Re: H202

#10656

Webmaster
Bijdrager

De vrije radicalen-mythe, ik boks er keer op keer tegenop. Allereerst moeten we even helder krijgen wat vrije radicalen eigenlijk zijn. Zuurstofmoleculen horen uit een proton en een elektron te bestaan, oftewel een plus en een min. Vrije radicalen zijn zuurstofmoleculen die hun elektron zijn kwijtgeraakt, oftewel hun negatieve lading.

Zoals je misschien nog wel weet staat een positieve elektrische lading voor afbraak en een negatieve voor opbouw. Omdat een vrije radicaal uitsluitend nog een proton (positieve lading) heeft, is dit dus een afbrekend molecuul, het is hoogst reactief en zal alles op zijn weg wegoxideren. Foute boel dus, die vrije radicalen.

De natuur hanteert echter geen oorlogsmodel, in tegenstelling tot ons ‘wetenschappelijke’ denken. De natuur streeft naar balans, harmonie en samenwerking, geen concurrentie, strijd en conflict. Wat zo’n vrije radicaal eigenlijk alleen maar wil is zijn elektron terug, zodat-ie weer compleet is. Een vrije radicaal wordt dus niet tegengegaan maar geneutraliseerd door hem simpelweg zijn elektron terug te geven, waardoor het zuurstofmolecuul weer compleet is.

Waar haalt zo’n vrije radicaal zijn elektron vandaan? Hij gaat net zo lang op zoek in je lichaam totdat hij een elektron vindt. Deze zal hij aantreffen in een zuurstofrijke omgeving, dus gezonde cellen. De vrije radicaal ‘steelt’ dan een elektron van een gezond zuurstofmolecuul (dit gebeurt op basis van elektromagnetische binding, plus vindt min en andersom), waardoor het gezonde zuurstofmolecuul vervolgens zijn elektron kwijt is en ook een vrije radicaal wordt. Deze zal dan ook weer op zoek moeten gaan naar een elektron bij een ander zuurstofmolecuul, waardoor er weer een vrije radicaal ontstaat, etc.

Op deze manier ontstaat een keten van vrije radicalen, die zoals gezegd afbrekend zijn en verkeerde oxidatie veroorzaken. Vrije radicalen staan er dan ook om bekend dat ze zorgen voor vroegtijdige veroudering. Logisch, ze zorgen voor voortijdige verzwakking en uiteindelijk dood van cellen die van hun elektronen beroofd worden. Dit is met name in de huid zichtbaar in de vorm van rimpels, plooien en ‘ouderdoms’vlekken.

Waar komen die vrije radicalen dan oorspronkelijk vandaan? Een ding is zeker: er bestaan geen vrije radicalen in de natuur, die hebben WIJ gecreeerd. Een van de meest beruchte bronnen van vrije radicalen is de geharde (gehydrogeneerde) vetten die we dagelijks op ons brood smeren in de vorm van plantaardige ‘boter’ (je weet wel: Becel, sloopt al 50 jaar hart en bloedvaten) en commerciele ‘bakolie’, zoals zonnebloemolie en maisolie.

Een vloeibare, plantaardige, onverzadigde olie kan alleen maar smeerbaar tot ‘boter’ gemaakt worden d.m.v. een raffinageproces dat verdacht veel lijkt op het proces dat leidt tot benzine en diesel. Zonnebloemolie en maisolie zijn weliswaar nog wel vloeibaar maar het is algemeen bekend dat je je auto er op kunt laten rijden. Als een auto op dergelijke zwaar bewerkte olien rijdt moet je je serieus afvragen of je dat nog wel wilt gebruiken als basis van een warme maaltijd! En wist je dat plantaardige ‘boter’ een zo nodig nog chemischer proces ondergaat, waardoor deze ‘boter’ slechts 1 molecuul is verwijderd van plastic? Als ik jou vertel dat je je plastic bakjes moet omsmelten om op je brood te smeren verklaar je mij voor gek, maar hoeveel mensen smeren deze ‘boter’ niet vrijwillig op hun brood, omdat deze ‘goed voor hart en bloedvaten’ zou zijn?

