Ik zag 2 beren (kwik cheleren)

Forum Forums Vragen over voeding en gezondheid Ik zag 2 beren (kwik cheleren)

Dit onderwerp bevat 8 reacties, heeft 4 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  Gerard 3 maanden, 1 week geleden.

9 berichten aan het bekijken - 1 tot 9 (van in totaal 9)
  • Auteur
    Berichten
  • #179011

    Hadassa
    Bijdrager

    Goedendag,

    Omdat het niet lukte mijn schermnaam te veranderen (website blokkeerde een paar keer) heb ik een nieuw account aangemaakt, mijn vorige schermnaam kon door nieuwsgierigen herleid worden naar mijn persoon en dat wil ik niet.

    Eerst even een chronologie van mijn leven:
    Mijn moeder heeft een zeer heftige jeugd gehad, enorm veel stress, een mond vol amalgaam, ook toen ze zwanger was van mij. Na mijn geboorte heeft ze een zware depressie gehad, met poging tot zelfmoord, ik kan me bijzonder weinig herinneren van haar, mijn vader was er wel, ondanks zijn eigen bedrijf heeft hij me zo goed als mogelijk geprobeerd op te voeden. Maar ook hij heeft niet erkende jeugdtrauma’s, geboren in de oorlog en tot 3 maal toe als klein kind lange tijd van zijn vader en moeder gescheiden geweest, heden ten dage heeft hij bijzonder veel kenmerken van een narcist. Jullie raden het al: ik was/ben zijn lievelingetje (mijn oudste broer het mikpunt, andere broer hield onzichtbaar).
    Dus geboren uit een labiele, overgevoelige, ziekelijke maar zachtaardige vrouw, 6 weken borstvoeding gehad, met 6 weken al bijvoeding gekregen in de vorm van o.a. tomaten, heel veel antibiotica kuren (tussen de 20 en 30) tussen mijn eerste en 25e levensjaar, recidiverende oorontstekingen + keelontstekingen, alle inentingen netjes gekregen, ook een paar extra voor verre reizen. Buisjes gehad, neusamandelen geknipt, maar keelamandelen niet.
    Altijd mager geweest, scheve tanden, veel gaatjes en als bonus amalgaam vullingen!
    Op mijn 10de overleden mijn nichtjes van 9 en 11 door een aanrijding met een trein, dat was zeer traumatisch, het enige wat m’n moeder er over zei: huil maar niet. Met therapie er over heen gekomen.
    Van mijn 14e tot 16e misbruikt door een vriendje, niet geheel toevallig ook een narcist.
    Toen menstruatie op gang kwam soms hevige pijnen, altijd onregelmatig, dus jaren aan de pil geweest.
    Af en aan anti-depressiva gebruikt, paar keer vrij makkelijk gestopt, maar doe er nu al jaren over om af te bouwen, krijg suicidale gedachten en angsten als ik te snel afbouw/laag doseer, zit nu anno 2017 op 5 mgr paroxetine. EN WIL DAAR VAN AF
    Getrouwd met een fantastische vent met geweldige ouders, het duurde ruim 10 jaar van onze relatie voordat ik een kinderwens kreeg, (hij wilde van het begin gelijk al kinderen) maar jaren daarvoor had ik een wijze beslissing genomen om met de pil te stoppen, omdat ik wilde weten hoe mijn lichaam het zonder toegevoegde hormonen zou doen: 7 cycli per jaar, variërend van 31 dagen tot 107 dagen.
    In 2006 heb ik alle amalgaam vullingen onveilig laten verwijderen, omdat ik ergens had gelezen dat het meuk is.
    In 2011 zwanger geworden op een suiker “dieet”, verkeerde foliumzuur geslikt, maar wel veel rauwe zalm gegeten, God zij dank een goede zwangerschap gehad, maar werd wel heel depressief, heb alleen de eerste 3 maanden geen antidepressiva genomen, de rest van de zwangerschap dus wel. Thuis bevallen, dat wilde ik ONTZETTEND graag, omdat ik toen wel al wars werd van het medicaliseren van zwangerschappen, mijn vriendin en verloskundige heeft me bijgestaan, ondanks dat ik “medisch” was vanwege de antidepressiva.
    Borstvoeding verliep goed, opstarten was niet makkelijk, ik dacht 5 maanden bv te gaan geven omdat ik dan weer aan het werk moest, ik dacht dat opvolgmelk ALTIJD de bv moest opvolgen, ben dus goed geïndoctrineerd door Nutricia. Maar stiekem wilde ik mijn zoon dat helemaal niet geven en na research kwam ik er achter dat ik kon gaan kolven en ben ik toegetreden tot de bv-maffia.
    Ik was verschrikkelijk feministisch, dus manlief en ik zouden de zorg 50/50 verdelen zodra mijn verlof voorbij was, maar vanwege een reorganisatie, durfde ik niet van 32 uur naar 24 uur te gaan, dat deed ik pas toen zoonlief ruim een jaar was en het mama-vertrekt-naar-haar-werk-maar-ik-wil-bij-haar-zijn trauma er goed in gesleten was. Mijn man is musicus, heeft geen vast inkomen, dus ik deed die vaste lasten wel even bij elkaar werken…
    Onze zoon heeft de eerste 5 maanden van zijn leven prima geslapen ‘s nachts, 1 of 2 keer wakker voor bv, prima, nadat ik weer aan het werk ging veranderde dit na een week! Hij heeft 11 dagen niet gepoept en begon om de 1 a 2 UUR krijsend wakker te worden en liet zich alleen aan de borst troosten. Juist ja, verlatingsangst. Door mij. Feminisme is killing.
    Dit nachtelijk krijsen is 3 jaar lang heel intens geweest, dus 6-7 keer per nacht wakker schrikken, 3 jaar lang gebroken nachten, de frequentie nam af. Sinds een paar maanden slaapt hij bijna alle nachten door, wat heb ik daar naar uitgekeken! Dan zou ik feest gaan vieren had ik me voorgenomen, maar zo ver zijn we nog niet want hij slaapt nu prima, maar ik word veel wakker.
    Dus kreeg ik fibromyalgie/cvs/pfeifer/borrelia/lyme/whatever en pleegde mijn beste vriendin zelfmoord (o.a.dankzij de antidepressiva). Mijn moeder heeft inmiddels Addison, raakt niet van de Prednison, bloeddrukverlagers, morfine en suiker af, is een wandelend gifvat, barst van de onstekingen, slaapt overdag en spookt ‘s nachts, MAAR IK WEIGER OM ZO TE EINDIGEN.

