Hallo,
mijn dochter van bijna 7 heeft al heel haar jonge leven tandbederf. Ze was altijd al snel met tanden (de eerste op 4,5 maanden), maar ze waren ook heel snel kapot. Toen ze anderhalf jaar was, brak er de eerste keer een stukje af van haar voorste tand. Enkele maanden later volgden er nog stukjes her en der. Ik dacht toen dat dit enkel kwam door het vele vruchtensap ("fruit is gezond") en de zogenaamde "gezonde suikervrije" tussendoortjes (vol agavesiroop ...), waarvan ik al snel ontdekte dat dit uiteraard echt niet goed was. Toch bleef ik me verwonderen waarom haar leeftijdsgenoten geen tandproblemen hadden, ondanks ze werden volgepropt met suikersnoep en frisdrank?!
Later leerde ik ook dat mijn vegetarische zwangerschap, met veel afhaalmaaltijden en de bijzonder stressvolle periode die ik toen door problemen op het werk had, hier ook zeker ten nadele aan bijgedragen hebben.
Ik bleek een duidelijke oorzaak gevonden te hebben. Stress, magnesiumtekort, en een ontoereikende voeding tijdens de zwangerschap, gevolgd door een ongezonde voedingsstijl tijdens haar eerste levensjaren (soja yoghurt, vruchtensap, ... waarvan ik toen nog dacht dat het gezond was).
Ik begon veel gelezen rond Weston Price, en heb ook het boek van Ramiel Nagel (Genees tandbederf). Het was vaak confronterend te beseffen hoezeer ik het zelf had verpest, maar tegelijkertijd gaf het me hoop dat er een omkeer mogelijk was door het nu wel goed aan te pakken. Dit was echter gemakkelijker gedacht dan gedaan. Mijn dochter is hypersensitief en bijzonder kieskeurig in wat ze eet. Ik probeerde haar voeding bij te sturen door zoveel mogelijk slechte voeding te elimineren, maar er moeten natuurlijk ook voldoende voedingsstoffen in geraken. Dit gaat nog maar redelijk sinds ze een jaar of vijf is. Daarvoor was haar voeding zeer eenzijdig. Ik wist intussen wel al beter, maar ik kreeg het er gewoon niet in bij haar. Ik ben daar vaak heel wanhopig over geweest en voelde me zo machteloos.
Sinds een kleine twee jaar eet ze bijna iedere dag soep. Andere groenten weigert ze, op een occasioneel paar stukjes komkommer of wortel of kerstomaatje na. Ze verdraagt de texturen van groenten nog niet, maar ik ben al lang blij dat ze het in soep wel binnen krijgt. Sinds een half jaar doe ik in die soep (kant-en klaar) bottenbouillon poeder.
Ze eet sinds een jaar iedere ochtend 250 tot 500 gram rauwmelkse kefir, met een paar bosbesjes er bij. Ze eet graag speltcrackers, daar doen we dan een dikke laag rauwmelkse boter op, wat ze graag eet. Zij is dan blij met de crackers, ik met de boter![Smile :-) :-)](https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/8.0/png/unicode/64/1f642.png)
Ze eet ook heel graag cashewnootjes of andere noten, maar die zijn niet goed voor haar, dus dat is eerder als een snackje. Ze eet alle dagen wat fruit (10-uurtje in school), liever dat dan koek in school ... .
Kaas of eieren wilt ze helaas zelden eten. Af en toe een omelet met veel spek. Want spek, worst, rauwe ham, gebakken kipfilet en alle soorten charcuterie zijn grote favoriet en dat krijgt ze zoveel ze wilt.
Ze krijgt verder alle dagen 2 tabletjes kindermulti (ongezoet en zonder hulpstoffen), en 1 capsule Blue Ice Royal. Als we er kunnen omrijden, krijgt ze ook rauwe melk, maar dat lukt helaas niet altijd.
Ze eet eigenlijk echt wel heel eenzijdig, maar ik probeer het zoveel mogelijk binnen Weston Price te houden, al hebben we ook wel een dag met friet of pizza. Eén keer per week heeft ze een snoep of ijsje of vruchtensapje. De rest van de week enkel bovenstaande.