Het mag duidelijk zijn dat als je d.m.v. extreme verhitting, giftige, kankerverwekkende oplosmiddelen als hexaan en bombarderen met waterstof (hydrogenering) dergelijke producten creeert je door al die bewerkingen en raffinage wel zo’n beetje alle zuurstof uit het product hebt verwijderd. In ieder geval zijn de zuurstofmoleculen hierdoor beschadigd, waardoor ze dus vrije radicalen worden, omdat ze een elektron missen en alleen nog een proton overhouden. Hierdoor worden de vrije radicalen zoals gezegd oxidatief, reactief en afbrekend. Nogmaals, dit is ONZE creatie, NIET die van de natuur! Het is de prijs die wij moeten betalen voor bewerkte en geraffineerde olien en vetten.

Vandaar de term ‘antioxidanten’. Antioxidanten gaan vrije radicalen tegen, simpelweg omdat het elektrondonors zijn, m.a.w. ze geven het molecuul een elektron terug, zodat het dit elektron niet hoeft te ‘stelen’ uit gezonde cellen. Als je dus zuurstofrijk bloed hebt, worden vrije radicalen geneutraliseerd, omdat er dan voldeonde elektronen voorradig zijn in het zuurstofrijke bloed om de beschadigde radicale zuurstofmoleculen weer compleet te maken (een beter voorbeeld van heling (heel-ing) kan ik me niet indenken).

Waterstofperoxide (H2O2) kan geen vrije radicaal zijn, omdat het voorkomt in de complete watercyclus van de natuur. En zoals gezegd produceert de natuur geen vrije radicalen, dat doen alleen wij. Waterstofperoxide bestaat uit twee waterstofmoleculen en twee zuurstofmoleculen. De waterstof houdt de zuurstof in balans en andersom. Anders gezegd, de min houdt de plus in balans en andersom. Of: opbouw houdt afbraak in balans en andersom. Door waterstofperoxide te introduceren in je bloedstroom (het is vloeibare zuurstof) creeer je zuurstofrijk bloed met meer dan voldoende elektronen die de vrije radicalen weer compleet maken en neutraliseren. Probleem opgelost. Geen vrije radicalen meer, geen vroegtijdige veroudering (degeneratie) maar juist verjonging (regeneratie)!

Het mag duidelijk zijn dat deze man niet weet waa hij over praat. Zoals zo vaak wordt er klakkeloos en kritiekloos een hardnekkige mythe herhaald, die iedereen voor waar aanneemt en niet in twijfel trekt. Wanneer ozon in contact komt met water, wordt het waterstofperoxide. Ozon is een gas, maar zodra zuurstof vloeibaar wordt is het waterstofperoxide, punt. Uiteindelijk hebben we het dus allemaal over hetzelfde. Je kunt dus niet beweren dat ozon geen vrije radicaal is en H2O2 wel. Die man moet zijn huiswerk nog maar eens overdoen, want hij praat uit zijn nek. Dogma’s vind je aan beide kanten, zowel in de reguliere als de alternatieve hoek.

Nog een laatste punt. De zogeheten ‘antioxidanten’ die vrije radicalen neutraliseren door een elektron te doneren zijn dus niets anders dan complete zuurstofmoleculen. Van vit. C is bekend dat het een antioxidant is. Bekend is dat vit. C in het bloed verandert in waterstofperoxide. Waterstofperoxide is een oxidant, vandaar dat men onterecht H2O2 aanwijst als een ‘vrije radicaal’. Er zijn echter twee soorten oxidatie: degeneratieve oxidatie (vrije radicalen die door het ontbreken van een elektron afbrekend werken) en regeneratieve oxidatie (complete zuurstofmoleculen die door hun negatieve lading opbouwend werken en losgeslagen positieve stoffen en organismes aan zich binden en neutraliseren). Hoe je het ook wendt of keert, het is allemaal OXIDATIE. Er bestaan dus geen antioxidanten, alleen maar oxidanten!

Mike