    Sinds 2 jaar eten we met z’n drieën WAPF:
    -Manlief heeft sindsdien een stabiel gezond gewicht (daarvoor altijd een jojo, net als de rest van zijn fam), hij is nog aan het herstellen van de burnout.
    -Zoonlief ging beter slapen (heeft gelukkig nooit het ondervoedingscentrum dieet gegeten, maar wel te weinig vet) en heeft een prachtig (melk) gebit met heel veel ruimte. Hij is inmiddels 5 en krijgt thuisonderwijs!

    -Ikzelf knap niet op, dat snap ik, maar omdat ik veel wilskracht heb blijf ik zoeken, want ik wil dus niet zo worden als mijn moeder.
    Ik heb nu een groot deel van mijn hoop gevestigd op het cheleren van kwik. Mijn dank richting Mark/100% leven is groot, ik heb heel veel gehad aan zijn topic en antwoorden aan anderen.
    Inmiddels heb ik mijn eerste chelatie ronde met 6,25 mg ALA er op zitten. Het ging niet slecht, wat extra tinnitus, tintelingen in 1 been, erg nerveus. Mijn lever vindt het wel moeilijk, dat concludeer ik aan de hand van de okergele ontlasting, maar het loopt goed door en begint al weer wat donkerder te worden.

    Wat betreft het feminisme ben ik Mike dankbaar voor het openen van mijn ogen, het bewuste topic heeft mij laten inzien waarom mijn man depressief en opgebrand raakte van het financieel niet kunnen onderhouden van ons gezin. Hij is een begaafd musicus, maar hij kon er geen kostwinnaar mee zijn en werkt inmiddels parttime in de gehandicaptenzorg. Hij moet er nog aan wennen dat ik van een linkse rakker in een rechtse knakker ben veranderd, maar zijn ogen zijn ook aan het open gaan.

    Het onderwerp (Ik zag 2 beren (kwik cheleren)) raakt kant nog wal, maar rijmt wel soms moet ik even iets luchtigs bedenken 🙂

    Momenteel heb ik 1 vraag: ik moet ‘s nachts altijd 2-3 keer plassen, ook als ik de hele dag alleen maar bronwater drink, of vanaf 13:00 niet meer drinken, van alles geprobeerd dus, maar het wakker worden is vervelend, ik heb nog zo veel slaap in te halen! Hoe kan ik dit nachtelijk plassen veranderen?

    Vragen en tips zijn welkom, bedankt voor het lezen!

    #179014

    100%leven
    Bijdrager

    Goeiendag! Wat een verhaal!
    Ik snap dat je een wat luchtigere topic-titel hebt gekozen.

    Fijn dat je wat hebt gehad aan m’n kwiktopic.
    Wat betreft je okergele ontlasting: dat is eigenlijk al een teken dat je op het randje zit met cheleren qua belasting voor je lever.

    Ik ben (te) lang doorgegaan met cheleren terwijl m’n ontlasting steeds vaker geel was. Ik heb nu noodgedwongen m’n ALA dosering gehalveerd (ook op 6,25 mg nu), omdat ik m’n lever (en dus mezelf) steeds meer aan het vergiftigen was. Dus pas daar voor op. Als je tegen kruiden kan, zijn er genoeg methodes om je lever en galstroom te ondersteunen. En als dat niet lukt, zou ik de dosering halveren. Cheleren moet niet zwaar zijn en niet teveel je symptomen verergeren.

    Wat betreft het vaak moeten plassen ‘s nachts: dat komt vaker voor tijdens cheleren of had je het daarvoor ook al? Ik heb het in het begin ook gehad, maar ook toen ik m’n amalgaamvullingen nog had en niet wist dat dat het probleem was, maar ik wel al helemaal ‘op’ was. Het blijkt dat mensen die verzwakte bijnieren hebben, ook vaak te weinig aldosterone aanmaken en dat leidt onder andere tot vaak moeten plassen.

    Meer daarover lees je hier:

    Aldosterone can be just as important as Cortisol

    Succes met gezond worden!

    Mark

    #179015

    Elkedageenei
    Sleutelbeheerder

    Jemig wat een verhaal. Mbt dat plassen ‘s nachts moest ik meteen denken aan het filmpje over zout in het topic keltisch zeezout.

    Ook bij bijnieruitputting of verzwakte bijnieren is extra zout aan te bevelen.

    #179081

    Hadassa
    Bijdrager

    @ Mark, bedankt voor je reactie!

    Dat veelvuldig plassen is al een poosje aan de gang, ik denk ongeveer een jaar, ik ga eens bekijken of ik via ProHealth m’n aldosteron kan meten. Ik kan dat (gedeeltelijk) bij mijn zorgverzekeraar declareren. Interessante link, overdag plas ik ook vrij veel, maar daar stoor ik me niet aan. Het zijn die kleine plasjes waar ik gefrustreerd door ben omdat ik ze de moeite niet van waard vind om wakker van te worden. Als ik koude voeten heb dan moet ik ‘s avonds ook een paar keer achter elkaar voor een heel klein beetje urine naar de wc. Zo nu klaar met klagen 😉

    Ik heb het cheleren niet als lichamelijk zwaar ervaren qua bijwerkingen, de lichamelijke klachten die ik ervoer vielen op omdat ik alles wat ik voelde onder een vergrootglas legde. Het wakker worden door de wekker is niet prettig
    Ik ben met je eens dat ik m’n lever niet moet vergallen en ga ondersteunende middelen bestellen.

