Normaal plaats ik deze berichten van Willem in lijntje 'voor waarheid' maar deze lijkt me hier passender:
Lieve mensen,
Soms word je met de neus op de feiten gedrukt. Robert Jensen is overleden. Hij was de eerste die vol tegen het C19-bedrog inging en veel impact maakte. Daarvoor ben ik hem dankbaar. Naast dat bijna profetische inzicht in narratieven, politiek en media, was Robert bovenal een mooi mens. Hij was erg op zichzelf, maar ook warm en joviaal. Degenen die hem in persoon off-camera hebben meegemaakt, kunnen dat beamen. Hij is nu al een groot gemis voor onze beweging, maar ik hoop dat dit ook een moment van bezinning is dat inzichten geeft voor ieder persoonlijk en de beweging als geheel.
‘Vertrouw nooit het eerste verhaal.’ Dat is voor mij de belangrijkste boodschap. Daarnaast is de immer kritische blik naar de eigen beweging ook onmisbaar. Voor velen ongemakkelijk, zeker op de manier hoe Robert dat bracht, zonder tact of sugarcoating, regelmatig met gestrekt been erin. Toch geloof ik niet dat hij de persoon die hij op dat moment bekritiseerde ook haatte of verachtte. Zijn over-the-top-stijl had een functie: wakker schudden, uit je comfortzone komen.
Triest, maar ook bevestigend, hoe de MSM — de wereld waar hij uit voortkwam en die hij als geen ander kende — postuum over hem praat: vol waardering voor zijn eerdere werk, toen hij baanbrekend was binnen het systeem, maar altijd eindigend met een sneer van complotdenker, verspild talent, heeft veel onwaarheden verspreid, radicaal etc. etc.
Alsof zij het ons kwalijk nemen dat wij hun enfant terrible hebben afgepakt. Nooit zullen zij zichzelf toestaan om te proberen te begrijpen waarom Robert volledig afknapte op het systeem. En dat terwijl het in-your-face-helder is: hij kon niet meer tegen de leugens, het gekonkel, het onoprechte, de huichelarij.
Met die drang naar waarheid vergat hij wellicht naar zichzelf te luisteren, naar wat hij nodig had en waar zijn lichaam om vroeg of wat het aangaf. Misschien nam hij zijn missie inderdaad te serieus. Ook dat is een les die ik ter harte neem; niks is belangrijker dan levensgeluk, zelfs niet het redden van de wereld.
Om mij heen zie ik die reflectie vaker, mensen die na jaren strijd zijn uitgeput en bijna defaitistisch worden en niet meer kunnen stoppen met negatief nieuws vergaren en hun omgeving informeren over het naderende onheil. Een belangrijke motivatie voor mijzelf om het weekoverzicht te maken is om alle gekkigheid te bundelen, waar te nemen en er uiteindelijk ook om te kunnen lachen.
Wat ik ook bewonderde aan Robert is dat hij dingen zei die hij zag of vond, en ze niet inhield omdat het donateurs of volgers zou kosten. Trump is een mooi voorbeeld, velen zagen een verlosser, maar Robert zag de bui al hangen. Al die miljardairs die om Trump heen bewogen die kwamen aan de macht, of beter gezegd, die bleven aan de macht, waarmee een echte verandering is uitgesloten.
Zijn kritiek op de MAM, de mainstream alternatieve media, deelde hij met David Icke, met wie hij de laatste jaren goed bevriend was. Ook David is onverbiddelijk in het leveren van kritiek binnen de eigen beweging. De manier waarop is misschien minder prettig, maar de boodschap is duidelijk: alleen door waarheid als een permanente horizon te hebben, kunnen we daadwerkelijk tot verandering komen. Alle comfort, verworvenheden, gevestigde ideeën, aanzien, status en rijkdom zijn een verleiding om te verslappen in die levenshouding.
Bewonderd en verguisd, juist om deze revolutionaire instelling, waarmee het systeem geen enkele vat kon krijgen op de uitingen van Robert of David en anderen die zich op geen enkele manier de mond laten snoeren, en accepteren dat dit pad een pad vol ontberingen is.
Die acceptatie, zelfs van de dood en het vertrouwen dat het gekozen pad het juiste was en is, maakt dit soort mensen onsterfelijk. Ik hoop dat die levensinstelling mensen blijft inspireren.
Blijf in liefde met een koel hoofd en een warm hart.
www.nu.nl
