Re: Voorstellen Midori

Forum Forums Stel jezelf even voor Voorstellen Midori Re: Voorstellen Midori

#35679

autumn
Bijdrager
Quote:
Het is mijn droom om later op wereldreis te gaan en in het buitenland te gaan wonen

Als je zo verstandig blijft leven en eten, dan heb je nog wel een jaar of 100 voor de boeg, schat ik zo. 🙂 Maar ja, er zijn ook 100-jarigen die nog steeds bij zichzelf denken: Ja ik zou toch wel eens ooit eens op reis willen gaan. 😉

Quote:
Ik heb nog nooit zelf brood gemaakt, nee! Ik dacht altijd dat je daar per se een broodbakmachine voor moest hebben, maar dat is dus niet zo?

Nee, je hebt zeker geen broodbakmachine nodig. Een kwartiertje kneden met de hand, flink lang laten rijzen op een warme plaats en een hete oven, meer heb je niet nodig. Oja, ingrediënten zijn ook wel handig als je je ouders ervan wilt overtuigen dat je ook echt een brood aan het bakken bent… :mrgreen:

Quote:
Het is inderdaad slimmer om precies andersom te doen.

Ik denk dat iedereen op de eerste plaats geaccepteerd wilt worden zoals die is, jij toch ook? De basis is dat je ze accepteert in hoe ze zijn, hoe moeilijk dit ook is. Vanuit de acceptatie, respecteer je hun eigen keuzes die ze vanuit hun eigen bewustzijn (kennis, opvattingen, geloofovertuiging, referentiekader, levenservaring) en gevoel maken. Ook al maken ze nog zo’n (in jouw ogen misschien wel kromme) keuzes, ze hebben een eigen vrije wil en een eigen levensdoel. Zij doen wat zij denken dat goed is. En ja, veel mensen vinden een gemakkelijke keuze de goede keuze. Je kunt niet altijd weten waar iemand (als persoon en als ziel) vandaan komt en waarom die bepaalde keuzes maakt of waarom die vast blijft houden aan bepaalde gewoontes. Je weet niet met wat voor een doel iemand naar de aarde is gekomen. Je kunt nooit echt helemaal iemand van binnen bekijken en voelen wat die persoon op de diepste lagen van zijn wezen doormaakt, waardoor die doet zoals die doet. En wie ben jij dan om daarover te oordelen, niet dan? Misschien zou jij wel hetzelfde doen als jij dezelfde voorgeschiedenis zou hebben als je ouders. Dat weet je niet. Je ouders hebben ook dingen geleerd van anderen en dit voor waar aan genomen. En die mensen hadden het ook weer van anderen geleerd en voor waar aangenomen, enz. In feite werkt het op dit forum niet anders. We delen dingen met elkaar en leren ervan. We nemen bepaalde dingen voor waar aan omdat ze naar ons idee goed onderbouwd zijn, logisch klinken of goed voelen. Maar op een bepaald niveau is er niks wat je absoluut zeker kunt weten, helemaal niks. En uiteindelijk zullen wij ook verder groeien en tot een nog grotere waarheid komen. Of misschien zullen we bepaalde dingen toch bij moeten stellen. Maar ook al weten we het nooit allemaal absoluut zeker, dat neemt niet weg dat we handvatten nodig hebben voor het alledaagse leven hier en nu. Daarom vind ik het ook goed om wel overtuigingen te hebben en kennis te delen. Maar het zal altijd zo blijven dat iedereen zijn eigen waarheid heeft. Daarom ontstaan er ook wel eens discussies hier op het forum.

Ik probeer als het me lukt mensen niet aan te vallen op hun waarheid. Ik probeer hun waarheid niet te veroordelen of te bestrijden, maar ik probeer ze te laten zien dat ik onderzoek gedaan heb en tot een misschien wel grotere waarheid ben gekomen. Ik probeer mensen een andere kijk aan te reiken, een manier van denken of handelen die nog meer in hun voordeel werkt. Ook probeer ik mensen door middel van vragen na te laten denken over hun eigen beweringen of over bepaalde vanzelfsprekendheden. Maar tegelijkertijd wil ik ook begrijpen waarom zij dingen op bepaalde manieren doen. Van ieder mens kun je immers leren. Dat is een manier om op een ongedwongen manier met bewustwording bezig te zijn. Uiteindelijk kan iemand alleen maar zelf besluiten om bewuster te worden, niemand anders. Nou wil ik niet zeggen dat je altijd maar mild zou moeten zijn. Soms is het ook gewoon goed om eens heel hard en direct te zeggen waar het op staat, zo van: pats-boem, hier alsjeblieft, dat weet je waar ik het over heb! Soms hebben mensen net dat zetje of die klap in hun gezicht nodig. Het kan ook wel eens helpen om eens echt vanuit je gevoel je bezorgdheid uit te spreken over de schadelijkheid van bijvoorbeeld aspartaam in de voeding. Dan val je ze niet aan, maar druk je enkel je eigen gevoel uit op basis van kennis die hierover verworven hebt.

