Globalisten & Cultureel Marxisme

Het schilderij ’Nederlanders in gevecht met Ambonezen’ van Maurits Ver Heull hangt in Museum Arnhem achter een gordijntje. © Sjef Prins

Een schilderij dat achter een gordijntje hangt om bezoekers niet te kwetsen, exposities vol met queerkunst, een speciale tentoonstelling over een bijna niet-bestaand lokaal slavernijverleden, en kunst van mannen die wordt verwijderd en vervangen door dat van vrouwen. Nederlandse musea ’slaan door’ in woke zijn en ’bezoekers zitten daar niet altijd op te wachten’, zo klinkt het inmiddels ook uit de kunstwereld zelf. „Kies je uitdrukkelijk voor de een, dan verlies je de ander.”​

Pepijn van den Brink


Een man in het Stedelijk Museum Coevorden loopt de trap af, het museum uit. „Niks voor mij”, mompelt hij in het voorbijgaan tegen de vrijwilliger die achter een balie zit en de bezoekers ontvangt. Hij noteert op een lijst van iedereen waar ze vandaan komen. Zijn A4-tje is halverwege de middag nog maar halfvol.

Het grootste gedeelte van het museum is gewijd aan een tijdelijke expositie. Die gaat sinds vorige maand over het slavernijverleden. Van Coevorden, welteverstaan.

’Het beeld klopt niet altijd’​

Heeft Coevorden een slavernijverleden dan? Nauwelijks. Dat wordt ook onderstreept in een introductietekst op een bord aan het begin van de tentoonstelling. Het beeld dat ’Drenthe, en vooral het zuidoosten van de provincie, weinig te maken heeft gehad met slavernij of kolonialisme’, klopt ’niet altijd’, zo staat er.

Jos (64) begint museum zonder ’woke-gezeur’: ’Foetus op sterk water en poedelnaakte Neanderthaler’​



Er blijkt een in Duitsland geboren predikant in een dorp boven Assen te hebben gewoond, die rond 1642 de slavernij verklaarde en dus goedpraatte vanuit Bijbelteksten. Ook was er een Drentse edelman die aandelen bezat in een kolonie waar ook slaven werkten. En er werkten in Coevorden geboren matrozen voor de West-Indische Compagnie. Dat was het wel zo’n beetje.

Muurschilderingen van mannelijke kunstenaars overschilderen​

De woke-wind waait al langer door museumland, en zo nu en dan steekt die ergens de kop op. Zo berichtte een lokale Haagse nieuwssite vorige week dat het Kunstmuseum Den Haag binnenkort opnieuw muurschilderingen van mannelijke kunstenaars laat overschilderen door vrouwelijke kunstenaars. Daarmee ’bevordert het museum diversiteit en inclusiviteit’, zo stelt het museum zelf.
Het wokisme zie je haast overal in Nederlandse musea terug. In het Bonnefanten Museum in Maastricht is momenteel een expositie te zien van kunstenaar Melanie Bonajo. ’Hen werkt met verschillende soorten kunst’, zo staat op de website van het museum. ’Bonajo kijkt naar de wereld vanuit een queer, feministisch en antiracistisch perspectief.’

’Het zwarte vrouwelijke lichaam geframed’​

In Museum de Fundatie in Zwolle begint zaterdag een tentoonstelling van Buhlebezwe Siwani, die met haar kunst onderzoekt hoe ’het zwarte vrouwelijke lichaam geframed wordt in een door mannen gedomineerde samenleving’.
Het Van Abbemuseum heeft een tentoonstelling over ’het koloniale verleden van het Van Abbemuseum’.

Het Van Abbemuseum heeft een tentoonstelling over ’het koloniale verleden van het Van Abbemuseum’. © ANP
Het Van Abbemuseum in Eindhoven heeft een tweejarige tentoonstelling Verborgen Verbanden, over het ’koloniale verleden van het Van Abbemuseum’. En in het Coda-museum in Apeldoorn staan ze volgende maand stil bij de ’queer geschiedenismaand’ met een drag-make-upworkshop.

