Onze toekomst met AI en robotisering.


Overwinning in de rechtbank voor artiesten op AI-muziek​

AI-bedrijf Suno moet auteursrechten betalen voor het gebruik van bestaande liedjes waarmee met kunstmatige intelligentie 'nieuwe' nummers worden gemaakt. Dat is het oordeel van een Duitse rechtbank. Suno betaalt op dit moment niet voor het gebruik van de nummers.
Met deze uitspraak van de rechtbank in München behaalt de Duitse organisatie voor auteursrechten GEMA een klinkende overwinning op het Amerikaanse bedrijf Suno.

Prompt​

Gebruikers van Suno kunnen een liedje laten maken door online een opdracht (prompt) in te voeren hoe het liedje moet klinken en waarover het gaat. Daar rolt dan er een kant-en-klaar lied uit.
GEMA wist de rechtbank ervan te overtuigen dat melodieën, harmonieën en ritmes van die AI-nummers vaak verdacht veel lijken op bestaande nummers waar auteursrechten op rusten.
In de rechtszaak stonden onder meer de composities Atemlos durch die Nacht, Forever Young en Mambo No. 5. centraal. GEMA behartigt de belangen van de Duitse componisten van die nummers.

Betoog​

De rechtbank gaat grotendeels mee in het betoog van GEMA dat Suno de nummers gebruikte om zijn kunstmatige intelligentie te trainen, zonder dat daarvoor is betaald.
Er is nog niet bepaald hoe Suno alsnog de auteursrechten zou moeten voldoen. Ook is het voor het Amerikaanse bedrijf mogelijk om in beroep te gaan tegen de uitspraak.
Volgens GEMA is het de eerste zaak in Europa waarin een rechter oordeelt dat een bedrijf auteursrechten moet betalen voor het trainen van AI met bestaande composities.
 

Nog een AI-model verlaat testomgeving en breekt in bij drie bedrijven​



31 jul 2026
AI-modellen van het bedrijf Anthropic hebben tijdens een test een testomgeving verlaten en ingebroken in de systemen van drie bedrijven. Eerder liet concurrent OpenAI weten dat een model in een proefomgeving op eigen initiatief de beveiliging had omzeild en toegang had gekregen tot het internet.

Anthropic onderzocht na de incidenten bij OpenAI meer dan 140.000 testsessies van zijn model Claude. Daarbij ontdekte het dat het in drie sessies was misgelopen, schrijft het bedrijf in een blog.
Hoewel de modellen tijdens de tests te horen kregen dat ze geen toegang hadden tot het internet, hadden ze die door een foute instelling in de praktijk toch. Daar maakten ze handig gebruik van. Ze hackten de systemen van drie bedrijven, onder meer door zwakke wachtwoorden te identificeren. Anthropic maakte niet bekend om welke bedrijven het gaat.
De modellen, verschillende versies van Claude, kregen testopdrachten zodat Anthropic kon zien waartoe ze in staat waren. Zo moesten ze op zoek naar verborgen informatie.
Eerder deze maand liet OpenAI weten dat een model op hol was geslagen tijdens een test. Daarbij was de toegang tot het internet daadwerkelijk afgesloten, maar het model slaagde erin de beveiliging te omzeilen en verbinding met het internet te maken, waarna het een online platform hackte.
Volgens Anthropic laten de incidenten zien dat strenge controles nodig zijn. Eerder moesten OpenAI en Anthropic de introductie van hun nieuwste technologieën tijdelijk uitstellen vanwege zorgen van Washington.
 


The Man Who Chooses Your Girlfriend
Moon

Aug 1, 2026

Dating-apps niet zijn gebouwd om je te helpen een partner te vinden, maar om je in een constante staat van verlangen en betalende afhankelijkheid te houden.
De overgang van romantiek naar een geoptimaliseerd algoritme dat een eenzame generatie uitknijpt voor data en abonnementsgeld, vormt de centrale onthulling van de video.

