Wat mij betreft verdient Andrew Wikson zijn eigen topic.
Ik heb een veelvoud van YouTube-video's gezien t.o.v. het aantal dat ik hier heb geplaatst. Lang niet alles wat ik van AW gezien heb past in de topics hier. Meestal ben ik het met AW eens, maar niet altijd. En zo hoort het ook, want niemand heeft een patent op de waarheid.
Een inzicht dat ik hem in diverse debatten heb zien en horen delen is zijn m.i. briljante weerlegging van het progressieve, collectivistische, amorele en atheistische idee dat er zoiets bestaat als een subjectieve waarheid en moraliteit. Als AW daarop doorvraagt krijgt hij vaak als antwoord dat de samenleving als collectief op democratische wijze beslist wat moreel is.
Helaas noemt AW niet het voorbeeld van Israel. Een recente Israelische peiling wijst uit dat 76% van de Israeliers van mening is dat alle Gazaanse burgers schuldig zijn en daarom genadeloos gestraft mogen worden, ongeacht of het mannen, vrouwen, kinderen of ouderen betreft. Dit is democratie in actie, de dictatuur van de meerderheid die een compleet volk in een collectieve psychose kan storten.
In plaats daarvan noemt AW een andere gestoorde realiteit als hypothese. Recentelijk nam hij een extreme seksuele fetisj als voorbeeld. "Als een complete samenleving besluit dar necrofilie geoorloofd is, ga jij dan akkoord met de meerderheid?" Een schitterende retorische tactiek, want het dwingt zijn opponent(en) om moreel stelling in te nemen. Het anrwoord luidt dan: "Nee, want ik vind dit persoonlijk verkeerd". Een schot voor open doel voor Andrew, want dan kan hij hem inkoppen met de vraag of dit alleen persoonlijk moreel verwerpelijk is of dat deze persoonlijke norm ook zou moeten gelden voor de complete samenleving.
Zo ienand raakt dan compleet verstrikt in zijn/haar eigen drogredenaties.Als hij/zij antwoordt dat het een persoonlijke keus is, dan volgt logischerwijs hieruit dat dergelijke verdorvenheid dus wel geoorloofd is voor anderen. Iedereen heeft immers zijn eigen persoonlijke waarheid en moraal, niet waar? Eenmaal klemgezet in deze redenering beweegt Andrew zijn opponent(en) de andere kant op en als men hapt volgt steevast de mening dat necrofilie ook maatschapoelijk verwerpelijk is. Vervolgens vraagt AW waar deze opvatting op gebaseerd is. Het antwoord: "Op mijn peraoonlijke overtuiging". "Maar", zegt Andrew dan, "dan ben jij dus als eenling de enige arbiter van waarheid en moraliteit".
Niet alleen laat Andrew feilloos het spanningsveld tussen individualiteit en collectivisme zien, maar ook tussen de amoraliteit en het morele relativisme van het atheisne en de absolute moraal van het christendom en andere religies, met hun strikte morele kaders van geboden en verboden. Zo'n progressieve collectivist is namelijk opgegroeid in een samenleving met christelijke normen en waarden en alleen omdat iemand kiest om zich niet te willen verbinden aan een religie wil nog niet zeggen dat religieuze normen en waarden niet cultureel en maatschappelijk aan deze persoon zijn overgedragen.
Andrew is dan nog niet klaar met zo iemand. Hij had al losgepeuterd bij de persoon dat deze persoonlijk necrofilie verkeerd vindt. "Waarom.is dat verkeerd als de meerderheid het wel prima vindt?" Het antwoord: "Het is gewoon verkeerd". AW wijst zo'n persoon dan op deze cirkelredenatie: ik vind het fout omdat het fout is en omdat het fout is moeten anderen dat ook vinden.
Wat Andrew op meesterlijke wijze hiermee laat zien is dat moraliteit helemaal niet uitsluitend van het individu afkomstig is of moet zijn, want dan is het onderhevig aan subjectieve opvattingen, definities en interpretaties. Dit is niet op te lossen met collectivisme, want het concrete voorbeeld van Israel en het hypothetische voorbeeld van necrofilie geeft aan dat verdorven individuele subjectiviteit zich kan nestelen in de collectieve psyche en zelfs met een meerderheid van stemmen in de wet kan worden vastgelegd.
Wat zet AW hier als alternatief wereldbeeld tegenover? Waar baseert hij zijn moraliteit op? Hoe voorkomt hij dat hijzelf niet ontaardt in subjectieve moraliteit? Bestaat er zoiets als een objectieve waarheid en moraal? Andrew is een orthodoxe christen en hij beroept zich op het filosofische principe van de epistemologie, wat inhoudt dat je tot een logische, onweerlegbare kern moet komen door objectieve, feitelijke kennis te onderscheiden van subjectieve geloofsovertuigingen.
Volgens AW houdt dit in dat moraliteit altijd voortkomt uit onwrikbare goddelijke wetten waaraan ieder van ons onderhevig is, ook als men ervoor kiest om atheistisch of agnostisch te zijn. Andrew heeft weinig op met de hypocrisie van goddeloze progressieven die hun moraliteit stelen van het christendom en vervolgens relativeren en corrumperen door hier allerlei subjectieve uitzonderingen op te willen maken. Daarom is volgens hem een religieuze samenleving met absolute normen en waarden veel gezonder dan een areligieuze samenleving met relatieve normen en waarden. Een individu kan en mag niet de arbiter zijn van waarheid en moraliteit, alleen God is dat.
Iets om over na te denken, lijkt mij. Wat mij betreft geen speld tussen te krijgen. Graag jullie reactie en visie hierover.
Mike
Ik heb een veelvoud van YouTube-video's gezien t.o.v. het aantal dat ik hier heb geplaatst. Lang niet alles wat ik van AW gezien heb past in de topics hier. Meestal ben ik het met AW eens, maar niet altijd. En zo hoort het ook, want niemand heeft een patent op de waarheid.
Een inzicht dat ik hem in diverse debatten heb zien en horen delen is zijn m.i. briljante weerlegging van het progressieve, collectivistische, amorele en atheistische idee dat er zoiets bestaat als een subjectieve waarheid en moraliteit. Als AW daarop doorvraagt krijgt hij vaak als antwoord dat de samenleving als collectief op democratische wijze beslist wat moreel is.
Helaas noemt AW niet het voorbeeld van Israel. Een recente Israelische peiling wijst uit dat 76% van de Israeliers van mening is dat alle Gazaanse burgers schuldig zijn en daarom genadeloos gestraft mogen worden, ongeacht of het mannen, vrouwen, kinderen of ouderen betreft. Dit is democratie in actie, de dictatuur van de meerderheid die een compleet volk in een collectieve psychose kan storten.
In plaats daarvan noemt AW een andere gestoorde realiteit als hypothese. Recentelijk nam hij een extreme seksuele fetisj als voorbeeld. "Als een complete samenleving besluit dar necrofilie geoorloofd is, ga jij dan akkoord met de meerderheid?" Een schitterende retorische tactiek, want het dwingt zijn opponent(en) om moreel stelling in te nemen. Het anrwoord luidt dan: "Nee, want ik vind dit persoonlijk verkeerd". Een schot voor open doel voor Andrew, want dan kan hij hem inkoppen met de vraag of dit alleen persoonlijk moreel verwerpelijk is of dat deze persoonlijke norm ook zou moeten gelden voor de complete samenleving.
Zo ienand raakt dan compleet verstrikt in zijn/haar eigen drogredenaties.Als hij/zij antwoordt dat het een persoonlijke keus is, dan volgt logischerwijs hieruit dat dergelijke verdorvenheid dus wel geoorloofd is voor anderen. Iedereen heeft immers zijn eigen persoonlijke waarheid en moraal, niet waar? Eenmaal klemgezet in deze redenering beweegt Andrew zijn opponent(en) de andere kant op en als men hapt volgt steevast de mening dat necrofilie ook maatschapoelijk verwerpelijk is. Vervolgens vraagt AW waar deze opvatting op gebaseerd is. Het antwoord: "Op mijn peraoonlijke overtuiging". "Maar", zegt Andrew dan, "dan ben jij dus als eenling de enige arbiter van waarheid en moraliteit".
Niet alleen laat Andrew feilloos het spanningsveld tussen individualiteit en collectivisme zien, maar ook tussen de amoraliteit en het morele relativisme van het atheisne en de absolute moraal van het christendom en andere religies, met hun strikte morele kaders van geboden en verboden. Zo'n progressieve collectivist is namelijk opgegroeid in een samenleving met christelijke normen en waarden en alleen omdat iemand kiest om zich niet te willen verbinden aan een religie wil nog niet zeggen dat religieuze normen en waarden niet cultureel en maatschappelijk aan deze persoon zijn overgedragen.
Andrew is dan nog niet klaar met zo iemand. Hij had al losgepeuterd bij de persoon dat deze persoonlijk necrofilie verkeerd vindt. "Waarom.is dat verkeerd als de meerderheid het wel prima vindt?" Het antwoord: "Het is gewoon verkeerd". AW wijst zo'n persoon dan op deze cirkelredenatie: ik vind het fout omdat het fout is en omdat het fout is moeten anderen dat ook vinden.
Wat Andrew op meesterlijke wijze hiermee laat zien is dat moraliteit helemaal niet uitsluitend van het individu afkomstig is of moet zijn, want dan is het onderhevig aan subjectieve opvattingen, definities en interpretaties. Dit is niet op te lossen met collectivisme, want het concrete voorbeeld van Israel en het hypothetische voorbeeld van necrofilie geeft aan dat verdorven individuele subjectiviteit zich kan nestelen in de collectieve psyche en zelfs met een meerderheid van stemmen in de wet kan worden vastgelegd.
Wat zet AW hier als alternatief wereldbeeld tegenover? Waar baseert hij zijn moraliteit op? Hoe voorkomt hij dat hijzelf niet ontaardt in subjectieve moraliteit? Bestaat er zoiets als een objectieve waarheid en moraal? Andrew is een orthodoxe christen en hij beroept zich op het filosofische principe van de epistemologie, wat inhoudt dat je tot een logische, onweerlegbare kern moet komen door objectieve, feitelijke kennis te onderscheiden van subjectieve geloofsovertuigingen.
Volgens AW houdt dit in dat moraliteit altijd voortkomt uit onwrikbare goddelijke wetten waaraan ieder van ons onderhevig is, ook als men ervoor kiest om atheistisch of agnostisch te zijn. Andrew heeft weinig op met de hypocrisie van goddeloze progressieven die hun moraliteit stelen van het christendom en vervolgens relativeren en corrumperen door hier allerlei subjectieve uitzonderingen op te willen maken. Daarom is volgens hem een religieuze samenleving met absolute normen en waarden veel gezonder dan een areligieuze samenleving met relatieve normen en waarden. Een individu kan en mag niet de arbiter zijn van waarheid en moraliteit, alleen God is dat.
Iets om over na te denken, lijkt mij. Wat mij betreft geen speld tussen te krijgen. Graag jullie reactie en visie hierover.
Mike
Laatst bewerkt:
