Re: Minder gezond leven maar gezond zijn

Forum Forums Vragen over voeding en gezondheid Minder gezond leven maar gezond zijn Re: Minder gezond leven maar gezond zijn

#26065

ikke
Bijdrager

Mike,

Heb je je wel eens verdiept in de huidige psychiatrie/psychologie? En weet je dat neurowetenschappen daarvan een belangrijk onderdeel is? Juist, het anatomische en fysiologische gedeelte van psychologische processen. Verdiep je eens in hoe ze het doen, verdiep je eens in de fouten van de vroegere wetenschappen en begrijp waarom men voorzichtig is met conclusies trekken en waar dan ook mijn hele betoog vandaan komt.

Neemt niet weg dat in de psychologie/psychiatrie precies hetzelfde voorkomt als wat ik in mijn betoog heb omschreven. Dus ook daar worden dezelfde bevestigings-, heuristische en beschikbaarheidsbiases gemaakt. Want ja, dat is iets waar je vrij makkelijk in meegaat, zonder dat je het zelf doorhebt.

Dan de DSM. Zoals je het omschrijft, is het gelukkig niet meer dan een karikatuur van hoe het echt is. Een stoornis is voor de gemiddelde psycholoog zonder geavanceerde apparatuur niet vast te stellen (voor zover dat allemaal al bekend is). Zou ook veel te duur zijn om het wel te kunnen. En dus willen ze zo veel mogelijk bewerkstelligen dat alle psychologen dezelfde diagnose kunnen stellen, desnoods ten koste van wat het syndroom of de stoornis inhoudt. Oftewel: er is bewust gekozen voor een stapel symptomen. Niet dat ik het er inhoudelijk mee eens ben, maar wat mij betreft heb ik er zeker geen probleem mee dat die vele (vaak nietszeggende) syndromen en stoornissen bestaan om mensen wél hulp te kunnen bieden. Niemand die de DSM samenstelt beweert dat het de oplossing is. Maar zonder diagnose geen (vergoede) hulp, geen onderzoek, niets. Dus vanuit de economische positie voelen de psychologen en psychiaters zich gedwongen om dan in ieder geval mensen die hulp willen, hulp te kunnen bieden. Je kunt het ermee eens zijn of niet (en ik zeg niet dat ik dat ben), maar het is wel iets anders dan giswerk. Het is zelfs verre van. Er wordt namelijk juist in de DSM totaal niet gesproken over wat erachter zou moeten zitten. Het enige dat in de DSM staat, is wat symptomen zijn. Heb je daar geen last (of lijden) van? Nou prima, dan heb je ook geen stoornis.

Verder vraag ik me vanaf of je je wel eens écht verdiept hebt in hoe de DSM wordt samengesteld. Hoe de wind waait? Is empirische theorie “hoe de wind waait”? Is het 10 jaar (of nog langer) debatteren over de inhoud “hoe de wind waait”? Is het doen van onderzoek om te bevestigen of ontkrachten “hoe de wind waait”? Dan ben ik benieuwd wat jouw definitie is van “hoe de wind waait”.

En ja, ODD bestaat als set symptomen. Wederom is jouw cynisme ook niet meer dan een karikatuur. Je hebt mij niet horen zeggen dat het een bestaande stoornis is, maar er is een set symptomen die bij elkaar zogenaamd ODD vormen. En wat dat betreft is het goed dat er psychologen of psychiaters zijn die die diagnose stellen, want die weten (als het goed is) tenminste dat ODD niet zomaar gesteld wordt op basis van een klein beetje tegengas.

Nogmaals, ik zeg niet dat ik zelf voorstander ben van de DSM, maar ik begrijp wel waarom hiervoor gekozen is. En nee, ook ik geloof niet dat de psychiatrie/psychologie oplossingen geeft. Zover zijn ze nog niet. En nee, ik zeg ook niet dat ik het eens ben met de richtingen van het onderzoek. Oftewel: ik neem het ook echt niet volledig op voor wat er in de psychologie/psychiatrie gebeurt. En ja, ik weet hoe het werkt met sponsoren van onderzoek. En ja, ik weet ook wat onderzocht wordt en wat daarvan naar buiten komt. Dat is maar een heel klein gedeelte. Maar kan de wetenschap er veel aan doen dat niet alles door het grote publiek (via de media) wordt opgepakt? Als wetenschapper zou ik daar ook geen moeite voor gaan doen. Dan weet ik wat ik onderzocht heb en wat daarmee gebeurt, moeten de mensen zelf weten. Zolang ik maar niet gehinderd word.

En met alles wat ik hier zeg ben ik het óók niet helemaal eens. Ik kan echter wel begrip opbrengen voor de interactie.

Dan kun je ook nog eens alle wetenschap afdoen als beïnvloed, maar daarmee doe je het simpelweg tekort. Niet alle psychogische wetenschap wordt gesponsord door medicijnfabrikanten. Niet alle wetenschap is erop gericht om symptoomgericht te werk te gaan. Generaliseren heet dat. En het is nog niet terecht ook.

Op zich staat het hele DSM- en medische/psychiatrische verhaal ook nog eens los van wel of niet voeding als (enige? voorwaardelijke? nog iets anders?) oorzaak van mentale problematiek.

Wat ik dan ook aandraag, is dat je op basis van (voor mij ogenschijnlijk) eenzijdig onderzoek géén conclusie kunt trekken en al helemaal niets kunt uitsluiten. Nogmaals, als jij mij sterke, uitsluitende onderzoeken kunt aandragen, dan ben ik het met je eens dat er een basis is. In het andere geval ga ik zelf op zoek en duurt het iets langer. Niet omdat ik het niet eens ben dat er een voedingsbasis is. Want ja, ook ik vind de theorie van Price wél redelijk aannemelijk klinken, maar aannemelijk klinken is niet voldoende om iets aan te nemen.

En over die kat van mij: je hoort mij niet praten over een slechte jeugd. Ik schrijf het alleen niet direct volledig toe aan goede voeding, omdat er zó veel mogeljke oorzaken zijn van deze verandering. Ik noem er een paar (maar zeker niet alles!): Mevrouw leert van een straatleven weer wennen aan binnen zijn, mevrouw leert om van een hok vol asielkatten als enige kat bij mij te leven, mevrouw heeft sowieso een andere baas nu, mevrouw is nog geen jaar, dus die bredere kop kan ook een kwestie van groeien zijn, mevrouw komt van een staat van verhongering en dus zal elke vorm van voeding een verandering bewerkstelligen.

Snap je dat ik uit al deze mogelijkheden die veranderingen in haar verschijning en gedrag niet direct toeschrijf aan het eten van rauw vlees? Ik trek daarover simpelweg geen conclusie en neem er genoegen mee dat ik niet kan achterhalen wat de precieze oorzaak is geweest.