Dating-apps zijn uitgegroeid tot een gigantische, monopolistische industrie (onder andere via Match Group en IAC) die menselijke relaties reduceert tot een winstgevend verdienmodel:
een handvol apps (Tinder, Hinge, OkCupid, etc.) valt onder dezelfde moederbedrijven, waardoor schijnbare keuzesturing in werkelijkheid uitkomt bij één gecentraliseerd systeem.
Het gebruik van dating-apps leidt vaak tot isolatie, keuzestress (the tiranny of choice) en een vicieuze cirkel van abonnementen en ontevredenheid, gevoed door algoritmes.
Een kleine elite van multimiljardairs, met Barry Diller als een van de belangrijkste grondleggers, controleert niet alleen de datingsmarkt, maar ook grote media- en entertainmentbedrijven.
Dating-apps verzamelen massale hoeveelheden gevoelige gebruikersdata (zoals foto's, locaties en conversaties) en gebruiken deze om gebruikers op desirability scores te rangschikken.
Functies zoals nep-notificaties en betaalde wachtrijen (boosts) worden ingezet om gebruikers verslaafd en betalend te houden.
De "paradox van keuze" zorgt ervoor dat een overvloed aan opties op apps leidt tot onrealistische verwachtingen en het onvermogen om langdurige verbintenissen aan te gaan.
Bedrijven achter de apps spelen in op een wereldwijde eenzaamheidscrisis door de illusie van verbinding te verkopen, terwijl ze er financieel wel bij varen.
Recente ontwikkelingen tonen aan dat kunstmatige intelligentie (zoals AI-profielscans en interviewmodellen) steeds dieper wordt geïntegreerd in het datingproces.
De architecten van deze systemen beschermen hun eigen vermogen ondertussen in niet-digitale sectoren (zoals fysieke casino's waar AI geen tussenpersoon kan vormen).
Het fundamentele doel van deze platforms is niet om je gelukkig te koppelen, maar om je net dichtbij genoeg te houden om te blijven betalen.

Een Franse journaliste, Judith Duportail, maakte gebruik van de Europese privacywetgeving om bij Tinder alle gegevens op te vragen die het bedrijf over haar had verzameld.
Na een moeizame strijd stuurde Tinder haar uiteindelijk ongeveer 800 pagina's aan informatie terug: haar Facebook-likes, Instagramfoto's van een account dat ze al had verwijderd, haar opleidingsgegevens, de leeftijdscategorie van de mannen waarin ze geïnteresseerd was, en de tijd en plaats van elk gesprek dat ze ooit met een match had gevoerd.
Wat echter geheim bleef, was haar 'desirability score' (aantrekkelijkheidsscore):
de score die bepaalt op welke plek je in het algoritme terechtkomt.


Verschillende personen direct of indirect verbonden zijn aan de wereld van dating-apps (zoals Tinder, Hinge, OkCupid, Match.com), vaak via hun rol bij moederbedrijven of als oprichters.

Spencer Rascoff
  • Chief executive (CEO) van Match Group vanaf begin 2025. Hij is ook verbonden aan de raad van bestuur van Overtone (een nieuwe AI-datingapp die is voortgekomen uit Hinge). Hij stelt dat apps een antwoord bieden op de wereldwijde eenzaamheidscrisis.
Barry Diller
  • Miljardair en oprichter van IAC (het moederbedrijf dat decennia lang de touwtjes in handen had over Match Group en de grote dating-apps groot maakte). Hij zag online dating al vroeg als een "cash flow machine" en verkocht uiteindelijk zijn aandelen voor miljarden nadat hij de datingdivisie (inclusief Tinder en Hinge) naar de beurs had gebracht.
Jonathan Badeen
  • Een van de vroege teamleden binnen Hatch Labs (een incubator gefinancierd door IAC). Hij wordt genoemd als de bedenker van het iconische "swipen" (het naar links of rechts vegen van kaarten), wat de kernmechaniek van Tinder en vele andere apps werd.
Ryan Clarkson
  • Advocaat die optreedt als vertegenwoordiger van de eisers in rechtszaken tegen Match Group, waarin de apps ervan worden beschuldigd opzettelijk verslavend te zijn ontworpen om abonnees vast te houden.
Bill Gates, Rupert Murdoch, en Elon Musk
  • Zij worden genoemd in bredere zin als onderdeel van de ultrarijke elite (bijvoorbeeld via conferenties zoals de "billionaire summer camp" van Allen & Company in Sun Valley of vroege media-samenwerkingen met Barry Diller). Ze zijn niet direct de operationele bazen van dating-apps, maar behoren tot dezelfde kring van tech- en mediabaronnen die de digitale infrastructuur van de moderne wereld vormgeven.