Ondanks de eenzijdige voeding, hoop ik al een jaar of twee dat we op het goede spoor zitten met de voeding en de tanden. Ze heeft nu al 8 melktanden uit (spontaan uitgevallen) en 7 grote tanden er door. De nieuwe tanden zien er mooi uit. Ik ben soms zo ontzettend bang dat ze ook aangetast zullen geraken. Wat nog rest van haar melkgebit is een ruïne met zwarte plekken en afgebroken stukken. Ik heb er de afgelopen jaren proberen in te vertrouwen dat het lichaam van binnen uit aan de slag kon met de juiste bouwstoffen, en dat we drastische klassieke tandarts ingrepen wilden uitstellen om dit natuurlijke mechanisme van mineralisatie alle kansen te geven.
Behalve de zwarte plekken en afgebroken stukken in het melkgebit, heeft ze één kies die aan één kant is afgebrokkeld. Geleidelijk aan is die kies "omgevallen" met een stukje wortel dat door het tandvlees naar buiten steekt. Op een gegeven moment brokkelde die niet meer verder af, en het leek alsof die stabiel bleef zitten. Tot ze gisterenavond klaagde van hevige pijn daar aan. Ik heb haar de tandbalsem van Aman Prana aangedaan, en haar pijn verminderde grotendeels. Ik heb vandaag een aantal kindertandartsen gebeld. De meesten hadden pas tijd in oktober, stel je voor! Ik heb uiteindelijk iemand gevonden (geen bio tandarts helaas), waar ze vanavond toch terecht kon voor een eerste consult, en die zouden haar dan deze week nog kunnen behandelen. Tijdens het consult is een röntgenfoto gemaakt. Ik ben hier uiteraard geen fan van, maar ik dacht ook gezien het ernstige verval in haar mond, dat het wel eens nuttig kon zijn er eens een zicht op te krijgen van de huidige toestand.
De kindertandarts zei na een halve minuut in haar mond te kijken: ja dat wordt 2 sessies, alle melktanden extractie (slik!). Ze stelde voor om dit binnen 2 weken te doen, aan de hand van lachgas. En dan twee weken later de andere kant van de mond idem.
Ik zei haar dat m'n kind nu pijn had, en dat ik nu de nodige behandeling wenste enkel voor die kies. Ze zei dat ze dan maar al die tijd tot dan (2 weken) onophoudelijk Nurofen pijnstiller voor kinderen mocht nemen, 3x per dag.
Mijn kind heeft van haar hele leven nog nooit medicatie gehad, dus dit kwam wel even als een shock. Toen vroeg ik de tandarts of de datum van de "behandel-"afspraak geen risico vormt, aangezien we 2 dagen later op reis vertrekken naar Portugal. We moeten op het vliegtuig, dan een paar uren bus, en dan kamperen we in een afgelegen natuurgebied waar we geen auto hebben. Wat als er een infectie zou ontstaan in de wondjes of de draadjes los komen, of ... .
Antwoord van de tandarts was dat ze haar dan sowieso vrij zware antibiotica zou voorschrijven voor vlak na de behandeling, en tijdens de hele reis, zodanig we "safe" waren.
Mijn verontwaardiging was opnieuw zeer groot. Ik heb een kind dat zelden ziek is, af en toe een snotneusje, nooit langer dan een dag of drie, en nooit echt last van. Ze heeft in heel haar leventje nog maar 2x koorts gehad, eens flink 40° en de dag nadien was het vanzelf over.
Ik ben niet van zin om haar hele immuniteit te vernielen met zware antibiotica alleen maar om "safe" te zijn op reis. Ik ben niet principieel tegen antibiotica in het geval van een levensbedreigende situatie. Maar zoals het nu gesteld werd, is het toch wel heel gemakzuchtig. Die tandarts ging daar echt zo licht over, en zo automatisch, routinematig. Ze voegde er zelf nog aan toe: "ik doe 4 of 5 lachgas-kindjes per dag, dat gaat allemaal heel makkelijk en goed. Een week of twee Neurofen (pijnstiller) en het komt allemaal goed."
Wij zijn daar echt met een heel slecht gevoel buiten gegaan en ik weet momenteel niet goed wat nu wel en niet te doen.
