demografie

Lievergezond

Well-known member
Homopresentator over dit onderwerp met grapjes over ''geboortecijfers opkrikken'' en ''die kleine wezentjes'' als het over baby's gaat:
gaat vast goedkomen :sneaky:

Geen woord over de beste maatregel om het geboortecijfer te verhogen:
geen overheidsdiefstal meer via nieuw geld in omloop brengen (geldontwaarding) door centrale banken waardoor vrouwen wel moeten werken om als tweeverdieners uberhaupt kinderen te kunnen betalen:
maar goed, die centrale banken zijn zichzelf toch al uit de markt aan het prijzen



Je moet flink aan de bak.
Tenminste, dat wordt gezegd, want we zoudente weinig kinderen krijgen.
Wat betekent dat?
Dat we aan het einde van de eeuw in Nederland 10 miljoen inwoners hebben.
Dan stort de economie en samenleving in elkaar.
Heeft alles te maken met dit getal.
Het aantal baby's per vrouw, historisch laag.
En dat heeft gevolgen voor de zorg, de economie, voor je pensioen en migratie.
In deze video:
waarom het goed zou zijn om het geboortecijfer op te krikken en of die kleine wezentjes wel echt de oplossing zijn.
Ja, je zou het tijdens een gemiddelde vlucht niet denken, maar baby's zijn uit de mode.
Ik zou zelf niet weten of ik wel kinderen wil hoor.
Misschien wel, misschien niet.
Zie je ook goed aan deze grafiek.
Dit is het aantal geboortes in Nederland in de afgelopen eeuw.
En je ziet: in 2023 en 24 haalden we de laagste aantallen in ruim honderd jaar.
Toch groeit de Nederlandse bevolking nog wel.
Deels omdat we steeds ouder worden en er dus ook steeds meer ouderen zijn.
En door...
Migratie. En die is voor ons eigen land heel erg belangrijk.
Zonder migratie zou onze bevolking krimpen.
Elke vrouw moet gemiddeld 2,1 kind krijgen om ons bevolkingsaantal gelijk te houden, maar zoals je net zag: het is 1,43.
Waarom precies die 2,1?
Nou, met die 2 vervang je de man en vrouw die de kinderen krijgen.
En die komma 1 is een soort buffer.
Onder andere omdat sommige kinderen helaas jong overlijden.
Maar goed, dat zogenoemde vruchtbaarheidscijfer daalt dus al jaren.
Als deze trend zich doorzet, dan eindigen we op 0,7 kinderen per stel.
Nederland is daar trouwens niet uniek in.
Want die magische 2,1...
In geen enkel Westers land wordt dat cijfer nog gehaald.
Ja, wij staan net iets boven de Europese middenmoot en koploper is Bulgarije.
Maar ook daar komen ze maar tot 1,72.
Die cijfers hebben verschillende redenen.
Zo is het geen verrassing dat kinderen duur zijn.
Alleen al een geschikt huis kan behoorlijk in de papieren lopen.
We hebben het wel uitgesteld tot we een grotere woonruimte hebben, dus we hebben echt wel zeven jaar gespaard.
Verder is in het Westen anticonceptie vrij makkelijk verkrijgbaar, zijn vrouwen hoger opgeleid en maken ze vaker carrière en overlijden kinderen minder vaak.
Vroeger kregen ouders meer kinderen, zodat een deel het in elk geval zou overleven.
Maar met de verbeterde gezondheidszorg is dat niet meer nodig.
Ja, waarom er steeds minder baby's komen?
Dat is eigenlijk een video op zich.
Maar duidelijk is dat het deels een keuze is.
Oorlog, geopolitieke spanningen, klimaat.
Ik ben 36, het is voor mij een reden om geen kinderen te krijgen bijvoorbeeld.
Prima zou je denken.
Mag iedereen zelf weten.
Toch kan het volgens experts gigantische gevolgen hebben.
We zitten in een soort verdringingseconomie waarin een tekort is aan alles, maar vooral een tekort aan mensen.
Het gaat kritisch worden.
Waarom zij zich zorgen maken om het lage geboortecijfer heeft alles te maken met deze grafiek:
dit is een bevolkingspiramide.
Het laat zien hoeveel mensen er in een land zijn per leeftijd en dat zegt veel over een land.
Ziet de grafiek er zo uit, dan zijn er veel jonge mensen en weinig ouderen.
Is typisch voor een onderontwikkeld land met veel sterfte.
Dan de grafiek van Nederland.
In 2008 zag die er zo uit.
Een relatief dunne onder- en bovenkant met een dikke bult in het midden.
Dat is ideaal, want er zijn veel mensen met de leeftijd om te werken en minder mensen die zorg en pensioen nodig hebben.
Maar inmiddels ziet de grafiek er zo uit.
De bult in het midden is wat naar boven geschoven.
Er zijn dus minder potentiële werknemers en meer mensen waarvoor gezorgd moet worden.
En dat merk je.
Goedenavond, de AOW wordt onbetaalbaar.
Wijkverpleegkundigen en huisartsen staan onder enorme druk.
Ja, dat Nederland vergrijst merken we allemaal.
En ook dat er flinke arbeidstekorten zijn.
En dat tekort aan mensen zorgt ervoor dat we de zorg niet meer goed kunnen uitvoeren, dat we het onderwijs niet goed kunnen doen en dat ook de netcongestie bijvoorbeeld niet kan worden aangepakt.
En dat is alleen nog maar nu.
Gaan we nog eens 30 jaar vooruit in de tijd, dan ziet het er nog minder rooskleurig uit.
Die bevolkingspiramide heeft dan de vorm van een urn.
En zeg nou zelf, als een urn symbool staat voor je bevolking, dan moet je gaan oppassen.
Nu is er al een probleem, maar in mijn ogen wordt dat veel groter.
Trouwens, laat even weten als je een leuk onderwerp hebt voor onze volgende video.
En abonneer je even!
Om de problemen voor te zijn, liet de Tweede Kamer een advies opstellen.
Wat ze adviseren: gematigde groei.
In 2050 zouden er 19 tot 20 miljoen Nederlanders moeten zijn, 1 tot 2 miljoen meer dan nu.
Ja, je ziet gematigd is een relatief begrip.
Een bevolking die krimpt of gelijk blijft, is volgens het rapport niet verstandig, om alle redenen die ik net al noemde.
En te snel groeien?
Ook dat heeft nadelen.
Weinig huizen, veel files, drukke treinen, de stikstofuitstoot: allemaal problemen veroorzaakt door de drukte in Nederland.
Bij te snelle groei worden die problemen allemaal erger.
En de vergrijzing?
Die stel je alleen maar uit.
Gematigde groei is dus het advies.
Hier in Nederland, maar ook in veel andere landen.
Die hard hun best doen om mensen het bed in te krijgen.
Je vraagt je vast af waar je naar kijkt.
Dit was een poging van Mentos om mensen in Singapore aan een baby te krijgen.
En dat is zeker niet het enige voorbeeld.
Dit waren reclames van bedrijven die hun steentje wilden bijdragen.
Maar ook landen zelf doen hun best.
In Italië krijgen volwassenen 1.000 euro als ze een kind krijgen en is de btw op babyproducten verlaagd.
In Frankrijk krijgen alle 29-jarigen een brief met de boodschap: overweeg kinderen.
En in Hongarije gaan ze wel heel ver.
Voor de familie Ferenc kwam een droom uit toen ze in een voorstadje van Boedapest dit huis konden laten bouwen.
En dat hebben ze vooral te danken aan dit ventje.
Hun derde kind.
De staat geeft namelijk een beloning aan mensen die minimaal drie kinderen op de wereld zetten.
Hongaren kunnen dan op zo'n 30.000 euro rekenen en bij vier kinderen hoeven ze nooit meer inkomstenbelasting te betalen.
Of al die maatregelen werken?
Nou, geloof het of niet, maar deze campagne had effect.
Negen maanden na deze campagne werden er voor het eerst in jaren weer iets meer baby's in Denemarken geboren.
En ook in Hongarije lijken de maatregelen te werken.
In 2010 kwam de partij van Viktor Orbán aan de macht, die die maatregelen nam.
En in de zestien jaar daarna steeg het vruchtbaarheidscijfer iets.
Aan de andere kant, ook alle landen met maatregelen komen niet in de buurt van die belangrijke 2,1.
Bij lange na niet zelfs.
En dus zijn ze voor bevolkingsgroei afhankelijk van migratie.
Ook Nederland.
Maar dat heeft ook zo zijn nadelen.
Voordelen van arbeidsmigratie?
Die zijn er zeker.
Je kunt vrij makkelijk meer werkenden krijgen in Nederland.
Goed voor de economie en verzacht de nadelen van vergrijzing.
Ook kun je heel gericht mensen aantrekken.
Tekorten in de zorg en de bouw worden nu bijvoorbeeld al vaak opgevangen door migranten.
Een voordeel dat je ook wel hoort, is dat dan de wereldwijde bevolkingsgroei wordt geremd.
Volgens sommigen heel belangrijk voor bijvoorbeeld het klimaat.
Maar er zijn dus ook nadelen.
Allereerst maak je jezelf afhankelijk van het buitenland en de vraag is of je dat moet willen.
Het is ook nog maar de vraag of die arbeidsmigranten straks willen komen, die migranten die we nodig hebben.
Je moet als land ook openstaan voor arbeidsmigranten.
De meeste Nederlanders doen dat wel als ze uit de EU komen.
Komen ze van daarbuiten, dan is dat minder.
Daar kun je natuurlijk naar kijken zoals je wil, maar ook experts zeggen dat het voor extra uitdagingen zorgt.
Die mensen hebben wel hun eigen cultuur, hun eigen verhalen.
En hoe meer je dat hebt, hoe moeilijker de integratie zal worden in Nederland.
De verwachting is ook dat steeds meer arbeidsmigranten van buiten de EU zullen komen.
Als daar geen draagvlak voor is, zorgt dat weer voor problemen zoals polarisatie.
Goed, migratie wordt dus door experts als nuttig gezien.
Maar de vraag is hoe afhankelijk je ervan wil zijn.
En tegelijkertijd, meer kinderen krijgen is ook niet zo simpel.
Dus wat dan wel?
Het is ook niet ‘of of’, dat is ook een fout in het debat:het is zo zwart-wit.
En het gaat om ietsje meer van dit en iets minder van dat.
Dat zei demograaf Jan Latten toen ik hem sprak.
Wil je gematigde groei, dan is gecontroleerde arbeidsmigratie volgens hem nodig.
Tegelijkertijd willen veel politieke partijen dat juist beperken.
Nou, zegt hij, dan moet je ter compensatie ook nadenken over baby's.
En dat zit hem niet in bonussen of gelikte reclamespotjes, maar bijvoorbeeld wel hierin.
Er zijn geen woningen, voor jonge mensen is dat vervelend.
Maar dat niet alleen, ze kunnen ook niet de volgende stap in hun leven zetten, dat is dan een gezin.
Hoe je het precies aanpakt is uiteindelijk een politieke keuze.
Maar...
Nederland is nog een beetje huiverig om het erover te hebben.
Want waar veel andere landen al met maatregelen komen, doet Nederland dat niet.
En vraag je aan politici of het daar niet langzaamaan tijd voor wordt, dan hoor je vaak dit.
Ja, ik ben echt van een andere school, dat is niet aan de overheid.
Toch lijkt dit onderwerp wel steeds meer aandacht te krijgen.
Want of jij nou wel of niet hiervoor gaat, de gevolgen daarvan raken ons op termijn allemaal.
Doei!
-----




Nou, een van de dingen die hij me vertelde was dat… we waren op een avond bij hem thuis en we zaten te praten. Op een gegeven moment begon hij te lachen. Hij zei: “Aaron, wat denk jij dat vrouwenemancipatie eigenlijk was?”

En ik zei… ik dacht daar toen vrij conventioneel over. Ik zei: “Ik denk dat het gaat over dingen zoals het recht voor vrouwen om te werken, gelijke betaling krijgen als mannen, net zoals ze stemrecht hebben gekregen, weet je.”

Toen begon hij te lachen. Hij zei: “Je bent een idioot.”
En ik zei: “Waarom ben ik een idioot?”
Hij zei: “Wil je weten waar het echt over ging? Wij, de Rockefellers, hebben dat gefinancierd. Wij hebben de vrouwenemancipatie gefinancierd, en wij zorgden ervoor dat het overal in de kranten en op televisie kwam, via de Rockefeller Foundation.”

Hij zei: “En weet je waarom?”
“Er waren twee hoofdredenen.”

“De eerste reden was dat we vóór de vrouwenemancipatie maar de helft van de bevolking konden belasten.”
“En de tweede reden was dat we nu de kinderen op jonge leeftijd naar school krijgen. We kunnen ze beïnvloeden in hoe ze denken, wat het gezin uit elkaar haalt. De kinderen gaan de staat, de school en de autoriteiten als hun ‘familie’ zien, in plaats van hun ouders die hen opvoeden.”


“Dus dat waren de twee belangrijkste redenen achter de vrouwenemancipatie.”

Tot dat moment dacht ik dat het iets nobels was. Maar toen ik hun bedoelingen zag, waar zij vandaan kwamen toen ze dit idee creëerden, zag ik het kwaad achter wat ik eerst als een nobel streven beschouwde.
 
Laatst bewerkt:

Japan’s ‘singles tax’ is just one battle after another​

The levy is a financing measure meant to boost fertility rates​

Japan is set to impose a singles tax next month as part of financing for measures to boost fertility rates.
Japan is set to impose a "singles tax" next month as part of financing for measures to boost fertility rates. | Bloomberg
By Gearoid Reidy
Mar 26, 2026

In public policy, well-meaning but complicated ideas are often undone by a catchy name.

The U.K. had its "bedroom tax,” the U.S. its periodic battles over the "death tax.” Now it’s Japan’s turn, with the "singles tax” set to be imposed starting next month, part of financing for measures to boost fertility rates.

There are two substantial problems with the name, which originated on social media as a substitute for the less-catchy official term, the "Child and Child-Rearing Support Contribution.” The first is that it’s not a tax, but an additional payment to public health-insurance premiums paid by all workers. The other is that it’s not levied on singles — all contributors will pay the average of ¥250 ($1.60) a month, set to rise in the future, regardless of whether they have children.

It was introduced by former Prime Minister Fumio Kishida to pay for policies on the level of Scandinavian countries to encourage more kids, including increasing child care availability and allowances for additional children. But the singles tax moniker stuck because it has an element of truth: While everyone might pay, households with children get back far more in handouts than they put in, while the burden only grows for those without.

The name is one reason why, despite the relatively minuscule size, the plan has attracted a surprising amount of vitriol. Some have misinterpreted it as the type of punitive tax on the unmarried attempted in Bulgaria and other countries during the Cold War. For others, it adds to cost-of-living concerns that have hit for the first time in a generation.

But the biggest problem might be that it burdens what’s now the most common type of household. In 2022, one-person homes became the largest group in the country for the first time. A combination of more people marrying later in life or not at all, and an aging society, which leaves one member of an elderly couple alone following the death of a spouse, means one-third of all households are now occupied by just a single individual.

It’s one of the most significant changes in Japanese society in recent years. Just a few decades ago the most common household type was the three-generation combination of a couple, their kids and one set of their parents (usually the husband’s). But it has been on the wane for years, familiar now to most Japanese more as the makeup of the family in the beloved anime "Sazae-san," which eclipses "The Simpsons" for the longest-running animated show in the world having been on the air since 1969.

And it turns out that the nuclear family was only a brief interlude. This demographic change is partly driving the government’s need for the increased revenue: Those grandparents were once free child care, which now needs to be funded by the country.

Some have dismissed criticism as complaints from Japan’s version of the manosphere. A few English-language reports have even translated it as a "bachelor’s tax,” which is quite a stretch given that Japanese doesn’t have gendered words for singles.

We shouldn’t disregard the complaints so lightly. Few dispute the rising burden on parents and the need for policies to encourage more births, even if just to create future taxpayers. But the country’s tax and social security payments already squeeze hardest those in the lower middle-income bracket, who get the least back in return.

When Japan’s new graduates begin work next month, many will experience the shock of seeing how much is shaved from their first pay slip by contributions for pensions, health care, income and residence taxes. Those burdens can feel hardest on those just starting their careers, with residence tax a flat 10% and social security payments partly capped for higher incomes.

In population terms, today’s singles are ideally tomorrow’s recently married. Some 30% of men and 20% of women in their late 40s are unwed. The inability to put money away as savings can leave some waiting longer to marry or start families — reducing the likelihood they will have as many kids as they (or politicians) might like.

And while there’s tax relief for extremely low-income households and birthrate policies over the past decade have made everything from after-school care to paternity leave cheaper and more accessible the burden on single-person households has only increased. From higher consumption tax to the cost of living, the weak yen to rising mortgage costs, it’s been one battle after another. That’s why the singles tax rankles, even though it doesn’t significantly impact take-home pay. Younger people in Japan, as elsewhere, resent the burden that’s placed on the working generation — and fear more is to come as the country ages.

I am unconvinced that any policy change will significantly move the needle on the birthrate, which is most closely correlated with greater educational and career opportunities for women. But the solutions Japan pursues should ease the burden on younger generations, not increase it, even if that means shifting it to later in life. Lean on singles too much — or even just be seen to — and Japan might end up creating more of them.

Gearoid Reidy is a Bloomberg Opinion columnist covering Japan and the Koreas.
 

Forum statistieken

Onderwerpen
4.681
Berichten
625.617
Leden
8.702
Nieuwste lid
Alex B
Word vaste donateur van dit forum
Terug
Bovenaan