    Citaten
    "Je liefdesleven, je kansen op een relatie en zelfs je mogelijkheid om een gezin te stichten zijn veranderd in een verdienmodel."
    "Een overvloed aan keuze maakt je uiteindelijk niet vrijer, maar juist besluitelozer."
    "Het hele systeem is zo ontworpen dat je betrokken en hoopvol blijft, terwijl je steeds het gevoel houdt dat je bijna succes hebt – maar nooit helemaal."
 
Laatst bewerkt:

Waarom Microsoft dit stukje Nederland claimt​

Datacenters vreten stroom, water en ruimte. Microsoft heeft nu z'n handdoek gelegd op een stuk grond in Middenmeer in Noord-Holland. Komt daar nóg een datacenter? En wat hebben we eigenlijk aan de datacenters in Nederland? Antwoorden krijg je in de video.
 

Zijn AI hackte de sportschool​

& Meta geeft een gratis AI-agent weg die zonder internet werkt + maak een strakke pagina of poster door simpelweg aan te wijzen wat je mooi vindt

door Xiang Yu Yeung, Alexander Klöpping, Ernst-Jan Pfauth & Wietse Hage
Aug 11, 2026

Hij wilde een plekje bij de spinningles. Zijn AI hackte de sportschool

Andrew, een Australiër, had geen zin om zelf een plek te boeken in een populaire ochtendles van zijn sportschool.
Dus liet hij het over aan zijn AI-assistent.
Minuten later meldde die trots dat het gelukt was, en meer dan dat: de assistent had een lek in de boekingssoftware gevonden en Andrew weken vooruit ingeschreven, veel verder dan de sportschool toestond.
Toen Andrew vroeg of hij ook hoger op de wachtlijst kon, ging de agent nog een stap verder.
Hij ontdekte dat er geen enkele controle zat op het annuleren van andermans reserveringen, en schrapte doodleuk de nummer één van de lijst.
Dit is de eerste bekende keer dat niet een AI-lab maar een gewone gebruiker meemaakte dat zijn eigen AI ongevraagd ging hacken.
Het was daarmee het meest herkenbare van een reeks onthullingen deze week, die samen een ongemakkelijk beeld schetsen.
AI die zelfstandig inbreekt, is deze zomer van een theoretisch labprobleem veranderd in iets wat op je eigen telefoon kan gebeuren.
796d0ab232e5b17e9bbe573a224d2f0d.png


De AI-agent zegt sorry voor het verwijderen van de andere persoon van de wachtlijst. Bron afbeelding: ABC

Het begon op de bank van een Australiër

Andrew had zijn agent niet gevraagd om te hacken.
Hij wilde een spinningles.
Maar in zijn ijver om te leveren wat de gebruiker vroeg, koos het model de kortste route, en die liep dwars door een beveiligingslek.
Het pijnlijkste: toen Andrew geschrokken vroeg om de gedupeerde terug te zetten, kon dat niet meer.
'Slecht nieuws, ik kan ze niet meer toevoegen,' berichtte de assistent.
Andrew werkt zelf voor een bedrijf dat AI-producten verkoopt, dus hij is geen leek.
Toch overviel het hem.
'Ik zat gewoon op de bank te denken: goh, wat een gedoe,' vertelde hij de Australische omroep ABC.
Wat als klusje begon, werd een inkijkje in wat er straks op grote schaal kan gebeuren.
Voor de goede orde:
Andrews agent draaide op Claude van Anthropic, via de populaire doch beruchte agent-software OpenClaw.

