Re: ongerust

#49959

Webmaster
Bijdrager

Dit werkt iets anders. Jodium is onderdeel van de zogeheten ‘halogeen-familie’ van elementen. Behalve jodium behoren hier ook toe: fluor, chloor, bromide. Deze strijden met elkaar om dominantie in de schildklier. We weten dat de schildklier schildklierhormoon produceert op basis van jodium, zoals de schildklierhormonen T3 en T4, waarbij de getallen 3 en 4 staan voor het aantal jodiummoleculen waaruit het hormoon bestaat (dus 3 in het geval van T3 en 4 in het geval van T4). Chloor, fluor en bromide hebben niets te zoeken in de schildklier, maar kunnen daar wel terechtkomen als de schildklier te weinig jodium bevat. Ze gaan dan de concurrentie aan met jodium in de schildklier.

Is het niet interessant om te zien dat in Amerika chloor en fluor in het drinkwater zitten en bromide in bestrijdingsmiddelen verwerkt zit? Klinkt als een directe aanval op de schildklier. Wanneer de schildklier onderactief wordt neemt de intelligentie af. Toeval? Ik dacht het niet!

Goed, dat was een zijspoor, maar wel een interessant zijspoor. Nu terug naar wat ik wilde vertellen. De schildklier zit werkelijk te wachten op jodium. Als deze in geconcentreerde vorm in het systeem komt, zal de schildklier deze jodium gretig in zich opzuigen en meteen evt. chloor, fluor of bromide eruitgooien. Het schildklierhormoon T3, dat rechtstreekse communicatie met de cellen onderhoudt zal hetzelfde doen in de rest van het systeem. Het gevolg is dat halogeen-elementen als chloor, fluor en bromide afgevoerd worden en dat gebeurt via het bloed. Hierdoor kun je door dergelijke giftige elementen tijdelijk vergiftigd worden. Het is dus niet een kwestie van balans, maar meer van: de goede stof duwt de slechte eruit.

Mike