Reageer op: Op zoek naar de juiste hulpverlener

Forum Forums Vragen over voeding en gezondheid Op zoek naar de juiste hulpverlener Reageer op: Op zoek naar de juiste hulpverlener

#229933

Binc
Bijdrager

Ik zou nooit de intentie hebben gehad om voor haar te gaan zorgen. Dat is ook niet mogelijk aangezien het dik anderhalf uur rijden is.
Dat was sowieso niet aan de orde. Het rare aan haar is dat ze echt overtuigd is van sommige dingen waarvan ik bewijzen heb dat ze echt niet kloppen. Ik denk dat ze last heeft van wanen.

Ik heb gisteren een gesprek gehad met mijn vader over het verleden. Ondanks dat ie zei dat ie er niks van wilde weten. Wat zijn broers en zussen ook zeggen, mijn vader zegt nu hetzelfde. Hij is te lang door gegaan met mijn moeder. Om de reden dat ie doodsbang was zijn kinderen kwijt te raken als hij een scheiding in gang zou zetten. Hij nam genoegen met alle dingen die mijn moeder deed en de situatie zoals deze was, omwille van ons. Tot het moment dat zij weg ging naar een ander met ons.
Die nachtmerrie kwam voor hem uit dat hij idd zijn kinderen niet meer zag. Mijn moeder hield zich niet aan de omgangsregeling. Ze deed de deur niet open als mijn vader ons kwam halen in zijn weekend. In de tussentijd waren er buren die de situatie niet vertrouwden toen wij bij mijn moeder woonden samen met die toenmalige vent van haar. Een aantal maanden nadat mijn moeder met ons bij me vader weg ging bracht ze ons bij hem. Op dat moment vroeg mijn vader om wijziging van de voogdij. Hij kreeg uiteindelijk idd de voogdij ook met hulp van omstanders en omdat diezelfde omstanders regelmatig de politie ingeschakeld hadden omdat het allemaal niet pluis was. Mijn broer liep op een gegeven moment buiten zonder kleren aan toen ie nog klein was. Allemaal rare dingen.Toen werd heel duidelijk zichtbaar dat zij niet voor ons kon zorgen. Bij mijn moeder blijven zou onze ontwikkeling in de weg staan. In de tijd dat ze getrouwd waren deed mijn vader alles. Huishouden, boodschappen, eten maken, allemaal als ie uit ze werk kwam. Mijn moeder was de hele dag thuis en deed niks. De reden hiervan boeit mij niet zo eerlij gezegd. Mijn moeder beloofde vaak dat ze het anders aan zou pakken en hij trapte er weer in. Voor hem is dat verleden traumatisch geweest en daar heeft hij denk ik toch nog steeds last van.

Toen mijn vader hertrouwde met mijn stiefmoeder was hij ook veel aan het werk. Mijn stiefmoeder zorgde wel voor ons maar voornamelijk ik was heel dwars en zij had daar moeite mee. Ze kon mij eigenlijk niet aan. Mijn vader was er dus wel in mijn leven maar tegelijk was hij ook afwezig omdat hij zijn gezin moest onderhouden. Hij wist ook niet goed hoe hij met mij om moest gaan. Toen mijn zus geboren werd uit het huwelijk van mijn vader en stiefmoeder werd ik nog dwarser en mijn broer ook. Toch deden ze allebei op hun manier wel hun best. Mijn moeder kwam weer in de picture toen ik 16 werd. En dat was het moment waarop alles mis ging. Mijn moeder sprak toen net zo over mijn vader als nu. Alleen toen geloofde ik haar en confronteerde mijn vader hiermee. Opnieuw kwam datzelfde trauma boven bij hem. Uiteindelijk ben ik het huis uit gegaan op mijn 16e en vanaf dat moment belande ik in pleeg gezinnen. Het is mijn vader geweest die uiteindelijk zorgzaam was en zichzelf weg cijferde omwille van zijn kinderen. En volgens mij heb ik deze karakter trek van mijn vader. Ik heb al die tijd immers hetzelfde gedaan bij mijn ex. Waarom is mij nog steeds even een raadsel. Of mijn vader nu wel of niet autistisch is, het maakt me niet uit. Hij heeft gedaan wat in zijn macht lag.

Er zijn nu nog 2 mensen die ik wil spreken. Dat is die vent waar mijn moeder bij heeft gewoond met ons, en de moeder van mijn moeder. Mijn oma dus, die net zo een vreselijk mens schijnt te zijn als mijn eigen moeder.