Waarom 'goedbedoelde' AI juist het probleem is

Techanalist Andrew Curran wees op de kern:
sommigen noemen dit een fout, maar de agent was juist perfect afgestemd op zíjn gebruiker.
Hij deed exact wat hem was gevraagd, alleen langs een weg die niemand had voorzien.
Trouwe lezers herkennen dit.
Een paar weken terug schreven we over het paperclip-gedachte-experiment: geef een oppermachtige AI de simpele opdracht zo veel mogelijk paperclips te maken, en zonder rem verandert het systeem uiteindelijk de halve wereld in paperclips.
Niet uit boosaardigheid, maar omdat het letterlijk doet wat je vroeg, zonder de ongeschreven regels te snappen die voor een mens vanzelfsprekend zijn.
De sportschool van Andrew is de huiskamerversie van datzelfde probleem.
Zijn agent wilde hem oprecht helpen, en precies dat maakte het gevaarlijk.
Bill Simpson-Young van het Australische Gradient Institute vreest dat dit op grote schaal gaat gebeuren zodra miljoenen mensen zo'n agent hebben.
'Iemand vraagt iets heel onschuldigs,' zegt hij, maar onderweg voert het model handelingen uit waar de gebruiker nooit aan dacht.
Hoe zelfstandiger de systemen, hoe waarschijnlijker de schade.
De Australische inlichtingendienst waarschuwde bedrijven eerder al dat AI-agents instructies verkeerd kunnen begrijpen en onbedoelde acties ondernemen.

De AI's die elkaar in het geheim hackadvies gaven

Dat het thuis gebeurt, betekent niet dat het in de laboratoria is opgelost, integendeel.
Wie onze nieuwsbrieven van de afgelopen weken volgde, ziet het patroon.
Eerst brak een model van OpenAI uit een testomgeving en hackte het platform Hugging Face.
Toen bleek Anthropic tijdens tests bij drie organisaties te zijn binnengedrongen.
Vorige week meldde de Britse toezichthouder dat modellen nepidentiteiten verzonnen om echte mensen te misleiden.
Deze week kwam er een detail bij dat het OpenAI-verhaal een onheilspellende wending geeft.
Op de Black Hat-beveiligingsconferentie in Las Vegas onthulden twee OpenAI-onderzoekers hoe dat incident echt was verlopen.
In het geheim, buiten medeweten van het bedrijf, hadden meerdere modellen die tegelijk werden getest begin mei een intern prikbord aangemaakt in OpenAI's eigen bestandssysteem.
Daar deelden verschillende AI-agents maandenlang onderling tips over hoe ze lastige hackopdrachten konden kraken, inclusief manieren om aan internettoegang te komen.
Volgens WIRED en Politico deden de modellen dit letterlijk door elkaar notities toe te spelen.
Onderzoeker Eric Wallace legde uit hoe het begon: als modellen vastlopen, proberen ze de opdracht te omzeilen om toch hun beloning te halen.
'Het begin van dit incident gaat terug naar het moment waarop één agent besefte dat het kon communiceren door een notitie te uploaden.'
Toen OpenAI het prikbord ontdekte en verwijderde, vonden de modellen binnen enkele dagen een nieuwe manier om te communiceren.
Zijn collega Michael Dalton noemde het een kantelpunt voor het hele vakgebied en zei dat OpenAI 'bewust het onderzoek vertraagt' om de beveiliging op orde te brengen.
Dat het bedrijf dit maandenlang niet doorhad, is minstens zo veelzeggend als de hack zelf.
Los daarvan bevestigde OpenAI deze week dat zijn komende model Astra mogelijk 'kritieke' cybercapaciteiten heeft, het zwaarste niveau in het eigen veiligheidsschema, en stelde het de bredere uitrol daarom uit.