Maar het gaat niet alleen over jou en jouw ideeën. Je bent samen thuis en samen in gesprek. Probeer ook te laten merken dat je naar hun wilt luisteren. Want als je de achtergrond en ontstaansgeschiedenis van hun overtuigingen kent en begrijpt, zul je ook veel gemakkelijker dingen op zo’n manier kunnen brengen dat ze er vatbaar voor zijn. En dan zul je misschien ook voelen dat bepaalde informatie nu nog echt te ver van hun bed is. Nou dan komt dan misschien later nog wel of gewoon niet. Ik blijf in gesprekken ook niet lang doorgaan over bepaalde spirituele facetten als ik merk dat mensen er totaal geen raakvlakken mee hebben. Dat hoeft ook niet, ieder z’n ding. Niet iedereen hoeft te begrijpen of te geloven dat je voeding kunt ontzielen door het op een agressieve manier te behandelen. Maar als iemand meer feitelijk ingesteld is, dan leg ik wel uit dat tijdens het raffineren en deodoriseren van plantaardige olie temperaturen van 240-270 graden gebruikt worden. Ieder mens die weet dat frituren ongezond is – vooral boven de 170 graden – kan ook snappen dat olie aan zulke hoge temperaturen blootstellen ronduit schadelijk is, om maar een voorbeeld te geven. Nou van dit soort geraffineerde olie maken ze dus margarine, terwijl roomboter nog echt een natuurproduct is.

Dus ja: acceptatie, respect voor andermans keuzes en een open houding zijn wel de sleutelbegrippen om een open dialoog aan te gaan. Geduld is verder ook heel belangrijk. Probeer totaal geen verwachtingen te maken. Hoe meer je verwacht, hoe meer je invult over hoe het zou moeten gaan, hoe meer lading en druk je op ze legt, hoe meer spanning er ontstaat en hoe minder ze zich uitgenodigd voelen om een beweging in die richting te maken om maar te voldoen aan jouw verwachtingen. Immers, waarom zouden ze zich door jou moeten laten dwingen om hun voedingspatroon aan te passen als zij denken en geloven dat het zo goed of goed genoeg is? En met ‘goed’ bedoel ik niet enkel gezond, maar ook gemakkelijk, praktisch, sociaal geaccepteerd, betaalbaar, smaakvol enz. Heb geduld, je kunt een rivier niet duwen zonder de boel te forceren! Vaak leg je mensen een stukje basis uit en gaan ze er zelf eens over nadenken. Je plant dan een zaadje, wat verborgen blijft in de grond en wacht op warmte en water. Dan stip je het op een ander moment nog eens aan. Dan hebben ze het er met anderen misschien eens over, en denken ze er nog eens over na. Dan ligt het weer weken lang stil en zijn ze het ogenschijnlijk weer vergeten. Dan komt er toevallig iets op tv of staat er iets in de krant en denken ze er nog eens over. Dan ontmoeten ze een week later iemand die ook enthousiast is over gezonde voeding. Dan krijgen ze vragen en willen ze wat meer weten. Dan vertel je weer eens wat meer. En intussen zien ze dat jij heel goed voor jezelf en voor de aarde wil zorgen. Blijf vooral zo nu en dan uiten dat je je goed voelt bij wat je eet en dat je liefde voelt voor de aarde en de dieren.

Ik ben zelf erg enthousiast over hoe goed ik me voel bij gezonde biologische voeding. Ik heb nooit gedacht dat voeding zo veel goede invloed op me zou kunnen hebben. De keren dat ik ziek ben geweest in de afgelopen 3 jaar tijd kan ik op 1 hand tellen, ook als ik verkoudheid meereken. Ik voel me bijna dagelijks fit en vrolijk. Dat ligt niet alleen aan voeding, zeker ook aan meditatie en andere dingen. Maar voeding is wel een heel belangrijk deel hiervan.

Quote:
Ze hebben me al een aantal keer verteld dat ze vinden dat ik een beetje doorschiet.

Dat doe je misschien ook wel in vergelijking met vroeger, in vergelijking met henzelf of in vergelijk met de mensen die ze kennen en alles wat ze op tv zien. Ik zou gewoon eens open vragen wat ze dan zo ver vinden gaan en waarom ze dat vinden. Moet jij dan ook maar gewoon ongezond gaan leven omdat iedereen dat zo doet? Moet jij dat dan ook maar normaal blijven vinden, omdat dit heersende normen zijn?

Een citaat uit een van mijn teksten gaat hierover:

Ook is het opmerkelijk om te zien hoe gezond mensen waren (en zijn!) die natuurlijke onbewerkte voeding gebruikten. Maar terug naar de basis van de voeding, dat is tegenwoordig helaas een radicaal idee geworden. Mensen vinden je al gauw extreem als je kunstmatige voeding laat staan. Zó vér zijn we dus afgedwaald…

Quote:
Telkens als hij iets eet vraagt hij aan mij: ‘Is dit gezond?’ en ‘Wat is er gezonder, dit of dat?’

Ja leuk is dat he? Dit heb ik op mijn werk in de kinderopvang ook regelmatig. Het is me echt opgevallen dat kinderen best wel belangstelling hebben voor gezonde voeding. Ze vinden hun eigen gezondheid belangrijk en willen er best wel iets over weten. Maar als ze vervolgens iedereen suikertroep zien eten, dan gaan ze daar ook gewoon in mee. En begrijpelijk ook als ze het lekker vinden. Kinderen gaan uiteindelijk niet zo zeer doen wat je ze verteld om te doen. Ze gaan eerder doen wat in hun omgeving gezien en vooral gevoeld hebben. Wat dat betreft is jouw voorbeeld een stille uitnodiging om later ook eens met gezonde voeding bezig te gaan zijn. Goed werk!

Pubers is weer een heel ander verhaal. Ik heb haast nog nooit een puber iets gezonds zien kopen in de supermarkt. Het is bijna altijd frisdrank, chips, koekjes, chocola, ijs of snacks. Ken jij (behalve jezelf :)) iemand die wel eens wat gezonds koopt van zijn eigen geld?