Bijnieruitputting en dissociatie

Forum Forums Vragen over voeding en gezondheid Bijnieruitputting en dissociatie

Dit onderwerp bevat 55 reacties, heeft 12 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  Gerard 3 jaren, 6 maanden geleden.

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 56)
  • Auteur
    Berichten
  • #4393

    Kan iemand misschien de link leggen tussen een bijnieruitputting en dissociatie? (Derealisatie/depersonalisatie)..

    Toen ik in januari instortte (ik had net mijn project afgerond voor de academie, waar ik maanden lang heel hard voor gewerkt had op nul energie en een hele slecht fysieke gesteldheid) en een hevige bijholteontsteking voor m’n kiezen kreeg, ervoer ik voor het eerst dat ik niet meer in de realiteit was. Ik legde zelf nergens linkjes: ‘ik was ziek geworden omdat ik eindelijk tot rust kon komen, en dat zal snel weer over gaan.’

    Niets leek minder waar. Ik kreeg een zware antibiotica (hoe gek was ik!!!!!) waar ik allergisch op reageerde, wat angst opwekte. Ik wist niet wat me overkwam, en merkte dat ik van mezelf af begon te staan. En ook dit maakte angst aan… Vicieuze cirkel.

    Weken lang heb ik geleefd in de onwerkelijkheid, alsof ik achter glas leefde en alles om mij heen niet tastbaar was. Alsof ik in een film leefde, en zelfs m’n vertrouwde omgeving voelde niet meer vertrouwd/bijna onherkenbaar.

    Ik tastte alles af door te ruiken, te proeven, en heel drastisch met m’n ogen scherp te stellen.. Niets hielp, want het bleef allemaal vaag en zo ‘niet hier’. Ik deed er alles aan om dat te laten stoppen, want dit was hell.

    Na veel lezen over deze ervaring (wederom zelfonderzoek wees me erop da dat het was) kwam ik tot inkeer dat je zoiets oploopt als je langdurig onder spanning hebt gestaan.. En angsten zijn ook een big trigger.

    Om die verdomde angsten er onder te krijgen slikte ik kalmerimgstabletten, terwijl ik er (al nderzoekende) achter kwam da dat juist een stimulans bleek te zijn voor dissociatie! Ik wist niet boe snel ik af moest bouwen.. Maar van die bende (!!!!!) krijg je natuurlijk weer angsten, waardoor ik aan de Antidepressivum moest. Ik leefde echt niet meer in het hier en nu en het voelde alsof ik m’n reis naar boven aan het maken was, terwijl ik voelde dat ik op aarde was.. Dit was echt doodsangst!!

    Ik, met m’n handen in ’t haar, besloot maar toe te happen.. Al balende omdat ik net een half jaar van deze rot pillen af was. Maar ik kon echt niet anders. Gelukkig bleef de dosering vrij laag (efexor 37.5 mg), en besloot ik: ‘als ik weer terug op aarde ben bouw ik weer snel af..’

    Uiteindelijk is die dissociatie volledig weggegaan en kon ik niet anders dan huilen van geluk. Wat niet maakt dt ik er nooit meer bang voor ben.. Want het was toch wel een bijzonder nare ervaring.

    Nu, weer maanden verder, ben ik me bewust van m’n bijnieruitputting, waar ik in the end ook zelf achter ben gekomen.

    Ik heb een waanzinnige therapeute (ook zij juichde absoluut niet toe dat ik weer aan de AD ging), en zij drukte mij ook met m’n neus op de feiten dat ik een burn-out had, en dat daar al die fysieke klachten bij hoorde. Ik wilde overigens dat ik snapte waarom.. En startte mijn zoektocht, en kwam zo uit bij bijnieruitputting. Dit kende therapeute niet…

    Al met al, ik dwaal af, ben ik nu alweer even bezig met het afbouwen van AD. Gelukkig maar even geslikt, en blij als ik er weer vanafben. Wat doe ik m’n lichaam aan..

    En toch, merk k wel dat ik soms weerwat aan het dissocieren ben. Of dit me he afbouwen te maken heeft weet ik niet, want voor het afbouwen was het evengoed nig af en toe even aanwezig.

    Inmiddels kan ik mezelf goed aansturen om in het hier en nu te blijven, maar het blijft een eng ding..

    Hoe moeier ik ben, hoe meer het op de loer ligt. Ook nu ben ik weer erg afwezig in mijn hoofd, en vraag ik me af: wat voor verband ligt er nou tussn die bjnieruitputting, en het gaan dissocieren?

    Zijn er mensen die dit herkennen?

    #90121

    I-lady
    Participant

    Oef ja ik! ik heb ook een dissociatiestoornis..helaas is dat bij mij ontstaan uit een misbruik verleden.Maar ik merk ook dat hoe vermoeider ik wordt/ben hoe erger het dissocieren is/wordt en altijd als ik een paniekaanval krijg dissocieer ik volledig.Ik weet dus niet in hoeverre bijnieruitputting ermee te maken heeft maar ben wel zeer geintereseerd!