’Kan heel verrijkend zijn’​

„Het is helemaal niet vreemd om andere perspectieven de ruimte te geven, dat kan op zichzelf heel verrijkend zijn”, zegt kunsthistoricus Benno Tempel, directeur van het Kröller-Müller Museum, over het aanwezige wokisme in de vaderlandse musea.
230ff0c0f2cd7c02dfe1c1d0363b842c00ff275c.jpg

„We willen het in de museumwereld heel graag goed doen, maar daarbij bestaat het risico dat het doorslaat.”
Benno Tempel
kunsthistoricus
„Wat je ziet, is dat wij het als Nederlandse museumwereld heel graag goed willen doen. Maar daarbij bestaat wel het risico dat je het kind met het badwater weggooit, dat het doorslaat. Want dat er bredere inzichten zijn, wil niet zeggen dat oude perspectieven niet meer bestaan.”

Twijfels over Nederlands transgenderbeleid: ’Kinderen worden verminkt’​


Arts Hanneke Kouwenberg: „Het merendeel van pubers met genderdysforie groeit daar overheen.”

Zelf liep Tempel een aantal jaren geleden al eens tegen doorgeslagen goede bedoelingen aan, toen hij een tentoonstelling organiseerde. Teksten bij werken van kunstschilderes Hilma af Klint waren hem toen een brug te ver. „Er stond dat ze de eerste abstracte kunstenaar was, eerder dan Mondriaan. Daarvan heb ik toen gezegd: ’Nee, die teksten moeten anders’. We gaan de waarheid geen geweld aan doen.”

Schilderij hangt tegenwoordig ’uit respect’ achter een gordijn​

Behalve andere perspectieven gaat het soms ook over nieuwe, veronderstelde gevoeligheden. In Museum Arnhem hangt het schilderij Nederland in gevecht met Ambonezen tegenwoordig achter een groenig, semitransparant gordijn. Wie het zien wil, moet het opzijschuiven. ’Uit respect voor nabestaanden van de koloniale onderdrukking’, zo staat er.

Het schilderij Nederland in gevecht met Ambonezen in Museum Arnhem hangt achter een semitransparant gordijn om bezoekers niet te kwetsen.

Het schilderij Nederland in gevecht met Ambonezen in Museum Arnhem hangt achter een semitransparant gordijn om bezoekers niet te kwetsen. © Telegraaf
Klachten van bezoekers waren er nooit, zo verklaart een woordvoerder van het museum desgevraagd. Dus dat is niet de reden voor het gordijn. „Het besluit dit werk achter een gordijn te hangen, werd genomen in samenspraak met een adviesgroep. Die bestaat uit mensen die directer bij deze geschiedenis betrokken zijn.”
„Wij staan voor kunst en samenleving, en laten werken zien over thema’s die in de maatschappij leven, zoals koloniaal verleden, klimaat en gender. Bijna al onze tentoonstellingen gaan daarover”, zo vervolgt ze. Daarvoor geeft het museum geregeld ’de sleutels uit handen’. Bepaalde groepen mogen dan een tentoonstelling inrichten.

’Trump wil af van woke-indoctrinatie in musea, maar mijn zoon heeft gelukkig geen weet van grotemensenproblemen’​



De expositie Bakudengar, dat ’luister naar elkaar’ betekent en volgende maand opent, is daar een voorbeeld van. De ’focus’ in Bakudengar ligt op kunst ’uit West-Papoease, Molukse, Minahasische en Chinees-Indonesische gemeenschappen’.

Werk van een non-binaire transman​

Ook start volgende maand in het museum de tijdelijke tentoonstelling Naakt dat raakt, waarbij onder meer werk te zien is van fotograaf Leo Xander Foo, een ’non-binaire transman van Chinese en Peruaanse afkomst’. De foto van een transman met ontbloot bovenlijf in een roze jurk is door het museum aangekocht, en was eerder al te zien tijdens een speciale expositie over transgenders en queers.

„Musea zijn voor iedereen en proberen niemand uit te sluiten, wat helaas niet altijd lukt. Kies je uitdrukkelijk voor de een, dan verlies je de ander”, zegt Wim Pijbes, kunsthistoricus en bekend als voormalig hoofddirecteur van het Rijksmuseum.
„Na lange tijd Westerse, witte dominantie slaat nu de pendule als woke-overreactie de andere kant op. Ik kijk liever al verder en zoek naar een nieuw evenwicht.” Dat betekent volgens Pijbes ’best of both worlds’.

Nederlandse cultuur is meer dan klompen en tulpen: ’Belangrijke tradities en gedeelde waarden staan op het spel’​


„Natuurlijk voldoet niet elke Nederlander aan alle zogenoemde kenmerken van ’de Nederlander’”, stelt cultuurfilosoof Sebastien Valkenburg.