    @ Elke dag een ei, jij ook bedankt voor je reactie!
    Ik heb het filmpje bekeken, maar hoor hem in het begin over keukenzout praten, is hij daar echt een voorstander van? Of moet ik het zien als beter keukenzout dan geen/te weinig zout? Ik zat steeds te wachten tot hij het over ongeraffineerd zout ging hebben.
    Ik eet veel Keltisch zeezout, ik geef toe aan die behoefte.

    #179143

    Elkedageenei
    Sleutelbeheerder

    Heel goed dat je veel Keltisch zeezout neemt. Hij heeft het over greoon zout maar ik zou altijd kiezen voor kzz. Neem je ook sole (oplossing van kzz in water)?

    #179145

    Hadassa
    Bijdrager

    Ik ben gestopt met het nemen van sole. Deed dat elke ochtend, maar merk dat ik me iets minder belabberd voel in de ochtend als ik alleen maar bronwater of kraanwater drink.
    Maar ik voeg nu nog meer toe aan mn eten dan ik al deed.

    #181144

    Hadassa
    Bijdrager

    Op woensdagavond 12 juli ben ik m’n 2e chelatie ronde begonnen, dit ging qua zenuwen een stuk beter, ik was niet meer bang om door m’n wekker heen te slapen en sliep tussen de doseringen in vrij goed, viel snel weer in slaap. Heb Zweeds kruidenbitter geslurpt, en bittere groenten gegeten, met als resultaat dat m’n ontlasting bruin bleef, geen extra oorsuizen, dus ik ben tot zondagavond doorgegaan, dus 4 dagen. Had ‘s avonds een beetje keelpijn, maar dat heb ik wel vaker. Maandagochtend werd ik beroerd wakker met verhoging, ontstoken keelamandelen, getver. De laatste keer dat ik zo’n heftige keelontsteking had is 15 jaar geleden, heb nauwelijks kunnen eten, dus kreeg ook last van de low carb flu en heb uiteindelijk 2 weken niet kunnen werken (ik moet veel en tamelijk luid spreken in mijn werk) en ontwikkelde ook een ontstoken verhemelte en ontstoken luchtpijp.
    Baal hier enorm van, want blijkbaar was het toch een te grote belasting, dus ga een volgende ronde met 3 mg doen en kijken hoe dat gaat.
    Iemand nog tips voor slijmoplossende (voedings)middelen? Er zit nog een berg goor slijm in m’n luchtpijp.
    Het nachtelijk plassen houdt toch wel verband met kraanwater, want gezien het GenX gebeuren drink ik bijna gee kraanwater meer en plas nu minder vaak in de nacht. Zijn die lozingen van Chemours toch nog ergens goed voor 😉

    #181146

    100%leven
    Bijdrager

    Goed dat je de dosis gaat halveren. Ik ben vaak te lang doorgegaan op een dosis omdat ik zo graag wou, terwijl er tekenen waren (lichte ontlasting o.a.) die aangaven dat ik moest minderen.

    Nog een belangrijke tip: de tijd tussen de doseringen varieert ook van persoon tot persoon, afhankelijk van je stofwisselingssnelheid. In het begin zat ik op 2 uur en toen heb ik langzaam weer opgebouwd van 2 uur 24 min, via 2 uur 40 min naar 3 uur. Maar dat blijkt echt te lang voor mij en nu ben ik weer terug naar 2 uur en 40 minuten gegaan en tot nu toe voelt dat beter (zit 30 uur in ronde nu).

    Dus hou in je achterhoofd dat dat ook nog een belangrijke variabele kan zijn.

    Succes!

    Mark

    #181148

    Gerard
    Bijdrager

    Het kunnen spanningen zijn waardoor je vaker moet plassen. Kijk eens hoeveel je per keer plast op tijden van de dag dat je vindt dat je te vaak moet. 200 tot 300 ml per keer is gemiddeld.
    Wat ook kan helpen is het doen van bekkenbodemoefeningen, vooral gericht op ontspanning.
    Gezien je indrukwekkende verhaal zou het me niet verbazen dat je zo aan stress gewend bent dat je het niet eens meer opmerkt. Ik ken dat ook, het lukt me zelfs om gespannen te slapen!

9 berichten aan het bekijken - 1 tot 9 (van in totaal 9)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.