    #90122

    ruud
    Participant

    @ Floortje: Gisteren zag ik dit: http://www.youtube.com/watch?v=nzL1vlezCQM

    Misschien kan je er wat mee?

    De reactie die je had op antibiotica kan ook een ontgiftigingsverschijnsel zijn geweest ipv een allergische reactie.

    Door het behandelen van infecties krijg je vaak hevige herxheimerreacties: ontgiftigingsreacties.

    #90123

    Indigo
    Participant

    Bijnieruitpurtting ontstaat door stress. Voor zover mijn ervaring strekt wordt het dissocieren door stress-situaties getriggerd. Als je bijnieren goed in conditie zijn, ben je minder gevoelig voor stress en dat leidt tot minder dissocieren.

    #90124

    Gerard
    Participant

    Het lichaam is oneindig veel intelligenter dan het denken. Het lichaam is in staat delen van het brein op non-actief te zetten als dat voor het overleven noodzakelijk is.

    Burn-out is het gevolg van sterk en langdurig over de grenzen gaan, vanuit het denken. Welnu, als de vermoeidheid levensbedreigend wordt gaat bovenin de boel op slot. Punt!

    Als je moe bent wil het lichaam rust. In deze dolgedraaide kermis die we de maatschappij noemen leren we dat we vooral door moeten zetten, dingen moeten bereiken, vechten als het moet. Van doorzetten krijg je ellebogen in je ribben, van dingen moeten bereiken bereik je vaak dingen die je niet wilde en van vechten raak je gewond.

    Tijd wordt het om mee te stromen met de natuur, zoals de natuur het bedoeld heeft. Net als met ons voedsel, dat we volgens WAPF zo ongeveer in overeenstemming willen brengen met hoe ons lichaam zich in de jager-verzamelaar-periode ontwikkeld heeft, zouden we dat ook met de dagelijkse gang van zaken moeten doen: veel buiten zijn, voldoende beweging, rust, schone lucht, en geringe belasting van het brein.

    #90125

    I-lady
    Participant

    Hm interesant..zij heeft dus lyme die neurotoxines afscheidt waardoor ze angsten en dissociatie e.d krijgt..

    Vraag ik me gelijk af of het dan ontstaat door neurotoxines? ik heb het in zo’n erge vorm gehad dat ik s”nachts slaapverlammingen kreeg..en ik geloof wel dat bij mij een gedeelte psygisch is omdat ik nu oa het een en ander opgelost heb door therapie.

    Toch sluit ik lichamelijke oorzaken ook absoluut niet uit..merk nl al dat mijn hormonen er ook een grote invloed op hebben.

    #90126

    Gerard
    Participant

    Psyche en lichaam zijn continue met elkaar in wisselwerking.

    #90127

    I-lady
    Participant

    Ja dat is ook zo…vindt het wel ingewikkeld allemaal..

    #90128

    ruud
    Participant

    @ L-lady: slaapverlamming: dat ken ik ook van de verhalen van lymepatienten op een besloten forum.

    #90129

    Peti
    Lid

    Hoi Floortje, bijnieruitputting staat nooit alleen, je hebt een heel netwerk van hormonen en als de een uitgeput is, krijgen de andere hormonen ook een opdonder. Ze werken samen, ze zijn één geheel.

    Hormonen zijn mysterieus…..en niemand weet precies hun werking, ze geven nog niet alles prijs.

    De endocriene klieren hebben hun uitwerking niet alleen op het stoffelijk lichaam,

    maar ook op ons gedrag.

    Maar wat zijn die endocriene klieren dan?

    Klieren kunnen onderscheiden worden in twee groepen:

    – de eerste groep zijn de klieren die met de uitscheiding te maken hebben,

    dit zijn de lymfatische klieren,

    klieren die stoffen afscheiden voor gebruik van het lichaam zelf.

    – de tweede groep klieren, hun taak is

    vloeistoffen te leveren die in onderlinge samenwerking

    de lichaamsprocessen beheersen en regelen.

    De tweede groep bestaat uit twee ondergroepen:

    – tot de eerste ondergroep behoren

    de klieren met afvoerbuizen ter uitscheiding van hun inhoud

    zoals de speekselklieren, de spijsverteringsklieren, de zweetklieren en talgklieren.

    – bij de tweede ondergroep bezitten de klieren geen afvoerbuizen,

    de afscheiding van deze klieren worden direct in de bloedbaan opgenomen.

    Het is deze groep klieren die endocriene klieren worden genoemd, de ‘buisloze’ klieren dus

    en hun producten worden interne secreties genoemd.

    De term ‘endocrinologie’ wordt gebruikt voor de studie der klieren met interne secretie.

    Dus klieren zonder afvoerbuizen zijn de endocrien klieren.