Directeur Martine Gosselink richtte in het Mauritshuis in de vaste collectie een speciale zaal in over naamgever Johan Maurits, die een voorname rol speelde in het slavernijverleden.
Het bordje bij het toilet in het Mauritshuis.

Het bordje bij het toilet in het Mauritshuis. © ANP
Ook was ze in 2021 medeverantwoordelijk voor de aanloop naar de tentoonstelling Slavernij in het Rijksmuseum en verving ze ’kwetsende’ teksten op bordjes door inclusievere. En in haar museum hangen bij de wc tegenwoordig bordjes met daarop de tekst: ’Gebruik gerust het toilet dat het best bij je past’.

67405c866ee34e1234c29f0ebebc46286e8a7e7c.jpg

„Als je een landschapje van Anton Mauve in een tekstbordje koppelt aan klimaatverandering, dan kan ik me de irritatie bij bezoekers voorstellen.”
Martine Gosselink
Directeur Mauritshuis
Blind voor andere perspectieven is ze dus allerminst. „Onderwerpen als me too, black lives matter en klimaatverandering gaan me aan het hart”, zo zegt ze. Toch vindt ook Gosselink dat het wokisme in de Nederlandse musea soms doorslaat.

Met de haren erbij gesleept​

„Dat gebeurt vooral als onderwerpen worden gekoppeld aan kunst die niet met dat doel is gemaakt. Als het er met de haren wordt bij gesleept”, zegt de kunsthistorica. „Neem bijvoorbeeld een landschapje van de schilder Anton Mauve. Als je die in een tekstbordje koppelt aan klimaatverandering, dan kan ik me de irritatie bij bezoekers voorstellen. Die zitten daar niet op te wachten.”
En voor wie irritatie voelt bij de veelheid aan aandacht in musea voor bijvoorbeeld het slavernijverleden of queerkunst, heeft Gosselink een geruststellende boodschap: „We weten dat elke emancipatiebeweging gepaard gaat met overdrijving. Op een gegeven moment herstelt zich dat wel weer.”
Maar is de museumwereld niet ook gewoon te links? „Ik denk dat dat meevalt”, reageert Tempel, die daarbij opmerkt: „De kunstwereld is altijd het best af geweest met bewindspersonen van CDA en VVD, die komen als bestuurder musea ook bezoeken. Bestuurders van GL of PvdA doen dat veel minder.”
 

Pride en woonwagencultuur maken kans om op UNESCO-erfgoedlijst te komen​

Maurice Hettfleisch von Ehrenhelm

6 mrt 2026
Pride Amsterdam en de woonwagencultuur komen mogelijk op de werelderfgoedlijst van immaterieel erfgoed van UNESCO te staan. In totaal vijf Nederlandse 'erfgoedelementen' zijn opgenomen in een voorselectie. Minister Rianne Letschert (Onderwijs, Cultuur en Wetenschap) zal besluiten welk erfgoed uiteindelijk wordt genomineerd.
De Raad van Cultuur heeft de voorselectie samengesteld aan de hand van criteria van UNESCO om op de lijst van immaterieel erfgoed te komen. Daarop staan tradities, rituelen, festiviteiten en gewoonten van over de hele wereld. Het gaat volgens UNESCO om gebruiken die "diep geworteld in mensen zitten en bijdragen aan wie ze zijn".
Naast Pride en de woonwagencultuur maken ook de jaarlijkse herdenking en viering van het Leidens Ontzet, het traditionele ambacht van het heggenvlechten en het fanfareorkest kans. Deze vijf erfgoedelementen staan al op de lijst van nationaal immaterieel erfgoed en maken volgens de cultuurraad de meeste kans om op de UNESCO-lijst te komen.
Het is nu aan minister Letschert om een besluit te nemen welk erfgoed wordt voorgedragen voor de UNESCO-lijst. Dat zal uiterlijk in maart 2027 gebeuren.
Er staan al vijf Nederlandse vormen van immaterieel erfgoed op de werelderfgoedlijst. Het gaat om het ambacht van de molenaar, de corsocultuur, de valkerij, het zomercarnaval in Rotterdam en de traditionele bevloeiing van grasland.
 

