisch model), sociaal juist strakker — nu is het omgekeerd geregeld.

      Argumenten:
      Wetshistorisch:
      de regeling is ouder dan de spreekster zelf en had noodsituaties bij niet-levensvatbare kinderen op het oog.
      Empirisch:
      overlevingscijfers per week en de overlap met de wettelijke termijn;
      het strafrecht spreekt zelf van "redelijkerwijs levensvatbaar".
      Rechtsvergelijkend:
      België kent ruime medische ruimte en een krappere sociale termijn;
      Nederlandse vrouwen gaan daarheen voor medische gevallen,
      Belgische vrouwen komen hierheen voor sociale.
      Praktisch:
      vrouwen moeten tussen week 22 en 24 in paniek onder tijdsdruk beslissen door de AMC-flessenhals.
      Moreel/emotioneel:
      het beeld van een levensvatbaar kindje dat in een dekentje wordt gewikkeld en wacht tot het stopt met ademen.
      Zorgplicht:
      40.000 abortussen (aantal is gestegen), dalend anticonceptiegebruik en herhaalde ingrepen wijzen op een voorlichtings- en begeleidingstaak.

      citaten:
      "Deze wet is ouder dan dat ik ben.
      Die komt uit begin jaren 80."

      "Je ziet dat het debat eigenlijk bijna alleen maar op de flanken gevoerd wordt."

      "Een kindje dat geboren wordt, gezond met alles erop en eraan, wat alleen nog langer had moeten, en dat je vervolgens in een dekentje wikkelt en wacht tot het stopt met ademen.
      Dat is heel heftig."

      "Het beeld van een kindje dat in een dekentje wordt gelegd en weggelegd om te sterven, liet me niet meer los."

      "We zijn echt ingehaald door de medische praktijk."

      "Abortus is geen anticonceptiemethode."

      "Daar hebben we al een grens aan gelegd.
      Bij 25 weken mag een vrouw ook niet meer zelf beschikken."

      Hermans:
      "Dat recht accepteer ik niet alleen.
      Ik sta er vierkant achter."
Klik om te vergroten...
 
Laatst bewerkt:
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer

Forum statistieken

Onderwerpen
4.740
Berichten
646.031
Leden
8.714
Nieuwste lid
Monica Hop
Word vaste donateur van dit forum

Vrienden

Terug
Bovenaan