Een eerste bemerking is dat er (volgens mij) niet gekeken wordt naar nieuw tandbeen en remineralisatie. Ik weet dat natuurlijk niet zeker, maar mijn (voor-)oordeel is dat ze hier waarschijnlijk geen enkele kennis van heeft, gezien haar super klassieke routinematige aanpak. Ze is van plan om het hele melkgebit te gaan "behandelen": tanden verwijderen en gaan boren en vullen wat niet verwijderd moet worden. Dit terwijl we eigenlijk voor die ene omgevallen kies kwamen, en dan nog maar enkel omdat mijn dochter gisteren avond aangaf daar last van te hebben.
Momenteel denk ik er aan om de afspraak binnen 2 weken te behouden, maar dan enkel voor die omgevallen kies met de wortel door het tandvlees (hoewel m'n dochter er vandaag al geen pijn meer aan had ...).
Maar dan nog blijf ik met volgende vragen: moet die kies er wel uit, en zo ja, wat is de negatieve invloed van dat lachgas en de gebruikte verdoving?
Kan ik dit vermijden, of moet het via deze weg (volledige narcose wil ik al helemaal niet). Kan het lachgas en de verdoving via detox verzorgd worden nadien?
Ik voel er momenteel niet veel voor om de rest van haar gebit te laten "behandelen" gezien ik niet eens weet hoe goed of slecht we intussen bezig zijn. Met veel geluk is de remineralisatie door onze afgelopen pogingen met de voeding al gestart, en dan wil ik dat echt niet laten kapot boren. Anderzijds kan het ook zijn dat er een heleboel echt rot zit, dat een belasting kan zijn voor haar gezondheid en dus behandeld moet worden, wat ik dan uiteraard wel wil doen.
Waar kan ik terecht voor een eerlijke, kundig consult? Ik las al van Peter Dros en Fred Neelissen. Zijn er zo nog aan te raden mensen dichter naar het Antwerpse toe? Of enkel deze twee, en zo ja, welke dan best in mijn dochter haar verhaal?
Ik wil vermijden dat we al het opgebouwde werk laten verpesten door een klassieke boorlustige geldwolf. Anderzijds wil ik ook geen risico's nemen met haar gezondheid enkel en alleen omdat ik hoop dat het met voeding alleen goed komt.
Wie brengt raad?
Hartelijk dank om mijn verhaal te lezen en te reageren waar mogelijk!!
mijn dochter van bijna 7 heeft al heel haar jonge leven tandbederf. Ze was altijd al snel met tanden (de eerste op 4,5 maanden), maar ze waren ook heel snel kapot. Toen ze anderhalf jaar was, brak er de eerste keer een stukje af van haar voorste tand. Enkele maanden later volgden er nog stukjes her en der. Ik dacht toen dat dit enkel kwam door het vele vruchtensap ("fruit is gezond") en de zogenaamde "gezonde suikervrije" tussendoortjes (vol agavesiroop ...), waarvan ik al snel ontdekte dat dit uiteraard echt niet goed was. Toch bleef ik me verwonderen waarom haar leeftijdsgenoten geen tandproblemen hadden, ondanks ze werden volgepropt met suikersnoep en frisdrank?!
Later leerde ik ook dat mijn vegetarische zwangerschap, met veel afhaalmaaltijden en de bijzonder stressvolle periode die ik toen door problemen op het werk had, hier ook zeker ten nadele aan bijgedragen hebben.
Ik bleek een duidelijke oorzaak gevonden te hebben. Stress, magnesiumtekort, en een ontoereikende voeding tijdens de zwangerschap, gevolgd door een ongezonde voedingsstijl tijdens haar eerste levensjaren (soja yoghurt, vruchtensap, ... waarvan ik toen nog dacht dat het gezond was).
Ik begon veel gelezen rond Weston Price, en heb ook het boek van Ramiel Nagel (Genees tandbederf). Het was vaak confronterend te beseffen hoezeer ik het zelf had verpest, maar tegelijkertijd gaf het me hoop dat er een omkeer mogelijk was door het nu wel goed aan te pakken. Dit was echter gemakkelijker gedacht dan gedaan. Mijn dochter is hypersensitief en bijzonder kieskeurig in wat ze eet. Ik probeerde haar voeding bij te sturen door zoveel mogelijk slechte voeding te elimineren, maar er moeten natuurlijk ook voldoende voedingsstoffen in geraken. Dit gaat nog maar redelijk sinds ze een jaar of vijf is. Daarvoor was haar voeding zeer eenzijdig. Ik wist intussen wel al beter, maar ik kreeg het er gewoon niet in bij haar. Ik ben daar vaak heel wanhopig over geweest en voelde me zo machteloos.
