Onze toekomst met AI en robotisering.

Overwinning in de rechtbank voor artiesten op AI-muziek

Een Duitse rechtbank oordeelt dat het Amerikaanse AI-bedrijf Suno auteursrechten moet betalen voor het gebruik van liedjes, wat het bedrijf nu niet doet.

nos.nl

Overwinning in de rechtbank voor artiesten op AI-muziek​

AI-bedrijf Suno moet auteursrechten betalen voor het gebruik van bestaande liedjes waarmee met kunstmatige intelligentie 'nieuwe' nummers worden gemaakt. Dat is het oordeel van een Duitse rechtbank. Suno betaalt op dit moment niet voor het gebruik van de nummers.
Met deze uitspraak van de rechtbank in München behaalt de Duitse organisatie voor auteursrechten GEMA een klinkende overwinning op het Amerikaanse bedrijf Suno.

Prompt​

Gebruikers van Suno kunnen een liedje laten maken door online een opdracht (prompt) in te voeren hoe het liedje moet klinken en waarover het gaat. Daar rolt dan er een kant-en-klaar lied uit.
GEMA wist de rechtbank ervan te overtuigen dat melodieën, harmonieën en ritmes van die AI-nummers vaak verdacht veel lijken op bestaande nummers waar auteursrechten op rusten.
In de rechtszaak stonden onder meer de composities Atemlos durch die Nacht, Forever Young en Mambo No. 5. centraal. GEMA behartigt de belangen van de Duitse componisten van die nummers.

Betoog​

De rechtbank gaat grotendeels mee in het betoog van GEMA dat Suno de nummers gebruikte om zijn kunstmatige intelligentie te trainen, zonder dat daarvoor is betaald.
Er is nog niet bepaald hoe Suno alsnog de auteursrechten zou moeten voldoen. Ook is het voor het Amerikaanse bedrijf mogelijk om in beroep te gaan tegen de uitspraak.
Volgens GEMA is het de eerste zaak in Europa waarin een rechter oordeelt dat een bedrijf auteursrechten moet betalen voor het trainen van AI met bestaande composities.

Klik om te vergroten...

Nog een AI-model verlaat testomgeving en breekt in bij drie bedrijven

AI-modellen van het bedrijf Anthropic hebben tijdens een test een testomgeving verlaten en ingebroken in de systemen van drie bedrijven. Eerder liet concurrent OpenAI weten dat een model in een proefomgeving op eigen initiatief de beveiliging had omzeild en toegang had gekregen tot het internet.

www.nu.nl

Nog een AI-model verlaat testomgeving en breekt in bij drie bedrijven​

---

31 jul 2026
AI-modellen van het bedrijf Anthropic hebben tijdens een test een testomgeving verlaten en ingebroken in de systemen van drie bedrijven. Eerder liet concurrent OpenAI weten dat een model in een proefomgeving op eigen initiatief de beveiliging had omzeild en toegang had gekregen tot het internet.

Anthropic onderzocht na de incidenten bij OpenAI meer dan 140.000 testsessies van zijn model Claude. Daarbij ontdekte het dat het in drie sessies was misgelopen, schrijft het bedrijf in een blog.
Hoewel de modellen tijdens de tests te horen kregen dat ze geen toegang hadden tot het internet, hadden ze die door een foute instelling in de praktijk toch. Daar maakten ze handig gebruik van. Ze hackten de systemen van drie bedrijven, onder meer door zwakke wachtwoorden te identificeren. Anthropic maakte niet bekend om welke bedrijven het gaat.
De modellen, verschillende versies van Claude, kregen testopdrachten zodat Anthropic kon zien waartoe ze in staat waren. Zo moesten ze op zoek naar verborgen informatie.
Eerder deze maand liet OpenAI weten dat een model op hol was geslagen tijdens een test. Daarbij was de toegang tot het internet daadwerkelijk afgesloten, maar het model slaagde erin de beveiliging te omzeilen en verbinding met het internet te maken, waarna het een online platform hackte.
Volgens Anthropic laten de incidenten zien dat strenge controles nodig zijn. Eerder moesten OpenAI en Anthropic de introductie van hun nieuwste technologieën tijdelijk uitstellen vanwege zorgen van Washington.

Klik om te vergroten...

Dating-apps niet zijn gebouwd om je te helpen een partner te vinden, maar om je in een constante staat van verlangen en betalende afhankelijkheid te houden.
De overgang van romantiek naar een geoptimaliseerd algoritme dat een eenzame generatie uitknijpt voor data en abonnementsgeld, vormt de centrale onthulling van de video.

Dating-apps zijn uitgegroeid tot een gigantische, monopolistische industrie (onder andere via Match Group en IAC) die menselijke relaties reduceert tot een winstgevend verdienmodel:
een handvol apps (Tinder, Hinge, OkCupid, etc.) valt onder dezelfde moederbedrijven, waardoor schijnbare keuzesturing in werkelijkheid uitkomt bij één gecentraliseerd systeem.
Het gebruik van dating-apps leidt vaak tot isolatie, keuzestress (the tiranny of choice) en een vicieuze cirkel van abonnementen en ontevredenheid, gevoed door algoritmes.
Een kleine elite van multimiljardairs, met Barry Diller als een van de belangrijkste grondleggers, controleert niet alleen de datingsmarkt, maar ook grote media- en entertainmentbedrijven.
Dating-apps verzamelen massale hoeveelheden gevoelige gebruikersdata (zoals foto's, locaties en conversaties) en gebruiken deze om gebruikers op desirability scores te rangschikken.
Functies zoals nep-notificaties en betaalde wachtrijen (boosts) worden ingezet om gebruikers verslaafd en betalend te houden.
De "paradox van keuze" zorgt ervoor dat een overvloed aan opties op apps leidt tot onrealistische verwachtingen en het onvermogen om langdurige verbintenissen aan te gaan.
Bedrijven achter de apps spelen in op een wereldwijde eenzaamheidscrisis door de illusie van verbinding te verkopen, terwijl ze er financieel wel bij varen.
Recente ontwikkelingen tonen aan dat kunstmatige intelligentie (zoals AI-profielscans en interviewmodellen) steeds dieper wordt geïntegreerd in het datingproces.
De architecten van deze systemen beschermen hun eigen vermogen ondertussen in niet-digitale sectoren (zoals fysieke casino's waar AI geen tussenpersoon kan vormen).
Het fundamentele doel van deze platforms is niet om je gelukkig te koppelen, maar om je net dichtbij genoeg te houden om te blijven betalen.

Een Franse journaliste, Judith Duportail, maakte gebruik van de Europese privacywetgeving om bij Tinder alle gegevens op te vragen die het bedrijf over haar had verzameld.
Na een moeizame strijd stuurde Tinder haar uiteindelijk ongeveer 800 pagina's aan informatie terug: haar Facebook-likes, Instagramfoto's van een account dat ze al had verwijderd, haar opleidingsgegevens, de leeftijdscategorie van de mannen waarin ze geïnteresseerd was, en de tijd en plaats van elk gesprek dat ze ooit met een match had gevoerd.
Wat echter geheim bleef, was haar 'desirability score' (aantrekkelijkheidsscore):
de score die bepaalt op welke plek je in het algoritme terechtkomt.

Verschillende personen direct of indirect verbonden zijn aan de wereld van dating-apps (zoals Tinder, Hinge, OkCupid, Match.com), vaak via hun rol bij moederbedrijven of als oprichters.

Spencer Rascoff

• Chief executive (CEO) van Match Group vanaf begin 2025. Hij is ook verbonden aan de raad van bestuur van Overtone (een nieuwe AI-datingapp die is voortgekomen uit Hinge). Hij stelt dat apps een antwoord bieden op de wereldwijde eenzaamheidscrisis.

Barry Diller

• Miljardair en oprichter van IAC (het moederbedrijf dat decennia lang de touwtjes in handen had over Match Group en de grote dating-apps groot maakte). Hij zag online dating al vroeg als een "cash flow machine" en verkocht uiteindelijk zijn aandelen voor miljarden nadat hij de datingdivisie (inclusief Tinder en Hinge) naar de beurs had gebracht.

Jonathan Badeen

• Een van de vroege teamleden binnen Hatch Labs (een incubator gefinancierd door IAC). Hij wordt genoemd als de bedenker van het iconische "swipen" (het naar links of rechts vegen van kaarten), wat de kernmechaniek van Tinder en vele andere apps werd.

Ryan Clarkson

• Advocaat die optreedt als vertegenwoordiger van de eisers in rechtszaken tegen Match Group, waarin de apps ervan worden beschuldigd opzettelijk verslavend te zijn ontworpen om abonnees vast te houden.

Bill Gates, Rupert Murdoch, en Elon Musk

• Zij worden genoemd in bredere zin als onderdeel van de ultrarijke elite (bijvoorbeeld via conferenties zoals de "billionaire summer camp" van Allen & Company in Sun Valley of vroege media-samenwerkingen met Barry Diller). Ze zijn niet direct de operationele bazen van dating-apps, maar behoren tot dezelfde kring van tech- en mediabaronnen die de digitale infrastructuur van de moderne wereld vormgeven.
  
  Citaten
  "Je liefdesleven, je kansen op een relatie en zelfs je mogelijkheid om een gezin te stichten zijn veranderd in een verdienmodel."
  "Een overvloed aan keuze maakt je uiteindelijk niet vrijer, maar juist besluitelozer."
  "Het hele systeem is zo ontworpen dat je betrokken en hoopvol blijft, terwijl je steeds het gevoel houdt dat je bijna succes hebt – maar nooit helemaal."

Klik om te vergroten...