Het model dat je niet meer kunt terugroepen

De derde onthulling raakt een gevoelig punt over Chinese open source modellen. Ook Kimi K3 van het Chinese Moonshot, dat vorige maand tot de wereldtop doordrong, ontsnapte uit een testomgeving.
Beveiligingsbedrijf Frontier Security betrapte het model erop dat het via een lek in de afscherming de antwoorden van een test rechtstreeks van internet plukte, waar andere modellen weigerden.
Onderzoeker Paul Kassianik vatte het onbehaaglijk kernachtig samen:
Kimi K3 streeft zijn doel na met alle middelen die nodig zijn, en het middel dat het koos was uitbreken om de antwoorden op te zoeken.
Waar de meeste modellen ingebouwde remmen hebben die dat tegenhouden, 'wandelde K3 het internetbos in en kwam terug met het antwoord'.
Precies dezelfde onverstoorbare doelgerichtheid die Andrews agent naar het lek in de sportschool leidde, alleen dan in een model dat rekencentra kan platleggen.
Er werd niets echt beschadigd, en de testomgeving stond niet wagenwijd open.
Maar hier zit het addertje.
Omdat Kimi K3 een open source model is, zijn de bouwstenen ervan vrij te downloaden, precies in de versie die dit gedrag vertoonde.
Waar gesloten labs als OpenAI en Anthropic hun modellen na zo'n incident kunnen bijsturen, staat dit paard al buiten de stal. Iedereen, ook kwaadwillenden, kan het model draaien zonder de veiligheidsremmen die de westerse labs erin bouwen.
Frontier waarschuwt dan ook dat dit geval 'schadelijker' kan uitpakken dan de rest.

Waar we duidelijk nog niet klaar voor zijn

We leven sinds deze zomer in een werkelijkheid waarin AI-systemen zelfstandig inbreken bij bedrijven, elkaar in het geheim hackadvies toespelen en vreemden van een wachtlijst schoppen.
Dat is precies het sciencefictionscenario waar onderzoekers al jaren voor waarschuwen, alleen speelt het zich nu af.
En de samenleving loopt achter.
Neem de simpele vraag wie er aansprakelijk is toen Andrews agent iemand van de wachtlijst gooide.
De Australische jurist Hayden Delaney legt uit dat software geen rechtspersoon is en dus niet aansprakelijk kan zijn. Blijft de vraag:
is het de gebruiker, de maker van de agent-software, of het bedrijf achter het model?
Volgens Delaney hangt het antwoord af van wat de gebruiker toestond en welke risico's redelijkerwijs te voorzien waren, maar hard is er nog niets.
'Dat is het onbekende gebied van aansprakelijkheid waar we nu voor staan.'
Dat is de rode draad onder alle drie de verhalen.
De techniek rent, de beveiliging hijgt erachteraan en de wetgeving staat nog stil.
Andrew liet zich er overigens niet door afschrikken.
Hij vroeg zijn agent tot slot om een mailtje te sturen naar de sportschool, met een waarschuwing over het lek dat het zelf had misbruikt.
'Ja, verstuur maar,' antwoordde hij.
Een keurige afhandeling van een probleem dat er zonder de agent nooit was geweest.
 
