Re: Zwak vlees

#25670

autumn
Bijdrager

Ik zie het zo: Wij wisten in vroegere tijden heel veel dingen intuïtief, maar we hadden een soort droomachtige bewustzijn, zoals kinderen. We hebben het gevoelsgebied door de eeuwen heen meer en meer verlaten. We zijn super-rationeel geworden, maar hebben ook een soort wakker intellect tot ontwikkelingen gebracht. Dit was nodig om vanuit dit bewustzijn het gevoelsgebied te herontdekken en te integreren zodat we deze in verbinding gaan brengen om wakkere intuïtieve mensen te worden die beiden kwaliteiten (gevoel en verstand) kunnen benutten. Dit is zoals ik het lange tijd gezien heb, maar ik weet niet of het nog helemaal in de visie past die ik de afgelopen maanden meer en meer aan het ontwikkelen ben.

Anyway, ik proef in onderstaande woorden een soort slachtoffer-mentaliteit. Ik geloof niet dat er daders buiten jezelf bestaan. De enige vijanden die er zijn creëer je zelf in je hoofd.

Quote:
Ze hebben de klok eeuwenlang teruggezet en meegeholpen aan een devolutie die nu al 8000 jaar aan de gang is en waarheid als zijn grootste vijand heeft. Dit heeft ontelbaar veel levens gekost en leed veroorzaakt en ons ontworteld, ontzield en ontheemd.

Ik denk dat we er beter aan doen om lering te trekken uit alles wat er gebeurt en gebeurd is en iedereen dankbaar te zijn voor de gelegenheden die ze je bieden om tot ontwaken te komen. Want de inzichten en kennis die je hiermee vergaard, maakt je krachtig en machtig. We leven op een planeet waar wij als mensen een vrije wil hebben. We hebben het donker en het licht nodig (gehad) om te leren onderscheiden en te leren waar we wel of niet voor willen kiezen. Misschien hebben we de ervaring van donkere tijden wel nodig gehad om tot bewustzijn te komen.

Het gaat niet om vóór of tégen iets of iemand te zijn, want dat is het dualistische spel waartoe we voortdurend verleid worden. Ik denk dat het belangrijk is om te realiseren dat we allemaal op onze eigen manier aan het proberen zijn om iets neer te zetten op aarde waarvan we denken dat we daarmee vooruitgang boeken. Het gaat erom dat we allemaal onderweg zijn en van elkaar kunnen leren. Anderen bekritiseren of veroordelen schept alleen maar meer negativiteit in het bewustzijn van anderen en dus in onze gezamenlijke wereld.

Een spreuk die ik hierbij vind passen is:

Alle wezens zijn manifeste gezichten van de heilige schepping, zich uitdrukkend in verschillende stadia van ontwikkeling.

Laten we onze focus houden op samenwerking. Laten we zelf leven zoals we wensen dat de wereld gaat worden. Dat inspireert veel meer!