    Hun afscheiding worden direct in het bloed en in de voedende lymfe stroom opgenomen.

    Het lichaam zou dan over zijn eigen geneesmiddelen beschikken.

    Deze afscheidingen bevatten de hormonen of de chemische boodschappers van het organisme.

    Eerste vraag is natuurlijk ‘wat zijn hormonen?’

    Hormonen zijn kleine chemische stofjes met een zeer specifieke uitwerking

    op de organen en weefsels, met name het aanzetten als het afremmen.

    Een zeer geringe hoeveelheid heeft een zeer intensief effect,

    zij regelen de groei, beïnvloeden de stofwisseling maar ook ons gedrag en karakter.

    Zij zorgen voor een harmonisch verloop van verschillende orgaanfuncties.

    Hormonen zie ik als Helpers, zij weten precies wat ik nodig heb om te overleven.

    Zij zijn een geschenk aan mij, chemische stofjes rechtstreeks van Gods hand.

    En net als een geschenk ontvangen leer ik dankbaar te zijn,

    dankbaar zijn maak mij weer blij

    en laat de hormonen nou dol zijn op blije mensen.

    Zo helpen we elkaar.

    Dit systeem van endocriene klieren vormt een functionele eenheid;

    Het denkvermogen van het lichaam is een volmaakt organisatie

    en de klieren met interne secretie zijn de bestuurders van deze organisatie.

    Achter het lichaam en achter het denkvermogen staat dit bestuur.

    De bestuurders van mijn lichaam, wat mooi

    Dat betekent dat zij mijn lichaam besturen en mij gezond houden

    Daar hoef ik niks voor te doen

    behalve gezond voedsel, gezonde ademhaling, blij en dankbaar te zijn,

    de basis-ingrediënten van de hormonen

    Alle klieren werken vereend samen.

    Het is bekend dat ze hun werkzaamheden naar elkander regelen,

    elkaar in evenwicht houden

    en door hun vereende werkzaamheid de mens maken tot wat hij is.

    De bloedsomloop en het zenuwstelsel streven hun eigen werkzaamheden na,

    maar ze zijn wel nauw verbonden met het endocriene stelsel.

    Het bloed treedt op mysterieuze wijze op

    als drager van de speciale hormonen van de verschillende klieren.

    Welke zijn dan stuk voor stuk deze endocriene klieren?

    Er zijn zeven klieren van bijzonder belang om op te noemen, deze zijn,

    te beginnen bij het hoofd en zo naar beneden

    – de pijnappelklier

    – de slijmklier ofwel de hypofyse

    – de schildklier

    – de thymusklier

    – de alvleesklier

    – de bijnieren

    – de geslachtsklieren

    Zo hebben we een netwerk van belangrijke klieren, die onze bouw, de groei

    en de scheikundige veranderingen van het lichaam besturen

    en, psychologisch gezien, verantwoordelijk zijn voor de emotionele reacties

    en denkprocessen van het menselijk wezen.

    Voordat de computer bestond had ons lichaam al een netwerk van verbinding

    Dat is pas vooruitdenken

    #90130

    Gerard
    Participant

    Dat is een mooi stukje!

    #90131

    I-lady
    Participant

    Lievergezond: apart..dan ga ik haast denken dat ik ook ooit een lymeinfectie opgelopen heb zonder dat ik me daar bewust van ben geweest..

    Mooi stukje idd Petri..

    #90132

    Tanja
    Participant

    Peti leuk stukje weer, maar ik mis de hypothalamus, heeft dat een specifieke reden?

    #90133

    Wauw, Peti, wat een interessant stuk!

    Dat ga ik nog eens aandachtig lezen….

    Dankjewel!

    #90134
    Quote:
    Oef ja ik! ik heb ook een dissociatiestoornis..helaas is dat bij mij ontstaan uit een misbruik verleden.Maar ik merk ook dat hoe vermoeider ik wordt/ben hoe erger het dissocieren is/wordt en altijd als ik een paniekaanval krijg dissocieer ik volledig.Ik weet dus niet in hoeverre bijnieruitputting ermee te maken heeft maar ben wel zeer geintereseerd!

    Maar dan is de vraag: wat heeft dat misbruikverleden met jouw hele gestel gedaan? Wat heeft het met je hele systeem gedaan?

    En, wanneer spreek je van een bijnieruitputting? Misschien gaat dat wel samen met nare ervaringen. Je moet je immers de hele dag verzetten tegen deze ervaring, om jezelf te beschermen.

    Zoals Gerard ook zegt: eigenlijk spreek je van een overlevingsmechanisme. Je kan die ervaring (of deze hele doorgedraaide maatschappij met voeding, gif etc.) niet meer handelen, en je lichaam/geest wil je dan beschermen, om het behapbaar te houden..

15 berichten aan het bekijken - 1 tot 15 (van in totaal 56)

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.