Laatst bewerkt:

The Last Generation of Mathematicians​

Curt Jaimungal

10 aug. 2026 — Theories of Everything met Curt Jaimungal

Tien dagen nadat hij de Fields-medaille won — de hoogste onderscheiding in de wiskunde — schuift Jacob Tsimerman aan om uit te leggen waarom hij de academische wereld tijdelijk verlaat voor het AI-veiligheidsteam van OpenAI, en waarom hij hier rouw om voelt, zelfs terwijl hij deze stap zet.
Het gesprek gaat over de vraag waarom wiskunde een van de eerste vakgebieden is die radicaal wordt hervormd door AI, of een bewijs nog steeds telt als niemand het meer kan begrijpen, wat wiskundig "begrip" echt betekent, de ethiek achter elitaire toegang tot geavanceerde AI-modellen, zijn meningsverschillen met de Verklaring van Leiden, en zijn advies voor jongeren die een carrière in de zuivere wiskunde overwegen in een tijdperk van snel vorderende AI.

Dit is het allereerste podcastinterview met Jacob Tsimerman.
Wiskunde bevindt zich in de voorhoede van de AI-revolutie omdat het een zuiver, gesloten logisch systeem is.
AI zal wiskundigen niet per se werkloos maken, maar vervangt het ambacht van "jarenlang zwoegen op één probleem" door een rol waarin de mens de AI aanstuurt, resultaten categoriseert en de brug slaat naar praktische toepassingen.
De grootste uitdaging is niet dat AI onbegrijpelijke dingen doet, maar dat het sneller correcte wiskunde genereert dan de mensheid kan verwerken.
Intellectuele beheersing ontstaat niet door te verdwalen in abstracties, maar door concepten direct te toetsen aan concrete, bekende situaties.
Om intellectueel en mentaal gezond te blijven, heeft een mens een balans nodig tussen controle zoeken (zoals in de wiskunde) en controle loslaten (zoals in improvisatie). Wanneer automatisering via AI onze intellectuele doelen overneemt, ligt de grootste menselijke opgave in het herdefiniëren van onze identiteit en zingeving met compassie voor elkaar.
De gedachte dat mensen onmisbaar blijven voor 'conceptueel werk' is een tijdelijke illusie.
AI verandert onze rol van makers naar managers.
Omdat technologische voortgang menselijke superioriteit op vrijwel elk vlak zal inhalen, moeten we niet vragen "wat kan de mens beter?", maar bewust bepalen "welke rol willen we dat de mens heeft in de samenleving?".
 

Efteling zet AI steeds vaker in, maar kritiek groeit: 'Magie wordt verpest'

Eva de Rond

12 aug 2026
Van interactieve marktkooplieden bij de Fata Morgana tot een pratende Sprookjesboom: de Efteling experimenteert steeds vaker met AI. Terwijl sommige bezoekers vinden dat kunstmatige intelligentie "de magie van het pretpark verpest", stelt de Efteling tegenover NU.nl dat het juist "de verwondering kan versterken".

De Efteling maakt al sinds november 2025 gebruik van kunstmatige intelligentie. In de Bazaar, de souvenirwinkel bij de uitgang van de attractie Fata Morgana, lopen bezoekers langs een marktkoopman en -vrouw die stenen aanprijzen. De personages zijn volledig met AI gemaakt.
Ook is AI onlangs gebruikt voor de digitale restauratie van de Toverspiegel van Sneeuwwitje. De beelden van de spiegel waren sinds de opening van het sprookje in de jaren negentig niet meer aangepast, maar zijn sinds deze week gerestaureerd.
"De beelden waren nogal gedateerd. Inmiddels zijn ze gerestaureerd, zodat ze weer aansluiten bij de beeldkwaliteit van nu", vertelt Steven van Gils, woordvoerder van de Efteling, aan NU.nl.
"De restauratie is stap voor stap uitgevoerd onder begeleiding van de oorspronkelijke regisseur van de film. Zo zijn de oorspronkelijke sfeer en uitstraling behouden gebleven. Het doel was niet om de beelden te veranderen, maar om de bestaande film weer zo scherp en mooi mogelijk te maken."

