Er klopt niks van.

[Lievergezond]

 

[Lievergezond]

Lijkt wel het geluid van een kippenlegbatterij van vroeger zo'n datacenter



This is UNREAL
Carl Vernon

Carl Vernon onderzoekt veranderingen in de openbare infrastructuur die worden gerechtvaardigd onder het mom van energiebesparing.
Hierbij belicht hij de kloof tussen kleinschalige energiebesparende maatregelen die aan de burger worden opgelegd en de snelle uitbreiding van energie-intensieve industriële faciliteiten zoals datacenters.
De discussie verkent thema's rond maatschappelijke verschuivingen, verantwoordelijkheid en de impact van deze ontwikkelingen op het dagelijks leven.

Transcript:

Voordat je land verandert in een derderangs achterbuurt, zullen er tekenen zijn.
Sommige zullen overduidelijk zijn, zoals het letterlijk ontwijken van de stront op de stoep terwijl je je een weg baant door de straten en het openbaar vervoer en dat soort dingen, toch?
Dat is wat duidelijker.
Andere dingen zullen iets minder opvallen, van die subtielere signalen, maar de tekenen zullen er hoe dan ook zijn.

Hier is er eentje in New York.
Want nogmaals, dit soort ogenschijnlijk ongerelateerde landen zoals de VS, het VK en veel Europese landen hebben allemaal met ditzelfde soort dingen te maken.
Daar komen we zo meteen nog op terug.
Maar in feite hebben ze daar de roltrappen uitgezet.
En waarom hebben ze dat gedaan?
Ze hebben het gedaan om energie te besparen, mensen.
Oké?
We zijn energie aan het besparen.
We zetten de roltrappen uit.
Kijk ons eens gaan.
Ja, oké.
Ja, er zit misschien een beetje deugsignalering (virtue signaling) in.

Maar laten we hier eens heel even over nadenken, zullen we?
Het uitzetten van de roltrappen.
Ja.
Wat betekent dat?
Dus dan moet je de liften gebruiken.
Dat verbruikt nog steeds energie.
Of je moet de trap nemen.
Nou, met het grote publiek van tegenwoordig dat de trap moet nemen...
Nee, kijk, het punt is:
ze zetten de roltrappen uit om energie te besparen.
Wat volgt hierna?
Wat gaan ze in de toekomst nog meer uitschakelen om energie te besparen?
Want nogmaals, het hoort allemaal bij de excuses, nietwaar?
Energieverbruik en energie besparen, het juiste doen.
Ja.

Maar één ding dat me bij dit alles is opgevallen, is dat jij altijd degene bent die gestraft moet worden.
Jij bent altijd degene die de aanpassingen moet doen.
En ik ga hier twee woorden voor gebruiken: datacenters.
Ja.
Want terwijl zij de roltrappen uitzetten — wat echt een gigantisch verschil maakt — worden deze dingen werkelijk overal gebouwd.

[Videofragment] "Dit is het Daja-datacenter.
Het is heel klein, maar hoor dit geluid eens."
Dat klinkt echt als de letterlijke hel.
Kun je je voorstellen dat je ergens in de buurt van zoiets moet wonen?
Zelfs het horen van het zwakste gezoem op de achtergrond zou al een marteling zijn.
Het is... het is verschrikkelijk.
Vreselijk.
Maar goed, laten we ons richten op de energiekant hiervan.
Deze dingen slorpen naar verluidt de elektriciteit op, slorpen het water op, slorpen alles op.
Ja.
Maar ze hebben plannen om deze dingen overal te bouwen.

Maar hé mensen, ze zetten de roltrappen uit, hoor.
Oké?
Allemaal leuk en aardig.
Ze zetten de roltrappen uit en dat gaat echt een verschil maken.
Want uiteindelijk komt het erop neer dat jij alle offers moet brengen.
Jij moet je vakantie annuleren.
Jij moet stoppen met het eten van vlees.
Jij moet stoppen met zuivel.
Jij moet elk klein stukje van je leven opofferen, terwijl zij deze dingen overal bouwen en ondertussen tegen jou zeggen dat ze de roltrappen uitzetten om energie te besparen.

Houdoe.

 

[Lievergezond]

Haar zoon vroeg drie keer om water, maar kreeg het niet: moeder stort in na uur in snikheet vliegtuig

Tijdens een hittegolf een uur lang in een stilstaand vliegtuig zitten, zonder water en met een niet-werkende airco. Het overkwam mevrouw Bogers-Kroese (87), die aan hartfalen lijdt. „Mijn vader huilde, hij zei: ‘Ik ben haar kwijt’”, vertelt haar zoon Frank van den Bruele.

www.ad.nl

Haar zoon vroeg drie keer om water, maar kreeg het niet:

moeder stort in na uur in snikheet vliegtuig​

Tijdens een hittegolf een uur lang in een stilstaand vliegtuig zitten, zonder water en met een niet-werkende airco. Het overkwam mevrouw Bogers-Kroese (87), die aan hartfalen lijdt. „Mijn vader huilde, hij zei: ‘Ik ben haar kwijt’”, vertelt haar zoon Frank van den Bruele.

Vera Warmenhoven
8 juli 2026

Tijdens de hittegolf die twee weken geleden in Nederland heerste, liep de temperatuur ook op Eindhoven Airport op tot 35 graden. Zeker voor kwetsbare ouderen kan dit tot gevaarlijke situaties leiden. Zo bleek ook tijdens de vlucht waarbij Frank van den Bruele samen met onder anderen zijn moeder, mevrouw Bogers-Kroese (87), aan boord was. Wat het begin van een vakantie had moeten zijn, liep heel anders af.

Vertraging​

Voordat Van den Bruele met zijn familie aan boord stapte, was er weinig aan de hand. Wel ‘gingen er al een paar technici aan boord’, maar de passagiers konden gewoon instappen.
Het zweet liep echt van onze hoofden
Frank van den Bruele
Eenmaal aan boord van het vliegtuig sloeg de sfeer om. De airco bleek niet te werken, waardoor de temperatuur opliep. Een woordvoerder van Transavia bevestigt dat er een ‘technisch mankement’ was, waardoor er ‘minder gekoelde lucht beschikbaar was terwijl het toestel aan de grond stond’. Dit leidde naast hoge temperaturen tot vertraging. Volgens Van den Bruele hebben ze drie kwartier tot een uur in het stilstaande vliegtuig moeten wachten.

‘Zouden wij water kunnen krijgen?’​

„Mensen pakten hun veiligheidskaart om die als waaier te gebruiken. Iedereen had het dus warm, niet alleen mijn moeder”, aldus Van den Bruele. „Het zweet liep echt van onze hoofden.”
Hoewel zijn moeder een oplaadbare ventilator bij zich had, kreeg ook zij het warm. Tot drie keer toe vroeg Van den Bruele om water voor zijn moeder. „De eerste keer zei ik: ‘Zouden we wat water kunnen krijgen?’ ‘Nee meneer, we zijn ermee bezig. Ik kom er zo op terug.’ Maar het werd warmer en warmer. Ik vroeg nogmaals om water en ik legde uit dat mijn moeder aan hartfalen lijdt. Ook toen was het antwoord dat de crew ermee bezig was.”
De derde keer dat Van den Bruele om water vroeg, was zijn geduld op. „Toen zag je ook de ongemakkelijkheid in de ogen van die drie stewardessen. Ze wisten dat ze fout zaten, één stewardess ging ook huilen.”

Transavia is gevraagd waarom de crew geen water heeft aangeboden en het niet heeft gegeven nadat erom was gevraagd; daarop is inhoudelijk niet gereageerd. Wel stelt Transavia dat ‘de veiligheid en het welzijn van onze passagiers en crew altijd vooropstaan’.
‘Onze bemanning is getraind om situaties aan boord continu te beoordelen en handelt daarbij op basis van de omstandigheden van dat moment en de beschikbare informatie.’

Vliegtuig kon niet vertrekken​

Uiteindelijk werd besloten dat het vliegtuig niet kon vertrekken; de passagiers zouden met een ander toestel naar Frankrijk vliegen. Toen de passagiers moesten wachten tot de deuren opengingen, ging het mis. De moeder van Van den Bruele zakte bij de uitgang in elkaar.
Een van de passagiers, die arts bleek te zijn, schoot te hulp. „De mensen eromheen en mijn vader huilden. Hij zei: ‘Ik ben haar kwijt’”, vertelt Van den Bruele. Na een kwartier was de brandweer ter plaatse. „Van hen kregen wij pas water.” Even later arriveerde ook de ambulance.
Zijn moeder werd door de ambulancemedewerkers behandeld. Haar hartslag was dusdanig laag dat het fataal had kunnen aflopen. „Wij hebben allemaal ons hart nodig om de warmte kwijt te kunnen. Als het hart te zwak is om de warmte kwijt te kunnen en het duurt te lang, dan raak je bewusteloos en dan kan het fataal zijn, legden de artsen uit.”
Nadat de moeder van Van den Bruele was behandeld, ging het weer goed met haar. Een dag later is de hele familie alsnog op vakantie gegaan.

Klacht ingediend​

Van den Bruele diende een klacht in over de situatie, die na twee weken nog niet behandeld was. Hij zette zijn verhaal toen op LinkedIn. Daarna nam Transavia contact met hem op.
We vinden het vervelend dat in deze nare situatie de familie lang heeft moeten wachten op een inhoudelijke reactie. Dat had beter gekund
Woordvoerder Transavia
Transavia stelt dat de reguliere doorlooptijd vier weken is. ‘We vinden het vervelend dat in deze nare situatie de familie lang heeft moeten wachten op een inhoudelijke reactie. Dat had beter gekund.’

Zorgen over de toekomst​

Van den Bruele maakt zich voornamelijk zorgen over het beleid van Transavia, waardoor de passagiers geen water kregen. Ook in Frankfurt werden meerdere passagiers onwel toen een vliegtuig zonder airco een uur stil moest staan. De passagiers werden onwel door de hitte aan boord. „Het komt schijnbaar vaker voor”, aldus Van den Bruele.

Onderzoek​

Transavia heeft niet inhoudelijk gereageerd op de vraag of het zijn beleid aanpast. Wel stelt het bedrijf ‘te onderzoeken wat de exacte gang van zaken aan boord was, waaronder de verzorging van passagiers en de informatievoorziening’. Ook wordt de gebeurtenis ‘intern zorgvuldig nagelopen om te beoordelen of hier lessen uit te trekken zijn’.
‘We realiseren ons dat dit een ingrijpende gebeurtenis is geweest voor alle betrokkenen.’

 

[Lievergezond]

Tata de Clown laat zieke kinderen heel eventjes vergeten wiens schuld het eigenlijk is. Met Michiel Eijsbouts voor wijlen Plakshot. | Roel Maalderink | 25 comments

Tata de Clown laat zieke kinderen heel eventjes vergeten wiens schuld het eigenlijk is. Met Michiel Eijsbouts voor wijlen Plakshot. | 25 comments on LinkedIn

www.linkedin.com

 

[Lievergezond]

 

[Lievergezond]

Geen zorgdiploma, wél een luisterend oor: hoe ‘aandachtgever’ Hans eenzaamheid bestrijdt

Een potje Rummikub spelen, de was opvouwen of samen door een oud fotoboek bladeren. Voor wat oudere Groningers die nog zelfstandig thuis wonen, zijn juist deze kleine momenten van menselijk contact van grote waarde. Zorggroep Meander zet daarom steeds vaker zogeheten 'aandachtgevers' in.

www.rtvnoord.nl

Geen zorgdiploma, wél een luisterend oor:
hoe ‘aandachtgever’ Hans eenzaamheid bestrijdt​

Aandachtgever Hans Zondag bladert door een fotoboek met de 92-jarige Jantje Bruining-Van der Laan© RTV Noord
Een potje Rummikub spelen, de was opvouwen of samen door een oud fotoboek bladeren. Voor wat oudere Groningers die nog zelfstandig thuis wonen, zijn juist deze kleine momenten van menselijk contact van grote waarde. Zorggroep Meander zet daarom steeds vaker zogeheten 'aandachtgevers' in.
Aandachtgevers zijn betaalde medewerkers zonder zorgdiploma die wekelijks een paar uur langskomen om cliënten gezelschap te houden. Een van hen is Hans Zondag, die elke week op bezoek gaat bij de 92-jarige Jantje Bruining-Van der Laan in Stadskanaal.

Van Emmen naar Stadskanaal​

Zondag, oorspronkelijk afkomstig uit Emmen, is nu anderhalf jaar actief als aandachtgever. Hij begon met twaalf uur per week, maar werkt inmiddels vierentwintig uur en bezoekt zo’n acht cliënten in de regio.
Omdat hij veel over de vloer komt bij Groningers die uitsluitend in de streektaal communiceren, is hij druk bezig de taal onder de knie te krijgen. 'Ik ben Gronings aan het leren', zegt Zondag. 'Ik kom bij veel mensen die echt Gronings praten.'
Ik heb van origine geen achtergrond in de professionele zorg
Aandachtgever Hans Zondag
De stap naar dit werk was voor hem een bewuste keuze. 'Ik heb van origine geen achtergrond in de professionele zorg', legt hij uit. 'Ik heb vroeger wel heel lang voor mijn vrouw gezorgd als mantelzorger.'
Zij had de ziekte MS en overleed op een gegeven moment, zegt hij. 'Zodoende heb ik een sterke affiniteit met de zorg gekregen.' Na een periode in de recreatiesector zag Zondag de vacature voor aandachtgever en besloot hij te reageren.

Aandachtgevers steeds vaker ingezet

De mens achter de voordeur​

De inzet van aandachtgevers is een aanvulling op de reguliere, medische thuiszorg en wordt gefinancierd vanuit welzijnstrajecten in de Wmo of de Wet langdurige zorg. Waar de thuiszorg zich richt op de noodzakelijke medische handelingen, richten Zondag en zijn collega’s zich op het sociale aspect en de activering van de cliënt.
We proberen te stimuleren wat mensen zelf nog kunnen
Aandachtgever Hans Zondag
'Het is de bedoeling dat we alles samen doen', schetst Zondag de brede invulling van zijn bezoeken. 'We proberen te stimuleren wat mensen zelf nog kunnen. Je kijkt echt naar wat er nog wel mogelijk is, en dan is het heel mooi om te ontdekken dat dit vaak veel meer is dan men vooraf denkt. Laatst heb ik nog met iemand gevist.'
Het gaat Zondag erom dat er oprecht naar de cliënten wordt geluisterd. 'Dat je de mens leert kennen achter de voordeur, zeg maar. Je ontmoet elkaar simpelweg van mens tot mens. Natuurlijk is er een grens, want het blijft je werk, maar je geeft wel degelijk een stukje van jezelf bloot.'

Afwisseling​

Bij mevrouw Bruining-Van der Laan in Stadskanaal levert dit bezoek een welkome afwisseling op. De 92-jarige bewoonster is minder vitaal, maar woont zelfstandig met behulp van de reguliere thuiszorg. Ze leest en puzzelt veel, en doet tijdens de bezoeken van Zondag graag lichte huishoudelijke klusjes of bekijkt oude vakantiefoto's met hem.
De hele dag alleen thuiszitten is ook maar niks
Jantje Bruining-Van der Laan
'Dat vind ik echt heel leuk', reageert Bruining-Van der Laan op de wekelijkse komst van de aandachtgever. 'Ja, hij is heel goed voor me. Ik heb wel vier kinderen, maar die hebben het allemaal erg druk met hun eigen leven. Die kunnen hier natuurlijk niet constant over de vloer komen.'
'En dat geeft ook niet', vult ze aan. 'Dat deed ik vroeger bij mijn eigen moeder ook niet. Maar ja, ik ben hierdoor natuurlijk weleens alleen. En de hele dag alleen thuiszitten is ook maar niks.'

Vaste gezichten​

Zorggroep Meander benadrukt dat aandachtgevers niet op vrijwillige basis werken, maar officieel in loondienst zijn bij de organisatie.
De constructie is specifiek opgezet voor thuiswonende ouderen die weinig familie in de buurt hebben, of voor cliënten met dementie bij wie de dagelijkse structuur wegvalt. De vaste gezichten moeten rust en regelmaat bieden.
Volgens leidinggevende Lida Peters biedt deze opzet ook kansen voor de arbeidsmarkt. Het stelt mensen uit uiteenlopende werkgebieden in staat om op een laagdrempelige manier kennis te maken met een baan in de zorgsector, terwijl zij direct bijdragen aan het welzijn en de zelfredzaamheid van ouderen in Groningen.

 

[Lievergezond]

http://archive.today/2026.07.19-051...delijke-kruisraketten-voor-oekraine~ae952970/

Eerst maakte dit Nederlandse bedrijf gasturbines, nu maakt het dodelijke kruisraketten voor Oekraïne

Haast ongemerkt is het Nederlandse Destinus een hoofdrol gaan spelen in de oorlog in Oekraïne. Kort geleden maakte het nog gasturbines, nu kruisraketten. „Bada boom”, roepen Oekraïense militairen als een raket inslaat. Hoe speelde Destinus dit klaar?
Frank Timmers
19 juli 2026

Een paar maanden geleden kon er nog wat lacherig over worden gedaan. Het Russische ministerie van Defensie bedreigde Hengelo met een aanval of een aanslag. Een bedrijf uit deze stad staat namelijk op een Russische lijst van doelwitten, omdat de Russen er bang voor zijn. „Of het ervan komt, hangt af van wat jullie hierna doen”, luidde de waarschuwing.

Het is menens​

Het leek te zot voor woorden. Er werd om gelachen. Hengelo in Twente een doelwit? Hebben de Russen belangstelling voor een regio die amper een rol kreeg toebedeeld toen Nederland naar meer ruimte voor Defensie zocht? Voor een regio waar boeren met succes een munitiedepot wisten tegen te houden? Toch bleek het menens.

Na het dreigement van het ministerie deed staatsman Dmitri Medvedev er nog eens een schepje bovenop met een huiveringwekkende tweet. ‘Slaap zacht, Europese partners’, eindigde zijn intimiderende bericht. Het was indirect ook aan Hengelo gericht.

© Tubantia
De brutale intimidatie heeft met Hengelo te maken omdat het relatief onbekende bedrijf Destinus op de lijst staat waar Medvedev naar verwijst. Het staat vlak bij de grote en veel bekendere Hengelose defensieonderneming Thales, op een bedrijventerrein aan het Twentekanaal.
Ze verschillen niet alleen in omvang van elkaar. Waar Thales met zijn radars vooral verdedigingsmiddelen maakt, produceert Destinus juist aanvalsapparatuur. De Russen weten daar inmiddels meer van dan wij hier. In Rusland komen de Hengelose producten namelijk neer en ontploffen ze.
Rusland heeft Destinus in Hengelo in het vizier. Het adres hebben we zwart gemaakt. Ruta verwijst naar het wapen dat Destinus maakt. © Tubantia
De Russen hebben Destinus in Hengelo in het vizier en dat is geen vergissing. Naast bedrijven in onder meer Engeland, Turkije, Spanje, Letland en Polen die drones en apparatuur maken, is ook het Duitse bedrijf Davinci in München een mogelijk doelwit voor aanslagen. Davinci is eveneens van Destinus. Waarom doet Rusland dat?

Hoog bezoek uit Oekraïne​

Plok, plok, plok... Op woensdag 17 juni landt een zware militaire Chinook-helikopter op een grasveld bij het High Tech Systems Park Hengelo aan het Twentekanaal. Er stappen ongeveer twintig mensen uit. Onder hen zijn hoge militairen, minister van Defensie Dilan Yesilgöz en haar toenmalige Oekraïense collega Mykhailo Fedorov – Fedorov is afgelopen week teruggetreden. Hier in Nederland en in Hengelo valt voor Fedorov veel te halen.
In Hengelo liggen de kruisraketten Ruta Block 1 klaar voor Oekraïne. Ze richten verwoestingen aan tot diep in Rusland. © Destinus
Ze laten Thales links liggen en lopen naar een bedrijfje waar de vlaggen van Nederland en Oekraïne gebroederlijk naast elkaar wapperen. Op de gevel staat Destinus. Voor de deur schudden de oprichters Mikhail Kokorich en Oleksandr Danylyuk en commercieel directeur Wouter van Beek de hand van de beide ministers.
Het was op verzoek van Fedorov zelf dat Yesilgöz hem meenam naar Hengelo. Hij wilde graag het bedrijf bezoeken dat zijn land al vanaf het begin van de Russische inval steunt. Destinus is voor Oekraïne steeds belangrijker geworden door de levering van kruisraketten die tot honderden kilometers achter de frontlinie kunnen komen. En het aandeel van Destinus in de oorlogsvoering tegen Rusland zal nog veel groter worden.
‌

De ongekende transformatie van Opra​

Wat een verschil met drie jaar geleden. Tot april 2023 stond er nog een andere naam op de gevel: Opra. Deze bouwer van gasturbines ging in februari van dat jaar failliet, mede door de coronacrisis en de oorlog in Oekraïne. Door de Nederlandse boycot kon Opra zijn Russische klanten niet meer bedienen. Ook dat speelde mee.
Enkele maanden later maakte het bedrijf een doorstart na een overname door Destinus. Dit internationale bedrijf met hoofdkantoor in Zwitserland droomt van supersoon en hypersoon vliegen. Grondlegger Kokorich wil uiteindelijk in Parijs kunnen lunchen en dezelfde dag in New York dineren.
Daarbij kwam kennis van Opra goed van pas. Want het verschil tussen gasturbines en turbojetmotoren is voor ingenieurs niet groot. Bovendien had Opra kennis van waterstof als energiebron. Ook daarin zag Kokorich een toekomst.
Maar Destinus raakte al in 2023 betrokken bij de strijd van Oekraïne na de invasie door Rusland. De twee mannen die aan de basis van het bedrijf staan, hebben een grote drive om Rusland terug te dringen. Kokorich, hoewel een geboren Rus, neemt hard stelling tegen de invasie door Rusland en steunt Oekraïne, net als zijn collega Oleksandr Danylyuk. Danylyuk was voorheen minister van Financiën in Oekraïne en is een vertrouweling van president Volodymyr Zelensky.

De cowboys en hun Lord​

De samenwerking begon klein. Oekraïne zocht hulp bij ingenieurs en Destinus begon als vrijwilligerswerk in een soort ‘cowboystijl’ militaire langeafstandsdrones (de ‘Lord’) te maken. Deze konden maximaal 1200 kilometer overbruggen en ontploffen bij aankomst. Het beviel goed en Oekraïne wilde er meer.
Destinus produceerde er duizenden bij zijn bedrijf Davinci in Duitsland en later ook in Nederland. De Zwitserse basis van het bedrijf bleek echter een hindernis door de strikte Zwitserse exportrestricties op wapens. De verhuizing van het hoofdkantoor naar Hengelo bood daarvoor een uitkomst. Zo is het begonnen.

Van trage drones naar ultrasnelle raketten​

Maar Destinus is nu – het bezoek van Fedorov onderstreept dat – een grote speler. Tijdens de rondleiding in Hengelo krijgt (inmiddels oud-)minister Fedorov geen grote gasturbines of ‘Lords’ te zien, maar een soort miniatuuruitvoeringen van de turbines. Dit zijn de turbojetmotoren voor de ‘Ruta’; de kruisraket van Destinus en de opvolger van de Lord.
De aandacht is inmiddels verschoven van trage, kwetsbare drones met propellers naar ultrasnelle raketten, maar wel met de slimme software van de drones. Dat is wat Oekraïne nu nodig heeft. Deze Ruta’s worden ‘deep strike missiles’ genoemd omdat ze tot ver in Rusland verwoestend kunnen toeslaan.
‌

Productie en de Oekraïense kill-zone​

De turbojetmotoren voor de zogenoemde Ruta Block 1 worden in Hengelo ontworpen en gemaakt. Destinus produceert er tweehonderd per maand en heeft er binnenkort al duizend geleverd. De motoren gaan daarna naar VDL in Limburg, waar ze tot een kruisraket in elkaar worden gezet.
Vervolgens komen ze terug naar Hengelo om te worden getest. Dat gebeurt in een testruimte, want er is in Nederland niet genoeg ruimte voor testvluchten in de buitenlucht. Die gebeuren deels in Oekraïne zelf. Daar worden ze pas voorzien van hun explosieve lading.
Dan gebeurt er aan het eind van de ontmoeting iets bijzonders, wat de ziel van het staatsbezoek blootlegt. Fedorov heeft een cadeau voor Yesilgöz. Hij geeft haar een vlag met teksten van de gevreesde 414de Oekraïense drone-eenheid. Deze brigade staat onder leiding van Andriy Klymenko, bijgenaamd Klima en een voormalig wereldkampioen vechtsport. Zijn handtekening staat op de vlag.
Oud-defensieminister Mykhailo Fedorov schenkt zijn Nederlandse collega Dilan Yesilgöz een vlag met teksten van de gevreesde Oekraïnse dronebrigade. © Destinus
Onder Klima’s bevel stuurt Oekraïne 414 drones en kruisraketten, waaronder die van Destinus, af op Russische doelen. Ze zorgen voor een brede ‘kill-zone’ achter het Russische front, waar alles wat beweegt onder vuur wordt genomen. De impact is enorm: Oekraïense leiders stellen dat deze drones, mede mogelijk gemaakt door Nederland, verantwoordelijk zijn voor een op de drie Russische slachtoffers.
In april en mei telde Fedorov maandelijks ruim 30.000 gesneuvelde en gewonde Russen. „Bada Boom”, de tekst op de vlag, roepen piloten als ze via hun videobril zien dat hun wapen het doelwit met succes vernietigt. Yesilgöz wil er alles van weten. In ruil voor kennis over de nieuwste manier van oorlogvoeren – massaal met drones – helpt ze Oekraïne aan het materieel.
‌

Het zijn ook slimme ondernemers​

Voor bedrijven die hun nek willen uitsteken voor Defensie is het een uitgelezen kans. Er liggen bakken met geld klaar. Europa vindt dat het zijn verdediging heeft verwaarloosd en wil dat goed maken. Maar lang niet elk bedrijf slaagt erin een graantje mee te pikken. Waarom Destinus wel?
De snelle opmars van Destinus is mede te danken aan gerichte overnames en slimme samenwerkingen door de Destinus-top. Destinus scoort bijvoorbeeld door na Opra het dronebedrijf Aerialtronics uit Katwijk te kopen. Daarmee krijgt het in één klap specialistische kennis over geavanceerde camera’s en infraroodsensoren in handen.
Een paar maanden later neemt Destinus het Zwitserse softwarebedrijf Daedalean over. Dit bedrijf is gespecialiseerd in AI-software voor systemen die zonder piloot kunnen vliegen. Door de krachtige straalmotoren uit Hengelo te combineren met de ‘ogen’ uit Katwijk en het ‘brein’ uit Zwitserland, ontstaat een gevaarlijk en uniek wapen.
Hierdoor kunnen de vliegende systemen van Destinus tegenwoordig namelijk helemaal zelfstandig en trefzeker hun weg vinden naar een doelwit, zelfs wanneer het Russische leger de gps-signalen in de lucht volledig weet te verstoren. Ze kunnen zelfs met elkaar communiceren en zich gedragen als een slimme zwerm.
Ook is Destinus samenwerkingen aangegaan met andere bedrijven. Zo kan het Hengelose bedrijf blijven vernieuwen en op massalere, industriële schaal produceren in een oorlog die hierom vraagt. De meest opmerkelijke samenwerking kwam daags na de dreigende taal van Medvedev: Destinus en de Duitse gigant Rheinmetall slaan de handen ineen.
Destinus en Rheinmetall richten een nieuw bedrijf op voor de massaproductie van raketten. Hun motto: de sterkste is degene die de meeste en effectiefste wapens kan produceren. Dat is precies wat alle defensieministers in Europa geloven.
‌
‌

Miljoenensteun en de toekomst​

Terug naar het staatsbezoek. Fedorov verliet Nederland die dag in juni niet met lege handen. Minister Yesilgöz zegde 500 miljoen euro steun toe, waarvan zij ongeveer de helft wil gebruiken om nieuwe Destinus-wapens voor Oekraïne te kopen.
Het gaat om de Ruta Block 2, een verbeterde kruisraket die sneller vliegt, een zwaarder explosief draagt en zelfstandig 2000 kilometer ver kan vliegen. De motor heeft Fedorov in Hengelo al kunnen zien. Ook is er al een gelikt promotiefilmpje van het nieuwe wapen.
‌
Hiermee hoopt Oekraïne Russische aanvoer- en vliegbases, die nu uit angst steeds verder teruggetrokken worden, op 500 tot 800 kilometer landinwaarts te kunnen uitschakelen. Naar verluidt wil Destinus zevenhonderd van deze raketten leveren, al is de overeenkomst voor deze raketten, die momenteel in de laatste testfase zitten, nog niet formeel rond.
Op de valreep hoort Yesilgöz dat Destinus ook al aan de Ruta Block 3 werkt. Deze kruisraket moet zelfs 2000 kilometer kunnen overbruggen. Maar er zit nog meer in het vat voor Destinus. De afgelopen jaren werd er gemopperd dat het niet echt wilde lukken om de militaire productie te versnellen. Maar nu komt het op gang en volgen de ontwikkelingen elkaar in een duizelingwekkend tempo op.
Kort na zijn bezoek aan Hengelo meldde Fedorov aan Nieuwsuur dat hij met Destinus ook in een consortium wil samenwerken aan luchtafweersystemen. Hij hoopt een Europees alternatief te bouwen voor de Amerikaanse Patriotraketten, waar Oekraïne zijn steden mee moet beschermen, maar waar het een groot tekort aan heeft. Zo wordt Oekraïne minder afhankelijk van de dure Amerikanen.
Deze week schoof Destinus in Parijs aan bij het overleg van Europese leiders met elf Europese defensiebedrijven om te praten over het aanleggen van een grote antiballistische raketcapaciteit die als schild moet dienen tegen Russische aanvallen en Oekraïne bovendien snel moet beschermen tegen Russische raketten.

Star Wars​

Destinus gaat als een komeet. Een dag later tekende Danylyuk in Parijs een samenwerking die Star Wars-achtige beelden oproept. Europa wil ook heer en meester buiten de dampkring zijn. Destinus leidt het project Bliksem EXO. Dat moet leiden tot de productie van wapens die Russisch materieel in de ruimte – platforms die wapens dragen en kunnen afvuren – moeten kunnen vernietigen.
In Parijs hebben defensieondernemers afspraken gemaakt over een raketschild buiten de dampkring. Premier Rob Jetten juicht de leidinggevende rol van Nederland in ‘Bliksem EXO’ toe. Van links naar rechts: Alexandre Ziegler (Safran), Gerald Giese (MBDA), Oleksander Danyliuk (Destinus), Raphael Desi (Thales), Rob Jetten (minister-president van Nederland) en Andreas Reinecke (Airbus). © Tubantia
Premier Rob Jetten is trots op deze Nederlandse bijdrage aan het schild en benoemde specifiek de rol van Destinus. Het bedrijf lijkt niet meer weg te denken uit de defensie-industrie.

Hoe eerder, hoe beter​

Ooit was Rusland een klant van Opra, nu is het land een doelwit van Opra’s opvolger. Karel Burger Dirven, de eerste honorair consul van Oekraïne in Nederland, onderstreepte de positie van Destinus kort na het bezoek van Fedorov nog eens mooi: „Het in Nederland gevestigde Destinus gaat kruisraketten leveren aan Oekraïne om de Russische olie-, gas- en militaire industrie te helpen vernietigen. Hoe eerder, hoe beter. Samen naar de overwinning!”
De top van Destinus in Hengelo ontvangt hoog bezoek. Van links naar rechts: Wouter van Beek (commercieel directeur), Oleksandr Danylyuk (medeoprichter), minister Dilan Yesilgöz, oud-minister Mykhailo Fedorov en oprichter Mikhail Kokorich. © Destinus