Sinds een kleine twee jaar eet ze bijna iedere dag soep. Andere groenten weigert ze, op een occasioneel paar stukjes komkommer of wortel of kerstomaatje na. Ze verdraagt de texturen van groenten nog niet, maar ik ben al lang blij dat ze het in soep wel binnen krijgt. Sinds een half jaar doe ik in die soep (kant-en klaar) bottenbouillon poeder.
Ze eet sinds een jaar iedere ochtend 250 tot 500 gram rauwmelkse kefir, met een paar bosbesjes er bij. Ze eet graag speltcrackers, daar doen we dan een dikke laag rauwmelkse boter op, wat ze graag eet. Zij is dan blij met de crackers, ik met de boter
![Smile :-) :-)](https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/8.0/png/unicode/64/1f642.png)
Ze eet ook heel graag cashewnootjes of andere noten, maar die zijn niet goed voor haar, dus dat is eerder als een snackje. Ze eet alle dagen wat fruit (10-uurtje in school), liever dat dan koek in school ... .
Kaas of eieren wilt ze helaas zelden eten. Af en toe een omelet met veel spek. Want spek, worst, rauwe ham, gebakken kipfilet en alle soorten charcuterie zijn grote favoriet en dat krijgt ze zoveel ze wilt.
Ze krijgt verder alle dagen 2 tabletjes kindermulti (ongezoet en zonder hulpstoffen), en 1 capsule Blue Ice Royal. Als we er kunnen omrijden, krijgt ze ook rauwe melk, maar dat lukt helaas niet altijd.
Ze eet eigenlijk echt wel heel eenzijdig, maar ik probeer het zoveel mogelijk binnen Weston Price te houden, al hebben we ook wel een dag met friet of pizza. Eén keer per week heeft ze een snoep of ijsje of vruchtensapje. De rest van de week enkel bovenstaande.
Ondanks de eenzijdige voeding, hoop ik al een jaar of twee dat we op het goede spoor zitten met de voeding en de tanden. Ze heeft nu al 8 melktanden uit (spontaan uitgevallen) en 7 grote tanden er door. De nieuwe tanden zien er mooi uit. Ik ben soms zo ontzettend bang dat ze ook aangetast zullen geraken. Wat nog rest van haar melkgebit is een ruïne met zwarte plekken en afgebroken stukken. Ik heb er de afgelopen jaren proberen in te vertrouwen dat het lichaam van binnen uit aan de slag kon met de juiste bouwstoffen, en dat we drastische klassieke tandarts ingrepen wilden uitstellen om dit natuurlijke mechanisme van mineralisatie alle kansen te geven.
Behalve de zwarte plekken en afgebroken stukken in het melkgebit, heeft ze één kies die aan één kant is afgebrokkeld. Geleidelijk aan is die kies "omgevallen" met een stukje wortel dat door het tandvlees naar buiten steekt. Op een gegeven moment brokkelde die niet meer verder af, en het leek alsof die stabiel bleef zitten. Tot ze gisterenavond klaagde van hevige pijn daar aan. Ik heb haar de tandbalsem van Aman Prana aangedaan, en haar pijn verminderde grotendeels. Ik heb vandaag een aantal kindertandartsen gebeld. De meesten hadden pas tijd in oktober, stel je voor! Ik heb uiteindelijk iemand gevonden (geen bio tandarts helaas), waar ze vanavond toch terecht kon voor een eerste consult, en die zouden haar dan deze week nog kunnen behandelen. Tijdens het consult is een röntgenfoto gemaakt. Ik ben hier uiteraard geen fan van, maar ik dacht ook gezien het ernstige verval in haar mond, dat het wel eens nuttig kon zijn er eens een zicht op te krijgen van de huidige toestand.
De kindertandarts zei na een halve minuut in haar mond te kijken: ja dat wordt 2 sessies, alle melktanden extractie (slik!). Ze stelde voor om dit binnen 2 weken te doen, aan de hand van lachgas. En dan twee weken later de andere kant van de mond idem.
Ik zei haar dat m'n kind nu pijn had, en dat ik nu de nodige behandeling wenste enkel voor die kies. Ze zei dat ze dan maar al die tijd tot dan (2 weken) onophoudelijk Nurofen pijnstiller voor kinderen mocht nemen, 3x per dag.
Mijn kind heeft van haar hele leven nog nooit medicatie gehad, dus dit kwam wel even als een shock. Toen vroeg ik de tandarts of de datum van de "behandel-"afspraak geen risico vormt, aangezien we 2 dagen later op reis vertrekken naar Portugal. We moeten op het vliegtuig, dan een paar uren bus, en dan kamperen we in een afgelegen natuurgebied waar we geen auto hebben. Wat als er een infectie zou ontstaan in de wondjes of de draadjes los komen, of ... .
Antwoord van de tandarts was dat ze haar dan sowieso vrij zware antibiotica zou voorschrijven voor vlak na de behandeling, en tijdens de hele reis, zodanig we "safe" waren.
Mijn verontwaardiging was opnieuw zeer groot. Ik heb een kind dat zelden ziek is, af en toe een snotneusje, nooit langer dan een dag of drie, en nooit echt last van. Ze heeft in heel haar leventje nog maar 2x koorts gehad, eens flink 40° en de dag nadien was het vanzelf over.
Ik ben niet van zin om haar hele immuniteit te vernielen met zware antibiotica alleen maar om "safe" te zijn op reis. Ik ben niet principieel tegen antibiotica in het geval van een levensbedreigende situatie. Maar zoals het nu gesteld werd, is het toch wel heel gemakzuchtig. Die tandarts ging daar echt zo licht over, en zo automatisch, routinematig. Ze voegde er zelf nog aan toe: "ik doe 4 of 5 lachgas-kindjes per dag, dat gaat allemaal heel makkelijk en goed. Een week of twee Neurofen (pijnstiller) en het komt allemaal goed."
Wij zijn daar echt met een heel slecht gevoel buiten gegaan en ik weet momenteel niet goed wat nu wel en niet te doen.
Een eerste bemerking is dat er (volgens mij) niet gekeken wordt naar nieuw tandbeen en remineralisatie. Ik weet dat natuurlijk niet zeker, maar mijn (voor-)oordeel is dat ze hier waarschijnlijk geen enkele kennis van heeft, gezien haar super klassieke routinematige aanpak. Ze is van plan om het hele melkgebit te gaan "behandelen": tanden verwijderen en gaan boren en vullen wat niet verwijderd moet worden. Dit terwijl we eigenlijk voor die ene omgevallen kies kwamen, en dan nog maar enkel omdat mijn dochter gisteren avond aangaf daar last van te hebben.
Momenteel denk ik er aan om de afspraak binnen 2 weken te behouden, maar dan enkel voor die omgevallen kies met de wortel door het tandvlees (hoewel m'n dochter er vandaag al geen pijn meer aan had ...).
Maar dan nog blijf ik met volgende vragen: moet die kies er wel uit, en zo ja, wat is de negatieve invloed van dat lachgas en de gebruikte verdoving?
Kan ik dit vermijden, of moet het via deze weg (volledige narcose wil ik al helemaal niet). Kan het lachgas en de verdoving via detox verzorgd worden nadien?
Ik voel er momenteel niet veel voor om de rest van haar gebit te laten "behandelen" gezien ik niet eens weet hoe goed of slecht we intussen bezig zijn. Met veel geluk is de remineralisatie door onze afgelopen pogingen met de voeding al gestart, en dan wil ik dat echt niet laten kapot boren. Anderzijds kan het ook zijn dat er een heleboel echt rot zit, dat een belasting kan zijn voor haar gezondheid en dus behandeld moet worden, wat ik dan uiteraard wel wil doen.
Waar kan ik terecht voor een eerlijke, kundig consult? Ik las al van Peter Dros en Fred Neelissen. Zijn er zo nog aan te raden mensen dichter naar het Antwerpse toe? Of enkel deze twee, en zo ja, welke dan best in mijn dochter haar verhaal?
Ik wil vermijden dat we al het opgebouwde werk laten verpesten door een klassieke boorlustige geldwolf. Anderzijds wil ik ook geen risico's nemen met haar gezondheid enkel en alleen omdat ik hoop dat het met voeding alleen goed komt.
Wie brengt raad?
Hartelijk dank om mijn verhaal te lezen en te reageren waar mogelijk!!