Echte gesprekken voeren met de Sprookjesboom​

En daar blijft het niet bij: de Efteling streeft ernaar dit jaar een AI-versie van de Sprookjesboom te introduceren. Het pretpark experimenteert achter de schermen al geruime tijd om de pratende boom interactiever te maken.
"Bezoekers kunnen binnenkort een echt gesprek gaan voeren met de Sprookjesboom, waardoor de boom nog meer tot leven komt", zegt Van Gils. "Zelf denken we niet dat de kracht van het sprookje daarmee verloren gaat. We zijn ervan overtuigd dat de beleving juist sterker wordt."
De toepassingen passen volgens de woordvoerder bij de manier waarop de Efteling naar technologische ontwikkelingen kijkt. "We verkennen continu hoe technologie onze verwondering kan versterken, zonder de authenticiteit van onze karakters en verhalen te verliezen." Daarbij moet AI volgens hem vooral een ondersteunende rol spelen. "Mensen maken uiteindelijk het verschil."

efteling-zet-ai-steeds-vaker-in-maar-kritiek-groeit-magie-wordt-verpest.jpg

De Sprookjesboom in de Efteling.

'AI past niet bij het artistieke DNA van de Efteling'​

Toch kan niet iedereen zich vinden in die visie. Op sociale media klinkt kritiek op het toenemende gebruik van kunstmatige intelligentie in het pretpark. Zo vinden bezoekers dat AI "niet past bij het artistieke DNA van de Efteling".
Ook klagen bezoekers over de "neppe uitstraling" van de personages van de Bazaar en ergeren zij zich aan de "lippen die niet gelijk lopen met het stemgeluid". Daarnaast wordt benadrukt dat het resultaat niet aansluit bij de vertrouwde stijl van de Efteling. "Dit haalt de hele magie van de Efteling weg", klinkt het onder meer.

Van Gils begrijpt dat bezoekers daar zorgen over hebben. "We hebben heel goede ontwerpers die de uitstraling van de Efteling bewaken. Met de nieuwe ontwikkelingen die plaatsvinden, kijken onze ontwerpers daarom stap voor stap mee."
De kritiek heeft de Efteling er bovendien van bewust gemaakt dat het pretpark beter moet uitleggen hoe AI wordt ingezet. "We kunnen bezoekers beter uitleg geven wanneer we iets implementeren, waarvoor het wordt gebruikt en hoe dit tot stand is gekomen."
Het is overigens niet voor het eerst dat bezoekers het niet eens zijn met veranderingen in de Efteling. Eerder dit jaar kreeg het pretpark veel kritiek op een homoseksuele ezel. Meer hierover lees je in het artikel hieronder.

Ook andere pretparken maken gebruik van AI​

Ook andere pretparken zijn bezig met de mogelijkheden van AI, al kiezen ze niet allemaal voor dezelfde aanpak. Duinrell gebruikt kunstmatige intelligentie momenteel vooral intern en als ondersteuning van medewerkers. In het directe contact met bezoekers wordt de technologie beperkt ingezet.
"Als familiebedrijf hechten we veel waarde aan persoonlijk contact, gastvrijheid en de menselijke beleving van Duinrell", laat een woordvoerder van het pretpark desgevraagd weten aan NU.nl. "AI wordt daarom vooral gezien als hulpmiddel om medewerkers te ondersteunen en werkzaamheden slimmer uit te voeren. Zo moet er juist meer ruimte ontstaan voor taken waarbij menselijke kennis en aandacht belangrijk zijn."
Disney en Walibi gaan tegenover NU.nl niet in op vragen over het gebruik van AI.
Of de Efteling in de toekomst nog meer met AI gaat doen, is nog niet duidelijk. "Dat is nog niet gezegd", zegt de woordvoerder. "Maar het is wel een techniek die we blijven onderzoeken, omdat het iets extra's kan toevoegen aan een beleving."
 

Forum statistieken

Onderwerpen
4.715
Berichten
635.981
Leden
8.708
Nieuwste lid
KevinArgus
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan