Mike
COVID vaccinatie bijwerkingen
- Onderwerp starter FoolProof
- Startdatum
Mike
butterfly2023
Well-known member
vandaag de crematie bijgewoond van een goede vriend. Hij was 71 en hij was ook gevaccineerd. Ik zei destijds al dat hij het beter niet had kunnen doen. Ik zeg niet dat het ermee te maken heeft maar je weet nooit.
Laatst bewerkt:
butterfly2023
Well-known member
Over de MrnA vaccins is het onderzoek nog niet klaar.
Onderzoek van Mori (een Japans medisch onderzoeker) en collega’s (2026) laat zien dat niet alleen het spike-eiwit, maar ook de vetbolletjes (LNP’s) waar de mRNA-prik in verpakt zijn, de ‘energiefabriekjes’ van hartcellen kunnen beschadigen. Dat kan hartontsteking verklaren, ook zonder dat het een allergische reactie is.
Onderstaand artikel gepubliceerd op het Artsen Collectief.
Het Artsen Collectief is een Nederlandse stichting van artsen en zorgverleners die kritisch staat tegenover het reguliere gezondheidsbeleid.
artsencollectief.nl
Onderzoek van Mori (een Japans medisch onderzoeker) en collega’s (2026) laat zien dat niet alleen het spike-eiwit, maar ook de vetbolletjes (LNP’s) waar de mRNA-prik in verpakt zijn, de ‘energiefabriekjes’ van hartcellen kunnen beschadigen. Dat kan hartontsteking verklaren, ook zonder dat het een allergische reactie is.
Onderstaand artikel gepubliceerd op het Artsen Collectief.
Het Artsen Collectief is een Nederlandse stichting van artsen en zorgverleners die kritisch staat tegenover het reguliere gezondheidsbeleid.
Kernpunten - Stichting Artsen Collectief
Ons doel is om met elkaar in gesprek te gaan op basis van goed onderbouwde en onafhankelijk onderzochte feiten. Geleid door een helder ethisch kompas en op
artsencollectief.nl
Lievergezond
Well-known member
Two Years of Silence. This Is Why.
Honeymoon Campers
26 juli 2026
Twee jaar geleden werden we stil.
Zonder uitleg, zonder afscheid, zonder iets te zeggen.
Deze video is de reden waarom.
Bij Kinga werd in 2023 multiple sclerose (MS) vastgesteld.
Dit is haar verhaal.
MS is een aandoening die het centrale zenuwstelsel aantast en zich bij iedereen anders kan uiten.
Voor Kinga veranderde het alles: het homestead-project in Portugal, de plannen, het tempo van het leven en de richting waarin we dachten dat alles zich zou ontwikkelen.
Uiteindelijk bracht het ons ook hierheen: naar Polen, naar een nieuw project en naar een rustiger leven dat is opgebouwd rond wat haar lichaam daadwerkelijk nodig heeft.
Als jij, of iemand van wie je houdt, de diagnose multiple sclerose heeft gekregen, hopen we dat dit op een kleine manier kan helpen.
Je staat hier niet alleen in.
Lievergezond
Well-known member
Chris Klomp: ongeneeslijk ziek kennelijk maar heeft nog steeds genoeg energie om te strijden tegen de mensen die hem eerder waarschuwden voor de gevolgen van de prikken:
www.rtl.nl
Chris Klomp (54) is ongeneeslijk ziek, maar zet zijn strijd tegen 'wappies' voort
Chris Klomp (54) gaat dood. Misschien al heel snel, als hij geluk heeft duurt het nog vijf à tien jaar. Hoewel hij deze wereld absoluut nog niet wil verlaten, heeft het nieuws toch ook zijn goede kanten, heeft hij gemerkt. En, ook fijn: niets staat hem in de weg om nóg scherper tekeer te gaan...
www.rtl.nl
Chris Klomp (54) is ongeneeslijk ziek, maar zet zijn strijd tegen 'wappies' voort
Machiel Rebergen
Chris Klomp (54) gaat dood. Misschien al heel snel, als hij geluk heeft duurt het nog vijf à tien jaar. Hoewel hij deze wereld absoluut nog niet wil verlaten, heeft het nieuws toch ook zijn goede kanten, heeft hij gemerkt. En, ook fijn: niets staat hem in de weg om nóg scherper tekeer te gaan tegen zijn vijanden – de 'complotdenkers en wappies' waar hij als zelfstandig journalist al jaren een verbeten strijd tegen voert. "Ze juichen al, maar ze zijn nog niet van me af."
Chris Klomp.
Sinds zijn artsen hem vertelden dat hij ongeneeslijk ziek is, is er veel verbeterd, vindt Chris Klomp. "Eerst ben je natuurlijk geschokt, maar al snel merkte ik dat het me opeens lukt om veel meer te genieten. De contacten met de mensen om me heen zijn dieper. De bullshit valt weg. Als je je neerlegt bij de zekerheid dat je doodgaat, krijg je dat er blijkbaar gratis bij."
Bakken vol met pillen
"Dat is toch eigenlijk ook een afschuwelijk cliché", lacht hij even later in de keuken van zijn appartement. Terwijl hij koffie maakt, rommelt hij in twee plastic bakken vol met allerlei soorten pillen. Sommige helpen de uitzaaiingen in zijn lijf terug te dringen. Andere, zoals de oxycodon, zijn tegen de pijn waarmee hij dagelijks leeft.
Op tafel ligt een schrift waarop hij Kankerdagboek heeft geschreven. Hij houdt er zijn bloedwaarden in bij, en de pillen die hij moet innemen.
Achteloos gooit hij een handvol pillen naar binnen.
© RTL Nieuws
Hij heeft twee bakken vol medicijnen.
"Ik was een mopperman", vervolgt hij even later. "Ging ik naar het strand, was het van: klotezand, klotewind, klotezee, klotezon, veel te warm, ik wil hier weg. Dat was zo ongeveer mijn levensinstelling. Maar nu: ik ben onlangs met mijn dochter naar het strand geweest, en ik heb volop genoten. Lekker met de voetjes in het zand. Zorgeloos. Een fijne dag."
Professionele ruziemaker
Zijn ogen verraden enig ongemak bij zijn eigen woorden. Zo'n zonnige levensinstelling, zie je hem denken, dat is toch eigenlijk niets voor mij. Maar ja, ook daar heeft hij zich bij neer te leggen.
Wie hem kent uit de journalistiek weet dat hij geen pleaser is. Integendeel, hij is meer dan eens een professioneel ruziemaker genoemd. Hart op de tong, nooit bang om anderen de waarheid te zeggen. Op zijn eigen opiniërende platform trekt hij dagelijks in lange artikelen van leer tegen 'wappies' en complotdenkers. En als er dan mensen beledigd zijn, ach, dan is dat maar zo.
Hij spreekt de observatie niet tegen, maar wil wel iets toevoegen: "Ik vind de waarheid belangrijker dan wat mensen van me denken. En ja, dan moet ik ook accepteren dat niet iedereen me aardig vindt."
© Eigen foto
Chris groeide op in een rood nest in de Groningse wijk Vinkhuizen.
Dat laatste is nogal een understatement. Elke dag weer stromen de doodsbedreigingen binnen. Van 'wappies' zoals hij ze noemt, van corona-ontkenners en complotdenkers, van mensen die kwaad zijn om zijn tegendraadse opvattingen over kindermisbruik en pedofielen – over dat laatste verderop meer.
Pas een dag voor het interview deelt hij zijn adres, want de bedreigingen zijn zo serieus dat hij op een geheime locatie woont. Hij draagt een noodknop bij zich voor het geval hij gevaar loopt.
Een moeilijk kind, een vechtertje
Chris spreekt snel, een beetje binnensmonds. Een onmiskenbaar Gronings accent klinkt door. Hij groeide op in de Groningse volkswijk Vinkhuizen. Daar ligt de basis voor zijn 'strijdbaarheid', legt hij uit. "Ik kom uit een superlinks rood nest. Mijn vader Hans Klomp was, naast automonteur, ook een bekende vakbondsman. Hij streed voor de rechten van arbeiders en tegen elke vorm van onrecht. Dat zit er bij mij ingebakken."
Volgens zijn moeder had Chris 'een bek als een scheermes'. "Ik was een moeilijk kind. Dwars. Een vechtertje – overigens meer met woorden dan met mijn vuisten."
Hij diende twee jaar bij de luchtmacht, maar zag daar geen uitdagende toekomst voor zichzelf. Na een studie journalistiek in Zwolle rolde hij in Groningen het vak in. "Ik ben als journalist altijd gespitst geweest op het te lijf gaan van misstanden."
© Eigen foto
Chris diende twee jaar in het leger.
Hij werkte voor een lokale krant die later opging in het grote Dagblad van het Noorden. Op zijn 40ste verliet hij Groningen, én zijn gezin met drie kinderen (geboren in 2005, 2007 en 2009), voor een 'tien jaar jongere vrouw'.
Acht jaar woonde hij bij haar in Amsterdam. "En toen was ze me zat en gooide ze me eruit", zegt hij. "Ook al zo'n cliché, hoe midlifecrisis wil je het hebben?"
Hoe zijn naam een merk werd
In 2021 verhuisde hij naar zijn huidige woonplaats in de Randstad, voor een nieuwe liefde. Met haar is de relatie verbroken, maar ze zijn nog steeds 'besties'. "Zoals ze me nu helpt in dit ziekteproces is gewoon fantastisch", zegt hij, zichtbaar ontroerd.
Intussen had hij naam gemaakt als rechtbankverslaggever bij persbureau ANP en later het AD. Maar van zijn kant doofde de liefde voor de landelijke journalistiek. "Ik had alles al twee of drie keer meegemaakt. Ik verloor de nieuwsgierigheid en de bevlogenheid."
Chris besloot zelfstandig verder te gaan: "Hoe lullig het ook klinkt, ik was een soort merk geworden. Ik wist dat ik het in mijn eentje ook zou redden."
© Eigen foto
Chris als jonge man.
Er kwam een twitteraccount-met-een-slotje waarop hij voor zijn betalende abonnees live verslag deed van rechtszaken. Op zijn eigen website publiceerde hij langere, opiniërende verhalen, daar volgens het systeem van vrijwillige bijdragen.
Oprechte boosheid op nepinformatie
En toen: 2020, de coronapandemie. Binnen de kortste keren raakte hij in een felle strijd verwikkeld met 'wappies', oftewel mensen die de ernst van de pandemie in twijfel trekken. Ook werden de aanvallen van complotdenkers, met wie hij al veel langer in de clinch lag, feller en persoonlijker.
"Mijn strijd komt voort uit oprechte boosheid om desinformatie en nepnieuws", zegt hij, terwijl hij naar het puntje van zijn stoel schuift. "Ik vind het dé primaire taak van de journalistiek om juiste informatie te bieden. Zodat iedereen zijn eigen mening kan vormen. Welke mening, dat maakt me echt helemaal niks uit, als ze het maar doen op basis van de feiten, en niet op basis van desinformatie."
Blaten over tribunalen
Volgens hem heeft de coronapandemie ervoor gezorgd dat '1,5 tot 2 miljoen' Nederlanders hun meningen baseren op nepnieuws. "Je ziet online verstandige mensen zoals ceo's en managers blaten over tribunalen en zulke dingen. Dat is een gevaar voor de maatschappij."
De 'mainstreammedia' – hij leent met een knipoog het jargon van de complotdenkers – zijn volgens hem te laks als het op desinformatie en nepnieuws aankomt. "Ik zou graag zien dat serieuze media zich wat feller zouden verweren tegen dat fenomeen. Desinformatie maakt de instituties langzaam kapot. Je ziet dat aan de verkiezing van Trump, die niets anders dan leugens vertelt. Of aan de populariteit van Forum voor Democratie, dat nepnieuws over corona verspreidt. Je moet dat niet alleen melden, je moet ertegen ageren."
© RTL Nieuws
Notities maken in het 'Kankerdagboek'.
Zelf gaat hij er ook met gestrekt been in, erkent hij. Als hij aangevallen wordt, is hij er nu eenmaal niet de man naar de andere wang toe te keren. "Vaak stuur ik een paar weken na een doodsbedreiging nog een berichtje: waar blijf je nou?"
Over verwarde kabouters en hysterische gekken
In zijn artikelen wordt hij bovendien ook persoonlijk, vaak zelfs beledigend. Een van zijn vijanden, een man die klein van stuk is, beschrijft hij pesterig als 'verwarde kabouter'. Iemand anders is consequent een 'hysterische gek', weer een ander heeft 'een bezeten grijns'.
Aan zulke stukken zie je dat hij er toch een een sardonisch plezier in moet scheppen om wat olie op het vuur te gooien. "Nou, ik krijg er inderdaad energie van", geeft hij toe. "Ik vind dat spel leuk. Ik daag ze uit. Maar er is een belangrijk verschil: zij brengen mij in gevaar, ik doe dat bij anderen niet."
Molotovcocktail door de ruit
Chris is drie keer fysiek aangevallen bij rechtbanken. "Ik sta mijn mannetje wel, maar het is toch vervelend. Sommige mensen worden gek gemaakt door desinformatie. Er zijn mensen bij die werkelijk geloven dat ik hun vrijheid inperk, of dat ik een pedofiel ben. Sommigen blijven zeggen dat ik het bloed van baby's drink. Je weet niet waar zulke mensen toe in staat kunnen zijn. Bij mijn collega Willem Groeneveld is een molotovcocktail door het raam gegooid. Dat zijn geen loze bedreigingen, dat is gewoon een aanslag op je leven."
In 2019 kreeg hij zelf ook een steen door de ruit, met een dreigend briefje waarop stond dat hij zijn social media moest verwijderen. Vier keer kwam het van zijn kant tot een aangifte, alle vier de keren werd de beklaagde schuldig bevonden. De zaak van Octave 'Okkie' D. wegens bedreiging loopt nog.
© RTL Nieuws
Hij krijgt bedreigingen, en daagt ook uit.
Een speciale categorie van bedreigingen heeft te maken met zijn publicaties over kindermisbruik. Chris heeft er een gewoonte van gemaakt erop te wijzen dat het overgrote deel van de mensen die veroordeeld zijn voor het seksueel misbruiken van kinderen géén pedofiel is. Wetenschappelijk onderzoek geeft hem gelijk, zegt hij: "80 procent van de mensen die een kind hebben misbruikt, is niet pedofiel."
Over de beschuldiging van kindermisbruik
En dat het schuurt bij anderen als hij daarop hamert? Daar haalt hij zijn schouders over op. "Ik herhaal: mensen moeten meningen baseren op feiten, ook als die ongemakkelijk zijn. Maar op dit onderwerp lijkt de maatschappij liever het onderbuikgevoel te volgen. Ik snap dat niet zo goed, want ik beweer daar niets geks over."
Complotdenkers zien er bewijs in dat hij zelf kinderen misbruikt. Chris, droogjes: "Een absurde beschuldiging, natuurlijk."
Hij kan goed leven van zijn donatie-model, zegt hij. "Er zijn mensen die een donatie van 100 euro per verhaal geven. Dat is één artikel niet waard, uiteraard, maar die mensen vinden het belangrijk dat mijn geluid aanwezig is in het publieke debat."
Hoeveel er binnenkomt, vertelt hij niet, maar aan belasting zegt hij meer kwijt te zijn dan hij in loondienst verdiende.
© Eigen foto
Volgens zijn moeder had hij 'een bek als een scheermes'.
In maart van dit jaar, echter, werd zijn leven ruw verstoord. Met lichte klachten ging hij naar een arts. "Mijn spermalozing was opeens veel minder. Ik had last van mijn lever. Een eerste scan leek goed, maar mijn PSA-waarde, een marker voor kanker in de prostaat, bleek 515 terwijl het 3 mag zijn. De dokter stak een vinger in mijn kont, voelde even, en zei eigenlijk meteen: foute boel."
Bij de scan lichtte zijn lichaam op
De kanker bleek uitgezaaid. "Mijn skelet en lymfeklieren zitten vol met uitzaaiingen, door mijn hele lijf. Bij een scan lichtte ik helemaal op."
Genezen kan niet meer. De helft van de mensen die zijn ziekte heeft, haalt nog vijf jaar extra. "Ik kan volgend jaar dood zijn", zegt hij, "maar het kan ook nog jaren duren."
Hij krijgt 'de volle lading' op het moment. Een dubbele hormoonbehandeling, chemo én bestralingen. Elke ochtend wordt hij wakker met pijn, zegt hij. "Die uitzaaiingen doen pijn. Plus ik heb obstipatie, soms zit ik de hele ochtend jankend op de wc een grindtegel uit te poepen. Door de chemo ben ik vaak doodmoe."
Hij zit nu in de fase tussen hoop en vrees: slaat de behandeling aan of niet? Als de waarden zakken, betekent het dat de uitzaaiingen krimpen. "Dan kan ik nog jaren vooruit, hopelijk."
© RTL Nieuws
Hij woont op een geheim adres vanwege de bedreigingen.
Mentaal gaat het goed met hem. Hij is weer verliefd, eind 2025 leerde hij 'een fantastische vrouw' kennen uit het oosten van het land. "Ze steunt me geweldig. Zij en mijn ex slepen me er doorheen. Twee prachtige vrouwen die me terzijde staan, hoe gelukkig kan een mens zijn?"
Een schitterend leven
En eigenlijk, zegt hij, is 54 geen leeftijd om terug te moeten kijken op je leven. Hij doet het noodgedwongen toch, en dan vindt hij dat hij 'een schitterend leven' heeft geleid. "Tot nu toe", zegt hij er met een zuinig lachje bij. "Ik heb drie prachtige kinderen. Ik heb liefdes gekend. De hele wereld gezien. Van mijn werk gehouden. Ik heb veel geluk gehad in het leven. Nu eens kijken wat er nog meer in het vat zit. Hopelijk heb ik nog vijf, zes of zeven jaar. Ik wil in elk geval nog een keer naar Zuid-Amerika reizen. En nog samenwonen met mijn vriendin."
Verder nog wensen? "Ach", zegt hij, "ik zal in de tijd die me rest nog wel een paar wappies boos maken. Ik vind het belangrijk, en ik krijg er energie van. Ze juichen al, maar ze zijn nog niet van me af."
Het leven, zegt hij, is toch eigenlijk best mooi. "Behalve dat ik doodga. Dat is een beetje jammer. Maar ik ben oprecht dankbaar voor het leven dat ik heb geleid. Dat maakt het makkelijker."
Forum statistieken
