Re: Atlas correctie

#34720

fatsnotbad
Sleutelbeheerder

Ik heb mijn vriendin mogen begeleiden tijdens de bevalling van haar zoontje, in het ziekenhuis. Om het uur kwamen ze bloedruk opmeten, weeenapparaat aanleggen, hartslag controleren, en iedere keer zakten dan de weeen weer helemaal weg. Waren wij net zover dat ze een beetje opgang kwamen, en regelmatiger werden…kwamen ze er weer aan. Na de zoveelste keer ben ik gaan mopperen. De verpleegster was het eigenlijk helemaal met mij eens, maar dit was nu het protocol om claims achteraf te voorkomen.

Hierdoor, en daar ben ik van overtuigd, heeft de bevalling bijna 24 uur geduurd en werd het uiteindelijk een vacuumverlossing, ze had gewoon geen kracht meer om nog enigzins mee te persen. En er werd totaal niets uitgelegd of een andere houding geprobeerd.

Ik heb haar wel gezegd, dat ik zeker weet dat als zij thuis had mogen bevallen dat dit niet gebeurd was en de bevalling sneller en gemakkelijker zou zijn verlopen.

De gyneacologen die ik ken vind ik bijna allemaal ongelooflijk arrogant en vooral niet luisterend naar de moeder.

Tijdens de bevalling van de jongste heb ik zeer regelmatig aangegeven: het gaat niet goed, ik voel dat er iets niet goed zit. Tijdens de weeen kreeg ik iedere keer een beklemmend/angstig gevoel in mijn buik. Volgens mij ging het niet goed met de kleine, maar volgens de gyneacoloog gaf het apparaat aan dat het wel goed ging….het apparaat!!! Dit is dus belangrijker dan de moedergevoelens.

Achteraf bleek dat ik helemaal gelijk had, de navelstreng was uitgezakt, dus tijdens de weeen kreeg onze jongste geen zuurstof en was dus benauwd. Hij heeft dit ternauwernood overleefd.