Re: sport

#23688

ruud
Bijdrager

Sporten, het is zowat het laatste wat nu mijn aandacht heeft en het roept ook de verkeerde associaties bij mij op.

Ik heb veel gesport in mijn leven, maar het had toch iets te veel een automatische pilootkarakter bij me.

Het staat me erg tegen op gezette tijden iets te moeten ondernemen: dat maakt het voor mij volstrekt onnatuurlijk.

Ik ben ook van de ene op de andere dag ingestort na een periode van drie jaar intensief sporten rond mijn 34ste levensjaar (ben nu 41).

Ik kreeg een burnout in die tijd ook, maar ik wed dat mijn gezondheid toen al te wensen overliet ook.

Hoe ouder ik word hoe meer ik me verzet tegen op gezette wat dan ook te doen.

Dat lijkt nu bijna een onmogelijk iets als ik me dan ook nog moet bedruipen.

Ik wil een leven zonder druk om wat dan ook te moeten doen.

En bewegen is nu voor mij niet echt iets waar ik naar verlang, raar maar waar.

Eerder juist stil zitten zonder veel deining om me heen.

Zonder sociale controle van mensen die iets van me willen of zo.

Ik moet bij sporten te veel denken aan de fabrieksmatige repetitieve beweging en dan gaat de zin er totaal vanaf.

Daarom vond ik do inn (zelfmassage in de traditie van de shiatsu) op een gegeven moment ook nog als enige acceptabel.

Maar ook daarvoor moest ik dan en dan als ik dat wilde zo laat ergens verschijnen in de vroege weekenden als ik al zo moe was van het werk.

En op een gegeven moesten we ook van die oefeningen doen met andere mensen van de zelfmassage en dan moet je dat met een willekeurig iemand doen die je niet per se kent en dat vind ik ook zo raar.

Aanraken moet niet per se iets zijn dat voor de oefening moet, maar spontaan als het goed zit en anders gewoon niet, punt.

Ik moest een oefening doen met iemand die waarschijnlijk vreselijk om aanraking verlegen zat en gelijk in vuur en vlam stond daarna en mij tot vervelens toe ging stalken.

Die had ook nog mijn telefoonnummer gekregen van mijn shiatsulerares die haar slechte move daarna ook nog wilde afkopen bij mij met een keer les niet hoeven betalen! (dan kennen ze mij nog niet, zo makkelijk zijn mensen dan nog niet van mij af. Ik laat me niet afkopen.)

Ik ben niet goed in sociale situaties, met op commando oefeningen doen, al helemaal niet met anderen.

Ik zie alle beren op me afkomen.

En sporten heeft voor mij vaak ook met sociale situaties te maken.

Ik heb geen beste associaties bij bewegen dus en bij sporten.

Yoga heb ik ook nog gedaan, maar zelfs dat vroeg te veel van me op een gegeven moment.

Ik moest telkens weer fysieke grenzen opzoeken, zo voelde het, maar daar had ik op het laatst ook duidelijk de moed niet meer voor.

Mijn ideaal is nu: niet bewegen, rust aan mijn hoofd en in mijn ziel.

En op het moment betekent dat ook: nauwelijks (a)sociale verplichtingen.

Ik heb er ook eerlijk gezegd totaal de energie niet voor!