Linkse elitekrijgt koekje van eigen deeg: Gigantisch asielzoekerscentrum gedumpt in elitaire Vogelwijk​

10 mrt

De hypocrisie van de deugende elite wordt nergens zo prachtig en pijnlijk blootgelegd als in de chique Haagse Vogelwijk. Jarenlang hebben deze welgestelde salonsocialisten veilig vanuit hun peperdure villa's links gestemd en de rest van Nederland de les gelezen over ruimhartigheid. Maar nu de asieltsunami plotseling hún eigen voortuin bereikt, is de paniek compleet. De gemeente Den Haag is namelijk van plan om van het oude Haga ziekenhuis een gigantisch opvangcentrum te maken voor maar liefst 750 mensen, waaronder 440 asielzoekers, verslaafden en daklozen. En ineens piept de gutmensch heel anders!

Een levensgevaarlijke cocktail​

Uit een onthullende reportage van Ongehoord Nederland blijkt hoe rampzalig deze plannen in de praktijk uitpakken. Richard de Mos, fractievoorzitter van Hart voor Den Haag, neemt geen blad voor de mond over dit absurde project. Hij waarschuwt snoeihard voor de gevolgen van het mengen van asielzoekers, statushouders, verslaafden, daklozen en jonge starters onder één dak.

"Nou dat is een enorme gevaarlijke cocktail van mensen die hier gaan wonen," verklaarde De Mos treffend. Hij wees direct naar de desastreuze ervaringen in Amsterdam:
"We hebben in Amsterdam gezien waar de opvang drie keer zo klein is en wat dat voor resultaten heeft opgeleverd: verkrachtingen, intimidatie, veiligheidsissues in de buurt."
De gemeente Den Haag denkt het veiligheidsprobleem overigens op de meest naïeve en lachwekkende manier ooit op te lossen. "De wethouder is niet verder gekomen dan te zeggen, ze krijgen aparte ingangen," aldus een verbijsterde De Mos. Alsof een asielzoeker en een verslaafde elkaar op straat of in het park niet meer tegenkomen zodra ze de deur uit zijn. "Het is gewoon vragen om ellende," is zijn keiharde, maar terechte conclusie.

Buurtbewoners in zak en as​

De omwonenden, die nu al structureel overlast ervaren van de nabijgelegen winteropvang voor daklozen, houden hun hart vast voor deze asieltsunami. Buurtbewoner Rob schetst de grimmige realiteit van zijn straat, die ook een doorgaande route is voor basisscholen en sportverenigingen. "Het is beangstigend want ze komen dichtbij. Ze zien er smoezelig uit. Ze hebben vaak ook witte poeder onder de neus," vertelde hij.

De toevoeging van honderden asielzoekers met psychische klachten en trauma's is de absolute druppel. Bewoners vrezen voor de veiligheid van hun kinderen. "Dat dadelijk mijn dochter niet meer over straat kan lopen zonder dat daar iets van gezegd wordt," verzuchtte een bezorgde buurtbewoonster.
Maar het is moeilijk om echt medelijden te hebben met een wijk die jarenlang massaal op linkse open-grenzen-partijen heeft gestemd. Buurtbewoner Rob sloeg de spijker op zijn kop:
"Dat noemen wij de mooie salonsocialist natuurlijk. Die zaten hier veel. Maar nu dit hier in hun achtertuin gaat komen... ja ze piepen wel anders."
Welkom in de realiteit die de rest van Nederland al jarenlang noodgedwongen moet slikken, beste Vogelwijkers!

De Mos belooft keihard verzet​

Hoe moet het nu verder met dit doorgedrukte asieldictaat vanuit het Rijk? Als het aan Richard de Mos ligt, gaat de gemeente snoeihard in de ankers. Hij hekelt de falende landelijke overheid "die laat al al jaren een stad als Den Haag met groot stedelijke problematiek eigenlijk aan haar lot over."

Zijn belofte aan de kiezers is kraakhelder: als Hart voor Den Haag weer de macht pakt, weigeren ze categorisch om de asieldwangwet (de Spreidingswet) nog langer uit te voeren. "Wij gaan dus echt die spreidingswet aanvechten .Ja wat ons betreft als het nodig is via een rechter," sprak De Mos strijdbaar. De stad barst uit haar voegen en het absorptievermogen is definitief bereikt."
Een verfrissend en broodnodig geluid in een land dat compleet kapot wordt geregeerd door een elitaire, wereldvreemde kaste. Laat het mega-AZC in de Vogelwijk maar een definitieve wake-up call zijn voor iedere salonsocialist die nog gelooft in het linkse sprookje.
 

Forum statistieken

Onderwerpen
4.669
Berichten
620.996
Leden
8.699
Nieuwste lid
Golden Bay
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan