Euthanasie

Zolang er geen "pil"is die je in kunt nemen om te stoppen met leven heb je niet veel keus,alleen stoppen met eten en drinken zou je kunnen zonder tussenkomst van een arts,maar dat schijnt zeer zwaar te zijn....
Ooit het boek van Boudewijn Chabot en Stella Braam gelezen:

Wel al lang geleden maar kan me herinneren dat stoppen met eten en drinken niet zo'n zware weg is als het lijkt.
 

'Om 5 voor 12 al' uit het leven: euthanasie bij dementie bijna verdrievoudigd​

Kim Einder

5 apr 2026

Het blijft zeldzaam, maar toch kiezen Nederlanders met dementie steeds vaker voor euthanasie. Sinds 2020 is het aantal mensen dat koos voor een zelfgekozen einde bijna verdrievoudigd: van 170 keer in 2020 naar 499 keer vorig jaar.
Bijna altijd zijn het nog wilsbekwame personen die vrezen ondraaglijk te gaan lijden en daarom eerder uit het leven stappen.
"Ik zal wat moeten inleveren. Maar ik ga liever in één keer dood, dan elke dag een klein beetje." Dat waren de woorden van Jaap Breugem. Afgelopen november kreeg hij euthanasie vanwege Alzheimer. Zijn redenatie: "Ik wil sterven als mezelf, niet als een schim van mezelf."
Dat lukte, hij was tot het laatst zichzelf, vertelt zijn weduwe Greet Breugem-Krol aan NU.nl. "Hij had wel meer moeite met technologie, hij probeerde bijvoorbeeld een keer te bellen met de random reader (het kastje om in te loggen bij internetbankieren, red.) van de bank. Maar hij was nog wilsbekwaam", zegt de vrouw.
"Hij was bijvoorbeeld heel goed in staat om 15 november te bespreken, zijn verjaardag en geplande sterfdatum. En hij zat zelf om tafel met de begrafenisondernemer voor zijn uitvaart."

Haast onmogelijk bij gevorderde dementie​

Breugem was precies op tijd met zijn zelfgekozen einde. Zou hij eenmaal wilsonbekwaam zijn, dan werd euthanasie haast onmogelijk vanwege de lastige voorwaarde 'ondraaglijk lijden'.
Bij gevorderde dementie kun je niet meer zelf concluderen of je ondraaglijk lijdt, laat staan dat aankaarten. Slechts zeven niet-wilsbekwame patiënten kregen vorig jaar euthanasie, blijkt uit nieuwe cijfers van de Regionale Toetsingscommissies Euthanasie (RTE). Dat aantal is al vijf jaar stabiel, zoals te zien is in deze grafiek:
om-5-voor-12-al-uit-het-leven-euthanasie-bij-dementie-bijna-verdrievoudigd.jpg

"Ten eerste heb je daar een heel stevige wilsverklaring voor nodig, die specifiek uitlegt welk scenario je niét wilt. Dat je bijvoorbeeld je leven wilt beëindigen wanneer je in een verpleeghuis zit, je partner niet meer herkent, incontinent en hulpbehoevend bent", zegt Marcel Gigengack, specialist ouderengeneeskunde en euthanasie-consulent.
"Eenmaal in die situatie moet je lijden zichtbaar en invoelbaar ondraaglijk zijn. Doordat je bijvoorbeeld dagelijks urenlang loopt te jammeren of agressief bent, zonder dat dat met medicijnen te verhelpen is." Mocht je de hele dag rustig televisie zitten te kijken, dan is euthanasie geen optie, ondanks je wilsverklaring.

'Op tijd euthanasie vergt moed'​

Wil je vergevorderde dementie per se voorkomen, dan moet je euthanasie krijgen als het misschien nog te vroeg lijkt. "Om vijf voor twaalf je leven beëindigen", zo omschrijft de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig Levenseinde (NVVE) het.
"Dat vereist moed", zegt een woordvoerder. "Want je levert goede dagen en weken in om niet in de situatie te belanden waar je voor vreest. Bij dementie is er een periode waarin je situatie omslaat van wilsbekwaam naar wilsonbekwaam", vervolgt hij. Precies in die fase zou euthanasie kunnen.
Niet zo vroeg dat je nog vol in het leven staat, wel zo laat dat je al lijdt onder je aftakeling. En vooral: dat je lijdt door het lijden dat je vreest. "Een arts moet kunnen invoelen dat jij ondraaglijk lijdt door het vooruitzicht van je toekomst."

Mensen met dementie die euthanasie willen, hebben hun omgeving nodig voor de juiste timing. Om te vertellen dat je nu bijna wilsonbekwaam dreigt te worden. "Je ziektebeeld vervaagt namelijk", legt de NVVE uit. "Je hebt zelf al niet meer door dat je steeds meer dement wordt. Het is een ziekte die jou vertelt dat je niet ziek bent."
Breugem besefte dat heel goed. "Hij wilde graag overlijden op zijn verjaardag, maar zei ook: als je denkt dat mijn achteruitgang harder gaat, vertel het me, dan moet ik misschien eerder vertrekken", zegt zijn weduwe. Zo'n vaart liep het niet. "Hij heeft met zijn volle verstand en overtuiging op 15 november zijn hand uitgestoken aan de huisarts voor de infuusnaald en gezegd: 'doe maar, ik ben er klaar voor'."

Zelfgekozen einde meer geaccepteerd​

Dat euthanasie vanwege dementie steeds vaker plaatsvindt, komt deels door vergrijzing. Maar het aantal gevallen groeit sneller dan dat Nederland van kleur verschiet. De NVVE denkt dat dat komt doordat een zelfgekozen levenseinde tegenwoordig meer geaccepteerd wordt in onze samenleving dan vroeger.
Ook toegenomen bewustwording speelt een rol. Steeds meer mensen weten dat ze de regie kunnen (proberen te) nemen over hun levenseinde, en hoe.
Ondanks de toename zijn de 499 euthanasiegevallen van vorig jaar nog maar een fractie van de 300.000 Nederlanders met dementie. Het blijft complex, de voorwaarden en timing zijn lastig en niet elke arts wil meewerken. Ook zijn er natuurlijk veel mensen die zich niet senang voelen bij euthanasie, maar liever hun hele levensrit uitzitten.

'Of het echt zo erg wordt, weet je niet'​

Voor die mensen heeft Gigengack nog geruststellende woorden. "Mensen hebben altijd een bepaalde verwachting van de toekomst: 'als dit en dat me overkomt, wordt dat vreselijk'. Maar of het echt zo erg is, weet je pas als het zover is", meent de expert.
"Er zijn zeker mensen met gevorderde dementie die ondraaglijk lijden. Maar het gros geniet van het hier en nu, van de aandacht van het zorgpersoneel. Zo'n verpleeghuis lijkt verschrikkelijk, maar de sociale context en het ritme kunnen ook goed uitpakken."
 

Soms mag euthanasie bij ouderdom wél, en die route zit in de lift​

Kim Einder

3 mei 2026

Ouderdom is in Nederland geen reden voor euthanasie. Maar er bestaat een onbekende uitzondering: als je meerdere ondraaglijke ouderdomsaandoeningen hebt. Het kleine aantal mensen dat daarom euthanasie krijgt, is in tien jaar bijna verdubbeld. Artsen vinden het nog steeds ingewikkeld.
Slecht ter been zijn, slecht zien, slecht horen, incontinent worden: ouderdom komt soms met flinke gebreken. Maar je krijgt er in Nederland geen groen licht voor euthanasie voor. Net zoals 'voltooid leven' geen reden is.
Toch waren er vorig jaar 475 euthanasiegevallen met als reden de stapeling van ouderdomsaandoeningen. Zoals je in onderstaande grafiek kunt zien, is dat aantal in tien jaar tijd verdubbeld.
soms-mag-euthanasie-bij-ouderdom-wel-en-die-route-zit-in-de-lift.jpg

"De stijging is deels te verklaren door vergrijzing: de gezondheidszorg is zo goed dat we steeds ouder worden", zegt een woordvoerder van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig Levenseinde tegen NU.nl. "Ziektes waar we vroeger aan doodgingen, worden nu op tijd opgespoord."
Toch verklaart dat niet alles, want dit type euthanasie-uitvoeringen steeg in tien jaar tijd harder (met 94 procent) dan het totale aantal euthanasie-uitvoeringen (met 70 procent). "Langzaam maar zeker weten steeds meer mensen dat dit kan, en hoe ze het moeten motiveren bij de huisarts. Zeggen dat je 'er wel klaar mee bent' of dat je leven 'voltooid' is, daar kan een arts niets mee. Maar dat wordt anders als je zegt dat je ondraaglijk lijdt aan verschillende aandoeningen. Al is het nog steeds niet heel erg bekend."
Op het totaal van ruim tienduizend euthanasiegevallen per jaar zijn die paar honderd ouderdomseuthanasie-uitvoeringen dus maar een heel klein deel. Maar waarom krijgt de ene oudere met bijvoorbeeld gehoor-, zicht- en evenwichtsklachten in Nederland geen groen licht voor euthanasie, en een ander met soortgelijke ouderdomsproblemen wel?
Het begint met het woordje aandoeningen. Een euthanasiebeoordeling draait niet om klachten, zoals slecht lopen en slecht horen, maar om aandoeningen, zoals artrose en presbyacusis. Oftewel: de oorzaken van dat slechte lopen en slechte horen. Je hebt dus diagnoses nodig.
"Om in aanmerking te komen voor euthanasie moet jouw lijden onder meer uitzichtloos zijn", zegt arts Marc Mulders, die medisch manager bij Expertisecentrum Euthanasie is. Zonder diagnoses is die uitzichtloosheid niet te beoordelen.

Niet altijd uitzichtloos​

Zo zou slechtziendheid kunnen komen door maculadegeneratie, een aandoening die amper te verhelpen is. "Maar het kan ook door staar komen, wat redelijk simpel te verhelpen is", zegt Mulders. In dat geval is je slechtziendheid dus niet uitzichtloos. Weer andere aandoeningen zijn soms te 'verhelpen' met hulpmiddelen, zoals een rollator.
Verder moet het lijden ondraaglijk zijn. Juist dat criterium maakt deze euthanasiecategorie zo ingewikkeld, vertelt Gert van Dijk van artsenfederatie KNMG. Hij was betrokken bij het opstellen van de richtlijnen voor euthanasie.
"Ondraaglijk lijden hangt bij ouderdomsklachten heel erg van de persoon af. Als lezen je favoriete hobby was en je dat nu niet meer kunt, dan is dat voor jou misschien veel erger dan voor iemand die niet zo graag leest."
"De wet schrijft voor dat je als arts overtuigd moet zijn van ondraaglijk lijden", vervolgt hij. "Dat is bij iemand met ouderdomsaandoeningen veel lastiger in te schatten dan bij iemand met bijvoorbeeld terminale kanker die niets meer kan. Terwijl de oudere soms nog goed functioneert en misschien zelfs nog zelf boodschappen doet."
"En vergeet niet: euthanasie verlenen betekent dat je iemand doodmaakt, hè. Dan wil je echt zeker weten dat je het juiste doet. Dat er echt geen andere mogelijkheden zijn."

'Hele lichaam ging achteruit'​

Toen haar bejaarde moeder in 2023 voor het eerst over euthanasie begon, had Hilda van der Burgh-Lagraauw nog nooit beseft dat de ouderdomsklachten zo ondraaglijk waren. Want ze hield zich groot, realiseert ze zich achteraf. En moeder Jeanette had het ook naar haar zin in het verzorgingstehuis.
"Maar haar hele lichaam ging achteruit. Haar spraak was heel slecht, ze liep slecht, haar evenwicht was slecht. En dat terwijl ze altijd zo graag wandelde en fietste. Ze wilde helemaal niet op bed komen te liggen.

Van der Burgh-Lagraauw moest even een drempel over om de euthanasiewens van haar moeder te accepteren, want ze was niet terminaal ziek. "Je pleegt gewoon zelfmoord", zei ik in het begin tegen haar."
"Maar daarna dacht ik: wat doe ik haar aan als ik van haar verlang dat ze blijft leven? Omdat ik het fijn vind om één of twee keer per week langs te komen voor een kop koffie en om haar te knuffelen? Terwijl zij verder elke dag verkrampt in een stoel zit en omvalt als ze opstaat?"
De aandoeningen van de 83-jarige Jeanette waren ondraaglijk en uitzichtloos, concludeerde de huisarts, waarna de euthanasiewens in vervulling ging. Maar niet elke arts geeft groen licht. "Sommigen willen het om persoonlijke redenen niet. Anderen weten niet precies wanneer het wel of niet mag", zegt Mulders.

Meest complexe aanvragen​

Het expertisecentrum begeleidt twijfelende artsen, maar helpt ook euthanasievragers van wie de behandelaar nee zegt. "Euthanasie is natuurlijk altijd complex. Maar doorgaans is stapeling van ouderdomsaandoeningen wel een van de meest complexe aanvragen voor een arts, samen met dementie en psychiatrische aandoeningen."
En voltooid leven dan? Voor wie veel ouderdomsaandoeningen heeft, kan het leven echt voltooid aanvoelen. Maar dat zorgt nog weleens voor verwarring, want voor artsen heeft die term helemaal niets met medische klachten te maken.
Mulders: "In ons jargon betekent voltooid leven dat iemand bijvoorbeeld alle doelen heeft bereikt, de kinderen en kleinkinderen zijn uitgevlogen, veel generatiegenoten al zijn overleden, iemand de moderne technologie niet meer kan bijhouden of zich geen onderdeel meer voelt van de maatschappij. En het dus wel 'mooi is geweest'."
"Ook dat kan heel ernstig lijden zijn. Maar het heeft geen medische oorzaak, dus het is geen grond voor euthanasie."
 

Sterven met verlaagd bewustzijn steeds meer de norm, roep om extra onderzoek​

Deel dit artikel
Zorgverleners passen steeds vaker palliatieve sedatie toe. Mensen van wie de levensverwachting maximaal twee weken is, krijgen dan medicijnen waardoor ze het sterven niet bewust meemaken, maar slapend ondergaan.
Palliatief specialisten die Nieuwsuur spreekt, vinden dat er onderzoek moet komen naar de toename. Mogelijk gebruiken zorgverleners steeds makkelijker palliatieve sedatie, ook als de patiënt niet ondragelijk lijdt. "Zoiets ingrijpends als palliatieve sedatie moet niet te makkelijk worden", zegt palliatief specialist Sabine Netters.

Een goede dood is een beheerste dood, zo hebben we als samenleving besloten. We willen geen ongemak.

Ineke Visser, Landelijk Expertisecentrum Sterven
Er is veel onduidelijk over palliatieve sedatie in Nederland. Wel laten cijfers van apothekers die de medicijnen leveren voor mensen die thuis medicatie krijgen voor palliatieve sedatie een sterke stijging zien. In 2015 overleed 19,9 procent van de mensen met palliatieve sedatie, in 2025 was dat 28 procent.
Wat de totale aantallen zijn, is onbekend, omdat de cijfers in ziekenhuizen niet systematisch worden bijgehouden. Netters schat dat in totaal bij zeker 40 procent van alle overlijdens palliatieve sedatie wordt toegepast.
Ter vergelijking: vorig jaar overleed 6 procent van de mensen met euthanasie, waarbij zeer strikte voorwaarden gelden. Mensen moeten uitzichtloos en ondraaglijk lijden om actief met sterven te worden geholpen.

'Normaal medisch handelen'​

Hoe vaak palliatieve sedatie wordt toegepast, houden ziekenhuizen niet bij, omdat het wordt beschouwd als normaal medisch handelen. "Palliatieve sedatie is, mits zorgvuldig toegepast, normaal medisch handelen, gericht op verlichting van lijden in de laatste levensfase. Het is wezenlijk iets anders dan euthanasie, waarvoor een wettelijke meldings- en toetsingsprocedure geldt", zegt artsenfederatie KNMG.
Maar, vindt Netters, "elk medisch handelen dat in korte tijd stijgt, dus ook palliatieve sedatie, moet worden onderzocht".
Volgens Ineke Visser van het Landelijk Expertisecentrum Sterven is "het van de zotte dat er op palliatieve sedatie geen toezicht is. Het gaat hier niet om een blindedarmontsteking, het gaat hier om sterven".

Gezamelijke reactie van ministers van Volksgezondheid en Langdurige zorg​

"We herkennen niet dat palliatieve sedatie te snel wordt toegepast, maar wel dat het vaker wordt toegepast. Dit is onderzocht en we zien dat het een combinatie is van beter herkennen van refractaire symptomen (het bestaan van één of meer onbehandelbare ziekteverschijnselen, die leiden tot ondraaglijk lijden van de patiënt) door zorgprofessionals en verwachtingen van patiënten en naasten. Daardoor wordt palliatieve sedatie momenteel in de praktijk meer gezien als normaal onderdeel van palliatieve zorg, zowel door zorgprofessionals als patiënten en naasten.

Wat hierbij wel van belang is, is dat het voor patiënten en naasten niet altijd helder is welke medische voorwaarden gelden voor palliatieve sedatie. In gesprekken over zorg aan het levenseinde is het van belang dat hier voldoende aandacht voor is."
Er is meestal ook pijnstilling mogelijk in de laatste levensfase, waardoor de patiënt nog wél bij bewustzijn blijft. Die optie moet altijd nadrukkelijk aangeboden worden, vindt Netters. "Het is goed mogelijk dat er onder tijdsdruk te snel naar palliatieve sedatie gegrepen wordt."
Visser ziet in Nederland een stijgende behoefte om controle te hebben over de dood. "Een goede dood is een beheerste dood, zo hebben we als samenleving besloten. We willen geen pijn, geen ongemak."
"Ik denk dat we nog weleens een paar stappen overslaan in de palliatieve zorg", zegt wijkverpleegkundige Jennifer Bergkamp. Zij begeleidt mensen thuis in hun laatste levensfase. "Ik denk dat je veel meer kunt doen in gesprekken door angst weg te nemen en door uit te leggen hoe een natuurlijke dood er eigenlijk uitziet."

Ervaringen van nabestaanden​

Artsenfederatie KNMG zegt dat in Nederland in het kader van het Sterfgevallenonderzoek periodiek landelijk onderzoek plaatsvindt naar medische beslissingen rond het levenseinde, waaronder palliatieve sedatie. Daarnaast lopen er wetenschappelijke onderzoeken naar de praktijk, onder meer naar de ervaringen van nabestaanden met palliatieve sedatie in de thuissituatie(opent in nieuw venster).
KNMG ziet de stijging van het aantal situaties waarin mensen palliatief gesedeerd worden niet per se als iets problematisch. "Maar nader onderzoek zou wel meer inzicht kunnen geven in de achterliggende oorzaken van de stijging."
 
Not only is satanic AF and definitely a part of the Agenda 2030 depopulation strategy, FOR SURE, but it can be abused in absolutely HORRIFIC ways.

The propensity for abuse of this immense…Just imagine if the wrong person got ahold of this “drink”.

You could have a “legal” mass murderer on the loose. It’s the perfect way to “legally” poison someone. Not to mention, psychotic nurses who could coarse their patients to do this, just for their kicks.

For this nurse to be “happy” or “grateful” about this is VERY COLD and I would even say it’s straight up EVIL.



Mike
 
Zodra de overheid de macht krijgt om het leven van haar burgers te beëindigen, verandert euthanasie onvermijdelijk van een "recht om waardig te sterven" in een "economische plicht om niet langer tot last te zijn".
  • Explosieve stijging in sterftecijfers: Volgens de spreker zullen er tegen het einde van het kalenderjaar 2026 naar schatting 110.000 mensen zijn overleden via het Canadese MAID-programma.
  • Kritiek op de term 'MAID': Shreyan stelt dat termen als MAID en dying with dignity eufemismen (verzachtende woorden) zijn die worden gebruikt om de rauwe en gewelddadige realiteit van medische levensbeëindiging te maskeren.
  • Klassieke definitie van eugenetica: De spreker bestempelt het programma expliciet als een eugeneticaprogramma, ontworpen om kwetsbare, mentaal beperkte of zieke groepen die de overheid veel geld kosten, te elimineren.
  • Financiële prikkels voor artsen: Er wordt beweerd dat artsen die deze procedures uitvoeren grote financiële prikkels hebben. Een arts kan per patiënt zo'n $830 declareren, en sommigen zouden meer dan $860.000 hebben verdiend met meer dan duizend procedures.
  • Vergelijking met een pizza bestellen: Shreyan illustreert de (volgens haar) schokkende laagdrempeligheid van het systeem door te beweren dat ze binnen twee minuten een levensbeëindiging in een uitvaartcentrum kon organiseren.
  • Casussen van dwang: Er wordt gewezen op een toenemend aantal gevallen waarin patiënten door familieleden worden gecorrumpeerd of onder druk gezet (dwang) om voor euthanasie te kiezen.
  • Fysieke verschrikkingen van de procedure: Op basis van autopsieonderzoek naar de dodelijke injectie in de VS (via Dr. Joel Zivot) stelt Shreyan dat de gebruikte medicijnen in 80% van de gevallen leiden tot pulmonaal oedeem (het vollopen en exploderen van de longblaasjes), waardoor patiënten feitelijk verdrinken terwijl ze door spierverslappers verlamd zijn.
  • Doelbewuste afbouw van palliatieve zorg: De spreker claimt dat de Canadese overheid budgetten voor palliatieve zorg en hospices structureel intrekt of stopzet als deze instellingen weigeren euthanasie aan te bieden.
  • Uitbreiding naar kinderen en baby's: Shreyan waarschuwt dat het beleid snel uitbreidt naar minderjarigen vanaf 12 jaar en dat medische organisaties inmiddels praten over het euthanaseren van pasgeborenen (0-1 jaar) met zware afwijkingen.
  • Het geval van 'Keanu': Er wordt een specifieke casus aangehaald van een 22-jarige man met diabetes type 1 en winterdepressie die werd goedgekeurd voor euthanasie, wat volgens de spreker bewijst dat het systeem jonge mensen met behandelbare problemen doodt in plaats van zorg te bieden.

 

Forum statistieken

Onderwerpen
4.698
Berichten
631.226
Leden
8.704
Nieuwste lid
BertNijmegen
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan