Mike's artikelen en columns

Forum Forums Wereldpolitiek & nieuwsachtergronden Mike's artikelen en columns

Dit onderwerp bevat 23 reacties, heeft 4 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  fatsnotbad 1 maand, 3 weken geleden.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 24)
  • Auteur
    Berichten
  • #174280

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Ik ga wat vaker overzichtsartikelen of scherpe columns schrijven. Ik had al een artikel geschreven voor Henk Mutsaers, op zijn verzoek, over 1400 jaar moslimterreur. Dat plaats ik hier nog maar eens in zijn geheel:

    Islam: 1400 jaar terreur en 50 generaties inteelt

    Onderwerping

    Islam is ’s werelds snelst groeiende ‘godsdienst’. Met 1,7 miljard volgers, oftewel 23% van de totale wereldbevolking, is het inmiddels de op een na grootste religie ter wereld. Alleen het christendom, met 2,2 miljard wereldwijde aanhangers (32% van de wereldbevolking), is groter. Islam is echter veel meer dan een godsdienst, het is ook een rechtssyteem, dat ‘sharia’ wordt genoemd. Scheiding van kerk en staat, een belangrijk basisprincipe van westerse democratieën, is onmogelijk onder islamitische heerschappij. Het woord ‘islam’ zelf betekent letterlijk: onderwerping. Het mag duidelijk zijn dat islam en democratie elkaar wederzijds uitsluiten.

    Westerse democratieën die ‘tolerant’ menen te moeten zijn naar de islam als zijnde een georganiseerde religie evenals het christendom zijn hiermee intolerant naar hun eigen democratische principes en zwaar bevochten vrijheden door onze voorouders. Ook luiden ze met deze passieve tolerantie de ondergang in van de westerse, christelijke beschaving, want de geschiedenis van de islam kenmerkt zich door onderwerping middels veroveringsoorlogen. De westerse tolerantie richting deze ‘godsdienst’ wordt volgens de islam en de bijbehorende shariawet niet beantwoord. Sterker nog, het is de heilige opdracht van moslims wereldwijd om niet te rusten tot de complete mensheid definitief valt onder islamitische heerschappij, ‘jihad’ (heilige oorlog) genaamd. Het principe van ‘bekeer of sterf’ dat extremistische moslimorganisaties als ISIS en Al Nusra (voorheen Al Qaeda) hanteren is namelijk niets nieuws: al 1400 jaar bedienen moslims zich van dit moordlustige veroveringsprincipe. Niet-moslims, ook wel ‘kafir’ genoemd, die het geluk hebben om niet te worden omgebracht, staat slavernij en een belasting, ‘jizya’ genoemd, te wachten.

    De shariawet is overigens ook niet bijzonder vriendelijk naar moslims zelf. We kennen allemaal de voorbeelden wel: handen afhakken bij (vermoedelijke) diefstal, hoofd afhakken of zweep- of stokslagen voor andere (al dan niet bewezen) vergrepen, eerwraak en steniging. Ook hier is in 1400 jaar tijd niets aan veranderd. Terwijl het westen inmiddels de slavernij, de agressieve kruistochten en de Spaanse Inquisitie ver achter zich heeft liggen en een seculiere, humanistische verlichtingsperiode achter de rug heeft, is de islam nog even gewelddadig en onderdrukkend als altijd en hebben vrouwen, kinderen en homoseksuelen nog altijd geen enkele mensen- of burgerrechten.

    Die kruistochten waren overigens gericht op het stoppen van de opmars van de islam naar Europa – vroeger vochten christenen in ieder geval nog terug! Een uitstekende video hierover is deze:

    Cultuur

    Slavernij is nog altijd een geaccepteerd gegeven onder de islam. Hoewel westerse christenen ook geen lieverdjes waren, zijn het islamitische slavenhandelaren geweest die het meest wreed waren. Dit zie je terug aan de demografische samenstelling van de westerse bevolking tegenover die van moslimlanden. Moslims castreerden namelijk mannelijke zwarte slaven en vele mannelijke slaven overleefden deze barbaarse ingreep niet. Westerse slavenhandelaren deden dit niet en dit verklaart waarom zwarte mensen al eeuwenlang onderdeel uitmaken van de westerse bevolking, maar deze niet of nauwelijks te vinden zijn in moslimlanden. Zelfs in het islamitische zwarte Noord-Afrika (Egypte, Tunesië, Marokko. Libië) zie je bijna geen diepzwarte mensen meer.

    Dit is ook om een andere reden interessant. Egypte wordt algemeen beschouwd als het hoogtepunt van de Afrikaanse beschaving. Door middel van een sluw staaltje geschiedvervalsing wordt deze hoogstaande cultuur met zijn pyramides nu geassocieerd met de islam. Hetzelfde is gebeurd met de ‘bakermat van de beschaving’, het midden-oosten, dat we nu eveneens associëren met de islam, maar dat van oorsprong christelijk is. Alles wat moslims aan cultuur zich hebben eigengemaakt is namelijk gestolen van oudere, veel hoogstaandere culturen. En kijk eens hoe Noord-Afrika en het midden-oosten er nu sociaal en cultureel bij staan onder eeuwenlange islamitische heerschappij. Dit is wat we krijgen als we ook Europa onder de voet laten lopen door deze overheersers!

    Gematigd

    Ja maar, er zijn toch ook gematigde moslims, zul je zeggen. Die zijn er zeer zeker, maar onderzoeken onder ‘gematigde’ moslims in diverse landen met een multiculturele samenleving wijzen uit dat minstens 50 procent van de gematigde moslims voor een islamitisch kalifaat onder shariawetgeving is, zoals dit ook in de Koran vermeld staat. Dit betekent dat er nooit sprake kan zijn van werkelijke integratie van moslims in andere culturen, hun religie verbiedt dit immers. Het verklaart ook waarom de derde of vierde generatie Turken of Marokkanen in ons land nog steeds niet geïntegreerd is en zich volkomen respectloos gedraagt naar de westerse wetten en normen. De statistieken liegen niet: 70% van de in Nederland woonachtige Marokkaanse jongeren komt in aanraking met justitie. Dat zijn dus ‘crimigranten’, ook enkele generaties verder! Vraag jezelf af waarom er na al die tijd nog steeds geen wereldwijde islamitische vredesbeweging is en waarom moslims wel massaal protesteren tegen spotprenten van Mohammed, maar nauwelijks de straat op gaan om te protesteren tegen terreuraanvallen in het westen waar moslims bij betrokken zijn.

    Een goede video hierover is afkomstig van een moslima zelf, Raheel Paza, die de statistieken over moslims feilloos onder de loep neemt. Zij onderscheidt drie groepen moslims: 1) een fanatieke en militante groep extremisten, die dood en verderf zaait; 2) ‘gematigde’ moslims die weliswaar minder agressief zijn maar stiekem evengoed verlangen naar een wereldwijd kalifaat (en dus op elk moment militant kunnen worden, een ‘vijfde kolonne’ in de multiculturele samenleving!); en 3) ‘geïntegreerde’ moslims die politieke organisaties of belangengroepen vormen (een recent voorbeeld hiervan in Nederland is DENK, nu met 3 zetels in de Tweede Kamer, en internationaal is de Moslim Broederschap een goed voorbeeld, dat onder Barack Obama en Hillary Clinton tot in de hoogste regionen van het Witte Huis is doorgedrongen). Bekijk de video van Raza hier:

    Blowback

    Een veelgehoord tegenargument is dat wij in het westen zelf de moslimextremisten creëren. Ook ik heb ik dit argument jarenlang gehanteerd. Het westen is immers allesbehalve brandschoon – over veroveringsoorlogen gesproken: de invasies van Afghanistan en Irak en de westerse inmenging in Syrië. Libië en Jemen verdienen geen schoonheidsprijs en met elke bom die valt of kruisraket die doel treft zetten we kwaad bloed in deze landen. Het moslimextremisme dat wijzelf op deze manier opwekken wordt ook wel ‘blowback’ genoemd, verwijzend naar de terugslag van kogels.

    Niemand heeft ooit gezegd dat het westen zulke schone handen heeft. Het is bekend dat de wahhabi-beweging, die heeft geleid tot het Huis van Saoed dat met harde hand Saoedi-Arabië regeert, het gevolg is van Britse inmenging in het midden-oosten. We weten ook dat ISIS staat voor Israeli Secret Intelligence Service. De geestelijk leider van ISIS, Al Baghdadi, is in werkelijkheid een Mossad-agent, die in Amerika bekend stond als Simon Elliot, net zo goed als Osama Bin Laden in Amerika actief was als CIA-agent onder de naam Tim Osman. Ik pleit dus zeer zeker kolonialistische machten als Groot-Brittannië Amerika en Israël niet vrij. Sterker nog, zij die zich ‘joden’ noemen, de Khazaren, zijn afkomstig van dezelfde psychopathische bloedlijn als de moslims, daarom hebben ze ook zoveel met elkaar gemeen zoals bijvoorbeeld een afkeur van varkensvlees en besnijdenis van jongens. Maar dit valt buiten het kader van dit artikel, dat specifiek over 1400 jaar moslimterreur gaat.

    Want dat is het hele punt: hoe verklaar je dat dit al 1400 jaar gaande is? Westerse inmenging in moslimlanden, hoe verwerpelijk en afkeurenswaardig ook, is hooguit een eeuw oud. Hoe zit het met die andere 1300 jaar? Wie ga je verder de schuld geven van het wangedrag van moslims, behalve de moslims zelf? Of moeten we accepteren dat de islam een terroristische ideologie is? Natuurlijk volgt dan het argument dat vele terreuraanslagen in het westen die in verband worden gebracht met moslims het werk zijn van veiligheidsdiensten, met als doel om het christelijke westen op te zetten tegen moslims. En ook dit is waar en dat deugt niet, maar ook hier weer de vraag: hoe kan het dat dit al 1400 jaar speelt? Zou het kunnen dat veiligheidsdiensten niet ver hoeven te zoeken om moslims te vinden die fanatiek genoeg zijn om zich hiervoor te laten lenen, omdat het in de mensen zelf zit?

    Natuurlijk kennen we in het westen ook blanke terroristen. Anders Breivik in Noorwegen of Tomothy McVeigh in Amerika, bijvoorbeeld. Of Volkert van der Graaf in Nederland, die Pim Fortuyn vermoordde, al of niet met behulp van het Nederlandse veiligheidsapparaat. Het is duidelijk dat als er gevist wordt in een vijver van extremisten om deze op te laten draaien voor moord- en terreuraanslagen er door veiligheidsdiensten gebruik wordt gemaakt van militante subculturen als extreem linkse of extreem rechtse groeperingen. Maar dit zijn relatief kleine subculturen van de samenleving, die allerminst representatief zijn voor de algehele samenleving. Hoe anders is dit bij de moslimcultuur, die in zijn geheel oorlogszuchtig, ondemocratisch en terroristisch van aard is en nu al 1400 jaar geen enkele vorm van beschaafde ontwikkeling heeft gekend!

    Ik vind het blowback-argument of false flag-argument daarom niet meer zo interessant. Natuurlijk heeft het westen geen smetteloos heden of verleden en natuurlijk wordt er door onze machtshebbers bewust aangestuurd op een ‘botsing der beschavingen’ tussen het christelijke westen en moslimoverheersers, daar sluit ik al jarenlang mijn ogen niet voor. Als we echter verder terugkijken dan de moderne geschiedenis zien we een wezenlijk ander beeld van de ontwikkeling van het christelijke westen dan hoe de islam zich in 1400 jaar tijd heeft gemanifesteerd. Dit is geen botsing der beschavingen, maar een beschaving die botst met een horde barbaren die we zelf binnen hebben gelaten en die zich dus al binnen de poorten bevinden!

    Inteelt

    En dan moeten we het ten slotte ook nog hebben over de gigantische ‘olifant in de huiskamer’: 50 generaties van inteelt onder moslims. De profeet Mohammed trouwde met zijn nichtje toen ze slechts 7 jaar oud was en had geslachtsgemeenschap met haar toen ze 9 was. Pedofilie en inteelt worden geaccepteerd in de islam, hun eigen profeet maakte zich hier immers schuldig aan. Dit is zo gangbaar in islamitische landen dat Amerikaanse soldaten in Afghanistan de opdracht kregen de andere kant op te kijken als ze geconfronteerd werden met kinderen die als seksslaven werden gebruikt!

    Als ook dit al 1400 jaar ongewijzigd is gebleven, zouden 50 generaties van inteelt dan een verklaring kunnen zijn voor het uiterst agressieve en onbeschaafde gedrag van moslims? Zou dit de verklaring kunnen zijn voor het middeleeuwse karakter dat alle moslimsamenlevingen vertonen, waarbij ze het voortdurend niet alleen met ‘ongelovigen’ maar ook met elkaar aan de stok hebben? Zou dit verklaren waarom we in Europa sinds de ‘vluchtelingencrisis’ van 2015, oftewel de gecontroleerde demografische vervanging van inheemse blanke Europeanen, te maken hebben met een regelrechte geweld- en verkrachtingsepidemie, ‘no-go zones’ waar de shariawet heerst en toenemende moslimterreur, al of niet aangestuurd door westerse veiligheidsdiensten? Zou het kunnen dat genetische defecten een rol spelen, die het gevolg zijn van recessieve genen, veroorzaakt door incest? 50 generaties inteelt gaat niemand in de koude kleren zitten! We kunnen en moeten onze ogen hier niet voor sluiten op basis van een ‘linkse sharia’ die elke op waarheid gebaseerde vorm van kritiek op de islam afdoet als ‘racistisch’, ‘islamofobisch’ of ‘xenofobisch’.

    Iemand die wel durft te zeggen waar het op staat is de Canadees Gavin McInnes. In deze video is hij de enige aan tafel die de olifant in de kamer benoemt, de andere tafelgasten hanteren de gebruikelijke tegenargumenten, zoals het blowback-argument:

    Tot slot nog een uitstekend artikel dat beschrijft hoe de geleidelijke islamitische overname van landen en culturen procentueel verloopt en welke verschijnselen zich dan vertonen:

    How Islam progressively takes over countries

    Een korte samenvatting:

    “When the Muslim population remains under 2% in a country, they will be seen primarily as a peace-loving minority and not as a threat to other citizens.”

    Deze situatie kunnen we ons nog wel herinneren van vroeger, je had geen last van die mensen. Daarom is het gevaar ook zo sluipend. Laten we kijken naar de volgende fase:

    “As the Muslim population reaches 2% to 5%, they begin to recruit from ethnic minorities and disaffected groups, within prisons and street gangs.”

    Hier zien we de criminalisering toenemen onder moslims. Ook dit zit nog bij veel Nederlanders vers in de herinnering en geeft al aanleiding tot zorg.

    Wij verkeren echter momenteel in de derde fase:

    “From 5% on, they exercise an inordinate influence in proportion to their percentage of the population,” Dr. Hammond notes. “For example, they will push for the introduction of halal (clean by Islamic standards) food” and increase pressure on supermarket chains to feature such food on their shelves — along with threats for failure to comply.”

    Nederland heeft volgens dit artikel een moslimpopulatie van 5,5%, in Frankrijk is dit al 8%. Verschijnselen die we in Frankrijk en in Zweden (5% moslims) al zien en hier zo langzamerhand steeds meer:

    “Soon they begin to apply pressure to allow Sharia law within their own communities (sometimes ghettos).”

    De volgende fase is wat voor ons in het verschiet ligt:

    “When Muslims approach 10% of the population, they tend to increase lawlessness as a means of complaint about their conditions,” Dr. Hammond notes. “In Paris, we are already seeing car-burnings. Any non-Muslim action offends Islam, and results in uprisings and threats, such as in Amsterdam, with opposition to Mohammed cartoons and films about Islam.”

    Auto’s die in brand worden gestoken zien we in Frankrijk en Zweden al in de fase daarvoor, dezelfde fase waarin Nederland verkeert. Maak je borst dus maar nat de komende jaren. We hebben natuurlijk al notoire brandstichters hier gehad, evenals stenengooiers van viaducten, van wie de culturele identiteit angstvallig wordt verzwegen. Nog even snel de volgende fases:

    “The violence increases when the Muslim population reaches 20%. “After reaching 20%, nations can expect hair-trigger rioting, jihad militia formations, sporadic killings, and the burnings of Christian churches and Jewish synagogues.”

    “From 60%, persecution of non-believing “infidels” rises significantly, including sporadic ethnic cleansing (genocide), use of Sharia law as a weapon, and Jizya, a tax placed on infidels.”

    “After 80%, expect daily intimidation and violent jihad, some State-run ethnic cleansing, and even some genocide, as these nations drive out “infidels,” and move toward a 100% Muslim society.”

    “A 100% Muslim society will theoretically usher in their version of peace — the peace of ‘Dar-es-Salaam’ — the Islamic House of Peace. “Here there’s supposed to be peace, because everybody is a Muslim, the Madrassas are the only schools, and the Koran is the only word.”

    Koop alvast maar een hippe, trendy hijab, dames, je hebt ze tegenwoordig in alle kleuren. En mannen, laat je baard staan, dat is toch al een coole hipster-look!

    Mike

    #174281

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Het ziet er naar uit dat The Post Online een column die ik ze zaterdagavond heb toegestuurd niet gaat plaatsen. Daarom plaats ik hem hier:

    De hamster in het hoofd van Myrthe

    Net als je dacht dat de onderdrukking van mannen geen grotere vormen kon aannemen, is daar ineens ‘Myrthe van der Meer’ (werkelijke naam onbekend), die mannen vergelijkt met huisdieren in haar boek Het houden van mannen. Kennelijk spookt dit idee al zeker vier jaar rond in haar verwarde hoofd:

    “Chicklit.nl: Wat kunnen we nog meer van je verwachten?
    Myrthe: Mijn volgende boek kan je vergelijken met een rassenboek voor huisdieren, alleen doe ik het dan over mannen. Hoe houd je mannen? Voeding, verzorging, onderhoud, training. Ik was verrast dat niemand dat nog geschreven heeft.”

    2013 was het jaar dat ‘Myrthe’ haar 15 minutes of fame had, toen ze bij Pauw en bij RTL Late Night verscheen en de Viva400-award en Psyche Mediaprijs won voor haar boeken Paaz en UP, over haar twee opnames in een inrichting wegens depressies met zelfmoordneigingen.

    Slachtofferschap doet het altijd goed bij de Viva-jury, die haar ‘moed’ en ‘openhartigheid’ prees. In werkelijkheid is ‘Myrthe’ gewoon narcistisch en publiciteitsgeil, wat ze hier ook min of meer toegeeft:

    “Een depressie is een verschrikkelijk egocentrische ziekte: in het diepste dal bestaat er niets meer dan de ellende in jouw hoofd en zie om je heen alleen nog de bevestiging dat leven inderdaad hopeloos is.”

    Na vier jaar werd het dan ook tijd dat ze weer eens een podium opzocht, deze keer gretig verschaft door De Volkskrant, die altijd wel in is voor een potje links-feministisch omgekeerd seksisme, geschreven door een patiënt die zich met medicatie probeert staande te houden en die een vergelijking met huisdieren prima vindt voor mannen, maar niet als het om haarzelf gaat:

    Ach ja, ‘Myrthe’ kan hier ook niet zo veel aan doen. Ze is immers geboren in 1983 en dus een millennial, een ‘sneeuwvlokje’ dat opgegroeid is met door mannen mogelijk gemaakte ‘witte privileges’ en dat nooit met echte tegenslagen in het leven heeft moeten worstelen.

    Zoals zoveel van haar generatiegenoten vecht ze tegen een aangepraat, fictief ‘patriarchaat’ en van al die hersenschimmen kun je bar depri worden, zo blijkt maar weer. Want Myrthe heeft ook nog het syndroom van Asperger, een soort van autisme, en is dus sociaal kreupel. Gelukkig gaf ze twee jaar geleden ook toe dat ze niet instaat voor haar eigen gedachten:

    “Ik geloof tegenwoordig niet meer klakkeloos wat ik denk. Toen ik met mijn vriend in Wenen was en opperde om richting de mooie muziek te lopen, keek hij me vragend aan. Toen ik me concentreerde, besefte ik dat mijn hoofd het verkeerslawaai veranderde in een orkest. Laatst zag ik een trol in mijn keuken. Op zulke momenten weet ik dat het niet goed gaat en moet ik rustiger aan doen.”

    Kortom, ‘Myrthe’ is een regelrechte basket case met psychologische issues, Ze koestert hierbij haar eigen inwendige huisdier: de rationalization hamster, een fictief beestje dat zich diep in de krochten van haar geest begeeft en voortdurend op een tredmolen rondrent om allerlei rationaliseringen te verschaffen voor haar krankzinnige en boosaardige gedachten en gedragingen, omdat ze weigert ook maar enige verantwoordelijkheid te dragen voor wat ze doet of zegt en voortdurend de schuld buiten zichzelf zoekt en neerlegt bij een vage, maar bekende vijand: mannen, het liefst ‘wit’ en heteroseksueel.

    De rationaliseringshamster komt voornamelijk voor bij overgefeminiseerde vrouwen. Labiele types als ‘Myrthe van der Meer’ hebben echter een gemuteerde hamster, een soort Frankenhamster, en mannen kunnen maar beter ver uit de buurt blijven van dit hyperactieve beestje. Het is de hamster van ‘Myrthe’ die dit boek over het houden van mannen heeft geschreven en als je tussen de regels door leest hoor je het rad van dit knaagdier kraken!

    Mike

    #174283

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Verborgen in de feminisme-topic nog deze reactie op een artikel van Marian Donner in De Groene Amsterdammer over de ‘manosphere’:

    Op 19 april stond in De Groene Amsterdammer het volgende artikel van de hand van Marian Donner:

    https://www.groene.nl/artikel/in-de-manosphere

    Hier zitten zoveel onwaarheden in dat ik bijna niet weet waar te beginnen. Zullen we eerst maar eens beginnen met de auteur zelf, Marian Donner? Wat snel Google-werk levert op dat ze psychologie heeft gestudeerd in Amsterdam (dit soort types studeert altijd waardeloze vakken als ‘psychologie’, ‘sociale/culturele wetenschappen’ of ‘genderstudies’) en nu werkt als telefoniste bij een ESCORTBUREAU (dit soort types heeft steevast een vreemde obsessie met porno en prostitutie) om zichzelf in leven te houden, zodat ze kan blijven schrijven. Uiteraard is ze ook politiek actief geweest bij de…PvdA (alle moderne vrouwen zijn immers links).

    Tot zover deze beknopte doopzeel van Marian Donner, wat veel zegt over haar geloofwaardigheid. En dan nu haar uiterst bevooroordeelde artikel:

    Op de manosphere staat deze rode pil voor een ontwaken. Degenen die de reis al ondernomen hebben presenteren het als een gevecht: ‘Het zal zonder twijfel het zwaarste zijn wat je in je leven hebt gedaan. Leren dat alles wat je dacht te weten nu in scherven ligt zal je slopen op manieren die je nooit voor mogelijk had gehouden. Veel mannen zullen de overkant niet halen. Maar zij die het wel halen zullen rijkelijk beloond worden’, zo valt te lezen op The Return of Kings, weblog van versiercoach Roosh V, vooral bekend van zijn uitspraak dat verkrachting op eigen terrein legaal zou moeten zijn.

    Natuurlijk is dit weer een complete verdraaiing van wat Roosh heeft geschreven. Dit is een van de favoriete tactieken van vrouwelijk links: een miniscuul citaat compleet uit context rukken en vervolgens ‘into the stratosphere’ lanceren, zoals Gavin McInnes het verwoordt, opblazen tot onmetelijke proporties.

    Waar Roosh over schrijft is de absurde feministische oprekking van het begrip ‘verkrachting’, waar nu onder wordt verstaan dat vrouwelijke universiteitsstudenten zichzelf vol kunnen laten lopen met alcohol en/of andere middelen, met een mannelijke medestudent de koffer in kunnen duiken en naderhand, als ze eenmaal nuchter zijn, deze kunnen aanklagen voor ‘verkrachting’, aangezien ze niet nuchter waren en dus geen toestemming hadden gegeven voor seks. Roosh vraagt zich af waarom zo’n meisje dan wel wettelijk verantwoordelijk is als ze in een auto stapt met haar dronken kop en iemand doodrijdt, maar niet als ze dronken seks met iemand heeft.

    Het is het zoveelste voorbeeld van vrouwen macht geven zonder dat ze zelf verantwoordelijkheid hoeven af te leggen voor de gevolgen van zelfgekozen daden. Als dit ‘verkrachting’ is, dan moet het legaliseerd worden, schrijft Roosh, zodat dit niet illegaal is voor mannen en ze hiervoor niet aan de schandpaal kunnen worden genageld.

    Maar geloof mij niet op mijn woord, dit is hoe Roosh het zelf formuleert:

    I saw women wholly unconcerned with their own safety and the character of men they developed intimate relationships with. I saw women who voluntarily numbed themselves with alcohol and other drugs in social settings before letting the direction of the night’s wind determine who they would follow into a private room. I saw women who, once feeling awkward, sad, or guilty for a sexual encounter they didn’t fully remember, call upon an authority figure to resolve the problem by locking up her previous night’s lover in prison or ejecting him from school.

    By attempting to teach men not to rape, what we have actually done is teach women not to care about being raped, not to protect themselves from easily preventable acts, and not to take responsibility for their actions. At the same time, we don’t hesitate to blame men for bad things that happen to them (if right now you walked into a dangerous ghetto and got robbed, you would be called an idiot and no one would say “teach ghetto kids not to steal”). It was obvious to me that the advice of our esteemed establishment writers and critics wasn’t stopping the problem, and since rape was already on the law books with severe penalties, additional laws or flyers posted on dormitory doors won’t stop this rape culture either.

    I thought about this problem and am sure I have the solution: make rape legal if done on private property. I propose that we make the violent taking of a woman not punishable by law when done off public grounds.

    https://archive.is/o3y6n#selection-237.0-255.106

    Geeft een heel ander beeld van wat de beste man zegt, of niet? Dit truukje proberen ze ook uit te halen bij Julien Blanc en Thierry Baudet en anderen. Dat is de ‘rationalization hamster’ die overuren draait op zijn rad, diep verborgen in het vrouwelijke brein.

    b35b06c9-d05f-44a3-ba11-2a4d43ca593e

    Neo-masculinity noemen ze hun filosofie zelf, al spreken buitenstaanders liever van ‘toxic masculinity’, of giftige mannelijkheid. Giftig omdat traditioneel mannelijke waarden tot in het extreme zijn doorgetrokken – kracht is hier een afschuw van zwakte, daadkracht een weigering van twijfel of het maken van excuses, zelfvertrouwen narcisme en moed een zo grof mogelijk beledigen. Want een echte man, zo geldt in de manosphere, is agressief, viriel en een jager. Geen dikke, domme kluns, maar John Wayne die in The Quiet Man zijn liefje aan haar haren door de straten sleept; Clint Eastwood die als Dirty Harry zijn slachtoffers waarschuwt – Do you feel lucky, punk? Donald Trump die vrouwen bij de pussy grijpt en tijdens rally’s opschept over de grootte van zijn penis.

    Nog meer radslagen van de hamster! Wie zijn die ‘buitenstaanders’ die spreken van ‘giftige mannelijkheid’ eigenlijk? Omhooggevallen troela’s als zij, die meewerken aan het prostitueren van vrouwen? En natuurlijk moet Donald Trump voorbij komen als het toonbeeld van zo’n beetje alles wat niet deugt aan mannen.

    En uiteraard is daar het onvermijdelijke ‘grab ’em by the pussy’-citaat, wat volkomen waar is. Waar komen al die groupies vandaan, HORDES vrouwen die zich VRIJWILLIG aanbieden voor seks met succesvolle mannen (in dit geval artiesten)? Vrouwen zijn aangetrokken tot succes en bieden hun ‘pussy’ en alles wat ze hebben in een handomdraai aan, want de ultieme opgeiler voor vrouwen is succes, ‘hypergamous’ als ze zijn. In harems kijken ze elkaar met de nek aan, verwikkeld als ze zijn in een onderlinge concurrentiestrijd om wie er met hun mannelijke heerser naar bed mag. Maar het is volgens Marian Donner ‘female empowerment’ als jonge vrouwen een zakcentje bij elkaar verdienen als escort.

    En Trump die opschept over de grootte van zijn penis? Het gaat om dit fragment uit een debat dat hij had met zijn Republikeinse tegenkandidaten tijdens de voorverkiezingen, toen hij de Republikeinse nominatie nog niet in de wacht had gesleept:

    Dit is nou wat ze in het Engels een ‘stretch’ noemen, zoiets als: spijkers op laag water zoeken. Hij maakt een humoristische verwijzing naar zijn handen, die in zijn metafoor inderdaad staan voor de grootte van zijn geslachtsdeel. Dat is natuurlijk vreselijk ‘seksistisch’ voor seksueel gefrustreerde feministen, die werkelijk alles aangrijpen om mannen onderuit te halen en ondertussen ongestraft soortgelijke opmerkingen kunnen maken over de grootte van mannelijke voeten als metafoor voor de maat van het mannelijke geslachtsdeel. Het is ook volkomen geoorloofd om roze ‘pussy hats’ te dragen en vrouwen neer te zetten als wandelende vagina’s, dat is allemaal OK. Ik hoor de hamster weer lopen!

    b35b06c9-d05f-44a3-ba11-2a4d43ca593e

    Het is niet nieuw, deze giftige mannelijkheid, het stroomt door de hele geschiedenis, maar sinds de laatste verkiezingen in de Verenigde Staten lijkt het (in het Westen) aan kracht te winnen. Dit zijn de witte mannen die Donald Trump het presidentschap bezorgden, die stemmen op de PVV, het Vlaams Belang, Alternative für Deutschland en Front National – allemaal partijen die erop zinspelen de oude, wit-patriarchale orde te zullen herstellen.

    Het niet-bestaande feministische woord ‘wit’ voor ‘blank’ kon natuurlijk ook niet ontbreken. En mag ik Marian Donner er op wijzen dat Marine Le Pen geen ‘witte patriarch’ is, maar een SUCCESVOLLE VROUW, die daadwerkelijk iets PRESTEERT in plaats van flutartikelen en flutboeken schrijven met een fopstudie achter de rug en een bijbaantje als secretaresse in een hoerentent?

    Met zijn strijd tegen een gepussificeerde cultuur van social justice warriors en snowflakes (linkse mensen die smelten bij de minste weerstand) komt Yiannopoulos volgens eigen zeggen op voor ‘the boys who have no voice’.

    OK, nu is Milo aan de beurt. En opnieuw draait de hamster op volle toeren. Vrijwel standaard zie je dat dit soort troela’s gewoonweg hun huiswerk niet doen, wat blijkt uit haar onjuiste uitleg van het begrip ‘snowflakes’. Nee, Marian, dit zijn geen linkse mensen die ‘smelten bij de minste weerstand’, daar slaat het begrip ‘sneeuwvlokje’ niet op. Het slaat op ‘generatie Y’ (millennials), die van hun (gescheiden en schuldbewuste) ouders constant te horen hebben gekregen dat ze ‘special little snowflakes’ zijn, verwijzend naar het feit dat alle sneeuwvlokjes samen sneeuw vormen (mensheid), maar dat ieder sneeuwvlokje een unieke kristalstructuur heeft (individu). Deze ‘snowflakes’ zijn voortdurend opgehemeld en in de watten gelegd in hun leven en hebben nooit geleerd om met tegenslagen om te gaan. Als je iets zegt moet je wel weten waar je over praat, anders kun je beter je mond houden. En zet die hamster nu eens stil, ik word helemaal zenuwachtig van dat beest!

    b35b06c9-d05f-44a3-ba11-2a4d43ca593e

    In de praktijk komt die strijd vooral neer op het beschimpen van vrouwen, zwarten en transseksuelen. Vorig jaar nog werd Yiannopoulos voor het leven van Twitter gegooid na het voortdurend belagen van een zwarte actrice.

    Milo beledigt helemaal geen zwarte mensen. Sterker nog, als homoseksueel heeft hij een VOORKEUR voor zwarte mannen. Hij heeft de ‘zwarte actrice’ Leslie Jones ook niet ‘belaagd’, maar BEKRITISEERD vanwege haar artistieke wanprestatie in die draak van een film ‘Ghostbusters’ (moderne feministische versie, waarin een mannelijk spook IN ZIJN KRUIS wordt geschoten). In het feministische brein maakt de ‘rationalization hamster’ van kritiek echter ‘íntimidatie’, andersom geldt dat van vrouwen naar mannen uiteraard niet. Milo maakte de ‘fout’ om niet alleen kritiek te leveren op een vrouw, maar ook nog op een ZWARTE vrouw. De vuile racist! Verdiep je maar eens in de vuiligheid die Leslie Jones ongestraft op Twitter en andere media mag blijven spuwen. Goh, waar zou nou toch die ‘manosphere’ vandaan komen?

    Yiannopoulos is een nar, een provocateur bij wie aandacht uiteindelijk boven de inhoud gaat. Dit in tegenstelling tot Baudet die zijn dromen over een zuiver wit-patriarchale samenleving nu ook in de Tweede Kamer te gelde hoopt te maken. En toch lijken de twee mannen op elkaar. Beiden zijn ijdel, gesoigneerd en decadent. Terwijl Baudet zich ooit tijdens een fotosessie bevallig over een piano drapeerde, tooit Yiannopoulos zich geregeld met parelkettingen. Een mannenrechtenactivist zou het zomaar verwijfd kunnen noemen.

    Waarom verzuimt Marian Donner om te vermelden dat Milo een HOMO is en dat hij daarom zichzelf uitdost met parelkettingen, boa’s, politie-uniformen, etcetera? Dit is een IMAGE dat Milo uitdraagt, waarmee hij aan jonge mensen laat zien dat het OK is om ‘gay’ te zijn en rechts tegelijkertijd. Pim Fortuyn deed hetzelfde en zijn kogel kwam toen ook al van links. In tegenstelling tot de rechtse ‘haters’ waar jullie het voortdurend over hebben, zijn JULLIE het die zo onverdraagzaam zijn dat jullie een DODENTAL op jullie geweten hebben. Rechtse homo’s passen niet in het rationaliseringsrad van feministen, want homo’s behoren immers tot hun ‘kamp’ (want onderdrukte minderheid en zo), en dus zetten ze hun hamster opnieuw aan het werk, het arme beest.

    b35b06c9-d05f-44a3-ba11-2a4d43ca593e

    En nu moet Baudet het ontgelden. Hij zou ijdel zijn vanwege die pianofoto en de lavendel waar hij geregeld aan snuift om rustig te worden. En vrouwen zijn niet ijdel? Waar dient al die mascara dan voor? En kijk eens naar dat woord: masc-ara. Dit is om te MASKEREN, om te BEDRIEGEN, de kluit te BELAZEREN. Als vrouwen de hoer spelen, dan is daar niks mis mee, maar als mannen zich op een bepaalde manier laten fotograferen of uitdossen, dat is een doodzonde. Ik zie de hamster alweer druk rennen op zijn rad!

    b35b06c9-d05f-44a3-ba11-2a4d43ca593e

    De uitgedragen mannelijkheid van Baudet en Yiannopoulos is dan ook geen ruwe bolster, blanke pit. Eerder doet het denken aan Patrick Bateman, de protagonist uit Bret Easton Ellis’ roman American Psycho, een man die geobsedeerd was door uiterlijkheden en zo als het ware de belichaming vormde van een verwoestend nihilistisch consumentisme.

    Het personage Patrick Bateman in ‘American Psycho’ is een narcist. Narcisten kenmerken zich door voortdurend anderen te misbruiken om zichzelf meerwaarde te geven en bekommeren zich niet om het lot of welzijn van de ander. Hee, dat klinkt eigenlijk best wel als…een moderne vrouw! Baudet en Milo voldoen NIET aan deze definitie en ook het begrip ‘narcist’ (dat bijvoorbeeld veelvuldig wordt toegepast op Donald Trump) is inmiddels door feministen zo opgerekt dat het zijn oorspronkelijke betekenis zo goed als heeft verloren. Opnieuw radslagen van de hamster!

    b35b06c9-d05f-44a3-ba11-2a4d43ca593e

    Volgens Beran zijn het allemaal eenzame jongensmannen zonder vriendin of goede baan, zelfverklaarde nerds en losers. Misschien hoopten ze ooit op een betere toekomst, maar inmiddels weten ze dat die niet gaat komen. Voor hen is alles een grap, of zoals ze het zelf zeggen for the lulz. Bij gebrek aan perspectieven verbergen ze zich achter een schild van ongevoeligheid. Ze zijn verveeld, nihilistisch en anarchistisch en erkennen maar één recht: het recht om te doen en zeggen wat ze willen, te beledigen en te haten. Ze hebben zich teruggetrokken uit de echte wereld in een virtueel bestaan van games, televisie en internet.

    Nee, beste Marian, het zijn jongens en mannen die hun vingers niet meer willen branden aan toxisch feminisme, zoals jij dat uitdraagt en de generatie na jou. Jullie zijn gifige slangen, die egoïstisch en narcistisch zijn en verwachten dat mannen verantwoordelijkheid dragen voor jullie stupide uitingen en gedragingen en mannen beschouwen als wegwerpartikelen die volkomen willekeurig ‘ingeruild’ kunnen worden. Deze mannen worden ‘players’ die vrouwen bespelen in plaats van andersom of ze worden MGTOW of ‘men’s rights activists’.

    Het werd tijd dat jullie eens een koekje van eigen deeg kregen. Wij zijn niet langer meer onder de indruk van jullie make-up, pruillipjes, heupgewieg en andere trucs, wij zien nu in dat jullie bedrieglijk en verraderlijk zijn en als wij al omgang met jullie verkiezen, gebeurt dit op ONZE voorwaarden en houden we jullie aan exact dezelfde standaard als mannen – en dat is verantwoordelijkheid nemen voor je succes zowel als je falen. Jullie willen gelijkheid, jullie krijgen gelijkheid. Wij weigeren nog langer de hamster te voeren en hongeren hem uit.

    En daar gaat het om in dit artikel, nietwaar Marian? Jullie hebben geen vat meer op mannen, omdat deze elkaar nu onderwijzen in het doorzien van al jullie goedkope trucs en jullie simpele brein is niet creatief genoeg om iets nieuws te verzinnen, waardoor we jullie nu doorzien en overal doorheen prikken. Die hamster loopt zich vanzelf wel een keertje dood en kom daarna nog maar eens terug als je geleerd hebt wat BESCHEIDENHEID is.

    En toch stemden ook zij massaal op Trump en zijn belofte van een terugkeer naar betere tijden. Ze deden het alleen niet uit idealisme, maar for the lulz. Als een ridiculisering van al die brave burgers, de feministes, de kunstenaars en de snowflakes die nog wel denken dat het beter kan. Het is niet dat de jongensmannen Trump geloven, ze geloven helemaal nergens meer in. Ze weten dat the system is rigged. En juist daarom hielpen ze een incompetente, inconsistente brulaap aan de macht. ‘Support for Trump is an acknowledgement that the promise is empty’, aldus Beran.

    Ik kan het wiel van de hamster vanaf hier horen draaien! Feministen, kunstenaars en snowflakes zijn voorvechters van progressieve verandering? Yeah, right. Al 100 jaar heeft dit slag in toenemende mate de lengte gekregen en we staan nu in slechts een eeuw tijd aan de rand van de culturele en maatschappelijke achtergrond!

    Het heeft geleid tot een samenleving waarin een type als Marian Donner de telefoon mag aannemen bij een veredelde hoerenkast, waarin kindermoord (abortus) heeft geleid tot een regelrechte HOLOCAUST van ongeboren leven, waarin homoseksualiteit en transseksualiteit niet langer meer worden gezien als een afwijking maar als een nieuwe norm, waarin pedofilie op de nominatie staat om geaccepteerd te worden als een seksuele ‘geaardheid’ en waarin seksueel gefrustreerde feministische vrouwen nu hun eigen patriarchale onderdrukkers binnenhalen uit de islamitische wereld, omdat ze kennelijk wel degelijk op gewelddadige wijze gedomineerd willen worden.

    Maar het zijn deze jonge mannen die ‘nergens in geloven’, ZIJ zijn de nihilisten, niet links-progressieve feministen als Marian Donner met hun onverbeterlijke morele objectivisme, waarbij alles maar ‘moet kunnen’ en elke traditionele norm of waarde aan de kant is geschoven. Dat wiel van de hamster begint inmiddels behoorlijk te kraken!

    b35b06c9-d05f-44a3-ba11-2a4d43ca593e

    Tot slot gooit Donner nog wat sneren naar de nieuwe generatie mannelijke activisten:

    Doorgaans zijn het seksisten en vaak ook racisten die zowel online als offline slachtoffers maken, zeker nu Trump aan de macht is.

    Seksisten. Racisten. Bla-bla. Gaap. Hamsteren!

    b35b06c9-d05f-44a3-ba11-2a4d43ca593e

    Ze werpen vrouwen de waarden die in de hedendaagse samenleving als heilig worden beschouwd, een samenleving die natuurlijk allesbehalve feminien is maar juist zeer giftig-mannelijk met haar nadruk op prestatie en succes, in het gezicht. Ze verkiezen politici die bij uitstek ondemocratisch zijn, omdat er inhoudelijk ook nauwelijks iets te kiezen valt. Ze voeren een show op, verkopen zichzelf, omdat je in de huidige mediacratie waarin clickbait regeert alleen zo nog aandacht genereert.

    Prestatie en succes zijn inderdaad mannelijke waarden en daar excelleren vrouwen dus meestal niet in. Liever parasiteren zij op prestatie en succes. Als dat gif is, dan drinken zij maar wat graag uit die beker! Maar is feminisme niet gebaseerd op bewijzen dat vrouwen net zo goed, zo niet beter, kunnen presteren als mannen? Zijn mannelijke waarden wel OK als ze door vrouwen worden nagestreefd? Gezien hun AANTOONBARE fysieke en mentale achterstand ten opzichte van mannen betekent dit dus automatisch dat de prestatienormen voor vrouwen moeten worden bijgesteld naar beneden, naar het belabberde niveau van vrouwen. Dit is gelijkheid van uitkomst, geen begingelijkheid, en dat is in gewoon Nederlands ONEERLIJK.

    Marian zou eens naar haar vader moeten luisteren. Deze zei ooit:

    Vrouwen kunnen niet schaken. Klinkt dat seksistisch? Dan heeft u nog niet gehoord wat schaakgrootmeester Hein Donner (1927-1988) nog meer zegt over vrouwen. In 1972 schreef hij in dagblad Het Parool dat vrouwen ook niet kunnen schilderen of filosoferen, en dat er eigenlijk nooit iets door een vrouw gemaakt of bedacht is dat „de moeite van het kennismaken waard is”. Aan het schaken lag het niet, wilde hij maar zeggen. Zijn jongste dochter dient hem nu, postuum, van repliek. Marian Donner (41) sluit volgende week zondag het NK Schaken af met een lezing waarin ze haar vaders stelling logenstraft.

    https://www.nrc.nl/nieuws/2015/07/04/vrouwen-kunnen-wel-schaken-1512788-a1449

    Aha, mevrouw heeft ‘daddy issues’! Hoe kon het ook anders? De zoveelste feminist met een vadercomplex die de complete mannelijkheid verantwoordelijk houdt voor haar onzekerheden en frustraties. Overigens had vaderlief wel gelijk: vrouwen kunnen niet meedoen op het denkniveau van mannen, wat zich onder andere uit in het schaken. Wat het NRC-artikel, dat uiteraard ook weer door een VROUW is geschreven, verzuimt te vermelden is dat er nu ook VROUWENschaakcompetities zijn, waarbij VROUWEN het opnemen tegen ANDERE VROUWEN en NIET tegen mannen, want dat zou nl. een vernedering en een nederlaag van jewelste zijn. Ik hoor en zie die hyperactieve hamster alweer aan het werk!

    b35b06c9-d05f-44a3-ba11-2a4d43ca593e

    Mike

    #174302

    Godsgeschenk
    Bijdrager

    Wat een geweldig topic!!! Bedankt.

    Dorothé

    #174308

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Vond het zelf ook een goed idee. Jullie commentaren op mijn schrijfsels zijn welkom!

    Mike

    #174313

    Elkedageenei
    Bijdrager

    Ik zal je artikel over islam naar een paar nederlandse dames sturen die met een moslim getrouwd zijn. Men going their own way geldt zeker voor die gasten. Het zijn slechte huwelijken en de vrouwen kunnen niet weg wegens geldproblemen. Omdat die kerels pure egoïïsten zijn; de godjes van hun moeders.

    #174321

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Je kunt altijd weg. Ik denk dat er eerder de angst speelt dat zo’n gast dan doorflipt en uit is op ‘eerwraak’ of je kind ontvoert, dat soort dingen.

    Mike

    #174451

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Verborgen in de verkiezingen-topic dit stuk van mijn hand:

    Naar aanleiding van de verontwaardiging over de ware en feitelijk juiste uitspraak van Thierry Baudet over gebrek aan professionele ambitie bij vrouwen leek het me interessant om te achterhalen of burnout en overspannenheid wellicht aanzienlijk vaker voorkomen bij vrouwen dan bij mannen. Ik heb wel zo’n vermoeden, maar het blijkt dat de Nederlandse overheid concrete cijfers over burnout en geslacht verdacht verborgen houdt. En dus ben ik internationaal gaan zoeken en vond dit artikel in de Daily Mail:

    http://www.dailymail.co.uk/femail/article-3212056/Why-women-t-cope-stress-not-men-s-hormones-react-them.html

    Dit betreft statistieken uit Engeland. Uit onderzoek daar blijkt dat maar liefst 80% van de werkende vrouwen ‘te veel van zichzelf vergt’ en 61% ‘voortdurende stress’ ervaart, wat dat dan ook moge inhouden. Hoeveel daarvan krijgen daadwerkelijk officieel een burnout? Naar schatting 12 miljoen!

    Hoeveel werkende vrouwen zijn er eigenlijk in Engeland? Ruwweg 45 miljoen. Ongeveer een kwart van de vrouwelijke beroepsbevolking heeft dus een burnout! En we weten dat burnout een nogal ondergediagnostiseerd ziektebeeld is, dus het werkelijke percentage ligt naar alle waarschijnlijkheid veel hoger. 80% vraagt teveel van zichzelf en 61% is constant gestresst, volgens het DM-artikel, dus het is niet onrealistisch om te veronderstellen dat misschien wel de helft daarvan burnout-klachten heeft, waarvan rond de helft officieel deze diagnose krijgt. Dan heb je het misschien wel over de helft van de werkende vrouwen of meer!

    Een niet politiek correcte verklaring is dat vrouwen simpelweg niet heel erg stressbestendig zijn en dat ze dodelijk ongelukkig worden als ze om sociale redenen deelnemen aan het arbeidsproces, terwijl ze het allerliefst hun biologie volgden en zorg droegen voor hun gezin en huishouden. Zoiets zou natuurlijk al te eerlijk zijn en dus wordt het in het DM-artikel als volgt verwoord:

    But why are women so vulnerable to burnout? Are they the weaker sex after all? Jayne believes that, when it comes to dealing with stress, they could be.

    While men suffer more heart problems due to stress, the damage is done indirectly: pressure causes them to drink or smoke more, eat badly and shun exercise. But women suffer ill-effects from the stress hormones themselves.

    It all starts in the adrenals, two almond-shaped glands at the top of the kidneys.
    Known as the body’s shock absorbers, these help regulate the release of the female sex hormones oestrogen and progesterone, as well as the fight or flight stress hormone cortisol, which controls heart rate and blood pressure.

    If the glands are constantly asked to pump out large quantities of cortisol, they tire out and eventually can’t produce the small quantities that the body needs to function normally.
    Women are more prone to such burnout because their glands are already working harder to regulate their menstrual cycles. And nor does it just affect career women. Busy working mothers trying to ‘do it all’ and those facing the strains of bereavement or divorce are also vulnerable.

    Dit citaat begint met de juiste vraag: zijn vrouwen zo vatbaar voor stress omdat ze daadwerkelijk het zwakke geslacht vormen? Ook wordt de oorzaak gezocht in bijnieruitputting, eveneens correct. Maar gelukkig hebben we aan het eind van het citaat een acceptabele, politiek correcte verklaring: het heeft te maken met het feit dat vrouwen menstrueren en daarom wordt er fysiek van hun bijnieren meer gevergd.

    O gelukkig maar, ik dacht namelijk heel even dat ze gewoon fysiek zwakker waren en minder harde werkers waren (behalve als het om roddelen, klagen en zeuren gaat). Nu begrijp ik dat het juist heel harde werkers zijn, alleen zie ik dat harde werk niet aan de buitenkant, het vindt immers inwendig plaats vanwege vrouwelijke hormonen. Vrouwen werken dus misschien zelfs wel harder, je hebt er alleen geen bal aan op de werkvloer.

    Met dit soort waarheden is het een groot wonder dat we uberhaupt nog een redelijk draaiende economie hebben! Heb je enig idee hoeveel bloeiender de economie zou kunnen zijn als we competente mensen (lees: mannen) op de juiste plaatsen zouden hebben? Enig idee wat al die overspannenheid werkgevers en de samenleving kost? Ik wil het best voor je uitzoeken, maar laat dit eerst maar eens bezinken.

    Mike

    #174452

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Uit de feminisme-topic deze verhandeling over de 4-delige serie ‘The Psychosis of Women’ op YouTube:

    In deel 1 legt de maker uit dat vrouwen ‘neotenous’ zijn, hetgeen betekent dat vrouwen later volwassen worden. Precies datgene waar vrouwen mannen altijd van beschuldigen!

    En daarmee komen we uit bij het verschijnsel van ‘relativistisch hedonisme’, wat inhoudt dat iemand er een selectieve moraal op nahoudt. In de praktijk houdt dit in dat je snel klaarstaat om een ander te veroordelen, maar diezelfde normen niet toepast op jezelf. Dit is de definitie van egocentrisme en het is een fundamenteel onderdeel van de vrouwelijke psyche. Het is een onvermogen om meeleven te tonen naar een ander, omdat je je eigen belangen altijd boven alles en iedereen stelt. Dit is een ontwikkelingsstoornis, waardoor je in een eeuwige puberteit blijft hangen.

    Een kenmerk van deze mentaliteit is dat je voortdurend bezig bent met een ‘denkbeeldig publiek’ dat jou observeert en beoordeelt, maar ook in de schijnwerpers zet en jou uniek en bijzonder maakt en je in staat stelt om met elk gedrag ongestraft weg te komen door je ‘diplomatieke onschendbaarheid’ te verschaffen. Een ander kenmerk dat hieruit voortvloeit is denken dat je er al bent zonder het harde werk hiervoor te verzetten. Dat is de mentaliteit van ‘entitlement’ van met name vrouwelijke millennials, het idee dat ze ergens recht op hebben zonder dat ze ook maar enig plichtsbesef ontwikkelen voor de privileges waar ze aanspraak op menen te maken.

    Vrouwen gedragen zich dus als verwende kinderen, omdat ze in hun ontwikkeling blijven hangen tot ver in hun volwassen leven. En het is niet alleen voorbehouden aan moderne vrouwen, maar van alle tijden. Het maakt vrouwen irrationeel en paranoide vanwege het ‘fictieve publiek’ dat hen voortdurend beoordeelt en veroordeelt, wat neerkomt op de externalisatie van problemen, de weigering om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen woorden en daden.

    De reden waarom mannen competitief zijn ingesteld is omdat ze daadwerkelijk iets in hun mars hebben, zowel fysiek als mentaal, en met elkaar concurreren om te zien wie het beste is. Dit vereist zelfkennis over waar je wel of niet goed in bent en het vereist zelfvertrouwen en verantwoordelijkheid nemen voor je eigen gedachten en gedragingen. Mannelijk egocentrisme is dan ook een stuk gezonder, omdat het leidt tot een realistischer zelfbeeld en gebaseerd is op competentie. De concurrentiestrijd die vrouwen aangaan met elkaar is niet gebaseerd op competentie maar op uiterlijk, wat een stuk oppervlakkiger is en waarmee het nodige (zelf)bedrog gepaard gaat.

    In deel 2 gaat het over het narcisme van vrouwen. Het verschil met egocentrisme is dat egocentrisme een cognitieve stoornis is en narcisme een emotionele stoornis. Narcisme vloeit voort uit egocentrisme, het is de emotionele uitingsvorm ervan.

    Schaamte en vernedering zijn voor vrouwen simpelweg onverdraaglijk, want dit zou betekenen dat ze hun fouten moeten toegeven en hiervoor verantwoordelijkheid moeten nemen en dit vermijden ze ten koste van alles en iedereen. Liever geven ze anderen de schuld van hun eigen falen en hun reactie is buitenproportioneel en irrationeel (bijvoorbeeld mannen valselijk beschuldigen van ‘verkrachting’ om sluw de aandacht af te leiden van slechts kleine misstappen die ze zelf maken).

    De vrouwelijke narcist is letterlijk schaamteloos, geeft altijd anderen de schuld, ontkent haar eigen verantwoordelijkheid, heeft voortdurend emotionele uitbarstingen, is amoreel en kent geen plichtsgevoel, is ‘koud’, heeft gebrek aan zelfcontrole, heeft een te hoge eigendunk, lijdt aan zelfverheerlijking en grootheidswaanzin, projecteert haar eigen wangedrag en onzekerheid op anderen (‘shame dumping’), meent overal recht op te hebben, kan niet tegen afwijzing, is ziekelijk jaloers (denk aan de afgunst van vrouwen naar ‘mannelijke privileges’), is arrogant, verwaand en dominant, gaat alleen gevechten aan die ze denkt te kunnen winnen (vermijdt dus werkelijke competitie), kent en respecteert geen grenzen en buit anderen uit zonder zich druk te maken om de ander (zoals trouwen met een man, kinderen krijgen en dan van hem scheiden, zodat hij alimentatie moet betalen, vreemdgaan en valse beschuldigingen van misbruik of verkrachting).

    Ook dit is van alle tijden. In het filmpje wordt het voorbeeld gegeven van de beweegredenen van de zogeheten ‘suffragettes’, de eerste feministische beweging die zich inzette voor kiesrecht van vrouwen. In die tijd was stemrecht verbonden aan landbezit, alleen als je eigenaar was van grond had je stemrecht. In de praktijk kwam dit inderdaad neer op exclusief stemrecht voor mannen, omdat alleen zij grondbezitters waren. Wat deze prille feministen in hun kromme redenatie echter misten was dat slechts 4 van de 10 mannen hierdoor mocht stemmen en dat dus 6 van de 10 mannen net zo goed geen politieke stem hadden omdat deze evenmin land bezaten. Er was dus zeer zeker sprake van discriminatie en uitsluiting van bepaalde bevolkingsgroepen, maar dit werd gedaan op basis van KLASSEVERSCHILLEN en had dus niet per se te maken met de onderdrukking van vrouwen. Het zijn dit soort irrationele redenaties die voortdurend plaatsvinden in het vrouwelijke brein, dat de werkelijkheid selectief interpreteert en zichzelf privileges toekent op basis van ingebeeld slachtofferschap.

    Deze zelfde feministen maakten zich echter niet druk om ‘gelijkheid’ als mannen naar het front werden gestuurd en daar bij bosjes sneuvelden. Dan waren ze ineens ‘pacifisten’. Politieke macht was het doel, niet het dienen van het landsbelang door je leven op het spel te zetten. Wel macht, geen verantwoordelijkheid, dit kenmerkt feminisme vanaf de eerste dag. Feminisme bevordert dan ook narcisme. De zogeheten ‘mannelijke privileges’ waren niet het gevolg van macht op basis van het bezitten van een penis, maar op basis van maatschappelijke plicht en verantwoordelijkheid, vrouwen eigenden zich dit enkel toe op basis van narcistische afgunst. Mannen waren kostwinners en zorgden voor hun natje en droogje en waren helemaal geen ‘patriarchale onderdrukkers’ van vrouwen, het vermeende ‘patriarchaat’ was toen even fictief als nu.

    Zijn er dan niet ook mannelijke narcisten? Zeker wel, maar de vrouwelijke zucht naar aandacht, hun geroddel en losbandige moraal maken dat er een oneindige voorraad vrouwelijke narcisten bestaat en ze voeden elkaar in hun narcisme, vooral op social media. Het verklaart ook waarom er ‘friend zones’ bestaan, waarin vrouwen mannen gebruiken als ’emotionele tampons’ om bij uit te kunnen huilen.

    Mannen voeden elkaar niet in hun narcisme en zullen een narcist al snel bestempelen als een ‘eikel’ en belonen hem niet met aandacht. Mannen belonen andere mannen met waardering voor wat ze PRESTEREN op basis van onderlinge CONCURRENTIE. Vrouwen worden niet afgerekend op hun prestaties en krijgen een ‘pussy pass’ (‘vagina-ontheffing’). Mannen zijn niet bezig met wat anderen van hen vinden, maar vinden voldoening in hun werk. Vrouwen zijn vooral bezig met het feit dat anderen zich met hen bezighouden en zij koppelen hun eigenwaarde aan hun sociale omgeving. Het gaat altijd over HEN.

    In deel 3 gaat het over het solipsisme van vrouwen. Hiermee bedoelt de maker het erkennen van geen enkele andere waarheid dan de jouwe. Bij vrouwen gaat dit zo ver dat ze hun ongelijk niet toegeven, ook al hebben ze AANTOONBAAR ongelijk. Dit is waarom vrouwen niet gevoelig zijn voor mannelijke argumentatie wanneer ze verwikkeld zijn in discussies. Zij stellen hun gelijk altijd boven dat van jou, ook al sla je hen bij wijze van spreken in het gezicht met bewijzen. Jouw argumenten en onderbouwing doen er simpelweg niet toe, ze zijn irrelevant in de solipsistische beleving. Het feit dat zelfs aan empirisch bewijs wordt getwijfeld drijft mannen met hun zucht naar feiten en logica tot complete razernij en daarom is het ook zo effectief voor vrouwen om in te zetten in de ‘mind games’ die ze graag spelen.

    Solipsisme is het basisprincipe van waaruit de egocentrische mentaliteit voortkomt en narcisme de gedragsvorm is. Solipsisme is moreel objectivisme: er bestaat geen gelijk of ongelijk en dat is mijn gelijk en dat is het enige wat telt. Het is geen enkel ander perspectief erkennen dan dat van jouzelf. Het maakt dat personen of situaties wel of geen betekenis voor haar hebben, afhankelijk van haar uiterst grillige buien. Een vrouw ziet alleen wat ze wil zien en hoort alleen wat ze wil horen en ze erkent het bestaan van alles wat hiervan afwijkt eenvoudigweg niet. Dit zorgt voor een gebrek aan empathie naar diegenen die voor haar van nul en generlei betekenis of waarde zijn. Het verklaart ook waarom vrouwen overduidelijk bewijs achteloos van de hand kunnen wijzen, het bestaat voor hen immers niet.

    Het voorbeeld van de ‘suffragettes’ in deel 2 geeft aan hoe solipsistisch de vrouwelijke geest is: zij kozen ervoor om alleen zichzelf te zien als benadeelde partij, terwijl een meerderheid van 6 van de 10 mannen evengoed geen stemrecht had omdat ze geen landeigenaar waren. Voor deze vrouwen bestonden deze mannen simpelweg niet, alleen vrouwen waren het slachtoffer van politieke en economische ‘onderdrukking’ door ALLE mannen die in de verwrongen geest van deze vrouwen ALLEMAAL grondbezitters waren. Toen het tijd werd om te vechten in de oorlog werd het bestaan van deze mannen weliswaar erkend door deze opstandige vrouwen, maar de mannen waren nog steeds betekenisloos en hun dood aan het front had niets om het lijf.

    Als een samenleving dit vrouwelijke solipsisme aan gaat hangen, zijn het MANNEN die hun maatschappelijke waarde verliezen en ‘wegwerpartikelen’ worden. Vrouwen in zo’n samenleving zijn niet in staat om te waarderen wat ze aan luxe en vrijheden hebben gewonnen en blijven afgunstig naar succesvolle en vermogende individuen (mannen) en streven ernaar om hen zo veel en zo vaak mogelijk te ontdoen van hun opgebouwde weelde. Dit verklaart waarom vrouwen van nature socialisten en communisten zijn en geen enkel probleem hebben met de herverdeling door de staat van door de sterken opgebouwd kapitaal naar de zwakken. De vrouw vindt immers dat zij hier ‘recht’ op heeft en zij schaamt zich er niet voor om haar lichaam in de strijd te gooien om zoveel mogelijk middelen te vergaren ten koste van anderen, een verschijnsel dat we ‘hypergamie’ noemen en opnieuw duidelijk maakt hoe ‘inwisselbaar’ mannen zijn in de hoofden en harten van vrouwen.

    Dit is een WERELDWIJD fenomeen en maakt dus een ESSENTIEEL onderdeel uit van de vrouwelijke psyche. Wat eveneens wereldwijd voorkomt is dat vrouwen van mening zijn dat ze hiervoor geen enkel werk hoeven te verzetten, maar dat mannen dit voor hen mogelijk moeten maken. Het geniale aan hun solipsistische mindset is dat ze enkel het ‘zwakke geslacht’ spelen als hen dat uitkomt (wanneer ze macht aan verantwoordelijkheid moeten koppelen) en op andere momenten juist ‘sterk en onafhankelijk’ denken te zijn (wanneer ze macht hebben, omdat de staat voor hen zorgt) – alleen als ze aan de winnende hand zijn, zijn het ‘sterke vrouwen’, anders spelen ze het ‘zwakke slachtoffer’.

    Feminisme is daarmee een religieuze sekte, waarin de solipsistische psychose van vrouwen wordt gevierd, die het ‘slachtoffer’ menen te zijn van een denkbeeldig ‘boosaardig patriarchaat’ en de ‘blue-pilled white knights’ (zwakke en makkelijk manipuleerbare betamannen die de prins op het witte paard spelen) het voor hen opnemen. De gynocentrische matriarchie die vrouwen dankzij hun verworven stemrecht hebben gecreëerd is dan ook een openlijk narcistische uitbuiting van mannelijk politiek, economisch en sociaal potentieel, waarin mannen zich uitsloven en opofferen voor vrouwen, wier gebrekkige politieke, economische en sociale functioneren gemakshalve wordt vergeven en vergeten. Het is mannelijke culturele slavernij en het is mannenhaat en -onderdrukking, waarin mannen het onderspit delven in voogdijzaken en jongens opgroeien met alleenstaande moeders en geen vaderfiguur.

    Deel 4 gaat over de ‘rationalization hamster’. Zoals eerder geschreven vertegenwoordigt deze hamster de cognitieve dissonantie van vrouwen, het is de emotionele rationalisering waarmee vrouwen trachten zichzelf een excuus te verschaffen om zich aan de feiten en de daaraan verbonden consequenties te onttrekken, de ‘pussy pass’ (vagina-ontheffing) die zij nastreven. Het is rechtdenken wat krom is in een poging een rechtvaardiging te vinden voor emotioneel en irrationaal gedrag en om te ontsnappen aan de schaamte en vernedering die hieraan verbonden is. Het is het een zeggen en het andere doen, een teken van schizofrenie en dus psychose.

    Voor mannen bestaat geen vergeving en zij moeten wel degelijk boete doen voor wangedrag. Mannen hebben geen ‘hamster’, diep verborgen in hun psyche, waarmee ze proberen zich ‘uit het wak te lullen’. Alleen in het verwrongen brein van vrouwen draait deze ‘hamster’ eindeloze rondjes op een tredmolen om sociaal geaccepteerde smoesjes te verzinnen voor misstappen, zodat het nooit haar fout is en zij er altijd mee wegkomt. Het is de ‘safe space’ van vrouwen, waarin zij zich kunnen opsluiten in hun eigen geest, niet onzeker over zichzelf hoeven te zijn, hun eigen waarheid kunnen creëren en niet hoeven om te gaan met de keiharde realiteit van de buitenwereld. De ‘hamster’ staat voor haar onzekerheden, schaamte, twijfels en angsten. Onbewust weten ze dat ze fout zitten en zwak zijn, maar in plaats op een volwassen manier verantwoordelijkheid te nemen voor hun daden vluchten ze naar binnen en in de krochten van hun eigen geest laten ze de hamster rondjes lopen om haar te beschermen voor haar schaamte, twijfel, angst en onzekerheid om met de werkelijkheid om te gaan.

    Met de hamster creëren vrouwen feminisme en de gycocentrische samenleving, waarin ze zich overal in een ‘safe space’ kunnen bevinden, ook al gaat dit ten koste van anderen. De hamster werd en wordt door vrouwen ingezet om in te spelen op de onzekerheid van andere vrouwen, door hen fictieve ‘onderdrukking’ aan te praten door een vage, maar herkenbare vijand: mannen. De ‘patriarchie’ staat voor de werkelijke wereld, die vrouwen als onveilig beschouwen omdat je in deze wereld verantwoordelijk bent voor wat je zegt en doet. In de kinderlijke staat waarin vrouwen verkeren zijn ze gewoonweg niet bereid om dit aan te gaan en bedenken ze redenen waarom deze wereld voor hen zo bedreigend is: het ligt niet aan hun eigen gebrek aan zelfvertrouwen en lage zelfbeeld, het is de schuld van mannen. Vrouwen zoeken de schuld nu eenmaal graag buiten zichzelf en mannen blijken de perfecte zondebok te zijn. Mannen streven immers naar persoonlijke en maatschappelijke groei, ze willen zichzelf verbeteren, en dit maakt vrouwen, die uitsluitend elkaars gezelschap opzoeken en elkaar alleen maar bevestigen in hun onzekerheid, uiterst afgunstig. Vrouwen zoeken dan ook niet de waarde in zichzelf, maar in uiterlijke, materiele zaken en status. Hierdoor vindt er geen innerlijke groei en ontwikkeling plaats en blijven ze in hun kinderlijke ontwikkelingsstoornis hangen.

    Niemand is ooit een betere versie van zichzelf geworden door de externalisering van problemen. Vrouwen moeten gewoon volwassen, bescheiden en zelfverzekerd worden. De enige manier waarop dit mogelijk gemaakt kan worden is als wij mannen niet langer meer meegaan in hun illusies en fantasieën en hen exact dezelfde waarden en normen opleggen als waar wij zelf aan moeten voldoen. Zij willen toch gelijkheid? Laten we ze dat dan ook geven, maar dan ook echt!

    Vrouwen moeten leren werkelijk de concurrentiestrijd met ons aan te gaan op basis van COMPETENTIES. Zij zullen moeten leren dat kost en inwoning niet vanzelfsprekend zijn en dat je dat bij elkaar moet verdienen met hard werk. Het enige antwoord hierop voor mannen is MGTOW (Men Going Their Own Way): ga je eigen weg en laat je door geen enkele vrouw gek maken! Wees je bewust van de hamster en ga niet mee met vrouwelijke rationaliseringen en rechtvaardigingen, hun pogingen om je publiekelijk af te zeiken en belachelijk te maken door middel van sarcastische stoten onder de gordel en leg hun irrationele, kinderlijke en melodramatische psychose publiekelijk bloot middels logica, feiten en bewijzen. Honger de hamster uit, leg haar onzekerheden bloot, leer haar wat bescheidenheid is, ga niet langer meer akkoord met je eigen slavernij. En wat je ook doet: blijf weg van feministen met hun ‘Frankenhamster’!

    Mike

    #174686

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Vorige week schreef Elkedageenei dat ze Nederlandse vrouwen kent die ongelukkig getrouwd zijn met een islamitische man en bang zijn om te scheiden vanwege financiele zorgen. Ik schreef toen:

    Je kunt altijd weg. Ik denk dat er eerder de angst speelt dat zo’n gast dan doorflipt en uit is op ‘eerwraak’ of je kind ontvoert, dat soort dingen.

    Dat dit een veel grotere bron van zorg is blijkt wel uit het volgende bericht:

    http://nieuws.tpo.nl/2017/05/08/steeds-meer-kinderen-nederland-ontvoerd-naar-turkije/

    Mike

    #174725

    Elkedageenei
    Bijdrager

    Bij die ene zijn de kinderen al volwassen en is het geen issue. Bij de ander zijn ze iets jonger dus het zou kunnen.

    #174750

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Op 19 december schreef ik deze recensie over de draak van een film ‘Wit is ook een kleur’ van Sunny Bergman:

    Gisteravond zag ik een documentaire van de filmmaakster Sunny Bergman genaamd ‘Wit is ook een kleur’.

    Sunny Bergman is een veel geziene gast in De Wereld Draait Door, het politiek correcte propagandapodium dat heel Nederland vertelt wat we wel en niet moeten vinden. Zij mengde zich eerder al in de zwarte pietendiscussie en het is dus vrij duidelijk waar zij staat in het politieke spectrum. Met uitzondering van vrouwen als Marianne Zwagerman en Annabel Nanninga zijn en blijven vrouwen de vaandeldragers van het culturele marxisme, dat onder andere de illusie hanteert dat de multiculturele samenleving maakbaar en haalbaar is middels ‘social engineering’, wat onder andere inhoudt dat blanke mensen (door hen ‘wit’ genoemd) ALS ENIGE BEVOLKINGSGROEP TER WERELD zelfhaat moet worden aangepraat en een schuldgevoel over hun koloniale verleden.

    Laat ik beginnen met duidelijk te maken dat ook ik geruime tijd het standpunt van zwarte mensen heb verkondigd dat blanken in met name fysiek en spiritueel opzicht inferieur zijn en dat we tot op de dag van vandaag ons kolonialisme proberen weg te moffelen, terwijl we de allergrootste holocausts aller tijden hebben aangericht. Ik heb echter nooit opgeroepen tot zelfhaat van blanken en ben ook altijd kritisch geweest naar donkergekleurde mensen die niet willen deugen. Ik probeer me te beperken tot de keiharde feiten, zonder emoties mee te laten spelen.

    Ik wil Sunny Bergman dan ook tegemoetkomen als ze laat zien dat een kinderboek waar haar vader haar vroeger uit voorlas ronduit kolonialistisch en racistisch is, omdat het gaat over een blanke die aanspoelt op een eiland met donkere mensen en uiteindelijk daar koning wordt. Een donkergekleurde man zegt in een soort praatgroep terecht dat overal waar blanken voet aan wal zetten ze nooit het streven hadden om samen te werken met de lokale bevolking, maar deze meteen aan zich onderwierp.

    De ‘zeeheld’ Michiel de Ruyter werd ook onder de loep genomen en van hem werd terecht gesteld dat hij een slavenvervoerder was. Bergman interviewt militairen op een of andere bijeenkomst die (vaak met pils in de hand) weinig nuance laten zien als het gaat om ons koloniale verleden, waarvan sommigen meningen verkondigen die op z’n minst tegen racisme aanschurken. Maar daar zit ook meteen het probleem met deze film. Halfdronken militairen confronteren met beladen vragen over een schilderij van Michiel de Ruyter is natuurlijk ook dergelijke reacties uitlokken. Militairen zitten nu eenmaal aan de rechterkant van het politieke spectrum en in de kennelijke staat waarin ze verkeren is alle nuance van hun uitspraken zoek.

    Bergman hanteert dan ook de typische strategie van links: voortdurend de situaties zo manipuleren dat je bevestigd wordt in je waanbeeld dat ‘heel Nederland’ hier zo over denkt. Zo begint ze de film met straatinterviews met gewone Nederlanders, waarin ze de absurde vraag stelt hoe het gesteld is met de integratie van ‘witte mensen’ in Nederland. Menigeen kan echt helemaal niets met deze onzinvraag en velen vragen wat ze bedoelt met ‘wit’. Bergman weigert echter het woord ‘blank’ te gebruiken, want dat past niet in haar hippe linkse PC-taaltje. Sterker nog, als enkele geinterviewden het woord ‘blank’ hanteren in hun antwoord CORRIGEERT ze hen door te zeggen ‘ja, wit’. Opnieuw die taalpolitie. Met uiterst beladen vragen en opmerkingen probeert Bergman de geinterviewden een schuldgevoel aan te praten voor hun blanke huidskleur. Dit loopt door de hele film heen: blanken zijn onbewuste racisten. Deze progressieve tactiek heet ‘shaming’, mensen zich laten schamen voor wie of wat ze zijn. En dit is geen culturele onderdrukking?!

    Veelzeggend is die praatsessie die gefilmd wordt, waaran o.a. de politiek correcte, homoseksuele, mislukte Marokkaanse politicus Tofik Dibi deelneemt, die nog heeft geprobeerd een sluwe couppoging te plegen binnen Groen Links. Toegegeven, Bergman legt bloot dat er bij blanke Nederlanders een zekere gevoeligheid speelt over blanke koloniale superioriteit in het verleden, te merken aan de ongemakkelijke en kribbige reacties van de blanke deelnemers aan de sessie. Maar ik zie ook een enorme slachtoffermentaliteit onder de niet-blanke deelnemers, die hun uiterste best doen de blanke deelnemers een schaamtegevoel te geven op basis van daden van blanken uit het verleden waar ze part noch deel aan hadden. De hamvraag is dan ook: hoe racistisch en kolonialistisch is Nederland anno nu nog? We hebben nog steeds de Antillen en dat is onmiskenbaar een overblijfsel van ons kolonialisme, een argument dat Bergman verzuimt om in haar film te verwerken. Dat zou namelijk feitelijk zijn en zij kiest liever voor de gebruikelijke emotionele chantage dan voor de feiten.

    Laten we even wel wezen, we zijn zo murw gebeukt door het politiek correcte linkse gedachtengoed in het westen dat racisme anno nu zo goed als niet-bestaand meer is. Net zo goed als dat discriminatie van homo’s en lesbiennes zo goed als verdwenen is (behalve onder moslims!). Maar nee, Bergman bespeurt zowaar een racist onder de willekeurige groep Nederlanders die ze links en rechts interviewt. Een ervan zegt dat van alle Morakkanen die hij heeft leren kennen er ‘geen enkele’ deugde. Hoe racistisch om dat zo te stellen! Bergman vraagt verder niet door, of ze laat dat uit de montage, want het punt is immers gemaakt: Nederland barst van de blanke racisten. Wellicht was deze persoon volkomen ongenuanceerd, maar is het mogelijk dat hij inderdaad louter negatieve ervaringen heeft gehad met Marokkanen? Als 70% van de jonge Marokkanen in aanraking komt met Justitie, is het dan niet denkbaar dat de kans op negatieve ervaringen met Marokkanen statistisch gezien vele malen groter is dan positieve ervaringen? Waarom moeten blanken altijd worden aangesproken op hun vermeende racisme, terwijl we voorbeelden te over hebben van intolerant gedrag van allochtonen, die nota bene worden GECENSUREERD?

    Uiteraard worden er ook linksgeorienteerde ‘experts’ bij gehaald in de film, waaronder de ‘social justice warrior’ Philomena Essed. Bergman gaat zelfs zo ver dat ze een demonstratie van sympathisanten van de Amerikaanse racistische en terroristische groep Black Lives Matter! in Amsterdam in beeld brengt.

    En dan is er nog het experiment dat ze toont waarin kinderen gevraagd wordt een zwarte of een witte pop of een plaatje van een zwarte of witte JONGEN aan te wijzen, met de vraag welke het slimst of het stoutst is of wie er de baas is. Bergman zegt erbij dat de kinderen van een leeftijd zijn waarop ze nog geen sociaal gewenste antwoorden kunnen geven, maar uit de antwoorden van sommige van die kids blijkt dat ze wel degelijk sociaal geconditioneerd zijn. Bergman laat de ‘schokkende’ uitkomst zien: het merendeel van deze kinderen van overwegend linkse ouders asscocieert blank met macht en intelligentie en zwart met negatief gedrag en domheid. We weten echter niet op welke wijze de kids voorafgaand aan of tijdens het experiment zijn gemanipuleerd en zelfs al zou dit een redelijk objectief experiment zijn, dan komt dit voort uit het feit dat Nederland (nog) een BLANK land is, waarin kinderen zien dat blanke mensen hoogstaande functies bekleden. Dat is simpelweg een statistisch meerderheidsgegeven. Moeten wij ons schamen voor het feit dat de MEERDERHEID van ons West-Europese land blank is? Waar is deze overgefeminiseerde tuthola mee bezig?! Dit is dus de racistische identiteitspolitiek die onze samenleving VAN BINNENUIT ondermijnt!

    Regelmatig komt Bergman zelf ook in beeld. De arrogantie spat werkelijk van haar gezicht af, ze is een elitaire linkse betweter die heel Nederland wel eens zal ‘opvoeden’ over wat voor racisten we werkelijk zijn diep van binnen. Te walgelijk voor woorden en ik heb er nu al teveel woorden aan vuilgemaakt!

    Mike

    #175438

    fatsnotbad
    Sleutelbeheerder

    Hier een mooie aanvulling op mijn in dit draadje gedane uiteenzetting over de psychose van vrouwen, waarin ik o.a. het volgende schrijf:

    In het filmpje wordt het voorbeeld gegeven van de beweegredenen van de zogeheten ‘suffragettes’, de eerste feministische beweging die zich inzette voor kiesrecht van vrouwen. In die tijd was stemrecht verbonden aan landbezit, alleen als je eigenaar was van grond had je stemrecht. In de praktijk kwam dit inderdaad neer op exclusief stemrecht voor mannen, omdat alleen zij grondbezitters waren. Wat deze prille feministen in hun kromme redenatie echter misten was dat slechts 4 van de 10 mannen hierdoor mocht stemmen en dat dus 6 van de 10 mannen net zo goed geen politieke stem hadden omdat deze evenmin land bezaten. Er was dus zeer zeker sprake van discriminatie en uitsluiting van bepaalde bevolkingsgroepen, maar dit werd gedaan op basis van KLASSEVERSCHILLEN en had dus niet per se te maken met de onderdrukking van vrouwen. Het zijn dit soort irrationele redenaties die voortdurend plaatsvinden in het vrouwelijke brein, dat de werkelijkheid selectief interpreteert en zichzelf privileges toekent op basis van ingebeeld slachtofferschap.

    Deze zelfde feministen maakten zich echter niet druk om ‘gelijkheid’ als mannen naar het front werden gestuurd en daar bij bosjes sneuvelden. Dan waren ze ineens ‘pacifisten’. Politieke macht was het doel, niet het dienen van het landsbelang door je leven op het spel te zetten. Wel macht, geen verantwoordelijkheid, dit kenmerkt feminisme vanaf de eerste dag. Feminisme bevordert dan ook narcisme. De zogeheten ‘mannelijke privileges’ waren niet het gevolg van macht op basis van het bezitten van een penis, maar op basis van maatschappelijke plicht en verantwoordelijkheid, vrouwen eigenden zich dit enkel toe op basis van narcistische afgunst. Mannen waren kostwinners en zorgden voor hun natje en droogje en waren helemaal geen ‘patriarchale onderdrukkers’ van vrouwen, het vermeende ‘patriarchaat’ was toen even fictief als nu.

    OK, dus de eerste feministische golf maakte zich sterk voor kiesrecht van vrouwen op basis van ‘onderdrukking’ middels exclusief stemrecht verbonden aan mannelijk grondbezit. Dat een meerderheid van mannen evenmin landeigenaren waren deed er voor het gemak even niet toe, want alle mannen waren immers ‘onderdrukkers’ in het marxistische hamsterbrein van deze eerste feministen.

    Sterker nog, onderstaand filmpje van Turd Flinging Monkey belicht hoe deze feministen de ‘White Feather Movement’ oprichtten. De eerste wereldoorlog was nl. uitgebroken en er was nog geen sprake van dienstplicht. En wat deden deze ‘voorvechters van vrouwenrechten’? Ze deelden witte veren uit aan MANNEN ZONDER GRONDBEZIT om ze te vernederen en zo te dwingen te vechten in de oorlog als kannonenvoer.

    Dit moet toch echt wel het toppunt zijn van de cognitieve dissonantie van de vrouwelijke rationaliseringshamster. Dus je beweert je in te zetten tegen een onderdrukkend systeem waarin grondbezit (en dus financiele rijkdom) wordt gekoppeld aan stemrecht, waar niet alleen vrouwen maar ook NIET-VERMOGENDE MANNEN het slachtoffer van zijn, en je laat de vermogende mannen tegen wie je je afzet vrijuit gaan, terwijl je middels sluwe publiekelijke vernederingstactieken de mannen die in hetzelfde schuitje verkeren als jij (maar kennelijk niet beschikken over een Heilige Vagina) bikkelhard een nietsontziende loopgravenoorlog in stuurt. Wie nu nog volhoudt dat de eerste feminiseringsgolf zich inzette voor een goede zaak heeft een enorme hamster in zijn/haar hoofd!

    En waar heeft de ‘White Feather Movement’ uiteindelijk toe geleid? De dienstplicht, een door de staat mogelijk gemaakte molen van oneindig mannelijk kanonnenvoer, terwijl deze feeksen thuis bleven en zich ‘onderdrukt’ bleven voelen. ‘Als vrouwen aan de macht waren, waren er geen oorlogen meer’. Tuuuuuuuuurlijk. Deze vrouwen hebben rechtstreeks bijgedragen aan de oorlogsmachine die ontelbare MANNELIJKE levens heeft gekost!

    Mike

    #175574

    Alethea
    Bijdrager

    Je kunt altijd weg. Ik denk dat er eerder de angst speelt dat zo’n gast dan doorflipt en uit is op ‘eerwraak’ of je kind ontvoert, dat soort dingen.

    Spijker op de kop. Met het verschil dat je niet “altijd” weg kunt zonder jezelf en je kinderen nog verder in gevaar te brengen. Het staat vast dat zulke “gasten” (ook de agressieve niet-moslims) juist na het vertrek van hun partner nog gevaarlijker worden. Helaas begrijpen zowel de hulpverlening en justitie dit niet, waardoor het blijven hangen in zo’n situatie geen “gebrek aan empowerment” is, maar de meest zekere manier om jouw veiligheid en die van je kinderen zo goed als mogelijk te waarborgen. In de vrouwenopvang (áls je er al terecht kunt, er zijn enorme wachtlijsten) ben je ook niet veilig, alleen al vanwege de instabiliteit en de terreur tussen cliënten onderling en door de leiding. We moeten af van het idee dat vrouwen (en zeker ook mannen!) altijd weg kunnen uit zo’n situatie. Veilige alternatieven – of überhaupt alternatieven – zijn, zeker als het over het verkrijgen van woonruimte gaat, nauwelijks beschikbaar en opvang door familie of vrienden wordt haast onmogelijk gemaakt, alleen al omdat je dan niet meer wordt beschouwd als iemand met een (woon)probleem.

    #175575

    Alethea
    Bijdrager
  • https://demonitor.ncrv.nl/vrouwenopvang/medewerker-vrouwenopvang-soms-vertrekken-vrouwen-weer-omdat-het-thuis-nog-veiliger-is-dan-hier-
15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 24)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.